PL185038B1

PL185038B1 - Zespół protezy głosowej z częścią sterującą

Info

Publication number: PL185038B1
Application number: PL96323301A
Authority: PL
Inventors: Schouwenburg┴Paul┴Ferdinand
Original assignee: Schouwenburg Paul Ferdinand
Priority date: 1995-05-12
Filing date: 1996-05-08
Publication date: 2003-02-28
Also published as: WO1996035399A1; CA2220946A1; DE69615359T2; EP0825840A1; AU5704196A; NL1000355C2; US5935165A; TR199701341T1; EP0825840B1; ATE205689T1; PL323301A1; DE69615359D1; BR9608868A

Abstract

1. Zespól protezy glosowej z czescia stera- jaca, zawierajacy element rurowy, majacy we- wnetrzna wneke, a na jednym koncu element rurowy ma zewnetrzny kolnierz, zas na drugim koncu posiada elementy podtrzymujace, ru- chome od polozenia wciagnietego do polozenia rozszerzonego, przy czym zespól protezy z elementami podtrzymujacymi w polozeniu wciagnietym, jest usytuowany w otworze tcha- wicy, a element rurowy jest umieszczony w otworze w sciance tchawicy, zas zewnetrzny kolnierz rurowego elementu jest oparty na cze- sci scianki tchawicy, wokól otworu w tchawicy, przy czym elementy podtrzymujace sa umoco- wane do czesci scianki przelyku, dookola otwo- ru w tchawicy i maja co najmniej jeden wystep, znamienny tym, ze czesc sterujaca (6, 44) jest usytuowana w wewnetrznej wnece elementu rurowego (7, 34), przy czym czesc sterujaca (6, 44) jest sprzezona z kazdym ruchomym elementem utrzymujacym. f i g - 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół protezy głosowej z częścią sterującą.

Zespół protezy głosowej jest stosowany zwłaszcza u pacjentów którym usunięto krtań i jest on przeznaczony do umieszczania w otworze, w ściance pomiędzy przełykiem i tchawicą.

Z opisu patentowego USA 5300119 znany jest zespół protezy głosowej, posiadający element rurowy, który ma na obu końcach zewnętrzne, kołowe kołnierze. W celu umieszczenia protezy głosowej w krtani, kołnierz, który ma wejść do przełyku, jest utrzymywany w położeniu ściągniętym za pomocą umieszczonej na nim nasadki. Nasadka ta, wykonana z żelatyny, rozpuszcza się pod wpływem środowiska występującego w przełyku, krótko po umieszczeniu protezy głosowej na miejscu. Następnie, kołnierz rozszerza się do położenia rozszerzonego w wyniku jego napięcia początkowego. W tym momencie jest zakończone mocowanie protezy głosowej.

W znanych protezach ważne jest napięcie początkowe ściągniętego kołnierza, które nie może być zbyt duże, gdyż w innym przypadku nasadka z żelatyny nie będzie spełniać swojego zadania, a podczas usuwania jej nie może mieć miejsca uszkodzenie tkanki. W rezultacie, działanie utrzymujące kołnierz w jego położeniu rozszerzonym jest ograniczone, co oznacza, że istnieje ryzyko przemieszczenia się protezy głosowej do tchawicy.

Znane są protezy mające dodatkowe mocowanie za pomocą paska albo taśmy samoprzylepnej. Takie dodatkowe mocowanie jest widoczne i w rezultacie męczące dla użytkownika, oraz wymaga dodatkowych czynności podczas użytkowania.

Protezy głosowe mogą być stosowane i odpowiednio sprawdzane tylko przez specjalistę (specjalistę ENT), zwłaszcza dlatego, że mocowanie tej protezy głosowej okazało się trudną

185 038 operacją i nie może być skontrolowane w sposób ostateczny bez prześwietlenia. Poza tym, z powodu użytych materiałów, proteza jest podatna na infekcje grzybicze.

Z opisu patentowego USA 5300119 i EP 05511981 znany jest zespół protezy głosowej zawierający część sterującą i element rurowy, mający wewnętrzne wzdłużne zagłębienie. Na jednym końcu element rurowy ma zewnętrzny kołnierz, zaś na drugim końcu posiada elementy podtrzymujące, ruchome od położenia wciągniętego do położenia rozszerzonego. Zespół protezy z elementami podtrzymującymi w położeniu wciągniętym, umieszcza się w otworze tchawicy. Element rurowy natomiast jest umieszczony w otworze, w ściance tchawicy. Zewnętrzny kołnierz rurowego elementu jest oparty na części ścianki tchawicy, wokół otworu tchawicy. Elementy podtrzymujące są umocowane do części ścianki przełyku, dookoła otworu w tchawicy i mają co najmniej jeden występ.

Zespół protezy głosowej z częścią sterującą według wynalazku, zawierający element rurowy, mający wewnętrzną wnękę, a na jednym końcu element rurowy ma zewnętrzny kołnierz, zaś na drugim końcu posiada elementy podtrzymujące, ruchome od położenia wciągniętego do położenia rozszerzonego, przy czym zespół protezy z elementami podtrzymującymi w położeniu wciągniętym, jest usytuowany w otworze tchawicy, a element rurowy jest umieszczony w otworze w ściance tchawicy, zaś zewnętrzny kołnierz rurowego elementu jest oparty na części ścianki tchawicy, wokół otworu w tchawicy, przy czym elementy podtrzymujące są umocowane do części ścianki przełyku, dookoła otworu w tchawicy i mają co najmniej jeden występ, charakteryzuje się tym, że część sterująca jest usytuowana w wewnętrznej wnęce elementu rurowego, przy czym część sterująca jest sprzężona z każdym ruchomym elementem utrzymującym.

Korzystnym jest gdy elementy utrzymujące mają postać co najmniej dwóch występów, ułożonych promieniowo względem elementu rurowego, rozmieszczonych w równych odstępach na obwodzie elementu rurowego.

Każdy występ jest wyposażony w element sterujący, przy czym elementy sterujące są połączone z najdalej oddalonym zewnętrznym końcem odpowiedniego występu, a w położeniu rozszerzonym występu są ułożone, w kierunku i co najmniej częściowo ponad, wnęką elementu rurowego.

Korzystnym jest gdy pomiędzy występami i elementem rurowym oraz pomiędzy każdym występem i jego elementem sterującym jest uformowane połączenie podatne.

Na zwróconych do siebie końcach elementów sterujących występu jest usytuowany korpus zaworu, a koniec elementu rurowego usytuowany od ich strony, ma postać gniazda zaworu, przy czym w położeniu rozszerzonym występów korpus zaworu styka się z gniazdem zaworu.

Część elementów sterujących występów i korpusu zaworu usytuowane we wnęce elementu rurowego stanowią element oporowy, w pobliżu którego jest umieszczony trzpień części sterującej, ruchomy względem elementu rurowego, przy czym występy i korpus zaworu są ruchome razem w kierunku od elementu rurowego.

Część elementów sterujących występów, usytuowanych we wnęce elementu rurowego stanowią element oporowy, w pobliżu którego jest umieszczony trzpień części sterującej, ruchomy względem elementu rurowego, przy czym występy są ruchome w kierunku od elementu rurowego.

Korzystnym jest gdy pomiędzy elementami sterującymi występu i korpusem zaworu jest uformowane połączenie podatne.

Korpus zaworu jest usytuowany w gnieździe zaworu.

Każdy występ, w położeniu rozszerzonym, jest ułożony poprzecznie do kierunku wzdłużnego elementu rurowego, a w szczególności każdy występ w położeniu rozszerzonym jest ułożony pod ostrym kątem do kierunku wzdłużnego elementu rurowego.

W położeniu rozszerzonym, każdy występ i odpowiedni element, sterujący są ułożone ukośnie względem elementu rurowego.

Korzystnym jest gdy każdy element sterujący występu, na końcu zwróconym w kierunku korpusu zaworu, posiada odgałęzienie, wygięte pod kątem prostym do elementu rurowego, z którym jest połączony korpus zaworu.

185 038

Każde odgałęzienie, w położeniu rozszerzonym występu ma wstępne napięte w kierunku korpusu zaworu.

Z występami i korpusem zaworu współpracuje powierzchnia oporowa trzpienia części sterującej.

Korzystnym jest gdy trzpień części sterującej jest ruchomy ślizgowo w kierunku wzdłużnym i jest korzystnie usytuowany centralnie we wnęce korpusu zaworu.

Trzpień części sterującej posiada występ oporowy, korzystnie współdziałający z elementem rurowym.

W wewnętrznej wnęce elementu rurowego są usytuowane rozszerzające się występy.

Rozszerzające się występy są sprzężone z trzpieniem części sterującej i ruchome w kierunku wzdłużnym, zgodnie z ruchem trzpienia części sterującej.

Korzystnym jest gdy część sterująca zawiera pusty w środku pręt, posiadający na jednym końcu co najmniej dwa rozszerzające się występy z kolcami, zwrócone w kierunku od siebie, oraz trzpień, przesuwany w środku pręta, a rozszerzające występy i trzpień współdziałają ze sobą na ich powierzchniach zwróconych w kierunku do siebie, przy czym w położeniu rozszerzonym występów, trzpień jest usytuowany wewnątrz pręta i wystaje z jego końca.

Trzpień i pręt mają korzystnie elementy blokujące trzpień w położeniu wysuniętym.

Zaletą protezy głosowej jest to, że można łatwo sprawdzić, czy jest ona we właściwym położeniu, poprzez wywieranie pewnej siły ciągnącej. Nie jest w tym celu konieczne wykonywanie prześwietlenia.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół protezy głosowej z częścią sterującą według wynalazku, umieszczony w krtani pacjenta, fig. 2 - przekrój zespołu protezy głosowej z częścią sterującą, podczas mocowania zespołu protezy głosowej w krtani pacjenta, fig. 3 - przekrój zamocowanego zespołu protezy głosowej, fig. 4 - zespół protezy głosowej z fig. 3 w widoku z przodu, fig. 5 - drugi przykład wykonania zespołu protezy głosowej w przekroju, fig. 6 - protezę głosową z fig. 5 zamocowaną na części sterującej, fig. 7 - zespół protezy głosowej z fig. 5 i 6 z fragmentem części sterującej, oraz z protezą w położeniu wciągniętym, fig. 8 - szczegół elementu wkładającego i przekrój protezy głosowej.

Jak to pokazano na fig. 1, zespół protezy głosowej 1, jest umocowany w ściance krtani 2 pacjenta pomiędzy przełykiem 3 i tchawicą 4. Wspomniana tchawica 4 otwiera się poprzez otwór 5 w szyi pacjenta.

Figura 2 przedstawia zespół protezy 1 w położeniu, w którym jest ona zamocowana we wspomnianej ściance krtani 2 za pomocą części sterującej 6. Jak widać także na fig. 3, zespół protezy głosowej 1 posiada część rurową 7 z kołnierzem zewnętrznym 8, który spoczywa na części ścianki tchawicy 4 dookoła otworu 9, w którym jest zamocowany zespół protezy głosowej 1. Część rurowa 7 i kołnierz zewnętrzny 8 tworzą element wykonany ze względnie sztywnego tworzywa sztucznego. Ta część może być wykonana z innego materiału, na przykład z metalu albo z kauczuku silikonowego.

Zespół protezy głosowej 1 zawiera także część 10 z elastycznego tworzywa sztucznego. Część 10 posiada także tuleję rurową 11, która jest zaciśnięta dookoła części rurowej 7 za pomocą siły napięcia początkowego. Na końcu tulei rurowej 11, zwróconym od kołnierza zewnętrznego 8, są ukształtowane trzy występy 12. Te trzy występy 12 spoczywają na ściance 2 przełyku 3 dookoła otworu 9, kiedy zespół protezy głosowej 1 jest mocowany.

Każdy występ 12 jest wyposażony w elementy sterujące 13 wykonane z nimi jako jedna całość. Elementy sterujące 13 są przymocowane do występów 12 na ich zewnętrznym końcu, a na końcu wewnętrznym do pierścienia 14.

Pierścień 14 jest z kolei zawieszony na korpusie zaworu 15. Wspomniany korpus zaworu 15 zawiera część kulową 16, która jest wyposażona w gwint wewnętrzny 17. Korpus zaworu 15 także posiada część śrubową 18, która ma nagwintowany rdzeń 19. Rdzeń 19 jest wkręcany w gwint 17 części kulowej 16 w taki sposób, że pierścień 14 jest zaciśnięty pomiędzy częścią kulową 16 i częścią śrubową 18.

Część kulowa 16 i część śrubowa 18 mogą być wykonane z tworzywa sztucznego, ale mogą być także metalowe. Możliwe jest także zastosowanie innych materiałów.

185 038

Na końcu części rurowej 7, zwróconym w kierunku korpusu zaworu 15 jest ukształtowane gniazdo zaworu 20. Wspomniane gniazdo zaworu 20 ma kształt stożkowy albo częściowo miskowaty, przy czym korpus zaworu 15 korzystnie przylega do gniazda zaworu 20.

Korpus zaworu 15 korzystnie spoczywa pod działaniem siły napięcia początkowego w gnieździe zaworu 20, co jest osiągnięte poprzez odpowiednie ukształtowanie części podatnej 10, oraz poprzez odpowiednie jej ustawienie na części rurowej 7.

Procedura mocowania protezy głosowej 1, według wynalazku, wygląda jak poniżej. Śruba o gwincie zewnętrznym 22, części sterującej 6 jest wkręcana w część rurową 7 wyposażoną w gwint 21. Śruba o gwincie zewnętrznym 22 dokładnie znajduje się na części zabezpieczającej 23 wypomnianej części sterującej 6, która to część zabezpieczająca 23 posiada także powierzchnię uchwytową 24. Powierzchnia uchwytowa 24 jest ograniczona kołnierzem zewnętrznym 25 i kołnierzem wewnętrznym 26.

Część zabezpieczająca 23 wkręca się do części rurowej 7, przy czym jej kołnierz wewnętrzny 26 spoczywa na kołnierzu zewnętrznym 8 zespołu protezy głosowej 1. Część zabezpieczająca 23 następnie jest podtrzymywana pomiędzy dwoma palcami, na przykład pomiędzy palcem wskazującym i środkowym, podczas kiedy kciuk znajduje się na trzpieniu 27 części sterującej 6. W szczególności, kciuk znajduje się na powierzchni uchwytowej 28 trzpienia 27. Drugi koniec 29 trzpienia 27 części sterującej 6 spoczywa na korpusie zaworu 15. Następnie, poprzez popychanie trzpienia 27 części sterującej 6, w kierunku części zabezpieczającej 23, korpus zaworu 15 jest wypychany z gniazda 20, a elementy sterujące 13 występu 12 przemieszczają występy 12 do położenia przedstawionego na fig. 2. W tym położeniu występy 12, a także ich elementy sterujące 13, są ułożone równolegle do osi protezy głosowej 1.

W tym położeniu proteza głosowa 1 jest utrzymywana w otworze 9. Występy 12 na skutek takiego sztywnego usytuowania zapobiegają wysunięciu zespołu protezy głosowej 1 z otworu 9 w ściance 2. Ponadto, w wyniku wspomnianego powyżej napięcia początkowego, korpus zaworu 15 spoczywa w gnieździe 20, co zapewnia pewne uszczelnienie. Z drugiej strony, korpus zaworu 15 może być nadal usunięty z gniazda 20, jeśli pacjent zamknie otwór 5. Na skutek wzrostu ciśnienia w jego tchawicy 4, powietrze będzie uciekać poprzez zespół protezy głosowej 1 do przełyku 3.

Po umieszczeniu w ten sposób protezy głosowej 1 w otworze 9, część zabezpieczająca 23 jest wykręcana z części rurowej 7 protezy głosowej 1, po czym operacja mocowania jest zakończona.

Zespół protezy głosowej 31, w innym przykładzie wykonania przedstawionym, na fig. 5 do 8 zawiera część 32, która jest wykonana z jednego kawałka elastycznego tworzywa sztucznego i zawiera tuleję rurową 33, która jest zaciśnięta dookoła metalowej części rurowej 34. Część rurowa 34 posiada na jednym końcu, zwrócony na zewnątrz kołnierz 35, podczas kiedy jej drugi koniec 36 ma postać gniazda zaworu. Tuleja rurowa 33 posiada pierścień mocujący 53 o kształcie kołnierzowym, który jest zaczepiony dookoła kołnierza 35 części rurowej 34. Na drugim końcu, tuleja rurowa 33 posiada trzy występy 37, które wystają ukośnie na zewnątrz i są odsunięte nieco od części rurowej 34, kiedy zespół protezy głosowej 31 znajduje się w jej normalnym, zamocowanym położeniu.

Elastyczny element sterujący 38, który łączy się z odgałęzieniem 39, wygiętym w przybliżeniu pod kątem prostym, jest zamocowany do każdego występu 37. Te trzy odgałęzienia są razem przymocowane do pierścienia mocującego 40, w którym jest usytuowany kulowy korpus zaworu 41.

Odgałęzienia 39 spoczywają, pod działaniem siły napięcia początkowego w korpusie zaworu 41. Korpus zaworu 41 także spoczywa, pod wpływem działania siły napięcia początkowego, w gnieździe zaworu 36.

Sprężysty kontakt odgałęzień 39 z korpusem zaworu 41 posiada taką zaletę, że lekkie ruchy wyginające występów 37, na przykład spowodowane przełykaniem, nie mają w rzeczywistości żadnego wpływu na kontakt korpusu zaworu 41 z gniazdem 36 pod działaniem napięcia początkowego. Takie niewielkie ruchy występów 37, skierowane na zewnątrz, prowadzą do odpowiednich ruchów zginających elementów sterujących 38, co z kolei wytwarza ruch zginający względem odpowiedniego odgałęzienia 39. W tym przypadku sprężysty

185 038 nacisk odgałęzień 39 na korpus zaworu 41 zmienia się niewiele, jeśli w ogóle, przy czym kontakt wspomnianego korpusu zaworu 41 z gniazdem zaworu 36 pozostaje stały.

Jak widać także na fig. 5, część rurowa 34 posiada wewnętrzny rowek kołowy 42. W tym rowku 42, są umieszczane rozszerzające się występy 43 części sterującej 44. Część sterująca 44 zawiera pusty w środku pręt 46, w którym przesuwa się trzpień 47. Na końcu pustego w środku pręta 46 jest przymocowany kołnierz 48, na którym spoczywa pierścień mocujący 53 taki jak pierścień kołnierzowy zespołu protezy głosowej 1. W tym położeniu rozszerzające się występy 43 znajdują się dokładnie na poziomie zagłębienia 42 w części rurowej 34. Zespół protezy głosowej 31 jest zablokowany względem elementu sterującego 44 poprzez rozszerzenie tych występów 43 w taki sposób, że łączą się one z zagłębieniem 42.

Rozszerzające się występy 43 są rozszerzane poprzez przesuwanie trzpienia 47 przez rozszerzające się występy 43. Te rozszerzające się występy 43 posiadają wewnętrzną wypukłość 49 (patrz fig. 8), na której spoczywa główka trzpienia 47. Kiedy trzpień 47 jest popychany dalej na zewnątrz, rozszerzające się występy 43 wyginają się nieco na zewnątrz, w czego rezultacie proteza głosowa 31 jest blokowana na elemencie sterującym 44.

Popychanie trzpienia 47 dalej na zewnątrz, wprowadza go do zagłębienia 50 w korpusie zaworu 41, jak to pokazano na fig. 7. Zaletą tego jest fakt, że korpus zaworu 41 nie może się ześlizgnąć z osi trzpienia 47 pod wpływem sił elastycznych, które pojawiają się, kiedy korpus zaworu 41 jest dalej popychany na zewnątrz. Pod wpływem elementów sterujących 38 występy 37 są wciągane, w wyniku czego proteza głosowa 31 może być łatwo i stabilnie wkładana do odpowiedniego otworu.

W części sterującej 44 jest zapewniony mechanizm blokujący 44, w celu utrzymywania zespołu protezy głosowej 31 w położeniu przedstawionym na fig. 7. Wspomniany mechanizm blokujący 44 zawiera pręt blokujący 51, umocowany na trzpieniu 47 i wystający poprzecznie, a także rowek 52 we wnętrzu pustego w środku pręta 46. Wspomniany rowek 52 otwiera się do poprzecznego rowka 53, w którym może być obracany poprzeczny pręt 51, kiedy tylko zostanie on wepchnięty wystarczająco wysoko.

W tym położeniu sprężyna 55 dociska trzpień 47 do zagłębienia 56 rowka poprzecznego 53. Na końcu trzpienia 47 jest usytuowana rączka 54, która ułatwia działanie części sterującej 44.

185 038

Fig-Η

185 038

Fi

•Fi g - ΕΞ

185 038

Fig - 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół protezy głosowej z częścią sterującą, zawierający element rurowy, mający wewnętrzną wnękę, a na jednym końcu element rurowy ma zewnętrzny kołnierz, zaś na drugim końcu posiada elementy podtrzymujące, ruchome od położenia wciągniętego do położenia rozszerzonego, przy czym zespół protezy z elementami podtrzymującymi w położeniu wciągniętym, jest usytuowany w otworze tchawicy, a element rurowy jest umieszczony w otworze w ściance tchawicy, zaś zewnętrzny kołnierz rurowego elementu jest oparty na części ścianki tchawicy, wokół otworu w tchawicy, przy czym elementy podtrzymujące są umocowane do części ścianki przełyku, dookoła otworu w tchawicy i mają co najmniej jeden występ, znamienny tym, że część sterująca (6, 44) jest usytuowana w wewnętrznej wnęce elementu rurowego (7, 34), przy czym część sterująca (6, 44) jest sprzężona z każdym ruchomym elementem utrzymującym.
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy utrzymujące mają postać co najmniej dwóch występów (12, 37), ułożonych promieniowo względem elementu rurowego (7, 34), rozmieszczonych w równych odstępach na obwodzie elementu rurowego (7,34).
3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że każdy występ (12,37) jest wyposażony w element sterujący (13, 38), przy czym elementy sterujące (13, 38) są połączone z najdalej oddalonym zewnętrznym końcem odpowiedniego występu (12, 37), a w położeniu rozszerzonym występu (12, 37) są ułożone, w kierunku i co najmniej częściowo ponad, wnęką elementu rurowego (7,34).
4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że pomiędzy występami (12, 37) i elementem rurowym (7,34) oraz pomiędzy każdym występem (12,37) i jego elementem sterującym (13,38) jest uformowane połączenie podatne.
5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że na zwróconych do siebie końcach elementów sterujących (13, 38) występu (12, 37) jest usytuowany korpus zaworu (15, 41), a koniec elementu rurowego (7,34) usytuowany od ich strony, ma postać gniazda zaworu (20,36), przy czym w położeniu rozszerzonym występów (12, 37) korpus zaworu (15, 41) styka się z gniazdem zaworu (20, 36).
6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że część elementów sterujących (13, 38) występów (12, 37) i korpusu zaworu (15, 41) usytuowane we wnęce elementu rurowego (7, 34) stanowią element oporowy, w pobliżu którego jest umieszczony trzpień (27, 47) części sterującej (6, 44), ruchomy względem elementu rurowego (7,34), przy czym występy (12,37) i korpus zaworu (15,41) są ruchome razem w kierunku od elementu rurowego (7,34).
7. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że część elementów sterujących (13, 38) występów (12, 37), usytuowanych we wnęce elementu rurowego (7, 34) stanowią element oporowy, w pobliżu którego jest umieszczony trzpień (27, 47) części sterującej (6, 44), ruchomy względem elementu rurowego (7, 34), przy czym występy (12, 37) są ruchome w kierunku od elementu rurowego (7,34).
8. Zespół według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że pomiędzy elementami sterującymi (13, 38) występu (12, 37) i korpusem zaworu (15, 41) jest uformowane połączenia podatne.
9. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że korpus zaworu (15, 41) jest usytuowany w gnieździe zaworu (20,36).
10. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że każdy występ (12, 37), w położeniu rozszerzonym, jest ułożony poprzecznie do kierunku wzdłużnego elementu rurowego (7,37).
11. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że każdy występ (12, 37) w położeniu rozszerzonym jest ułożony pod ostrym kątem do kierunku wzdłużnego elementu rurowego (7,34).

185 038
12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że w położeniu rozszerzonym, każdy występ (12, 37) i odpowiedni element sterujący (13, 38) są ułożone ukośnie względem elementu rurowego (7,34).
13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że każdy element sterujący (13, 38) występu (12, 37), na końcu zwróconym w kierunku korpusu zaworu (15, 41), posiada odgałęzienie (39), wygięte pod kątem prostym do elementu rurowego (7, 34), z którym jest połączony korpus zaworu (15,41).
14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że każde odgałęzienie (39), w położeniu rozszerzonym występu (12,37) ma wstępne napięte w kierunku korpusu zaworu (15.41).
15. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że z występami (12, 37) i korpusem zaworu (15,41) współpracuje powierzchnia oporowa (29) trzpienia (27,47) części sterującej (6,44).
16. Zespół według zastrz. 15, znamienny tym, że trzpień (27,47) części sterującej (6, 44) jest ruchomy ślizgowo w kierunku wzdłużnym i jest korzystnie usytuowany centralnie we wnęce korpusu zaworu (15, 41).
17. Zespół według zastrz. 14 albo 15, znamienny tym, że trzpień (27) części sterującej (6) posiada występ oporowy (26), korzystnie współdziałający z elementem rurowym (7).
18. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że w wewnętrznej wnęce elementu rurowego (34) są usytuowane rozszerzające się występy (43).
19. Zespół według zastrz. 18, znamienny tym, że rozszerzające się występy (43) są sprzężone z trzpieniem (47) części sterującej (44) i ruchome w kierunku wzdłużnym, zgodnie z ruchem trzpienia (47) części sterującej (44).
20. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że część sterująca (44) zawiera pusty w środku pręt (46), posiadający na jednym końcu co najmniej dwa rozszerzające się występy (43) z kolcami, zwrócone w kierunku od siebie, oraz trzpień (47), przesuwany w środku pręta (46), a rozszerzające występy (43) i trzpień (47) współdziałają ze sobą na ich powierzchniach zwróconych w kierunku siebie, przy czym w położeniu rozszerzonym występów (43), trzpień (47) jest usytuowany wewnątrz pręta (46) i wystaje z jego końca.
21. Zespół według zastrz. 20, znamienny tym, że trzpień (47) i pręt (46) mają elementy blokujące trzpień (47) w położeniu wysuniętym.