PL176264B1 - Sposób układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych oraz rozkładarka do realizacji tego sposobu - Google Patents

Abstract

3. Rozkladarka do ukladania i zageszczania lezacych jedna na drugiej warstw asfaltowych, zawie- rajaca dwa oddzielne zasobniki (M1, M2), znamienna tym, ze zasobniki ((M1, M2) na goraca mieszanke sa umieszczone na rozkladarce poprzez rozdzielenie koryta rozkladarki, przy czym kazdy z zasobników (M1, M2) jest polaczony niezaleznym systemem transpor-- towym z jednym z urzadzen rozprowadzajacych mieszanke w kierunku poprzecznym bez mieszania, które to urzadzenia maja postac slimaków rozprowa- dzajacych (VS1, VS2), usytuowanych jeden za drugim w kierunku roboczym, przy czym rozkladarka jest zaopatrzona w belke (VB) do zageszczania i wygla- dzania mieszanki, naniesionej i rozlozonej przez slimaki rozprowadzajace (VS1, VS2) w lezacych jedna na drugiej warstwach (AS1, AS2). fig 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych oraz rozkładarka do realizacji tego sposobu.

Ze stanu techniki znane są rozkładarki do asfaltu, skradające się z zasobnika do przechowywania gorącej mieszanki asfaltowej, przenośników taśmowych do wzdłużnego transportu asfaltu przed belką układającą, ślimaków rozprowadzających do poprzecznego rozprowadzania mieszanki, bez jej mieszania, na całej szerokości układania oraz belki układającej do wstępnego zagęszczania i wygładzania asfaltu. Belka układająca jest podwieszona przegubowo na ciągniku i unosi się nad rozkładaną mieszanką.

Tradycyjne belki układające składają się z belki ubijającej (ubijaka) i belki wibracyjnej (belki wygładzającej).

Nowsze belki o wysokim stopniu zagęszczania zawierają dodatkowe elementy zagęszczające w celu zwiększenia poziomu wstępnego zagęszczenia. Zależnie od efektywności belek układających przeprowadza się dogęszczanie za pomocą walców.

Dzięki temu każda warstwa mieszanki, znajdującej się w zasobniku, jest układana na zadaną grubość. Końcowy rezultat zagęszczania jest czynnikiem współdecydującym o włas176 264 nościach mechanicznych i trwałości asfaltu. Większe zagęszczenie oznacza przy prawidłowym doborze mieszanki i odpowiednim ułożeniu warstw znaczną poprawę jakości. Jest to niezbędne z uwagi na coraz większe natężenie ruchu drogowego i zwiększanie ciężarów osiowych.

Z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr DE 90 13 760.4 Ul znana jest maszyna drogowa do odnawiania nawierzchni drogowej, składająca się z zaopatrzonej w jednostkę napędową, jednostki frezowania, jednostki mieszania oraz dostarczającego nowy materiał z koryta materiałowego, urządzenia transportującego i jednostki układającej. Urządzenie transportujące składa się przy tym z dwóch, rozmieszczonych wzdłuż maszyny, przenośników taśmowych, przy czym pierwszy przenośnik taśmowy rozciąga się z koryta materiałowego do umieszczonej pomiędzy ciągnikiem i przyczepą jednostki przekazującej, zaś drugi przenośnik taśmowy prowadzi z jednostki przekazującej do obszaru jednostki układającej.

W opisanych wyżej rozkładarkach istniejący asfalt nagrzewa się za pomocą agregatów grzewczych i frezuje, a następnie rozprowadza, lub podaje do obszaru mieszania, a następnie rozprowadza. Ponieważ masa bitumiczna jest stosunkowo złym przewodnikiem ciepła, dla ogrzania górnego obszaru o grubości około 4 cm należy wytworzyć temperaturę od 300 do 600°C, a nawet wyższą. Zastosowanie tych rozkladarek powoduje zatem emisję składników, silnie zanieczyszczających środowisko, ponieważ częściowo zachodzi przy tym niezupełne spalanie. Lepiszcze ulega przy tym zmianom, zaś mieszanie na miejscu budowy jest uzależnione od szeregu czynników, prowadzących do znacznych wahań parametrów w obrębie jednego odcinka drogi. Ponadto w opisanych wyżej rozkładarkach nagrzanie dolnych warstw wymaga pewnego czasu przebywania, co przyczynia się do ograniczenia szybkości postępu prac.

W amerykańskim opisie patentowym nr US 4 073 592 przedstawiona jest rozkładarka do układania i zagęszczania dwóch leżącychjedna na drugiej warstw betonu. Beton jest przy tym wlewany z boku lub z góry, przez ograniczone boczną blachą obszary robocze, a następnie rozprowadzany w kierunku poprzecznym za pomocą dwóch, usytuowanych jeden za drugim, ślimaków rozprowadzających.

Zagęszczanie asfaltu zależy w dużej mierze od pojemności cieplnej warstwy asfaltu. Ta z kolei jest ściśle związana z grubością warstwy, warunkami atmosferycznymi i temperaturą mieszanki w stanie dostawy na miejsce budowy.

Gwałtowne starty ciepła asfaltu powodują trudności przy jego zagęszczaniu, niedostateczne sklejenie warstw, a nawet powstawanie dużych pustek, prowadzących do znacznego pogorszenia jakości. Na podstawie licznych badań można było wykazać, że wiele usterek, występujących w stosunkowo cienkich, walcowanych nawierzchni asfaltowych wynika z nieprawidłowego zagęszczania. Wskutek zaplanowanego przebiegu prac, ograniczeń finansowych i nieprzewidywalnych warunków atmosferycznych układanie nawierzchni asfaltowych odbywa się często w niekorzystnych warunkach atmosferycznych.

Wzrost temperatury mieszanki w stanie dostawyjest ograniczony, ponieważ powoduje zwiększone utlenianie lepiszcza, które z kolei pogarsza podatność na zagęszczanie i pociąga za sobą szereg wad. Ogólnie rzecz biorąc, temperatury mieszanek należy obniżać, a nie zwiększać.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych, który zapewnia wysoki stopień zagęszczania bez wzrostu temperatury przetwarzania oraz bez wzrostu nakładów. Zadaniem wynalazku jest również opracowanie rozkładarki do realizacji tego sposobu.

Sposób układania i zagęszczania leżącychjedna na drugiej warstw asfaltowych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że gorącą mieszankę, przechowywaną w dwóch oddzielnych, umieszczonych na rozkładarce zasobnikach, transportuje się jednocześnie z obu zasobników, wzajemnie niezależnymi systemami transportowymi, do usytuowanych jedno za drugim w kierunku roboczym, poszczególnych urządzeń rozprowadzających, za pomocą których mieszanki rozprowadza się w kierunku poprzecznym bez mieszania, przy czym mieszanki nanosi się i rozkłada w postaci leżących jedna na drugiej warstw, po czym

176 264 naniesioną i rozłożoną mieszankę zagęszcza się wstępnie i wygładza za pomocą belki do zagęszczania.

Korzystnie rozkłada się różne materiały.

Rozkładarka do układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych, zawierająca dwa oddzielne zasobniki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zasobniki na gorącą mieszankę, umieszczone na rozkładarce poprzez rozdzielenie koryta rozkładarki, przy czym każdy z zasobników jest połączony niezależnym systemem transportowym z jednym z urządzeń rozprowadzających mieszankę w kierunku poprzecznym bez mieszania, które to urządzenia mają postać ślimaków rozprowadzających, usytuowanych jeden za drugim w kierunku roboczym, przy czym rozkładarka jest zaopatrzona w belkę do zagęszczania i wygładzania mieszanki, naniesionej i rozłożonej przez ślimaki rozprowadzające w leżących jedna na drugiej warstwach.

Korzystnie rozkładarka zawiera drugi system zagęszczający do wstępnego zagęszczania pierwszej warstwy.

Korzystnie rozkładarka współpracuje z zaopatrzonym w przenośnik taśmowy lub chwytak pojazdem samojezdnym do załadunku zasobników, względnie umieszczony jest na niej system transportowy do załadunku zasobników.

Rozkładarka według wynalazku wyróżnia się szeregiem zalet. W praktyce okazało się, że przy układaniu grubszych warstw można osiągnąć wyższe stopnie zagęszczenia. Rozkładarka według wynalazku umożliwia jednoczesne układanie dwóch różnych gorących mieszanek, bezpośrednio jedna na drugiej. Uzyskane w ten sposób zwiększenie grubości warstw prowadzi do znacznego wzrostu pojemności cieplnej asfaltu, co z kolei pozwala na prowadzenie prac nawet w najmniej korzystnych warunkach atmosferycznych, a zatem umożliwia wydłużenie sezonu.

Rozkładarka według wynalazku umożliwia ponadto jednoczesne układanie na gorąco dwóch asfaltów o różnych składach, wytwarzanych w urządzeniu stacjonarnym w warunkach, pozwalających na ścisłą kontrolę jakości i nie stanowiących zagrożenia dla środowiska naturalnego.

Ponadto korzystny jest fakt, że bezpośrednie układanie warstw metodą gorąca na gorącą zapewnia optymalne sklejenie pomiędzy obiema warstwami. Zbędne zatem staje się wiązanie asfaltu za pomocą emulsji bitumicznych, co jest konieczne w innych przypadkach. Znacznie większy potencjał cieplny zapewnia również lepsze sklejenie z już ułożoną warstwą asfaltu.

Rozkładarka według wynalazku umożliwia, w porównaniu do rozkładarek recyclingowych, dużą szybkość pracy. W przypadku asfaltu, dostarczanego z urządzenia stacjonarnego, chodzi o asfalt o określonej temperaturze, wykazujący mniejsze wahania parametrów. Ponadto asfalt taki nie emituje wspomnianych wyżej szkodliwych substancji, jako że jest wytwarzany w równomiernej i niskiej temperaturze.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozkładarkę w schematycznym widoku ogólnym, fig. 2 - pojazd samojezdny w przykładzie wykonania, zaś fig. 3 - pojazd samojezdny przy załadunku rozkładarki.

Figura 1 ukazuje w przykładzie wykonania rozkładarkę według wynalazku z dwoma zasobnikami Ml i M2 do przechowywania mieszanek, powstałą wskutek zmiany znanych konstrukcji rozkładarek do asfaltu. W tym celu maszyna, stanowiąca zasadniczą część rozkładarki, jest wskutek przedłużenia ramy, przedłużona o 1400 mm. Ponadto podwyższono ją o 450 mm i zamontowano dodatkowe urządzenie transportujące Fz. Rozkładarka ma drugi, zaopatrzony w zasuwę, zasobnik M2 o pojemności 13 t mieszanki asfaltowej. Poza tym zamontowane są wysuwne zgarniacze i przedłużona jest rama. Rozprowadzanie asfaltu odbywa się za pomocą dwóch ślimaków rozprowadzających V1, V2. Na pierwszy rodzaj mieszanki układa się bezpośrednio drugi rodzaj, po czym zagęszcza się wspólnie obie warstwy.

Figura 2 ukazuje w przykładzie wykonania pojazd samojezdny z urządzeniem transportującym FE w postaci przenośnika taśmowego do załadunku drugiego zasobnika.

176 264

Na figurze 3 przedstawiony jest proces załadunku drugiego zasobnika za pomocą pojazdu samojezdnego, zaopatrzonego w przenośnik taśmowy.

Wstawienie urządzenia transportującego stworzyło dodatkową pojemność, pozwalającą na ciągły załadunek koryt rozkładarki i zapewniającą ciągłość jej pracy.

Możliwe jest również rozwiązanie, w którym na rozkładarce umieszczony jest system transportowy, za pomocą którego odbywa się załadunek zasobników. Jako system transportowy można zastosować również przenośnik taśmowy lub chwytak.

176 264

Fig. 3

176 264

Fig.

176 264

ζρ •Η

Cu

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych, znamienny tym, że gorącą mieszankę, przechowywaną w dwóch oddzielnych, umieszczonych na rozkładarce zasobnikach (Ml, M2), transportuje się jednocześnie z obu zasobników (Ml, M2), wzajemnie niezależnymi systemami transportowymi, do usytuowanych jedno za drugim w kierunku roboczym, poszczególnych urządzeń rozprowadzających (VS1, VS2), za pomocą których mieszanki rozprowadza się w kierunku poprzecznym bez mieszania, przy czym mieszanki nanosi się i rozkłada w postaci leżących jedna na drugiej warstw (AS1, AS2), po czym naniesioną i rozłożoną mieszankę zagęszcza się wstępnie i wygładza za pomocą belki (VB) do zagęszczania.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że rozkłada się różne materiały.
3. 3. Rozkładarka do układania i zagęszczania leżących jedna na drugiej warstw asfaltowych, zawierająca dwa oddzielne zasobniki (Ml, M2), znamienna tym, że zasobniki ((M1, M2) na gorącą mieszankę są umieszczone na rozkładarce poprzez rozdzielenie koryta rozkładarki, przy czym każdy z zasobników (Mil, M2) jest połączony niezależnym systemem transportowym z jednym z urządzeń rozprowadzających mieszankę w kierunku poprzecznym bez mieszania, które to urządzenia mają postać ślimaków rozprowadzających (VS1, VS2), usytuowanych jeden za drugim w kierunku roboczym, przy czym rozkładarka jest zaopatrzona w belkę (VB) do zagęszczania i wygładzania mieszanki, naniesionej i rozłożonej przez ślimaki rozprowadzające (VS1, VS2) w leżących jedna na drugiej warstwach (ASI, AS2).
4. 4. Rozkładarka według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera drugi system zagęszczający do wstępnego zagęszczania pierwszej warstwy.
5. 5. Rozkładarka według zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, że współpracuje z zaopatrzonym w przenośnik taśmowy lub chwytak pojazdem samojezdnym do załadunku zasobników.
6. 6. Rozkładarka według zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, że umieszczony jest na niej system transportowy do załadunku zasobników.