PL183561B1 - Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny - Google Patents

Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny

Info

Publication number
PL183561B1
PL183561B1 PL96312532A PL31253296A PL183561B1 PL 183561 B1 PL183561 B1 PL 183561B1 PL 96312532 A PL96312532 A PL 96312532A PL 31253296 A PL31253296 A PL 31253296A PL 183561 B1 PL183561 B1 PL 183561B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
general formula
hydrogen
thiophenesulfonylurea
substituted
Prior art date
Application number
PL96312532A
Other languages
English (en)
Other versions
PL312532A1 (en
Inventor
Heinrich Englert
Jens Hartung
Peter Crause
Dieter Mania
Heinz Gögelein
Joachim Kaiser
Original Assignee
Hoechst Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Hoechst Ag filed Critical Hoechst Ag
Publication of PL312532A1 publication Critical patent/PL312532A1/xx
Publication of PL183561B1 publication Critical patent/PL183561B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D333/00Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom
    • C07D333/02Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings
    • C07D333/04Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings not substituted on the ring sulphur atom
    • C07D333/26Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings not substituted on the ring sulphur atom with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D333/30Hetero atoms other than halogen
    • C07D333/34Sulfur atoms
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/04Inotropic agents, i.e. stimulants of cardiac contraction; Drugs for heart failure
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/06Antiarrhythmics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

1. Nowe podstawione pochodne tio- fenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylo- tiomocznika o ogólnym wzorze 1 , w którym R(1) oznacza atom wodoru lub C1 -C2-alkil; R(2) oznacza atom wodoru lub C1 -C2 -alkil; X oznacza atom tlenu lub siarki; a Y i Z niezaleznie oznaczaja atom chloru lub C1 -C2 -alkoksyl; a takze ich farmaceutycznie do- puszczalne sole. W zór 1 Wzór 2 Wzór 1a Wzór 3 Wzór 1b Wzór 5 Wzór 6 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny. Związki według wynalazku mają działanie farmakologiczne, zwłaszcza nasercowe.
Tiofenosulfonylomoczniki są znane z NL 70 11 219, a sulfonylomoczniki i tiomoczniki o korzystnym działaniu nasercowym opisano w DE-OS 0 612 724. W DE-OS 2 413 514 i DE-OS 1 518 874 ujawniono benzenosulfonylomoczniki o działaniu obniżającym stężenie cukru we krwi. Prototypem wspomnianych sulfonylomoczników obniżających stężenie cukru we krwi jest glibenclamid, stosowany jako środek terapeutyczy w leczeniu cukrzycy, a także jako godne uwagi narzędzie wykorzystywane w pracach badawczych nad tak zwanymi kana183 561 łami potasowymi wrażliwymi na ATP. Obok działania obniżającego stężenie cukru we krwi glibenclamid wykazuje jeszcze inne działania, nie wykorzystywane dotychczas w terapii, przy czym wszystkie one wiążą się z blokowaniem tych kanałów potasowych wrażliwych na ATP. Chodzi tu zwłaszcza o działanie przeciw migotaniu serca. Przy leczeniu migotania komór lub stanów je poprzedzających byłoby jednak niepożądane lub wręcz niebezpieczne równoczesne obniżanie stężenia cukru we krwi, ponieważ mogłoby ono jeszcze pogorszyć stan pacjenta.
Celem wynalazku było zatem opracowanie związków, które wykazywałyby równie dobre działanie nasercowe jak glibenclamid, lecz podane w oddziaływującej na serce dawce lub stężeniu w ogóle nie wpływałyby na stężenie cukru we krwi lub wykazywałyby taki wpływ w znacznie mniejszym stopniu niż glibenclamid.
Okazało się, że te zalety wykazują nowe pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub C1-C2-alkil; R(2) oznacza atom wodoru lub C1-C2- alkil; X oznacza atom tlenu lub siarki; a Y i Z niezależnie oznaczają atom chloru lub Cj-C2-alkoksyl; a także ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub metyl; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
Szczególnie korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R (1) oznacza atom wodoru lub metyl; X oznacza atom tlenu; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
Inną szczególnie korzystną, grupę związków o ogólnym wzorze 1, stanowią związki, w których R(1) oznacza atom wodoru lub metyl; X oznacza atom siarki; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
Wynalazek dotyczy również sposobu wytwarzania związków o ogólnym wzorze 1, w którym podstawniki R(1), R(2), X, Y i Z mają wyżej podane znaczenie, a także ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, zgodnie z którym (a) aromatyczny sulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y i Z mają wyżej podane znaczenie, a M oznacza jon metalu alkalicznego, jon metalu ziem alkalicznych, jon amonowy lub jon tetraalkiloamoniowy, poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym izocyjanianem o ogólnym wzorze 4, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem podstawionego tiofenosulfonylomocznika o wzorze la; albo (b) aromatyczny tiofenosulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y, Z i M mają wyżej podane znaczenie, a poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym trichloroacetamidem o ogólnym wzorze 5, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, w obecności zasady, z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o ogólnym wzorze la; albo (c) tiofenosulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y, Z i M mają wyżej podane znaczenie, a poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym izotiocyjanianem o ogólnym wzorze 6, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem podstawionego tiofenosulfonylotiomocznika o wzorze 1b; po czym produkty reakcji wyodrębnia się ewentualnie w postaci soli.
Wynalazek dotyczy ponadto środka farmaceutycznego zawierającego substancję czynną i substancje pomocnicze, którego cechą jest to, że jako substancję czynną zawiera związek o ogólnym wzorze 1, w którym podstawniki R(1), R(2), X, Y i Z mają wyżej podane znaczenie, względnie jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.
Środek według wynalazku jest przeznaczony do leczenia zaburzeń rytmu serca, do zapobiegania nagłym zgonom na serce, do leczenia stanów niedokrwienia serca, do blokowania kanału potasowego wrażliwego na ATP, jak również do leczenia osłabionej kurczliwości serca. Ponadto środek ten jest przeznaczony do poprawiania funkcji serca po przeszczepie serca.
Zgodnie z pierwszym wariantem sposobu według wynalazku wytwarzania podstawionego tiofenosulfonylomocznika o ogólnym wzorze 1a prowadzi się reakcję aromatycznego tiofenosulfonoamidu o wzorze 2 lub jego soli o wzorze 3, w których to wzorach R(1), Z, Y i M mają wyżej podane znaczenie, z R(2)-podstawionym izocyjanianem o wzorze 4, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie. Zamiast R(2)-podstawionego izocyjanianu o wzorze 4 można stosować R(2)-podstawiony ester kwasu karbaminowego, R(2)-podstawiony halogenek kwasu karbaminowego lub R(2)-podstawiony mocznik.
183 561
Zgodnie z innym wariantem sposobu według wynalazku wytwarzania tiofenosulfonylomocznika o ogólnym wzorze la prowadzi się reakcję tiofenosulfonoamidu o wzorze 2 lub jego soli o wzorze 3 z R(2)-podstawionym trichloroacetamidem o wzorze 5, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, w obecności zasady, w obojętnym rozpuszczalniku (Synthesis, 1987, 734 - 735) w temperaturze 25 - 150°C.
Jako zasady można stosować np. wodorotlenki, wodorki, amidki lub alkoholany metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, takie jak wodorotlenek sodowy, wodorotlenek potasowy, wodorotlenek wapniowy, wodorek sodowy, wodorek potasowy, wodorek wapniowy, amidek sodowy, amidek potasowy, metanolan sodowy, etanolan sodowy, metanolan potasowy lub etanolan potasowy. Jako obojętny rozpuszczalnik można stosować eter, taki jak tetrahydrofuran, dioksan lub eter dimetylowy glikolu etylenowego (Diglyme), keton, taki jak aceton lub butanon, nitryl, taki jak acetonitryl, związek nitrowy, taki jak nitrometan, ester, taki jak octan etylu, amid, taki jak dimetyloformamid (DMF) lub N-metylopirolidon (NMP) , heksametylotriamid kwasu fosforowego, sulfotlenek, taki jak dimetylosulfotlenek (DmsO), sulfon, taki jak sulfolan, albo węglowodór, taki jak benzen, toluen lub ksylen, a także mieszaniny takich rozpuszczalników.
Zgodnie z trzecim wariantem sposobu według wynalazku wytwarzania podstawionego tiofenosulfonylotiomocznika o wzorze 1b prowadzi się reakcję tiofenosulfonoamidu o wzorze 2 lub jego soli o wzorze 3 z R(2)-podstawionym izotiocyjanianem o wzorze 6, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie. Niepodstawiony tiofenosulfonylotiomocznik o wzorze 1b, w którym R (2) oznacza atom wodoru, można wytworzyć prowadząc reakcję aromatycznego tiofenosulfonoamidu o wzorze 2 lub jego soli o wzorze 3 z izotiocyjanianem trialkilosililu lub tetraizotiocyjanianosilanem, a następnie hydrolizując powstały benzenosulfonylomocznik podstawiony krzemem. Benzenosulfonoamid o wzorze 2 lub jego sól o wzorze 3 można także poddać reakcji z izotiocyjanianem benzoilu, a potem powstały benzoilopodstawiony benzenosulfonylotiomocznik poddać działaniu wodnego roztworu kwasu mineralnego z wytworzeniem związku o wzorze 1b, w którym R(2) oznacza atom wodoru. Podobne reakcje opisano w J. Med. Chem., 1992, 35, 1137 - 1144. Zgodnie z dalszym wariantem w sposobie a) N-cyjanosulfonoamid można zastąpić siarkowodorem.
Związki według wynalazku można ponadto wytworzyć z użyciem znanych sposobów, takich jak te opisane poniżej.
Aromatyczny tiofenosulfonoamid o wzorze 2 lub jego sól o wzorze 3 poddaje się reakcji z izocyjanianem trialkilosililu lub tetraizocyjanianosilanem, po czym powstały tiofenosulfonylomocznik podstawiony krzemem rozszczepia się (np. drogą hydrolizy), z wytworzeniem niepodstawionego tiofenosulfonylomocznika o wzorze la, w którym R(2) oznacza atom wodoru.
Tiofenosulfonoamid o wzorze 2 lub jego sól o wzorze 3 można także poddać reakcji z chlorowcocyjanem, a potem zhydrolizować powstały N-cyjanosulfonoamid z użyciem kwasu mineralnego w temperaturze 0-100°C.
Tiofenosulfonylotiomocznik o ogólnym wzorze 1b przeprowadza się w tiofenosulfonylomocznik o ogólnym wzorze la. Przemianę atomu siarki w atom węgla w takim tiofenosulfonylotiomoczniku o wzorze 1b można przeprowadzić z użyciem tlenków lub soli metali ciężkich albo z użyciem środka utleniającego, takiego jak nadtlenek wodoru, nadtlenek sodu lub kwas azotowy. Usunięcie siarki z tiomocznika można także zrealizować przez działanie fosgenem lub pentachlorkiem fosforu. Jako związki pośrednie otrzymuje się amidynę kwasu chloromrówkowego względnie karbodiimid, które np. drogą zmydlenia lub przyłączenia wody przeprowadza się we wspomniany podstawiony tiofenosulfonylomocznik o wzorze 1a. Izotiomocznik zachowuje się podczas usuwania siarki tak jak tiomocznik, a zatem może służyć jako związek wyjściowy w tej reakcji.
Halgenek tiofenosulfonylu o wzorze 7 poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym mocznikiem lub R(2)-podstawionym bis(trialkilosililo)mocznikiem z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o wzorze la. Ponadto można związek o wzorze 7 poddać reakcji z kwasem parabanowym, a powstały kwas tiofenosulfonyloparabanowy zhydrolizować kwasem mineralnym z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o wzorze la.
183 561
Aminę o wzorze R(2)-NH2, w którym R(1) ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z izocyjanianem tiofenosulfonylu o wzorze 8, z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o ogólnym wzorze la. Dla wytworzenia związku o wzorze la można także przeprowadzić reakcję pomiędzy aminą o wzorze R(2)-NH2 i estrem kwasu tiofenosulfonylokarbaminowego, halogenkiem kwasu tiofenosulfonylokarbaminowego lub tiofenosulfonylomocznikiem o wzorze la, w którym R(2) oznacza atom wodoru.
Aminę o wzorze R(2)-NH2, w którym R (2) ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z izotiocyjanianem tiofenosulfonylu o wzorze 9, z wytworzeniem tiofenosulfonylotiomocznika o ogólnym wzorze 1b. Dla wytworzenia związku o wzorze 1b można także przeprowadzić reakcję pomiędzy aminą o wzorze R(2)-NH2 i estrem kwasu tiofenosulfonylotiokarbaminowego lub halogenkiem kwasu tiofenosulfonylotiokarbaminowego.
Utlenia się podstawiony tiofenosulfenylomocznik lub tiofenosulfinylomocznik z użyciem środka utleniającego, takiego jak nadtlenek wodoru, nadtlenek sodu lub kwas azotowy, z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o wzorze la.
Do fizjologicznie dopuszczalnych soli związków o wzorze 1 należą, według Remmington's Pharmaceutical Science, wydanie 17, 1985, str. 14 - 18, związki o ogólnym wzorze 10, które można otrzymać z nietoksycznych zasad organicznych i nieorganicznych i tiofenosulfonylomoczników o wzorze 1. Korzystne są sole, w których M we wzorze 10 oznacza jon sodowy, potasowy, rubidowy, wapniowy lub magnezowy, względnie amonowy lub amoniowy, a także addycyjne sole z zasadowymi aminokwasami, takimi jak lizyna lub arginina.
Związki wyjściowe stosowane w syntezie tiofenosulfonylomoczników o wzorze 1 można wytworzyć z użyciem znanych sposobów7, takich jak opisane w literaturze, np. w HoubelWeyl, Me-oden der Organischen Chemie, Georg Thieme Verlag, Sztutgart i w Organie Reactions, John Wiley & Sons, Inc., Nowy Jork, jak również w wyżej wspomnianej literaturze patentowej, z zastosowaniem znanych warunków odpowiednich dla danych reakcji. Można także użyć znanych, lecz nie omówionych tu bliżej wariantów. W razie potrzeby związki wyjściowe można wytwarzać in situ, przy czym można je poddawać dalszej przemianie bez ich wyodrębniania z mieszaniny reakcyjnej.
Tak więc zgodnie ze schematem 1 odpowiednio podstawione aminy o wzorze 11 można poddać acylowaniu i chlorowcosulfonowaniu. Jako środki acylujące do acylowania grup aminowych można stosować estry alkilowe, halogenki (np. chlorki lub bromki) lub bezwodniki kwasów karboksylowych o wzorze R(4)-COB, w którym R(4) oznacza ugrupowanie pochodzące z kwasu benzoesowego. To ugrupowanie kwasu benzoesowego może być niepodstawione albo podstawiona jednym lub dwoma jednakowymi lub różnymi wyżej zdefiniowanymi podstawnikami Y i Z. B oznacza grupę odszczepiającą się, taką jak atom chlorowca, C1-C4-alkoksyl, trichlorowcoacetyl lub ugrupowanie estru kwasu C|-C4-karboksylowego, np. ugrupowanie chlorku, bezwodnika lub estru C}-C4-alkilowego kwasu 5-chloro-2-metoksybenzoesowego albo chlorku kwasu 2,5-difluorobenzoesowego. Syntezę związku o wzorze 12 prowadzi się z użyciem trzeciorzędowej zasady, np. pirydyny lub trialkiloaminy, ewentualnie w obecności obojętnego rozpuszczalnika, przy czym można także stosować katalizator, taki jak dimetylaminopirydina. Reakcję można prowadzić w temperaturze około 0 160°C, korzystnie 20 - 150°C. Jako obojętny rozpuszczalnik można stosować eter, taki jak tetrahydrofuran lub dioksan, eter glikolu, taki jak eter metylowy lub etylowy glikolu etylenowego, eter dimetylowy glikolu etylenowego (Diglyme) , keton, taki jak aceton lub butanon, nitryl, taki jak acetonitryl, związek nitrowy, taki jak nitrometan, ester, taki jak octan etylu, amid, taki jak dimetyloformamid (DMF) lub N-metylopirolidon (NMP), heksametylotriamid kwasu fosforowego, sulfotlenek, taki jak dimetylosulfotlenek (DMSO), chlorowcowany węglowodór, taki jak dichlorometan, chloroform, trichloroetylen, 1,2-dichloroetan lub tetrachlorek węgla, albo węglowodór, taki jak benzen, toluen lub ksylen, a także mieszaniny takich rozpuszczalników.
Aminę o wzorze 11 można wytworzyć znanymi sposobami, np. z 2-formylotiofenów, które można z użyciem nitrometanu przeprowadzić w nitroolefiny, poddawane następnie redukcji, np. z użyciem LiAlH4 z wytworzeniem związku o wzorze 11.
183 561
Zgodnie ze schematem 2 zacylowaną aminę o wzorze 12 (wytworzoną według schematu 1) można przeprowadzić znanym sposobem w sulfonoamid o wzorze 13 z użyciem znanych warunków reakcji. Można także użyć znanych, lecz nie omówionych tu bliżej wariantów. Syntezę można prowadzić jedno-, dwu- lub wieloetapowo. Zgodnie ze szczególnie korzystnym sposobem zacylowaną aminę o wzorze 12 przeprowadza się działaniem reagentów elektrofilowych, ewentualnie w obecności obojętnego rozpuszczalnika, w temperaturze od -10°C do 120°C, korzystnie 0 - 100°C, w kwas sulfonowy lub jego pochodną, taką jak halogenek kwasu sulfonowego. Przykładowo sulfonowanie można zrealizować z użyciem kwasów siarkowych lub oleum, a chlorowcosulfonowanie z użyciem kwasów chlorowcosulfonowych albo w reakcji z halogenkami sulfurylu w obecności bezwodnych halogenków metali lub halogenkami tionylu w obecności bezwodnych halogenków metali, przy czym następnie prowadzi się znanymi sposobami utlenianie do chlorków aromatycznych kwasów sulfonowych. Gdy pierwszymi produktami reakcji są kwasy sulfonowe, to można je przeprowadzić w halogenki kwasów sulfonowych, albo bezpośrednio, albo działaniem trzeciorzędowych amin, takich jak pirydyna lub trialkiloaminy, względnie wodorotlenków metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych albo reagentów tworzących te związki zasadowe in situ, znanym sposobem, z użyciem halogenków kwasowych, takich jak trihalogenki fosforu, pentahalogenki fosforu, tlenochlorek fosforu, halogenki tionylu i halogenki oksalilu. Pochodne kwasu sulfonowego przeprowadza się w sulfonoamidy z użyciem sposobów znanych z literatury, przy czym korzystnie chlorek kwasu sulfonowego poddaje się reakcji z wodnym roztworem amoniaku w obojętnym rozpuszczalniku, w temperaturze 0 - 100°C. Ponadto aromatyczne sulfonoamidy można zsyntetyzować opisanym w literaturze sposobem, zgodnie z którym zacylowaną aminę o wzorze 12 (wytworzoną według schematu 1) poddaje się reakcji z organicznymi związkami metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, w obojętnym rozpuszczalniku i w atmosferze gazu obojętnego, w temperaturze od -100°C do 50°C, korzystnie od -100°C do 30°C, działa się ditlenkiem siarki, a następnie prowadzi się obróbkę termiczną z kwasem amidosulfonowym.
W zależności od pozycji podstawnika R(1) w zacylowanych aminach o wzorze 12 grupę sulfamoilową można wprowadzić także w inne pozycje pierścienia tiofenowego, np. w pozycję 4 gdy w pozycji 5 znajduje się już podstawnik R(1).
Związki o wzorze 1 oraz ich fizjologicznie dopuszczalne sole znajdują zastosowanie jako substancje czynne środków leczniczych stosowanych w medycynie i weterynarii (np. w przypadku takich ssaków jak małpy, psy, myszy, szczury, świnki morskie i koty), nie tylko jako leki przeciw niemiarowości, ale także jako leki stosowane w profilaktyce zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, niewydolności serca, stanów po przeszczepie serca i schorzeń naczyń mózgowych.
Tak więc związki według wynalazku są cennymi substancjami leczniczymi do stosowania w leczeniu zaburzeń rytmu serca różnego pochodzenia oraz w profilaktyce nagłych zgonów w wyniku niemiarowości pracy serca, a więc mogą znaleźć zastosowanie jako leki przeciw niemiarowości. Przykładami zaburzeń pracy serca typu niemiarowości są nadkomorowe zaburzenia rytmu, np. częstoskurcz przedsionkowy, trzepotanie przedsionków albo napadowe nadkomorowe zaburzenia rytmu lub komorowe zaburzenia rytmu, takie jak skurcz dodatkowy komorowy, zwłaszcza jednak zagrażający życiu częstoskurcz komorowy lub szczególnie niebezpieczne migotanie komór. Stosowanie tych leków jest szczególnie zalecane w przypadkach niemiarowości będących następstwem zwężenia naczyń wieńcowych, jak np. przy dusznicy bolesnej, względnie występujących podczas ostrego zawału serca lub jako przewlekłe następstwo zawału serca. Dlatego właśnie te leki są odpowiednie szczególnie w przypadku pacjentów po zawałach w profilaktyce nagłych zgonów na tle chorób serca. Dalszymi przykładami obrazów klinicznych chorób, w których odgrywają rolę zaburzenia rytmu serca i/lub nagłe zgony na skutek niemiarowości pracy serca, są np. niewydolność serca lub przerost serca jako następstwo przewlekle podwyższonego ciśnienia krwi.
Ponadto związki według wynalazku mogą korzystnie wpływać na zmniejszoną kurczliwość serca. Może tu chodzić o osłabienie kurczliwości serca na tle choroby, jak np. w przypadku niewydolności serca, lecz również o przypadki ostre, takie jak niedomoga serca przy
183 561 oddziaływaniach powodujących wstrząs. Również dzięki tym związkom serce po pomyślnej operacji transplantacji serca może uzyskać wydolność szybciej i pewniej. Dotyczy to także operacji na sercu wymagających czasowego wyłączenia aktywności serca z użyciem roztworów kardioplegicznych.
Skuteczność działania fizjologicznego związków według wynalazku można wykazać w próbach z użyciem takich zwierząt doświadczalnych jak np. myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy, małpy i świnie.
Związki o wzorze 1 mogą ponadto stanowić związki wyjściowe do wytwarzania innych związków farmakologicznie czynnych oraz narzędzia naukowe stosowane w pracach badawczych.
Związki o wzorze 1 i ich fizjologicznie dopuszczalne sole można także zastosować do wytwarzania preparatów farmaceutycznych, w szczególności na drodze niechemicznęj. Tym związkom, zmieszanym z co najmniej jednym stałym lub ciekłym nośnikiem i substancjami pomocniczymi oraz, ewentualnie, z innymi lekami oddziaływującymi na serce i układ krążenia, takimi jak np. antagoniści wapnia, donory NO lub inhibitory ACE, można nadawać formę odpowiednich postaci dawkowanych. Te preparaty można stosować jako leki w medycynie lub weterynarii.
Jako nośniki można stosować substancje organiczne lub nieorganiczne, odpowiednie do podawania dojelitowego (np. doustnego), pozajelitowego (np. dożylnego) lub miejscowego, a przy tym nie wchodzące w reakcję ze związkami o wzorze 1, takie jak np. woda, oleje roślinne, alkohole benzylowe, glikole polietylenowe, trioctan gliceryny, żelatyna, węglowodany, takie jak laktoza lub skrobia, stearynian magnezowy, talk, lanolina i wazelina. Doustnie podaje się zwłaszcza tabletki, drażetki, kapsułki, syropy, eliksiry lub krople, doodbytniczo podaje się roztwory, korzystnie roztwory oleiste lub wodne, względnie zawiesiny, emulsje lub czopki, a miejscowo stosuje się maści, kremy, pasty, lotiony, żele, spreje, pianki, aerozole, roztwory (np. w alkoholach, takich jak etanol lub izopropanol, acetonitrilu, 1,2-propandiolu lub mieszaninach tych rozpuszczalników i ewentualnie wody) oraz zasypki. Związki o wzorze 1 można ttakże llotiilizować i otrz^ynime llofiilzaty np. do wytwarzania preparaaów do wstrzyknięć. W szczególności przy stosowaniu miejscowym można używać preparatów liposomowych. Preparaty mogą zawierać stabilizatory i/lub substancje sieciujące, emulgatory, sole i/lub substancje pomocnicze, takie jak środki poślizgowe, konserwanty, sole wpływające na ciśnienie osmotyczne, bufory, barwniki oraz substancje smakowe i/lub zapachowe. Mogą one także zawierać, w razie takiej potrzeby, jedną lub więcej innych substancji czynnych, np. jedną lub więcej witamin.
Dawkowanie związków o wzorze 1 w leczeniu zaburzeń rytmu serca zależy od tego, czy jest to terapia przypadku ostrego, czy też profilaktyka. Profilaktycznie stosuje się zazwyczaj dawkę od około co najmniej 0,1 mg/kg, korzystnie co najmniej 1 mg/kg, do co najwyżej 100 mg/kg, a korzystnie do co najwyżej 10 mg/kg dziennie w przypadku dorosłego pacjenta o wadze 75 kg. Tę dawkę można podawać doustnie lub pozajelitowe jako dawkę pojedynczą lub można ją podzielić na dwie do czterech dawek pojedynczych. W leczeniu ostrych przypadków zaburzeń rytmu serca, np. wymagających intensywnej terapii, korzystne może być podawanie pozajelitowe. Korzystny zakres dawkowania w sytuacjach krytycznych może wtedy wynieść 10-100 mg, przy czym można wówczas zastosować wlew dożylny.
Działanie terapeutyczne związków o wzorze 1 zbadano na niżej opisanych modelach.
(1) Czzaa irwaada jKoteicjału c/zynoóśiowego w mięśmu brodawko waaym śśriińd morskiee (a) Wprowadzenie
Stany niedoboru ATP, takie jak obserwowane podczas niedokrwienia komórek mięśnia sercowego, prowadzą do skrócenia czasu trwania potencjału czynnościowego. Są one jedną z przyczyn tak zwanych niemiarowości wywołanych nawrotnymi pobudzeniami, które mogą spowodować nagły zgon na serce. Za przyczynę uważa się tu otwarcie kanałów potasowych wrażliwych na ATP na skutek spadku poziomu ATP.
(b) Metoda
Do mierzenia potencjału czynnościowego użyto standardowej techniki mikroelektrodowej. Świnki morskie obu płci uśmiercono przez uderzenie w głowę, wyjęto ich serca, od8
183 561 dzielono mięśnie brodawkowate i zawieszono je w naczyniu do badań narządów izolowanych. Naczynie przepłukiwano roztworem Ringera (0,9% NaCl, 0,048% KC1, 0,024% CaCL, 0,02% NaHCO3 i 0,1% glukozy) i wysycano gazową mieszaniną zawierającą. 95% tlenu i 5% ditlenku węgla w temperaturze 36°C. Mięsień pobudzano elektrodą dającą impulsy prostokątne IV o czasie trwania 1 ms i częstotliwości 2 Hz. Potencjał czynnościowy mierzono z użyciem śródkomórkowej mikroelektrody szklanej, wypełnionej 3 mM roztworem KC1, i rejestrowano. Badane substancje dodawano do roztworu Ringera w stężeniu 2,2 · 10‘5 mola/litr. Potencjał czynnościowy wzmacniano z użyciem wzmacniacza Hugo Sachs i obserwowano na oscyloskopie. Czas trwania potencjału czynnościowego określano jako stopień depolaryzacji 95% (APD95).
Skrócenie czasu trwania potencjału czynnościowego wywoływano przez dodanie 1 μΜ roztworu Hoe 234 otwierającego kaały potasowe (J. Kaiser, H. Gógelein, NaunynSchmiedebergs Arch. Pharm. 1991, 343, R 59) lub przez dodanie 2-deoksylukozy. Działanie tych substancji skracające czas trwania potencjału czynnościowego znoszono lub zmniejszano przez równoczesne dodawanie badanych substancji. Badane substancje dodawano do roztworu w naczyniu jako roztwory podstawowe w propanodiolu. Podane wartości uzyskano drogą pomiarów w 30 minut po podaniu. Glibenclamid służył w tych pomiarach jako wzorzec. We wszystkich przypadkach stężenie badanych substancji wynosiło 2 · 10- M.
(c) Wyniki
Dla związku z przykładu 1 początkowa wartość APD95 wynosiła 168 ±15 ms, a po 30 minutach 150 ± 13 ms. Dla związku z przykładu 2 początkowa wartość APD95 wynosiła 193 ms, a po 30 minutach 131 ms.
(2) Potencjał błonowy komórki na wyizolowanych komórkach β (a) Wprowadzenie
Mechanizm działania obniżającego poziom cukru we krwi został w przypadku sulfonylmoczników ogólnie wyjaśniony. Organem docelowym s ą komórki β trzustki, w których dochodzi do nadmiernego wydzielania insuliny, hormonu obniżającego poziom cukru we krwi. Uwalnianie insulmy jest sterowane przez potomc^ł błonowy komórki. Glibenclamid oddziaływuje na depolaryzację błony komórkowej, co w wyniku zwiękosonegr napływu jonów wwapnia spraye a uwalnianiu insuliny. Wartość tej depolaryzazji błony komórirowęj AU określono na komórkach RINm5F z linii komórkowęj raka trzustki dla kilku związków weoług wynalazku. Moc działania danegn związku w tym modelu odpowiada wartości potencjału obniżającego poziom cukru we krwi dla tego związko.
(b) Metoda hodowli komórek RINm5F
Komórki RINm5F hodowano w 37°C na pożywce RPMI 1640 (Flow), do której dodano 11 mM gtokozy, 10% (obirtośeiowo1 surowicy pków bydlęMgo1 2 mMglut amiky i ej 0 pg/rro geataMycyny. Komórki wyizolowmo po iakubacji prowgdzonęi przoz około 3 minuty w środowisku wolnym od Caw, zawierającym 0,255% trypsywy, po czym ^ομ^ϊ przechowywano na lodzie.
(c) Metoda pomiarowa
WyiMolowane komórki RINm5F umieszczono w komorze z pleksiglasu pod mwersyj nym mikroskopem wyposażonym w ró ńmctewśą interferencojną optykę kontrastową. Pod kontroU opiyrz2ą (poMększente 400x) i z użytiem mikeomamputajora przyikntęto do komórki mikropipetę z politorą ogrnową o średnicy otworu około 1 pm. Następme przez pozyłożenitt niewielkiego podciśnienia w pipecie wytworzono uszczelnienie elektryczne pomiędzy szkłem n błoną komórkową, a potn przee zwikksseme podciśnienia odekwano ezęść błony (Utkę) znajdującą się pod pipepą pomiazową. W tym ukkdzie całej komórki zarejestrowano, przy użyciu wzmacniacza do pomioru potencjału metodą zrywania łatek: (L/M EPC 7), potencjał błonowy komórki i zmierzono całkowity prąd w ^ο^γ^. Pipeta do zrywania łatek była pełniona roztworem KC1 zawierakącym w 1 litrze 1-40 mM KCl, 10 mM NaCl, U1 mM MgCl2n 0,5 mM EGTA, 1 mM Mg-ATP i 10 mM HEPES (pH^C), a kąpiel tworzył roztwór NaCl ąak5erajr.cy w 1 litrze 140 mM NaCl, 4,7 mM KCl, 1,1 mM MgCh, 2 mM r lOmM HEPES (ęH=7,^^). Sęorządoono roztwory macierzyste badanych substan oj'i (stężenie 100 mmoli) w d imetylosulfotlenku (DMSOz, a z nich odpowiednie roącieńczenia w roztwo nte
183 561
NaCl. Samo DMSO nie miało żadnego wpływu na potencjał błonowy komórki. Dla ustalenia wartości potencjału błonowego komórki w warunkach kontrolnych dodawano do kąpieli we wszystkich próbach otwieracza kanałów potasowych czułych na ATP, to jest diazoxidu (100 (imoli). Wszystkie doświadczenia przeprowadzono przy 34±1°C. Stężenie związków według wynalazku wynosiło we wszystkich próbach 10’5 moli/litr.
(c) Wyniki
Dla związku z przykładu 1 wartość AU wyniosła 5 mV (-80 mV w próbie kontrolnej), a dla związku z przykładu 2 wartość AU wyniosła 4 mV (-79 mV w próbie kontrolnej).
Wynalazek ilustrują następujące przykłady, w których skrót „t.t. oznacza temperaturę topnienia.
Przykład 1. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-(metyloaminokarbonyloaminosulfonylo)tiofenu o wzorze 14
Do 299 mg (0,8 mmola) 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo)-5-sulfamoilotiofenu w 9 ml DMSO dodano 120 mg sproszkowanego NaOH oraz 141 mg N-metylotrichloracetamidu (0,8 mmola). Mieszaninę mieszano przez 1,5 godz w 65°C. Po ochłodzeniu mieszaninę wlano w trakcie mieszania do wody z lodem o pH 2. Osad odsączono pod próżnią, rozpuszczono w CH2C12, przemyto wodą i wysuszono nad MgSO,,. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano żółto-brązowy surowy produkt, który wykrystalizował w -4°C z układu CH2Cl2/5% metanolu. Otrzymano 165 mg czystego produktu o t.t. 160-161°C.
Przykład 2. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-(aminokarbonyloaminosulfonylo)tiofenu o wzorze 15
Do 299 mg (0,8 mmola) 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-sulfamoilotiofenu dodano 448 mg KOCN oraz 0,6 ml trietylaminy, a następnie całość ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 4 godziny. Ochłodzony roztwór odsączono i odparowano do sucha. Pozostałość mieszano z 40 ml H2O, 25 ml trietylaminy i 25 ml octanu etylu. Fazę organiczną trzykrotnie wyekstrahowano wodą zawierającą 1% trietylaminy. Połączone fazy wodne zakwaszono 2N kwasem solnym. Po wytrąceniu się osadu całość mieszano przez 3 godziny na łaźni lodowej, a następnie osad odsączono pod próżnią. Otrzymano produkt o t.t. 172 - 174°C.
Przykład 3. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-3-metylo-5-(metyloaminokarbonyloaminosulfonylo)tiofenu o wzorze 16
Zastosowano tok postępowania z przykładu 1 z użyciem 2-[2- (5-chloro-2-metoksybenzoiloamino) etylo] -3-metylo-5-sulfamoilotiofenu i trichloracetamidu. Surowy produkt oczyszczono przez mieszanie w ciepłym (30°C) octanie etylu. Otrzymano związek tytułowy o t.t. 185 - 187°C.
Przykład 4. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-3-metylo-5-(aminokarbonyloaminosulfonylo)fiofenu o wzorze 17
Do 311 mg (0,8 mmola) 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-3-metylo-5-sulfamoilotiofenu dodano 448 mg KoCn oraz 0,6 ml trietyloaminy, po czym całość ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 4 godziny. Ochłodzony roztwór odsączono i odparowano do sucha. Pozostałość mieszano z 40 ml H2O, 25 ml trietyloaminy i 25 ml octanu etylu. Fazę organiczną trzykrotnie wyekstrahowano wodą zawierającą 1% trietyloaminy. Połączone wodne fazy zakwaszono 2N kwasem solnym. Po wytrąceniu się osadu całość mieszano przez 3 godziny na łaźni lodowej, a potem osad odsączono pod próżnią. Otrzymano związek tytułowy o t.t. 174 - 176°C.
Przykład 5. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-(metyloaminotiokarbonyloaminosulfonylo)tiofenu o wzorze 18
W 3 ml absolutnego DMF rozpuszczono 375 mg 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-sulfamoilotiofenu, 415 mg K2CO3 i 90 mg izotiocyjanianu metylu i całość mieszano przez 3 godziny w 60°C. Ochłodzony roztwór wlano do 2N HCl i powstały osad odsączono pod próżnią. Wysuszoną pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym przy użyciu układu octan etylu/toluen (1:1) jako fazy ruchomej. Otrzymano 228 mg produktu o t.t. 182 - 184°C.
183 561
Przykład 6. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-4-(metyloaminokarbonyloaminosulfonylo)-5-metylotiofenu o wzorze 19
Zastosowano tok z przykładu 1 z użyciem 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-5-metyło-4-sulfamoilotiofenu i trichloracetamidu. Otrzymano związek tytułowy o t.t. 198 -199°C.
Przykład 7. Wytwarzanie 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloaminoetylo]-4-(aminokarbonyloaminosulfonylo)-5-metylotiofenu
Zastosowano tok z przykładu 2 z użyciem 2-[2-(5-chloro-2-metoksybenzoiloamino)etylo]-4-sulfamoilo-5-metylotiofenu i KOCN. Otrzymano związek tytułowy o t.t. 160 - 161°C.
183 561
Wzór 1 b
183 561
NHR(2)
CfC—
R(2)-N=C=0 ° R(2)-N=C=S
Wzór 4 Wzór 5 Wzór 6
183 561
183 561 H3C
183 561
H3C
H3C,
O
Wzór 19
CJ
183 561
Wzór 11
Schemat 1
Schemat 2
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.
Cena 4,00 zł.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub Cj-C2-alkil; R(2) oznacza atom wodoru lub CrC2-alkil; X oznacza atom tlenu lub siarki; a Y i Z niezależnie oznaczają atom chloru lub Ct-C2-alkoksyl; a także ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub metyl; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
  3. 3. Związek według zastrz. 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub metyl; X oznacza atom tlenu; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
  4. 4. Związek według zastrz. 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub metyl; X oznacza atom siarki; a Z oznacza metoksyl lub etoksyl.
  5. 5. Sposób wytwarzania nowych pochodnych tiofenosulfonylomocznika lub tiofenosulfonylotiomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub Cp-C2-alkil; R(2) oznacza atom wodoru lub C}-C2-alkil; X oznacza atom tlenu lub siarki; a Y i Z niezależnie oznaczają atom chloru lub C]-C2-alkoksyl; a także ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, że (a) aromatyczny sulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y i Z mają wyżej podane znaczenie, a M oznacza jon metalu alkalicznego, jon metalu ziem alkalicznych, jon amonowy lub jon tetraalkiloamoniowy, poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym izocyjanianem o ogólnym wzorze 4, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem podstawionego tiofenosulfonylomocznika o wzorze la; albo (b) aromatyczny tiofenosulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y, Z i M mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym trichloroacetamidem o ogólnym wzorze 5, w którym R (2) ma wyżej podane znaczenie, w obecności zasady, z wytworzeniem tiofenosulfonylomocznika o ogólnym wzorze la; albo (c) tiofenosulfonoamid o ogólnym wzorze 2 lub jego sól o ogólnym wzorze 3, w których to wzorach R(1), Y, Z i M mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z R(2)-podstawionym izotiocyjanianem o ogólnym wzorze 6, w którym R(2) ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem podstawionego tiofenosulfonylotiomocznika o wzorze 1b; po czym produkty reakcji wyodrębnia się ewentualnie w postaci soli.
  6. 6. Środek farmaceutyczny zawierający substancję czynną i substancje pomocnicze, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera nową podstawioną pochodną tiofenosulfonylomocznika lub tiofenosulfonylotiomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R(1) oznacza atom wodoru lub C}-C2-alkil; R(2) oznacza atom wodoru lub C1-C2-alkil; X oznacza atom tlenu lub siarki; a Y i Z niezależnie oznaczają atom chloru lub C1-C2-alkoksyl; względnie jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.
PL96312532A 1995-02-01 1996-01-29 Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny PL183561B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE19503136A DE19503136A1 (de) 1995-02-01 1995-02-01 Substituierte Thiophenylsulfonylharnstoffe und -thioharnstoffe, Verfahren zu ihrer Herstellung, ihre Verwendung als Medikament oder Diagnostikum sowie sie enthaltendes Medikament

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL312532A1 PL312532A1 (en) 1996-08-05
PL183561B1 true PL183561B1 (pl) 2002-06-28

Family

ID=7752837

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96312532A PL183561B1 (pl) 1995-02-01 1996-01-29 Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny

Country Status (29)

Country Link
US (1) US5792788A (pl)
EP (1) EP0729954B1 (pl)
JP (1) JP4021949B2 (pl)
KR (1) KR100449192B1 (pl)
CN (1) CN1071752C (pl)
AR (1) AR002026A1 (pl)
AT (1) ATE248829T1 (pl)
AU (1) AU700884B2 (pl)
BR (1) BR9600290A (pl)
CA (1) CA2168517C (pl)
CZ (1) CZ290738B6 (pl)
DE (2) DE19503136A1 (pl)
DK (1) DK0729954T3 (pl)
ES (1) ES2206525T3 (pl)
FI (1) FI120768B (pl)
HR (1) HRP960042B1 (pl)
HU (1) HU226121B1 (pl)
IL (1) IL116980A (pl)
MY (1) MY113423A (pl)
NO (1) NO315160B1 (pl)
NZ (1) NZ280890A (pl)
PL (1) PL183561B1 (pl)
PT (1) PT729954E (pl)
RU (1) RU2164916C2 (pl)
SI (1) SI9600033B (pl)
SK (1) SK284325B6 (pl)
TR (1) TR199600079A2 (pl)
TW (1) TW355184B (pl)
ZA (1) ZA96720B (pl)

Families Citing this family (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE102004061017A1 (de) * 2004-12-18 2006-06-22 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Piperidinsulfonylharnstoffe und -thioharnstoffe, ihre Herstellung, ihre Verwendung und sie enthaltende pharmazeutische Präparate
WO2023020412A1 (zh) * 2021-08-16 2023-02-23 中国科学院上海药物研究所 磺酰脲化合物、制备方法及其应用

Family Cites Families (11)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3124597A (en) * 1964-03-10
DE1493672C3 (de) * 1964-08-01 1974-05-02 Farbwerke Hoechst Ag, Vormals Meister Lucius & Bruening, 6000 Frankfurt Verfahren zur Herstellung von Benzolsulfonylharnstoffen
DE1518874C3 (de) * 1964-10-07 1975-03-13 Farbwerke Hoechst Ag, Vormals Meister Lucius & Bruening, 6000 Frankfurt Benzolsulfonylharnstoffe und Verfahren zu ihrer Herstellung
BE754588A (fr) * 1969-08-07 1971-02-08 Hoechst Ag Thiophene-sulfonyl-urees et les medicaments qui contiennent cessubstances
DE2413514C3 (de) * 1974-03-21 1982-03-04 Hoechst Ag, 6000 Frankfurt N-Acylaminoathylbenzolsulfonyl-N'-methylharnstoffe, Verfahren zu ihrer Herstellung und deren Verwendung
ZA813332B (en) * 1980-06-21 1982-05-26 Pfizer Larvicides and isecticides
SU1496633A3 (ru) * 1986-02-19 1989-07-23 Дюфар Интернэшнл Рисерч Б.В. (Фирма) Способ получени производных тиофена
GB9012252D0 (en) * 1990-06-01 1990-07-18 Lilly Industries Ltd Pharmaceutical compounds
DE59401361D1 (de) * 1993-02-23 1997-02-06 Hoechst Ag Substituierte Benzolsulfonylharnstoffe und -thioharnstoffe- Verfahren zu ihrer Herstellung und ihre Verwendung als Pharmazeutika
DE4341655A1 (de) * 1993-12-07 1995-06-08 Hoechst Ag Aminosubstituierte Benzolsulfonylharnstoffe und -thioharnstoffe, Verfahren zu ihrer Herstellung und ihre Verwendung als Pharmazeutika
DE4344957A1 (de) * 1993-12-30 1995-07-06 Hoechst Ag Substituierte Benzolsulfonylharnstoffe und -thioharnstoffe, Herstellungsverfahren und Verwendungsmöglichkeiten pharmazeutischer Präparate auf Basis dieser Verbindungen

Also Published As

Publication number Publication date
HRP960042A2 (en) 1997-10-31
TW355184B (en) 1999-04-01
FI960430A0 (fi) 1996-01-30
JPH08253471A (ja) 1996-10-01
FI960430L (fi) 1996-08-02
DK0729954T3 (da) 2003-12-01
TR199600079A2 (tr) 1996-08-21
IL116980A0 (en) 1996-05-14
PT729954E (pt) 2004-01-30
PL312532A1 (en) 1996-08-05
SK13496A3 (en) 1996-10-02
KR100449192B1 (ko) 2005-09-06
HU226121B1 (en) 2008-04-28
CZ290738B6 (cs) 2002-10-16
DE59610691D1 (de) 2003-10-09
CA2168517A1 (en) 1996-08-02
SI9600033B (en) 2001-12-31
NZ280890A (en) 1996-10-28
KR960031453A (ko) 1996-09-17
NO315160B1 (no) 2003-07-21
AU700884B2 (en) 1999-01-14
AU4224696A (en) 1996-08-08
IL116980A (en) 2001-06-14
SK284325B6 (sk) 2005-01-03
DE19503136A1 (de) 1996-08-08
HUP9600218A2 (en) 1997-05-28
CA2168517C (en) 2007-02-27
ZA96720B (en) 1997-07-31
BR9600290A (pt) 1997-12-23
NO960411D0 (no) 1996-01-31
HRP960042B1 (en) 2004-10-31
ES2206525T3 (es) 2004-05-16
FI120768B (fi) 2010-02-26
CN1071752C (zh) 2001-09-26
CN1134421A (zh) 1996-10-30
MY113423A (en) 2002-02-28
EP0729954A1 (de) 1996-09-04
CZ28096A3 (cs) 1998-04-15
NO960411L (no) 1996-08-02
JP4021949B2 (ja) 2007-12-12
EP0729954B1 (de) 2003-09-03
RU2164916C2 (ru) 2001-04-10
SI9600033A (en) 1996-10-31
HUP9600218A3 (en) 2000-03-28
US5792788A (en) 1998-08-11
AR002026A1 (es) 1998-01-07
ATE248829T1 (de) 2003-09-15

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU664940B2 (en) Substituted benzenesulfonylureas and - thioureas - processes for their preparation and their use as pharmaceuticals
PL181950B1 (pl) Nowe podstawione pochodne benzenosulfonylotiomocznika i sposób wytwarzania nowych podstawionych pochodnych benzenosulfonylotiomocznika PL PL PL PL PL
JPH10139775A (ja) 3−アミドクロマニルスルホニル(チオ)尿素、それらの製法、それらの使用およびそれらを含有する医薬製剤
JPH07196597A (ja) アミノ置換ベンゼンスルホニル尿素および−チオ尿素、それらの製造方法および医薬としてのそれらの使用
SI9600040A (en) Substituted benzensulphonyl ureas and thioureas, process for the preparation thereof and use thereof for the preparation of pharmaceutical preparations as well as pharmaceutical preparations containing them
PL183561B1 (pl) Nowe podstawione pochodne tiofenosulfonylomocznika i tiofenosulfonylotiomocznika, sposób ich wytwarzania i środek farmaceutyczny
KR100460961B1 (ko) 치환된크로마닐설포닐(티오)우레아및이를포함하는약제학적조성물
MXPA97008783A (en) 3-amido-cromanilsulfonil (tio) ureas, procedure for its preparation, its employment and pharmaceutical preparations that contain it

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120129