PL184764B1

PL184764B1 - Urządzenia do podawania leku

Info

Publication number: PL184764B1
Application number: PL97333508A
Authority: PL
Inventors: Jörgen Friis; Petri Horppu
Original assignee: Astra Ab; Danapak Flexibel As
Priority date: 1996-11-13
Filing date: 1997-11-10
Publication date: 2002-12-31
Also published as: NO316853B1; NO992311D0; TW383606U; JP2001507956A; ITMI972525A1; CZ168599A3; NO992311L; AU5074198A; KR20010049149A; FR2755606A1; TR199901043T2; WO1998020921A1; CA2271476A1; IT1303444B1; CN1244810A; ZA979518B; PL333508A1; AU717325B2; FR2755606B1; RU2193418C2

Abstract

1. Urzadzenie do podawania leku, zawierajacego mieszanine pierwszej i drugiej substancji, które posiada pierwsza komore, z pierwsza substancja i druga komore, z druga substancja, rozdzielone przepona o strukturze warstwowej, która w pierwszym swym polozeniu jest zespojona z powierzchnia pierwszej komory, w której jest umieszczony tloczek, znamienne tym, ze strukture war- stwowa przepony (28) tworzy jedna zewnetrzna warstwa (101) z materialu, poprzez który przepona (28) jest zespojona z powierzchnia pierwszej komory (24), srodkowa warstwa (201) stanowiaca warstwe wzmacniajaca przepony (28), oraz druga przynajmniej jedna zewnetrzna warstwa (301), w sklad której wchodzi material zaporowy obejmujacy polichlorotrójfluoroetylen lub jego kopolimer, polichlorek winylidenu lub jego kopolimer badz tlenek krzemu, przy czym zewnetrzna warstwa (101) przepony (28) oraz przy- najmniej powierzchnia pierwszej komory (24), z która zewnetrzna warstwa (101) jest zespojona, sa wykonane z materialów zapewniajacych polaczenie spojone pomie- dzy nimi o wytrzymalosci umozliwiajacej przemieszcze- nie przepony (28) w drugie polozenie poprzez zerwanie przepony (28) z pierwszej komory (24), zas tloczek (27) jest przystosowany do przemieszczenia przepony (28) z pierwszego polozenia do drugiego polozenia przez ode- rwanie przepony (28) z pierwszej komory (24) Fig 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do podawania leku.

Wynalazek znajduje zastosowanie w urządzeniu podającym lek w postaci mieszaniny substancji, które występują w oddzielnych komorach do czasu użycia tego urządzenia, i wtedy substancje te są mieszane w celu podania leku, to znaczy wynalazek nie ogranicza się do przypadku automatycznych strzykawek typu opisanego powyżej.

Występują pewne sytuacje, w których osoba będzie zmuszona do wstrzyknięcia roztworu leku w czasie niemożliwym do przewidzenia, jak na przykład żołnierze na polu bitwy zaatakowani gazem bojowym. Istotne jest zatem, aby taka osoba była wyposażona w urządzenie do podawania leku, które można nosić i obsługiwać w prosty i szybki sposób, i które jest niezawodne. W związku z tą potrzebą powstały automatyczne strzykawki.

Automatyczne strzykawki są przechowywane przez wiele lat przed ich użyciem i korzystnie takie przechowywanie powinno być możliwe w podwyższonych temperaturach do 40°C, tzn. bez konieczności zimnego składowania w normalnych warunkach (temperatury otoczenia, temperatury ciała). Automatyczne strzykawki będą również narażone na trudne warunki w okresie ich noszenia przez potencjalnych użytkowników. A zatem równie ważny jest także okres ich trwałości podczas przechowywania. Uwzględniając powyższe, w dłuższych okresach przechowywania stabilność roztworów leku nie powinna ulegać pogorszeniu. Ma to miejsce dla pewnych odtrutek dla gazów paraliżujących, które są stabilne w postaci proszkowej, lecz w roztworze wykazują ograniczoną stabilność po dłuższych okresach przechowywania.

Występuje zatem potrzeba dostarczenia automatycznej strzykawki podającej roztwór leku, którą jest prosta, szybka i niezawodna, i którą można przechowywać ze składnikami tworzącymi po zmieszaniu roztwór leku lecz rozdzielonymi przez długi czas i w której przewidziano środki, jakie po uruchomieniu strzykawki powodują łatwe zmieszanie składników w celu iniekcji roztworu leku.

Spełniająca to wymaganie automatyczna strzykawka jest znana z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-288443, EP-A-288443 przedstawia automatyczną strzykawkę do podawania roztworu leku będącego mieszaniną pierwszej i drugiej substancji. W urządzeniu tym występuje pierwsza komora zawierająca pierwszą substancję i druga komora zawierająca drugą substancję oraz przepona, która po uruchomieniu strzykawki przemieszcza się z pierwszego położenia, w którym rozdziela pierwszą i drugą komorę zapobiegając mieszaniu pierwszej i drugiej substancji, do drugiego położenia, w którym umożliwia mieszanie pierwszej i drugiej substancji w celu iniekcji.

Będzie oczywistym, ze konstrukcja przepony musi zapobiegać przedwczesnemu mieszaniu pierwszej i drugiej substancji. Przepona musi zatem stanowić barierę zapobiegającą przechodzeniu przez nią pierwszej i drugiej substancji. Przepona powinna być również: po pierwsze, stosunkowo łatwa do wytworzenia, po drugie, nie powinna wchłaniać substancji z komór ani nie powinna wydzielać substancji do tych komór oraz po trzecie, musi spełniać wysokie wymagania w zakresie nieprzenikalności gazu i promieniowania, tzn. powinna wytrzymywać normalne promieniowanie stosowane przy sterylizacji, na przykład promieniowanie gamma i lambda.

Automatyczna strzykawka według EP-A-288443 jest opisana przy podawaniu roztworu leku utworzonego przez mieszanie proszku z cieczą, jak jest to wymagane dla odtrutek gazu paraliżującego typu wspomnianego powyżej, które są stabilne w postaci proszkowej

184 764 i niestabilne w dłuższym czasie w postaci roztworu. A zatem w jednej komorze strzykawki (dalej zwaną „komorą proszkową”) znajduje się proszek, a w drugiej komorze (dalej zwaną „komorą cieczową”) znajduje się ciecz przeznaczona do mieszania z tym proszkiem. Jak wspomniano powyżej, powinna występować możliwość przechowywania strzykawki przez dłuższy czas i korzystnie w podwyższonej temperaturze. Oznacza to konieczność utrzymania bardzo ścisłych wymagań w zakresie długookresowej i krótkookresowej nieprzepuszczalności cieczy i par cieczy przez przeponę.

W większości przypadków ciecz przeznaczona do mieszania z proszkiem będzie zawierać wodę. Wobec powyższego, znane jest zastosowanie przepony zawierającej aluminium jako materiał zaporowy dla wody i par wody, jak w przykładzie automatycznej strzykawki według EP-A-288443. W pewnych przypadkach może być wymagane nastawienie substancji w komorach na pH odpowiednie dla celów stabilizacyjnych, co ma szczególnie miejsce przy składowaniu w podwyższonych temperaturach. Może to wywierać szkodliwy wpływ na długookresową integralność przepony. Ponadto substancje te mogą być chemicznie czynne w stosunku do materiału bądź materiałów przepony i tym samym mogą również wywierać wpływ na długookresową integralność przepony, a stan ten dodatkowo ulegnie pogorszeniu w wyniku oddziaływania podwyższonych temperatur.

Jest to przypadek, w którym automatyczna strzykawka według EP-A-288443 jest przeznaczona do podania odtrutki na gaz paraliżujący, gdzie komora proszkowa strzykawki zawiera proszek HI-6, a komora cieczowa zawiera mieszaninę atropiny i awizafonu. W tym przypadku mieszanina awizafonu i atropiny jest nastawiana na pH 4, w celu zwiększenia stabilności atropiny. Tak mała wartość pH wywiera jednakże szkodliwy wpływ w czasie na aluminium występujące w przeponie. Ponadto na aluminium oddziaływuje chemicznie awizafon. Dopuszczalny okres magazynowania automatycznej strzykawki ulega skróceniu z powodu małej odporności aluminium jako materiału zaporowego odpornego na właściwości mieszaniny cieczy w postaci atropiny i awizafonu.

Zatem występuje potrzeba zwiększenia odporności przepony na oddziaływanie mieszaniny cieczy, oprócz oddziaływania zaporowego dla przechodzenia cieczy lub par cieczy do komory proszkowej z komory cieczowej i niekorzystnego oddziaływania na proszek, powodującego na przykład rekrystalizację proszku i tym samym pogorszenie rozpuszczalności proszku, co pogarsza właściwości tego proszku.

W automatycznej strzykawce według EP-A-288443 przepona w jej pierwszym położeniu jest zespajana na komorze proszkowej w celu zamknięcia komory proszkowej i oddzielenia jej zawartości od zawartości komory cieczowej. Po uruchomieniu strzykawki tłoczek naciska następnie na proszek w komorze proszkowej, wywierając wystarczająco duże ciśnienie hydrauliczne dla przemieszczenia przepony do drugiego położenia, poprzez jej przerwanie. W ostatnim opracowaniu tej strzykawki tłoczek zaopatrzono w krawędź natarcia, która po uruchomieniu strzykawki powoduje przemieszczenie przepony do drugiego położenia poprzez oderwanie przepony od komory proszkowej. Ma to tę zaletę, że przepona może być tu mocniejsza. Wprowadza to natomiast pewne wymagania dla spoiny utworzonej pomiędzy przeponą i komorą proszkową.

Wobec tego poprzednio proponowano wykonywanie komory proszkowej z polipropylenu, a przeponą o strukturze warstwowej zawierającej aluminium na jednej z głównych jej powierzchni posiadała materiał spajalny, umożliwiający spajanie przepony z komorą proszkową. Zastosowanie polipropylenu do utworzenia komory proszkowej utrudnia jednakże znalezienie materiału odpowiedniego do spajania przepony na komorze proszkowej. Materiały spajane tworzą połączenie, które jest zbyt słabe, co może spowodować skrócenie dopuszczalnego czasu magazynowania strzykawki, bądź też tworzą spoinę zbyt mocną, co może utrudniać przemieszczanie przepony do drugiego położenia poprzez jej oddarcie po uruchomieniu strzykawki.

Występuje zatem również potrzeba, aby powierzchnia komory proszkowej ułatwiała spajanie przepony.

Celem wynalazku jest spełnienie tych potrzeb.

184 764

Urządzenie do podawania leku zawierającego mieszaninę pierwszej i drugiej substancji, które posiada pierwszą komorę, z pierwszą substancją i drugą komorę, z drugą substancją, rozdzielone przeponą o strukturze warstwowej, która w pierwszym swym położeniu jest zespojona z powierzchnią pierwszej komory, w której jest umieszczony tłoczek według wynalazku charakteryzuje się tym, że strukturę warstwową przepony tworzy jedna zewnętrzna warstwa z materiału, poprzez który przepona jest zespojona z powierzchnią pierwszej komory, środkowa warstwa stanowiąca warstwę wzmacniającą przepony, oraz druga przynajmniej jedna zewnętrzna warstwa, w skład której wchodzi materiał zaporowy obejmujący polichlorotrójfluoroetylen lub jego kopolimer, polichlorek winylidenu lub jego kopolimer bądź tlenek krzemu, przy czym zewnętrzna warstwa przepony oraz przynajmniej powierzchnia pierwszej komory, z którą zewnętrzna warstwa jest zespojona, są wykonane z materiałów zapewniających połączenie spojone pomiędzy nimi o wytrzymałości umożliwiającej przemieszczenie przepony w drugie położenie poprzez zerwanie przepony z pierwszej komory, zaś tłoczek jest przystosowany do przemieszczenia przepony z pierwszego położenia do drugiego położenia przez oderwanie przepony z pierwszej komory.

Korzystnie zewnętrzna warstwa przepony jest wykonana z polimeru na bazie polietylenu lub polimeru na bazie celulozy zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory jest wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru lub polimeru na bazie polietylenu.

Korzystnie zewnętrzna warstwa przepony jest wykonana z polimeru na bazie polietylenu zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory jest wykonana z polietylenu lub polietylenu o dużej gęstości.

Korzystnie zewnętrzna warstwa przepony jest wykonana z mieszaniny polietylenu i octanu etylenu winylowego, akrylanu etylenu butylowego, polibutylenu lub akrylanu butylowego, usieciowanego polietylenu lub jonomeru polietylenowego.

Korzystnie zewnętrzna warstwa przepony jest wykonana z polipropylenu lub mieszanki polipropylenu i akrylanu butylowego, zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory jest wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru.

Korzystnie zewnętrzna warstwa przepony jest wykonana z polichlorotrójfluoroetylenu i tworzy warstwę zaporową struktury warstwowej przepony, w skład której wchodzi środkowa warstwa z materiału poliestrowego, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest umieszczona na jednej z głównych powierzchni zewnętrznej warstwy przepony.

Korzystnie warstwa poliestrowa stanowiąca środkową warstwę rozdziela warstwę zaporową stanowiącą zewnętrzną warstwę od drugiej zewnętrznej warstwy.

Korzystnie warstwa poliestrowa jest pierwszą warstwą poliestrową, zaś w skład struktury warstwowej przepony wchodzi druga warstwa poliestrowa, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest umieszczona na głównej powierzchni warstwy zaporowej przeciwnej do tej, na której jest zamontowana pierwsza warstwa poliestrowa.

Korzystnie warstwa środkowa przepony zawiera tlenek krzemu osądzony w materiale osnowy wzmacniającej.

Korzystnie osnowę wzmacniającą stanowi tereftalan polietylenowy.

Korzystnie tlenek krzemu jest dwutlenkiem krzemu.

Korzystnie pierwsza komora jest wykonana zasadniczo wyłącznie z polietylenu na bazie polietylenu.

Korzystnie urządzenie to jest dwukomorową automatyczną strzykawką.

Reasumując zgodnie z pierwszym aspektem obecnego wynalazku przedstawiono przeponę rozdzielającą pierwszą i drugą komorę w urządzeniu do podawania leku zawierającego mieszaninę pierwszej i drugiej substancji, pierwsza i druga komora służą do umieszczenia pierwszej i drugiej substancji. Przepona posiada materiał zaporowy zawierający polichlorotrójfluoroetylen lub jego kopolimer, polichlorek winylidenu lub jego kopolimer, bądź też tlenek krzemu. Takie materiały zaporowe wykazują zwiększoną odporność w środowiskach korozyjnych, które szkodliwie oddziaływały na poprzednio proponowany materiał zaporowy w postaci aluminium.

184 764

Zgodnie z drugim aspektem wynalazku dostarczono urządzenie do podawania leku w postaci mieszaniny pierwszej i drugiej substancji. W urządzeniu tym występuje pierwsza komora przeznaczona do umieszczenia pierwszej substancji i druga komora przeznaczona do umieszczenia drugiej substancji oraz przepona, która po wytworzeniu określonego stanu przemieszcza się z pierwszego położenia, gdzie rozdziela pierwszą i drugą komorę zapobiegając mieszaniu pierwszej i drugiej substancji do drugiego położenia, w którym umożliwia zmieszanie pierwszej i drugiej substancji. W przeponie występuje materiał zaporowy zawierający polichlorotrójfluoroetylen lub jego kopolimer, polichlorek winylidenu lub jego kopolimer, bądź też tlenek krzemu.

Określenie „urządzenie do podawania leku” obejmuje nie tylko kompletne urządzenie lecz również wkład, ampułkę itp., który zawiera rozdzieloną pierwszą i drugą komorę i który może być odłączony od kompletnego urządzenia.

Należy rozumieć, że urządzenie do podawania leku według obecnego wynalazku może służyć do podawania leku utworzonego z więcej niż tylko mieszaniny pierwszej i drugiej substancji. W tym celu urządzenie do podawania leku według obecnego wynalazku może posiadać następne komory przeznaczone do rozdzielnego umieszczenia dodatkowych substancji, które wspólnie z pierwszą i drugą substancją będą tworzyć lek. W przykładzie wynalazku opisanym poniżej przepona ma strukturę warstwową złożoną z licznych warstw i materiału zaporowego zawartego w przynajmniej jednej warstwie struktury warstwowej.

W opisanym poniżej przykładzie wykonania struktura warstwowa zawiera zewnętrzną warstwę materiału umożliwiającą spajanie struktury warstwowej do pierwszej komory w celu zamknięcia pierwszej komory i tym samym rozdzielenia pierwszej i drugiej komory. Korzystnie warstwa zewnętrzna jest utworzona z materiału, który po zespojeniu z pierwszą komorą tworzy połączenie umożliwiające przemieszczenie przepony do drugiego położenia poprzez oderwanie przepony z pierwszej komory. Między innymi daje to większą wytrzymałość przepony niż w przypadku gdy przepona jest przemieszczana do drugiego położenia poprzez jej przerwanie.

W przykładzie wykonania tego wynalazku zewnętrzna warstwa jest utworzona z polietylenu lub polimeru na bazie celulozy, a pierwsza komora jest wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru, bądź też polimeru na bazie polietylenu. Tam, gdzie polimery na bazie polietylenu tworzą zewnętrzną warstwę spajaną oraz pierwszą komorę, można przytoczyć mieszanki polietylenu z octanu etylenu winylowego (EVA), akrylanu etylenu butylowego (EBA), polibutylenu (PB) lub akrylanu butylowego (BA), usieciowanych polietylenów ijonomerów polietylenowych, jako materiału na zewnętrzną warstwę spajaną oraz polietylenu lub polietylenu o dużej gęstości jako materiału pierwszej komory. Alternatywnie zewnętrzna warstwa może być wykonana z polipropylenu, na przykład lakieru polipropylenowego lub mieszaniny polipropylenu i akrylanu butylowego, a pierwsza komora może być wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru.

W przykładzie wykonania wynalazku opisanym poniżej materiał zaporowy występuje w warstwie zaporowej struktury warstwowej, a struktura warstwowa zawiera warstwę materiału poliestrowego, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest zamontowana do jednej z głównych powierzchni warstwy zaporowej, w wyniku czego warstwa poliestru oddziela warstwę zaporową od warstwy zewnętrznej.

Dla ułatwienia wytwarzania przepony i montowania jej w pewnych urządzeniach do podawania leku warstwa poliestrowa jest pierwszą warstwą poliestrową, a struktura warstwowa zawiera ponadto drugą warstwę materiału poliestrowego, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest umieszczona na głównej powierzchni warstwy zaporowej, naprzeciw której umieszczono pierwszą warstwę poliestru.

Tam, gdzie materiał zaporowy jest tlenkiem krzemu, korzystne może być osadzenie tlenku krzemu w materiale osnowy, na przykład w osnowie tereftalanu polietylenowego dostarczanej przez Mitsubishi pod nazwą handlową Techbarrier-S. Tlenek krzemu może być dwutlenkiem krzemu.

184 764

Zgodnie z trzecim aspektem obecnego wynalazku przedstawiono zastosowanie polichlorotrójfluoroetylenu lub jego kopolimeru, polichlorku winylidenu bądź jego kopolimeru, lub tlenku krzemu, w wytwarzaniu przepony do umieszczenia w urządzeniu do podawania leków, w celu podania leku zawierającego mieszaninę pierwszej i drugiej substancji, gdzie przepona rozdziela parę komór w urządzeniu, w których umieszczono pierwszą i drugą substancję do czasu uruchomienia tego urządzenia.

Zgodnie z czwartym aspektem obecnego wynalazku przedstawiono urządzenie do podawania leku będącego mieszaniną pierwszej i drugiej substancji, w urządzeniu tym występuje pierwsza komora przeznaczona do umieszczenia pierwszej substancji i druga komora przeznaczona do umieszczenia drugiej substancji oraz przepona, która po wprowadzeniu określonego stanu przemieszcza się z pierwszego położenia rozdzielającego pierwszą i drugą komorę, zapobiegając mieszaniu pierwszej i drugiej substancji, do drugiego położenia umożliwiającego mieszanie pierwszej i drugiej substancji, gdzie w pierwszym położeniu zewnętrzna powierzchnia przepony jest zespajana z powierzchnią pierwszej komory. Co najmniej powierzchnia pierwszej komory, do której spajana jest zewnętrzna powierzchnia przepony jest wykonana z polimeru na bazie polietylenu. Zastosowanie polimeru na bazie polietylenu do utworzenia powierzchni spajania pierwszej komory dostarcza większą różnorodność materiałów spajanych, jakie mogą być zastosowane do wykonania zewnętrznej warstwy przepony, i które tworzą zadowalającą spoinę z pierwszą komorą, tzn. niezbyt mocną i niezbyt słabą. Przykładowo, do wykonania zewnętrznej powierzchni przepony może być zastosowany polietylen lub polimery na bazie celulozowej.

Zgodnie z piątym aspektem obecnego wynalazku przedstawiono komorę urządzenia do podawania leku w postaci mieszaniny pierwszej i drugiej substancji, które w zmontowanym nie uruchomionym stanie będzie zawierać pierwszą komorę przeznaczoną, do umieszczenia pierwszej substancji i drugą komorę przeznaczoną do umieszczenia drugiej substancji oraz przeponę spajaną do pierwszej komory w celu rozdzielenia pierwszej komory od drugiej komory i zapobieżenia w ten sposób mieszaniu pierwszej i drugiej substancji do chwili uruchomienia tego urządzenia. Powierzchnia pierwszej komory, do której przepona jest zespajana w zmontowanym nie uruchomionym stanie urządzenia jest wykonana z polimeru na bazie polietylenowej.

Zgodnie z szóstym aspektem obecnego wynalazku przedstawiono zastosowanie polimeru na bazie polietylenu w wytwarzaniu pierwszej komory urządzenia podającego lek w postaci mieszaniny pierwszej i drugiej substancji, w urządzeniu występuje pierwsza komora przeznaczona do umieszczenia pierwszej substancji i druga komora przeznaczona do umieszczenia drugiej substancji oraz przepona ruchoma po wprowadzeniu określonego stanu, z pierwszego położenia, w którym jest zespajana na pierwszej komorze, rozdzielając pierwszą komorę od drugiej komory i zapobiegając tym samym mieszaniu pierwszej i drugiej substancji, do drugiego położenia, w którym umożliwia mieszanie pierwszej i drugiej substancji w celu podania leku przez to urządzenie.

W przykładzie wykonania wynalazku zgodnie z czwartym, piątym i szóstym aspektem polimerem na bazie polietylenowej jest polietylen, lub polietylen o dużej gęstości.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia strzykawkę przed użyciem, w przekroju podłużnym; fig. 2A - tuleję prowadzącą strzykawki, wrzucie bocznym; fig. 2B - tuleję prowadzącą strzykawki, w przekroju podłużnym; fig. 3A - walec strzykawki w rzucie bocznym; fig. 3B - walec strzykawki w przekroju podłużnym; fig. 4 - komorę proszkową strzykawki w powiększeniu; fig. 5 - prowadnicę sprężyny strzykawki w rzucie bocznym; fig. 6A - przednią pokrywę strzykawki w rzucie bocznym; fig. 6B - przednią pokrywę strzykawki w przekroju podłużnym; fig. 7A część strzykawki w początkowej fazie uruchomienia strzykawki; fig. 7B - część strzykawki podczas mieszania w trakcie uruchamiania strzykawki; fig. 7C - część strzykawki podczas iniekcji; fig. 7D - część strzykawki po użyciu; fig. 8 - pokrywę tylną strzykawki przy zwalnianiu sprężyny, w przekroju podłużnym; fig. 9 - wewnętrzną powierzchnię przedniej pokrywy strzykawki w rozwinięciu do płaszczyzny rysunku, schematycznie; fig. 10 - warstwową strukturę przepony strzykawki.

184 764

Strzykawka pokazana na rysunkach posiada korpus, w którego skład wchodzi tuleja blokująca 1 oraz tuleja prowadząca 2, która jest skręcona na gwincie z tuleją blokującą 1. Według fig. 1 tuleja blokująca 1 posiada pierścieniowy rowek 3 i jest ponadto rozdzielona na liczne sprężyste podłużne ramiona 4, korzystnie cztery, które w swych swobodnych końcach tworzą rozchylone ramiona 5. Na wewnętrznej powierzchni swobodnych końców ramion 4 są umieszczone promieniowe kołnierze 6, które tworzą gniazdo dla sprężyny 7 zamontowanej wewnątrz tulei blokującej 1.

Jak pokazano na fig. 2A i 2B tuleja prowadząca 2 posiada dwa diametralnie przeciwległe rowki 8 wystające na zewnątrz z gwintowanej części. Rowki 8 są zakończone występami stopującymi 9. Na drugim końcu tulei prowadzącej 2 znajdują się zewnętrzne szpilki 10.

Jak pokazano na fig. 1, 3A i 3B walec 11 jest umieszczony przesuwnie w tulei prowadzącej 2 na dwóch ślizgaczach 12 umieszczonych na zewnętrznej powierzchni walca 11 i umieszczonych po obu stronach walca 11 przesuwanych w rowkach 8 tulei prowadzącej 2. W ślizgaczu 12 znajduje się przelotowy otwór otaczający kulkę 13, a także sprężysty zaczep 14. Walec 11 jest zamknięty na przednim końcu tworząc część gniazdową 15, w której jest umieszczona obsada 16 z wydrążoną igłą 17 strzykawki. Część gniazdowa 15 posiada centralnie umieszczony otwór, w który wsunięta jest tylna część igły 17 i w którego spodnim końcu umieszczono przebijaną przeponę 18. Przednia część igły 17 strzykawki jest otoczona mieszkiem ochronnym 19 umożliwiającym utrzymanie sterylności igły 17 strzykawki.

Jak pokazano na fig. 1, 6A i 6B walec 11 z igłą 17 strzykawki i tuleją prowadzącą 2 są otoczone przez przednią pokrywę 20, zamocowaną obrotowo na tulei prowadzącej 2. Przednia pokrywa 20 posiądą żebrowanie zewnętrzne, które zapewnia łatwość jej uchwycenia. Wewnętrzne występy 21 przedniej pokrywy 20 współdziałają ze szpilkami 10 tulei prowadzącej 2. Przednia pokrywa 20 jest zamknięta na swym przednim końcu przednią końcówką, posiadającą część centralną 22 o zmniejszonej grubości ścianki. W tylnym końcu przedniej pokrywy 20 znajduje się część przedłużona 23 na około połowie obwodu przedniej pokrywy 20. Część przedniej pokrywy 20, która otacza tuleję prowadzącą 2 posiada dwie wewnętrzne prowadnice ślizgowe 45 rozmieszczone względem siebie co 180°, przeznaczone do współpracy ze ślizgaczami 12 walca 11. W tej przedniej części pokrywy 20 występują dodatkowe rowki, które opisano bardziej szczegółowo poniżej.

Jak pokazano na fig. 1, 3A, 3B i 4 na końcu walca 11 przeciwnym do części gniazdowej 15 jest umieszczona komora proszkowa 24 wykonana z polietylenu, polietylenu o dużej gęstości lub polipropylenu. Ścianka otaczającą komorę proszkową 24 posiada obwodowy zewnętrzny rowek 25, w który wchodzą kulki 13 ślizgaczy 12 walca 11. Dla celów uszczelnienia wykonano dodatkowy rowek pierścieniowy. Wewnętrzne wgłębienie 26 tworzy gniazdo dla tłoczka 27, który przemieszcza się w komorze proszkowej 24 na ograniczonym odcinku. Na jednym końcu tłoczek 27 posiada uszczelnienie względem wewnętrznej powierzchni komory proszkowej 24. W wewnętrznym końcu komory proszkowej 24 znajduje się spajana przepona 28 tworząca wraz z tłoczkiem 27 zamkniętą przestrzeń 29 zawierającą proszek, na przykład HI-6. W walcu 11, po drugiej stronie przepony 28, jest umieszczona komora cieczowa 30 dla cieczy, z którą będzie mieszany proszek, na przykład mieszaniny avizafonu i atropiny nastawionych na pH4, gdzie proszkiem jest HI-6.

Jak pokazano na fig. 10 przepona 28 ma strukturę warstwową utworzoną przez dwie warstwy zewnętrzne 101, 301, nałożone po przeciwnych stronach warstwy środkowej 201.

Zewnętrzna warstwa 301 przepony 28 zwrócona do komory cieczowej 30 jest wykonana z cienkiej warstwy polichlorotrójfluoroetylenu, który stanowi zaporę dla cieczy i par cieczy zapobiegającą przechodzeniu do komory proszkowej 24 i szkodliwemu oddziaływaniu na proszek. Zastosowanie polichlorotrójfluoroetylenu jako materiału zaporowego w przeponie 28 jest korzystne w porównaniu z uprzednio proponowanymi materiałami zaporowymi przepony, jak na przykład aluminium, co oprócz wymaganej nieprzepuszczalności spełnianej przez polichlorotrójfluoroetylen daje również przeponę o lepszej odporności chemicznej w środowisku kwasowym, jak na przykład nastawionej na pH mieszaniny awizafonu i atropiny oraz odporność na chemicznie czynne substancje, jak na przykład awizafon.

184 764

Natomiast zewnętrzna warstwa 101 skierowana do komory proszkowej 24 jest wykonana z materiału spajalnego z komorą proszkową 24, który umożliwia przymocowanie przepony 28 do komory proszkowej 24. Gdy komora proszkowa 24 jest wykonana z polietylenu, lub polietylenu o dużej gęstości, to spajalna warstwa przepony 28 jest korzystnie wykonywana z materiału na bazie polietylenu, materiału nieco odmiennego od materiału komory proszkowej 24, lub też może tu być zastosowana warstwa środkowa 201 w postaci folii. Gdy komora proszkowa 24 jest wykonana z polipropylenu, to spajana warstwa jest korzystnie tworzona z lakieru polipropylenowego, polietylenu o dużej gęstości lub polimeru na bazie celulozowej.

Warstwa środkowa 201 przepony 28 o warstwowej budowie pełni rolę warstwy wzmacniającej, a także środka nadającego warstwom zewnętrznym 101, 301 powierzchnię o dobrej przyczepności oraz odpowiednie wiązanie dla warstw wewnętrznych, jakie mają tu być połączone. Dla obu wspomnianych powyżej konstrukcji przepony 28 odpowiedni okazał się tereftalan polietylenu tworzący warstwę środkową 201. Mogą być również zastosowane zastępczo inne poliestry, co będzie oczywiste dla specjalistów.

Przeponę 28 wytwarza się i montuje na komorze proszkowej 24 najpierw przez wycięcie okrągłego krążka z taśmy lub arkusza materiału warstwowego, następnie poprzez nałożenie tego krążka na obrzeże okrągłej końcowej powierzchni komory proszkowej 24 w taki sposób, że spajana warstwa zewnętrzna 101 jest umieszczona od strony powierzchni komory proszkowej 24 i ostatecznie spajanie zewnętrznej warstwy 101 ze skrajną powierzchnią komory proszkowej 24. Dla ułatwienia tego procesu na zewnętrzną powierzchnię polichlorotrójfluoroetylenu może być nałożony tereftalan polietylenu, co zapobiegnie przywieraniu narzędzi podczas wytwarzania warstwy laminatu lub jej spajania do ścianki komory proszkowej 24, co wynika z wyższej temperatury topienia tereftalanu niż temperatura topienia polichlorotrój fluoroetylenu.

Jak pokazano na fig. 1 i 5, tłoczek 27 spoczywa swym otwartym końcem na pierścieniu kontaktowym 33, umieszczonym w przednim końcu prowadnicy 31 sprężyny 7. Prowadnica 31 sprężyny 7 posiada stożkowo ukształtowaną część centrującą 32 umieszczoną na pierścieniu kontaktowym 33, który jest umieszczony w otwartym końcu tłoczka 27. W tylnym końcu prowadnicy 31 sprężyny 7 znajduje się łeb zamykający 34, a kołnierzowa część środkowa jest umieszczona pomiędzy przednim i tylnym końcem. Łeb zamykający 34 współpracuje z występami zamknięcia w promieniowych kołnierzach 6 na ramionach 4 tulei blokującej 1, w celu ściśnięcia sprężyny 7 umieszczonej wokół prowadnicy 31 pomiędzy kołnierzem 6 i pierścieniem kontaktowym 33.

Jak pokazano na fig. 1 tuleja blokująca 1 jest otoczona zdejmowalną. tylną pokrywą 35, która styka się z krawędzią pierścieniowego rowka 3 tulei blokującej 1. Tylny koniec pokrywy tylnej 35 jest zamknięty przyciskiem uruchomienia 36 posiadającym cylindryczny kołnierz prowadzący 37, który wystaje z pokrywy tylnej 35. Tylna pokrywa 35 jest rozszerzona od wewnątrz w obszarze cylindrycznego kołnierza prowadzącego 37, w celu utworzenia obwodowego wewnętrznego kanału prowadzenia 38 w skrajnej części tylnej pokrywy 35.

Pozostając na fig. 1, w cylindrycznym rowku 3 tulei blokującej 1 umieszczony jest sprężysty pierścień zabezpieczający 39, pomiędzy tylną pokrywą 35 i przednią pokrywą 20, na obwodzie około 220°. W cylindrycznym rowku 3 przy pierścieniu zabezpieczającym 39 umieszczono cienki pierścień 40, do którego zamocowano pierścień zabezpieczający za pomocą luźnej pętli (nie pokazano), co utrzymuje go w strzykawce nawet po wyjęciu z rowka 3.

Uruchomienie dwukomorowej strzykawki następuje w dwóch etapach, mianowicie etapie mieszania i etapie iniekcji. Etapy te opisano na fig. 7A-7D, gdzie pokazano część strzykawki w poszczególnych etapach.

Na fig. 7A pokazano strzykawkę w początkowym położeniu, w którym zawiera ona ciecz w komorze cieczowej 30 oddzieloną od proszku w komorze proszkowej 24 przeponą 28. W początkowym położeniu część przedłużona 23 przedniej pokrywy 20 osłania pierścień zabezpieczający 39 w taki sposób, że uniemożliwia przedwczesne zwolnienie pierścienia zabezpieczającego 39. W celu zmieszania cieczy i proszku przednia pokrywa 20 zostaje obrócona, w wyniku czego ślizgacze 12 walca 11 ślizgają się po pochylonych prowadnicach ślizgowych 45

184 764 przedniej pokrywy 20, a walec 11 i komora proszkowa 24 przemieszczają się w tył wraz ze ślizgaczami 12. Komora proszkowa 24 zostaje w ten sposób przesunięta w kierunku tłoczka 27, gdzie przedni koniec tłoczka 27 atakuje krawędź przepony 28.

Materiał spajanej warstwy zewnętrznej 101 na przeponie 28 oraz materiał komory proszkowej 24 są dobrane w taki sposób, że utworzone między nimi połączenie spajane umożliwia odłączenie przepony 28 od komory proszkowej 24 w wyniku oddziaływania na nią tłoczka 27.

Na fig. 7B pokazano położenie, w którym przepona 28 została oddzielona i proszek jest wytłaczany z komory proszkowej 24, w celu zmieszania z cieczą. Gdy ślizgacz 12 dojdzie do końca pochylonej prowadnicy ślizgowej 45 cały zespół 11, 16, 17 i komora proszkowa 24 są przesuwane wstecz do położenia, w którym końcowe powierzchnie tłoczka 27 i komory proszkowej 24 znajdą się we wspólnej płaszczyźnie, a pierścień kontaktowy 33 prowadnicy 40 oprze się o wewnętrzne wgłębienie 26 komory proszkowej 24. Zabieg mieszania został zakończony, lecz powinien być ewentualnie uzupełniony poprzez wstrząsanie strzykawką.

Po zabiegu mieszania przednia pokrywa 20 znajduje się w takim położeniu na drodze obrotu, że część przedłużona 23 w zewnętrznym końcu zasłania otwór pierścienia zabezpieczającego 39 równocześnie gdy ślizgacze 12 znajdują się w podłużnych rowkach D, D' w przedniej pokrywie 20, jak pokazano na fig. 9, rowki D, D' umożliwiatą uwolnienie kulek 13 z obwodowych rowków 25 komory proszkowej 24. Obecnie strzykawka jest przygotowana do zabiegu wstrzyknięcia, który rozpoczyna się wyjęciem pierścienia zabezpieczającego 39 z cylindrycznego rowka 3 tulei blokującej 1, po czym umieszcza się strzykawkę na części ciała przeznaczonej do wykonania iniekcji.

W tej sytuacji wciskany jest przycisk uruchomienia 36 i tylna pokrywa 35, które przemieszczają się w kierunku przedniej pokrywy 20. Jest to obecnie możliwe, ponieważ pierścień zabezpieczający 39 został zdjęty. Przemieszczenie tylnej pokrywy 35 względem tulei blokującej 1 spowoduje zwolnienie sprężyny 7, jak pokazano na fig. 8. Rozchylone wypusty 5 tulei blokującej 1 zostają wprowadzone w kanał prowadzenia 38, w wyniku czego części kołnierzowe 36 sprężystych ramion 4 rozchylają się i łeb zamykający 34 prowadnicy sprężyny oraz sprężyna 7 zostają zwolnione.

Na fig. 7C pokazano położenie strzykawki po rozpoczęciu iniekcji. Sprężyna 7 dociska komorę proszkową 24 i tłoczek 27 wzajemnie do siebie. Ponieważ kulki 13 i ślizgacze 12 mogą być obecnie wprowadzone w rowki D, D' w przedniej pokrywie 20, komora proszkowa 24 zostaje zwolniona z walca 11. Tłoczek 27 naciska na ciecz przenoszącą ciśnienie hydrauliczne na walec 11, który jest napędzany w przód, w wyniku czego igła 17 strzykawki przebija cienki materiał centralnej części 22 w przedniej pokrywie 20. Po ściśnięciu mieszka ochronnego 19 obsada 16 igły 17 zostaje wepchnięta w część gniazdową 15, a tylny koniec igły 17 strzykawki przebija przeponę 18. W tym położeniu uzyskuje się połączenie pomiędzy zmieszanym roztworem i igłą strzykawki 17 i następuje iniekcja, która trwa podczas wykonywania ruchu w przód komory proszkowej 24 i tłoczka 27.

Na fig. 7D pokazano położenie po zakończeniu iniekcji, gdy walec 11, komora proszkowa 24 i tłoczek 27 zostały przemieszczone w swe skrajne położenia pod wpływem oddziaływania sprężyny 1, a zmieszany roztwór został wstrzyknięty w ciało pacjenta.

Na fig. 9 przedstawiono schematycznie zewnętrzną powierzchnię przedniej pokrywy 20 oraz sposób przesuwania ślizgaczy 12, \2' wzdłuż wewnętrznej powierzchni przy obracaniu przedniej pokrywy 20. Podczas montowania przedniej pokrywy 20 jest ona prowadzona na tulei prowadzącej 2 w taki sposób, że ślizgacz 12 (odpowiadający drugiemu ślizgaczowi 12' przestawionemu o 180°) przemieszcza się wzdłuż rowka A, a występy zamknięcia 21 przechodzą pomiędzy szpilkami 10. Wszystkie rowki posiadają ostrą krawędź „w kierunku nieobrotowym” dla współdziałania ze sprężystym zaczepem 14 ślizgacza 12, który wpada za ostrą krawędź i zapobiega w ten sposób obrotowi przedniej pokrywy 20 w niewłaściwym kierunku. Następnie przednia pokrywa 20 jest obracana o jeden stopień dalej do położenia, w którym ślizgacz 12 dojdzie do następnego rowka B. Rowek B wyznacza początkowe położenie dla uruchomienia strzykawki. W przypadku obrócenia przedniej pokrywy ślizgacz 12 zostaje przesunięty wzdłuż pochylonej prowadnicy ślizgowej 45, a ruch ten

184 764 jest zatrzymywany gdy ślizgacz 12 dojdzie do wewnętrznej krawędzi 46. Ślizgacz 12 jest obecnie umieszczony w rowku D, w którym znajduje się w zwolnionym położeniu podczas iniekcji, głębokość rowka D umożliwia uwolnienie kulki 13 z obwodowego rowka 25 komory proszkowej 24. Podczas iniekcji ślizgacz 12 przemieszcza się wzdłuż rowka D, gdzie dojdzie do swego końcowego położenia, jeśli strzykawka nie będzie zastosowana ponownie.

W celu zdjęcia przedniej pokrywy 20 jest ona obracana o jeden stopień dalej, przez co ślizgacz 12 przechodzi poniżej wewnętrznej krawędzi 46 i wchodzi w rowek A', gdzie przemieszcza się o 180° względem rowka A. W tym położeniu pokrywa przednia może być zdjęta z tulei prowadzącej 2, ponieważ występy zamknięcia 21 zostały zwolnione ze szpilek 10.

Zaletą automatycznej dwukomorowej strzykawki opisanej powyżej jest możliwość lepszego dostosowania do oddzielnie przechowywanych kwasowych i chemicznie czynnych substancji w jej komorach, co wynika ze zwiększonej odporności chemicznej przepony w porównaniu z przeponą aluminiową stosowaną dotychczas i ponadto przepona może być przemieszczana z położenia rozdzielania do położenia nierozdzielania poprzez oddarcie jej z komory proszkowej.

W przykładowym wykonaniu opisanym powyżej w odniesieniu do załączonych figur materiałem bariery w przeponie jest polichlorotrójfluoroetylen. Zgodnie z wynalazkiem prócz tego jako materiał bariery w przeponie mogą być zastosowane następujące inne materiały:

• kopolimery polichlorotrójfluoroetylenu lub mieszany polimer zawierający kopolimer polichlorotrój fluoroetylenu • polichlorek winylidenu, kopolimer polichlorku winylidenu lub mieszany polimer zawierający polichlorek winylidenu bądź kopolimer polichlorku winylidenu • tlenek krzemu, na przykład utrzymywany w tereftalanie polietylenu

Materiały zaporowe powinny nadawać również przeponie niezbędną przenikalność i korzystnie lepszą odporność chemiczną w środowisku kwasowym oraz w środowisku substancji chemicznie czynnych, w porównaniu z poprzednio proponowanym materiałem zaporowym, tj. aluminium.

Należy tu zaznaczyć, że choć wynalazek opisano w odniesieniu do automatycznej dwukomorowej strzykawki, znajduje on zastosowanie w dziedzinie urządzeń do podawania leków w ogólności. Należy również zaznaczyć, że warstwowa konstrukcja przepony nie jest wymaganiem nieodzownym dla tego wynalazku, choć korzyści w zakresie wytwarzania i montowania wynikają z takiej konstrukcji, zwłaszcza w przypadku strzykawek typu opisanego powyżej w odniesieniu do załączonych figur. Dla specjalisty będą oczywiste alternatywne konstrukcje przepony.

Natomiast gdy przepona będzie miała budowę warstwową do spajania na pierwszej komorze urządzenia do podawania leku, na przykład dla oddzielenia pierwszej komory od drugiej komory w urządzeniu, można wymienić następujące ogólne układy warstw:

• warstwa tereftalanu polietylenu, warstwa zaporowa, warstwa spajalna • warstwa tereftalanu polietylenu, warstwa zaporowa, warstwa tereftalenu polietylenu, warstwa spajalna • warstwa zaporowa, warstwa tereftalanu polietylenu, warstwa spajalna • warstwa zaporowa, warstwa spajalna

Materiał warstwy spajanej w przeponie będzie dobierany na bazie materiału, z którego wykonana jest pierwsza komora urządzenia do podawania leku. Przykłady możliwych kombinacji materiałów podano w tabeli poniżej.

184 764

Materiał spajany	Materiał komory
PP	Kopolimer PP	PE*
Farba/lakier PP	X	X
Farba/lakier PE*	X	X	X
PE*	X	X	X
PE* + EBA	X	X	X
PE* + EVA	X	X	X
PU* + BA	X	X	X
PE* PB	X	X	X
PP + BA	X	X
Polimer na bazie celulozy	X	X	X

* „PE” oznacza materiał na bazie polietylenu, który obejmuje homoplimer w różnych postaciach, jak na przykład polietylen o dużej gęstości, polietylen o średniej gęstości, polietylen o malej gęstości, linearny polietylen o małej gęstości, polietylen usieciowany, jonomery polietylenu, jak na przykład Surlin^R i kopolimery oraz mieszaniny wspomnianych powyżej polietylenów

Określenie „farba/lakier” podane w tabeli oznacza, że materiał spajany stanowi powłokę malarką lub wyciskaną na leżącą poniżej powierzchnię konstrukcji przepony w postaci rozpuszczonej, suszonej i następnie ogrzewanej do temperatury topienia w celu spajania na komorze. W przypadku przepony o konstrukcji warstwowej, do zastosowania w strzykawce typu opisanego powyżej w odniesieniu do załączonych figur, połączenia materiałów spajalnych i materiałów komory proszkowej według tabeli powyżej pozwalają uzyskać przeponę przemieszczaną do położenia nierozdzielającego, poprzez zdarcie tej przepony z komory.

Należy rozumieć, że choć przepona została opisana powyżej w odniesieniu do załączonych figur jako spajalna do komory proszkowej będzie oczywistym, że przepona może być zamiast tego spajana do komory cieczowej urządzenia do podawania leku.

184 764 ι5 77 Κ 72

Fig.3A

' ' ' ‘ p-gli

Fig.3B

26 25

45 27 23 ł 1\ (' |

	' -^z Y	;7Ί
	1 Γ
	' > \/ 1	ί- I
	.. ‘ . 1 J	' ¹
	... _ ! V \	Z; ¹
_	_! '_i

Fig. 6A

184 764

c*—“s ,· j . s ' Fig.7B ,19 27

Fig.7C

184 764 /Λ

-707

Fig. 10 ^201 ^301

184 764

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do podawania leku, zawierającego mieszaninę pierwszej i drugiej substancji, które posiada pierwszą komorę, z pierwszą substancją i drugą komorę, z drugą substancją, rozdzielone przeponą o strukturze warstwowej, która w pierwszym swym położeniu jest zespojona z powierzchnią pierwszej komory, w której jest umieszczony tłoczek, znamienne · tym, że strukturę warstwową przepony (28) tworzy jedna zewnętrzna warstwa (101) z materiału, poprzez który przepona (28) jest zespojona z powierzchnią pierwszej komory (24), środkowa warstwa (201) stanowiąca warstwę wzmacniającą przepony (28), oraz druga przynajmniej jedna zewnętrzna warstwa (301), w skład której wchodzi materiał zaporowy obejmujący polichlorotrójfluoroetylen lub jego kopolimer, polichlorek winylidenu lub jego kopolimer bądź tlenek krzemu, przy czym zewnętrzna warstwa (101) przepony (28) oraz przynajmniej powierzchnia pierwszej komory (24), z którą zewnętrzna warstwa (101) jest zespojona, są wykonane z materiałów zapewniających połączenie spojone pomiędzy nimi o wytrzymałości umożliwiającej przemieszczenie przepony (28) w drugie położenie poprzez zerwanie przepony (28) z pierwszej komory (24), zaś tłoczek (27) jest przystosowany do przemieszczenia przepony (28) z pierwszego położenia do drugiego położenia przez oderwanie przepony (28) z pierwszej komory (24).
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna warstwa (101) przepony (28) jest wykonana z polimeru na bazie polietylenu lub polimeru na bazie celulozy zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory (24) jest wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru lub polimeru na bazie polietylenu.
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna warstwa (101) przepony (28) jest wykonana z polimeru na bazie polietylenu zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory (24) jest wykonana z polietylenu lub polietylenu o dużej gęstości.
4. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że zewnętrzna warstwa (101) przepony (28) jest wykonana z mieszaniny polietylenu i octanu etylenu winylowego, akrylanu etylenu butylowego, polibutylenu lub akrylanu butylowego, usieciowanego polietylenu lub jonomeru polietylenowego.
5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna warstwa (101) przepony (28) jest wykonana z polipropylenu lub mieszanki polipropylenu i akrylanu butylowego, zaś co najmniej powierzchnia pierwszej komory (24) jest wykonana z polipropylenu lub jego kopolimeru.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna warstwa (301) przepony (28) jest wykonana z polichlorotrójfluoroetylenu i tworzy warstwę zaporową struktury warstwowej przepony (28), w skład której wchodzi środkowa warstwa (201) z materiału poliestrowego, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest umieszczona na jednej z głównych powierzchni zewnętrznej warstwy (301) przepony (28).
7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że warstwa poliestrowa stanowiąca środkową warstwę (201) rozdziela warstwę zaporową stanowiącą zewnętrzną warstwę (301) od drugiej zewnętrznej warstwy (101).
8. Urządzenie według zastrz. 6 albo 7, znamienne tym, że warstwa poliestrowa jest pierwszą warstwą poliestrową, zaś w skład struktury warstwowej przepony (28) wchodzi druga warstwa poliestrowa, na przykład tereftalanu polietylenowego, która jest umieszczona na głównej powierzchni warstwy zaporowej przeciwnej do tej, na której jest zamontowana pierwsza warstwa poliestrowa.
9. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że warstwa środkowa (201) przepony (28) zawiera tlenek krzemu osadzony w materiale osnowy wzmacniającej.
10. Urządzeniązzedługeastrz. 9, znamienneiym, że mnowę wzmacniającąstanowitereftalan polietylenowy.

184 764
11. Urządzenie według dowolnego z zastrz. 9, znamienne tym, że tlenek krzemu jest dwutlenkiem krzemu.
12. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że pierwsza komora (24) jest wykonana zasadniczo wyłącznie z polietylenu na bazie polietylenu.
13. Urządzenie według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że urządzenie to jest dwukomorową automatyczną strzykawką.