PL176727B1 - Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi i zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi - Google Patents

Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi i zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi

Info

Publication number
PL176727B1
PL176727B1 PL94313392A PL31339294A PL176727B1 PL 176727 B1 PL176727 B1 PL 176727B1 PL 94313392 A PL94313392 A PL 94313392A PL 31339294 A PL31339294 A PL 31339294A PL 176727 B1 PL176727 B1 PL 176727B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
binding
rapamycin
pharmaceutical
competitor
cyclosporin
Prior art date
Application number
PL94313392A
Other languages
English (en)
Other versions
PL313392A1 (en
Inventor
François Legay
Roland Wenger
Original Assignee
Novartis Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Novartis Ag filed Critical Novartis Ag
Publication of PL313392A1 publication Critical patent/PL313392A1/xx
Publication of PL176727B1 publication Critical patent/PL176727B1/pl

Links

Classifications

    • GPHYSICS
    • G01MEASURING; TESTING
    • G01NINVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N33/00Investigating or analysing materials by specific methods not covered by groups G01N1/00 - G01N31/00
    • G01N33/48Biological material, e.g. blood, urine; Haemocytometers
    • G01N33/50Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing
    • G01N33/94Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing involving narcotics or drugs or pharmaceuticals, neurotransmitters or associated receptors
    • G01N33/9493Immunosupressants

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Food Science & Technology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Cell Biology (AREA)
  • Analytical Chemistry (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Physics & Mathematics (AREA)
  • Pathology (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Sampling And Sample Adjustment (AREA)
  • Fishing Rods (AREA)
  • Input Circuits Of Receivers And Coupling Of Receivers And Audio Equipment (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Measurement Of The Respiration, Hearing Ability, Form, And Blood Characteristics Of Living Organisms (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Investigation Of Foundation Soil And Reinforcement Of Foundation Soil By Compacting Or Drainage (AREA)
  • Sanitary Device For Flush Toilet (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Control Of Motors That Do Not Use Commutators (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Other Investigation Or Analysis Of Materials By Electrical Means (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Abstract

1. Sposób oznaczania stezenia farmaceutyków wiazacych immunofiliny we krwi, przy czym stezenie to wynosi co najmniej 0,7 ng/ml krwi, znamienny tym, ze do próbki krwi dodaje sie czynnik wspólzawodniczacy w wiazaniu w takiej ilosci, która jest wystarczajaca do wypierania farmaceutyku z kompleksów lmmunosupre- sor-immunofilina we krwi, nastepnie dodaje wiazacy sie z farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem wspólzawodniczacym w wiazaniu wiaze sie tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolnosc do reakcji krzyzowej pomiedzy farmaceutykiem a czynnikiem wspólzawodniczacym w wiazaniu wynosi mniej niz 1%, nastepnie wydziela sie kompleks receptor-farmaceutyk z próbki i okresla sie ilosc farmaceutyku, przy czym jako farmaceutyk wiazacy sie z immunofilina stosuje sie zwiazek wybrany z grupy obejmujacej: (a) cyklosporyne, (b) zwiazek FK506 albo (c) rapamycyne albo 40-0-hydroksyetylorapamycyne, jako czynnik wspólzawodnicza- cy w wiazaniu stosuje sie odpowiednio: (a) [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu10]-cyklosporyne, (b) rapamycyne albo (c) zwiazek FK506, a jako receptor stosuje sie odpowiednio: (a) monoklonalne przeciwcialo specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwcialo specyficzne dla zwiazku FK506 albo (c) monoklonalne przeciw- cialo specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-0-hydroksyetylorapamycyny. 5 Zestaw do oznaczania stezenia farmaceutyków wiazacych immunofiliny we krwi, przy czym stezenie to wynosi co najmniej 0,7 ng/ml krwi, znamienny tym, ze zawiera czynnik wspólzawodniczacy w wiazaniu w takiej ilosci, która jest wystarczajaca do wypierania farmaceutyku z kompleksów immunosupresor-immuno- filina we krwi i zawiera wiazacy sie z farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem wspólzawodniczacym w wiazaniu wiaze sie tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolnosc do reakcji krzyzowej pomiedzy farmaceuty- kiem, a czynnikiem wspólzawodniczacym w wiazaniu wynosi mniej niz 1%, przy czym farmaceutykiem wiazacym sie z immunofilina jest zwiazek wybrany z grupy obejmujacej: (a) cyklosporyne, (b) zwiazek, FK506 albo (c) rapamycyne albo 40-O-hydroksyetylorapamycyne, czynnikiem wspólzawodniczacym w wiazaniu jest odpowiednio: (a) [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu10]-cyklosporyna, (b) rapamycyna albo (c) zwiazek FK506, a receptorem jest odpowiednio (a) monoklonalne przeciwcialo specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwcialo specyficzne dla zwiazku FK506 albo (c) monoklonalne przeciwcialo specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-0-hydroksyetylorapamycyny. PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu przeprowadzania oznaczania i zestawu, służącego do oznaczania stężenia farmaceutyków w świeżej krwi w obecności specyficznych białek wiążących. Sposób i zestaw są szczególnie przydatne do określania poziomu we krwi leków wiążących immunofiliny np. cyklosporyn, rapamycyn lub związków FK506.
Cyklosporyny obejmują klasę strukturalnie odrębnych, cyklicznych, poli-N metylowanych undekapeptydów posiadających generalnie, w większym lub mniejszym stopniu, aktywność immunosupresyjną, przeciwzapalną, przeciwwirusową i/lub przeciwpasożytniczą. Pierwszą spośród zidentyfikowanych cyklosporyn był grzybowy metabolit cyklosporyna A (Cyklosporin A lub Ciclosporin), a jej struktura jest podana w The Index Merck wydanie 11; Merck and Co., Inc.; Rahway, New Jersey, USA (1989) pod numerem 2759. Później zidentyfikowanymi cyklosporynami są cyklosporyny B, C, D oraz G, które są również wymienione w Indeksie Mercka pod numerem 2759. Znana jest również duża liczba syntetycznych analogów, a reprezentatywne przykłady są przedstawione w EP 296 122, EP 484 281 i GB 2222770.
Rapamycyna jest immunosupresyjnym makrolidem, który jest wytwarzany przez Streptomyces hygroscopicus i który okazał się farmaceutycznie przydatny, znajdując szereg zastosowań, szczególnie jako immunosupresor stosowany w leczeniu i zapobieganiu odrzucania transplantowanych narządów oraz w chorobach autoimmunologicznych. Struktura rapamycyny jest podana w Kesseler H., i wsp., 1993; Helv. Chim. Acta; 76:117. Zsyntetyzowano dużą liczbę pochodnych rapamycyny, włączając w to między innymi acylo- i aminoacylo- pochodne rapamycyny (np. patent USA 4316885, patent USA 4650803 i patent USA 5151413), 27-demetylorapamycyna (WO 92/14737), 26-dwuwodororapamycyna (patent USA 5138051), pewne pochodne pirazolowe (patent USA 5164399), pewne pochodne alkoksyestrowe (patent USA 5233036) i pochodne 40-O-alkilowane (WO 94/09010). Rapamycyna i jej strukturalnie podobne analogi i pochodne są ogólnie określane w tym opisie jako rapamycyny.
FK506 jest immunosupresyjnym makrolidem, który jest wytwarzany przez Streptomyces tsukubaensis Nr 9993. Struktura FK506 jest podana w dodatku do Indeksu Mercka jako pozycja A5. Znanych jest również wiele pokrewnych związków, które zachowują podstawową strukturę i właściwości immunologiczne FK506. Związki te są opisane w wielu publikacjach, na przykład EP 18-4162, EP 315973, EP 323042, EP 423714, EP 427680, EP 465426, EP 474126, WO 91/13889, WO 91/19495, EP 484936, EP 532088, EP 532089, WO 93/5059 i temu podobnych. Związki te są ogólnie określane w tym opisie jako związki FK506.
Ze względu na niezwykle użyteczne własności farmaceutyczne, cyklosporyny (a w szczególności cyklosporyna A oraz G), rapamycyny i związki FK506 mają szerokie zastosowanie na przykład przy zapobieganiu odrzucania przeszczepów oraz w chorobach autoimmunologicznych. Jednakże związki te mają w wyższych dawkach efekty uboczne, a zatem ich stężenie we krwi musi być utrzymywane w pewnych terapeutycznych zakresach. Dostępność biologiczna i szybkość przemian metabolicznych wydaje się być specyficzna dla pacjenta, a więc dawkowanie jest swoiste dla pacjenta. Jest zatem konieczne śledzenie stężenia tych immunosupresorów we krwi w regularnych odstępach.
Opracowano pewne metody oznaczania oparte na wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej (HPLC), niestety kłopotliwe w użyciu lub niedostatecznie specyficzne. Dlacyklospo4
176 727 ryny A i FK506 uzyskano specyficzne monoklonalne przeciwciała i wprowadzono metody oznaczania oparte o te przeciwciała. Jednakże wszystkie metody oznaczania dotychczas dostępne wymagają, aby próbki krwi lub osocza były uprzednio ekstrahowane rozpuszczalnikiem (takim jak metanol), który następnie usuwa się poprzez odparowanie lub rozcieńczenie. Następnie do próbki dodaje się przeciwciało i przeprowadza test radioimmunologiczny (RIA). Metoda oznaczania oparta o specyficzne monoklonalne przeciwciała działa dobrze, ale konieczność wykonania etapu ekstrakcji i następującego po tym usunięcia rozpuszczalnika może powodować, że test staje się mniej czuły i mniej precyzyjny, jeżeli nie jest wykonywany dostatecznie starannie. A zatem oznaczenie musi być wykonywane przez biegłego technika i jest metodą czasochłonną.
Z tego powodu, biorąc pod uwagę ważność cyklosporyn, rapamycyn i związków FK506 jako farmaceutyków istnieje zapotrzebowanie na prosty, czuły test dla określania ich stężenia we krwi.
Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi, według wynalazku, umożliwia przeprowadzenie oznaczenia już przy stężeniu wynoszącym 0,7 ng/ml krwi i charakteryzuje się tym, że dodaje się czynnik współzawodniczący w wiązaniu w takiej ilości, która jest wystarczająca do wypierania farmaceutyku z kompleksów immunosupresorimmunofilina we krwi. Następnie dodaje się wiążący się z -farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wiąże się tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolność ‘do reakcji krzyżowej pomiędzy farmaceutykiem a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wynosi mniej niż 1%. W następnej kolejności wydziela się kompleks receptor-farmaceutyk z próbki i określa się ilość farmaceutyku. Jakofarmaceutyk wiążący się z iminunofiliną stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej: (a) cyklosporynę, (b) związek FK506 albo (c) rapamycynę albo 40-O-hydroksyetylorapamycynę. Jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu stosuje się odpowiednio: (a) [Thr2, Leu5, D-Hiv8; Leu^j-cyklosporynę, (b) rapamycynę albo (c) związek FK506, ajako receptor stosuje się odpowiednio: (a) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla związku FK506 albo (c) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-0-hydroksyetylorapamycyny.
Stwierdzono, że część cyklosporyn, rapamycyn i związków FK506 obecnych we krwi występuje w formie kompleksu farmaceutyk-immunofilina. Ponieważ farmaceutyk jest wypierany z kompleksu przy użyciu czynnika współzawodniczącego, nie istnieje konieczność ekstrahowania próbki krwi stosując metanol, a więc niedogodności związane z ekstrakcją i usunięciem metanolu są wyeliminowane. Opracowana metoda oznaczania daje dokładne wyniki, jest prosta i stanowi nieoczekiwany przełom w oznaczaniu cyklosporyn, rapamycyn i związków FK506. Przykładowo, metoda oznaczaniajest w stanie wykryć stężenia tak niskie jak 0,7 ng (cyklosporyny A)/ml (pełnej krwi) ze współczynnikiem odchylenia mniejszym niż 30%. Jest to znacznie lepiej niż w testach na cyklosporynę A, które są handlowo dostępne.
Immunofiliny jest to rodzina wewnątrzkomórkowych białek wiążących, które wiążą cyklosporyny, rapamycyny i związki FK506. Znane są obecnie dwie odrębne rodziny immunofilin; cyklofiliny, które wiążą się z cyklosporynami i makrofiliny, które wiążą z rapamycynami i związkami FK506. Struktura pewnych immunofilin jest opisana w Walkinshaw i wsp.; 1992; Transplantation Proceedings, 24, 4(2), 8-13. Konkretnymi przykładami są cyklofilina A i makrofilina-12 (często znana jako FKBP-12).
Ilość czynnika współzawodniczącego w wiązaniu, który będzie trzeba użyć do wyparcia farmaceutyku z kompleksu farmaceutyk-immunofilina będzie prawdopodobnie różnić się od farmaceutyku do farmaceutyku oraz od jednego do drugiego czynnika współzawodniczącego. Jednakże w każdym przypadku optymalny zakres może być łatwo określony poprzez wykonanie oznaczenia dla kilku stężeń (włączając w to ślepą próbę) farmaceutyku i dla kilku stężeń czynnika współzawodniczącego. Próbki rozcieńcza się następnie dwu- lub trzykrotnie i przeprowadza się ponownie oznaczanie dla każdego rozcieńczenia. Czułości oznaczeń są następnie porównywane i stężenia czynnika współzawodniczącego, który daje zmniejszoną czułość są odrzucane.
Receptorem, który rozpoznaje i wiąże się z farmaceutykiem może być dowolny specyficzny związek wiążący, taki jaki stosuje się w konwencjonalnych oznaczeniach np. poliklonalne, monoklonalne lub zrekcmbincwane przeciwciała, fragmenty przeciwciał lub cząsteczki
176 727 polimerów o zdeterminowanej strukturze (np. jak opisano przez Vlatakis i wsp., (1993) Nature 361: 645), najlepiej stosować przeciwciała monoklonalne.
Po uwolnieniu farmaceutyku z kompleksu farmaceutyk-immunofilina, ilość farmaceutyku związanego z receptorem może być określona przy zastosowaniu dowolnej metody oznaczenia, najchętniej oznaczenia opartego o monoklonalne przeciwciała np. testu współzawodnictwa mierzącego zdolność farmaceutyku do współzawodniczenia o wiązanie do przeciwciała lub receptora, lub test bez współzawodnictwa. W najchętniej stosowanych testach współzawodnictwa używa się np.wyznakowanego farmaceutyku (wskaźnika) jako czynnika współzawodniczącego dla przeciwciał w obecności i nieobecności badanej próbki. Wskaźnik może być tak wyznakowany, aby możliwy był odpowiedni odczyt np. odczyt radioaktywności, fluorescencji, luminescencji lub kolorymetryczny, tak jak to się zwykle stosuje w tej dziedzinie. Alternatywnie czynnikiem współzawodniczącym dla receptora może być nie wyznakowany farmaceutyk (ewentualnie kompleks farmaceutyk-białko immunogenne stosowany do wytworzenia przeciwciał) opłaszczający powierzchnię komory do oznaczeń np. w enzymatycznym teście immunosorpcyjnym (ELISA) lub w systemie, gdzie przeciwciała dla farmaceutyku są same wyznakowane. Przeciwciało lub receptor mogą być wolne w roztworze testowym lub mogą opłaszczać ścianę komory do oznaczeń, zależnie od zastosowanego sytemu oznaczenia. W teście współzawodnictwa odczyt (np. ilość wskaźnika związanego z przeciwciałem lub receptorem) jest odwrotnie proporcjonalny do ilości farmaceutyku w badanej próbce. Standardowe roztwory zawierające znane stężenie farmaceutyku mogą być stosowane do standaryzacji oznaczenia, tak jak robi się to zwykle.
Gdy mówimy o receptorze, który wiąże się z farmaceutykiem, a nie wiąże się znacząco z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu, rozumiemy przez to, że,siła reakcji krzyżowej receptora pomiędzy farmaceutykiem i czynnikiem współzawodniczącym nie wystarcza do wywarcia znaczącego wpływu na czułość oznaczenia. Dokładna siła reakcji krzyżowej pomiędzy farmaceutykiem i czynnikiem współzawodniczącym (i/lub czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu i wskaźnikiem w testach współzawodnictwa), która może być tolerowana różni się oczywiście do pewnego stopnia od względnego powinowactwa czynnika współzawodniczącego w wiązaniu do immunofiliny w porównaniu z farmaceutykiem: im wyższe powinowactwo tym niższe stężenie niezbędne do wyparcia farmaceutyku i większa siła reakcji krzyżowej z receptorem, która może być zatem tolerowana bez wpływu na dokładność oznaczenia. W praktyce znaczenie reakcji krzyżowej można najlepiej oszacować poprzez porównywanie standardowych krzywych, stosując różne ilości czynnika współzawodniczącego w wiązaniu; kiedy osiągnięte zostaje minimalne stężenie czynnika współzawodniczącego w wiązaniu wystarczające dla wyparcia farmaceutyku, krzywe standardowe nie powinny różnić się znacząco przy wzroście stężenia czynnika współzawodniczącego w wiązaniu do najwyższego poziomu branego pod uwagę celem użycia w oznaczeniu, co pokazuje, że reakcja krzyżowa z przeciwciałem nie ma znaczenia w kontekście oznaczenia (jeżeli nie ma reakcji krzyżowej z przeciwciałem obecność wysokiego stężenia czynnika współzawodniczącego w wiązaniu będzie miała tendencję do zawyżania obserwowanego pomiaru poziomu leku, ponieważ oznaczenie mierzy lek plus czynnik współzawodniczący w wiązaniu). Znaczenie odchyleń między krzywymi standardowymi w obecności i nieobecności czynnika współzawodniczącego w wiązaniu można określić stosując standardowe metody statystyczne, np. test-t. Jednakże, ponieważ czynnik współzawodniczący w wiązaniu jest zwykle obecny w badanej próbce w znacznie większym stężeniu niż farmaceutyk, orientacyjnie, siła reakcji krzyżowej receptora z farmaceutykiem i z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu powinna być np. poniżej 1%, najkorzystniej poniżej 0,1%, jak zmierzono w teście współzawodnictwa w buforze.
W jednym z aspektów wynalazku, farmaceutykiem jest cyklosporyna, a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest analog cyklosporyny, który wiąże się z cyklofilinami. Korzystne jest, jeżeli czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu1°]-Ciclosporin, który jest opisany w EP 296 122 i który współzawodniczy w wiązaniu się do cyklofiliny A. Korzystnie jeżeli receptorem jest specyficzne dla cyklosporyny, monoklonalne przeciwciało, np. takie jak opisane w WO 86/2080. Przykładami cyklosporyn są immunosupre6
176 727 sory cyklosporyna A i cyklosporyna G oraz związek przeciwdziałający replikacji HIV, [Melle4]-Ciclosporin, przedstawiony w EP 484 281.
W przypadku stosowania do oznaczania poziomu cyklosporyny testu współzawodnictwa czynnikiem współzawodniczącym o receptor może być cyklosporyna związana ze ścianą komory do oznaczania (np. koniugat cyklosporyna-białko jak opisano w WO 86/2080) lub wyznakowana cyklosporyna (wskaźnik), np. (i) wyznakowana radioaktywnie cyklosporyna, np. dihydrocyklosporyna A znakowana trytem lub (ii) wyznakowane pochodne cyklosporyn: [Thr2]-Ciclosporin, [(D)Lys8]-Cyclosporin lub [0-2-hydroksyetylo(D)Ser8]-Ciclosporin, np. pochodne mające zdolność dostarczania sygnału fluorescencyjnego, luminescencyjnego lub kolorymetrycznego, np. pochodna dansylowa lub biotynylowa, np. [e-N-biotynylo(D)Lys8]Cyclosporin lub [O-(2-biotynyloksyetylo10Thr2]-Ciclosporin. Tak wyznakowane cyklosporyny są otrzymywane generalnie tak, jak opisano w WO 86/2080 lub poprzez zastosowanie jednego z licznych dostępnych handlowo zestawów do znakowania związków, na przykład z firmy Sigma lub Amersham.
Szczególnie korzystna metoda mierzenia poziomów związku Ciclosporin obejmuje opłaszczanie ścian komory testowej (np. płytki do mikromiareczkowania) monoklonalnymi przeciwciałami specyficznymi dla tej cyklosporyny (np. opłaszczając komorę kozimi antymysimi przeciwciałami, umożliwiając w ten sposób wiązanie regionu Fc monoklonalnego przeciwciała, specyficznego dla cyklosporyny, do kozich antymysich przeciwciał tak, ze region wiążący przeciwciała dla cyklosporyny jest wolny). Badana próbka (np. krew pacjenta), czynnik współzawodniczący w wiązaniu (np. [Thr, Leu5, D-Hiv, Leu10]-Ciclosporin), i wyznakowany (np. wyznakowany biotyną) wskaźnik dla cyklosporyny (np. [0-(2-biotynoloksyetylo)Thr2]-Ciclosporin) są następnie łączone razem w komorze testowej i inkubowane przez określony czas. Okres inkubacji jest czasem wystarczającym dla umożliwienia przeciwciału związanie się z farmaceutykiem i ze wskaźnikiem, np. co najmniej jedna godzina, a lepiej przynajmniej dwie godziny. Następnie komora jest przemywana. Poziom związanego wskaźnika jest mierzony zwykłym sposobem, zależnie od typu zastosowanego znakowania; znakowanie biotyną może być wykrywane na przykład przy użyciu handlowego testu z streptawidyną (białko bakteryjne z wysokim powinowactwem do biotyny) przyłączoną do enzymu, np. peroksydazy z chrzanu, która rozszczepia substrat dając odczyt fluorescencyjny, luminescencyjny lub kolorymetryczny.
W innym aspekcie wynalazku, farmaceutykiem jest związek FK506, np. FK506, a współzawodniczący czynnik wiążący jest związkiem, który wiąże się z makrofiliną-12. Może być użyty dowolny związek wiążący makrofilinę-12, który jest zdolny do wypierania FK506. Rapamycyna współzawodniczy z FK506 w wiązaniu się z makrofiliną-12 i jest najchętniej stosowana jako czynnik współzawodniczący. Do wykrywania można użyć odpowiednich przeciwciał dla związku FK506, najchętniej przeciwciał specyficznych, np. jak opisano w EP-A 0 293 892. Tam, gdzie stosowany jest test współzawodnictwa, czynnikiem współzawodniczącym o przeciwciało może być związek FK506 związany z płytką testową lub chętniej wyznakowana pochodna FK506, np. wyznakowana radioaktywnie pochodna, np. FK 506 wyznakowana trytem lub inna wyznakowana pochodna, np. POD-FK566 (opisana jako wyznakowana POD FR-900506 w EP-A 0 293 892).
W trzecim aspekcie wynalazku, farmaceutykiem jest rapamycyna, np. Rapamycin lub 40-O-hydroksyetylorapamycyna z WO 94/09010, a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest związek, który wiąże się z makrofiliną-12. Może być użyty dowolny odpowiedni związek wiążący się z makrofiliną. FK506 współzawodniczy z rapamycyną w wiązaniu się z makrofiliną-12 i jest najchętniej stosowany jako czynnik współzawodniczący. Receptorem jest najchętniej monoklonalne przeciwciało specyficzne dla rapamycyny albo 40-O-hydroksyetylorapamycyny. Uwaga: Monoklonalne przeciwciała swoiste dla rapamycyny nie zostały opisane w literaturze. My otrzymaliśmy jednakże wysoce swoiste przeciwciała, stosując standardową technikę Kohler-Milstein, gdzie antygenem jest immunogenny koniugat rapamycyny, np. rapamycyna połączona z immunogennym białkiem poprzez jedną z grup hydroksylowych rapamycyny, najchętniej grupę hydroksylową położoną w części cykloheksylowej rapamycyny (Rapamycin - pozycja 40) lub reszcie hydroksylowej odpowiadającej pozycji 28 rapamycyny. Rapamycyna jest łączona z białkiem najpierw poprzez utworzenie rapamycyny niosącej zakty176 727 wowaną grupę wiążącą, a następnie dołączenie zaktywowanej rapamycyny do białka. Zaktywowaną grupą wiążącą jest grupa zdolna do bezpośredniego reagowania z częścią białka z wytworzeniem kowalencyjnego wiązania bez konieczności użycia czynnika łączącego (np. związków karboksyimidowych) dla umożliwienia wywierania wpływu lub zapoczątkowania reakcji z białkiem. Przykładowo, 40-O-aktywowana rapamycyna jest O-acylowana przy użyciu bezwodnika bursztynianowego w obecności DMAP i pirymidyny celem wytworzenia hemibursztynianu (40-O-(3-karboksy)propanoilorapamycyny), która jest następnie aktywowana Nhydroksylosukcynimidem w obecności EDC, Et3N i CH2Cl2 z wytworzeniem sukcynimidooksysukcynilorapamycyny (ester 40-O-(3-karboksy)propanoilorapamycyria-Nhydroksysukcynimid). 28-O-aktywowana rapamycyna jest otrzymywana analogicznie przy zastosowaniu wstępnego blokowania grupy 40-hydroksy, a następnie dołączana do białka z wytworzeniem immunogennego koniugatu połączonego wiązaniem 28-0, który może być zastosowany do otrzymywania przeciwciał mających odmienną specyficzność od tych otrzymanych przy zastosowaniu koniugatu połączonego wiązaniem 40-0, np. wysoce czułych na różnice w regionie cykloheksylowym rapamycyny]. Tam, gdzie stosowany jest test współzawodnictwa, czynnikiem współzawodniczącym o przeciwciało może być rapamycyna związana z płytką testową lub chętniej rapamycyna wyznakowana np. rapamycyna wyznakowana fluorescencyjnie otrzymana np poprzez przeprowadzenie reakcji aktywowanej rapamycyny, takiej jak opisano powyżej, z grupą znakującą np. biotynową lub dansylową lub poprzez radioaktywne wyznakowanie rapamycyny, np. znakowanie rapamycyny trytem.
Sposób przeprowadzania oznaczenia według wynalazku ma takie zalety, że może ono być przeprowadzane szybko i łatwo przy użyciu standardowego wyposażenia biochemicznego, dając dokładne i powtarzalne wyniki. Ponadto można używać pełnej krwi bez potrzeby ekstrakcji.
Zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi, według wynalazku umożliwia pomiar przy stężeniu, wynoszącym co najmniej 0,7 ng/ml krwi i charakteryzuje się tym, że zawiera czynnik współzawodniczący w wiązaniu w takiej ilości, która jest wystarczająca do wypierania farmaceutyku z kompleksów immunosupresor-immunofilina we krwi. Ponadto zawiera wiązący się z farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wiąże się tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolność do reakcji krzyżowej pomiędzy farmaceutykiem a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wynosi mniej niż 1%. W zestawie według wynalazku farmaceutykiem wiążącym się z immurofilirą jest związek wybrany z grupy obejmującej: (a) cyklosporynę, (b) związek FK506 albo (c) rapamycynę albo 40-O-hydroksyetylorapamycyrę. Czynnikiem współzawodniczącym W wiązaniu jest odpowiednio (a) [Thr2, Leu5, D-Hivs, Leu10]-cyklosporyna, (b) rapamycyna albo (c) związek FK506, a receptorem jest odpowiednio (a) monoklonalne przeciwciało, specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla związku FK506 albo (c) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-O-hydroksyetylorapamycyny.
Korzystnie, jeżeli przeciwciałem jest przeciwciało monoklonalne, które jest specyficzne dla farmaceutyku.
Jeżeli farmaceutykiem jest cyklosporyna, czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu może być analog cyklosporyny, który wiąże się z cyklofilinami. Korzystne jest, jeżeli czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest [Thr2, Leu5, D-Hiv8, LeiiJ-Ciclosporin. Korzystnie, jeżeli przeciwciałem jest monoklonalne przeciwciało specyficzne dla związku Ciclosporin, takie jak opisane w WO 86/2080.
JeŻeli farmaceutykiem jest związek FK506 lub rapamycyna albo jej analog 40-0-hydroksyetylorapamycyna, współzawodniczącym czynnikiem wiążącym może być odpowiednio, rapamycyna lub FK506 lub jego analog, który wiąże się z makrofiliną-12. Mogą być użyte dowolne przeciwciała dla związku FK506 lub związku rapamycyny, korzystnie rapamycyny albo 40-O-hydroksyetylorapamycyny, najchętniej przeciwciała specyficzne np. otrzymane tak, jak opisano powyżej dla rapamycyny lub jak opisano w EP-A 0 293 892.
Zestaw może zawierać ponadto odpowiednio wyznakowany wskaźnik, standard i instrukcję stosowania. Wskaźnik może być tak wyznakowany, aby możliwy być odpowiedni odczyt, np. odczyt radioaktywności, fluorescencji, lub kolorymetryczny. Tam, gdzie to jest wygodne, składniki zestawu mogą być w postaci zliofilizowanej.
176 727
W końcu, w dalszym aspekcie, wynalazek dostarcza nowe zastosowanie dla związku wiążącego immunofiliny jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu immunofilin w zestawie do oznaczania lub w metodzie pomiaru poziomu we krwi innego związku wiążącego immunofiliny, np. zastosowanie dla związku [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu10]Ciclosporin w zestawie do oznaczania lub w metodzie mierzenia poziomu cyklosporyny we krwi; zastosowanie dla rapamycyny w zestawie do oznaczania lub w metodzie mierzenia poziomu związku FK506 we krwi oraz zastosowanie dla FK506 w zestawie do oznaczania lub w metodzie mierzenia poziomu rapamycyny we krwi.
Opisane poniżej przykłady, nie ograniczają zakresu wynalazku. Będzie oczywiste dla biegłych w tej dziedzinie, że mogą występować różnice w dokładnych stężeniach składników reakcji i warunkach prowadzenia reakcji z chwilą kiedy farmaceutykjest uwolniony z kompleksu farmaceutyku związanego z immunofiliną, może być on oznaczany dowolnym z konwencjonalnych sposobów.
Przykład 1- Oznaczanie cyklosporyny A
Próbki kalibracyjne: 16 pg cyklosporyny A dodaje się do 1ml 70% v/v wodnego roztworu etanolu i przechowuje w 4°C. 50 pl roztworu cyklosporyny A rozcieńcza się w 1 ml ludzkiej krwi (otrzymanej z Blutspendezentrum Basel) do stężenia cyklosporyny 800 ng/ml. Następnie przygotowuje się próbki kalibracyjne o stężeniu 400 ng/ml, 200 ng/ml, 100 ng/ml, 50 ng/ml, 25 ng/ml, 12,5 ng/ml, 6,2 ng/ml, 3,1 ng/ml, 1,6 ng/ml, 0,8 ng/ml i 0,4 ng/ml poprzez kolejne rozcieńczenia 500 pl roztworu cyklosporyny A w 1ml ludzkiej krwi. Próbki krwi bez cyklosporyny A przygotowuje się jako ślepe próby.
Wstępnie przygotowane płytki do mikromiareczkowania: Każde wgłębienie na kilku płytkach do miareczkowania o 96 wgłębieniach opłaszcza się 100 pl kozich antymysich przeciwciał (GaM IgG Fc nieskoniugowane, Pierce 31170) rozcieńczonych do 10 pg/ml w roztworze soli buforowanym fosforanem (PBS). Płytki do mikromiareczkowania inkubuje się przez noc w 4°C. Kozie antymysie przeciwciała usuwa się i do każdego wgłębienia dodaje się 200 pl roztworu blokującego (2 g albuminy z surowicy cielęcej rozpuszczonej w 100 ml PBS). Płytki do mikromiareczkowania inkubuje się w 37°C przez 2 godziny i następnie przemywa w urządzeniu do płukania płytek, stosując 3 x 300 pl roztworu PBS/Tween 20 (0,5 g Tween 20 w 1 litrze PBS). Tak przygotowane płytki do mikromiareczkowania są przechowywane w 4°C.
Płytka z przeciwciałami: 1 ml roztworu PBS/Tween 20 dodaje się do fiolki ze specyficznym dla cyklosporyny A przeciwciałem monoklonalnym w postaci zliofilizowanej. Przeciwciało jest opisane w WO 86/2080 i stanowi część handlowo dostępnego zestawu SandimmunR-kit. Roztwór przeciwciała rozcieńcza się następnie 1:10 w roztworze PBS/Tween 20 i 100 pl nanosi się pipetą do wybranych wgłębień wstępnie przygotowanej płytki do mikromiareczkowania. Do pozostałych wgłębień nanosi się pipetą po 100 pl roztworu PBS/Tween 20. Płytkę do mikromiareczkowania inkubuje się przez noc w 4°C.
Wskaźnik cyklosporyny: Fiolkę zawierającą 1 ml radioaktywnej dwuwodnej cyklosporyny A w 96% v/v wodnym roztworze alkoholu otrzymano z handlowo dostępnego zestawu SandimmunR-kit.
Roztwór czynnika współzawodniczącego; 4,2 mg związku [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu10]-Ciclosporin, otrzymanego tak, jak opisano w EP 296 122, rozpuszcza się w 1 ml metanolu i przechowuje w 4°C.
125 pl każdej próbki kalibracyjnej (włączając ślepą próbę) nanosi się pipetą do wgłębienia niczym nie traktowanej płytki do mikromiareczkowania. 125 pl próbek testowanej krwi nanosi się pipetą do każdego z pozostałych wgłębień. Do każdego wgłębienia dodaje się 100 pl roztworu PBS/Tween 20 i 25 pl wskaźnika cyklosporyny. Płytkę do mikromiareczkowania wytrząsa się przez 5 minut, a następnie inkubuje w temperaturze pokojowej przez 15 minut. Do każdego wgłębienia dodaje się 3 pl roztworu czynnika współzawodniczącego, płytkę do mikromiareczkowania wytrząsa się przez 5 minut i tak traktowane próbki kalibracyjne i próbki krwi inkubuje się przez noc w 4°C.
Płytkę z przeciwciałami przemywa się 3 x 300 pl roztworu PBS/Tween 20 i 100 pl przygotowanej uprzednio próbki kalibracyjnej lub przygotowanej uprzednio próbki krwi dodaje się do każdego z wgłębień. Płytkę do mikromiareczkowania inkubuje się przez 3 godziny w 4°C,
176 727 a następnie przemywa 3 x 300 gl roztworu PBS/Tween 20. Do każdego wgłębienia dodaje się
100 fil roztworu 1 g siarczanu sodowego dodecylu rozpuszczonego w 100 ml wody, płytkę do mikromiareczkowania wytrząsa się prz'ez-5 minut w temperaturze pokojowej i następnie inkubuje przez 15 minut w 37°C. 100 gl roztworu z ' każdego wgłębienia analizuje się przy użyciu licznika scyntylacyjnego Packard 2000CA.
Krzywą kalibracyjną przygotowuje się na podstawie wyników otrzymanych dla próbek kalibracyjnych. Krzywą przedstawia się jako procent wiązania przeciwciało-wskaźnik w porównaniu do ślepej próby naniesionej na wykres, w stosunku do log stężenia cyklosporyny A.
Współczynnik zmienności dla wyników jest mniejszy niż 30% w zakresie od 0,7 ng cyklosporyny A/ml krwi do 400 ng cyklosporyny A/ml krwi. Zakres ten, z którym można pracować wskazuje, że wysoka dokładność może być otrzymana nawet dla bardzo niskich stężeń.
Wiarygodność oznaczenia potwierdza się poprzez powtórzenia. 100 ng i 400 ng cyklosporyny A rozpuszcza się w 1 ml ludzkiej krwi tak, aby otrzymać stężenia 100 ng/ml i 400 ng/ml. Celem określenia stężenia każdą próbkę analizuje się czterokrotnie, stosując metodę opisaną w przykładzie 1.
Wyniki przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1: Dokładność
Test Kontrola (ng/ml) Średnia wartość mierzona (ng/ml) % Odchylenia
1 100 99,0 1
400 450,0 12,5
2 100 102,0 2
400 405,5 1,4
3 100 99,5 0,5
400 429,5 7,4
4 100 90,0 10
400 385,5 3,6
Dla 100 ng/ml średnia wartość wynosi 97,6 ng/ml, dając średnie odchylenie 2,4%. Dla 400 ng/ml średnia wartość wynosi 417,6 ng/ml dając średnie odchylenie 4,4%.
Wyniki te wskazują, że wysoki stopień dokładności może być otrzymywany w sposób powtarzalny.
Przykład 2 - oznaczanie FK506
Przygotowanie płytki do mikromiareczkowania: Każde wgłębienie opłaszcza się 100 gl kozich antymysich przeciwciał w roztworze soli buforowanym fosforanem (PBS). Płytki do mikromiareczkowania inkubuje się przez noc w 4°C. Kozie antymysie przeciwciała usuwa się i do każdego wgłębienia dodaje się 200 gl roztworu blokuj ącego (2 g albuminy z surowicy cielęcej rozpuszczonej w 100 ml PBS). Płytki do mikromiareczkowania inkubuje się w 37°C przez 2 godziny i następnie przemywa w urządzeniu do płukania płytek, stosując roztwór 3 x 300 gl PBS/Tween 20 (0,5 g Tween 20 w 1 litrze PBS). Płytki do mikromiareczkowania są przechowywane w 4°C.
Sto gl króliczego anty-FK506 przeciwciała rozcieńcza się 1000 razy w roztworze PBS/Tween 20 i dodaje do każdego wgłębienia. Płytkę do mikromiareczkowania inkubuje się przez noc w 4°C.
Próbki kalibracyjne: FK506 rozcieńcza się albo w ludzkiej pełnej krwi albo w PBS/Tween 20 do stężenia 200 ng/ml, 20 ng/ml lub 2 ng/ml. Próbka krwi bez FK506 stanowi ślepą próbę.
Roztwór czynnika współzawodniczącego: Wyznakowany trytem FK506 rozcieńcza się kolejno do uzyskania 10000 cp m w 25 gl.
Oznaczenie: 25 gl próbki kalibracyjnej w pełnej krwi lub w buforze dodaje się i miesza ze 100 gl PBS/Tween 20 zawierającego 50, 10, 1 o 0 gg/ml rapamycyny. Do każdego wgłębienia
176 727 dodaje się 25 gl roztworu czynnika współzawodniczącego. Płytkę do mikromiareczkowania inkubuje się 3 godz. w 4°C, a następnie przemywa 3 razy 300 gl PBS/Tween 20. Do każdego wgłębienia dodaje się 100 μΐ roztworu 1 g siarczanu sodowego dodecylu rozpuszczonego w 100 ml wody, płytkę do mikromiareczkowania wytrząsa się przez 5 minut w temperaturze pokojowej i następnie inkubuje przez 15 minut w 37°C. 100 gl roztworu z każdego wgłębienia analizuje się przy użyciu licznika scyntylacyjnego Packard 2000CA.
Wyniki: Oznaczenie przy użyciu próbek w buforze daje podobne krzywe standardowe z różnymi stężeniami rapamycyny, jak z czynnikiem wypierającym. Wyniki pokazują, że królicze przeciwciała anty-FK506 nie reagują krzyżowo z rapamycyną.
Oznaczenie wykonane przy użyciu próbek w pełnej krwi daje bardzo niski sygnał, gdy nie używa się rapamycyny jako czynnika wypierającego, ponieważ FK506 jest związany z białkami wiążącymi znajdującymi się w pełnej krwi i nie jest dostępny dla reakcji z przeciwciałem. Kiedy rapamycyhę dodaje się jako czynnik współzawodniczący dla makrofiliny, otrzymane krzywe standardowe są podobne do tych otrzymanych w buforze.

Claims (8)

1. Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi, przy czym stężenie to wynosi co najmniej 0,7 ng/ml krwi, znamienny tym, że do próbki krwi dodaje się czynnik współzawodniczący w wiązaniu w takiej ilości, która jest wystarczająca do wypierania farmaceutyku z kompleksów immunosupresor-immunofilina we krwi, następnie dodaje wiążący się z farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wiąże się tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolność do reakcji krzyżowej pomiędzy farmaceutykiem a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wynosi mniej niż 1%, następnie wydziela się kompleks receptor-farmaceutyk z próbki i określa się ilość farmaceutyku, przy czym jako farmaceutyk wiążący się z immunofiliną stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej: (a) cyklosporynę, (b) związek FK506 albo (c) rapamycynę albo 40-O-hydroksyetylorapamycynę, jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu stosuje się odpowiednio: (a) [Thr2, Leu, D-Hiv8, Leu10]-cyklosporynę, (b) rapamycynę albo (c) związek FK506, a jako receptor stosuje się odpowiednio: (a) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla związku FK506 albo (c) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-O-hydroksyetylorapamycyny.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako farmaceutyk wiążący się z immunofiliną stosuje się cyklosporynę, jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu stosuje się [Thr2, Leu5, D-Hiv8, Leu10]-cyklosporynę, a jako receptor stosuje się przeciwciało monoklonalne specyficzne dla cyklosporyny.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako farmaceutyk wiążący się z immunofiliną stosuje się związek FK506, jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu stosuje się rapamycynę, a jako receptor stosuje się przeciwciało monoklonalne specyficzne dla związku FK506.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako farmaceutyk wiążący się z immunofiliną stosuje się rapamycynę albo 40-O-hydrok.syetylorapamycynę, jako czynnik współzawodniczący w wiązaniu stosuje się związek FK506, a jako receptor stosuje się przeciwciało monoklonalne specyficzne dla rapamycyny albo 40-O-hydroksyetylorapamycyny. ’
5. Zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi, przy czym stężenie to wynosi co najmniej 0,7 ng/ml krwi, znamienny tym, że zawiera czynnik współzawodniczący w wiązaniu w takiej ilości, która jest wystarczająca do wypierania farmaceutyku z kompleksów immunosupresor-immunofilina we krwi i zawiera wiążący się z farmaceutykiem receptor, który z czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wiąże się tylko w stopniu nieznacznym, a jego zdolność do reakcji krzyżowej pomiędzy farmaceutykiem a czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu wynosi mniej niż 1 %, przy czym farmaceutykiem wiążącym się z immunofiliną jest związek wybrany z grupy obejmującej: (a) cyklosporynę, (b) związek FK506 albo (c) rapamycynę albo 40-C^-hydroksyetylorapamycynę, czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest odpowiednio: (a) [Thr2, Leu5, D-Hiv, Leu10]-cyklosporyna, (b) rapamycyna albo (c) związek FK506, a receptorem jest odpowiednio: (a) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla cyklosporyny, (b) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla związku FK506 albo (c) monoklonalne przeciwciało specyficzne dla rapamycyny albo dla 40-O-hydroksyetylorapamycyny.
6. Zestaw według zastrz. 5, znamienny tym, że farmaceutykiem wiążącym się z immunofiliną jest cyklosporyna, czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest [Thr2, Leu5,
176 727
8 10
D-Hiv , Leu ]-cyklosporyna, a receptorem jest przeciwciało monoklonalne specyficzne dla cyklosporyny.
7. Zestaw według zastrz. 5, znamienny tym, że farmaceutykiem wiążącym się z immunofiliną jest związek FK506, czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest rapamycyna, a receptorem jest przeciwciało monoklonalne specyficzne dla związku FK506.
8. Zestaw według zastrz. 5, znamienny tym, że farmaceutykiem wiążącym się z immunofiliną jest rapamycyna albo 40-O-hydroksyetylorapamycyna, czynnikiem współzawodniczącym w wiązaniu jest związek FK506, a receptorem jest przeciwciało monoklonalne specyficzne dla rapamycyny albo 40-0)4iydroksyetylorapair)ycy'riy.
PL94313392A 1993-09-08 1994-09-07 Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi i zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi PL176727B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GB939318612A GB9318612D0 (en) 1993-09-08 1993-09-08 An assay
PCT/EP1994/002986 WO1995007468A1 (en) 1993-09-08 1994-09-07 Assay kit

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL313392A1 PL313392A1 (en) 1996-06-24
PL176727B1 true PL176727B1 (pl) 1999-07-30

Family

ID=10741695

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL94313392A PL176727B1 (pl) 1993-09-08 1994-09-07 Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi i zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi

Country Status (22)

Country Link
EP (1) EP0717850B1 (pl)
JP (1) JP2892503B2 (pl)
KR (1) KR100313841B1 (pl)
CN (1) CN1088196C (pl)
AT (1) ATE153769T1 (pl)
AU (1) AU680946B2 (pl)
BR (1) BR9407422A (pl)
CA (1) CA2169162C (pl)
CZ (1) CZ289434B6 (pl)
DE (1) DE69403484T2 (pl)
DK (1) DK0717850T3 (pl)
ES (1) ES2103136T3 (pl)
FI (1) FI111035B (pl)
GB (1) GB9318612D0 (pl)
GR (1) GR3023578T3 (pl)
HU (1) HU218743B (pl)
NO (1) NO960924D0 (pl)
NZ (1) NZ273595A (pl)
PL (1) PL176727B1 (pl)
RU (1) RU2138052C1 (pl)
SK (1) SK281369B6 (pl)
WO (1) WO1995007468A1 (pl)

Families Citing this family (21)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6187757B1 (en) 1995-06-07 2001-02-13 Ariad Pharmaceuticals, Inc. Regulation of biological events using novel compounds
US5650288A (en) * 1995-07-14 1997-07-22 Macfarlane; Gordon D. Immunophilin-bound immunosuppressant assay
WO1997033604A1 (en) * 1996-03-12 1997-09-18 Picower Institute For Medical Research Treatment of hiv-infection by interfering with host cell cyclophilin receptor activity
US6106779A (en) * 1997-10-02 2000-08-22 Biosite Diagnostics, Inc. Lysis chamber for use in an assay device
ATE264863T1 (de) 1999-08-24 2004-05-15 Ariad Gene Therapeutics Inc 28-epirapaloge
US7067526B1 (en) 1999-08-24 2006-06-27 Ariad Gene Therapeutics, Inc. 28-epirapalogs
AU2003300076C1 (en) 2002-12-30 2010-03-04 Angiotech International Ag Drug delivery from rapid gelling polymer composition
US7186518B2 (en) 2003-11-21 2007-03-06 Dade Behring Inc. Method and composition useful for determining FK 506
WO2006115509A2 (en) 2004-06-24 2006-11-02 Novartis Vaccines And Diagnostics Inc. Small molecule immunopotentiators and assays for their detection
AU2006259348B2 (en) 2005-06-17 2010-07-22 Novartis Ag Use of sanglifehrin in HCV
CN100434901C (zh) * 2006-01-12 2008-11-19 上海交通大学 血红蛋白凝胶层析的教学试剂盒
US7914999B2 (en) * 2006-12-29 2011-03-29 Abbott Laboratories Non-denaturing lysis reagent
US7790401B2 (en) * 2007-08-06 2010-09-07 Siemens Healthcare Diagnostics Methods for detection of immunosuppressant drugs
US8921642B2 (en) 2008-01-11 2014-12-30 Massachusetts Eye And Ear Infirmary Conditional-stop dimerizable caspase transgenic animals
US9658218B2 (en) 2012-05-07 2017-05-23 Siemens Healthcare Diagnostics Inc. Determination of total analyte concentration
US9121859B2 (en) * 2012-12-04 2015-09-01 Siemens Healthcare Diagnostics Inc. Compounds and methods for determination of FKBP-binding immunosuppressant drugs
EP3008192B1 (en) 2013-06-11 2019-07-17 Takara Bio USA, Inc. Protein enriched microvesicles and methods of making and using the same
KR101760707B1 (ko) 2015-01-05 2017-07-24 한림대학교 산학협력단 이종 알부민을 이용한 장기 이식 거부반응 검사용 키트
CN104749009B (zh) * 2015-03-30 2018-05-04 上海云泽生物科技有限公司 用于免疫分析的免疫抑制剂药物提取试剂
CN104764883A (zh) * 2015-03-31 2015-07-08 上海云泽生物科技有限公司 一种检测环孢霉素a浓度的免疫分析方法和试剂盒
ES2992864T3 (en) * 2018-11-02 2024-12-18 Siemens Healthcare Diagnostics Inc Binding competitors for use in macrophilin-binding pharmaceutical assays and methods of use thereof

Family Cites Families (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SU1490650A1 (ru) * 1987-04-06 1989-06-30 Институт биологической физики АН СССР Способ количественного определени стероидных гормонов
DE3886265T2 (de) * 1987-06-05 1994-04-28 Fujisawa Pharmaceutical Co Anti-FR-900506-Stoffe-Antikörper und höchstempfindliches Enzym-Immunoassay-Verfahren.
DE3884470T2 (de) * 1987-06-17 1994-03-10 Sandoz Ag Cyclosporine und deren Benutzung als Arzneimittel.
US5322772A (en) * 1991-04-09 1994-06-21 Children's Research Institute Rapamycin assay
WO1993025533A1 (en) * 1992-06-05 1993-12-23 Abbott Laboratories Methods and reagents for the determination of immunosuppressive agents
GB9307491D0 (en) * 1993-04-08 1993-06-02 Sandoz Ltd Organic compounds

Also Published As

Publication number Publication date
DE69403484D1 (de) 1997-07-03
NZ273595A (en) 1996-08-27
NO960924L (no) 1996-03-07
CN1130425A (zh) 1996-09-04
NO960924D0 (no) 1996-03-07
DK0717850T3 (da) 1997-10-20
PL313392A1 (en) 1996-06-24
CZ66296A3 (en) 1996-09-11
SK31096A3 (en) 1996-07-03
AU7694894A (en) 1995-03-27
HU9600564D0 (en) 1996-05-28
GB9318612D0 (en) 1993-10-27
ES2103136T3 (es) 1997-08-16
FI961004A0 (fi) 1996-03-04
FI111035B (fi) 2003-05-15
KR100313841B1 (ko) 2001-12-28
CA2169162A1 (en) 1995-03-16
DE69403484T2 (de) 1997-12-04
HK1005754A1 (en) 1999-01-22
BR9407422A (pt) 1996-04-09
GR3023578T3 (en) 1997-08-29
EP0717850B1 (en) 1997-05-28
RU2138052C1 (ru) 1999-09-20
JP2892503B2 (ja) 1999-05-17
AU680946B2 (en) 1997-08-14
HU218743B (hu) 2000-11-28
SK281369B6 (sk) 2001-02-12
HUT73692A (en) 1996-09-30
EP0717850A1 (en) 1996-06-26
CN1088196C (zh) 2002-07-24
CA2169162C (en) 2004-02-03
FI961004L (fi) 1996-03-04
JPH09502272A (ja) 1997-03-04
CZ289434B6 (cs) 2002-01-16
ATE153769T1 (de) 1997-06-15
WO1995007468A1 (en) 1995-03-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US6187547B1 (en) Assay kit
PL176727B1 (pl) Sposób oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi i zestaw do oznaczania stężenia farmaceutyków wiążących immunofiliny we krwi
US7186518B2 (en) Method and composition useful for determining FK 506
US7883855B2 (en) Immunosuppressant drug extraction reagent for immunoassays
US8153594B2 (en) Tacrolimus standard and methods of using same
BRPI0722361A2 (pt) Reagente de extração de fármaco imunossupressor para imunoensaios
EP1875250B1 (en) Methods to measure immunosuppressive tacrolimus, sirolimus, and cyclosporin a complexes in a blood sample
US7223553B2 (en) Immunoassays for everolimus
Wallemacq et al. Improvement and assessment of enzyme-linked immunosorbent assay to detect low FK506 concentrations in plasma or whole blood within 6 hours
HK1005754B (en) Assay kit
CA2004387C (en) Cyclosporine binding protein and use in an assay for biologically-active cyclosporine
Zhang et al. Production of a sensitive antibody against sirolimus for chemiluminescence immunoassay potential in its therapeutic drug monitoring