PL183252B1 - Siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób - Google Patents

Abstract

1. Siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób, znamienne tym, ze rama siedzenia, posiadajaca czlon siedzenia (B) i czlon oparcia (A), zawiera dwie rurowe czesci (1, 2) usytuowane obok siebie, przy czym w czlonie siedzenia (B) dwie rurowe czesci (1, 2) sa ulozone jedna powyzej dru- giej, a w czlonie oparcia (A) do polozenia (D), usytuowanego na wysokosci piersi osoby siedzacej, sa usytuowane jedna z przodu, druga z tylu, zas na wysokosci polozenia (D) czlonu oparcia (A) sa przestawione z polo- zenia przedniego i tylnego do polozenia obok siebie, a ponadto, przynajmniej w czlonie siedzenia (B) i w dolnej czesci czlonu oparcia (A), miedzy rurowymi cze- sciami (1, 2), umieszczone sa wzmacniaja- ce, odksztalcalne ksztaltowe blachy (12a, 12b, 13a, 13b). Fig 3 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób.

Znane jest siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób z pasem bezpieczeństwa dla uniknięcia obrażeń odnoszonych w pojeździe podczas wypadku. Występuje jednakże kilka problemów w zakresie sposobu zabezpieczenia osób przez pasy. Występują również problemy w zakresie umieszczenia zamocowań pasów bezpieczeństwa w ograniczonej przestrzeni, na przykład w minibusach transportu publicznego.

Zastosowanie pasów bezpieczeństwa podczas jazdy publicznymi, środkami transportu napotyka problemy w zakresie bezpiecznego zamocowania pasów w pojeździe i na siedzeniu, bowiem łączy się z koniecznością wprowadzenia sztywnej konstrukcji o dużych gabarytach zajmującej pewną część w przestrzeni użytkowej. Zamocowanie na zewnątrz siedzenia wymaga wykorzystania sztywnych miejsc połączenia także zajmujących część przestrzeni użytkowej w pojeździe oraz wiąże się z dużą wytrzymałością ścian pojazdu i podłogi. Zgodnie z innymi wymaganiami dotyczącymi mocowania pasów bezpieczeństwa w pojeździe, nie mogą one w żaden sposób zwiększać zagrożenia obrażeń cielesnych innych pasażerów.

W opisie DE-A-2 546 157 ujawniono oparcie siedzenia pojazdu z wbudowanym pasem bezpieczeństwa. Oparcie to ulega sprężystemu załamaniu przy zginaniu w kierunku poprzecznym. Konstrukcja ta nie może przenosić żadnych większych obciążeń i zdaje się być bardzo niebezpieczna w zderzeniach następujących z szybkością przekraczającą 30 km/h. Tak więc przy większych obciążeniach uzyskana elastyczność nagle przestaje wystarczać, a wytworzone zamocowanie może okazać się fatalne w skutkach dla osoby przypiętej pasem.

W opisie US-A-4993778 ujawniono konstrukcję siedzenia z integralnym pasem bezpieczeństwa. Pas ten jest zamocowany na zewnątrz siedzenia. Tego rodzaju konstrukcja nie akumuluje obciążeń występujących podczas wypadku.

183 252

Rozwiązanie przedstawione w opisie WO 9014245 jest jednym z przykładów ekstremalnie mocnej konstrukcji siedzenia. Tego rodzaju konstrukcja nie tworzy podczas wypadku łagodnego, stopniowego utwierdzenia osoby siedzącej. Rozwiązanie to jest przykładem mocnej konstrukcji o dużych rozmiarach. To samo dotyczy rozwiązania przedstawionego w opisie EP-0 590 237, którego celem było uzyskanie zmniejszenia wymiarów poprzecznych konstrukcji.

Jest to jednakże konstrukcja bardzo złożona i przypuszczalnie raczej ciężka.

Siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób według wynalazku charakteryzuje się tym, że rama siedzenia, posiadająca człon siedzenia i człon oparcia zawiera dwie rurowe części usytuowane obok siebie, przy czym w członie siedzenia dwie rurowe części są ułożone jedna powyżej drugiej, a w członie oparcia do położenia, usytuowanego na wysokości piersi osoby siedzącej, są usytuowane jedna z przodu, druga z tyłu, zaś na wysokości położenia członu oparcia są przestawione z położenia przedniego i tylnego do położenia obok siebie, a ponadto, przynajmniej w członie siedzenia i w dolnej części członu oparcia między rurowymi częściami umieszczone są wzmacniające, odkształcalne kształtowe blachy.

Przy połączeniu członu siedzenia z członem oparcia odkształcalne kształtowe blachy mają kształt odpowiadający kształtowi przestrzeni pomiędzy rurowymi częściami i stykają się z rurowymi częściami.

Rurowe części mają owalny przekrój poprzeczny.

Odkształcalne kształtowe blachy są umieszczone po dwie po każdej stronie tworząc pary wzajemnie ze sobą połączonych blach i są oparte na rurowych częściach.

Do usytuowanych obok siebie rurowych części przytwierdzone jest górne zamocowanie trzypunktowego pasa bezpieczeństwa.

Zaletą wynalazku jest uzyskanie integralnego układu pasów bezpieczeństwa z siedzeniem pojazdu, w którym lekki i niezbyt obszerny korpus siedzenia akumuluje duże obciążenia podczas wypadku w wyniku wytworzenia korzystnego rozkładu obciążeń rzeczywistych od pasa, przy jednoczesnej sprężystości i ewentualnie trwałym odkształceniu, najpierw na oparciu siedzenia i później na jego przejściu do dolnej części siedzenia. Przy obciążeniu podczas wypadku występuje również 5 do 10% wydłużenie pasa, które wraz z odkształceniem oparcia siedzenia przyczynia się do łagodnego utwierdzenia osoby siedzącej. Występujące odkształcenia przyczyniają się do zmniejszenia obrażeń powodowanych przez uderzenie pasów osób zajmujących miejsce w pojeździe.

Podczas wypadku energia kinetyczna osób zajmujących miejsca w pojeździe jest przenoszona przez pasy bezpieczeństwa oraz przez współpracującą sprężyście odkształcalną podwójną konstrukcję rurową ramy w taki sposób, że podczas średniego obciążenia górna część podwójnej konstrukcji rurowej ramy będzie przemieszczać się sprężyście, natomiast przy mocniejszym uderzeniu lub obciążeniu wystąpi trwałe odkształcenie podwójnej konstrukcji rurowej ramy równocześnie ze sprężystym przemieszczeniem, prowadząc do cofnięcia osoby ku oparciu siedzenia w wyniku sprężystego powrotu górnej części podwójnej konstrukcji ramy. Badania wykazały, że obciążenie oddziaływujące na kark osoby siedzącej oraz obrażenia cielesne pochodzące od pasów ulegną zmniejszeniu w porównaniu z takim samym powstrzymaniem osoby w konwencjonalnym pasie bezpieczeństwa na siedzeniu posiadającym pas zamocowany na zewnątrz siedzenia. Taki korzystny efekt może być wyjaśniony wpływem hamowania na osobę siedzącą jako obiekt dynamiczny w taki sposób, że pierwszy pas jest rozciągany podczas równoczesnego progresywnego tłumienia w wyniku sprężystości w górnej części ramy rurowej na oparciu. Kiedy to wystąpi, pojawi się trwałe odkształcenie, lecz nie w tej części podwójnej konstrukcji rurowej ramy, gdzie występuje sprężyste przemieszczenie. Taka sprężystość wciąż ma tu miejsce i może spowodować zmniejszenie szybkości ruchu głowy osoby siedzącej, przy szarpnięciu do tyłu.

Przy większych szybkościach będzie występowała faza, w której zachodzi odkształcenie zagiętej części równoległej konstrukcji rurowej (na przejściu od oparcia do siedzenia). Równocześnie, lub nieco później (w zalezności od typu pojazdu, na przykład autobus miejski lub autobus turystyczny) możliwe jest zapoczątkowanie akumulującego energię odkształcenia wsporników zwykle stosowanych do zamocowania konstrukcji siedzenia na podłodze pojaz4

183 252 du. Dzięki odpowiedniemu zwymiarowaniu i dzięki doborowi materiału może wystąpić bardzo delikatne spowolnienie ruchu osób siedzących podczas maksymalnego odkształcenia sprężystego i trwałego we wszystkich strefach odkształcenia.

Zatem, zgodnie z obecnym wynalazkiem możliwe jest wytwarzanie siedzenia specjalnie dostosowanego dla dzieci w autobusach szkolnych w taki sposób, że niektóre miejsca będą przewidziane dla dzieci o wadze na przykład do 20 kg; inne miejsca dla dzieci o wadze 20-30 kg itd W ten sposób może nastąpić zwiększenie bezpieczeństwa wszystkich pasażerów Jest oczywiście możliwe zastosowanie siedzenia według wynalazku również w samochodach rodzinnych. Przy projektowaniu wymiarów i kształtu siedzenia oprócz ciężaru ciała uwzględnia się również wysokość, korpulencję oraz stosunek długości tułowia do nóg.

Konstrukcja siedzenia według wynalazku daje ponadto oszczędność wartościowej przestrzeni w pojazdach transportu publicznego zawierających liczne rzędy siedzeń jedno przed drugim, przy jednoczesnym utrzymaniu niewielkiego ciężaru.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, którego fig. 1 przedstawia układ zasadniczo równoległej konstrukcji rurowej korpusu siedzenia według wynalazku, w przednim widoku poglądowym w rzucie ukośnym, fig. 2 - korpus urządzenia według fig. 1, w przednim widoku poglądowym w rzucie z góry i z boku, fig. 3 - korpus siedzenia z blachami wzmacniającymi i z tylnym pokryciem, w przednim widoku poglądowym w rzucie z góry i z boku, fig. 4a i 4b - schematycznie odkształcenia równoległego układu rurowego ramy pod wpływem obciążenia, fig. 5a i 5b - gotowe siedzenie pojazdu zbudowane na korpusie siedzenia zgodnie z wynalazkiem, w przednim widoku poglądowym i w rzucie ukośnym z tyłu.

Na fig. 1 przedstawiono widok poglądowy w rzucie ukośnym korpusu siedzenia zawierającego dwie rurowe części 1 i 2 ramy. Rurowe części 1 i 2 są usytuowane obok siebie i ciągną się od dolnego członu siedzenia B do członu oparcia A, poprzez część zagiętą. C. Do zamocowania korpusu siedzenia do dolnej części (nie pokazanej), unieruchomionej na podłodze pojazdu zastosowano belki ceowe 3, 4. Do rurowej części 2 ramy zamocowana jest blacha stabilizująca 5 na siedzeniu. Mniej więcej na wysokości piersi, co oznaczono jako położenie D na fig. 1 - rurowe części 1 i 2 ramy są przestawione z położenia przedniego i tylnego (patrząc z dołu) do położenia obok siebie (patrz również fig. 2). W najwyższej części korpusu siedzenia występują dwa elementy mocujące 8 i 9 połączone z rurowymi częściami ramy. Na fig. 2 pokazano sposób rozdzielenia części 1, 2 ramy względem siebie, w części zagiętej C.

W dolnej części siedzenia umieszczona jest blacha wzmacniająca 7, która będzie usztywniać korpus siedzenia i zwiększać jego odporność na złamanie. Z tego samego powodu w korpusie zastosowano rury o przekroju owalnym. W blachach wzmacniających 6 i 7 występują również zagięte części 6a (nie pokazano) i 7a. Zagięte części 6a, 7a będą łączyć owalny przekrój poprzeczny rury z częścią rury sąsiadującej, tworząc układ zamocowania członu siedzenia.

Na fig. 3 pokazano uzupełnienie kształtowymi blachami 12a i b i 13a i b przestrzeni pomiędzy rurowymi częściami ramy w połączeniu z częścią zagiętą C. Kształtowe blachy będą tworzyć pary blach 12a, 13a i 12b, 13b, które będą połączone do rurowych części 1 i 2 ramy. Korzystnie wymienione pary są zamocowane przez wcisk. Umieszczone po obu stronach kształtowe blachy 12a, 12b, 13a, 13b - od zewnątrz i od wewnątrz - mogą być połączone w drodze spajania, lub prościej za pomocą śrub i nakrętek albo wkrętów. Pokrycie 10 oparcia, na przykład wzmocnione włóknem szklanym z tylnym pokryciem 11 będzie tworzyć oparcie siedzenia. W uzupełnieniu oparcia, amortyzowany dolny człon siedzenia (pokazano na fig. 5) będzie stanowił wykończenie siedzenia.

Na fig. 4a pokazano położenie sprężystej części elastycznej równoległego układu rur w położeniu nieobciążonym, natomiast na fig. 4b pokazano ten sam układ w stanie obciążonym siłą F (pochodzącą od pasa bezpieczeństwa w momencie wypadku). Przedstawiono tu wyraźnie sposób współpracy części rurowych leżących obok siebie oraz poddanych skręceniu i przejściu z dolnego położenia do położenia, w którym leżały obok siebie. Tego rodzaju skręcenie będzie przypuszczalnie przyczyniać się do uzyskania korzystnej charakterystyki wytworzenia „miękkiego” stopniowanego powstrzymania osoby siedzącej.

183 252

Na fig. 5a i fig. 5b przedstawiono gotowe siedzenie pojazdu zbudowane na konstrukcji korpusu siedzenia zgodnie z wynalazkiem, w widoku poglądowym w rzucie ukośnym.

Wynalazek nie ogranicza się do przedstawionych przykładów, lecz obejmuje również warianty leżące w zakresie załączonych zastrzeżeń.

<s

Cu

Λ

σ>

-Μ

Cu <r

183 252

183 252

Fig. 1 Fig.2 σ>

(Μ

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Siedzenie pojazdu do bezpiecznego utwierdzenia osób, znamienne tym, że rama siedzenia, posiadająca człon siedzenia (B) i człon oparcia (A), zawiera dwie rurowe części (1, 2) usytuowane obok siebie, przy czym w członie siedzenia (B) dwie rurowe części (1, 2) są ułożone jedna powyżej drugiej, a w członie oparcia (A) do położenia (D), usytuowanego na wysokości piersi osoby siedzącej, są usytuowane jedna z przodu, druga z tyłu, zaś na wysokości położenia (D) członu oparcia (A) są przestawione z położenia przedniego i tylnego do położenia obok siebie, a ponadto, przynajmniej w członie siedzenia (B) i w dolnej części członu oparcia (A), między rurowymi częściami (1, 2), umieszczone są wzmacniające, odkształcalne kształtowe blachy (12a, 12b, 13a, 13b).
2. 2. Siedzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przy połączeniu członu siedzenia (B) z członem oparcia (A) odkształcalne kształtowe blachy (12a, 12b, 13a, 13b) mają kształt odpowiadający kształtowi przestrzeni pomiędzyrurowymi częściami (1, 2) i stykają się z rurowymi częściami (1 2).
3. 3. Siedzenie według zastrz. 1, znamienne tym, ze rurowe części (1, 2) mają owalny przekrój poprzeczny.
4. 4. Siedzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że odkształcalne kształtowe blachy (12a, 12b, 13a, 13b), są umieszczone po dwie· po każdej stronie, tworząc pary wzajemnie ze sobą połączonych blach (12a, 13a) i (12b, 13b) i są oparte na rurowych częściach (1, 2).
5. 5. Siedzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do usytuowanych obok siebie rurowych części (1, 2) przytwierdzone jest górne zamocowanie trzypunktowego pasa bezpieczeństwa.