PL178757B1 - Wylot spustowy z sitkiem osadowym - Google Patents

Abstract

1 Wylot spustowy z sitkiem osadowym, do mis natryskowych, wanien kapielowych i umywa- lek, w którym sitko osadowe majace wstawki przesmykowe rozdzielajace przeplywajaca wode na wiele strumieni czastkowych, jest umieszczone w tym wylocie, znamienny tym, ze na srodku w wylocie (1) znajduje sie tuleja prowadzaca (6), zas wewnatrz tulei prowadzacej (6) jest usytuowana, zamocowana przesuwnie w tej tulei, obsada (3) umieszczona u dolu elementu zamykajacego (2) 1 u dolu luzno nalozonego sitka osadowego (10, 10'), które ma otwór (11) obejmujacy obsade (3). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wylot spustowy z sitkiem osadowym, do mis natryskowych, wanien kąpielowych i umywalek.

Znane sąze stanu techniki wyloty spustowe z sitkami osadowymi w których sitka osadowe, mające wstawki przesmykowe rozdzielające przepływającą wodę na wiele strumieni cząstkowych, są umieszczone w tym wylocie spustowym w sposób pozwalający na wprowadzenie korka zamykającego.

Wiadomo, że w wylocie spustowym zlewów kuchennych, czasem także w wylocie mis natryskowych i umywalek, montuje się sitka osadowe ukształtowane, tak że mają połączoną ze stałąwkłαOkąwulotową część, która ma otwory na przykład rozmieszczone równomiernie wokół zamocowania, przy czym między tymi otworami pozostaje każdorazowo coś w rodzaj u przesmyku. Dzięki temu następuje rozdzielanie strumienia wody na strumienie cząstkowe i zatrzymywane są długie włosy i podobne cząstki. Przy tym wadąjest stosunkowo mała ilość tych wstawek prze178 757 smykowych, tak że tylko mała ilość włosów i innych cząstek zanieczyszczeń przechodzących przez wylot spustowy może zatrzymać się na nim. Wadąjest także to, że zatrzymane zanieczyszczenia z trudem dają się usunąć z sitka osadowego, gdyż jest ono zamontowane na stałe, tak że włosy trzeba chwytać i wyjmować na przykład za pomocą szmatki. Niekorzystne jest wreszcie to, że trudno jest oczyścić takie wyloty, ponieważ tylko po odkręceniu sitka można oczyścić strefę tuż pod tym sitkiem osadowym. Znając ten problem rezygnuje się coraz częściej z takich sitek, co powoduje zatykanie się dalszej części przewodu rurowego, którego oczyszczenie jest znacznie większym problemem niż utrzymanie czystości sitka osadowego.

Następnym problemem jest to, że specjalne umieszczenie sitka osadowego w wylocie daje możliwość stosowania tylko elementów zamykających wciskanych w wylot spustowy, a więc takich, które można wykorzystać tylko do zamknięcia wylotu i nie można posługiwać się nim podczas użytkowania urządzenia. Trzeba więc utrzymywać dodatkowy element na sznurku lub łańcuszku, żeby posłużyć się nim w razie potrzeby. Często długi łańcuszek stanowi przeszkodę, a ponadto obie części mają skłonność do przechwytywania zanieczyszczeń, co stwarza jeszcze jeden problem.

Dlatego u podstaw wynalazku leży zadanie skutecznego powstrzymywania włosów i podobnych zanieczyszczeń oraz stworzenia łatwego do oczyszczania wylotu spustowego mis natryskowych i tym podobnych.

Wylot spustowy z sitkiem osadowym według wynalazku charakteryzuje się tym, że na środku wwyłocie znajduje się tuleja prowadząca, zaś wewnątrz tulei prowadzącej, jest usytuowana, zamocowana przesuwnie w tej tulei obsada umieszczona u dołu elementu zamykającego i u dołu luźno nałożonego sitka osadowego, które ma otwór obejmujący obsadę.

Tuleja prowadząca posiada kołnierz dostosowany wielkością i kształtem do obsady pierścieniowej i wspornika wkładki wylotowej.

Sitko osadowe ma otwór, w którym umieszczony jest kołnierz tulei prowadzącej i to sitko osadowe jest oparte obrzeżem na występie wkładki wylotowej.

W alternatywnym przykładzie wykonania, sitko osadowe ma w środku wybrzuszenie, którego powierzchnia wewnętrzna jest oparta na kołnierzu, a powierzchnia zewnętrzna jest utworzona z rozpościerających się gwiazdowo ramion.

Obsada elementu zamykającego ma dolny człon o średnicy większej niż górny człon, zaś otwór w sitku osadowym ma średnicę odpowiadającą średnicy górnego członu.

Obsada ma kształt rurki i w dolnym członie jest zaopatrzona w gwint wewnętrzny.

Sitko osadowe jest wyposażone w wiele gwiaździstych, wąskich ramion.

Ramiona sąukształtowane w postaci pionowych pasków blachy lub tworzywa sztucznego.

Końce ramion mogą być połączone ze sobą pierścieniem tworzącym obrzeże, albo mogą być wolne i wówczas paski ramion mająjednakową długość i jednakową zwiększonąwysokość.

Pierścień ma wysokość w przybliżeniu równąpołowie wysokości ramion, przy czym sitko osadowe ma korzystnie dwadzieścia cztery ramiona.

W wynalazku wykorzystano ukształtowanie znanego elementu zamykającego, który także podczas normalnej eksploatacji może pozostawać w umywalce lub w misie natryskowej i którego wysokość można regulować, tak że w otwartym stanie pozwala on na szybki i niezawodny wypływ wody. Poniżej tego elementu zamykającego, zarówno w otwartym jak i zamkniętym położeniu, umieszczono sitko osadowe, które przechwytuje skutecznie przepływające włosy i inne cząstki zanieczyszczeń i daje się łatwo oczyścić, ponieważ leży ono luźno bez zamocowania. Zarówno to sitko jak i przyporządkowana elementowi zamykającemu obsada sąprowadzone w tulei prowadzącej, przy czym sitko przebiega po stronie zewnętrznej, a obsada po stronie wewnętrznej tulei. Daje to stabilny układ, w którym sitko osadowe nie może być uniesione, w szczególności strumieniem wody. Sitko leży więc zawsze w strumieniu wody i może powstrzymywać przepływające z wodą włosy i cząstki zanieczyszczeń. Celem oczyszczenia sitka wystarczy podnieść element zamykający z jego obsadą,· co stwarza dostęp do sitka osadowego.

Zaletą takiego rozwiązania jest w szczególności to, że można tu zastosować także element zamykający, który doprowadza się z położenia zamknięcia w położenie otwarcia za pomocą

178 757 zwykłej prowadnicy dźwigniowej lub mostkowej. Dzięki temu strefę tę można ukształtować optymalnie z higienicznego punktu widzenia i w aspekcie ergonomii obsługi, tak że konstrukcja ta zdaje dobrze egzamin praktyczny. Tuleja prowadząca może być częścią obsady albo może być wyciągana z obsadą przy unoszeniu elementu zamykającego lub też pozostaje ona w wylocie i służy rzeczywiście tylko do prowadzenia obsady elementu zamykającego jak też sitka osadowego. Dzięki takiemu ukształtowaniu, tuleja prowadząca pozostaje na obsadzie pierścieniowej we wkładce wylotowej i wyjmowana jest z tego położenia tylko w razie potrzeby'.

Sitko osadowe trzeba czyścić co pewien czas, ponadto część ta musi wytrzymać obciążenia i narażenia. Jest to możliwe dzięki takiemu ukształtowaniu, że sitko ma otwór opasujący kołnierz tulei prowadzącej i wspiera się obrzeżem na występie wkładki wylotowej. Sitko wspiera się więc liniowo na krawędzi zewnętrznej i praktycznie na krawędzi wewnętrznej, a więc dobrze przejmuje stosunkowo duże obciążenia od strumienia wody. Sitko osadowe pozostaje w tej pozycji przy wyjmowaniu elementu zamykającego i może być następnie oddzielnie wyjęte celem oczyszczenia. Potem wsuwa się je na obsadę i w tej pozycji umieszcza się w wylocie lub też wkłada się je tam wcześniej, żeby następnie przesunąć obsadę zamknięcia i doprowadzić do odpowiedniej pozycji na obsadzie pierścieniowej. Korzystne jest przede wszystkim to, że całą strefę możliwego przepływu wody można podzielić na wiele strumieni cząstkowych, ponieważ obie strefy końcowe wspierają się ciasno na wylocie, żeby przejąć pewnie nacisk strumienia wody i unoszących się w nim cząstek zanieczyszczeń.

Dzięki temu, że sitko osadowe ma w środku wybrzuszenie, którego powierzchnia wewnętrzna może wspierać się na kołnierzu tulei prowadzącej a powierzchnia zewnętrzna jest utworzona z rozpościerających się gwiaździście ramion, można uniknąć oddzielnego wyjmowania sitka osadowego, a więc można wyjmować jednocześnie element zamykający i sitko. Sitko osadowe jako takie wspiera się jednocześnie w pełni na tulei prowadzącej, tak że zbędne jest w zasadzie inne podparcie. Jednakże celowe jest także ustalenie albo wsparcie w wylocie na obwodzie zakończeń ramion gwiaździstych, żeby uniknąć po prostu przegięcia tych części. Dobrze jest przy tym, aby sitko osadowe można było wyjąć z wylotu jednocześnie z elementem zamykającym.

Równomierne wyjmowanie i zawsze określony, równomierny odstęp między elementem zamykającym i sitkiem mamy wtedy, gdy obsada elementu zamykającego ma dolny człon o średnicy większej niż górny człon i gdy otwór w sitku ma średnicę odpowiadającą średnicy górnego członu. Sitko przesuwa się wtedy łatwo na górnym członie, co pozwalaje wsunąć dość daleko na tuleję prowadzącą albo w wylot spustowy·'. Jednak z drugiej strony sitko zakleszcza się automatycznie na obsadzie elementu zamykającego i unosi się wraz z nim, gdy przeszedł człon o mniejszej średnicy i odpowiedni występ jakby przechowuje i podpiera sitko, tak że jest ono wyjmowane wraz z elementem zamykającym z wylotu. W szczególności gdy sitko osadowe jest wykonane z tworzywa sztucznego, można zaprojektować różnicę średnic górnego i dolnego członu, tak że z pewnym oporem daje się przesunąć sitko przez ten występ, żeby ułatwić następnie proces oczyszczania.

Długość obsady można łatwo dopasować do różnych wylotów spustowych dzięki temu, że obsada ma kształt rurki i jest zaopatrzona w dolnym członie w gwint wewnętrzny. Gwint ten ukształtowano stosownie do gwintu śruby, którą można wkręcać w rurkową obsadę lub z niej wykręcać, zależnie od potrzebnej długości obsady.

Jak już wspomniano, strumień cząstkowy powstaje na wielu wstawkach przelotowych, żeby skutecznie przechwytywać i zatrzymywać zanieczyszczenia. Można to zrealizować w szczególności poprzez ukształtowanie sitka osadowego wyposażonego w wiele gwiaździstych, wąskich ramion. Powstaje w ten sposób odpowiednio wiele przelotów o małych wymiarach, przez które przepływa woda rozdzielona uprzednio odpowiednio na ramionach. Ramiona przechwytują wtedy zanieczyszczenia w sposób już wspomniany. Można to zrealizować również szczególnie korzystnie, gdy ukształtuje się ramiona w postaci pionowych pasków z blachy lub tworzywa sztucznego, przy czym paski z tworzywa mają tę zaletę, że nie ulegają wpływowi wody i tlenu i są łatwe do oczyszczenia. Poza tym powleka się je często farbą metaliczną, tak że mają one identyczny wygląd jak element zamykający.

178 757

Stabilną strukturę ma sitko osadowe, w którym końce ramion połączono ze sobą pierścieniem tworzącym obrzeże. Takie ukształtowanie ma poza tym tę zaletę, że pierścień ten może wspierać się na odpowiednim występie wylotu spustowego, tak że uzyskuje się liniowe podparcie. Oczyszczanie sitka z takim obrzeżem nie stwarza problemu. W przewidzianym tu ukształtowaniu sitko i tak wyjmuje się oddzielnie od zamknięcia, tak że na przykład przez obracanie sitka przy przepłukiwaniu powoduje się już zmycie większej części osadzonych zanieczyszczeń. Założony pierścień może tworzyć z ramionami rodzaj niecki, co sprzyja procesowi przechwytywania zanieczyszczeń.

Gdy sitko ma być wyjęte z wylotu razem z zamknięciem, to z punktu widzenia oczyszczania korzystnie jest, gdy końce ramion są wolne, swobodne, nie połączone z żadnym elementem, przy czym dla zapewnienia sztywności i trwałości celowe jest zwiększenie wysokości pasków ramion, które mają identyczną długość i wysokość. Dzięki swobodnemu wystawaniu można łatwo usunąć osadzone zanieczyszczenia nawet wtedy, gdy sitko jest osadzone na odpowiednim występie obsady, tak że nie trzeba go wyciągać z tej pozycji celem oczyszczenia. Zanieczyszczenia zsuwa się po prostu z wystających ramion. Dzięki jednakowej długości i wysokości ramion jest możliwość ich podparcia także na występie wylotu, tak że stawiają one niezbędny opór strumieniowi przepływającej wody.

Rodzaj niecki przechwytującej przepływające zanieczyszczenia i włosy powstaje wówczas, gdy pierścień ma w przybliżeniu wysokość równąpołowie wysokości ramion i gdy przewidziano dwadzieścia cztery ramiona. Tę ilość ramion przewiduje się także w ukształtowaniu ze swobodnie wystającymi ramionami, przy czym opisane tu ukształtowanie ma tę zaletę, że pierścień i ramiona na powierzchni przebiegająprawie łukowo, tak że przykładowo włosy ześlizgują się do strefy wewnętrznej sitka osadowego, a więc ku obsadzie, natomiast strefa zewnętrzna pozostaje wolna, co ułatwia przepływ wody. Woda wypiera włosy i inne cząstki zanieczyszczeń prawie automatycznie w kierunku obsady.

Wylot spustowy do mis natryskowych, wanien kąpielowych i umywalek nadaje się także dla zlewów kuchennych, w których przepływająca woda jest w zasadzie wolna od włosów i innych zanieczyszczeń, tak że nie powinno dojść do zatkania dalszej części przewodu rurowego. Wiadomo, że właśnie włosy powodują takie zatkania, gdyż osadzają się gdzieś w rurze, zwłaszcza na odgałęzieniach. Dzięki dużej ilości ramion sitka osadowego stworzono rzeczywiście po raz pierwszy sitko, które może skutecznie przechwytywać i powstrzymywać włosy i inne cząstki. Sitko to umieszczono w wylocie spustowym, tak że po osiągnięciu określonego stopnia zanieczyszczenia można je łatwo wyjąć z wylotu celem oczyszczenia. Korzystne jest także to, że specjalne ukształtowanie sitka osadowego daje możliwość zastosowania elementów zamykających nadających się do obsługi zdalnej, tak że nie potrzeba już prawie zanurzać się w brudnej wodzie, żeby wyjąć element zamykający i spuścić wodę.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wylot spustowy z zamknięciem i sitkiem osadowym w położeniu zamkniętym, fig. 2 wylot spustowy w położeniu otwartym, fig. 3 - obsługiwanie oddzielnie od zamknięcia sitko osadowe w przekroju, fig. 4 - sitko osadowe według fig. 3, widziane z góry, fig. 5 - wylot spustowy w stanie zamkniętym z sitkiem osadowym w innym ukształtowaniu, fig. 6 - wylot w stanie otwartym według fig. 5, fig. 7 - wyjmowane z wylotu razem z zamknięciem sitko osadowe w przekroju i fig. 8 - sitko osadowe według fig. 7, widziane z góry.

Na figurze 1 przedstawiono wylot 1 z nadającym się do obsługi zdalnej za pomocą nie pokazanego tu automatu elementem zamykającym 2, który ma obsadę 3 umieszczoną po stronie dolnej elementu zamykającego 2. Obsada ta jest prowadzona w obsadzie pierścieniowej 5, która jest częścią wkładki wylotowej 4.

W pokazanym tu wykonaniu na obsadzie pierścieniowej 5 ułożyskowano tuleję prowadzącą 6, która swym kołnierzem 7 jestjakby nasunięta na obsadę 5. Odpowiednio duża powierzchnia oporowa 8 po stronie dolnej kołnierza 7 nie dopuszcza do skośnego ustawienia tulei prowadzącej 6.

178 757

W tulei prowadzącej 6 jest prowadzona obsada 3 elementu zamykającego 2, co widać wyraźnie na fig. 1 oraz na fig. 2. Obsada 3 przesuwa się przez całą tuleję 6, przy czym odpowiednie ukształtowanie obsady 3 stwarza możliwość wysunięcia z wylotu 1 tulei prowadzącej 6 wraz z elementem zamykającym 2. Z reguły nie jest to konieczne, gdyż poprzez obsługę zdalną uzyskuje się pokazaną na fig. 2 pozycję otwarcia, w której woda może przypływać pod elementem zamykającym 2 do wylotu spustowego 1 albo do wkładki wylotowej 4.

Po stronie zewnętrznej tulei 6 albo jej kołnierza 7 prowadzony jest łapacz zanieczyszczeń w postaci sitka osadowego 10, który wspiera się tujednocześnie na obsadzie pierścieniowej 5 i na obrzeżu 12 na występie 13 we wkładce wylotowej 4. Jest więc on bardzo stabilny i może rozdzielać napływającą wodę na wiele strumieni cząstkowych. Sitko 10 ma w środku otwór 11, przez który może przechodzić zarówno obsada 3 jak też kołnierz 7 tulei prowadzącej 6.

Szczegóły sitka osadowego 10 widać na fig. 3 i fig. 4. Od środkowego pierścienia 19 do zewnętrznego pierścienia 14 przebiega wiele wąskich ramion 15, 16, 17, 18, które rozdzielają strumień wody. Dzięki takiemu ukształtowaniu ramiona 15,16,17,18 przechwytlijąi zatrzymują niesione ze strumieniem włosy i cząstki innych zanieczyszczeń. W szczególności, także w przypadku ukształtowania według fig. 3 i fig. 4, sprzyja temu fakt, że zewnętrzny pierścień 14 jest wyższy niż ramiona 15, 16, 17, 18, przy czym ramiona te mogą być nawet nachylone do wewnętrznego pierścienia 19, dzięki czemu włosy i inne cząstki mogą przemieszczać się automatycznie w tym kierunku.

Ukształtowanie według fig. 5 do fig. 8 jest zrealizowane podobnie jak na fig. 1 do fig. 4. Oznacza to, że występuje zarówno element zamykający 2 z obsadą 3 jak też wkładka wylotowa 4 z obsadą pierścieniową 5 oraz tuleja prowadząca 6 i kołnierzem 7. Jednakże zastosowano zmienione sitko osadowe 10', w którym przewidziano wybrzuszenie 20, tak że powierzchnia wewnętrzna 21 tego sitka 10' wspiera się na kołnierzu 7. Tak więc sitko 10' jest wyjmowane automatycznie z wylotu 1 razem z elementem zamykającym 2, w szczególności także dzięki temu, że dolny człon 25 obsady 3 ma większą średnicę niż górny człon 26.

Powierzchnię zewnętrzną 22 sitka osadowego 10 albo wybrzuszenia 20 tworzą pionowe paski 23, tworzywa sztucznego, to jest ramiona 15,16,17,18 ukształtowane w postaci takich pasków 23. Poza tym również w ukształtowaniu według fig. 3 i 4 przewidziano wykorzystanie takich pasków tworzywa sztucznego 23.

Podczas obsługiwanego zdalnie ruchu zamknięcia w pozycję według fig. 5 albo odwrotnie w pozycję według fig. 6 obsada 3 może łatwo przesuwać się w otworze 11' sitka osadowego 10'. Dopiero po dalszym wyciągnięciu elementu zamykającego 2 z obsadą 3 z wylotu spustowego 1 zabiera ono sitko 10'. Można łatwo oczyścić sitko, gdyż zgodnie z fig. 7 i w szczególności z fig. 8 zrezygnowano tu z pierścienia zewnętrznego. Poszczególne ramiona 15, 16, 17, 18 są wolne i wystają swobodnie na jednakową odległość, a więc zanieczyszczenia można łatwo zgarnąć na zewnątrz.

Celem uruchamiania śruby nastawczej 28 przyporządkowano obsadzie 3 gwint wewnętrzny 27, natomiast obsadę 3 zaopatrzono w odpowiedni otwór wewnętrzny 30.

Dla zoptymalizowania elementu zamykającego 2 umieszczono po jego stronie dolnej uszczelkę wargową 31, którajest dobrze ustalona na elemencie zamykającym 2 za pomocą obwodowego pierścienia przytrzymującego 32.

Przez 29 oznaczono poza tym odsądzenie, do którego przylega sitko 10', gdy wyjmuje się je wraz z elementem zamykającym 2 z wylotu 1.

Wszystkie wymienione cechy, również te wynikające tylko z rysunku, traktuje się samodzielnie i w kombinacji, jako istotne dla wynalazku.

178 757

178 757

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wylot spustowy z sitkiem osadowym, do mis natryskowych, wanien kąpielowych i umywalek, w którym sitko osadowe mające wstawki przesmykowe rozdzielające przepływającą wodę na wiele strumieni cząstkowych, jest umieszczone w tym wylocie, znamienny tym, że na środku w wylocie (1) znajduje się tuleja prowadząca (6), zaś wewnątrz tulei prowadzącej (6) jest usytuowana, zamocowana przesuwnie w tej tulei, obsada (3) umieszczona u dołu elementu zamykającego (2) i u dołu luźno nałożonego sitka osadowego (10,1(Ó), które ma otwór (U) obejmujący ob sadc (3).
2. 2. Wylot według zastrz. 1, znamienny tym, że tuleja prowadząca (6) posiada kołnierz (7), dostosowany wielkością i kształtem do obsady pierścieniowe) (5) i wspornika wkładki wuIo(owc) (4).
3. 3. Wylot według zastrz. 1, znamienny tym, że sitko osadowe (10) ma otwór (11), w którym umieszczony jest kołnierz (7) tulei prowadzącej (6) i (o sitko osadowe (10) jest oparte obrzeżem (12) na występie (13) wkładki wylotowej (4).
4. 4 Wylot według zastrz. 1, znamienny tym, że sitko osadowe (10') ma w środku wybrzuszenie (20), którego powierzchnia wewnętrzna (21) jest oparta na kołnierzu (7), a powierzchnia zewnętrzna (22) jest utworzona z rozpościerających się gwiazdowo ramion (15,16,17, .18).
5. 5. Wylot według zastrz. 1, znamienny tym, że obsada (3) elementu zamykającego (2) ma dolny człon (25) o średnicy większej niż górny człon (26), zaś otwór (11') w sitku osadowym (10) ma średnicę odpowiadającą średnicy górnego członu (26).
6. 6. Wylot według zastrz. 5, znamienny tym, że obsada (3) ma kształt rurki i w dolnym członie (25) jest zaopatrzona w gwint wewnętrzny (27).
7. 7. Wylot według zastrz. 1, znamienny tym, że sitko osadowe (10,10') jest wyposażone w wiele gwiaździstych, wąskich ramion (15,16,17, 18).
8. 8. Wylot według zastrz. 7, znamienny tym, że ramiona (15,16,17,18) są ukształtowane w postaci pionowych pasków blachy lub tworzywa sztucznego (23).
9. 9. Wylot według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że końce ramion (15, 16, 17, 18) są połączone ze sobą pierścieniem (14) tworzącym obrzeże (12).
10. 10. Wylot według zastrz. 9, znamienny tym, że pierścień (14) ma wysokość w przybliżeniu równąpołowie wysokości ramion (15,16,17,18), przy czym sitko osadowe (10,10') ma korzystnie dwadzieścia cztery ramiona (15,16,17,18).
11. 11. Wylot według zastrz. 7 albo 8 albo 10, znamienny tym, że końce ramion (15,16,17,18) są wolne i paski ramion (15,16,17, 18) mają)e0nαkową długość i jednakową zwiększoną wysokość.