PL179054B1

PL179054B1 - Komputer osobisty PL

Info

Publication number: PL179054B1
Application number: PL30714695A
Authority: PL
Inventors: Gerdrum Enders; Andreas Knierim; Kai Wacholder
Original assignee: Vobis Microcomputer Ag
Priority date: 1994-02-08
Filing date: 1995-02-07
Publication date: 2000-07-31
Also published as: PL307146A1; EP0666524A3; EP0666524A2; DE4403907A1

Abstract

1. Komputer osobisty z obudowa, z plyta glówna, majaca obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które sa wtykane w te obsa- dy i sa przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, znamienny tym, ze ustalacz jest listwa zaci- skowa (36), mocujaca w stanie zalozenia wszy- stkie karty wtykowe (24) i zwalniajaca w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe (24), przy czym listwa zaciskowa (36) posiada dolna stopke (38), zas dolna stopka (38) posiada poje- dyncze strefy sprezynujace, które przyporzadko- wane sa poszczególnym kartom wtykowym (24), a ponadto listwa zaciskowa (36) ma wydluzenia (46), które wystaja z dolnej stopki (38), zas w obudowie (20) sa utworzone szczeliny (48) przy- porzadkowane tym wydluzeniom (46) i przy zalozonej listwie zaciskowej (36) wprowadzane w szczeliny (48) wydluzenia (46) sa rodzajem przegubu, natomiast obudowa (20) ma wystep (44) który stanowi opore dla listwy zaciskowej (36) w stanie zacisniecia. FIG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest komputer osobisty.

Znany jest komputer osobisty z obudową, płytą główną mającą obsady kart wtykowych, a także z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem.

Obudowa komputera osobistego mieści jako zasadniczą, niezbędną część składową tak zwaną płytę główną określaną często w języku angielskim jako Mainboard lub Motherboard. Ma ona pewną ilość obsad kart wtykowych, przy czym chodzi tu o złącza wielowtykowe. W obsady te można wkładać karty wtykowe, które są początkowo połączone z płytą główną mechanicznie tylko poprzez złącze wielowtykowe. Dostateczne unieruchomienie mechaniczne karty wtykowej zapewnia ustalacz, który zespala rozłącznie, mechanicznie poszczególne karty z obudową. Także płyta główna jest połączona mechanicznie z obudową, a więc uzyskuje się w efekcie mechaniczne połączenie między kartą wtykową i płytą główną, która wytrzymuje także pewne obciążenia mechaniczne.

Typowymi kartami wtykowymi w komputerach osobistych są karty sterownika stacji dysków, karty VGA, karty wejścia/wyjścia, dodatkowe karty złącz standardowych itd.

Podczas montażu komputera osobistego osadza się płytę główną najczęściej na słupkach wtykowych. Znajduje się ona zwykle w małej odległości od blaszanego dna obudowy. W obsady płyty głównej wkłada się następnie potrzebne karty wtykowe i potem unieruchamia się te karty. Karty wtykowe składają się w zasadzie z płytki drukowanej, stanowiącej jednocześnie część złącza wtykowego, oraz z mającego kształt litery L kołnierza ustalającego, który jest wykonany z reguły z metalu i utrzymuje złącze wtykowe, za pomocą którego można stworzyć połączenia zewnętrzne. Obudowa komputera ma na ściance tylnej okienka, przy czym dla każdej obsady przewidziano normalnie jedno takie okienko. Kołnierze ustalające przykrywają takie okienko swoim długim ramieniem. Złącza wtykowe znajdujące się na tej części kołnierza ustalającego są dostępne przez okienko od strony tylnej komputera.

Podczas wstawiania krótkie ramię kołnierza ustalającego przylega do półki utworzonej przez obudowę. Półka ta ma otwory gwintowane, a krótkie ramiona kołnierzy ustalających mają otwory zwykłe. Przy wtykaniu kart w obsady każdy z tych otworów trafia na odpowiedni otwór gwintowany. Oddzielną śrubą można teraz skręcić kartę wtykową z obudową dociskając krótkie ramię kołnierza ustalającego do wspomnianej półki. Taki montaż kart wtykowych ma wady. W wielu przypadkach wykorzystuje się śruby samonacinające, które po kilkakrotnym wkręceniu i wykręceniu nie dają już dostatecznego zamocowania, gdyż gwint dość szybko ulega zużyciu. Gwint może być nacięty tylko na grubości normalnej blachy obudowy komputera. Gwint może też ulec uszkodzeniu wskutek niefachowych manipulacji. Poza tym zdarza się, że śruby przed wkręceniem wpadają do wnętrza obudowy i zaczepiają

179 054 się zwłaszcza między płytą główną i płytą denną obudowy, albo zsuwają się na przykład do zasilacza lub mechanizmu napędowego. Takie „wędrujące” śruby mogą stworzyć poważne problemy, a nawet spowodować niewłaściwe działanie komputera.

Kartą wtykową manipuluje się nie tylko przy montażu komputera, ale także później podczas czynności konserwacyjnych, w szczególności przy lokalizacji usterek. Wreszcie sam użytkownik komputera dokonuje często wymiany kart wtykowych albo wstawia nowe karty, na przykład gdy chce rozbudować swój komputer. Podczas tych manipulacji mogą wystąpić problemy ze śrubami i przynależnymi do nich gwintami.

Zadaniem wynalazku jest takie rozwinięcie i ukształtowanie mechanicznego połączenia kart wtykowych z obudową, żeby uniknąć wspomnianego zamocowania śrubowego i zastąpić je takim elementem mocującym, który z jednej strony będzie tak duży, że nie będzie mógł zginąć gdzieś w komputerze przy niefachowej manipulacji, a z drugiej strony będzie ukształtowany tak, że będzie można wyraźnie zauważyć, czy wszystkie karty wtykowe są dobrze zamocowane mechanicznie.

Komputer osobisty z obudową z płytą główną mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ustalacz jest listwą zaciskową mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe, przy czym listwa zaciskowa posiada dolną stopkę, zaś dolna stopka posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom wtykowym, a ponadto listwa zaciskowa ma wydłużenia, które wystająz dolnej stopki, zaś w obudowie są utworzone szczeliny przyporządkowane tym wydłużeniom i przy założonej listwie zaciskowej wprowadzane w szczeliny wydłużenia są rodzajem przegubu, natomiast obudowa ma występ, który stanowi oporę dla listwy zaciskowej w stanie zaciśnięcia.

Listwa zaciskowa na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki, ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia.

Stopka listwy, stykająca się z kartami wtykowymi, ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej w położeniu zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych.

Komputer osobisty z obudową z płytą główną mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ustalacz jest listwą zaciskową mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe, przy czym listwa zaciskowa posiada dolną stopkę, zaś dolna stopka posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom wtykowym, a ponadto listwa zaciskowa jest zamocowana obrotowo za pomocą przegubu na obudowie, przy czym oś przegubu jest równoległa do krawędzi górnej ścianki tylnej obudowy, zaś obudowa ma występ, który stanowi oporę dla listwy w stanie zaciśnięcia.

Również dla tego rozwiązania listwa zaciskowa na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki, ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia, a ponadto stopka listwy, stykająca się z kartami wtykowymi, ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej w położenie zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych.

179 054

Komputer osobisty z obudową, z płytą główną, mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ustalacz jest listwą zaciskową, mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe, przy czym listwa zaciskowa posiada dolną stopkę, zaś dolna stopka posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom wtykowym, a ponadto listwa zaciskowa jest zamocowana obrotowo za pomocą przegubu na obudowie, przy czym oś przegubu jest równoległa do kierunku wtykania kart wtykowych, zaś obudowa ma występ, który stanowi oporę dla listwy w stanie zaciśnięcia.

Także przy takim rozwiązaniu listwa zaciskowa na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki, ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia, a ponadto stopka listwy, stykająca się z kartami wtykowymi, ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej w położenie zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych.

Zgodnie z wynalazkiem zastępuje się poszczególne śruby listwą zaciskową, która jest przynależna do wszystkich kart wtykowych. Zapewnia ona dobre dociśnięcie krótkich ramion kołnierzy ustalających każdej karty, łącznie z zaślepkami wypełniającymi, do półki obudowy. Ustalacz zwalnia się przez wyjęcie lub przekręcenie albo w inny sposób, po czym można wyjąć wszystkie karty wtykowe, również zaślepki. W stanie założonym listwa zaciskowa unieruchamia wszystkie karty wtykowe i zaślepki wypełniające.

Dzięki listwie zaciskowej uzyskuje się to, że nie ma problemu z zagubionymi we wnętrzu śrubami ani ze zużytymi gwintami. Dzięki elastycznym strefom listwy zaciskowej każda karta wtykowa jest dobrze osadzona i trwale dociśnięta do półki, przy czym nie ma możliwości poluzowania się kart wtykowych w ich obsadach.

Gdy obudowa ma obrzeże wystające na półkę, listwą zaciskową jest pręt wciśnięty między to obrzeże i półkę i ustalony za pomocą odpowiedniego środka, w szczególności złącza zatrzaskowego. Listwa zaciskowa może być wtedy zupełnie oddzielona od obudowy, ale może też pozostawać połączona z nią odpowiednim środkiem, na przykład przegubem lub sznurem. Listwa zaciskowa wspiera się z jednej strony na wystającym obrzeżu obudowy i z drugiej strony na krótkich ramionach kart wtykowych, które przylegają do półki i rozpychają te części tak, że uzyskuje się dostateczne zamocowanie mechaniczne.

W innym ukształtowaniu, bez dodatkowego, wystającego obrzeża, listwa zaciskowa jest połączona przegubowo z obudową, korzystnie jest to rozłączne złącze przegubowe. Listwie zaciskowej przyporządkowano występ ustalający, który przytrzymuje ją w stanie zaciśnięcia, co daje zabezpieczenie w stanie zamknięcia i ponadto listwa zaciskowa może wspierać się poprzez złącze przegubowe na obudowie. Oś złącza przegubowego łączącego listwę zaciskową z obudową może być równoległa do kierunku wtykania kart lub może być prostopadła do tego kierunku. Szczególnie korzystne jest połączenie przegubowe listwy zaciskowej na górnej krawędzi ścianki tylnej obudowy, z możliwością odchylania w dół na duże ramiona kart wtykowych. W stanie zaciśnięcia ustalają listwę występy, które przechwytują ją i utrzymują sprężyście.

Szczególne korzyści daje rozwiązanie, zgodnie z którym listwa zaciskowa ma pojedyncze, sprężynujące występy, które mają w zasadzie kształt narostków i wchodzą podobnie jak śruby zarówno w otwór krótkiego ramienia jak i położony niżej otwór gwintowany półki. W ten sposób umiejscawia się karty wtykowe, jak to było w dotychczasowych mocowaniach śrubowych. W obudowach komputerowych ukształtowanych według wynalazku otwór w półce nie musi być już wykonany jako otwór gwintowany; wystarcza zwykły otwór.

179 054

W stanie zaciśnięcia listwa zaciskowa jest utrzymywana łatwo rozłączalnym złączem sprężystym, w szczególności za pomocą wspomnianego już złącza zatrzaskowego. Można usłyszeć zatrzaśnięcie się listwy w stanie zaciśnięcia. Za pomocą prostego środka zwalnia się sprężyste zamocowanie listwy w stanie zaciśnięcia, co umożliwia swobodne odchylenie tej listwy. W stanie swobodnego odchylania listwa zaciskowa nie blokuje ruchu kart wtykowych do góry.

Aby uniknąć zwolnienia i ewentualnego wypadnięcia zaślepek wypełniających po odblokowaniu urządzenia zaciskowego dobrze jest, gdy krótkie ramiona zaślepek mają guzikowy występ, który wy staje w dół zamiast używanej w innym przypadku śruby. Taki guzik, który może być ukształtowany w szczególności jako element z tworzywa sztucznego, wciska się w otwór półki i unieruchamia on zaślepkę na tyle, że nie wypada ona przy zwalnianiu listwy zaciskowej. Żeby wyjąć zaślepkę z jej obsady, trzeba wtedy nawet użyć nieznacznej siły. Takie guzikowe elementy zatrzaskowe można także utworzyć na kartach wtykowych. Zastępują one wtedy wspomniane narostki lub są ukształtowane tak, że narostki te mogą zazębiać się z nimi. Trzeba jednak pamiętać, że karty wtykowe są wytwarzane przez wielu różnych dostawców, tak że mogą być one uzupełnione dopiero później o takie guzikowe zamocowanie. Natomiast zaślepki wypełniające są najczęściej specjalnie zamawiane przez producenta komputerów i mogą być już ukształtowane z góry z potrzebnym zamocowaniem guzikowym.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia komputer z otwartą obudową, płytą główną i trzema kartami wtykowymi oraz listwę zaciskową, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - listwę zaciskową w drugim przykładzie wykonania w widoku z boku, fig. 3 - listwę zaciskową z fig. 2, w widoku z tyłu, fig. 4 - listwę zaciskową z fig. 2, w widoku z góry, fig. 5 - ściankę tylną obudowy z połączoną przegubowo listwą zaciskową dla objaśnienia trzeciego przykładu wykonania wynalazku w widoku z boku i fig. 6 - ściankę tylną obudowy z połączoną przegubowo listwą zaciskową dla objaśnienia czwartego przykładu wykonania wynalazku, w widoku z góry.

Z obudowy 20 komputera osobistego pokazano na fig. 1 tylko dolną część, która ma w zasadzie kształt litery U i składa się z płyty czołowej, płyty dennej i ścianki tylnej. Podobnie ukształtowana druga część nakłada się z góry i składa się ona z lewej i prawej ścianki bocznej oraz ze ścianki górnej, przy czym nie pokazano na rysunku tej drugiej części.

Na płycie dennej jest zamocowana płyta główna 22. Ukształtowano na niej kilka obsad kart wtykowych 24, przy czym na fig. 1 pokazano trzy wetknięte karty wtykowe 24. Na płycie głównej 22 przewidziano kilka, np. osiem złączy wielowtykowych 26, w które można wetknąć bezpośrednio płytki drukowane kart wtykowych 24. Karty wtykowe 24 mają ponadto kołnierze ustalające 28, na które składa się długie ramię rozciągające się wzdłuż wąskiego boku płytki drukowanej, i krótkie ramię 30. To ostatnie, jak pokazano na fig. 1, leży w płaszczyźnie półki 32, która tworzy obudowę 20.

Poniżej półki 32 przewidziano w obudowie okienka 34, których ilość odpowiada liczbie obsad wtykowych. Przykrywają je długie ramiona kołnierza ustalającego 28. Nie zajęte obsady wtykowe są przykryte tak zwanymi zaślepkami wypełniającymi, które są zbudowane tak samo jak kołnierze ustalające 28.

Aby uzyskać trwałe, dobre zamocowanie kart wtykowych 24, mogą być one połączone mechanicznie i elektrycznie nie tylko w złączach wielowtykowych 26, lecz dodatkowo mogą być mocowane ich krótkim ramieniem 30 na półce 32. Według stanu techniki odbywa się to za pomocą śrub wchodzących w otwory ukształtowane w krótkim ramieniu 30. W półce 32 znajdują się wówczas otwory gwintowane.

Zgodnie z wynalazkiem krótkie ramiona 30 nie są mocowane pojedynczo na półce 32, lecz za pomocą wspólnej dla wszystkich obsad, a więc i dla wszystkich kart wtykowych 24, listwy zaciskowej 36, którą objaśniono niżej.

Zarówno przy listwie zaciskowej 36 według omawianego przykładu wykonania, jak i przy listwach według następnych przykładów wykonania, krótkie ramię 30 jest dociskane

179 054 sprężyście do półki 32. Listwa 36 wspiera się przy tym na obudowie 20 w różny sposób i przekazuje niezbędne siły zaciskowe na krótkie ramiona 30.

W przykładzie wykonania według fig. 1 listwa zaciskowa 36 jest w zasadzie elementem w kształcie litery U, który można nazwać także kształtem rynnowym. Ma on dolną stopkę 38, która jest ukształtowana sprężyście i ma przylegać do krótkich ramion 30. Ma też górną stopkę 40, na której listwa zaciskowa 36 wspiera się na obudowie 20, a ponadto ma środnik 42, który łączy ze sobą obie te stopki 38, 40. Ma on maksymalną wysokość 20 mm, czyli obie stopki 38, 40 są oddalone od siebie o maksimum 20 mm. W górnej stopce 40 ukształtowano na jej krańcach strefy sprężynujące, z których wystają narostki. Na obudowie 20 na krawędzi górnej ścianki tylnej znajduje się występ 44, który rozciąga się jednak poza strefą nad krótkimi ramionami 30, a więc nie stanowi on utrudnienia przy wkładaniu i wyciąganiu kart wtykowych 24. W występie tym przewidziano otwory, w które mogą wchodzić sprężyście wspomniane narostki stref sprężynujących górnej stopki 40. Na przedłużeniu środnika 42 wystająz dolnej stopki 38 wydłużenia 46, które mogą wchodzić w szczeliny 48 przewidziane w półce 32.

Przy zakładaniu listwy zaciskowej 36 według fig. 1 najpierw w szczeliny 48 wchodzą wydłużenia 46, przy czym część ta może być jeszcze ustawiona skośnie. Wydłużenia 46 są na tyle długie, że wchodzą w szczeliny 48 nawet przy skośnym ustawieniu listwy zaciskowej 36. Po zaciśnięciu listwa 36 jest dociśnięta do ścianki tylnej obudowy 26 tak, że strefy sprężynujące przechwytują występ 44 i ich wyrostki mogą zatrzasnąć się we wspomnianych otworach. W takim stanie następuje ustalenie wszystkich kart wtykowych 24 wraz z zaślepkami wypełniaj ącymi.

Celem zwolnienia wystarczy wycisnąć strefy sprężynujące, aż będzie można znów odciągnąć górną stopkę 40 do ścianki tylnej ku wnętrzu obudowy. Po uwolnieniu górnej stopki 40 od występów 44 można odciągnąć listwę zaciskową 36 i oddzielić ją od innych elementów konstrukcyjnych.

W dolnej stopce 38 przewidziano poszczególne strefy sprężynujące, przyporządkowane każdorazowo krótkiemu ramieniu 30. W ten sposób poszczególne krótkie ramiona 30 są dociskane oddzielnie do półki 32.

Na figurze 2 do 4 pokazano następny przykład wykonania wynalazku podobny do już opisanego przykładu wykonania. Również tu listwa zaciskowa 36 jest w zasadzie jednoczęściowym elementem konstrukcyjnym, który po zdjęciu stanowi oddzielną część. Można zauważyć dwa wydłużenia 46, którym przyporządkowano odpowiednie szczeliny w obudowie. Wystają one w dół z dolnej stopki 38 na przedłużeniu środnika 42. Oddzielone są szczeliną od środkowego głównego członu dolnej stopki 38, tak że ten środkowy człon może poruszać się niezależnie od nich. Górna stopka 40 składa się z trzech segmentów. Uzyskuje się skos wejściowy, który ułatwia wciskanie górnej stopki 40 pod występy 44. Można zauważyć narostki 45, które wystają na krańcach górnej stopki 40 i wchodzą w otwory 47 przewidziane w występach 44.

W przykładzie wykonania według fig. 5 listwa zaciskowa 36 ma w zasadzie profil w kształcie litery L. Łączy się ona za pomocą przegubu 50 z jej środnikiem 42 u góry na krawędzi górnej ścianki tylnej obudowy 20. Oś przegubu przebiega równolegle do krawędzi górnej ścianki tylnej obudowy 20. Na rysunku przedstawiono stan zaciśnięcia linią ciągłą, a linią przerywaną pokazano stan zwolnienia. Listwa zaciskowa 36 według fig. 5 ma tylko dolną stopkę 38, której zadaniem jest za pomocą poszczególnych, rozdzielonych stref sprężystych dociskanie poszczególnych krótkich ramion 30 do półki 32. Jest więc ona ukształtowana podobnie jak w opisanych wyżej przykładach. Aby zabezpieczyć pokazany stan zaciśnięcia, dolna stopka 38 ma na swych krańcach oddzielne strefy sprężynujące 49, które są oddzielone na przykład przecięciem od strefy środkowej. Występują tu podobne cechy jak przy dolnej stopce 38 w przykładzie wykonania według fig. 2 do 4. Na półce 32 obudowy 20, poza strefą przeznaczoną na krótkie ramiona 30, wystają trójkątne skosy nasadowe 52. Na opisanych krańcach przewidziano okienka 47 przyporządkowane tym skosom nasadowym 52. W stanie zaciśnięcia skos nasadowy 52 zahacza swoją stromą krawędzią o obrzeże okienka i zabezpiecza w

179 054 ten sposób stan zaciśnięcia. Po podważeniu krańców dolnej stopki 38, na przykład wkrętakiem, zwalnia się je ze skosów nasadowych 52 i można przestawić listwę zaciskową 36 w położenie zwolnienia. Przykład realizacji według fig. 5 ma te zaletę, że listwa zaciskowa 36 jest połączona z obudową 20 w sposób uniemożliwiający jej zagubienie.

Wreszcie fig. 6 pokazuje następny przykład wykonania wynalazku, w którym listwa zaciskowa 36 jest połączona przegubem 50 z obudową 20 oraz ze ścianką tylną obudowy 20. Jednak w tym przypadku oś obrotu przegubu 50 jest równoległa do kierunku wtykania kart wtykowych 24. Listwa zaciskowa 36 składa się w zasadzie tylko z dolnej stopki 38 rozciągającej się na długości półki 32, gdzie znajduje się przylga dla krótkiego ramienia 30. Z drugiej strony tej przylgi na półce 32, to jest po stronie przeciwległej do przegubu 50, przewidziano występ 44, za który zachodzi listwa 36 w położeniu zaciśnięcia. Z kolei na półce umieszczono skos nasadowy 52, który współdziała z okienkiem na listwie zaciskowej 36 i zabezpiecza położenie zaciśnięcia. Przykład realizacji według fig. 6 ma tę zaletę, że pozwala znacznie zmniejszyć wysokość konstrukcyjną, a więc listwa zaciskowa 36 według wynalazku praktycznie nie zwiększa wysokości obudowy.

Również w przykładzie realizacji według fig. 6 listwa zaciskowa w swej początkowej strefie (w momencie przedstawiania w pozycje zaciśnięcia) ma skierowany ku górze skos, który nie dopuszcza do zacięć mechanicznych przedniej w tym kierunku ruchu krawędzi listwy zaciskowej 36. Skos ten pozwala na przesuwanie się listwy zaciskowej 36 po krótkim ramieniu 30, które jest ustalane sprężyście, gdy przeciwległy do przegubu 50 kraniec listwy zaciskowej 36 wejdzie pod występ 44 i zostanie unieruchomiony za pośrednictwem skosu nasadowego 52.

Możliwe są inne wykonania listwy zaciskowej 36, a opisane przykłady są tylko możliwymi odmianami realizacji.

Preferuje się wytwarzanie listwy zaciskowej 36 ze stali sprężynowej, a przynajmniej w przeważającej części ze stali sprężynowej. W szczególności strefy sprężynujące dolnej stopki 38 listwy zaciskowej 36 powinny być wykonane ze stali sprężynowej.

179 054

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Komputer osobisty z obudową, z płytą główną mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, znamienny tym, że ustalacz jest listwą zaciskową (36), mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe (24) i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe (24), przy czym listwa zaciskowa (36) posiada dolną stopkę (38), zaś dolna stopka (38) posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom wtykowym (24), a ponadto listwa zaciskowa (36) ma wydłużenia (46), które wy stają z dolnej stopki (38), zaś w obudowie (20) są utworzone szczeliny (48) przyporządkowane tym wydłużeniom (46) i przy założonej listwie zaciskowej (36) wprowadzane w szczeliny (48) wy dłużenia (46) są rodzajem przegubu, natomiast obudowa (20) ma występ (44) który stanowi oporę dla listwy zaciskowej (36) w stanie zaciśnięcia.
2. Komputer według zastrz. 1, znamienny tym, że listwa zaciskowa (36) na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki (38), ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie (20) są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy (52) lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej (36) w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia.
3. Komputer według zastrz. 1, znamienny tym, że stopka (38) listwy (36), stykająca się z kartami wtykowymi (24), ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej (36) w położeniu zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych (24).
4. Komputer osobisty z obudową z płytą główną mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, znamienny tym, że ustalacz jest listwą zaciskową (36), mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe (24) i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe (24), przy czym listwa zaciskowa (36) posiada dolną stopkę (38), zaś dolna stopka (38) posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom wtykowym (24), a ponadto listwa zaciskowa (36) jest zamocowana obrotowo za pomocą przegubu (50) na obudowie (20), przy czym oś przegubu (50) jest równoległa do krawędzi górnej ścianki tylnej obudowy (20), zaś obudowa ma występ (44), który stanowi oporę dla listwy (36) w stanie zaciśnięcia.
5. Komputer według zastrz. 4, znamienny tym, że listwa zaciskowa (36) na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki (38), ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie (20) są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy (52) lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej (36) w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia.
6. Komputer według zastrz. 4, znamienny tym, że stopka (38) listwy (36), stykająca się z kartami wtykowymi (24), ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej (36) w położenie zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych (24).
7. Komputer osobisty z obudową z płytą główną mającą obsady kart wtykowych, oraz z kartami wtykowymi, które są wtykane w te obsady i są przytrzymywane w tym stanie ustalaczem, znamienny tym, że ustalacz jest listwą zaciskową (36), mocującą w stanie założenia wszystkie karty wtykowe (24) i zwalniającą w stanie odblokowania wszystkie karty wtykowe (24), przy czym listwa zaciskowa (36) posiada dolną stopkę (38), zaś dolna stopka (38) posiada pojedyncze strefy sprężynujące, które przyporządkowane są poszczególnym kartom

179 054 wtykowym (24), a ponadto listwa zaciskowa (36) jest zamocowana obrotowo za pomocą przegubu (50) na obudowie (20), przy czym oś przegubu (50) jest równoległa do kierunku wtykania kart wtykowych, zaś obudowa ma występ (44), który stanowi oporę dla listwy (36) w stanie zaciśnięcia.
8. Komputer według zastrz. 7, znamienny tym, że listwa zaciskowa (36) na zewnętrznym sprężynującym obrzeżu kołnierza, korzystnie dolnej stopki (38), ma oddzielone od strefy środkowej sprężynujące obrzeża, które posiadają występ, w postaci wyrostka lub okienka, zaś na obudowie (20) są usytuowane odpowiadające tym obrzeżom występy, korzystnie skos nasadowy (52) lub otwór, tak że zapewnione jest współdziałanie tych elementów w listwie zaciskowej (36) w stanie założenia, a po podważeniu tych sprężynujących obrzeży następuje odblokowanie listwy z pozycji zaciśnięcia.
9. Komputer według zastrz. 7, znamienny tym, że stopka (38) listwy (36), stykająca się z kartami wtykowymi (24), ma skos, który podczas ruchu listwy zaciskowej (36) w położenie zaciśnięcia zapobiega zacinaniu się listwy na zaciskanych strefach kart wtykowych (24).

* * *