PL177076B1

PL177076B1 - Brykiet

Info

Publication number: PL177076B1
Application number: PL94306231A
Authority: PL
Inventors: Dobiesław Nazimek; Wiesław Grzegorczyk
Original assignee: Przed Wielobranzowe Vet Agro S
Priority date: 1994-12-09
Filing date: 1994-12-09
Publication date: 1999-09-30
Also published as: PL306231A1

Abstract

1. Brykiet zawierający nośnik energii lub/i inne materiały palne oraz zasadowe substancje dodatkowe, znamienny tym, że zawiera tlenek magnezu lub związek magnezu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek magnezu lub/i związki metali alkalicznych w łącznej ilości nie przekraczającej 2% masy części palnych oraz aktywny tlenek cynku lub związek cynku, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek cynku, przy czym ilość tlenku magnezu jest znacznie większa od ilości związku metalu alkalicznego

Description

Przedmiotem wynalazku jest brykiet stosowany do celów domowych i przemysłowych, otrzymywany na bazie nośników energii.

Znane brykiety są wytwarzane z rozdrobnionego materiału palnego o dużej wartości opałowej lub/i materiałów odpadowych oraz substancji dodatkowych, na przykład lepiszcza. Jako materiał palny stosuje się najczęściej miał węglowy, zaś jako materiały odpadowe są stosowane między innymi palne śmieci komunalne, wióry drewniane i inne materiały pochodzenia roślinnego. Najczęściej stosowane są lepiszcza bitumiczne. Stosowane są także lepiszcza nieorganiczne. Ostatnio stosowane są także dodatki mające na celu zmniejszenie emisji do atmosfery kwaśnych zanieczyszczeń gazowych powstających podczas spalania. Brykietowanie pozwala na otrzymywanie paliwa łatwego w użyciu z materiałów o postaci trudnej do spalenia.

177 076

Brykiety najczęściej wytwarzane są w wyniku prasowania wymienionych materiałów i ich dalszej, termicznej obróbki. Znane są także sposoby otrzymywania brykietów bez użycia pras.

Znane jest, ze zgłoszenia wynalazku nr PCT/EP92/01695 stałe paliwo w postaci brykietu otrzymywane z komunalnych odpadów i miału węglowego z dodatkiem wapna. Zadaniem wapnajest między innymi ograniczenie wyrzutów kwaśnych gazów. Stosowane są także dodatki poprawiające higieniczność lub/i pochłaniające zapachy.

Znany jest także sposób otrzymywania paliwa stałego, między innymi w postaci brykietu zawierającego co najmniej jeden dodatek zasadowy, korzystnie CaCO3 lub/i MgCO3, w celu adsorpcji zanieczyszczeń. Rozwiązanie to jest znane z polskiego opisu zgłoszeniowego numer P-291344.

Istota brykietu według wynalazku polega na tym, że oprócz materiału palnego oraz zasadowych substancji dodatkowych zawiera tlenek magnezu lub związek magnezu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek magnezu lub/i związki metali alkalicznych w łącznej ilości nie przekraczającej 2% masy części palnych oraz aktywny tlenek cynku lub związek cynku, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek cynku, przy czym ilość związku metali ziem alkalicznych jest znacznie większa od ilości związku metalu alkalicznego. Materiał palny zawiera nośnik energii.

Związek alkaliczny stanowi korzystnie węglan sodu lub związek sodu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo węglan sodu lub/i tlenek sodu.

Korzystny stosunek ilości związku ziem alkalicznych do ilości związku alkalicznego wynosi od 10:1 do 20:1.

Aktywny denek cynku korzystnie posiada powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 10 m²/g.

Istota brykietu według alternatywnego rozwiązania polega na tym, że zawiera on mieszaninę węglanu sodu lub związku sodu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo węglan sodu lub/i tlenek sodu, tlenku magnezu lub związku magnezu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek magnezu oraz aktywny tlenek cynku lub związek cynku, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek cynku, przy czym ilość związku metali ziem alkalicznych jest znacznie większa od ilości związku metalu alkalicznego.

Brykiet korzystnie zawiera do 2% mieszaniny.

Aktywny tlenek cynku korzystnie posiada powierzchnię właściwą nie niniejszą niż 10 m²/g.

Istota brykietu według kolejnej alternatywy polega na tym, że zawiera mieszaninę substancji o składzie 80-90 części wagowych tlenku magnezu, 3-10 części wagowych węglanu sodu oraz 7-13 części wagowych aktywnego tlenku cynku, która stanowi do 2% wagowych brykietu.

Aktywny tlenek cynku korzystnie posiada powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 10 m2/g.

Dzięki brykietom według wynalazku można chronić środowisko już na poziomie gospodarstw domowych i małych kotłowni co było dotychczas niemożliwe. Ograniczanie emisji zanieczyszczeń tym samym nie wymaga specjalnych zabiegów i instalacji, może odbywać się niezależnie od woli i udziału człowieka. Dodatkowym pozytywnym aspektem brykietu jest możliwość utylizacji śmieci z jednoczesnym uzyskiwaniem energii cieplnej. W trakcie przemysłowych prób nieoczekiwanie okazało się, że spalając brykiet według wynalazku uzyskuje się wyższą temperaturę niż w czasie spalania znanych brykietów. Pozwala to na zaoszczędzenie do 10% paliwa a tym samym na wtórne zmniejszenie ilości wydzielanych zanieczyszczeń.

Przykład porównawczy.

Znany, z polskiego opisu patentowego nr 148 178, sposób oczyszczania gazów spalinowych wymaga rozbudowanej instalacji oraz pociąga za sobą zużycie związków metali alkalicznych lub/i metali ziem alkalicznych w ilości do 10% ilości spalanego paliwa oraz duże ilości wody, nie licząc energii potrzebnej do zasilania instalacji.

Spalanie brykietu według wynalazku nie wymaga żadnych instalacji i zapewnia czyste spalanie, zarówno w warunkach domowych jak i w kotłach przemysłowych. Dodatkowo zastosowanie aktywnego tlenku cynku pozwoliło na wielokrotne zmniejszenie zużycia substancji dodatkowych, które w tym przypadku przede wszystkim umożliwiają adsorpcję zanieczyszczeń na popiołach, zaś ich rola jako adsorbentów jest znikoma, gdy w wymienionych wyżej przypadkach były tylko absorbentami.

177 076

Przykład I.

Przygotowano mieszaninę o składzie:

- rozdrobniony węgiel kamienny - 99% wagowych,

- tlenek magnezu - 0,85%,

- kwaśny węglan sodu - 0,07%?,

- tlenek cynku - 0,08%, z której po dokładnym wymieszaniu i dodaniu lepiszcza organicznego, zawierającego skrobię wykonano na prasie brykiety. Następnie poddano je suszeniu. Otrzymano wysokokaloryczne brykiety, o niskiej wytrzymałości i odporności na wodę, nadające się do stosowania w gospodarstwach domowych.

Przykład Π.

Przygotowano mieszaninę o składzie:

- miał węglowy o zawartości siarki 0,7% - 96,88% wagowych,

- trociny - 3%,

- tlenek magnezu - 0,- %o,

- tlenek cynku - 0,0- %,

- węglan sodu -0,01%,

- aktywny tlenek cynku o powierzchni właściwej równej 40 m²/g.

Mieszaninę tą dokładnie wymieszano a następnie dodano żywicy syntetycznej, po czym z powstałej mieszaniny wykonano za pomocą prasy brykiety. Poddano je następnie suszeniu i obróbce powierzchniowej w celu poprawy wodoodpomości. Uzyskano brykiety nadające się do składowania i spalania w warunkach przemysłowych.

Przykład III.

- węgiel brunatny, drobno zmielony - v^i^^g^ov^y/cłr,

- rozdrobnione, palne odpady komunalne- 07%;

- tlenek magnezu -1,7 %;

- węglan sodu -0,1%,

- aktywny tlenek cynku 0,2% o powierzchni właściwej nie mniejszej niż 10 m2/g,

- wapno - 1%.

Jako lepiszcze zastosowano pak koksowniczy w ilości 8% wagowych. Uzyskany brykiet nadaje się do spalania w instalacjach przemysłowych i jest odporny na wodę. Dodatkowym efektem, oprócz uzyskiwania ciepła jest utylizacja śmieci.

W dobie poszukiwań nowych, ekologicznych źródeł energii, uświadomienia sobie zagrożeń jakie niesie dotychczasowa działalność człowieka dla jego własnego środowiska, zastosowanie brykietów według wynalazku uczyni znaczny krok ku życiu w zgodzie z przyrodą.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Brykiet zawierający nośnik energii lub/i inne materiały palne oraz zasadowe substancje dodatkowe, znamienny tym, że zawiera tlenek magnezu lub związek magnezu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek magnezu lub/i związki metali alkalicznych w łącznej ilości nie przekraczającej 2% masy części palnych oraz aktywny tlenek cynku lub związek cynku, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek cynku, przy czym ilość tlenku magnezu jest znacznie większa od ilości związku metalu alkalicznego.
2. Brykiet według zastrz. 1, znamienny tym, że aktywny tlenek cynku stanowi 3 - 10% wagowych substancji dodatkowych.
3. Brykiet według zastrz. 1, znamienny tym, że związek alkaliczny stanowi węglan sodu lub związek sodu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo węglan sodu lub/i tlenek sodu.
4. Brykiet według zastrz. 1, znamienny tym, że tlenku cynku jest 10 do 20 razy więcej niż związku metalu alkalicznego.
5. Brykiet według zastrz. 1, znamienny tym, że aktywny tlenek cynku posiada powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 10 m²/g.
6. Brykiet zawierający nośnik energii lub/i inne materiały palne oraz zasadowe substancje dodatkowe, znamienny tym, że zawiera mieszaninę węglanu sodu lub związku sodu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo węglan sodu lub/i tlenek sodu, tlenek magnezu lub związek magnezu, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek magnezu oraz aktywny tlenek cynku lub związek cynku, z którego w trakcie procesu spalania powstaje przejściowo tlenek cynku, przy czym ilość tlenku magnezu jest znacznie większa od ilości związku metalu alkalicznego.
7. Brykiet według zastrz. 6, znamienny tym, że związku metalu ziem alkalicznych jest 10 do 20 razy więcej niż związku metalu alkalicznego.
8. Brykiet według zastrz. 6, znamienny tym, że mieszanina stanowi do 2% wagi brykietu.
9. Brykiet według zastrz. 6, znamienny tym, że aktywny tlenek cynku posiada powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 10 m2/g.
10. Brykiet zawierający nośnik energii lub/i inne materiały palne oraz zasadowe substancje dodatkowe, znamienny tym, że zawiera mieszaninę substancji o składzie 80-90 części wagowych tlenku magnezu, 3-10 części wagowych węglanu sodu oraz 7-13 części wagowych aktywnego tlenku cynku, która stanowi do 2% wagowych brykietu.
11. Brykiet według zastrz. 10, znamienny tym, że aktywny tlenek cynku posiada powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 10 m2/g.