PL181324B1

PL181324B1 - Set of nozzles connecte to an inert gas distributor

Info

Publication number: PL181324B1
Application number: PL96326167A
Authority: PL
Inventors: Dominique Janssen; Jose A F Simoes; Robert O Russell
Original assignee: Ltv Steel Co Inc; Vesuvius Crucible Co
Priority date: 1995-10-10
Filing date: 1996-10-10
Publication date: 2001-07-31
Also published as: DE69612110D1; CZ107198A3; PL326167A1; EP0866739B1; CA2234451C; SK46098A3; ATE199669T1; CA2234451A1; CZ290581B6; CN1203543A; SK283383B6; CN1072084C; BR9612628A; US5723055A; DE69612110T2; JPH11513617A; AU1114897A; ES2159366T3; AR003864A1; KR100304540B1

Abstract

1. Zespól dyszy ogniotrwalej, zawierajacy korpus dyszy majacy górna czesc z porowatego ogniotrwa- lego materialu o porowatosci co najmniej 15% i umieszczona pod nia dolna czesc z ogniotrwalego materialu z otworem rozciagajacym sie poprzez obie czesci górna i dolna, majace konce wlotowy i wylo- towy, przy czym koniec wlotowy jest usytuowany w górnej czesci i jest wyposazony we wlot szczelnie przyjmujacy zerdz zatyczkowa i górna krawedz otaczajaca wlot, przy czym górna czesc jest otoczona rozdzielaczem gazu prowadzacym obojetny gaz pod cisnieniem poprzez te górna czesc, którego ze- wnetrzna powierzchnia jest zakryta oslona, zna- mienny tym, ze górna czesc (9) zawiera otaczajaca otwór (13) tuleje wewnetrzna (40) z materialu ogniotrwalego o mniejszej porowatosci niz material górnej czesci (9) stanowiaca gniazdo dla zerdzi za- tyczkowej (5), przy czym tuleja wewnetrzna (40) z oslona (50) ksztaltuja przewód dla gazu obojetnego od dystrybutora gazu do górnej krawedzi (10) oraz stanowia ekran dla gniazda zerdzi zatyczkowej (5) oddzielajac je od otoczenia zewnetrznego. FIG 1 (51 ) IntCl7 B22D 41/58 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół dyszy ogniotrwałej, zwłaszcza do połączenia z zerdzią zatyczkową dla regulacji przepływu ciekłego metalu.

Znane są dysze regulujące przepływ ciekłego metalu, jak na przykład stal. Dysze takie są często stosowane w połączeniu z zaworami zasuwowymi w celu regulacji przepływu ciekłej stali podczas procesu jej wytwarzania. Dotyczy to głównie stali uspakajanych aluminium.

181 324

Stale takie wytwarzają niepożądany nalot tlenku glinowego i innych ogniotrwałych związków wokół wewnętrznej powierzchni otworu dyszy, co może doprowadzić ostatecznie do całkowitego zablokowania zespołu dyszy stosowanej przy wytwarzaniu takiej stali.

Z opisów patentowych USA nr 4 360 190, 5 100 035 i 5 137 189 znane są zespoły dyszowe posiadające porowate, przewodzące gaz, elementy ogniotrwałe. Podczas pracy, poprzez porowate elementy ogniotrwałe tworzące część lub całą powierzchnię otworu stykającego się z metalem w zespole dyszy przepuszczalny jest gaz obojętny (np. argon). Uzyskany przepływ małych pęcherzyków azotu poprzez boki otworu skutecznie zapobiega lub przynajmniej powstrzymuje odkładanie się niepożądanego tlenku glinu w tym obszarze.

Choć tego rodzaju dotychczasowe zespoły dyszowe pracują zadowalająco w przypadkach, gdzie zespoły dyszowe są stosowane w połączeniu z zaworami zasuwowymi, tego rodzaju elementy porowate przewodzące gaz w takich dyszach nie powstrzymują skutecznie odkładania się niepożądanych nalotów wokół górnej krawędzi zespołów dyszowych, gdy są one zastosowane w połączeniu z żerdziami zatyczkowymi dla regulacji przepływu roztopionej stali. Tak zlokalizowane naloty na górnej krawędzi mogą skutecznie zapobiec dokładnej regulacji przepływu ciekłej stali poprzez zespół dyszy, za pomocą żerdzi zatyczkowej.

Te niepożądane naloty są powodowane przez podciśnienie wytwarzane wewnątrz otworu dyszy przy unoszeniu żerdzi zatyczkowej ponad górną krawędź zespołu dyszy. Powstające podciśnienie powoduje wypływ argonu lub innego gazu obojętnego jedynie poprzez boczne ścianki otworu i zasysanie powietrza w dyszy w kierunku otworu, gdzie tlen atmosfery reaguje z glinem w stali, tworząc tlenek glinu.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu dyszy posiadającego rozdzielacz gazu obojętnego zdolny do efektywnego przewodzenia gazu obojętnego poprzez górną krawędź zespołu dla uniknięcia odkładania się nalotów glinowych w obszarze, gdzie żerdź zatyczkowa spoczywa na dyszy. Tego rodzaju zespół dyszowy mógłby wytwarzać barierę gazowego argonu, która zapobiega przed stykaniem się strumienia stali z powietrzem ponad częścią powierzchni dyszy i tworzy obszar osadzenia żerdzi zatyczkowej. Taki zespół dyszowy powinien być również łatwy i tani w produkcji oraz powinien mieć długą trwałość eksploatacyjną. Ostatecznie byłoby pożądane, aby rozdzielacz gazu mógł być zastosowany w dyszach o konstrukcji konwencjonalnej, w wyniku czego korzyści wynalazku byłyby uzyskane bez potrzeby całkowitej zmiany konstrukcji istniejącej dyszy.

Zespół dyszy ogniotrwałej zawierający korpus dyszy, mający górną część z porowatego ogniotrwałego materiału o porowatości co najmniej 15% i umieszczoną pod nią dolną część z ogniotrwałego materiału z otworem rozciągającym się poprzez obie części górną i dolną mające końce wlotowy i wylotowy, przy czym koniec wlotowy jest usytuowany w górnej części i jest wyposażony we wlot szczelnie przyjmujący żerdź zatyczkową i górną krawędź otaczającą wlot, przy czym górna część jest otoczona rozdzielaczem gazu prowadzącym obojętny gaz pod ciśnieniem poprzez tę górną część, którego zewnętrzna powierzchnia jest zakryta osłoną według wynalazku charakteryzuje się tym, że górna część zawiera otaczającą otwór tuleję wewnętrzną z materiału ogniotrwałego o mniejszej porowatości niż materiał górnej części stanowiącą gniazdo dla żerdzi zatyczkowej, przy czym tuleja wewnętrzna z osłoną kształtują przewód dla gazu obojętnego od dystrybutora gazu do górnej krawędzi oraz stanowią ekran dla gniazda żerdzi zatyczkowej oddzielając je od otoczenia zewnętrznego.

Korzystnie, dystrybutor gazu zawiera przewód usytuowany pomiędzy tuleją wewnętrzną i osłoną, posiadający koniec wylotowy połączony z górną częścią korpusu dyszy.

Korzystnie, dystrybutor gazu zawiera pierścieniowy rowek umieszczony w górnej części i wokół niej, przy czym w pierścieniowym rowku jest umieszczony koniec przewodu łączącego go ze zbiornikiem gazu obojętnego.

Korzystnie, pierścieniowy rowek jest umieszczony w dolnej ściance górnej części.

Korzystnie, pierścieniowy rowek jest umieszczony w bocznej ściance górnej części.

Korzystnie, dystrybutor gazu posiada rozdzielacz gazu zawierający pierścieniową kierownicę gazu ułożoną wokół osłony, mającą wiele przewodzących gaz otworów i połączoną z przewodem.

Korzystnie, otwory są skierowane ku części dolnej.

181 324

Korzystnie, przewód jest przymocowany do metalowej osłony.

Korzystnie, pierścieniową kierownicę stanowi część dwuścienna, w którą jest wyposażona osłona.

Korzystnie, zbiornik gazu obojętnego jest źródłem gazu obojętnego mającym wydajność około 15 litrów na minutę.

Korzystnie, górna część jest z materiału zawierającego tlenek magnezu i ma porowatość w zakresie od 25% do 30%.

Korzystnie, część dolna jest z materiału zawierającego dający się odlewać tlenek glinowy i ma porowatość w zakresie od 15% do 20%.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest umożliwienie wystarczającego przepływu gazu obojętnego wokół górnej części otworu w celu ekranowania części gniazda otworu od tlenu atmosfery, który może wytwarzać niepożądane osady tlenku glinowego.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół dyszy według wynalazku w połączeniu z żerdzią zatyczkową, w przekroju podłużnym, fig. 2 - drugi przykład wykonania wynalazku, w którym koniec wylotowy przewodu sprężonego gazu jest odmiennie zamontowany w porowatej górnej części korpusu dyszy, fig. 3 - trzeci przykład wykonania wynalazku z zastosowaniem rozdzielacza gazu otaczającego górny koniec korpusu dyszy, w przekroju podłużnym, fig. 4 - rozdzielacz gazu typu rurowego jaki może być zastosowany w drugim przykładzie wykonania wynalazku, w rzucie perspektywicznym, fig. 5 - czwarty przykład wykonania, w którym dwuścienna część materiału osłony obejmuje rozdzielacz gazu obojętnego, przedstawiony w częściowym przekroju podłużnym.

Zespół 1 dyszy, według wynalazku, jest szczególnie przystosowany do wykorzystania w połączeniu z końcówką 3 żerdzi zatyczkowej 5 do regulacji przepływu ciekłego metalu, na przykład stali. W skład zespołu 1 dyszy wchodzi korpus 7 dyszy posiadający górną część 9 wykonaną z przepuszczalnego dla gazów pierścienia materiału porowatego. W korzystnym przykładzie pierścieniowa górna część 9 jest wykonana ze sprasowanego, wysoce przepuszczalnego materiału ogniotrwałego (którym może być tlenek magnezu) posiadającego porowatość w zakresie 25% do 30%. Górna część 9 jest zakończona górną krawędzią 10. Korpus 7 dyszy posiada ponadto część dolną 11 z materiału ogniotrwałego o małej zawartości cementu i dużej zawartości dającego się odlewać tlenku glinowego, mającego porowatość w zakresie 15% do 20%. W osi symetrii generalnie rurowego korpusu 7 dyszy występuje cylindryczny otwór 13. Jak opisano to bardziej szczegółowo poniżej, górna część 15 cylindrycznego otworu 13 jest wyłożona zasadniczo nieprzepuszczalną tuleją wewnętrzną 40, natomiast część dolna 17 otworu 13 jest utworzona w głównej mierze przez stosunkowo nieporowatą część dolną 11 korpusu 7 dyszy. Przez otwór 13 przepływa ciekły metal, na przykład stal, który jest wprowadzany przez jego górną część 15 i odprowadzany poprzez jego część dolną 17.

Zastosowano źródło 20 sprężonego gazu, z którego doprowadzany jest strumień argonu poprzez pierścieniową górną część 9 korpusu 7 dyszy. W skład źródła 20 wchodzi przewód 22 pionowo przechodzący poprzez części dolną 11 i górną 9 korpusu 7 dyszy. W korzystnym przykładzie przewód 22 może być wykonany ze stali węglowej lub nierdzewnej. Przewód 22 posiada koniec wylotowy 24 i koniec wlotowy 25. Koniec wylotowy 24 jest umieszczony wewnątrz otworu 26 w pierścieniowej porowatej górnej części 9 korpusu 7 dyszy. Otwór 26 łączy się z pierścieniowym rowkiem 28 otaczającym górną część 9. Koniec wlotowy 25 przewodu 22 jest połączony z górnym końcem złączki kolankowej 30, natomiast przewód doprowadzenia gazu 32 jest połączony z bocznym końcem złączki kolankowej 30. W celu zapewnienia hermetycznych połączeń przewodu 22 i przewodu doprowadzenia gazu 32 ze złączką kolankową 30 zastosowano twarde połączenia lutownicze 34a,b. Przewód doprowadzenia gazu 32 jest z kolei połączony ze zbiornikiem 36 sprężonego argonu (przedstawiony schematycznie).

W zespole 1 dyszy występuje rurowa tuleja wewnętrzna 40 z materiału ogniotrwałego o stosunkowo małej przenikalności, tworząca wykładzinę całej górnej części 15 i zasadniczej długości części dolnej 17 otworu 13. Tuleja wewnętrzna 40 jest korzystnie wykonana z prasowanego materiału ogniotrwałego, którym może być tlenek magnezu o porowatości od około

181 324

13% do 14%. W górnym końcu tulei wewnętrznej 40 występuje lejkowaty wlot 43 tworzący powierzchnię gniazdową otworu 13 dla żerdzi zatyczkowej 5, który służy również do lejkowego wprowadzenia ciekłej stali lub innego materiału do górnej części 15 otworu 13. Geometria zaokrąglonych kształtów końcówki 3 żerdzi zatyczkowej 5 oraz lejkowatego wlotu 43 tulei wewnętrznej 40 zapewnia szczelne połączenie pomiędzy tymi dwiema częściami po opuszczeniu końcówki 3 żerdzi zatyczkowej 5 do położenia pokazanego linią, przerywaną. Część dolna 44 tulei wewnętrznej 40 tworzy wewnętrzną powierzchnię otworu 13. Na zewnętrznej powierzchni tulei wewnętrznej 40 występuje co najmniej jeden rowek ustalający 46, umożliwiający zamocowanie tulei wewnętrznej 40 do części dolnej 11 korpusu 7 dyszy przy wylewaniu części dolnej 11 wokół tulei wewnętrznej 40 w sposób pokrótce opisany poniżej.

Zewnętrzną powierzchnię korpusu 7 dyszy otacza i pokrywa metalowa osłona 50. We wszystkich korzystnych przykładach metalowa osłona 50 jest wykonana ze stali. W górnej części metalowa osłona 50 kończy się tuż poniżej górnej krawędzi górnej części 9 korpusu 7 dyszy, pozostawiając pierścieniową odsłoniętą część 51, natomiast dolny koniec jest wywinięty na zewnątrz do połączenia z kołnierzem mocującym 52, który tworzy spód korpusu 7 dyszy.

Figura 2 przedstawia drugi przykład wykonania zespołu 60 dyszy, który pod każdym względem jest taki sam jak pierwszy przykład wykonania z wyjątkiem sposobu, w jaki koniec wylotowy 24 przewodu 22 łączy się z górną częścią 9 zespołu 60 dyszy. W zespole 60 dyszy otwór 26 i pierścieniowy rowek 28 są zastąpione pierścieniowym rowkiem 61 występującym na dolnej powierzchni górnej części 9. Koniec wylotowy 24 przewodu 22 doprowadzającego gaz łączy się z rowkiem 61 w pokazany sposób. Zespół 60 według drugiego przykładu wykonania jest łatwiejszy technologicznie, ponieważ nie jest tu wymagane umieszczenie końca wylotowego 24 przewodu 22 wewnątrz otworu 26 w korpusie 7 dyszy przed odlaniem części dolnej 11. W zamian tego koniec wylotowy 24 może być umieszczony w dowolnym miejscu wewnątrz pierścieniowego rowka 61.

Konstrukcja zespołów 1 i 60 dyszy ułatwia jego wytworzenie. Po wykonaniu górnej części 9 zespołu korpusu 7 dyszy i tulei wewnętrznej 40 są one umieszczane razem i montowane w metalowej osłonie 50, po czym osłona 50 jest odwracana. Następnie w otworze 26 albo w pierścieniowym rowku 61 umieszcza się przewód 22 doprowadzenia gazu. Na zakończenie wylewa się część dolną 11 korpusu 7 dyszy, wykorzystując jako formę zewnętrzną powierzchnię tulei wewnętrznej 40 i wewnętrzną powierzchnię osłony 50. Dolny kołnierz osłony 50 jest otoczony również przez inne elementy formy (nie pokazano), co umożliwia wspólne odlanie kołnierza mocującego 52 z korpusem 7 dyszy.

Podczas pracy górny koniec zespołu 1, 60 dyszy może być umieszczony w otworze bloku pokrywy 54 po otoczeniu korpusu 7 dyszy ubijanym materiałem (nie pokazano na fig. 1 i 2). Następnie poprzez przewody 22 i doprowadzenie gazu 32 doprowadza się sprężony argon do rowka pierścieniowego 28 lub 61 w porowatej części górnej korpusu 7 dyszy. W przykładzie tym, natężenie przepływu gazu leży w zakresie 5 do 15 l/min. We wszystkich przypadkach przepływ ten powinien być na tyle duży, aby zapewnić dostateczne ekranowanie krawędzi 10 i gniazdowej powierzchni osadzenia lejkowo ukształtowanego wlotu 43 od tlenu atmosfery otaczającej, lecz wystarczająco niski, aby zapobiec powstawaniu pęcherzyków gazu w strumieniu roztopionego metalu. Stosunkowo mała przenikalność tulei wewnętrznej 40 i metalowej osłony 50, a także lejnego materiału tworzącego część dolną 11 wymusza wypływ sprężonego argonu do pierścieniowej górnej części 9 korpusu 7 dyszy tylko na górnej krawędzi 10, jak pokazano. Ciągły przepływ argonu wypiera tlen atmosfery i zapobiega niepożądanemu odkładaniu się tlenku glinowego, bądź innych ogniotrwałych składników w tych obszarach w trakcie poruszania się żerdzi zatyczkowej 5 ruchem posuwisto-zwrotnym wewnątrz zespołu 1, 60 dyszy, w celu regulacji przepływu ciekłej stali lub innego metalu.

Figury 3 i 4 przedstawiają trzeci przykład wykonania zespołu 62 oraz zastosowany w nim rozdzielacz 63 gazu obojętnego. W tym przykładzie wykonania część górna 9 i dolna 11 korpusu 7 dyszy są wykonane z tego samego rodzaju tlenku aluminium o małej zawartości cementu, który tworzy część dolną 11 korpusu 7 dyszy w uprzednio opisanych przykładach wykonania. Choć taki tlenek glinowy nie jest na tyle porowaty, jak opisany uprzednio

181 324 materiał ogniotrwały, który tworzy górną część 9 w pierwszym i drugim przykładzie wykonania, istotne jest zrozumienie, że jest on w dalszym ciągu umiarkowanie przenikalny, mając porowatość od 15% do 20%, a najczęściej około 18%. Rozdzielacz 63 gazu obojętnego zawiera pierścieniową kierownicę 64 gazu najlepiej pokazaną na fig. 4. W dolnej części rurowego pierścienia tworzącego kierownicę 64 rozmieszczono równomiernie odległe liczne otwory 65, przez które przepływa gaz. Przewód 66 jest połączony za pomocą złączki kolankowej 67 z poziomym przewodem doprowadzenia gazu 68, który z kolei łączy się ze zbiornikiem 36 sprężonego argonu.

Jak opisano powyżej, zewnętrzna część korpusu 7 dyszy jest otoczona przez granulowany materiał ubijany 70. Materiał ubijany 70 jest układany ręcznie wokół dyszy podczas jej instalowania i jest on wysoce przenikalny dla gazu, posiadając porowatość od 20% do 40%. Wierzch materiału ubijanego 70 jest natryskowo pokrywany materiałem ogniotrwałym o mniejszej porowatości (a tym samym o mniejszej przenikalności dla gazu) niż materiał ubijany 70. Rozmieszczenie otworów 65 przewodzących gaz wokół dolnej części pierścieniowej kierownicy 64 gazu pomaga uniknąć ich zatykania podczas ręcznego układania materiału ubijanego 70 wokół korpusu 7 zespołu 62 dyszy.

W trakcie zastosowania, sprężony argon dopływa przez otwory 65 przewodzące gaz kierownicy 64 gazu, gdy stopiona stal jest wlewana poprzez otwór 13 zespołu 62 dyszy. Podobnie jak w przykładach opisanych powyżej natężenie przepływu gazu jest regulowane w zakresie 5-15 l/min. Zgodnie ze strzałkami 73 pokazanymi linią przerywaną, gaz ten przepływa poprzez pierścieniową odsłoniętą część 51 korpusu 7 dyszy i poprzez górną krawędź 10 w otoczeniu lejkowato ukształtowanego wlotu 43 w wyniku zarówno porowatości materiału ubijanego 70 i tlenku glinowego tworzącego górną część 9 korpusu 7 dyszy, jak ipodciśnienia (rzędu -10 psi) powstałego w regionie dyszy w wyniku przepływu stopionej stali poprzez otwór 13. Dla wszystkich tych przyczyn sprężony gaz wypływa z pierścienia kierownicy 64 po torze najmniejszych oporów, pokazanym limami przerywanymi strzałek 73. Powstający w rezultacie ekranujący strumień obojętnego gazu wokół lejkowato ukształtowanego wlotu 43, który tworzy powierzchnię osadzenia w korpusie 7 dyszy dla żerdzi zatyczkowej 5, zapobiega powstawaniu z tlenu atmosfery niepożądanych osadów tlenku glinowego w tej części zespołu 62 dyszy.

Na figurze 5 przedstawiono czwarty przykład zespołu 74 wykonania dyszy, który jest identyczny pod względem budowy i działania jak uprzednio opisany trzeci przykład wykonania, z tym wyjątkiem, że pierścieniowa kierownica gazu 64 została zastąpiona przez część dwuścienną 75 metalowej osłony 50. Część dwuścienna 75 tworzy pierścieniową wnękę przepływu 76, przez którą gaz obojętny wypływa ostatecznie poprzez liczne, równomiernie rozstawione otwory 77. Choć nie pokazano tego szczegółowo na rysunku, górny i dolny kołnierz części dwuściennej 75 są połączone twardym lutowaniem wokół górnego końca metalowej osłony 50, w wyniku czego sprężony gaz obojętny wypływający do pierścieniowej wnęki przepływu 76 może wypływać jedynie poprzez przepływowe otwory 77. Podobnie jak w przypadku uprzednio opisanych przykładów wykonania, natężenie przepływu gazu obojętnego korzystnie wynosi tu od 5 do 15 l/min.

181 324

FIG. 2

181 324

FIG. 3

181 324

FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół dyszy ogniotrwałej, zawierający korpus dyszy mający górną część z porowatego ogniotrwałego materiału o porowatości co najmniej 15% i umieszczoną pod nią dolną część z ogniotrwałego materiału z otworem rozciągającym się poprzez obie części górną i dolną, mające końce wlotowy i wylotowy, przy czym koniec wlotowy jest usytuowany w górnej części i jest wyposażony we wlot szczelnie przyjmujący żerdź zatyczkową i górną krawędź otaczającą wlot, przy czym górna część jest otoczona rozdzielaczem gazu prowadzącym obojętny gaz pod ciśnieniem poprzez tę górną część, którego zewnętrzna powierzchnia jest zakryta osłoną, znamienny tym, że górna część (9) zawiera otaczającą otwór (13) tuleję wewnętrzną (40) z materiału ogniotrwałego o mniejszej porowatości niż materiał górnej części (9) stanowiącą gniazdo dla żerdzi zatyczkowej (5), przy czym tuleja wewnętrzna (40) z osłoną (50) kształtują przewód dla gazu obojętnego od dystrybutora gazu do górnej krawędzi (10) oraz stanowią ekran dla gniazda żerdzi zatyczkowej (5) oddzielając je od otoczenia zewnętrznego.
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dystrybutor gazu zawiera przewód (22) usytuowany pomiędzy tuleją wewnętrzną (40) i osłoną (50) posiadający koniec wylotowy (24) połączony z górną częścią (9) korpusu (7) dyszy.
3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dystrybutor gazu zawiera pierścieniowy rowek (28, 61) umieszczony w górnej części (9) i wokół niej, przy czym w pierścieniowym rowku (28, 61) jest umieszczony koniec przewodu (22) łączącego go ze zbiornikiem (36) gazu obojętnego.
4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścieniowy rowek (61) jest umieszczony w dolnej ściance górnej części (9).
5. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścieniowy rowek (28) jest umieszczony w dolnej ściance górnej części (9).
6. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dystrybutor gazu posiada rozdzielacz gazu (63) zawierający pierścieniową kierownicę (64) gazu ułożoną wokół osłony (50), mającą wiele przewodzących gaz otworów (65) i połączoną z przewodem (66).
7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że otwory (65) są skierowane ku części dolnej (11).
8. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że przewód (66) jest przymocowany do metalowej osłony (50).
9. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że pierścieniową kierownicę (64) stanowi część dwuścienna (75), w którą jest wyposażona osłona (50).
10. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że zbiornik (36) gazu obojętnego jest źródłem gazu obojętnego mającym wydajność około 15 litrów na minutę.
11. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że górna część (9) jest z materiału zawierającego tlenek magnezu i ma porowatość w zakresie od 25% do 30%.
12. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że część dolna (11) jest z materiału zawierającego dający się odlewać tlenek glinowy i ma porowatość w zakresie od 15% do 20%.