PL179991B1

PL179991B1 - Sposób i urzadzenie do zautomatyzowanego nauczania uzytkownika grupy pozycjido nauczenia PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL179991B1
Application number: PL95323681A
Authority: PL
Inventors: Deborah Lynn Collins; Anne Singleton Blocker
Original assignee: Anne Singleton Blocker; Deborah Lynn Collins
Priority date: 1991-04-08
Filing date: 1995-05-24
Publication date: 2000-11-30
Also published as: DE69518445D1; EP0835500B1; GR3034776T3; DK0835500T3; ATE195602T1; CA2221256A1; DE69518445T2; AU692264B2; NO975349D0; EP0835500A1; PT835500E; BR9510595A; ES2154339T3; US5437553A; PL323681A1; US5545044A; HK1004438A1; JPH11505936A; AU2650295A; US5577919A

Abstract

1 . Sposób zautomatyzowanego na- uczania uzytkownika grupy pozycji do nauczenia, w której kazda z tych pozycji posiada odpowiedz laczona parami, znamienny tym, ze zadaje sie pytanie uzytkownikowi czy pozycja jest uswia- damiana jako znana lub nieznana, sortuje sie kazda z tych pozycji na pierwsza gru- pe pozycji uswiadamianych jako pozycje znane i druga grupe pozycji uswiadamia- nych jako pozycje nieznane, generuje sie sekwencje pozycji subiektywnych obej- mujaca co najmniej jedna pozycje z pierwszej grupy i jedna pozycje z drugiej grupy, a nastepnie zobrazowuje sie se- kwencje pozycji subiektywnych z odno- sna odpowiedzia laczona parami. P L 179991 B 1 F I G . 1 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do zautomatyzowanego nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, stosowane zwłaszcza jako narzędzia dydaktyczne do nauczania i szkolenia oraz dokonywania oceny osiągnięć.

Jest wiele czynników, które wpływają na sposób uczenia się wybierany przez ludzi. Czynniki te obejmują sposób w jaki informacja lub dany materiał jest przedstawiany (na przykład, przez nauczyciela), sposób w jaki osobnik przetwarza i przypomina sobie informacje, predyspozycje genetyczne do przetwarzania informacji, wielopostaciowość pojętności, częstotliwość powtarzania z jaką informacja jest przedstawiana, percepcja osobnika, baza informacji znanych już wcześniej osobnikowi, i być może najważniejsze ze wszystkich czynników, a mianowicie indywidualny styl uczenia się i przyswajalność poznawanego materiału, przy uwzględnieniu emocji przy uczeniu się i zdobywaniu osiągnięć.

Mając to na względzie zaprojektowanie zautomatyzowanych systemów uczenia się jest szczególnie trudne. Jeśli systemy takie mają być stosowane dla ogółu społeczeństwa mającego odmienną przeszłość i różnice kulturowe problem staje się w istocie dość skomplikowany. Problem ten nie jest jednak ściśle związany z sytuacjami sali szkolnej, ale z sytuacjami występującymi przy grach elektronicznych, szkoleniach wojskowych i zawodowych, nauczaniu naprawczym, treningu oraz z niezliczonym mnóstwem sytuacji przy nauczaniu, sprzedawaniu, edukacji publicznej, uczeniu i terapii.

Znane jest w stanie techniki stosowanie powtórzenia w celach nauczania. Sposoby takie stosowane są do uczenia się skojarzonych terminów takich jak słowa ze słownika, język obcv nazwv oraz. Iic.zhv Każda z nnzvcii dn nanr7Pnin ma elniarwno

J ‘ ' “ V· V w Λ *** AA A«A> Ł-»A WfJ SAA SZ SA k-' S> ł A w SAZ J A. A XVA

179 991 parami. W stanie techniki, materiał może być przestawiony albo w postaci druku, lub elektronicznie jako zestaw kart błyskowych albo wyświetlony na monitorach ekranowych z pytaniem i odpowiedzią (fakt i definicja), wszystko w postaci wybranej pozycji i odpowiedzi łączonej parami.

W jednym znanym sposobie stosującym zestaw kart błyskowych, karty błyskowe rozdzielone są na oddzielne grupy lub zestawy porcji kart błyskowych do uczenia. Jednorazowo przedmiotem uczenia się jest jedna porcja informacji poprzez zwykłe studiowanie kart i wykonywanie auto-testów. Karty, które są testowane prawidłowo odstawiane są na bok podczas, gdy karty testowane nieprawidłowo powtarzane są dotąd dopóki nie zostaną przyswojone. Gdy jedna grupa lub porcja materiału zostanie przyswojona, inna grupa jest przedmiotem studiowania dotąd, dopóki grupa ta nie zostanie przyswojona. Proces kontynuuje się dopóki wszystkie karty we wszystkich grupach nie zostaną przyswojone.

W innym znanym sposobie pozycje do nauczenia rozdzielone są przez test na grupy pozycji znanych i nieznanych. Użytkownik skupia się na studiowaniu i uczeniu się polegającym na powtarzaniu obejmującym proces auto-testów, nieznanych pozycji. Gdy pozycja nieznana zostanie przyswojona, to przekazywana jest ona do pozycji znanych do momentu, aż wszystkie pozycje nieznane zostaną przyswojone.

W rezultacie, istnieje faktyczne zapotrzebowanie w tej dziedzinie na system zautomatyzowanego nauczania i sposób uczenia się, który dostosowuje się do szybkości uczenia się, stylu uczenia się, różnic kulturowych i wcześniej nauczonego materiału, i który to system umożliwia osobie uczącej się przyswajanie materiału, przez wydłużone okresy czasu.

Istnieje również zapotrzebowanie w tej dziedzinie na możliwość sięgnięcia po jakikolwiek materiał do nauki i przedstawienie tego materiału studentowi lub użytkownikowi w formie uporządkowanej, w sposób przystosowany do jego chłonności przy uczeniu się i w formie łatwo przyswajalnej przez niego.

Dodatkowo istnieje potrzeba na zapewnienie sposobu, który umożliwi szczególny pomiar ilościowego poziomu ufności studenta i jego ambicji dla określonego materiału do nauczenia, niezależnie od znajomości tego materiału przez niego.

Zgodnie z wynalazkiem sposób zautomatyzowanego nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, w której każda z tych pozycji posiada odpowiedź łączoną parami, charakteryzuje się tym, że zadaje się pytanie użytkownikowi czy pozycja jest uświadamiana jako znana lub nieznana, sortuje się każdą z tych pozycji na pierwszą grupę pozycji uświadamianych jako pozycje znane i drugą grupę pozycji uświadamianych jako pozycje nieznane, generuje się sekwencję pozycji subiektywnych obejmującą co najmniej jedną pozycję z pierwszej grupy i jedną pozycję z drugiej grupy, a następnie zobrazowuje się sekwencję pozycji subiektywnych z odnośną odpowiedzią łączoną parami.

Korzystnie, sekwencję pozycji subiektywnych i odpowiedzi łączone parami zobrazowuje się odmiennie w zależności od tego czy pozycja jest wzięta z pierwszej grupy lub z drugiej grupy pozycji.

Korzystnie, pozycje z pierwszej grupy zobrazowuje się oddzielnie od odpowiedzi łączonych parami, a pozycje z drugiej grupy zobrazowuje się razem z odpowiedziami łączonymi parami.

Korzystnie, ponadto ustala się czy użytkownik życzy sobie kontynuacji procesu, oraz jeśli na etapie zadawania pytań użytkownikowi, zadaje mu się także pytanie czy użytkownik nie jest pewien czy dana pozycja jest znana lub nieznana.

Korzystnie, na etapie sortowania pozycji na pierwszą grupę pozycji i drugą grupę pozycji, w drugiej grupie zawiera się pozycje tak, że użytkownik nie jest pewien czy pozycja jest znana lub nieznana.

Zgodnie z wynalazkiem urządzenie do zautomatyzowanego nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, charakteryzuje się tym, że zawiera pamięć przechowującą plik pozycji do nauczenia, wyświetlacz przedstawiający każdą pozycję użytkownikowi, urządzenie wejściowe odbierające odpowiedź od użytkownika dla każdej pozycji oraz mikroprocesor, reagujący na odpowiedź użytkownika, sortujący te pozycje na grupy subiektywnie znanych pozycji i subiektywnie nieznanych pozycji, generujący listę co najmniej jednej

179 991 subiektywnie nieznanej pozycji i co najmniej jednej subiektywnie znanej pozycji, a także dostarczający tę listę do wyświetlacza.

Korzystnie, lista subiektywnie znanych pozycji i subiektywnie nieznanych pozycji posiada jedną subiektywnie nieznaną pozycję i szereg subiektywnie znanych pozycji.

Korzystnie, subiektywnie znane pozycje są wybierane losowo, a lista posiada z góry określony porządek subiektywnie nieznanej pozycji i szeregu subiektywnie znanych pozycji.

Korzystnie, lista zawiera co najmniej jedno powtórzenie subiektywnie nieznanej pozycji.

Korzystnie, mikroprocesor ponadto dostarcza odpowiedź łączoną parami dla każdej pozycji w liście do wyświetlacza i przedstawia subiektywnie nieznaną pozycję razem z jej odpowiedzią łączoną parami.

Korzystnie, mikroprocesor przedstawia najpierw subiektywnie znaną pozycję, a następnie przedstawia jej odpowiedź łączoną parami.

Korzystnie, wyświetlacz zastosowany w urządzeniu jest monitorem ekranowym lub wyświetlaczem dźwiękowym, natomiast urządzenie wejściowe posiada trzy przełączniki wskazujące czy użytkownik zna określoną pozycję, nie zna tej pozycji albo, że nie jest pewny czy ta pozycja jest znana lub nieznana, a także klawiaturę oraz ponadto zegar mierzący czas udzielania odpowiedzi przez użytkownika.

Korzystnie, urządzenie ponadto posiada pamięć zewnętrzną zawierającą program komputerowy do skonfigurowania urządzenia wejściowego dla zadawania pytań użytkownikowi czy pozycja jest uświadamiana jako znana lub nieznana, do skonfigurowania mikroprocesora dla sortowania każdej z podanych pozycji na pierwszą grupę pozycji uświadamianych jako znane i drugą grupę pozycji uświadamianych jako nieznane i dla generowania sekwencji pozycji subiektywnych obejmującej co najmniej jedną pozycję z pierwszej grupy i jedną pozycję z drugiej grupy, a także do skonfigurowania wyświetlacza dla zobrazowania tej sekwencji pozycji subiektywnych.

Korzystnie, pamięć zewnętrzna jest kartą pamięciową dyskiem elastycznym, pamięcią stałą, pamięcią optyczną lub układem scalonym.

Jedną z technicznych zalet wynalazku jest to, że zapewnia on sposób nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, przy czym każda z pozycji jest łączona parami w stosunku do określonej odpowiedzi. Inną techniczną zaletą sposobu według wynalazku jest to, że pozycje i ich odpowiedzi łączone parami sortowane są na grupy znanego i nieznanego materiału, bazując na subiektywnych odpowiedziach użytkownika a także, że materiał obrazowany jest użytkownikowi w taki sposób, że pozycje nieznane przedstawiane są z ich odpowiedzią łączoną parami w tym samym czasie, przy czym pozycje znane obrazowane są najpierw, podczas gdy odpowiedź łączona parami obrazowana jest w późniejszym czasie.

Z kolei techniczną zaletą urządzenia według wynalazku jest to, że można nauczyć się grupy pozycji do nauczenia szybciej i w sposób bardziej kompletny z rezultatem lepszego zapamiętania. Inną techniczną zaletą jest to, że korzystnie w procesie uczenia się wykorzystywana jest nuda oraz, że chłonność użytkownika jest polepszona poprzez stosowanie dużych szybkości powtarzania dla nowo poznawanych faktów. Dodatkową techniczną zaletą wynalazku jest to, że zapewnia urządzenie, które tworzy wzór znanego i nieznanego materiału, i które dostosowuje ten wzór tak, aby odpowiadał poszczególnym użytkownikom a także, że zapewnia urządzenie do zindywidualizowanego nauczania z pojedynczego zestawu materiału, dostosowanego do indywidualnego studenta lub użytkownika, który może być wykładany w sposób najlepiej umożliwiający studentowi uczenie się tego materiału.

Sposób oraz urządzenie według wynalazku zostaną przykładowo wyjaśnione w oparciu o urządzenie przedstawione na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy znanego ze stanu techniki systemu wykorzystującego powtarzanie materiału do celów kształcenia, fig. 2 przedstawia schemat blokowy jednego z przykładów realizacji sposobu według wynalazku, fig. 3 przedstawia schemat blokowy drugiego przykładu realizacji sposobu według wynalazku, fig. 4 przedstawia schemat blokowy przerwanej sekwencji stosowanej w połączeniu ze sposobem według wynalazku, fig. 5 przedstawia schemat blokowy trzeciego przykładu realizacji sposobu według wynalazku, fig. 6 przedstawia pierwszy przykład wykonania urządzenia według wynalazku przedstawiający różne zobrazowania

179 991 znanych i nieznanych pozycji do nauczenia zgodnie ze sposobem uczenia się według wynalazku, a fig. 7 przedstawia drugi przykład wykonania urządzenia według wynalazku dla zastosowania w praktyce sposobów według wynalazku.

W znanym sposobie przedstawionym w postaci schematu blokowego na fig. 1, grupa pozycji do nauczenia rozdzielona jest za pomocą testu początkowego 2 na dwie grupy znanych pozycji 4 i nieznanych pozycji 6 w oparciu o aktualną wiedzę użytkownika, a nie na podstawie jego odczuwanej wiedzy. Gdy pozycje zostają rozdzielone na dwie grupy, sekwencja pozycji znanych i nieznanych generowana jest w generatorze sekwencyjnym w kroku generuj sekwencję 8. Każda z pozycji w sekwencji jest wówczas obrazowana na wyświetlaczu w kroku zobrazuj pozycję 10, a następnie testowana w kroku testuj pozycję 12.

Następnie użytkownikowi przedstawiana jest pozycja testowa i żądanie udzielenia odpowiedzi w kroku żądaj odpowiedzi 13. Odpowiedź jest oceniana w punkcie decyzyjnym w kroku z zapytaniem czy pozycja jest znana 14. Jeżeli odpowiedź jest prawidłowa, to sposób przebiega wzdłuż ścieżki 16 i pozycja ta zapamiętana jest wówczas w kroku przechowaj pozycję w znanych pozycjach 18 w zbiorze znanych pozycji 4, a następna pozycja w sekwencji jest powiększona w kroku następna pozycja 20 i proces przebiega dalej.

Jeżeli odpowiedź oceniana w punkcie decyzyjnym w kroku z zapytaniem czy pozycja jest znana 14 jest nieprawidłowa, to sposób przebiega wzdłuż ścieżki 22 do kroku udziel odpowiedzi 24, w którym użytkownikowi dostarczona jest odpowiedź lub odpowiedź łączona parami dla tej pozycji. Proces trwa dalej i w kroku przechowaj pozycję w nieznanych pozycjach 26 pozycja jest zapamiętana w zbiorze nieznanych pozycji 6. W kroku następna pozycja 28 sekwencja jest powiększana, a następna pozycja sekwencji zostaje zobrazowana. Wracając do punktu decyzyjnego w kroku z zapytaniem czy pozycja jest znana 14, jeżeli pozycja jest znana, sposób określa w kroku ostatnia pozycja 30 czy dana pozycja jest ostatnią pozycją do nauczenia. Jeśli tak jest, proces zatrzymuje się w kroku stop 32, natomiast jeśli tak nie jest i są pozycje, które pozostały, proces przebiega wzdłuż ścieżki 34 i następna pozycja w sekwencji zostaje powiększona, i proces przebiega dalej.

W przykładzie wykonania niniejszego wynalazku przedstawionym na fig. 2, zapewniony jest sposób, który rozdziela pozycje do nauczenia lub do użycia w pomiarze osiągnięć na trzy grupy całkowicie bazując na percepcji użytkownika odnośnie tego, czy zna on daną pozycję nie na podstawie, czy pozycja jest aktualnie znana lub nieznana. Należy rozumieć, że określenie znany i nieznany przedstawiają stosunkowo wielopoziomowy stopień wiedzy i nie są absolutnie wiedzą dwuskładnikową. Należy także rozumieć, że każdy dostrzegalny czynnik może być zastąpiony dla pozycji znanych i nieznanych opisanych w korzystnych przykładach wykonania. Przykładowo niniejszy wynalazek może być użyty do testów na używanie lub nie używanie. Dalszym udoskonaleniem procesu sortowania jest ustalenie limitu czasowego na otrzymanie subiektywnej odpowiedzi użytkownika. W sposobie tym, poczynając od kroku początkowy test przekonania / czasu 40 użytkownikowi dostarczona jest pozycja i dany jest mu początkowy test odnośnie tego czy przekonany jest on, że zna odpowiedź lub nie. Również ustawiony jest zegar niewidoczny i nieznany użytkownikowi, który ustala czas odpowiedzi. Należy podkreślić, że w tym teście użytkownik jest pytany czy zna lub nie daną pozycję, ale nie jest sprawdzany odnośnie tej pozycji. Jeżeli użytkownik stwierdza, że odpowiedź jest znana to proces przebiega wzdłuż ścieżki 42 i pozycja zapamiętana jest w kroku uświadomione znane pozycje 44. Jeżeli użytkownik odpowiada, że pozycja nie jest znana, proces przebiega wzdłuż ścieżki 46 i pozycja zapamiętana jest w kroku uświadomione nieznane pozycje 48. Jeżeli użytkownik odpowiada, że nie jest pewien czy dana pozycja jest znana lub nieznana, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 50 i pozycja ta zapisana jest w kroku uświadomione niepewne pozycje 52.

Należy również odnotować, że jeżeli użytkownik nie da odpowiedzi w zadanym okresie czasu to rozpatrywana pozycja traktowana jest jako pozycja nieznana i zapamiętana jest w kroku uświadomione nieznane pozycje 48. Pozycje według kroku uświadomione niepewne pozycje 52 łączone są z pozycjami według kroku uświadomione nieznane pozycje 48 i są nazywane subiektywnie nieznanymi pozycjami. Subiektywnie nieznane pozycje razem z uświadomionymi znanymi pozycjami skierowane są do generatora sekwencyjnego w kroku

179 991 generuj sekwencję 54, który tworzy sekwencję lub listę pozycji subiektywnie znanych i nieznanych.

W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, sekwencja będzie zawierała co najmniej jedną nieznaną pozycję i wiele pozycji znanych wybranych przypadkowo. Subiektywnie nieznane pozycje mogąbyć uważane za uporządkowane w porządku od 1 do N, gdzie N jest ogólną liczbą subiektywnie nieznanych pozycji. Generator sekwencyjny w kroku generuj sekwencję 54 wybiera pierwszą subiekty wnie nieznaną pozycję i łączy ją z przypadkowo wybraną subiektywnie znaną pozycją dla utworzenia sekwencji. Gdy sekwencja jest utworzona, proces przebiega wzdłuż ścieżki 56 i pierwsza pozycja w sekwencji jest następnie obrazowana użytkownikowi przez monitor ekranowy w kroku wyświetl sekwencję 58. Sposób będzie kontynuował obrazowanie każdej pozycji w sekwencji tak długo, dopóki nie nastąpi przerwanie procesu przez użytkownika. Pozycja może być zobrazowana wizualnie lub dźwiękowo na wiele sposobów, włączając w to animację, adaptację kolorów, powtarzanie, położenie, wymiary, dźwięk i rytm. W ten sposób kontynuowana jest powtarzalna prezentacja subiektywnie nieznanej pozycji wraz z przypadkowo wybranymi subiektywnie znanymi pozycjami.

Obecnie podążając wzdłuż ścieżki 59, do kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 60 proces, sposób określa czy użytkownik wybrał przerwanie prezentacji. Jeżeli nie, proces przebiega wzdłuż ścieżki 62 i wraca do wyświetlacza w kroku wyświetl sekwencję 58, gdzie przedstawiana jest następna pozycja w sekwencji. Jeżeli przerwanie procesu ze strony użytkownika zostało wykryte w kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 60 proces, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 64 do bloku decyzyjnego w kroku kontynuuj 66, gdzie sposób określa czy użytkownik powinien kontynuować bieżącą sekwencję lub skierować się na inne działania. Jeżeli sposób kontynuuje bieżącą sekwencję, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 68 do bloku decyzyjnego w kroku z zapytaniem czy pozycja uświadamiana jest jako znana 70. Tu użytkownik jest pytany o daną pozycję i czy pozycja jest postrzegana jako znana lub nieznana, co jest jedynie subiektywnym testem. Jeżeli pozycja odczuwana jest jako znana, sposób przebiega wzdłuż ścieżki 72 i pozycja zapamiętana jest na etapie kroku przechowaj pozycję w znanych pozycjach 74 w kroku uświadomione znane pozycje 44. Po zapamiętaniu pozycji na tym etapie sposób sprawdza w bloku decyzyjnym w kroku z zapytaniem czy jest to ostatnia nieznana pozycja 82 dla sprawdzenia czy nieznana pozycja jest faktycznie ostatnią nieznaną pozycją. Jeżeli pozycja nie jest ostatnią nieznaną pozycją, to sposób przebiega wzdłuż ścieżki 84 do selektora w kroku następna nieznana pozycja 80 który wybiera następną nieznaną pozycję, i przechodzi do generatora sekwencyjnego w kroku generuj sekwencję 54 dla utworzenia nowej sekwencji. Wracając do punktu decyzyjnego w kroku z zapytaniem czy jest to ostatnia nieznana pozycja 82 należy zauważyć, że gdy nieznana pozycja jest ostatnią nieznaną pozycją, wtedy proces przebiega wzdłuż ścieżki 86 i zatrzymuje się w kroku stop 88.

Wracając do punktu decyzyjnego w kroku z zapytaniem czy pozycja uświadamiana jest jako znana 70, gdy pozycja jest uświadomiona jako nieznana lub użytkownik nie jest pewien czy pozycja jest znana lub nieznana, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 76 i pozycja ta jest zapamiętana na etapie kroku przechowaj pozycję w nieznanych pozycjach 78 w kroku uświadomione nieznane pozycje 48. Po zapamiętaniu tej pozycji, następna nieznana pozycja jest wybierana w selektorze w kroku następna nieznana pozycja 80 i generowana jest nowa sekwencja przez sekwencyjny generator w kroku generuj sekwencję 54.

Nawiązując obecnie do fig. 3, to uwidoczniono na niej alternatywny przykład realizacji sposobu według niniejszego wynalazku. W sposobie tym, każda pozycja w grupie pozycji do nauczenia ma skojarzoną odpowiedź łączoną parami. W początkowym kroku początkowy test przekonania/czasu 90 użytkownik pytany jest czy wierzy, że zna pozycję i jej odpowiedź łączoną parami. W tym momencie, nie żąda się od użytkownika udzielenia lub dostarczenia odpowiedzi łączonej parami. Czas odpowiedzi jest mierzony i jeżeli odpowiedź nie jest udzielona w zadanym czasie T, wówczas pozycja i jej odpowiedź łączona parami potraktowane są jako uświadomiona nieznana pozycja. Jeżeli użytkownik odpowiada 7p ?na ηητνηίρ i ϊρί τιαι-omi •Yrncss rrrzehtoim wzdhiż śriciżk; 07 a

179 991 pozycja z jej dołączoną odpowiedzią łączoną parami zapamiętana zostaje w kroku uświadomione znane pozycje 94. Jeżeli zabraknie odpowiedzi użytkownika w czasie T lub użytkownik odpowie, że pozycja nie jest znana, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 96 i pozycja jest zapamiętana w kroku uświadomione nieznane pozycje 98. Jeżeli użytkownik odpowie, że nie jest pewien czy pozycja jest znana lub nieznana, wówczas proces przebiega wzdłuż ścieżki 100 i pozycja zapamiętana zostaje w kroku uświadomione niepewne pozycje 102. Pozycje według kroku uświadomione nieznane pozycje 98 i kroku uświadomione niepewne pozycje 102 połączone są w pojedynczą tablicę nieznanych pozycji.

Gdy wszystkie pozycje w grupie pozycji do nauczenia zostaną podzielone na różne tablice, to proces jest kontynuowany do kroku generowania sekwencji subiektywnych pozycji. Generator sekwencyjny w kroku generuj sekwencję 104 tworzy sekwencje lub listę uświadomionych znanych pozycji i. uświadomionych nieznanych pozycji. W korzystnym przykładzie wykonania, sekwencja ogólnie składa się z pojedynczej uświadomionej nieznanej pozycji i szeregu przypadkowo wybranych uświadomionych znanych pozycji. Gdy sekwencja zostanie wygenerowana przez generator sekwencyjny w kroku generuj sekwencję 104 pierwsza subiektywna pozycja w sekwencji wybierana jest w selektorze pozycji w kroku wybierz pozycję 106.

W każdym czasie po wybraniu pozycji dozwolone jest, aby użytkownik dokonał przerwania procesu, jak to uwidoczniono w kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 108 proces. Jeżeli nastąpiło przerwanie ze strony użytkownika proces przebiega wzdłuż ścieżki 110 dla ustalenia czy wybrana subiektywna pozycja jest uświadomioną znaną lub uświadomioną nieznaną pozycją w kroku z zapytaniem czy to jest nieznane 112. Jeżeli pozycja jest uświadomioną nieznaną pozycją wówczas proces przebiega wzdłuż ścieżki 114 i zarówno pozycja jak i jej odpowiedź łączona parami zobrazowane zostają użytkownikowi jednocześnie na wyświetlaczu w kroku wyświetl pozycję i odpowiedź łączoną parami 116. Po tym, jak w kroku wyświetl pozycję i odpowiedź łączoną parami 116 pozycja ta i jej odpowiedź łączona parami zostają zobrazowane powiększona zostaje lista pozycji w sekwencji i następna pozycja powiększona jest w kroku następna pozycja 118. Jeżeli pozycja wybrana w kroku wybierz pozycję 106 jest uświadomioną znaną pozycją to proces przebiega wzdłuż ścieżki 120. Uświadomiona znana pozycja jest najpierw zobrazowana w kroku wyświetl pozycję 122, a następnie skojarzona odpowiedź łączona parami zobrazowana zostaje użytkownikowi w kroku wyświetl odpowiedź łączona parami 124. Po zobrazowaniu w kroku wyświetl odpowiedź łączoną parami 124 lista pozycji w sekwencji zostaje powiększona przez następną pozycję w kroku następna pozycja 118. Po powiększeniu sekwencji, proces określa w kroku z zapytaniem czy następna sekwencja 126 okoliczność czy następna sekwencja jest uzupełniona, jeśli nie, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 128 i prezentowana jest następna pozycja. Jeżeli pozycja jest ostatnią pozycją w sekwencji to proces przebiega wzdłuż ścieżki 130 i nowa sekwencja subiektywnych pozycji generowana jest przez generator sekwencyjny w kroku generuj sekwencję 104.

Jedną z unikalnych cech sposobu według niniejszego wynalazku jest nowy sposób, który pozwala użytkownikowi przerwanie procesu uczenia się w dowolnym czasie. Dalej nawiązując do fig. 3, jeżeli wykryte jest przerwanie procesu przez użytkownika w kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 108 proces, to układ według sposobu rozgałęzia się wzdłuż ścieżki 132, a dalszy przebieg procesu pokazany został w odniesieniu do fig. 4. W nawiązaniu do fig. 4, opisano unikalną cechę przerwania procesu według niniejszego wynalazku. Punkt decyzyjny w kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 140 proces aktywowany jest z miejsca procesu przedstawionego na fig. 3 jako krok z zapytaniem czy użytkownik przerwał 108 proces. Jeżeli układ określa, że użytkownik aktualnie aktywował przerwanie, proces przebiega wzdłuż ścieżki 142 i użytkownik jest pytany w punkcie decyzyjnym według kroku z zapytaniem czy nastąpiła nowa sekwencja 144.

Jeżeli użytkownik wybierze rozpoczęcie nowej sekwencji proces rozgałęzia się poprzez ścieżkę 146 z powrotem do generatora sekwencyjnego w kroku generuj sekwencję 104 (fig. 3). W tym miejscu generator sekwencyjny aktywowany jest dla wybrania nowej nieznanej i do generowania nowej sekwencji dla kontynuowania sposobu. Jeżeli użytków

179 991 nik decyduje o nie wybraniu nowej sekwencji i odpowiada NIE proces może przebiegać wzdłuż ścieżki 148 i użytkownik pytany jest w kroku gra 150, czy życzy sobie oderwać swoją uwagę. Jeżeli tak, pibces rozgałęzia się na zestaw gier, które są specjalnie przewidziane do pomocy w złagodzeniu nudy, polepszenia zakresu- poświęconej uwagi przez użytkownika lub nauczeniu'niektórych innych aspektów związanych z ustawieniem parami, takimi jak dokładne przełiterowanie. Gry mogą być przy tym dowolnego konwencjonalnego rodzaju, takie jak Hangman (Kat), itp. Jeżeli użytkownik decyduje się nie wybierać gry, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 152 i użytkownik pytany jest w kroku różne odmierzanie czasu 154, czy chce skorzystać z odmiennego testu lub odmiennego schematu uczenia się, takiego jak ocena osiągnięć, co zostało zilustrowane na fig. 5. Jeżeli użytkownik odpowiada TAK, proces rozgałęzia się do' nowego Testu. Jeżeli użytkownik odpowiada NIE wówczas sposób zostaje zatrzymany.

Powracając obecnie do przerwania procesu przez użytkownika w kroku z zapytaniem czy użytkownik przerwał 140, jeśli zostanie ustalone, że to nie użytkownik przerwał proces, to proces ten przebiega dalej wzdłuż ścieżki 156 i określa w kroku z zapytaniem o zatrzymanie zegara 158 czy zegar nie wskazał upływu ustalonego okresu czasu. W jednym z przykładów realizacji sposobu według wynalazku przewidziany jest zegar dla pomiaru czasu udzielenia odpowiedzi przez użytkownika. Zegar taki funkcjonuje również, gdy używany jest w połączeniu z komputerem cyfrowym o pamiętanym programie i monitorem, dla automatycznego czasu przerwy i zatrzymania w przypadku, gdy użytkownik nie pracuje dalej przy tym urządzeniu. W innym przykładzie wykonania zegar może być licznikiem użytym do pomiaru cykli przez zliczanie ilości razów, gdy nieznana była powtarzana. Jeżeli użytkownik pracuje cyklicznie zbyt szybko, sposób może automatycznie rozpocząć nową sekwencję w kroku z zapytaniem czy nowa sekwencja 144 lub inne testowanie według kroku różne odmierzanie czasu 154. Jeżeli użytkownik pracuje cyklicznie zbyt wolno, sposób może rozgałęzić się do kroku gra 150 lub innej czynności. Jeżeli zegar ma czas przerwy, wówczas proces przebiega wzdłuż ścieżki 160 i powraca· do punktu decyzyjnego z zapytaniem czy nowa sekwencja 144 i może zapytać użytkownika czy życzy sobie wybrać nową sekwencję. Jeżeli jest określone, że zegar nie został zatrzymany, wówczas proces przebiega wzdłuż ścieżki 162 i sekwencja jest ponownie rozpoczęta w kroku rozpocznij ponownie sekwencję 164, a proces jest kontynuowany.

Nawiązując do fig. 5, podano inny przykład realizacji sposobu według niniejszego wynalazku, który opisany został bezpośrednio w odniesieniu do dokonania oceny. Rozpoczynając od kroku generuj sekwencję znanych pozycji 180, generowana jest sekwencja pozycji i użytkownikowi przedstawiana jest jednorazowo jedna pozycja w kroku percepcja testowa pozycji 182. W kroku tym użytkownik pytany jest czy zna daną pozycję, czy nie zna tej pozycji lub czy nie jest pewien, że pozycja jest aktualnie znana lub nieznana. Ponownie, musi być podkreślone, że to na czym polega wynalazek dąży nie do określenia czy pozycja jest aktualnie znana lub nieznana, ale do tego czy użytkownik wierzy, że pozycja jest znana lub nieznana.

Jeżeli użytkownik odpowiada w kroku percepcja testowa pozycji 182, że nie zna pozycji, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 184. W kroku ustaw sygnalizator percepcji na U 186 sygnalizator taki, przy ustawieniu na U, dotyczy pozycji nieznanych. Jeżeli użytkownik odpowiada, że zna daną pozycję to proces przebiega wzdłuż ścieżki 188 i sygnalizator percepcji ustalony jest na ,;K i dotyczy pozycji znanych, w kroku ustaw sygnalizator percepcji na K 190. Jeżeli użytkownik odpowiada, że nie jest pewien czy pozycja jest znana lub nieznana, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 192 i sygnalizator percepcji ustalony jest na U dla pozycji nieznanych w kroku ustaw sygnalizator percepcji na U 194.

Po tym, jak sygnalizator percepcji zostaje ustalony, pozycja jest przedstawiana użytkownikowi i jest on pytany odnośnie swojej aktualnej wiedzy na temat tej pozycji. Następuje to w kroku rzeczywiste pozycje testowe 196, w którym użytkownik proszony jest o udzielenie stosownej odpowiedzi. Jeżeli odpowiedź jest nieprawidłowa lub zła, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 198, w której sygnalizator percepcji sprawdzany jest w kroku testowy sygnalizator percepcji 200. Jeżeli znak sygnalizujący został ustalony na U, to proces przebiega

179 991 wzdłuż ścieżki 202 i rejestr licznika UU wskazuje przyrost o jeden w kroku przyrost UU 204. Jeżeli sygnalizator percepcji ustalony jest na K, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 206 i rejestr licznika KU wskazuje przyrost o jeden w kroku przyrost KU 208.

Powracając do kroku rzeczywiste pozycje testowe 196, jeżeli użytkownik dostarcza prawidłową odpowiedź proces przebiega wzdłuż ścieżki 210 i sygnalizator percepcji sprawdzany jest w kroku testowy sygnalizator percepcji 212. Jeżeli sygnalizator percepcji uprzednio został ustalony na K dla pozycji znanych, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 214 i rejestr licznika KK powiększony jest o jeden w kroku przyrost KK 216. Jeżeli sygnalizator percepcji ustalony jest na U, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 218 i rejestr licznika UK powiększony jest o jeden w kroku przyrost UK 220. Gdy odpowiednie rejestry będą powiększone o jeden w krokach: przyrost UU 204, przyrost KU 208, przyrost KK 216 i przyrost UK 220, to proces określa czy pozycja jest ostatnią pozycją w sekwencji w liczniku według kroku z zapytaniem czy ostatnia pozycja do testowania 222. Jeżeli jest to ostatnia pozycja w sekwencji, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 224 do osiągnięcia kroku dokonaj wzorcowania 226. Jeżeli pozycja nie jest ostatnią pozycją, to proces przebiega wzdłuż ścieżki 228 i w kroku następna pozycja 230 sekwencja pozycji powiększona jest o jeden i powraca wzdłuż ścieżki 232 do kroku percepcja testowa pozycji 182. Jednym ze sposobów dokonania wzorcowania lub oceniania jest dzielenie sumy rejestrów z kroków: przyrost UU 204 i przyrost KK 216 przez sumę rejestrów z kroków: przyrost UU 204, przyrost KU 208, przyrost KK 216 i przyrost UK 220 wyrażając wynik jako procent w odniesieniu do bieżącej miary wiedzy.

Inna ocena osiągnięć obliczona jest przez odjęcie od jedności sumy rejestrów z kroków: przyrost KU 208 i przyrost UK 220 podzielonej przez sumę rejestrów z kroków: przyrost UU 204, przyrost KU 208, przyrost KK 216 i przyrost UK 220 wyrażone jako procent w odniesieniu do miary możliwości osiągnięć. Inne obliczenia wzorca osiągnięć są dobrze znane przeciętnemu specjaliście z tej dziedziny.

Nawiązując do fig. 6, przedstawiono urządzenie do wykorzystania wynalazku w postaci naręcznego komputera z wyświetlaczem. Wiadomym jest również, że wyświetlacz może być albo fonicznym wskaźnikiem przyzywowym lub kombinacją monitora wizyjnego i fonicznego. Zgodnie z fig. 6, udoskonalone urządzenie do nauczania uwidocznione jest ogólnie jako 300 i składa się z obudowy 302, wyświetlacza 304, złączy 306 i 308, które łączą zewnętrzny komputer uniwersalny z wewnętrznym komputerem lub mikroprocesorem, który nie został uwidoczniony.

Przełącznik funkcyjny używany jest do sterowania funkcjami urządzenia takimi jak WŁĄCZENIE/WYLĄCZENIE. Jako 312 przedstawione są ogólnie urządzenia wejściowe, które mogą być standardowymi przełącznikami czułymi na nacisk, oznakowane jako przełączniki 314 dla pozycji Nieznane, przełączniki 316 dla pozycji Niepewne oraz przełączniki 318 dla pozycji Znane.

Na fig. 6 nie uwidoczniony, ale dobrze znany przeciętnemu znawcy z tej dziedziny jest konwencjonalny system komputerowy lub mikroprocesor posiadający standardowe przetwarzanie, pamięć i funkcje wejścia-wyjścia. W pamięci przechowywane są listy lub pliki danych składające się z pozycji lub grup pozycji do nauczenia przez użytkownika. W rozpatrywanym przypadku, na wyświetlaczu 304 przedstawione są dwie nazwy leku, nazwy handlowej i jego nazwy rodzajowej (pozycja i jej odpowiedź łączona parami). Wyświetlacz 304 pokazuje pozycję 320, w tym przypadku słowo amoxil i odpowiedź łączona parami 322 poniżej tego słowa, w przedstawionym przypadku słowo penicylina.

Po tym, jak pozycja 320 i jej odpowiedź łączona parami 322 są wyświetlone i przedstawione na wyświetlaczu 304 przełączniki 314, 316 i 318 zostają uruchomione jako elementy do odbierania odpowiedzi od użytkownika. Jeżeli użytkownik wierzy, że zna skojarzenie pomiędzy pojęciem amoxil i penicyliną to naciska przełącznik 318 Znane. Jeżeli jednak użytkownik nie zna zależności, naciska przełącznik 314 Nieznane. Jeżeli użytkownik nie jest pewien czy zależność jest znana lub nieznana naciska przełącznik 316 Niepewny. Używając standardowych technik komputerowych urządzenie wejściowe 312 zasilane jest przez elementy logiczne mikroprocesora, które znakuje pozycję jako Znane

179 991 jeżeli przez użytkownika uruchomiony został przełącznik 318, lub Nieznane jeżeli uruchomiony został jeden z przełączników 314 lub 316. System kontynuuje obrazowanie różnych pozycji 320 ze skojarzoną odpowiedzią łączoną parami 322 i zapytuje użytkownika o jego postrzeganie, dopóki lista pozycji nie jest kompletna. Gdy lista lub sekwencja jest kompletna, mikroprocesor dzięki swojemu programowi zapisanemu w pamięci generuje nową listę lub sekwencję pozycji do nauczenia obejmując co najmniej jedną z każdej znanej i nieznanej subiektywnie pozycji.

W dalszym ciągu w nawiązaniu do fig. 6, przedstawione są trzy oddzielne wyświetlacze 304A, 304B i 304C obrazujące jak pozycje 320 i odpowiedź łączona parami 322 przedstawiane są w sekwencji użytkownikowi. Poczynając od wyświetlacza 304A nieznana pozycja 320 wraz z jej odpowiedzią łączoną parami 322 przedstawiona jest na wyświetlaczu. W dowolnym czasie po tym, jak pierwsza nieznana pozycja przedstawiona jest częściej niż raz, użytkownik może uruchomić jeden z przełączników 314, 316, 318 urządzenia wejściowego 312 dla przerwania procesu. Gdy nieznana pozycja 320 jest przedstawiona z odpowiedzią łączoną parami 322 system przedstawia znaną pozycję 326 na wyświetlaczu 304B. Po odpowiednim upływie czasu łączona parami odpowiedź 328 do pozycji 326 obrazowana jest razem i przedstawiona użytkownikowi na wyświetlaczu 304C.

W nawiązaniu do fig. 7 przedstawiony jest alternatywny przykład wykonania urządzenia według niniejszego wynalazku, ogólnie oznaczonego jako komputer 400. Podobnie do komputera przedstawionego na fig. 6 komputer ten posiada standardowy mikroprocesor o konwencjonalnej wewnętrznej arytmetyce i funkcjach logicznych, konwencjonalny układ wejście-wyjście i pamięci RAM, ROM lub inne odpowiednie urządzenie pamięciowe. Ponieważ te pozycje są dobrze znane osobom, które są przeciętnymi znawcami w omawianej dziedzinie, to nie zostały one uwidocznione na rysunku. Komputer 400 ma wyświetlacz 402, który w korzystnym przykładzie wykonania jest monitorem ciekłokrystalicznym do przedstawiania użytkownikowi pozycji 404 (przykładowo, Amoxil) i jej odpowiedzi łączonej parami 406 (przykładowo, Amoxicillin penicilina). W tym przypadku pozycja 404 jest materiałem nieznanym łub uważanym jako nieznany przez użytkownika i powoływany jako materiał nieznany. W rozwiązaniu według tego przykładu wykonania wynalazku urządzenie wejściowe 408 składa się z konwencjonalnych, uruchamianych przez naciśnięcie, przełączników 410, 412 i 414 dla odbierania odpowiedzi od użytkownika. Przełącznik 410 wskazuje, że użytkownik uświadamia sobie, że nie zna pozycji. Przełącznik 412 wskazuje, że użytkownik nie jest pewien czy pozycja jest mu znana lub nieznana, a przełącznik 414 wskazuje, że użytkownik uświadamia sobie, że zna pozycję. Również uwidoczniona jest klawiatura 416 składająca się z pełnego zestawu kluczy alfanumerycznych, jak również różnych kluczy sterujących. Klawiatura 416 umożliwia znacznie zwiększone możliwości wejścia przez użytkownika. Na przykład, w jednym z przykładów wykonania wynalazku, użytkownik może w każdym czasie przerwać proces uczenia się i uruchomić grę lub inny moduł do nauki. W innym przykładzie wykonania wynalazku przez uruchomienie klawisza ENTER 418 sposób przedstawienia grupy pozycji będzie zatrzymany i użytkownik zostanie zapytany czy życzy sobie kontynuować proces, rozpocząć sekwencję, zastosować nową sekwencję, grać w grę lub zająć się innymi czynnościami.

W alternatywnym przykładzie wykonania komputera 400, sposób według niniejszego wynalazku zawarty jest w pamięci zewnętrznej. Pamięć zewnętrzna może być dowolnego typu takiego, jak dysk elastyczny (w obu odmianach, zarówno 5 1/4 i 3 1/2), karta lub innego rodzaju pamięć taka jak RAM lub ROM. W tym przykładzie wykonania przewidziano możliwość skonfigurowania komputera 400, albo dla realizacji sposobu nauczania albo do przeprowadzenia oceny osiągnięć użytkownika przez przedstawienie grupy pozycji, właśnie poprzez zastosowanie pamięci zewnętrznej. Pamięć zewnętrzna zawiera program komputerowy do skonfigurowania urządzenia wejściowego 408 dla zapytania użytkownika odnośnie tego czy dana pozycja jest uświadamiana jako znana lub nieznana, do skonfigurowania mikroprocesora komputera 400 do sortowania każdej pozycji na pierwszą grupę z pozycjami uświadamianymi jako pozycje znane i na drugą grupę z pozycjami uświadamianymi jako pozycje nieznane, do skonfigurowania mikroprocesora komputera 400 dla generowania

179 991 sekwencji pozycji subiektywnych zawierającej co najmniej jedną pozycję z pierwszej grupy i jedną pozycję z drugiej grupy, a także do skonfigurowania wyświetlacza 402 dla zobrazowania sekwencji pozycji subiektywnych. Opisane konfiguracje korzystnie realizowane są przez instrukcje programu zapisane w pamięci, który to fakt jest dobrze znany przeciętnemu znawcy z tej dziedziny.

Komputer przedstawiony na fig. 6 i fig. 7 może pracować według zapamiętanych instrukcji napisanych zgodnie z różnymi przykładami wykonania przedstawionego sposobu.

Z powyższego opisu okaże się zrozumiałe, że dla przeciętnego specjalisty z dziedziny wynalazku przedstawiony sposób i urządzenie skupia się na uświadomionej wiedzy użytkownika na temat pozycji do nauczenia i nie wymaga od użytkownika aktualnej znajomości danej pozycji. W ten sposób można osiągnąć lepsze rezultaty w zakresie zautomatyzowanego uczenia się i przeprowadzenia oceny osiągnięć. Z uwagi na fakt, że wynalazek może być zastosowany w komputerach cyfrowych bazujących na mikroprocesorach o programach przechowywanych w pamięci lub w urządzeniach z usuwalną pamięcią, to tym samym można zapewnić szeroką gamę różnych sposobów nauczania. Wynalazek w szczególności został przedstawiony i opisany w odniesieniu do korzystnego przykładu wykonania, ale dla przeciętnego znawcy z tej dziedziny jest zrozumiałe, że w rozwiązaniu tym mogą być wprowadzane różne zmiany, które nie stanowić będą jednak odstępstwa od istoty lub zakresu ochrony tego wynalazku.

179 991

TAK

179 991

TAK

NIE

NIEPEWNY 100

POCZĄTKOWY TEST

PRZEKONANIA / CZASU

102

TAK

UŚWIADOMIONE ZNANE POZYCJE

UŚWIADOMIONE NIEPEWNE POZYCJE

UŚWIADOMIONE NIEZNANE POZYCJE

104

WYŚWIETL ODPOWIEDŹ ŁĄCZONĄ PARAMI

GENERUJ SEKWENCJĘ (LOSOWO)

106

108

WYBIERZ POZYCJĘ

TAK

110

NIE

CZY UŻYTKOWNIK

PRZERWAŁ

122

112

120

WYŚWIETL POZYCJĘ

NIE

CZY TO JEST

NIEZNANE?

124

118

132

114

TAK

DO FIG. 4

116

NASTĘPNA POZYCJA •aWYŚWIETL POZYCJĘ I ODPOWIEDŹ ŁĄCZONĄPARAMI

NIE

FIG. 3

179 991

180

184

GENERUJ SEKWENCJĘ ZNANYCH POZYCJI

182

PERCEPCJA

TESTOWA POZYCJI

188

190

NIEZNANE

ZNANE

186

194

202

USTAW SYGNALIZATOR PERCEPCJI NA U

192

NIEPEWNE

196

198

210

NIEWŁAŚCIWE

212

200 ,214

206

218

208

USTAW SYGNALIZATOR PERCEPCJI NA K

PRZYROST UK

PRZYROST UU

PRZYROST KU

RZECZYWISTE

POZYCJE

TESTOWE

TESTOWY

SYGNALIZATOR

PERCEPCJI

TESTOWY

SYGNALIZATOR

PERCEPCJI

204

232

WŁAŚCIWE

216

PRZYROST KK

NASTĘPNA POZYCJA

CZY

OSTATNIA

POZYCJA DO

TESTOWANIA?

224

TAK

DOKONAJ

WZORCOWANIA

230

179 991

NIEZNANY MATERIAŁ Z ODPOWIEDZIĄŁĄCZONĄ PARAMI

ZNANY MATERIAŁ

ZNANY MATERIAŁ Z ODPOWIEDZIĄ ŁĄCZONĄ PARAMI

FIG. 6

179 991

400

FIG. 7

179 991

GENERUJ SEKWENCJE

ZOBRAZUJ POZYCJĘ

TESTUJ POZYCJĘ

ŻĄDAJ ODPOWIEDZI

TAK

FIG. 1

STAN TECHNIKI

TAK

NIE

TAK

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób zautomatyzowanego nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, w której każda z tych pozycji posiada odpowiedź łączoną parami, znamienny tym, że zadaje się pytanie użytkownikowi czy pozycja jest uświadamiana jako znana lub nieznana, sortuje się każdą z tych pozycji na pierwszą grupę pozycji uświadamianych jako pozycje znane i drugą grupę pozycji uświadamianych jako pozycje nieznane, generuje się sekwencję pozycji subiektywnych obejmującą co najmniej jedną pozycję z pierwszej grupy i jedną pozycję z drugiej grupy, a następnie zobrazowuje się sekwencję pozycji subiektywnych z odnośną odpowiedzią łączoną parami.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sekwencję pozycji subiektywnych i odpowiedzi łączone parami zobrazowuje się odmiennie w zależności od tego czy pozycja jest wzięta z pierwszej grupy lub z drugiej grupy pozycji.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że pozycje z pierwszej grupy zobrazowuje się oddzielnie od odpowiedzi łączonych parami.
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że pozycje z drugiej grupy zobrazowuje się razem z odpowiedziami łączonymi parami.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto ustala się czy użytkownik życzy sobie kontynuacji procesu.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że na etapie zadawania pytań użytkownikowi, zadaje mu się także pytanie czy użytkownik nie jest pewien czy dana pozycja jest znana lub nieznana.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że na etapie sortowania pozycji na pierwszą grupę pozycji i drugą grupę pozycji, w drugiej grupie zawiera się pozycje tak, że użytkownik nie jest pewien czy pozycja jest znana lub nieznana.
8. Urządzenie do zautomatyzowanego nauczania użytkownika grupy pozycji do nauczenia, znamienne tym, że zawiera pamięć przechowującą plik pozycji do nauczenia, wyświetlacz (304, 402) przedstawiający każdą pozycję użytkownikowi, urządzenie wejściowe (312, 408) odbierające odpowiedź od użytkownika dla każdej pozycji oraz mikroprocesor, reagujący na odpowiedź użytkownika, sortujący te pozycje na grupy subiektywnie znanych pozycji i subiektywnie nieznanych pozycji, generujący listę co najmniej jednej subiektywnie nieznanej pozycji i co najmniej jednej subiektywnie znanej pozycji, a także dostarczający tę listę do wyświetlacza (304,402).
9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że lista subiektywnie znanych pozycji i subiektywnie nieznanych pozycji posiada jedną subiektywnie nieznaną pozycję i szereg subiektywnie znanych pozycji.
10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że subiektywnie znane pozycje są wybierane losowo.
11. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że lista posiada z góry określony porządek subiektywnie nieznanej pozycji i szeregu subiektywnie znanych pozycji.
12. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że lista zawiera co najmniej jedno powtórzenie subiektywnie nieznanej pozycji.
13. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że mikroprocesor ponadto dostarcza odpowiedź łączonąparami dla każdej pozycji w liście do wyświetlacza (304,402).
14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że mikroprocesor przedstawia subiektywnie nieznaną pozycję razem z jej odpowiedzią łączoną parami.
15. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że mikroprocesor przedstawia najpierw subiektywnie znaną pozycję, a następnie przedstawia jej odpowiedź łączonąparami.

179 991
16. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że wyświetlacz (304, 402) jest monitorem ekranowym.
17. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że wyświetlacz (304, 402) jest wyświetlaczem dźwiękowym.
18. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że urządzenie wejściowe (312, 408) posiada trzy przełączniki (314-318, 410-414) wskazujące czy użytkownik zna określoną pozycję, nie zna tej pozycji albo, że nie jest pewny czy ta pozycja jest znana lub nieznana.
19. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że urządzenie wejściowe (312, 408) zawiera klawiaturę (416).
20. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że ponadto posiada zegar mierzący czas udzielania odpowiedzi przez użytkownika.
21. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że ponadto posiada pamięć zewnętrzną zawierającą program komputerowy do skonfigurowania urządzenia wejściowego (312, 408) dla zadawania pytań użytkownikowi czy pozycja jest uświadamiana jako znana lub nieznana, do skonfigurowania mikroprocesora dla sortowania każdej z podanych pozycji na pierwszą grupę pozycji uświadamianych jako znane i drugą grupę pozycji uświadamianych jako nieznane i dla generowania sekwencji pozycji subiektywnych obejmującej co najmniej jedną pozycję z pierwszej grupy i jedną pozycję z drugiej grupy, a także do skonfigurowania wyświetlacza (304, 402) dla zobrazowania tej sekwencji pozycji subiektywnych.
22. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że pamięć zewnętrzna jest kartą pamięciową.
23. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że pamięć zewnętrzna jest dyskiem elastycznym.
24. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że pamięć zewnętrzna jest pamięcią stałą.
25. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że pamięć zewnętrzna jest pamięcią optyczną.
26. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że pamięć zewnętrzna jest układem scalonym.

* * *