PL181684B1

PL181684B1 - Tasma do nanoszenia hologramów i sposób wytwarzania tasmy do nanoszenia hologramów PL PL PL

Info

Publication number: PL181684B1
Application number: PL96319504A
Authority: PL
Inventors: Kaule Wittich; Gregor Grauvogl
Original assignee: Giesecke & Devrient Gmbh
Priority date: 1995-08-08
Filing date: 1996-08-07
Publication date: 2001-09-28
Also published as: US6284396B1; CN1165500A; KR970706136A; HU222603B1; ATE197427T1; KR100429414B1; BR9606573A; DE19529171A1; PL319504A1; HUP9702447A3; DE59606126D1; RU2157765C2; EP0784545A1; CN1115245C; HUP9702447A2; SI9620015A; EP0784545B1; WO1997006017A1; CA2202036A1

Abstract

1. Tasma do nanoszenia hologramów, skladajaca sie z tasmy nosnej i co najmniej jednej warstwy z tworzywa sztucznego oraz lezacej miedzy tasma nosna i warstwa z tworzywa sztucznego warstwy posred- niej, znamienna tym, ze warstwa posred- nia (11) jest warstwa tlenku metalu lub tlenku pólprzewodnika. 9. Sposób wytwarzania tasmy do na- noszenia hologramów polegajacy na nakla- daniu na jedna powierzchnie tasmy nosnej warstwy posredniej oraz nakladaniu co naj- mniej jednej warstwy z tworzywa sztuczne- go na te warstwe posrednia tak, ze warstwa posrednia znajduje sie pomiedzy tasma nosna 1 co najmniej jedna warstwa z tworzywa sztucznego, znamienny tym, ze jako war- stwe posrednia stosuje sie warstwe tlenku metalu lub tlenku pólprzewodnika. F I G . 3 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest taśma do nanoszenia hologramów i sposób wytwarzania taśmy do nanoszenia hologramów..

Wymagane jest stosowanie w banknotach, legitymacjach, paszportach lub analogicznych dokumentach środków, które zwiększają stopień zabezpieczenia. Ochronę przed podrabianiem można wyraźnie zwiększyć, gdy dokumenty te zostaną wyposażone w elementy przenośne, które posiadają hologram, siatkę dyfrakcyjną lub inny efekt zmieniający się wraz ze zmianą kąta oglądania. Znanym juz zabiegiem w tym zakresie jest nanoszenie metodą przenoszenia hologramów na legitymacje, banknoty lub inne dokumenty, które muszą sprostać wymaganiu wysokiego stopnia zabezpieczenia.

Nanoszenie optycznie zmiennego elementu, jak np. hologramu, odbywa się zwykle przez przeniesienie go z taśmy przenoszącej na dokument przy użyciu ciśnienia i ciepła.

181 684

Taśmy przenoszące do nanoszenia hologramów składają się przy tym z folii nośnej, aktywowanej cieplnie warstwy antyadhezyjnej, warstwy lakieru termoplastycznego z wytłoczonym hologramem, naparowanej warstwy aluminium, warstwy ochronnej i warstwy kleju termoreaktywnego. W czasie nanoszenia hologramu, zostaje przeniesiona na podłoże za pomocą warstwy kleju termoreaktywnego warstwa lakieru termoplastycznego wraz z następującymi po niej warstwami, zaś folia nośna wraz z aktywowaną cieplnie warstwa antyadhezyjną zostają usunięte w trakcie operacji nanoszenia.

Okazało się, ze zamiast warstwy lakieru termoplastycznego dla wielu zastosowań bardziej przydatne jest używanie lakieru, który utwardza się za pomocą promieniowania. Takie lakiery mają tę zaletę, ze podczas przenoszenia na podłoże nie ulegają odkształceniom. Częstokroć stosuje się tak zwane lakiery o opóźnionym utwardzaniu, których utwardzanie zapoczątkowuje się np. promieniowaniem nadfioletowym. Utwardzanie rozpoczyna się jednak z pewnym opóźnieniem. Dzięki temu można lakier naświetlić bezpośrednio przed tłoczeniem a podczas operacji tłoczenia zachowuje on wymaganą kształtowalność i twardnieje samoczynnie w sposób nieodwracalny bezpośrednio po tłoczeniu bez potrzeby stosowania dodatkowej operacji. Ponieważ jednak przy takim sposobie pracy naświetlanie i występujące przy tym duże oddziaływanie ciepła może także aktywować warstwę antyadhezyjną, istnieje duże niebezpieczeństwo, ze juz podczas wytłaczania struktury dyfrakcyjnej w warstwie lakieru warstwa nośna może przedwcześnie oddzielić się od warstwy przenośnej. Najczęściej więc przy takim sposobie pracy rezygnuje się całkowicie z warstwy antyadhezyjnej. Warstwy antyadhezyjne mająjednak za zadanie, ułatwienie oddzielania elementu przenośnego od nośnika, gdy element przenośny naniesie się na podłoże. Skoro rezygnuje się z warstwy antyadhezyjnej, więc brakującą właściwość taśmy przenoszącej należy osiągnąć inaczej. Właściwości warstwy antyadhezyjnej można włączyć w warstwę lakieru poddawanego tłoczeniu.

W EP 0 502 11 B1 jest opisany lakier, którego właściwości są tak zmodyfikowane, ze możliwe jest dobre tłoczenie warstwy lakieru bez obawy oddzielenia lakieru od nośnika, lecz równocześnie oddzielanie lakieru od folii przenoszącej jest łatwe, gdy element przeniesie się na podłoże

Ponieważ przyczepność warstwy lakieru do folii nośnej zalezy głównie od rodzaju folii i sposobu jej obróbki wstępnej, więc warstwę lakieru dopasowuje się do stosowanej każdorazowo jako taśma nośna folii z tworzywa sztucznego przez dodanie substancji dodatkowych.

Oznacza to, ze warstwa lakieru poddawanego tłoczeniu i taśma nośna muszą być każdorazowo tak dopasowane do siebie, aby były spełniane opisane warunki, z trudem dające pogodzić się ze sobą.

Ponadto zdarza się, ze współczynniki przyczepności warstwy lakieru nawet w przypadku stosowania jednakowych materiałów nośnych często nie są stałe. Właściwości folii nośnej podlegają przypadkowym wahaniom, których przyczynami mogą być np wahania warunków produkcji, czasu składowania, starzenie się lub podobne przyczyny. Powoduje to różne współczynniki przyczepności powierzchni folii nośnej, tak ze potrzebne jest dopasowywanie przyczepności warstwy lakieru poddawanego tłoczeniu do stosowanego nośnika nawet w przypadku użycia jednakowej folii nośnej z tworzywa sztucznego.

Zadanie wynalazku polega więc na tym, aby zaproponować taśmę do nanoszenia hologramów z taśmą nośną i warstwą przenośną oraz sposób jej wytwarzania, przy czym taśma nośna ma posiadać określoną przyczepność do warstwy przenośnej.

Taśma do nanoszenia hologramów, składająca się z taśmy nośnej i co najmniej jednej warstwy z tworzywa sztucznego oraz lezącej między taśmą nośną i warstwą z tworzywa sztucznego warstwy pośredniej, charakteryzuje się według wynalazku tym, ze warstwą pośrednią jest warstwa tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika.

Korzystnie warstwa pośrednia ma grubość mniejszą niż 200 nm, zwłaszcza w przedziale między 60 nm i 100 nm.

Korzystnie warstwę pośrednią stanowi warstwa z tlenku krzemu, zwłaszcza z mieszaniny tlenku krzemu i dwutlenku krzemu.

Korzystnie warstwa pośrednia jest przezroczysta.

181 684

Korzystnie współczynnik przyczepności taśmy nośnej z warstwą pośrednią do warstwy z tworzywa sztucznego wynosi 15 do 50 mN/m.

Korzystnie warstwą pośrednią jest warstwa tlenku glinu lub tlenku magnezu.

Korzystnie warstwa z tworzywa sztucznego zawiera warstwę lakieru reaktywnego z wytłoczonym hologramem.

Korzystnie warstwa z tworzywa sztucznego posiada metaliczną powierzchnię, elementy magnetyczne lub pigmenty efektowe.

Sposób wytwarzania taśmy do nanoszenia hologramów polegający na nakładaniu na jedną powierzchnię taśmy nośnej warstwy pośredniej oraz nakładaniu co najmniej jednej warstwy z tworzywa sztucznego na tę warstwę pośrednią tak, ze warstwa pośrednia znajduje się pomiędzy taśmą nośną i co najmniej jedną warstwą z tworzywa sztucznego, odznacza się według wynalazku tym, ze jako warstwę pośrednią stosuje się warstwę tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika.

Korzystnie warstwę pośrednią na powierzchni taśmy nośnej naparowuje się cieplnie, osadza chemicznie lub naparowuje za pomocą· strumienia elektronów.

Korzystnie warstwę pośrednią wytwarza się na taśmie nośnej przez naparowanie warstwy tlenku krzemu, tlenku magnezu lub tlenku glinu.

Korzystnie nanosi się warstwę tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika o grubości nie większej niż 200 nm, zwłaszcza w przedziale między 60 nm i 100 nm.

Myśl zasadnicza wynalazku polega na tym, aby przez obróbkę wstępną taśmy nośnej osiągnąć określoną przyczepność taśmy nośnej do warstwy z tworzywa sztucznego. W tym celu zaopatruje się taśmę nośną w cienką warstwę tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika, na którą następnie nanosi się warstwę z tworzywa sztucznego.

Szczególnie korzystny jest w rozwiązaniu według wynalazku fakt, ze przez naniesienie cienkiej warstwy tlenku uniezależnia się przyczepność taśmy nośnej do warstwy przenośnej od właściwości powierzchni taśmy nośnej. Tak więc warstwa przenośna może być wybrana prawie niezalezme od właściwości taśmy nośnej, bez wywierania ujemnego wpływu na żądany współczynnik przyczepności. Ma to miejsce oczywiście także w przypadku stosowania taśm nośnych z tworzywa sztucznego, które składają się z takiego samego tworzywa sztucznego, lecz pochodzą z różnych szarzy produkcyjnych. Naniesienie warstwy tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika na taśmę nośną zapewnia kazdorazowo określoną przyczepność do lezącej na niej warstwy przenośnej. Osiągany każdorazowo współczynnik przyczepności jest więc wyznaczany tylko przez przyczepność przenośnej warstwy z tworzywa sztucznego do warstwy tlenku, która lezy w przedziale między 15 i 50 mN/m, zwłaszcza między 30 i 38 mN/m.

Chociaż na taśmy nośne stosuje się wiele materiałów, takich jak tworzywa sztuczne, papier lub papier silikonowy, to w preferowanej postaci wykonania naparowuje się warstwą tlenku krzemu (SiOx) np. folię polietylenowo-tereftalanową. Ponieważ w wyniku tego procesu na taśmie nośnej osadza się mieszanina SiO i SiO₂, więc na taśmie tej powstaje warstwa SiOx z 1<x<2. Dobiera się przy tym taką grubość warstwy, aby wprawdzie nastąpiło całkowite pokrycie powierzchni taśmy nośnej, lecz aby zarazem naparowana warstwa pozostała przezroczysta. Warstwę tlenków krzemu powleka się następnie lakierem do tłoczenia, w którym w ramach następnej operacji roboczej wytłacza się żądaną strukturę holograficzna, np. za pomocą walca tłoczącego. Po utwardzeniu lub usieciowaniu lakieru poddanego tłoczeniu zaopatruje się jego stronę niosącą strukturę holograficzn;ą w warstwę metalu. Na warstwę metalu można nanieść wybrany klej reaktywny.

Warstwa tlenków krzemu nastawia akurat taki współczynnik przyczepności hologramu przenoszonego do materiału nośnego, ze hologram może zostać wprowadzony w warstwę lakieru przez wytłoczenie bez obawy o równoczesne oddzielenie się w trakcie tej operacji warstwy przenośnej od taśmy nośnej. Hologram można więc łatwo przenieść na podłoże np. za pomocą stempla lub wałka dociskowego i łatwo oddzielić go od taśmy nośnej.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dokument wyposażony w element zabezpieczający według wynalazku, fig. 2 - główną zasadę sposobu obróbki folii do wytwarzania taśmy do nanoszenia ho181 684 łogramów będącej przedmiotem wynalazku oraz fig. 3 - budowę taśmy do nanoszenia hologramów według wynalazku.

Jak pokazano na fig. 1 można za pomocą taśmy do nanoszenia hologramów według wynalazku nanieść element przenośny 15 na nośnik danych, którym w niniejszym przypadku jest banknot 16. Przy tym-optycznie zmienny element przenośny 15 jest wykonany zwłaszcza jako hologram i może być¹ tak umieszczony na nośniku danych, ze sięga od jednej krawędzi bocznej do drugiej przeciwległej krawędzi bocznej nośnika. Ponadto możliwe są także tak zwane znakowania wyspowe, w przypadku których optycznie zmienny element przenośny 15 może być naniesiony w dowolnym miejscu nośnika danych. Nie ma także żadnych ograniczeń co do kształtu i wielkości optycznie zmiennego elementu, tak że element ten bez trudności może być dopasowany dv każdego żądanego oznakowania nośnika danych.

Figura 2 pokazuje schematycznie główną zasadę sposobu obróbki folii stosowanego do wytwarzania taśmy do nanoszenia hologramów. Taśma nośna 3 jest nawinięta na rolkę 2 i jest prowadzona poprzez stację 9 odparowywania do drugiej rolki 1, na którą po naniesieniu warstwy pośredniej w postaci warstwy tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika nawija się folię ponownie. Jako taśmy nośne mogą być stosowane np. folie z polietylenotereftalanu (PET), polipropylenu orientowanego (OPP), poliamidu orientowanego (OPA) lub inne wystarczająco stabilne folie. W stacji 4 odparowywania przeznaczony do nanoszenia tlenek metalu lub tlenek półprzewodnika, np. tlenek krzemu, ogrzewa się w tyglu i odparowuje. Odparowywany SiO ma w tyglu postać brązowego proszku. Cząstki przechodzące do fazy parowej wytrącają się na powierzchni folii nośnej i tworzą cienki film, którego grubość zalezy od prędkości transportowania folii nośnej oraz od temperatury odparowywania. Chociaż odparowywanie odbywa się pod próżnią to jednak na taśmie foliowej nie osiada warstwa czystego tlenku krzemu. Tlen zawarty w powietrzu resztkowym reaguje z SiO do SiO2, tak że na powierzchni taśmy foliowej osadza się warstwa mieszaniny SiO i SiO2, tak zwana warstwa SiOx. Także tlen związany z powierzchnią folii przyczynia się do tworzenia SiO2. Zależnie od warstwy tlenku jaka ma być nanoszona dobiera się takie parametry procesu, aby grubości nanoszonych warstw nie były większe niż 200 nm lub korzystnie wynosiły 60 do 100 nm. Takie cienkie warstwy mają tę zaletę, ze zarówno tworzą one juz wystarczającą powierzchnię przyczepności dla nanoszonej później warstwy lakieru i ponadto są przezroczyste. Taka warstwa nie wpływa więc na wrażenie optyczne, które ma być wywoływane przez przeniesiony element. W przeciwieństwie do odparowywania aluminium temperatura odparowywania tlenku krzemu jest stosunkowo wysoka, to znaczy ogólnie biorąc mieści się w przedziale między 1350 i 1400°C, tak ze niezbędne jest chłodzenie rolek 1 i 2 podczas naparowywania tlenku.

Prędkość osadzania tlenku można kontrolować np. dzięki temu, ze w stacji 4 odparowywania zostały przewidziane okienka 6 i 7. Przez okienko 6 kieruje się ze źródła 5 światła promień 8 światła o natężeniu E do wnętrza stacji 4 odparowywania. Zależnie od ilości cząstek unoszących się w wyniku odparowywania wpadający promień światła zostaje mniej lub więcej rozproszony, tak ze natężenie I0 zostaje obniżone o określoną wielkość. Natężenie Ii promienia wychodzącego z okienka 7 lub iloraz E/E stanowią bezpośrednią miarę prędkości odparowywania, która następnie może być wyregulowana zgodnie z każdorazowymi wymaganiami.

Zamiast pokazanej na fig. 2 metody nanoszenia warstwy tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika w stacji 4 odparowywania można także stosować inne metody, jak np. osadzanie warstwy na taśmie nośnej przez wytrącanie chemiczne z fazy parowej. Stacja 4 odparowywania może być także wykonana jako stacja powlekania za pomocą strumienia elektronów, w której strumień elektronów służy jako źródło ogrzewania. W zasadzie punktowy strumień elektronów prowadzi się przy tym prędko nad tyglem 9 do odparowywania, który zawiera poddawany odparowywaniu materiał tlenkowy. Powlekanie przy użyciu strumienia elektronów ma tę zaletę, ze tą metodą można powlekać także szerokie taśmy i można zwiększyć prędkość taśmy.

Po powleczeniu taśmy nośnej cienką warstwą SiOx nanosi się w ramach następnej operacji roboczej na tę warstwę SiOx jedno lub kilkuwarstwowa przenośną warstwę z tworzywa sztucznego. Podczas wytwarzania przenośnych warstw holograficznych nanosi się na warstwę SiOx warstwę lakieru do wytłaczania, w której wytłacza się żądaną strukturę holograficzną.

181 684

Po utwardzeniu lub usieciowaniu warstwy z wytłoczoną strukturą nanosi się na nią w ramach następnej operacji roboczej warstwę metalu, która wyraźnie wzmacnia wrażenie optyczne wytłoczonego hologramu. Jeżeli jest to potrzebne, zaopatruje się warstwę metalu w warstwę kleju termoaktywnego, za pomocą którego cały element przenośny można nakleić na podłożu Z tej warstwy kleju można jednak zrezygnować, gdy bezpośrednio przed naniesieniem elementu przenośnego naniesie się na podkład odpowiednią warstwę kleju i przyklei element przenośny do miejsc podłoża pokrytych klejem. W takich przypadkach korzystne jest stosowanie takich klejów, które twardnieją z opóźnieniem, to znaczy gdy ich utwardzanie po naniesieniu zapoczątkowuje się np. przez naświetlenie lampą nadfioletową.

Budowa taśmy do przenoszenia hologramów według wynalazku jest przedstawiona schematycznie na fig. 3. Na taśmie nośnej 10 jest naniesiona cienka warstwa pośrednia 11 tlenku półprzewodnika lub tlenku metalu, np. warstwa SiOx, tlenku magnezu lub tlenku glinu. Na tej warstwie tlenku znajduje się przeznaczona do naniesienia na podłoże warstwa przenośna 15, która w niniejszym przypadku jest kilkuwarstwowa. Warstwa przenośna 15 składa się z jednej warstwy lakieru 12, w której jest wytłoczony hologram 14. Na stronie warstwy lakieru, która posiada wytłoczenie, jest naniesiona warstwa metalu, korzystnie przez naparowanie. Zależnie od tego jak warstwa przenośna ma być nanoszona na podkład, nanosi się na warstwę 13 metalu warstwę kleju termoreaktywnego, nie pokazaną na fig. 3.

Przyczepność między taśmą nośną i warstwą przenośną nastawia się bardzo dokładnie za pośrednictwem warstwy pośredniej 11 tlenku. Dla warstwy tlenku krzemu naparowanej na folię OPA można nastawić wartość współczynnika przyczepności do nadrukowanej na warstwie tlenku warstwy lakieru UV w przedziale między 15 i 50 mN/m, korzystnie między 30 i 38 mN/m

Wynalazek nie jest jednak ograniczony do stosowania jednej określonej warstwy przenośnej, np. hologramu.

Przeciwnie, za pomocą taśmy do nanoszenia hologramów według wynalazku można nanosić na podkłady prawie dowolne warstwy. Oprócz hologramów można także nanosić gładkie powierzchnie metaliczne, warstwy magnetyczne lub powierzchnie z pigmentami efektowymi na podłoża, takie jak papier, tworzywo sztuczne lub metal. Z punktu widzenia techniki zabezpieczeniowej warstwy o optycznie rozpoznawalnych lub optycznie zmiennych oraz maszynowo odczytywalnych właściwościach są szczególnie interesujące

Ponizsze przykłady objaśniają bliżej taśmę do nanoszenia hologramów według wynalazku.

Przykład 1

Folię OPA 25 pm naparowuje się tlenkiem krzemu (0,1 g/m² do 0,25 g/m²) Następnie nanosi się lakier ulegający sieciowaniu nadfioletem jedną ze zwykłych metod, np. przez nadrukowanie na warstwie tlenku krzemu Po wytłoczeniu hologramu i utwardzeniu nadfioletem naparowuje się na folię aluminium. Po przyklejeniu tej folii przenośnej klejem reaktywnym można bardzo łatwo ściągnąć folię nośną OPA, nie powodując powstania defektów miejscowych na pozostającej warstwie wytłoczonego hologramu.

Przykład 2

Folię OPA 25 pm naparowuje się tlenkiem krzemu i powleka lakierem termoplastycznym Po wytłoczeniu hologramu za pomocą ogrzewanego walca wytłaczającego naparowuje się na folię aluminium. Na folię aluminiową nanosi się klej reaktywny Po naniesieniu warstwy przenośnej można bardzo łatwo ściągnąć folię nośną OPA, nie pozostawiając defektów miejscowych na warstwie przenośnej.

Przykład 3

Folię OPA 25 pm naparowuje się tlenkiem krzemu i powleka lakierem sieciującym się na zimno. Po utwardzeniu lakieru naparowuje się na folię miedź. Za pomocą kleju reaktywnego, który nanosi się bezpośrednio na podłoże, przykleja się do podłoża element przenośny taśmy przenoszącej, przy czym folia nośna OPA daje się bardzo łatwo ściągnąć. W ten sposób wytwarza się na podłożu błyszczącąjak złoto warstwę.

181 684

Przykład 4

Folię PET 12 pm naparowuje się tlenkiem krzemu i powleka lakierem zawierającym rozpuszczalnik. Po wysuszeniu lakieru naparowuje się na folię aluminium. Nakładanie elementu przenośnego realizuje się w sposób opisany w przykładzie 3 przez naniesienie kleju reaktywnego bezpośrednio na powierzchnię podłoża, do którego przykłada się folię przenośną i ściąga z niej folię nośną. W ten sposób wytwarza się na podłożu błyszczącą srebrzyście warstwę.

181 684

/

FIG.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Taśma do nanoszenia hologramów, składająca się z taśmy nośnej i co najmniej jednej warstwy z tworzywa sztucznego oraz leżącej między taśmą nośną i warstwą z tworzywa sztucznego warstwy pośredniej, znamienna tym, ze warstwą pośrednią (11) jest warstwa tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika.
2. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, ze warstwa pośrednia (11) ma grubość mniejsząniz 200 nm, zwłaszcza w przedziale między 60 nm i 100 nm.
3 Taśma według zastrz. 2, znamienna tym, ze warstwę pośrednią (11) stanowi warstwa z tlenku krzemu, zwłaszcza z mieszaniny tlenku krzemu i dwutlenku krzemu.
4. Taśma według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, ze warstwa pośrednia (11) jest przezroczysta.
5. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, ze współczynnik przyczepności taśmy nośnej (10) z warstwą pośrednią (11) do warstwy (12) z tworzywa sztucznego wynosi 15 do 50 mN/m.
6. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwą pośrednią (11) jest warstwa tlenku glinu lub tlenku magnezu.
7. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa (12) z tworzywa sztucznego zawiera warstwę lakieru reaktywnego z wytłoczonym hologramem (14).
8. Taśma według zastrz 1 albo 7, znamienna tym, ze warstwa (12) z tworzywa sztucznego posiada metaliczną powierzchnię, elementy magnetyczne lub pigmenty efektowe.
9. Sposób wytwarzania taśmy do nanoszenia hologramów polegający na nakładaniu na jedną powierzchnię taśmy nośnej warstwy pośredniej oraz nakładaniu co najmniej jednej warstwy z tworzywa sztucznego na tę warstwę pośrednią tak, ze warstwa pośrednia znajduje się pomiędzy taśmą nośną i co najmniej jedną warstwą z tworzywa sztucznego, znamienny tym, ze jako warstwę pośrednią stosuje się warstwę tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, ze warstwę pośrednią na powierzchni taśmy nośnej naparowuje się cieplnie, osadza chemicznie lub naparowuje za pomocą strumienia elektronów.
11. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, ze warstwę pośrednią wytwarza się na taśmie nośnej przez naparowanie warstwy tlenku krzemu, tlenku magnezu lub tlenku glinu.
12. Sposób według zastrz 9 albo 10, albo 11, znamienny tym, ze nanosi się warstwę tlenku metalu lub tlenku półprzewodnika o grubości nie większej niż 200 nm, zwłaszcza w przedziale między 60 nm i 100 nm.