PL182648B1

PL182648B1 - Urządzenie skrobakowe

Info

Publication number: PL182648B1
Application number: PL97331993A
Authority: PL
Inventors: Pekka Tuomikoski
Original assignee: Finnketju Invest Oy
Priority date: 1996-09-03
Filing date: 1997-06-06
Publication date: 2002-02-28
Also published as: FI963435A0; ES2185941T3; ATE227686T1; AU3034897A; EP1012078B1; DE69717166T2; DE69717166D1; US6220455B1; WO1998009892A1; PL331993A1; CA2264016A1; EP1012078A1

Abstract

1 . URZADZENIE SKROBAKOWE STOSOWANE ZWLASZ- CZA W POLACZENIU Z PRZEWOZNYM ZBIORNIKIEM CIECZY, ZLOZONE Z JEDNEGO LUB KILKU SKROBAKÓW UMIESZCZONYCH JEDEN ZA DRUGIM W KIERUNKU WZDLUZNYM UKLADU NAPEDOWEGO DO PRZESUWU SKROBAKA/SKROBAKÓW W POSTACI DWÓCH LANCU- CHÓW TRANSMISYJNYCH UMIESZCZONYCH OBOK SIEBIE I PRZESUWANYCH ZA POMOCA KOLA NAPEDO- WEGO I OBRACAJACEGO SIE URZADZENIA KOLOWEGO, PRZY CZYM SKROBAK/SKROBAKI MOCOWANE SA ZA POMOCA ELEMENTÓW MOCUJACYCH, KORZYSTNIE W SPOSÓB ROZLACZNY, A SKROBAK UFORMOWANY JEST Z CO NAJMNIEJ DWÓCH SKRAJNYCH ELEMENTÓW PO- LACZONYCH Z UKLADEM NAPEDOWYM I CO NAJMNIEJ JEDNEGO ELEMENTU SRODKOWEGO UMOCOWANEGO POMIEDZY ELEMENTAMI SKRAJNYMI PRZY POMOCY LACZNIKÓW, KORZYSTNIE DZIALAJACYCH NA ZASADZIE SZYBKIEGO ZATRZASKIWANIA SIE I UKLADU BLOKUJA- CEGO, ZNAMIENNE TYM, ZE SRODKOWY ELEMENT SKROBAKA (1B) ZAWIERA CO NAJMNIEJ CZESCIOWO WYDRAZONA KONSTRUKCJE Z WLÓKIEN SZLDANYCH, WLÓKIEN WEGLOWYCH, MATERIALU KOMPOZYTOWE- GO, LUB MATERIALU CERAMICZNEGO. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie skrobakowe (czyszczące) stosowane zwłaszcza w połączeniu z przewoźnym zbiornikiem cieczy. Urządzenie składa się z jednego lub kilku skrobaków, umieszczonych jeden za drugim w kierunku wzdłużnym układu napędowego do przesuwu skrobaka/skrobaków w postaci dwóch łańcuchów transmisyjnych umieszczonych obok siebie i przesuwanych za pomocą koła napędowego i obracającego się urządzenia kołowego, przy czym skrobak/skrobaki, mocowane są za pomocą elementów mocujących, korzystnie w sposób rozłączny.

W rozwiązaniach typu wyżej wymienionego skrobaki instaluje się w ten sposób, że są one przesuwane za pomocą łańcuchów, przy czym rozmieszcza się je na krawędziach zbiornika umożliwiając zeskrobywanie osadu z dna zbiornika do przeznaczonej do tego celu kieszeni i kieruje osad odpowiednio na powierzchnię do przewodu odprowadzającego, przechodzącego przez zbiornik. W tym przypadku skrobaki wykonywane były jako profile, np. z włókna szklanego i mocowane do łańcuchów tradycyjnie śrubami. Wadą takiego urządzenia skrobakowego jest szczególnie kłopotliwa jego instalacja, wymagająca dokładnych i starannych pomiarów, w tym przypadku otwory w skrobakach muszą być precyzyjnie rozmieszczone. Powoduje to wiele problemów w praktyce, np. z powodu nierówności dna zbiornika osadowego lub innych przyczyn. Z tego względu otwory w skrobakach wykonuje się na miejscu podczas instalowania. Jedną z wad skrobaków opisanych powyżej jest ponadto to, że są one umieszczone zawsze bez wyjątku całkowicie po jednej stronie łańcuchów, dlatego ich mocowanie podczas pracy wywołuje rezonans jak również stały moment zginający, działający na ramiona przymocowane do tylnych stron łańcuchów, w związku z tym łańcuchy w trakcie użytkowania mają tendencję do skręcania się. To oczywiście powoduje problemy podczas pracy kiedy skrobaki powinny być utrzymywane w pozycji prostopadłej, np. w stosunku do dna zbiornika. Dodatkowo z powodów opisanych powyżej, wszelkie prace usługowe i pomiarowe, np. wynikające z uszkodzenia skrobaka, często powodują długie przerwy w pracy. Jedną z istotnych wad tego typu skrobaków jest dodatkowo to, że muszą one być wszystkie wymieniane jednocześnie, co jest bardzo kosztowne, jeżeli skrobaki np. wykonuje się z włókien szklanych.

Z kolei z następujących opisów patentowych: US 4 747 481, US 4 722 434, CH 554 791 i GB 2 133 763 znane są rozwiązania, w których całość skrobaka dzieli się na części, a następnie łączy się je ze sobą. Wszystkie rozwiązania przedstawione w wyżej wymienionych opisach są jednakże przenośnikami, które przeznaczone są w szczególności do transportu materiałów i są nazywane „wypycharkami” lub przenośnikami skrobakowymi. Niezależnie od wad w użytkowaniu w każdym z powyższych rozwiązań stosowano tak zwany łańcuch ogniwkowy, niezawodność pracy którego jest szczególnie kwestionowana dla potrzeb niniejszego wynalazku i jest niezadowalająca. Ponadto, jeśli wykorzystywany jest ten typ łańcucha, koła napędzające muszą być wymieniane w bardzo krótkich odstępach czasu, zwłaszcza ze względu na zużycie spowodowane omówionymi powyżej nieproporcjonalnie wysokimi naprężeniami.

Celem wynalazku jest osiągnięcie decydującej poprawy w rozwiązaniu problemów opisanych powyżej i znaczne podniesienie poziomu wiedzy w tym zakresie. Dlatego rozwiązanie urządzenia skrobakowego będącego przedmiotem wynalazku polega na tym, że skrobak jest uformowany z co najmniej dwóch skrajnych elementów połączonych z układem napędowym i co najmniej jednego elementu środkowego umocowanego pomiędzy elementami skrajnymi przy pomocy łączników,,korzystnie działających na zasadzie szybkiego zatrzaskiwania się i układu blokującego. Środkowy element skrobaka zawiera co naj

182 648 mniej częściowo wydrążoną konstrukcję z włókien szklanych, włókien węglowych, materiału kompozytowego lub materiału ceramicznego.

Ostrze czyszczące skrobaka stanowi wysuwany elastyczny pasek czyszczący z gumy lub tworzywa sztucznego, a środkowy element skrobaka w przekroju poprzecznym jest wielobokiem, zwłaszcza trójkątem i ma co najmniej dwa użytkowane buforowe boki o różnej długości.

Ze skrobakiem połączone są elementy ślizgowe, korzystnie z gumy, tworzywa sztucznego, lub ceramiki, a w odpowiednich punktach zbiornika cieczy umieszczone są prowadnice ślizgowe, korzystnie z metalu lub tworzywa sztucznego, przy czym występ pierwszego elementu ślizgowego jest umieszczony w skrajnym elemencie skrobaka korzystnie w punkcie mocowania tego elementu i/lub drugiego elementu ślizgowego umieszczonego na końcu skrajnego elementu skrobaka.

Urządzenie skrobakowe zawiera również elementy regulacyjne mocujące elementy ślizgowe, które stanowią połączenie mimośrodowe, pasowane lub śrubowe, a także układ podtrzymujący łańcuch w kierunku radialnym od koła prowadzącego, przy czym układ podtrzymujący zawiera podporę umieszczoną zasadniczo na kole prowadzącym w kierunku radialnym z prześwitem od tylnej powierzchni łańcucha i/lub skrobaka. Podpora ta jest trwale umocowana elementami mocującymi do ściany zbiornika cieczy, przy czym elementy mocujące obejmują całą powierzchnię styku pomiędzy łańcuchem i kołem prowadzącym. Ponadto tylna powierzchnia skrajnego elementu skrobaka ma zaokrąglone wgłębienie umożliwiające ścisły kontakt podpory z tylną powierzchnią łańcucha.

Skrajny element skrobaka w miejscu wgłębienia ma grubość odpowiadającą poziomowi tylnej powierzchni łańcucha uzyskaną przez radialne zwężenie tylnej powierzchni. Podpora za pomocą wspornika przymocowana jest punktowo do ścianki zbiornika cieczy, a płaszczyzna podtrzymująca podpory jest wykonana w postaci łuku i dołączona do wspornika lub w niego wbudowana. Do podpory podłączone są czujniki kontroli wpływu sił działających na ten element. Czujniki podłączone są do układu napędowego łańcucha podczas działania większej siły niż ustalona dla podpory służą do zatrzymania przesuwu łańcucha.

Najważniejszymi zaletami urządzenia skrobakowego, będącego przedmiotem wynalazku są: prostota, solidność, niezawodność konstrukcji i jej użyteczność. W dodatku zarówno etapy instalowania urządzenia skrobakowego jak również eksploatacja i późniejszy serwis są bardo proste i łatwe do wykonania. Ponadto w szczególności mogą być zminimalizowane koszty eksploatacji urządzenia skrobakowego poprzez korzystną wymianę tylko pojedynczych elementów należących do skrobaków, które mogą być wykonane na przykład z taniego drewna. W tym wypadku najbardziej znaczącym elementem urządzenia skrobakowego jest środkowa część skrobaka, wykonująca zasadnicze czyszczenie, która praktycznie podczas normalnej pracy jest rzadko uszkadzana i może być wykorzystywana w sposób ciągły. Ponadto zasadniczą zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że linia przebiegu łańcucha (patrz fig. 2c) może być regulowana w zależności od skrobaka, powodując wyeliminowanie zjawiska rezonansu, które występuje w skrobakach tradycyjnych. Pewność działania urządzenia skrobakowego można zwiększyć poprzez wykorzystanie dodatkowej podpory, która kieruje mechanizmem łańcucha, zwłaszcza przy kole napędowym, gdzie np. zapobiega przeskakiwaniu łańcucha w różnych sytuacjach i w różnych rozwiązaniach zbiorników osadowych, nawet w przypadku niedbałego i nieprofesjonalnego procesu skrobania.

Poniżej szczegółowo opisano wynalazek w przykładzie wykonania zilustrowanym na załączonym rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia w perspektywie widok ogólny zasady działania i wykorzystania urządzenia skrobakowego według wynalazku, fig. 2a, 2b i 2c przedstawiają punkt łączenia skrobaka według wynalazku z łańcuchem transmisyjnym widziany z przodu, z góry i jako przekrój poprzeczny,· fig. 3a i 3b przedstawiają przekrój poprzeczny środkowego elementu skrobaka według wynalazku w połączeniu z łącznikiem skrajnego elementu skrobaka, fig. 4a i 4b przedstawiają elementy ślizgowe działające w połączeniu ze skrobakiem według wynalazku, fig. 5 przedstawia w perspektywie widok urządzenia skrobakowego, które zostało wyposażone w układ podtrzymujący, fig. 6 przedstawia

182 648 widok rozwiązania układu podtrzymującego, fig. 7 przedstawia odpowiednio układ z fig. 6 widziany z góry.

Wynalazek dotyczy urządzenia skrobakowego, wykorzystywanego zwłaszcza w połączeniu z przewoźnym zbiornikiem cieczy, takim jak zbiornik osadowy, złożonego z jednego lub kilku skrobaków 1, umieszczonych jeden za drugim w kierunku wzdłużnym układu napędowego 2 do przesuwu skrobaka w postaci dwóch łańcuchów transmisyjnych 2b, umieszczonych obok siebie i przesuwanych za pomocą koła napędowego i obracającego się urządzenia kołowego 2a, przy czym skrobak 1 mocowane są za pomocą elementów mocujących 3, korzystnie w sposób rozłączny. Skrobak 1 uformowany jest z dwóch skrajnych elementów la, połączonych z układem napędowym 2 takim jak umieszczone obok siebie dwa łańcuchy transmisyjne 2b, oraz z jednego elementu środkowego Ib, umocowanego pomiędzy elementami la za pomocą łączników 4. Połączenia te działają na zasadzie szybkiego zatrzaskiwania się i wzmocnione są elementem blokującym 5. Środkowy element Ib skrobaka zawiera częściowo wydrążoną konstrukcję z włókien szklanych, włókien węglowych, materiału kompozytowego lub materiału ceramicznego i jest tak umieszczony, aby wykorzystać korzystnie dwie buforowe długości hl i h2, zasadniczo różniące się między sobą.

Ponadto, jak pokazano na fig. 3a - 3b w odpowiednio uformowaną krawędź skrobaka 1 został wstawiony elastyczny pasek 6, wykonany z gumy lub tworzywa sztucznego i umocowany do skrobaka w sposób umożliwiający rozłączenie tych dwóch części. Przekrój poprzeczny środkowego elementu Ib skrobaka ma kształt trójkąta w celu uzyskania co najmniej dwóch buforowych boków bl i b2, których wysokości zasadniczo różnią się od siebie.

Następnie zwłaszcza jak pokazano na fig. 3a - 3b pierwsze elementy 4a łączników 4 na drugim końcu III skrajnego elementu skrobaka la utworzone są w postaci występu łącznika, którego przekrój poprzeczny odpowiada przynajmniej częściowo przekrojowi poprzecznemu wnęki środkowego elementu skrobaka Ib, umożliwiając w ten sposób użycie elementu środkowego Ib w dwóch pozycjach z bokami bl, b2 zasadniczo różniącymi się między sobą. Ponadto, jak wynika również z rysunku na fig. 3a - 3b pierwsze elementy 4a łączników 4 znajdujące się na drugim końcu III skrajnego elementu skrobaka la są tak usytuowane, źe zamykają koniec środkowego elementu Ib, który pozostaje otwarty powyżej poziomu cieczy n, poprzez ustawienie występu łącznika 4a tak, aby dotykał wnęki łącznika 4b, uformowanej zasadniczo przez otwarty koniec środkowej części skrobaka Ib, od ostrza paska zasadniczo powyżej poziomu cieczy n. W ten sposób umożliwia się wchodzenie powietrza do wewnątrz środkowego elementu Ib skrobaka, kiedy on podnosi się z dna przewoźnego zbiornika cieczy na jego powierzchnię.

Na rysunku, zwłaszcza na fig. 1, 4a i 4b przedstawiono w jaki sposób, w połączeniu ze skrobakiem 1, są rozmieszczone elementy ślizgowe 7a, wykonane korzystnie z gumy, tworzywa sztucznego, lub ceramiki i w jakich miejscach zbiornika cieczy rozmieszczone są prowadnice ślizgowe 7b wykonane korzystnie z metalu lub tworzywa sztucznego.

Jako korzystne rozwiązanie wynalazku przedstawiono na fig. 4a, a bardziej szczegółowo na fig. 4b występ z pierwszego elementu ślizgowego 7al, umieszczonego w skrajnym elemencie la w punkcie mocowania układu 3, ustawiany elementem regulacyjnym 8. Analogiczną zasadę można wykorzystać dla drugiego elementu ślizgowego 7a2, umieszczonego na pierwszym końcu I skrajnego elementu la skrobaka. Zgodnie z zasadą przedstawioną na fig. 4b elementy regulacyjne 8 służą do łączenia elementów ślizgowych 7al (i/lub 7a2) na zasadzie szybkiego zamknięcia, takiego jak połączenie mimośrodowe, połączenie pasowane lub śrubowe. W prezentowanym rozwiązaniu wykorzystano wszystkie powyższe charakterystyki, dzięki którym położenie mimośrodu 8a jest ustawiane śrubą 8b a wysokość elementu ślizgowego 7al jest zmieniana poprzez zmianę jego przedniej krawędzi w stosunku do pasowanego połączenia płaszczyzny zamknięcia 8c.

Ponadto jako korzystne rozwiązanie w urządzeniu skrobakowym wykorzystuje się układ podtrzymujący, który przeciwdziała luzowaniu się łańcucha 2b w kierunku radialnym r na kole prowadzącym 2a* lub tak zwanemu przeskakiwaniu łańcucha. W tym przypadku podpora 10 należąca do tego układu została umieszczona zgodnie z fig. 6 i 7 zasadniczo nad kołem prowadzącym 2a’ w odległości v od tylnej powierzchni łańcucha 2b i/lub skrobaka 1.

182 648

Podpora 10 została trwale umocowana elementem mocującym 11 do ściany Se zbiornika cieczy i obejmuje całą powierzchnię styku łańcucha 2b i koła prowadzącego 2a'.

Jako korzystne rozwiązanie według wynalazku w odniesieniu do fig. 5-7 szczególnie w celu umożliwienia ścisłego przylegania podpory 10 do tylnej części łańcucha 2b, w tylnej powierzchni skrajnego elementu skrobaka la wykonano zaokrąglone wgłębienie 9, które umożliwia ścisły kontakt podpory 10 z tylną powierzchnią łańcucha 2b. Jak pokazano na fig. 7 grubość t skrajnego elementu skrobaka la w miejscu wgłębienia 9 ustalono w ten sposób, że jego tylną powierzchnię sp zwężono promieniowo r, odpowiednio do poziomu tylnej powierzchni łańcucha 2b. Dzięki elementom opisanym powyżej osiągnięto stabilność ruchu skrobaków 1 np. na styku z kołem prowadzącym 2a ponieważ podpora 10 dociska równomiernie każdy skrobak 1 przesuwający się po kole prowadzącym, zapobiegając w ten sposób przeskakiwaniu łańcucha jak również kołysaniu się skrobaka.

Z rozwiązań przedstawionych na fig. 6 i 7 wynika, że podpora 10 jest punktowo umocowana do ścianki zbiornika cieczy Se za pomocą wspornika lOa, przy czym płaszczyznę podtrzymującą lOb podpory wykonano w postaci luku i dołączono do wspornika lub w niego wbudowano, a jej zadaniem jest równomierne utrzymywanie z odległością v tylnej powierzchni skrobaka 1 przesuwającego się po kole i również, zgodnie z rozwiązaniem opisanym powyżej, z odpowiednim prześwitem utrzymywanie tylnej powierzchni łańcucha 2b podczas stykania się wspomnianych elementów.

W odniesieniu do podpory 10 zostały również zastosowane czujniki do kontroli wpływu sił działających na ten element. Czujniki te podłączone są do układu napędowego przesuwającego łańcuch, przede wszystkim w celu zatrzymania przesuwu łańcucha 2b kiedy występuje siła większa niż ustalona dla podpory 10. Powyższe rozwiązania nie zostały szczegółowo opisane z uwagi na możliwość wykorzystania w tym przypadku powszechnie znanej automatyki.

Oczywiście przedmiotowy wynalazek nie ogranicza się do przedstawionych i opisanych powyżej rozwiązań, lecz może być modyfikowany w ramach podstawowej idei w szerokim zakresie. Przede wszystkim istnieje możliwość wytwarzania elementów skrobaka z najbardziej różnorodnych materiałów, wykorzystując wiele różnorodnych metod produkcji. Jak opisano powyżej, możliwe jest wykonanie skrajnych elementów skrobaka np. z drewna a tylko elementu środkowego z droższego materiału np. włókien szklanych. W tym przypadku możliwe jest wykorzystanie włókien Węglowych, materiałów kompozytowych, materiałów ceramicznych lub metalu. Ponadto można wykorzystać wiele różnorodnych kształtów łańcucha, chociaż kształt łańcucha zastosowanego w prezentowanych rozwiązaniach i udoskonalanych przez zgłaszającego posiada wiele zalet szczególnie dzięki temu, że mocowanie skrobaków przeprowadza się poprzez mocowanie śrubą bezpośrednio do tylnej części ukształtowanego fragmentu łańcucha. Na przykład w przypadku użycia tzw. łańcucha rowerowego należy zastosować kątownik, który przymocowuje się do tylnej strony łańcucha a do kątownika przymocowuje się jedynie skrobak. Powoduje to jednak powstawanie momentu skręcającego i dlatego to rozwiązanie nie jest tak efektywne jak łańcuch według wynalazku. Jest oczywiste, że urządzenie skrobakowe według wynalazku może być wykorzystywane w wielu różnorodnych sytuacjach, innych niż opisane powyżej, np. do przenoszenia materiału lub innych podobnych celów.

182 648

4;4a,4b

4;4a,4b 5 FIG 2C

182 648

7d;7α 1 4

7α;7α2

FIG.4α ,1b;H

FIG.4b

182 648 σ

m

182 648

10α

10b

FIG.7 ¹⁸² 648

o<.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie skrobakowe stosowane zwłaszcza w połączeniu z przewoźnym zbiornikiem cieczy, złożone z jednego lub kilku skrobaków umieszczonych jeden za drugim w kierunku wzdłużnym układu napędowego do przesuwu skrobaka/skrobaków w postaci dwóch łańcuchów transmisyjnych umieszczonych obok siebie i przesuwanych za pomocą koła napędowego i obracającego się urządzenia kołowego, przy czym skrobak/skrobaki mocowane są za pomocą elementów mocujących, korzystnie w sposób rozłączny, a skrobak uformowany jest z co najmniej dwóch skrajnych elementów połączonych z układem napędowym i co najmniej jednego elementu środkowego umocowanego pomiędzy elementami skrajnymi przy pomocy łączników, korzystnie działających na zasadzie szybkiego zatrzaskiwania się i układu blokującego, znamienne tym, że środkowy element skrobaka (Ib) zawiera co najmniej częściowo wydrążoną konstrukcję z włókien szklanych, włókien węglowych, materiału kompozytowego, lub materiału ceramicznego.
2. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 1, znamienne tym, że ostrze czyszczące skrobaka (1) stanowi wysuwany elastyczny pasek czyszczący (6) z gumy, lub tworzywa sztucznego, a środkowy element skrobaka (Ib) w przekroju poprzecznym jest wielobokiem, zwłaszcza trójkątem i ma co najmniej dwa użytkowane buforowe boki (bl, b2) o różnej długości (hl, h2).
3. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 1 lub 2, znamienne tym, że ma połączone ze skrobakiem (1) elementy ślizgowe (7a), korzystnie z gumy, tworzywa sztucznego, lub ceramiki, oraz umieszczone w odpowiednich punktach zbiornika cieczy prowadnice ślizgowe (7b), korzystnie z metalu lub tworzywa sztucznego, przy czym występ (z) pierwszego elementu ślizgowego (7al) jest umieszczony w skrajnym elemencie skrobaka (la), korzystnie w punkcie mocowania elementu (3) i/lub drugiego elementu ślizgowego (7a2) umieszczonego na końcu (I) skrajnego elementu (la) oraz ma elementy regulacyjne (8).
4. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 3, znamienne tym, że elementy regulacyjne (8) mocujące elementy ślizgowe (7al) i/lub (7a2) stanowią połączenie mimośrodowe, pasowane lub śrubowe.
5. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 1 lub 2, lub 4, znamienne tym, że zawiera układ podtrzymujący łańcuch (2b) w kierunku radialnym (r) od koła prowadzącego (2a), przy czym układ podtrzymujący zawiera podporę (10) umieszczoną zasadniczo na kole prowadzącym (2a*) w kierunku radialnym (r) z prześwitem (y) od tylnej powierzchni łańcucha (2b) i/lub skrobaka (1).
6. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 5, znamienne tym, że układ podtrzymujący zawiera podporę (10) trwale umocowaną elementami mocującymi (11) do ściany (Se) zbiornika cieczy, przy czym elementy mocujące obejmują całą powierzchnię styku pomiędzy łańcuchem (2b) i kołem prowadzącym (2a*).
7. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 5 lub 6, znamienne tym, że tylna powierzchnia skrajnego elementu skrobaka (la) ma zaokrąglone wgłębienie (9) umożliwiające ścisły kontakt podpory (10) z tylną powierzchnią łańcucha (2b).
8. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 7, znamienne tym, że skrajny element skrobaka (la) w miejscu wgłębienia (9) ma grubość (t) odpowiadającą poziomowi tylnej powierzchni łańcucha (2b) uzyskaną przez radialne zwężenie tylnej powierzchni (sp).
9. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 6 lub 8, znamienne tym, że podpora (10) za pomocą wspornika (lOa) przymocowana jest punktowo do ścianki (Se) zbiornika cieczy, a płaszczyzna podtrzymująca (lOb) podpory (10), wykonana w postaci luku jest dołączona do wspornika lub w niego wbudowana.
10. Urządzenie skrobakowe według zastrz. 9, znamienne tym, że do podpory (10) podłączone są czujniki kontroli wpływu sił działających na ten element.

182 648

11, Urządzenie skrobakowe według zastrz. 10, znamienne tym, że czujniki podłączone są do układu napędowego łańcucha podczas działania większej siły niż ustalona dla podpory (10) służą do zatrzymania przesuwu łańcucha (2b).

♦ * *