PL184402B1 - Nakrętka z pierścieniem gwarancyjnym - Google Patents

Abstract

1. Nakretka z pierscieniem gwaran- cyjnym, posiadajaca cylindryczny fartuch, na którym znajduje sie co najmniej jeden gwint, zamknieta na jednym koncu den- kiem, posiadajaca ponadto pierscien gwa- rancyjny przymocowany do wolnego kranca fartucha za pomoca zrywalnych elementów laczacych, przy czym pierscien gwarancyj- ny zaopatrzony jest w klapki zagiete do wewnatrz nakretki w kierunku jej denka, przystosowane do wspólpracy z pierscie- niowym zeberkiem znajdujacym sie na szyjce pojemnika zamykanego nakretka znamienna tym, ze na dolnej krawedzi fartucha (3), w co najmniej dwóch oddziel- nych miejscach, ma ona co najmniej jeden wystep (9) i/lub co najmniej jedno wglebie- nie (10) tworzace polaczenie na czopy z komplementarna czescia formy do wy- twarzania nakretki, w szczególnosci z pier- scieniem wypychajacym (21) formy. FIG 8 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nakrętka z pierścieniem gwarancyjnym.

Znane są nakrętki posiadające denko i nagwintowany fartuch, zabezpieczone pierścieniem gwarancyjnym połączonym z wolnym krańcem fartucha naprzeciw denka. Pierścień taki zawiera skierowane do góry, w kierunku wierzchołka nakrętki, klapki, które współpracują z pierścieniowym żeberkiem znajdującym się na szyjce butelki zamykanej nakrętką. Pierścień gwarancyjny połączony jest z fartuchem za pomocą zrywalnych elementów łączących. W rezultacie, przy pierwszym otwarciu butelki, kiedy nakrętka zostaje po raz pierwszy odkręcona, klapki opierają się na pierścieniowym żeberku butelki, tym samym uniemożliwiając nakrętce jej ruch wzdłuż osi szyjki. Następuje wówczas zerwanie zrywalnych elementów łączących, które umożliwia stwierdzenie, że butelka została już przynajmniej raz otwarta.

Nakrętkę tego typu ujawniono we francuskim opisie patentowym FR-2.525.565. W celu wyprodukowania takiej nakrętki stosuje się trzyczęściową formę: część ruchoma, lub górna część formy pasuje do zewnętrznego kształtu nakrętki bez pierścienia gwarancyjnego, część wyciągająca czyli pierścień wypychający pasujący do zewnętrznego kształtu pierścienia zabezpieczającego, oraz stały rdzeń formy pasujący do wewnętrznego kształtu nakrętki i pierścienia gwarancyjnego.

Przy zastosowaniu takiej formy, możliwe jest zdjęcie nakrętki z formy bez odkręcania, poprzez odsunięcie ruchem postępowym, części ruchomej i pierścienia wypychającego od stałego rdzenia. Przy wyjmowaniu wypraski z formy, klapki są dociskane do położenia promieniowego w kierunku do wnętrza pierścienia gwarancyjnego. Położenie takie jest niepożą184 402 dane. Następnie klapki podnoszone są w taki sposób, że stają się niemal równoległe do powierzchni fartucha nakrętki i pierścienia gwarancyjnego i skierowane są do denka nakrętki. W celu skierowania klapek do pożądanego położenia, pierścień gwarancyjny oraz nakrętka, która jest do niego zamocowana są przesuwane bliżej rdzenia w taki sposób, że za pomocą rdzenia formy klapki zostają dogięte do góry w kierunku wnętrza nakrętki.

W trakcie doginania klapek do góry, zespół utworzony przez nakrętkę i pierścień gwarancyjny jest przytrzymywany w miejscu jedynie przez pierścień wypychający trzymający za pierścień gwarancyjny. Spowodowane jest to tym, że część formy musi być usunięta na początku czynności wyjmowania wypraski z formy w celu umożliwienia odkształcenia się nakrętki w momencie usuwania jej z rdzenia ruchem postępowym. W trakcie doginania klapek do góry zdarza się czasami, że nakrętka pochyla się, uniemożliwiając tym samym dogięcie wszystkich klapek. To pochylenie jest wspomagane przez niewielką szczelinę pomiędzy pierścieniem wypychającym oraz pierścieniem gwarancyjnym, która powstaje w czasie wyjmowania wypraski z formy. Szczelina ta powstaje na skutek kurczenia się w wyniku stygnięcia materiału, z którego wykonany jest pierścień gwarancyjny.

Celem wynalazku jest opracowanie nakrętki, która wraz z pierścieniem gwarancyjnym nie ulega pochyleniu w trakcie doginania klapek. Tym samym jest to sprawa zapewnienia lepszego utrzymania tego zespołu nakrętki z pierścieniem gwarancyjnym w pierścieniu wypychającym.

Nakrętka według wynalazku, posiadająca cylindryczny fartuch, na którym znajduje się co najmniej jeden gwint, zamknięta na jednym końcu denkiem, posiadająca ponadto pierścień gwarancyjny przymocowany do wolnego krańca fartucha za pomocą zrywalnych elementów łączących, przy czym pierścień gwarancyjny zaopatrzony jest w klapki zagięte do wewnątrz nakrętki w kierunku jej denka, przystosowane do współpracy z pierścieniowym żeberkiem znajdującym się na szyjce pojemnika zamykanego nakrętką, charakteryzuje się tym, że na dolnej krawędzi fartucha, w co najmniej dwóch oddzielnych miejscach, ma ona co najmniej jeden występ i/lub co najmniej jedno wgłębienie tworzące połączenie na czopy z komplementarną częścią formy do wytwarzania nakrętki, w szczególności z pierścieniem wypychającym tej formy.

Korzystnie, występy i/lub wgłębienia rozmieszczone są w strefach odpowiadających co najwyżej 30% obwodu nakrętki, korzystnie, około 10% obwodu nakrętki.

Wysokość występów i/lub wgłębień jest równa co najwyżej 0,6 mm, korzystnie, około 0,5 mm.

Dolna krawędź fartucha, korzystnie, zawiera trzy występy rozmieszczone na jej obrzeżu.

W innym, korzystnym wariancie dolna część fartucha zawiera trzy wgłębienia rozłożone na jej obrzeżu.

Fartuch może zawierać na swojej wewnętrznej powierzchni trzy gwinty, zaś każdy występ, ewentualnie wgłębienie znajduje się pomiędzy zakończeniami dwóch gwintów i po stronie wolnej krawędzi fartucha.

Każdy występ, ewentualnie wgłębienie, korzystnie, znajduje się pomiędzy sąsiednimi zrywalnymi elementami łączącymi.

Nakrętka według wynalazku wytwarzana jest w specjalnej formie posiadającej część górną, ruchomą, część formy, której wewnętrzna ścianka odpowiada zewnętrznej powierzchni fartucha i denka nakrętki, część wyciągającą czyli pierścień wypychający, którego wewnętrzna powierzchnia odpowiada zewnętrznej powierzchni pierścienia gwarancyjnego oraz rdzeń, który przystosowany jest do wyjmowania ruchem postępowym ale bez obrotu, przy czym zewnętrzna powierzchnia rdzenia odpowiada wewnętrznej powierzchni denka, fartucha oraz pierścienia gwarancyjnego. Pierścień wypychający posiada na stronie skierowanej w kierunku górnej części formy, na dolnej krawędzi fartucha, oraz w przynajmniej dwóch oddzielnych miejscach, przynajmniej jedno wgłębienie i/lub przynajmniej jeden występ, tak, aby w trakcie wytłaczania oraz wyjmowania wypraski nakrętki z formy, pomiędzy fartuchem i pierścieniem wypychającym utworzyć połączenie na czopy.

W ten sposób zapewnia się doskonałą stateczność nakrętki. Spowodowane jest to tym, że w trakcie formowania, materiał tworzący nakrętkę pasuje do kształtu formy, a szczególnie

184 402 kształtu pierścienia wypychającego, zaś gdy po ochłodzeniu materiał kurczy się nieco, połączenie na czopy pozostaje i zapewnia niezawodne przytrzymanie nakrętki.

Korzystne jest, gdy pierścień wypychający posiada trzy wgłębienia lub trzy występy rozłożone na obrzeżu kryzy, na którym w zamkniętym położeniu formy, podpierana jest dolna krawędź fartucha nakrętki. W ten sposób, nakrętka jest utrzymywana na miejscu w trzech punktach, co gwarantuje dobrą stateczność, bez powstawania tam ryzyka zakleszczenia się nakrętki.

W sytuacji, kiedy rdzeń formy zawiera trzy rowki mające na celu uformowanie w fartuchu nakrętki trzech gwintów, każde wgłębienie lub występ są umieszczone pomiędzy końcami dwóch sąsiednich rowków rdzenia, znajdujących się po stronie pierścienia wypychającego. W ten oto sposób, w trakcie wyciągania rdzenia z nakrętki, występy lub wgłębienia utworzone w nakrętce podlegają minimalnemu naprężeniu.

W podobny sposób, każde wgłębienie lub występ umieszczone są pomiędzy dwoma sąsiednimi wcięciami w formie, wykonanymi w celu wytworzenia zrywalnych elementów łączących, które mocują pierścień gwarancyjny do fartucha tak, aby umożliwić wyjęcie wypraski nakrętki z formy bez ryzyka jej uszkodzenia.

Ważne jest, by występy lub wgłębienia w nakrętce miały wymiary zapewniające niezawodne, lecz niezbyt mocne utrzymywanie nakrętki na miejscu.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 do 3 przedstawiają przekrój podłużny nakrętki według wynalazku znajdującej się w formie do jej wytwarzania w trakcie różnych etapów wyjmowania nakrętki z formy; fig. 4 przedstawia szczegół A z fig. 1 w powiększeniu; fig. 5 - szczegół B z fig. 3 w powiększeniu; fig. 6 i 7 przedstawiają w powiększeniu szczegóły odpowiadające szczegółom z fig. 4 i 5 w alternatywnym przykładzie realizacji formy; fig. 8 przedstawia w perspektywie oraz w powiększonej skali, nakrętkę według wynalazku.

Nakrętka 1 ma denko 2 przechodzące w fartuch 3 posiadający wewnętrzne nagwintowanie składające się z trzech zwojów 4. Fartuch 3 na swoim wolnym krańcu połączony jest, za pośrednictwem licznych elementów łączących 5 rozmieszczonych równomiernie na jego obrzeżu, do pierścienia gwarancyjnego 6. Elementy łączące 5 można zerwać pod pewnym naprężeniem. Nakrętka 1 przeznaczona jest dla pojemnika, którego szyjka zawiera nagwintowanie zewnętrzne składające się z trzech zwojów oraz pierścieniowe żeberko znajdujące się poniżej gwintu.

Pierścień gwarancyjny 6 posiada kilkanaście równomiernie rozmieszczonych klapek 7. Każda klapka 7 połączona jest z pierścieniem gwarancyjnym 6 poprzez pocieniony obszar materiału 8 stanowiący zawiasę, umożliwiającą odgięcie klapki do wewnątrz. Na fig. 5, 7, i 8, klapki 7 pokazane są w ich końcowym położeniu, takim w jakim znajdą się na szyjce pojemnika. Są one wygięte do góry w kierunku denka 2 nakrętki i są w zasadzie równoległe do ścianki pierścienia gwarancyjnego 6 oraz do fartucha 3.

Klapki 7 mają za zadanie współdziałanie z żeberkiem pierścieniowym na szyjce pojemnika przy odkręcaniu nakrętki 1 po raz pierwszy. W trakcie pierwszego odkręcania, przed pełnym odkręceniem, klapki opierają się na żeberku pierścieniowym, tym samym uniemożliwiając przejście pierścienia gwarancyjnego poza żeberko pierścieniowe. Przy dalszym odkręcaniu fartucha 3, zrywalne elementy łączące 5 poddają się. Wówczas pierścień zabezpieczający 6 pozostaje za żeberkiem pierścieniowym, a fartuch 3 można odkręcić, otwierając tym samym pojemnik.

Ponadto, na wolnej krawędzi fartucha 3 skierowanej w kierunku pierścienia zabezpieczającego 6, znajdują się trzy małe występy 9 (fig. 6 do 8). Występy 9 wystają na kilka milimetrów i posiadają wysokość mniejszą niż 0,6 mm. Każdy z tych występów 9 znajduje się pomiędzy dwoma kolejnymi zrywalnymi elementami łączącymi 5. Jak już wskazano powyżej, nagwintowanie 4 w fartuchu 3 zawiera trzy zwoje. Pierwszy koniec ostatniego zwoju znajduje się w pobliżu denka 2 nakrętki, a drugi koniec w pobliżu wolnej krawędzi fartucha 3. W rezultacie po stronie wolnej krawędzi fartucha są trzy zakończenia zwojów. Każdy z występów leży zasadniczo w połowie odstępu między dwoma z nich.

184 402

Figury 1 do 3 przedstawiają w przekroju, nakrętkę i formę do jej wytwarzania. Forma zawiera trzy podstawowe części: pierwsza, górna część formy czyli część ruchoma 20, druga część nazywana częścią wyciągającą czyli pierścień wypychający 21, oraz trzecia część stanowiąca rdzeń 22 formy.

Wewnętrzna powierzchnia górnej części 20 formy odpowiada zewnętrznej powierzchni fartucha 3 oraz denka 2 nakrętki. Wewnętrzna powierzchnia pierścienia wypychającego 21 odpowiada zewnętrznej powierzchni pierścienia gwarancyjnego 6. Rdzeń 22 nadaje swój kształt wewnętrznej powierzchni nakrętki, tzn. denku 2, fartuchowi 3 oraz pierścieniowi gwarancyjnemu 6.

Na fig. 1 nakrętka 1 została już uformowana, a forma jest otwarta. W celu otwarcia formy, należy przede wszystkim wyjąć część ruchomą 20. Następnie, pierścień wypychający 21, przesuwany jest w kierunku strzałki 23 na fig. 1. Rdzeń 22 pozostaje nieruchomy. Rdzeń 22 wyjmowany jest w zasadniczo znanym procesie, poprzez postępowy ruch pierścienia wypychającego 21, bez odkręcania. W trakcie tego etapu następuje odkształcenie fartucha 3. Część ruchoma 20 formy jest wyjmowana przed wyciągnięciem rdzenia po to, aby dopuścić do wolnego odkształcenia się fartucha 3. Klapki 7 pierścienia gwarancyjnego 6 są naciskane przez rdzeń 22 tak, aby przyjęły zasadniczo promieniowe położenie, jak widać na fig. 4 i 6. W celu zagięcia klapek 7 do góry i doprowadzenia ich do położenia w którym będą zasadniczo równoległe do fartucha 3, oraz pierścienia gwarancyjnego 6 (fig. 5, 7, i 8), pierścień wypychający 21 wprowadzony jest w ruch postępowy w kierunku strzałki 24 na fig. 2 i 3, w taki sposób, że klapki 7 przesuwają się bliżej rdzenia 22. Figura 2 pokazuje moment, gdy klapki 7 zetknęły się z rdzeniem 22, a fig. 3, 5, oraz 7 pokazują, jak rdzeń dogina klapki 7, a także wyjęcie nakrętki z formy.

Figury 6 i 7 przedstawiają w powiększonej skali, szczegóły A i B odpowiednio z fig. 1 i 3. Płaszczyzna przekroju przechodzi przez występ 9 nakrętki.

Pierścień wypychający 21 zawiera kryzę 25 na której opiera się wolna krawędź fartucha 3. Kryza 25 posiada wgłębienie 26, w którym utrzymywany jest występ 9. Pierścień wypychający 21 zawiera trzy wgłębienia tego typu. Są one rozmieszczone na obrzeżu kryzy 25. Każde z tych wgłębień 26 leży pomiędzy dwoma sąsiednimi zrywalnymi elementami łączącymi 5. Poza tym, wgłębienia te są, w każdym przypadku, rozmieszczone zasadniczo w połowie odcinka pomiędzy dwoma zakończeniami gwintu wewnętrznego nagwintowania fartucha, przy czym zakończenia te znajdują się po stronie wolnej krawędzi fartucha.

Na fig. 1 do 3 można zobaczyć, że nakrętka jest utrzymywana na miejscu jedynie przez pierścień wypychający 21. Przy doginaniu klapek 7 do góry, przy braku występów 9 i wgłębień 26, nakrętka 1, mogłaby się pochylić i w rezultacie dogięcie klapek byłoby niemożliwe. Dzięki występom 9 oraz wgłębieniom 26 nakrętka 1 jest stabilna i niezawodnie utrzymywana na miejscu.

Alternatywny przykład realizacji wynalazku przedstawiony jest na fig. 4 i 5.

Według tego przykładu realizacji wynalazku, połączenie na czopy utworzone między pierścieniem wypychającym 21 i nakrętką 1 nie jest zrealizowane poprzez umieszczenie wypustu na nakrętce 1 i gniazda czopu (wgłębienia) na pierścieniu wypychającym 21, ale poprzez umieszczenie wypustu na pierścieniu wypychającym, a gniazda czopu (wgłębienia) na nakrętce. W związku z tym, występy 9 zastąpiono wgłębieniem 10, zaś każde z wgłębień 26 zastąpiono występem 27.

Oczywiście wynalazek nie jest ograniczony do opisanych powyżej przykładów jego realizacji, lecz przeciwnie, obejmuje on wszystkie jego warianty.

W ten sposób, na przykład, ilość występów lub wgłębień na nakrętce nie jest ograniczona do trzech. Może ich być na niej również dwa lub cztery. Ilość ta może być również większa, ale wówczas występuje ryzyko zakleszczenia się nakrętki w formie w trakcie jej wyjmowania z formy, lub w trakcie wyciągania rdzenia.

Nakrętka może mieć różne kształty. Na przykład denko nakrętki może posiadać dodatkowy fartuszek uszczelniający, wchodzący do wnętrza szyjki pojemnika. Kształt klapek może również być różny od przedstawionego na rysunku.

184 402

FIG6

j.

FIG7

184 402

184 402

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Nakrętka z pierścieniem gwarancyjnym, posiadająca cylindryczny fartuch, na którym znajduje się co najmniej jeden gwint, zamknięta na jednym końcu denkiem, posiadająca ponadto pierścień gwarancyjny przymocowany do wolnego krańca fartucha za pomocą zrywalnych elementów łączących, przy czym pierścień gwarancyjny zaopatrzony jest w klapki zagięte do wewnątrz nakrętki w kierunku jej denka, przystosowane do współpracy z pierścieniowym żeberkiem znajdującym się na szyjce pojemnika zamykanego nakrętką, znamienna tym, że na dolnej krawędzi fartucha (3), w co najmniej dwóch oddzielnych miejscach, ma ona co najmniej jeden występ (9) i/lub co najmniej jedno wgłębienie (10) tworzące połączenie na czopy z komplementarną częścią formy do wytwarzania nakrętki, w szczególności z pierścieniem wypychającym (21) formy.
2. 2. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że występy (9) i/lub wgłębienia (10) rozmieszczone są w strefach odpowiadających co najwyżej 30% obwodu nakrętki, korzystnie, około 10% obwodu nakrętki.
3. 3. Nakrętka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że wysokość występów (9) i/lub wgłębień (10) jest równa co najwyżej 0,6 mm, korzystnie około 0,5 mm.
4. 4. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że dolna krawędź fartucha (3) zawiera trzy występy (9) rozmieszczone na jej obrzeżu.
5. 5. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że dolna część fartucha (3) zawiera trzy wgłębienia (10) rozłożone na jej obrzeżu.
6. 6. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że fartuch (3) zawiera na swojej wewnętrznej powierzchni trzy gwinty, zaś każdy występ (9), ewentualnie wgłębienie (10) znajduje się pomiędzy zakończeniami dwóch gwintów i po stronie wolnej krawędzi fartucha (3).
7. 7. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy występ (9), ewentualnie wgłębienie (10) znajduje się pomiędzy sąsiednimi zrywalnymi elementami łączącymi (5).