PL184143B1 - Podnośnik szyby, zwłaszcza szyby pojazdu - Google Patents

Abstract

1. Podnosnik szyby, zwlaszcza szyby pojazdu posia- dajacy zespól podnosnika zawierajacy nieruchoma bieznie usytuowana równolegle do kierunku ruchu szyby i podpie- rajacy szybe suwak zamocowany suwliwie w stosunku do biezni, równolegle do jej osi wzdluznej oraz zespól napedo- wy wyposazony w nieruchoma obudowe, beben osadzony obrotowo w obudowie i elementy napedu obrotowego bebna, przy czym zespól podnosnika i zespól napedowy polaczone sa poprzez uklad transmisyjny zawierajacy pare gietkich pancerzy posiadajacych pierwsze konce zamocowane do obudowy i drugie konce polaczone z zespolem podnosnika oraz linke ciegnowa umieszczona suwliwie w obu pancer- zach i usytuowana wokól bebna, przy czym oba przeciwne konce linki ciegnowej sa polaczone z zespolem podnosnika, znamienny tym, ze drugie konce pancerzy (32, 34) sa pola- czone z suwakiem (22) wyposazonym w wewnetrzne kanaly prowadzace linki ciegnowej (46, 48), pierwszy kanal (50) i drugi kanal (52), które to kanaly umieszczone sa pomie- dzy otworami wlotowymi, do których zamocowane sa drugie konce (40, 42) pancerzy (32, 34) i przeciwleglymi koncami nieruchomej biezni (20), przy czym dwa prze- ciwlegle konce linki ciegnowej (46, 48) sa zamocowane do konców nieruchomej biezni (20), zas czesci (46a, 48a) linki ciegnowej (46, 48) umieszczonej pomiedzy wylotami i przeciwleglymi koncami biezni (20) przebiegaja równole- gle do tej biezni. FIG . 1 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy podnośnika szyby, zwłaszcza szyby pojazdu.

Znane są rozwiązania podnośników szyby pojazdu zawierające zespół podnośnika, w którego skład wchodzi nieruchoma bieżnia leżąca zgodnie z kierunkiem ruchu szyby oraz suwak przebiegający wzdłuż tej bieżni i podpierający szybę, zespół napędowy, w którego skład wchodzi nieruchoma obudowa i bęben obracający się w obudowie oraz środki do obracania tego bębna i układ transmisyjny, w którego skład wchodzi para giętkich pancerzy cięgien, z których każdy ma pierwszy koniec zamocowany do obudowy oraz drugi koniec zamocowany do zespołu podnośnika, i linka cięgnowa przesuwna w obu pancerzach, przebiegająca wokół bębna i posiadająca oba przeciwne końce połączone z zespołem podnośnika.

Stan techniki najbardziej zbliżony do wynalazku przedstawia podnośnik szyby, w którym drugie końce giętkich pancerzy cięgien są zamocowane do wsporników połączonych z górnym i dolnym końcem toru. Linki wychodzące z końców pancerzy przebiegają wzdłuż toru na kółkach lub podobnych elementach prowadzących zgodnie z suwakiem, do którego są zamocowane.

Tego rodzaju znane urządzenia są drogie w produkcji, co wynika z zastosowania wsporników, kółek prowadzących itp. oraz sworzni, na których kółka się obracają. Oprócz kosztów wytwarzania i montażu tych części występuje również koszt spajania wsporników do końców bieżni.

Celem obecnego wynalazku jest zapewnienie podnośnika szyby, który posiada funkcjonalne zalety znanych urządzeń tej samej kategorii i jest tańszy dzięki brakowi wsporników oraz kółek lub podobnych elementów prowadzących.

Podnośnik szyby, zwłaszcza szyby pojazdu posiadający zespół podnośnika zawierający nieruchomą bieżnię usytuowaną równolegle do kierunku ruchu szyby i podpierający szybę suwak zamocowany suwliwie w stosunku do bieżni, równolegle do jej osi wzdłużnej, oraz zespół napędowy wyposażony w nieruchomą obudowę, bęben osadzony obrotowo w obudowie i elementy napędu obrotowego bębna, przy czym zespół podnośnika i zespół napędowy

184 143 połączone są poprzez układ transmisyjny zawierający parę giętkich pancerzy posiadających pierwsze końce zamocowane do obudowy i drugie końce połączone z zespołem podnośnika oraz linkę cięgnową umieszczoną suwliwie w obu pancerzach i usytuowaną wokół bębna, przy czym oba przeciwne końce linki cięgnowej są połączone z zespołem podnośnika, według wynalazku charakteryzuje się tym, że drugie końce pancerzy są połączone z suwakiem wyposażonym w wewnętrzne kanały prowadzące linki cięgnowej, pierwszy kanał i drugi kanał, które to kanały umieszczone są pomiędzy otworami wlotowymi, do których zamocowane są drugie końce pancerzy i przeciwległymi końcami nieruchomej bieżni, przy czym dwa przeciwległe końce linki cięgnowej są zamocowane do końców nieruchomej bieżni, zaś części linki cięgnowej umieszczonej pomiędzy wylotami i przeciwległymi końcami bieżni przebiegają równolegle do tej bieżni.

Korzystnie, pierwszy kanał oraz drugi kanał krzyżują się wewnątrz suwaka jednocześnie leżąc w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem, wlotowym umieszczonym w pobliżu górnego naroża suwaka na stronie zwróconej do zespołu napędowego i posiadającego oś pochyloną w dół, zbieżnie do bieżni a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka skierowanym w stronę dolnego końca bieżni, zaś drugi kanał przebiega wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem wlotowym umieszczonym w pobliżu dolnego naroża suwaka na stronie zwróconej do zespołu napędowego, posiadającym oś nachyloną ku górze, zbieżnie do bieżni a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka i skierowanym do górnego końca bieżni.

Korzystnie, pierwszy kanał usytuowany wewnątrz suwaka umieszczony jest wzdłuż zakrzywionego toru odchylonego o około 90° pomiędzy górnym otworem wlotowym leżącym na boku suwaka skierowanym do zespołu napędowego i mającym oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka, zwróconym do górnego końca bieżni, natomiast drugi kanał usytuowany jest wewnątrz suwaka i umieszczony wzdłuż zakrzywionego toru z odchyleniem około 90° pomiędzy dolnym otworem wlotowym leżącym na tym samym boku suwaka, który ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka i zwróconym do dolnego końca bieżni.

Korzystnie, oba wewnętrzne kanały, pierwszy kanał i drugi kanał krzyżują się wewnątrz suwaka leżąc jednocześnie w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy górnym otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka, skierowanym do zespołu napędowego i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka i zwróconym do dolnego końca bieżni, natomiast drugi kanał jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy dolnym otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka skierowanym do zespołu napędowego i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka i zwróconym do górnego końca bieżni.

Korzystnie, oba wewnętrzne kanały, pierwszy kanał oraz drugi kanał suwaka, krzyżują się wewnątrz suwaka leżąc jednocześnie w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka zwróconym do zespołu napędowego i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni a wylotem umieszczonym w końcu suwaka zwróconym do tego końca bieżni, natomiast drugi kanał przebiega wzdłuż prostoliniowego toru równoległego do toru suwaka, pomiędzy otworem wlotowym w przeciwnym końcu suwaka a wylotem umieszczonym w jego drugim końcu.

Korzystnie, pierwszy kanał usytuowany jest wzdłuż zakrzywionego toru i posiada wylot umieszczony w dolnym końcu suwaka skierowany w kierunku dolnego końca bieżni a otwór wlotowy prostoliniowego, drugiego kanału jest umieszczony w tym dolnym końcu bieżni.

Korzystnie, dwa wewnętrzne kanały, pierwszy kanał i drugi kanał wewnątrz suwaka są usytuowane wzdłuż prostoliniowych, wzajemnie równoległych torów i równoległych do bieżni, przy czym pierwszy kanał jest usytuowany pomiędzy otworem wlotowym w górnym końcu suwaka a wylotem skierowanym do dolnego końca bieżni, natomiast drugi kanał jest

184 143 usytuowany pomiędzy otworem wlotowym w dolnym końcu suwaka a wylotem skierowanym do górnego końca bieżni.

Korzystnie, suwak zawiera parę połączonych połówek skorupowych, z których każda posiada wgłębienia wspólnie tworzące oba kanały wewnętrzne, pierwszy kanał i drugi kanał.

Zalety rozwiązania według wynalazku wynikają z faktu, iż drugie końce pancerzy cięgien są zamocowane do suwaka posiadającego parę wewnętrznych kanałów prowadzenia linki, które to kanały przebiegają pomiędzy otworami wlotowymi, do których zamocowane są drugie końce pancerzy, odpowiednio przeciwnymi wylotami zwróconymi w stronę przeciwnych końców bieżni. Przeciwne końce linki są zamocowane do końców bieżni, w wyniku czego końce linki umieszczone pomiędzy wylotami i końcami bieżni przebiegają równolegle do niej.

Koncepcja, na której opiera się wynalazek zmienia konwencjonalną zasadę działania podnośników szyby, w których dwa przeciwne odgałęzienia linki przesuwają się w giętkich pancerzach. Według wynalazku i przy spełnieniu znanej funkcji podparcia szyby suwak pełni również funkcję odchylania sił w dwóch odgałęzieniach linki w kierunku osi naporu okna, co normalnie jest zapewnione przez kółka lub podobne człony prowadzące umieszczone na końcach bieżni, w którym przesuwa się suwak.

Spełnianie tej funkcji jest możliwe dzięki elastyczności pancerzy, których końce odległe od zespołu napędowego podążają za suwakiem podczas wykonywania przez niego ruchu w górę i w dół.

Dzięki elastyczności pancerzy cięgien układ ten nie stwarza rygorystycznych ograniczeń odnośnie długości bieżni i jej odległości od zespołu napędowego. W związku z tym ten sam podnośnik szyby będzie odpowiedni do zamontowania w różnych modelach pojazdów mechanicznych, bez potrzeby wprowadzania zmian.

Dzięki wyeliminowaniu wsporników kół prowadzących itp. urządzenie według wynalazku posiada również tę zaletę, że jest lżejsze w porównaniu z innymi podnośnikami tej samej kategorii.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia drzwi pojazdu mechanicznego z układem podnośnika szyby według wynalazku w przykładzie wykonania w widoku z przodu, fig. 2 - fragment urządzenia według fig. 1, z uwidocznioną bieżnią i suwakiem w powiększeniu, fig. 3 - fragment bieżni i część suwaka według fig. 2 w przekroju częściowym, w powiększeniu, fig. 4 - fragment podnośnika według wynalazku w innym przykładzie wykonania, w przekroju częściowym w powiększeniu, fig. 5 - fragment podnośnika według wynalazku w kolejnym przykładzie wykonania, w przekroju częściowym w powiększeniu oraz fig. 6 - fragment podnośnika według wynalazku w następnym przykładzie wykonania, w przekroju częściowym w powiększeniu.

W przykładzie wykonania wynalazku przedstawionym na. fig. 1, drzwi pojazdu mechanicznego zawierają blaszane poszycie 10, z górną częścią posiadającą otwór tworzący ramę okienną 12 i wnęką dolną 14.

W poszyciu 10 zamontowana jest szyba okienna 16 przesuwająca się pomiędzy położeniem podniesionym, w którym znajduje się w ramie 12 i położeniem, w którym jest przynajmniej częściowo opuszczona we wnękę dolną 14.

We wnęce dolnej 14 zamocowany jest zespól podnośnika 18, służący do przesuwania szyby okiennej 16 w górę i w dół.

Zespół podnośnika 18 składa się z nieruchomej bieżni biegnącej w kierunku ruchu szyby okiennej 16, suwaka 22 przesuwającego się wzdłuż bieżni 20 i podpierającego szybę okienna 16 w jej środkowym regionie dolnym.

We wnęce 14 umieszczony jest również zespół napędowy 24 w znany sposób, zawierający nieruchomą obudowę 26, bęben 28 obracający się w obudowie 26 i elementy napędu obrotowego do obracania bębna 28, w korzystnym przykładzie wykonania w postaci motoreduktora 30.

Zespół podnośnika 18 i zespół napędowy 24 są połączone ze sobą układem transmisyjnym utworzonym przez parę giętkich pancerzy 32, 34 cięgien.

184 143

Pierwsze końce 36, 38 każdego elastycznego pancerza cięgien są zamocowane do obudowy 26, drugie końce 40, 42 pancerzy 32, 34 cięgien, utworzone przez końcówki, są połączone z zespołem podnośnika 18 i w zalecanym przykładzie wykonania są zamocowane do suwaka 22 jak przedstawiono na fig. 2 i 3.

Jak pokazano na fig. 2 i 3, suwak 22 zamontowany w znany sposób suwliwie w bieżni 20 jest utworzony przez blok, korzystnie wykonany z mocnego sztucznego tworzywa o małym współczynniku tarcia, jak na przykład poliamid lub policzterofluoroetylen.

Blok suwaka 22 jest utworzony przez parę połączonych połówek skorupowych, z których każda posiada wgłębienia wspólnie tworzące dwa kanały, które będą opisane poniżej. Sworzeń 44 integralny z blokiem lub z jedną jego częścią pracuje jako podparcie dla szyby okiennej 16 według fig. 1.

W układzie transmisyjnym występują ponadto dwa elastyczne pancerze 32, 34 cięgien i linka przesuwna w obu pancerzach przechodząca w znany sposób wokół bębna 28 według, jak uwidoczniono na fig. 1, której przeciwne końce są połączone z zespołem podnośnika 18 w sposób, który będzie obecnie opisany.

Dwa przeciwległe końce linki cięgnowej 46 i 48 wystają z bębna.

W zalecanym przykładzie wykonania wynalazku w suwaku 22 wykonano parę wewnętrznych kanałów służących do prowadzenia dwóch końców linki cięgnowej 46, 48. Kanały te przebiegaaą pomiędzy otworami wlotowymi, do których zaczepiono drugie końce 40, 42 pancerzy 34, 32 cięgien i przeciwnie położonymi wylotami zwróconymi do przeciwnych końców bieżni 20.

Oba przeciwne końce linki są zamocowane do odnośnych końców bieżni 20 za pomocą końcówek 54, 56. W ten sposób oba przeciwległe końce linki zawierają odcinki 46a, 48a, biegnące równolegle do bieżni 20 od wylotów pierwszego i drugiego kanału 50, 52.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 3 pierwszy i drugi kanał 50, 52 krzyżują się wewnątrz suwaka 22 bez przecięcia. Pierwszy kanał 50 biegnie wzdłuż zakrzywionego toru od otworu wlotowego umieszczonego w górnym regionie narożnym suwaka 22 po stronie zwróconej do zespołu napędowego. Otwór wlotowy posiada oś, która pochyla się w dół zbieżnie do toru bieżni. Pierwszy kanał 50 jest zakończony wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka 22 zwróconym w stronę dolnego końca bieżni 20.

Drugi kanał 52 również przebiega wzdłuż zakrzywionego toru od otworu wlotowego umieszczonego w dolnym regionie dolnego naroża suwaka 22, również na stronie zwróconej do zespołu napędowego 24 (fig. 1). Oś otworu wlotowego pochyla się w górę zbieżnie do bieżni 20. Otwór wlotowy posiada oś, która pochyla się w dół zbieżnie do bieżni 20. Drugi kanał 52 jest zakończony wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka 22 zwróconym w stronę dolnego końca bieżni 20.

Na fig. 4 przedstawiono drugi przykład wykonania według wynalazku, w którym kanały wewnątrz suwaka nie przecinaaą się. Dla uproszczenia części identyczne lub podobne do pokazanych na fig. 3, oznaczono tymi samymi odnośnikami na fig. 4.

Jeden z kanałów wewnętrznych, pierwszy kanał 50 przebiega wzdłuż zakrzywionego toru odchylonego zasadniczo o 90° od górnego otworu wlotowego (odpowiadający drugiemu końcowi 40 pancerza 32 górnego), który znajduje się na boku suwaka 22 zwróconym do zespołu napędowego 24 (fig. 1), i którego oś jest zasadniczo prostopadła do bieżni 20. Pierwszy kanał 50 wewnętrzny jest zakończony otworem wylotowym umieszczonym w górnym końcu suwaka 22, w wyniku czego następuje odchylenie końcowego odcinka 46a linki do góry w kierunku górnego końca bieżni 20. Drugi kanał 52 wewnętrzny suwaka 22 przebiega wzdłuż zakrzywionego toru odchylonego zasadniczo o 90° od dolnego otworu wlotowego (odpowiadający drugiemu końcowi 42 pancerza 34 dolnego), który znajduje się na wspomnianym uprzednio boku suwaka 22, i którego oś jest zasadniczo prostopadła do bieżni 20. Dolny, drugi kanał 52 wewnętrzny jest zakończony otworem wylotowym umieszczonym w dolnym końcu suwaka 22 i zwrócony w kierunku dolnego końca bieżni 20, w wyniku czego następuje odchylenie odcinka linki 48a w dół.

184 143

Trzeci przykład wykonania wynalazku, przedstawiony na fig. 5 jest podobny do przykładu wykonania według fig. 3 pod tym względem, że kanały suwaka krzyżują się bez przecinania.

Dla uproszczenia te same odnośniki ponownie wykorzystano na fig. 5 do oznaczenia identycznych lub podobnych części jak na figurach poprzednich.

Na fig. 5 pierwszy kanał 50 wewnętrzny przebiega wzdłuż zakrzywionego toru od górnego otworu wlotowego (odpowiadającego drugiemu końcowi 40 pancerza 32), który jest umieszczony z boku suwaka 22 zwróconym do zespołu napędowego (fig. 1), i którego oś jest zasadniczo prostopadła do bieżni 20. Pierwszy kanał 50 jest zakończony, jak pokazano na fig. 3, wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka 22.

Drugi kanał przebiega wzdłuż zakrzywionego toru odpowiadającego drugiemu końcowi 42 pancerza 34 umieszczonego po tej samej stronie suwaka 22 jak poprzednio i ma oś zasadniczo prostopadłą do bieżni 20.

Drugi kanał 52 wychodzi w górnym końcu suwaka 22 jak w przykładzie według fig. 3.

Na fig. 6, na której przedstawiono czwarty przykład wykonania wynalazku, dla uproszczenia tymi samymi odnośnikami oznaczono części identyczne lub podobne do przedstawionych na poprzednich figurach.

W przykładzie wykonania według fig. 6 dwa kanały, pierwszy kanał 50 i drugi kanał 52 krzyżują się wewnątrz suwaka 22 bez przecinania.

Pierwszy kanał 50 przebiega wzdłuż zakrzywionego toru od otworu wlotowego (odpowiadającego drugiemu końcowi 40 pancerza 32 górnego), który jest umieszczony na strome suwaka skierowanej do napędu 24 (fig. 1), i którego oś jest zasadniczo prostopadła do bieżni 20.

Pierwszy kanał 50 wychodzi w dolnym końcu suwaka jak w przykładzie wykonania na fig. 5.

Natomiast drugi kanał 52 przebiega wzdłuż prostoliniowego toru, zasadniczo równoległego do bieżni 20, od dolnego otworu wlotowego (odpowiadającego drugiemu końcowi 42 pancerza 34 dolnego) do wylotu usytuowanego w górnym końcu.

Układ przedstawiony na fig. 5 może być oczywiście odwrócony.

Ponadto w suwaku występuje para prostych suwaków wzajemnie równoległych i równoległych do bieżni, w których otwory wlotowe i wylotowe są umieszczone w przeciwnych końcach.

Ten ostatni przykład oraz przykład pokazany na fig. 6 mogą być nieodpowiednie do zamontowania w drzwiach pojazdu mechanicznego, ponieważ górna część układu transmisyjnego odpowiadająca górnemu pancerzowi 32 nie mieści się łatwo we wnęce 14 bez zbędnego wystawania powyżej dolnej krawędzi ramy okna.

Przykład ten może być natomiast zastosowany w połączeniu z drugim podobnym podnośnikiem szyby do przesuwania szyby za pomocą dwóch suwaków współpracujących z dwoma skrajnymi krawędziami szyby.

Zastosowanie tego typu rozwiązania mogłoby być przydatne do napędu szyb w autobusach, wagonach kolejowych i w budynkach.

Wynalazek przeznaczono do zastosowania w drzwiach pojazdów mechanicznych, lecz może być użyty w innych dziedzinach, zarówno do pojazdów w ogólności jak i przykładowo do drzwi i okien w budynkach.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Podnośnik szyby, zwłaszcza szyby pojazdu posiadający zespół podnośnika zawierający nieruchomą bieżnię usytuowaną równolegle do kierunku ruchu szyby i podpierający szybę suwak zamocowany suwliwie w stosunku do bieżni, równolegle do jej osi wzdłużnej oraz zespół napędowy wyposażony w nieruchomą obudowę, bęben osadzony obrotowo w obudowie i elementy napędu obrotowego bębna, przy czym zespół podnośnika i zespół napędowy połączone są poprzez układ transmisyjny zawierający parę giętkich pancerzy posiadających pierwsze końce zamocowane do obudowy i drugie końce połączone z zespołem podnośnika oraz linkę cięgnową umieszczoną suwliwie w obu pancerzach i usytuowaną wokół bębna, przy czym oba przeciwne końce linki cięgnowej są połączone z zespołem podnośnika, znamienny tym, że drugie końce pancerzy (32, 34) są połączone z suwakiem (22) wyposażonym w wewnętrzne kanały prowadzące linki cięgnowej (46, 48), pierwszy kanał (50) i drugi kanał (52), które to kanały umieszczone są pomiędzy otworami wlotowymi, do których zamocowane są drugie końce (40,42) pancerzy (3(2,34) i przeciwległymi końcami nieruchomej bieżni (20), przy czym dwa przeciwległe końce linki cięgnowej (46, 48) są zamocowane do końców nieruchomej bieżni (20), zaś części (46a, 48a) linki cięgnowej (46, 48) umieszczonej pomiędzy wylotami i przeciwległymi końcami bieżni (20) przebiegają równolegle do tej bieżni.
2. 2. Podnośnik szyby według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy kanał (50) oraz drugi kanał (52) krzyżują się wewnątrz suwaka (22) jednocześnie leżąc w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał (50) jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem wlotowym umieszczonym w pobliżu górnego naroża suwaka (22) na stronie zwróconej do zespołu napędowego (24) i posiadającego oś pochyloną, w dół, zbieżnie do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka (22) skierowanym w stronę dolnego końca bieżni (20), zaś drugi kanał (52) przebiega wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem wlotowym umieszczonym w pobliżu dolnego naroża suwaka (22) na stronie zwróconej do zespołu napędowego (24), posiadającym oś nachyloną ku górze, zbieżnie do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka (22) i skierowanym do górnego końca bieżni (20).
3. 3. Podnośnik szyby według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy kanał (50) usytuowany wewnątrz suwaka (22), umieszczony jest wzdłuż zakrzywionego toru odchylonego o około 90° pomiędzy górnym otworem wlotowym leżącym na boku suwaka (22) skierowanym do zespołu napędowego (24) i mającym oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka (22), zwróconym do górnego końca bieżni (20), natomiast drugi kanał (52) usytuowany jest wewnątrz suwaka (22) i umieszczony wzdłuż zakrzywionego toru z odchyleniem około 90° pomiędzy dolnym otworem wlotowym leżącym na tym samym boku suwaka (22), który ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka (22) i zwróconym do dolnego końca bieżni (20).
4. 4. Podnośnik szyby według zastrz. 1, znamienny tym, że oba wewnętrzne kanały, pierwszy kanał (50) i drugi kanał (52) krzyżują się wewnątrz suwaka (22) leżąc jednocześnie w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał (50) jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy górnym otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka (22) skierowanym do zespołu napędowego (24) i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w dolnym końcu suwaka (22) i zwróconym do dolnego końca bieżni (20), natomiast drugi kanał (52) jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy dolnym otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka (22) skierowanym do zespołu napędowego (24) i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w górnym końcu suwaka (22) i zwróconym do górnego końca bieżni (20).

   184 143
5. 5. Podnośnik szyby według zastrz. 1, znamienny tym, że oba wewnętrzne kanały, pierwszy kanał (50) oraz drugi kanał (52) suwaka (22), krzyżują się wewnątrz suwaka (22) leżąc jednocześnie w dwóch równoległych względem siebie płaszczyznach, przy czym pierwszy kanał (50) jest usytuowany wzdłuż zakrzywionego toru pomiędzy otworem wlotowym, który jest umieszczony na boku suwaka (22) zwróconym do zespołu napędowego (24) i ma oś w przybliżeniu prostopadłą do bieżni (20) a wylotem umieszczonym w końcu suwaka (22) zwróconym do tego końca bieżni (20), natomiast drugi kanał (52) przebiega wzdłuż prostoliniowego toru równoległego do toru suwaka (22), pomiędzy otworem wlotowym w przeciwnym końcu suwaka (22) a wylotem umieszczonym w jego drugim końcu.
6. 6. Podnośnik szyby według zastrz. 5, znamienny tym, że pierwszy kanał (50) usytuowany jest wzdłuż zakrzywionego toru i posiada wylot umieszczony w dolnym końcu suwaka (22) skierowany w kierunku dolnego końca bieżni (20) a otwór wlotowy prostoliniowego, drugiego kanału (52) jest umieszczony w tym dolnym końcu bieżni (20).
7. 7. Podnośnik szyby według zastrz. 1, znamienny tym, że dwa wewnętrzne kanały, pierwszy kanał (50) i drugi kanał (52) wewnątrz suwaka (22) są usytuowane wzdłuż prostoliniowych, wzajemnie równoległych torów i równoległych do bieżni (20), przy czym pierwszy kanał (50) jest usytuowany pomiędzy otworem wlotowym w górnym końcu suwaka (22) a wylotem skierowanym do dolnego końca bieżni (20), natomiast drugi kanał (52) jest usytuowany pomiędzy otworem wlotowym w dolnym końcu suwaka (22) a wylotem skierowanym do górnego końca bieżni (20).
8. 8. Podnośnik szyby według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że suwak (22) zawiera parę połączonych połówek skorupowych, z których każda posiada wgłębienia wspólnie tworzące oba kanały wewnętrzne, pierwszy kanał (50) i drugi kanał (52).