PL184623B1 - Lampa do pojazdów - Google Patents

Abstract

1. Lampa do pojazdów, zawierajaca obudowe z kloszem, przylegajacym do obudowy montazowej w obszarach naro- znych pojazdu, posiadajaca w obudowie co najmniej jedna komore oswietleniowa w której jest umieszczone zródlo swiatla i soczewke Fresnela, umieszczona pomiedzy zródlem swiatla a kloszem, majacym umieszczone wspólosiowo pier- scienie pryzmatyczne, która jest umieszczona co najmniej w obszarze czesciowym klosza, przy czym soczewka Fres- nela ma co najmniej jedna powierzchnie czesciowa która przebiega po krzywiznie, znamienna tym, ze soczewka (F) jest utworzona z krzywych pierwszej powierzchni czescio- wej (Tl), majacej pierscienie pryzmatyczne (P), umieszczo- ne wspólsrodkowo do srodka (2) i drugiej powierzchni czesciowej (T2), rozciagajacej sie az do obszaru bocznego komory lampowej (K), ze powierzchnie czesciowe (T1, T2) maja rózne geometrie powierzchniowe, ze powierzchnie czesciowe (T1, T2) sa ograniczone od siebie przez pionowo przebiegajace linie podzialowe (TL 1,2) i, ze wspólsrodko- we pierscienie pryzmatyczne (P) przebiegajace przez linie podzialowe (TL 1,2) lezace w jednej plaszczyznie sa usytu- owane w innych powierzchniach czesciowych. Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest lampa do pojazdów.

Z opisu DE 41 17 463 C2 jest znana lampa do pojazdów, której obudowa ma co najmniej jedną komorę oświetleniową, która w ten sposób jest umieszczona w obszarze narożnym samochodu, że wytwarzany rozdział światła następuje w kierunku nie tylko do osi wzdłużnej pojazdu,

184 623 ale także na bok pojazdu. W celu wytworzenia rozdziału światła w komorze oświetleniowej jest umieszczone źródło światła i soczewka Fresnela, zbierająca światło ze źródła światła, która jest umieszczona w sąsiedztwie co najmniej jednego obszaru częściowego szkła wymiennego i usytuowana w zasadzie w całej komorze oświetleniowej. Soczewka Fresnela ma przy tym co najmniej jedną zakrzywioną powierzchnię częściową. Przy lampach do pojazdów istnieje problem możliwie równomiernego oświetlenia całego klosza lampy przy zachowaniu prawnie ustalonego rozdziału światła. Stosowane soczewki Fresnela mają przy tym albo bardzo prostą geometrię, która nie gwarantuje żądanego rozdziału światła lub mają bardzo nakładczą, skomplikowianą trudną do skonstruwania geometrię, której konstrukcja i wytwarzanie jest bardzo kosztowne.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie lampy do pojazdów, która za pomocą soczewki Fresnela jako środka zbierającego światło osiąga możliwie najlepszy rozsył światła i oświetlenie rozciągające się aż do obszaru bocznego pojazdu, a jednocześnie jest prosta i korzystnie w kosztach skonstruowana i wytwarzana.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że soczewka Fresnela jest utworzona z krzywych pierwszej powierzchni częściowej, mającej pierścienie pryzmatyczne, umieszczone współśrodkowo do środka i drugiej powierzchni częściowej, rozciągającej się aż do obszaru bocznego komory lampowej, że powierzchnie częściowe mająróżne geometrie powierzchniowe, że powierzchnie częściowe są ograniczone od siebie przez pionowo przebiegające linie podziałowe i, że współśrodkowe pierścienie pryzmatyczne przebiegające przez linie podziałowe, leżące w jednej płaszczyźnie, są usytuowane w innych powierzchniach częściowych.

Korzystnie pierwsza powierzchnia częściowa jest powierzchnią kulistą, a druga powierzchnia częściowa przebiega prostoliniowo i jest powierzchnią nieznacznie zakrzywioną o nie ustalonej geometrii.

Do pierwszej powierzchni częściowej przylega w kierunku do środka wyobrażalnego pojazdu trzecia powierzchnia częściowa, która przebiega prostoliniowo.

Korzystnie trzecia powierzchnia częściowa jest powierzchnią stożkową, a pierwsza powierzchnia częściowa jest zbudowana z powierzchni kulistych o różnych promieniach.

Według wynalazku powierzchnie częściowe na swoich liniach podziałowych są dopasowane w przebiegu do sąsiadującej powierzchni częściowej.

Korzystnie soczewka Fresnela ze wszystkimi powierzchniami częściowymi jest ukształtowana jednoczęściowo.

Współosiowe pierścienie pryzmatyczne na wszystkich powierzchniach częściowych są usytuowane w jednej powierzchni.

Według wynalazku soczewka Fresnela ma w poziomym przekroju rozpiętość kątową korzystnie od 80° do 120°.

Dzięki temu, że środek współosiowo umieszczonych pierścieni pryzmatycznych jest umieszczony w pierwszej krzywej powierzchni częściowej, osiąga się możliwie najlepsze wykorzystanie promieni światła, wypromieniowanych przez źródło światła, i znajduje się naprzeciwko, bezpośrednio w ognisku soczewki, co umożliwia wykorzystanie go dla istotnego obszaru rozsyłu światła w kierunku wypromieniowania światła głównego. Przez umieszczenie drugiej powierzchni częściowej, która rozciąga się aż do obszaru bocznego komory lampowej, osiąga się przy tym możliwie najlepszy rozsył światła dla oświetlenia bocznego.

Dzięki ograniczeniu pojedynczych powierzchni częściowych przez pionowe linie podziału, przy jednoczesnym doborze różnych geometrii powierzchni dla pojedynczych powierzchni częściowych, każda powierzchnia częściowa może być skonstruowana korzystnie w kosztach jako prosta geometrycznie struktura, która może być wytwarzana prostymi i korzystnie w kosztach wytwarzanymi narzędziami, które niezależnie od siebie mają prostą strukturę dla obrabianych obszarów powierzchniowych.

Pomimo kombinacji powierzchni pojedynczych o różnej geometrii nie występuje niejednolite oświetlenie klosza lampy.

Przy doborze powierzchni o dowolnie nie sprecyzowanej geometrii osiąga się przy tym szczególną zaletę, że wolny odcinek końcowy trzeciej powierzchni częściowej możliwie najle4

184 623 piej może być dopasowany do kształtu lampy pojazdu w obszarze bocznym pojazdu i dzięki temu do przebiegu nadwozia pojazdu. Przy dzisiejszych nadwoziach pojazdów ten obszar ma często krzywiznę przebiegającą we wszystkich kierunkach.

Ponadto soczewka Fresnela w obszarze największej swojej krzywizny może być możliwie jak najlepiej dopasowana do żądanego rozsyłu światła i do kształtu klosza.

Przez dopasowanie przebiegu powierzchni częściowych w obszarze linii podziałowych do każdorazowo sąsiedniej powierzchni częściowej, powierzchnie częściowe soczewki Fresnela przechodzą wzajemnie w sposób ciągły, bez występów, przez co unika się negatywnego wpływu odbijania światła.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia poziomy przekrój przez lampę do pojazdów według wynalazku, fig. 2 -poziomy przekrój przez soczewkę Fresnela według fig. 1, a fig. 3 - widok z przodu soczewki Fresnela według fig. 2.

Figura 1 pokazuje lampę do pojazdu, służącą do wbudowania w obszar narożny pojazdu mechanicznego, która może być, jak w pokazanym przykładzie wykonania, lampą tylną lub może być ukształtowana np. jako przednia lampa kierunkowskazowa.

Lampa do pojazdów ma obudowę G, która jest zamknięta przez klosz L. W obudowie G co najmniej jedna komora lampowa K jest umieszczona w obszarze narożnym pojazdu. Komora lampowa K zawiera źródło światła Q, które np. przez oprawkę Sjest osadzone w obudowie G. Pokazana tutaj komora lampowa K majako środek zbierający światło soczewkę Fresnela F, która rozciąga się w zasadzie przez całąkomorę lampowąK i jest umieszczona w co najmniej obszarze częściowym, sąsiadującym z kloszem L. Soczewka Fresnela F w pokazanym przykładzie wykonania jest podzielona na trzy powierzchnie częściowe Tl, T2, T3, aby przy możliwie prostym wytwarzaniu umożliwić możliwie najlepsze oświetlenie klosza L we wszystkich obszarach powierzchniowych. Centralna powierzchnia częściowa Tl, przykładowo jest ukształtowana jako zakrzywiona powierzchnia kulista i zawiera środek nie pokazanego, współśrodkowo umieszczonego pierścienia pryzmatycznego P, który na wszystkich powierzchniach częściowych T1, T2, T3 soczewki Fresnela F leży w jednej linii. Źródło światła Q ze swoim wypromieniowującym światło włóknem żarowymjest umieszczone w ognisku soczewki Fresnela F. Powierzchnia częściowa T2, przylegająca w bocznym obszarze lampy do pierwszej powierzchni częściowej Tl, przechodzi w obszarze pionowej linii podziału Tl 1,2 w geometryczny kształt pierwszej powierzchni częściowej T1. Ponadto druga powierzchnia częściowa T2, w obszarze swojego wolnego końca, jest optymalnie dopasowana do przebiegu powierzchni ściany obudowy G i/lub przebiegu powierzchni klosza L w tym obszarze. W tym celu druga powierzchnia częściowa T2 jest ukształtowanajako pierścień pryzmatyczny B. W celu uproszczenia wytwarzania powierzchnia niosąca elementu rozpraszającego może być wykonywana za pomocą narzędzia ukształtowanego, przykładowo jako część frezu.

W celu uproszczenia procesu wytwarzania druga powierzchnia częściowa T2 jest ukształtowana prostoliniowo, a wytwarzające narzędzie jest wykonane jako część obrotowa.

Odbiegając od tutaj pokazanego przykładu wykonania pierwsza powierzchnia częściowa Tl może rozciągać się aż do obudowy G, patrząc w kierunku do środka pojazdu. W pokazanym przykładzie wykonania pierwsza powierzchnia częściowa przechodzi w obszarze linii podziału TL 1,3 w trzecią powierzchnię częściową T3.

Trzecią powierzchnia częściowa T3 soczewki Fresnela F może być ukształtowana jako powierzchnia, przebiegająca w zasadzie prostoliniowo lub jak w tutaj pokazanym przykładzie wykonania ma powierzchnię stożkowątak, że jest zapewnione możliwie najlepsze dopasowanie i możliwie najlepsze przejście pierwszej powierzchni częściowej T1 w obszarze linii podziału TL 1,3 do trzeciej powierzchni częściowej T3, ponieważ obie te powierzchnie w obszarze linii podziału TL 1,3 mają jednakowy promień.

Figura 2 pokazuje budowę przykładowej soczewki Fresnela F z trzema powierzchniami częściowymi T1, T2 ,T3, które na liniach podziału TL 1,2 i TL 1,3 wzajemnie się uzupełniają. Na fig. 2 jest widoczny środek współosiowo umieszczonego pierścienia pryzmatycznego P,

184 623 i przynależnego ogniska B soczewki Fresnela F, które ma kąt o rozpiętości około 90°. W innych wykonaniach rozpiętość kąta w poziomym przekroju przez soczewkę Fresnela F może wynosić pomiędzy 80° a 120°. Dalej z fig. 2 jest rozpoznawalne, że podział pryzmatu przebiega w sposób ciągły i leżąc w jednej płaszczyźnie przechodzi przez linię podziału TL 1,2 i TL 1,3 do sąsiadującej, graniczącej powierzchni. Z figury 2 jest poza tym widoczne, że pierścienie pryzmatyczne P, które mogą być ukształtowane jako pryzmat o odbiciu całkowitym i/lub pryzmat skupiający, mają w różnych obszarach soczewki Fresnela F różny kształt, który jest dopasowany do osiągalnej funkcji rozpraszania światła. Tak więc pryzmaty pierścieniowe P wokół środka aż do wolnego odcinka trzeciej powierzchni podziałowej T3 sąw zasadzie ukształtowane jako pryzmaty o odbiciu całkowitym, które odwracają światło, z nie pokazanego tutaj źródła światła, w kierunku wypromieniowania światła głównego. W obszarze narożnym, który jest osłonięty przez lewy obszar, widoczny na fig. 2, pierwszej powierzchni podziałowej T1 przez pierścienie pryzmatyczne P następuje wypromieniowanie światła z nie pokazanego źródła światła, rozciągające się w obszarze pomiędzy 0° do 45°. Pierścienie pryzmatyczne P na drugiej powierzchni podziałowej T2 służą tylko do oświetlenia bocznego.

Figura 3 pokazuje klosz Fresnela F, na którym są widoczne na pojedynczych powierzchniach częściowych pierścienie pryzmatyczne P, przyporządkowane współśrodkowo do środka 2. W celu podwyższenia centralnego wypromieniowania światła w miejscu pryzmatów o odbiciu całkowitym, w obszarach oznaczonych przez linie kreskowe, które rozciągają się wokół środka, mogą być zastosowane także pryzmaty skupiające.

Soczewka Fresnela F, uprzywilejowanie jest wykonana jednoczęściowo z tworzywa sztucznego.

184 623

184 623 ^F‘g· 3

^J8462₃

r3 ^>n}ent Hó ^ydanrtlictw_fTa

Kzkłi ^ad 5q ^egz.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Lampa do pojazdów, zawierająca obudowę z kloszem, przylegającym do obudowy montażowej w obszarach narożnych pojazdu, posiadająca w obudowie co najmniej jednąkomorę oświetleniową, w której jest umieszczone źródło światła i soczewkę Fresnela, umieszczoną pomiędzy źródłem światła a kloszem, mającym umieszczone współosiowo pierścienie pryzmatyczne, która jest umieszczona co najmniej w obszarze częściowym klosza, przy czym soczewka Fresnela ma co najmniej jedną powierzchnię częściową, która przebiega po krzywiźnie, znamienna tym, że soczewka (F) jest utworzona z krzywych pierwszej powierzchni częściowej (Tl), mającej pierścienie pryzmatyczne (P), umieszczone współśrodkowo do środka (2) i drugiej powierzchni częściowej (T2), rozciągającej się aż do obszaru bocznego komory lampowej (K), że powierzchnie częściowe (Tl, T2) mają różne geometrie powierzchniowe, że powierzchnie częściowe (T1, T2) są ograniczone od siebie przez pionowo przebiegające linie podziałowe (TL 1, 2) i, że współśrodkowe pierścienie pryzmatyczne (P) przebiegające przez linie podziałowe (TL 1,2) leżące w jednej płaszczyźnie są usytuowane w innych powierzchniach częściowych.
2. 2. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że pierwsza powierzchnia częściowa (Tl) jest powierzchnią kulistą.
3. 3. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że druga powierzchnia częściowa (T2) przebiega prostoliniowo.
4. 4. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że druga powierzchnia częściowa (T2) jest powierzchnią, nieznacznie zakrzywioną, o nieustalonej geometrii.
5. 5. Lampa według zastrz. 2, znamienna tym, że do pierwszej powierzchni częściowej (T1) przylega w kierunku do środka wyobrażalnego pojazdu trzecia powierzchnia częściowa (T3).
6. 6. Lampa według zastrz. 5, znamienna tym, że trzecia powierzchnia częściowa (T3) przebiega prostoliniowo.
7. 7. Lampa według zastrz. 5, znamienna tym, że trzecia powierzchnia częściowa (T3) jest powierzchnią stożkową.
8. 8. Lampa według zastrz. 2, znamienna tym, że pierwsza powierzchnia częściowa (T1) jest zbudowana z powierzchni kulistych o różnych promieniach.
9. 9. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnie częściowe (T1, T2, T3) na swoich liniach podziałowych (T1 1,2; T2 1,3) są dopasowane w przebiegu do sąsiadującej powierzchni częściowej.
10. 10. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że soczewka Fresnela (F) ze wszystkimi powierzchniami częściowymi (T1, T2, T3) jest ukształtowana jednoczęściowo.
11. 11. Lampa według zastrz. 1, znamienna tym, że współosiowe pierścienie pryzmatyczne (P) znajdując się w jednej powierzchni są usytuowane na wszystkich powierzchniach częściowych (T1, T2, T3).
12. 12. Lampa według zastrz. 11, znamienna tym, że soczewka Fresnela (F) ma w poziomym przekroju rozpiętość kąta od 80° do 120°.
13. 13. Lampa według zastrz. 12, znamienna tym, że soczewka Fresnela (F) ma rozpiętość kąta około 90°.