PL185471B1

PL185471B1 - Okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne

Info

Publication number: PL185471B1
Application number: PL97323443A
Authority: PL
Inventors: Karlheinz Frank
Original assignee: Roto Frank Ag
Priority date: 1996-12-04
Filing date: 1997-12-02
Publication date: 2003-05-30
Also published as: PL323443A1; DK0846815T3; CZ384597A3; EP0846815A2; EP0846815A3; DE59711945D1; SI0846815T1; DE19650190B4; DE19650190A1; ATE277244T1; CZ295918B6; ES2229311T3; EP0846815B1

Abstract

1. Okno dachowe, zwlaszcza okno dacho- we przechylne, z oscieznica i rama skrzydla, która za pomoca osadzonych na niej przegu- bowo profili ramy pomocniczej jest osadzona przechylnie wokól osi wahan, przy czym os wahan jest usytuowana poziomo i w przy- blizeniu w centralnym obszarze ramy skrzy- dla, oraz z naprezonym wstepnie urzadzeniem sprezynowym, znamienne tym, ze urzadze- nie sprezynowe (16) stanowi element wspo- magajacy (17) przechylanie i jest zaopatrzone w co najmniej jeden, zamocowany uchylnie jednym, drugim koncem (32) na ramie (3) skrzydla, element sprezynowy, korzystnie w postaci urzadzenia sprezynowego (16), którego pozostaly, pierwszy koniec (22) ma postac wolnego konca (21) do rozlacznego umieszczania w oscieznicy (2). Fig 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne, z ościeżnicą i ramą skrzydła, która za pomocą osadzonych na niej przegubowo profili ramy pomocniczej jest osadzona przechylnie wokół osi wahań, przy czym oś wahań jest usytuowana poziomo i w przybliżeniu w centralnym obszarze ramy skrzydła, oraz z naprężonym wstępnie urządzeniem sprężynowym.

Z niemieckiego wzoru użytkowego nr 74 16 262 znane jest dachowe okno przechylne z urządzeniem sprężynowym, które swym jednym końcem jest zamocowane przechylnie na ościeżnicy i którego drugi koniec współpracuje z profilami ramy pomocniczej, osadzonymi przechylnie z jednej strony na ościeżnicy, zaś z drugiej strony na ramie skrzydła. Przy odblokowywaniu okna urządzenie sprężynowe wywiera na dany profil ramy pomocniczej siłę ustawiającą, wskutek czego profil ten przechyla się wokół osi obrotu na ościeżnicy, wspomagając w ten sposób przestawianie okna w otwarte położenie uchylne.

Pod pojęciem okna dachowego przechylnego należy rozumieć okna, których ościeżnice są wpuszczone w pokrycie dachu i których skrzydła są przechylne wokół osi, leżącej w przybliżeniu

185 471 w środku skrzydła. Zaleta tego typu okien dachowych przechylnych polega na możliwości takiego ich przechylenia, że zewnętrzną powierzchnię szyb można czyścić od strony pomieszczenia. Oś wahań daje zatem nie tylko możliwość ustawienia okna w pozycji wietrzenia, lecz również ułatwia czyszczenie zewnętrznej powierzchni szyb.

Ponadto znane są okna dachowe, zwłaszcza okna dachowe do pomieszczeń mieszkalnych, wykonane w postaci okien uchylnych, co oznacza, że skrzydło okna jest osadzone uchylnie w obszarze górnego poprzecznego profilu ościeżnicy. Podczas gdy w oknie przechylnym, dzięki usytuowaniu osi wahań w pobliżu środka ciężkości, przy otwieraniu nie ma potrzeby przykładania znacznego momentu obrotowego, moment obrotowy wywołany ciężarem skrzydła okna uchylnego wymaga przyłożenia odpowiednio dużej siły w celu otwarcia okna. Aby tego uniknąć, różne konstrukcje okien uchylnych są zaopatrzone w urządzenie sprężynowe lub temu podobne, które w zasadzie przejmują wytwarzany moment obrotowy. Znane są również okna uchylno-przechylne, które umożliwiają zarówno ruch uchylny, jak też ruch przechylny okna. Niniejszy wynalazek dotyczy zarówno okien przechylnych, jak też okien uchylno-przechylnych, co oznacza, że rama skrzydła jest osadzona ruchomo wokół osi wahań, leżącej w przybliżeniu w jej centralnym obszarze.

Aby otrzymać okno dachowe przechylne o szczególnie korzystnej ekonomicznie konstrukcji, skrzydło przechylne można wyposażyć w łatwo hamowane łożyska obrotowe, które leżą w środku bocznych wsporników ramy skrzydła, dzięki czemu skrzydło okienne jest wyważone. Jeżeli jednak, jak to jest w innej konstrukcji, łożyska obrotowe znajdują się wprawdzie w obszarze centralnym, ale nie dokładnie w środku bocznych wsporników skrzydła okiennego, wówczas można wprawdzie przy otwartym oknie mieć większą swobodę dla głowy, jednak z uwagi na rozkład ciężaru konieczne jest urządzenie sprężynowe, które wspomaga ruch otwierający, przejmując moment obrotowy, działający w kierunku położenia zamkniętego. Znane jest z niemieckiego wzoru użytkowego nr 75 14 306 zawierające takie wspomaganie rozwiązanie, w którym na ościeżnicy umieszczone są naprężone wstępnie sprężyną, uchylne ramiona, na których wolnych końcach znajdują się rolki, wspierające się na ramie skrzydła i wspomagające w ten sposób proces przechylania.

Rozładowywane na miejscu budowy okna dachowe według niemieckiego wzoru użytkowego nr 75 14 306 grożą tym, że ościeżnica okna, wspartego przykładowo swą zewnętrzną powierzchnią o ścianę, wyskoczy w kierunku osoby przestawiającej uchwyt uruchamiający w położenie otwarte, co może prowadzić do zranienia, a poza tym okno to jest wyprowadzone ze stanu równowagi. Ten niepożądany skok można wyeliminować wyłącznie poprzez zastosowanie skomplikowanych urządzeń dodatkowych, jak trzpienie zabezpieczające względnie mechanizmy dźwigniowe.

Celem wynalazku jest dostarczenie okna dachowego, którego konstrukcja różni się od znanych dotychczas.

Okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne, z ościeżnicą i ramą skrzydła, która za pomocą osadzonych na niej przegubowo profili ramy pomocniczej jest osadzona przechylnie wokół osi wahań, przy czym oś wahań jest usytuowana poziomo i w przybliżeniu w centralnym obszarze ramy skrzydła, oraz z naprężonym wstępnie urządzeniem sprężynowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że urządzenie sprężynowe stanowi element wspomagający przechylanie i jest zaopatrzone w co najmniej jeden, zamocowany uchylnie jednym, drugim końcem na ramie skrzydła, element sprężynowy, korzystnie w postaci urządzenia sprężynowego, którego pozostały, pierwszy koniec ma postać wolnego końca do rozłącznego umieszczania w ościeżnicy.

Korzystnie, element sprężynowy, który korzystnie stanowi urządzenie sprężynowe, ma postać w zasadzie osiowego elementu sprężynowego, zwłaszcza teleskopowego elementu sprężynowego.

Korzystnie wolny koniec jest połączony rozłącznie z obsadą, korzystnie w postaci podpory, zwłaszcza panewką przegubową, na ościeżnicy, przy czym w pierwszym etapie otwierania, pod koniec obrotu ramy skrzydła, w określonym zakresie kątowym element sprężynowy jest odchylony, a urządzenie sprężynowe swym wolnym końcem wspiera się na obsadzie,

185 471 korzystnie w postaci podpory, zaś w następnym etapie otwierania, po zwiększeniu kąta przechyłu, wolny koniec jest uniesiony z obsady, korzystnie w postaci podpory.

Korzystnie, w dalszym etapie otwierania, przy określonym położeniu wychylenia elementu sprężynowego, zwłaszcza w postaci urządzenia sprężynowego, korzystnie wewnątrz określonego kątowego zakresu obrotu, wolny koniec leży obok obsady, korzystnie w postaci podpory.

Korzystnie, okno dachowe zawiera ograniczniki do ograniczania kąta przechyłu elementu sprężynowego, korzystnie urządzenia sprężynowego.

Korzystnie, element sprężynowy, zwłaszcza w postaci urządzenia sprężynowego, ma dociskową sprężynę śrubową, do dociskania drążka uruchamiającego lub temu podobnego elementu w położenie wysunięte.

Korzystnie, element sprężynowy ma postać gazowej sprężyny naciskowej.

Urządzenie sprężynowe według wynalazku stanowi element wspomagający przechylanie, co oznacza, że wspomaga ono proces uchylania ramy skrzydła wokół osi wahań, która biegnie poziomo i znajduje się w przybliżeniu w centralnym obszarze ramy skrzydła. „Obszar centralny” oznacza w niniejszym zgłoszeniu to, że oś wahań nie jest usytuowana na górnym względnie dolnym wsporniku poprzecznym, lecz w strefie centralnej, przy czym pojęcie to obejmuje oczywiście również położenia niecentralne. Z uwagi na funkcję elementu wspomagającego przechylanie mamy tu do czynienia z konstrukcją całkowicie odmienną niż w przypadku wzoru użytkowego nr 74 16 262, ponieważ znane urządzenie nie wspomaga procesu przechylania ramy skrzydła, lecz zastosowane tam urządzenie sprężynowe odchyla ramę pomocniczą.

Gdy element sprężynowy ma postać działającego w zasadzie osiowo, elementu sprężynowego, zwłaszcza teleskopowego elementu sprężynowego, wówczas jego konstrukcja, działająca w kierunku osiowym, jest prostsza i zajmuje niewiele miejsca. Pod pojęciem elementu sprężynowego, działającego w kierunku osiowym należy rozumieć wszystkie konstrukcje, które przy ściskaniu osiowym wytwarzają siłę przeciwdziałającą. Tak na przykład możliwe jest zastosowanie swego rodzaju zespołu cylindrowo-tłokowego, przy czym tłok jest dociskany przez dociskową sprężynę śrubową. Ponadto jako element sprężynowy można również zastosować gazową sprężynę dociskową.

W kolejnej postaci wykonania wynalazku, w której wolny koniec elementu sprężynowego współpracuje z obsadą w postaci podpory, zwłaszcza panewką przegubową na ościeżnicy, element sprężynowy jest jednocześnie zamocowany uchylnie w obszarze drugiego końca na ramie skrzydła, zaś w obszarze pierwszego końca wewnątrz określonego kątowego zakresu obrotu - począwszy od zamkniętego położenia ramy skrzydła - w pozycji przylegania do obsady, która korzystnie stanowi pewien rodzaj panewki przegubowej. Jeżeli rama skrzydła zostanie przechylona poza określony kąt przechyłu, wówczas pierwszy, wolny koniec unosi się z panewki przegubowej, dzięki czemu proces przechylania nie może być zakłócany.

Jeżeli w określonym położeniu wychylenia elementu sprężynowego, korzystnie wewnątrz określonego kątowego zakresu obrotu, wolny koniec tego elementu znajduje się obok obsady, tak że nie ma miejsca podparcie, wówczas zajęcie tego określonego położenia uchylonego powoduje to, że element sprężynowy nie opiera się na obsadzie, w związku z czym zajmuje położenie całkowicie wysunięte, a jednocześnie nie wywiera żadnej siły na ramę skrzydła. Ma to istotne znaczenie dla bezpieczeństwa w przypadku jeszcze nie zamontowanych okien dachowych.

W oknie dachowym według wynalazku nie wystąpi niebezpieczeństwo, że ościeżnica okna wyskoczy w kierunku osoby przestawiającej uchwyt uruchamiający w położenie otwarte, które to niebezpieczeństwo występuje w rozwiązaniu znanym ze stanu techniki, jeżeli przy fabrycznym montażu wstępnym element sprężynowy zostanie przechylony w takie położenie, w którym wolny koniec leży poza obsadą, ponieważ pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła nie działa żadna siła. Jeżeli okno według wynalazku zostanie zamontowane w tym położeniu, wówczas wystarcza jednokrotne otwarcie, powodujące przemieszczenie wolnego końca teleskopowego elementu sprężynowego pod działaniem siły ciężkości w jego „normalne” położenie, przy czym późniejsze zamknięcie okna pociąga za sobą wprowadzenie wolnego końca

185 471 w panewkę przegubową. W ten sposób jednokrotne szerokie otwarcie okna powoduje quasiautomatyczne wczepienie elementu sprężynowego.

Zaletą rozwiązania, w którym kąt przechyłu elementu sprężynowego, w postaci urządzenia sprężynowego, jest ograniczony ogranicznikami jest to, że element sprężynowy nie wystaje z ramy skrzydła przy jej otwieraniu, pogarszając wygląd zewnętrzny okna lub widoczność, lecz rozciąga się w przybliżeniu ukośnie na przekroju ramy skrzydła. Taka konstrukcja gwarantuje również wstępne ustawienie, dzięki któremu przy zamykaniu ramy skrzydła wolny koniec wchodzi w panewkę przegubową.

W niniejszym zgłoszeniu mówi się najczęściej o jednym elemencie sprężynowym. Korzystnie jednak okno dachowe jest zaopatrzone w dwa elementy sprężynowe, po jednym na każdym ze wsporników wzdłużnych ramy skrzydła. Ponieważ jednak konstrukcja obu elementów sprężynowych jest identyczna względem wzdłużnej osi symetrii ramy skrzydła, celem uproszczenia opisu przedstawiono w nim tylko jeden element sprężynowy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia okno dachowe w położeniu przechylonym, fig. 2 - okno dachowe z fig. 1 w bardziej otwartym położeniu przechylonym, fig. 3 - szczegół zamocowania urządzenia sprężynowego na ramie skrzydła okna dachowego, fig. 4 - widok przedmiotu z fig. 3 w przekroju wzdłuż linii IV-IV, a fig. 5 - okno dachowe w położeniu zamkniętym, przy czym urządzenie sprężynowe znajduje się w poluzowanym położeniu wstępnego montażu.

Figura 1 ukazuje w widoku z boku okno dachowe 1 znajdujące się w otwartym położeniu przechylonym. Okno dachowe ma postać okna uchylno-przechylnego. Zawiera ono ościeżnicę 2 i ramę 3 skrzydła. Przeznaczona do wpuszczenia w nie przedstawione pokrycie dachu ościeżnica 2 ma dwa, usytuowane równolegle w odstępie względem siebie, wsporniki wzdłużne 4 i dwa, usytuowane również równolegle w odstępie względem siebie, wsporniki poprzeczne 5. Rama 3 skrzydła jest odpowiednio wyposażona w dwa, umieszczone równolegle względem siebie, wsporniki wzdłużne 6 oraz dwa, usytuowane również równolegle w odstępie względem siebie, wsporniki poprzeczne 7. Za pomocą uchwytu uruchamiającego 8, umieszczonego na dolnym wsporniku poprzecznym 7 ramy 3 skrzydła, można okno dachowe 1 poruszać ręcznie. Górnym odcinkom 9 obu wsporników wzdłużnych 6 ramy 3 skrzydła, równym w przybliżeniu ich połowie, przyporządkowane są profile 10 ramy pomocniczej, osadzone na ościeżnicy 2 w obszarze górnego wspornika poprzecznego 5 uchylnie wokół poziomej osi 11 oraz na ramie 3 skrzydła uchylnie wokół poziomej osi 12.

Gdy rama 3 skrzydła znajduje się w położeniu zamkniętym, wówczas profile 10 ramy pomocniczej spoczywają równolegle na wspornikach wzdłużnych 6 i są unieruchomione w tym położeniu. Jeżeli uchwyt uruchamiający 8 zostanie przechylony w położenie uchylone, wówczas profile 10 ramy pomocniczej pozostają sprzężone równolegle ze wspornikami wzdłużnymi 6, co umożliwia przechylenie ramy 3 skrzydła wokół osi 11 w położenie uchylone. Jeżeli uchwyt uruchamiający 8 zostanie przestawiony w położenie przechylone, a okno dachowe 1 otwarte, wówczas zajmuje ono położenie ukazane na fig. 1. W położeniu tym zachodzi odłączenie profili 10 ramy pomocniczej od wsporników wzdłużnych 6 ramy 3 skrzydła, w związku z czym mogą one ustawiać się pod kątem względem siebie, przy czym profile 10 ramy pomocniczej można przechylać wokół osi 11 o kąt a względem ościeżnicy 2, zaś ramę 3 skrzydła można przechylać wokół osi 12 względem profili 10 ramy pomocniczej. Oś 12 stanowi oś wahań, która umożliwia przechylenie ramy 3 skrzydła maksymalnie o 180° wokół osi 12, wskutek czego zewnętrzna powierzchnia ramy 3 skrzydła zwraca się ku ościeżnicy 2, umożliwiając na przykład czyszczenie zewnętrznej powierzchni oszklenia od strony pomieszczenia. Do realizacji ruchu przechylnego ramy 3 skrzydła na ościeżnicy 2 służą trzpienie prowadzące 13, umieszczone na wspornikach wzdłużnych 6 ramy 3 skrzydła i wchodzące we wzdłużne prowadnice 14 na wzdłużnych wspornikach 4 ościeżnicy 2.

Na każdym wsporniku wzdłużnym 6 ramy 3 skrzydła osadzone jest uchylnie wokół osi 15 urządzenie sprężynowe 16 w postaci elementu wspomagającego 17 przechylanie. Korzystnie urządzenie sprężynowe 16 ma postać działającego osiowo elementu sprężynowego, mianowicie teleskopowego elementu sprężynowego 18, co sprawia, że sile powrotnej towarzyszy przeciwna względem niej tendencja do maksymalnego zwiększania długości. Teleskopowy

185 471 element sprężynowy 18 ma obudowę 19, w której znajduje się nie przedstawiona dociskowa sprężyna śrubowa. Z obudowy 19 wychodzi, osiowo, stały drążek oporowy 20, którego wolny koniec 21 tworzy pierwszy koniec 22 urządzenia sprężynowego 16. Z przeciwległego względem drążka oporowego 20 końca obudowy 19 wystaje ruchomy drążek tłokowy 23, który za pomocą nie przedstawionej dociskowej sprężyny śrubowej jest wstępnie naprężony w pozycji wyjściowej. Na końcu drążka tłokowego 23 znajduje się główka 24 drążka tłokowego, która tworzy drugi koniec 32 urządzenia sprężynowego 16, przy czym główka 24 drążka tłokowego jest za pomocą osi 15 osadzona uchylnie na odpowiednim wsporniku wzdłużnym 6 ramy 3 skrzydła. Drążek tłokowy 23 może, osiowo, wsuwać i wysuwać się z obudowy 19 pod działaniem sprężyny. Wolny koniec 21 jest korzystnie pogrubiony w kształcie kuli. Współpracuje on, w pozycji uchylonej ukazanej na fig. 1, z podporą 25, umieszczoną na odpowiednim wsporniku wzdłużnym 4 ościeżnicy 2 i zaopatrzoną korzystnie w panewkę przegubową 26, w którą wchodzi wolny koniec 21.

Na fig. 3 widać, że -główka 24 drążka tłokowego ma ogranicznik 27 w postaci powierzchni oporowej 28, współpracującej z ogranicznikiem 29, który jest zamocowany na odpowiednim wsporniku wzdłużnym 6 ramy 3 skrzydła i ma powierzchnię oporową 30. Przyleganie powierzchni oporowych 28 i 30 sprawia, że zgodnie z fig. 3, urządzenie sprężynowe 16 może pod działaniem siły ciężkości przechylać się wokół osi 15 tylko w obrębie określonego zakresu kątowego, tak że wzdłużna oś urządzenia sprężynowego 16 może tworzyć ze wzdłużną osią wspornika wzdłużnego 6 ramy 3 skrzydła maksymalnie kąt ostry β (fig. 3). Dzięki temu przy otwartym oknie z fig. 1 urządzenie sprężynowe 16 nie może powodować pogorszenia widoczności.

Przekrój na fig. 4 ukazuje urządzenie sprężynowe 16, bez nie przedstawionej tu obudowy, które swym ogranicznikiem 27, ukształtowanym na drążku tłokowym 23 w postaci powierzchni oporowej 28 współpracuje z powierzchnią oporową 29 w taki sposób, że jak to opisano w odniesieniu do fig. 3, przechylanie urządzenia sprężynowego 16 jest możliwe jedynie w ograniczonym zakresie kątowym. Dzięki temu urządzenie sprężynowe 16 nie powoduje pogorszenia widoczności przy otwartym oknie. Oś 15, umożliwiająca przechylanie urządzenia sprężynowego 16, służy dodatkowo, w celu uproszczenia, zamocowaniu ogranicznika 29 na wsporniku wzdłużnym 6 ramy 3 skrzydła. Istotne jest, że konstrukcja ogranicznika 29 i/lub zamocowania jest taka, że ogranicza kątowy zakres obrotu urządzenia sprężynowego 16.

Zasada działania jest następująca:

Przyjęto, że okno dachowe 1 znajduje się w położeniu zamkniętym. W położeniu tym urządzenie sprężynowe 16 jest zsunięte osiowo, co oznacza, że znajduje się w położeniu wstępnie naprężonym, w którym wolny koniec 21 jest wsparty na podporze 25. Gdy uchwyt uruchamiający 8 zostanie przez osobę obsługującą przestawiony w położenie uchylone, wówczas okno dachowe 1 zajmuje na przykład położenie, ukazane na fig. 1, co oznacza, że wskutek działania siły powrotnej urządzenia sprężynowego 16 profile 10 ramy pomocniczej są utrzymywane w oznaczonym odnośnikiem a położeniu kątowym z fig. 1, a jednocześnie ustabilizowane zostaje położenie ramy 3 skrzydła wokół osi 12. W położeniu ukazanym na fig. 1 urządzenie sprężynowe 16 jest maksymalnie wysunięte. Jeżeli teraz rama 3 skrzydła zostanie, ręcznie przechylona dalej, wówczas wolny koniec 21 unosi się z podpory 25, jak widać na fig. 2. Przyleganie powierzchni oporowej 28 główki 24 drążka tłokowego do powierzchni oporowej 30 ogranicznika 29 zapobiega prostopadłemu ustawieniu urządzenia sprężynowego 16 w położeniu widocznym na fig. 2. Gdy okno dachowe 1 zostanie ponownie zamknięte, wówczas wolny koniec 21 wchodzi na skutek wspomnianego przylegania automatycznie w podporę 25, co oznacza, że dociągnięcie urządzenia sprężynowego 16 umożliwia zamknięcie okna dachowego 1.

Figura 5 uwidacznia położenie wstępnego montażu urządzenia sprężynowego 16. W tym położeniu wstępnego montażu wolny koniec 21 nie jest ustawiony w kierunku górnego wspornika poprzecznego 5 ościeżnicy 2, lecz w kierunku, dolnego wspornika poprzecznego 5. Osiągnięte jest to w ten sposób, że poprzez odpowiednie (nie przedstawione) ukształtowanie ogranicznika 29, powierzchnia oporowa 30 jest tak przesunięta, że nie stoi ona na drodze obrotu główki 24 drążka tłokowego. Umożliwia to obrót urządzenia sprężynowego 16 (strzałka 31

185 471 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara lub strzałka 33 w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara na fig. 5), w związku z czym wolny koniec 21 nie współpracuje z podporą 25. W ten sposób w zamkniętym położeniu okna dachowego 1 nie istnieje połączenie sprężynowe pomiędzy ościeżnicą 2 i ramą 3 skrzydła, tak że, gdy okno dachowe 1 nie jest jeszcze zmontowane, nie ma niebezpieczeństwa w razie nieumyślnego przechylenia uchwytu uruchamiającego 8. W innym, nie przedstawionym przykładzie wykonania fabryczne położenie wstępnego montażu nie jest osiągane poprzez zaznaczony na fig. 5 obrót (strzałka 31) urządzenia sprężynowego 16, natomiast wolny koniec 21 jest ustawiony w kierunku górnego wspornika poprzecznego 5, jednak nie wchodzi w panewkę przegubową 26 podpory 25, lecz rozciąga się poza podporą 25. Urządzenie sprężynowe 16 ma w tym położeniu maksymalną, długość, przy czym pomiędzy ościeżnicą 2 i ramą 3 skrzydła nie działają żadne siły, w związku z czym osiągnięte jest również pewne położenie wstępnego montażu.

Szczegóły konstrukcji ogranicznika 29, zapewniające ustawienie urządzenia sprężynowego 16 w położeniu widocznym na fig. 5, pozostawiono specjaliście, decydujące jest jedynie to, że po zamontowaniu okna, dzięki przesunięciu i ustaleniu położenia powierzchni oporowej 30 ogranicznik 29 jest tak usytuowany, że urządzenie sprężynowe 16 może obracać się jedynie w ograniczonym zakresie kątowym.

185 471

J8S

471

£><

^eParti wnictw UP RP. Nakład 60 Cena 4,00 zł.

^egz.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne, z ościeżnicą i ramą skrzydła, która za pomocą osadzonych na niej przegubowo profili ramy pomocniczej jest osadzona przechylnie wokół osi wahań, przy czym oś wahań jest usytuowana poziomo i w przybliżeniu w centralnym obszarze ramy skrzydła, oraz z naprężonym wstępnie urządzeniem sprężynowym, znamienne tym, że urządzenie sprężynowe (16) stanowi element wspomagający (17) przechylanie i jest zaopatrzone w co najmniej jeden, zamocowany uchylnie jedhym, drugim końcem (32) na ramie (3) skrzydła, element sprężynowy, korzystnie w postaci urządzenia sprężynowego (16), którego pozostały, pierwszy koniec (22) ma postać wolnego końca (21) do rozłącznego umieszczania w ościeżnicy (2).
2. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że element sprężynowy, który korzystnie stanowi urządzenie sprężynowe (16), ma postać w zasadzie osiowego elementu sprężynowego, zwłaszcza teleskopowego elementu sprężynowego (18).
3. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że wolny koniec (21) jest połączony rozłącznie z obsadą, korzystnie w postaci podpory (25), zwłaszcza panewką przegubową (26), na ościeżnicy (2), przy czym w pierwszym etapie otwierania, pod koniec obrotu ramy (3) skrzydła, w określonym zakresie kątowym element sprężynowy jest odchylony, a urządzenie sprężynowe (16) swym wolnym końcem (21) wspiera się na obsadzie, korzystnie w postaci podpory (25), zaś w następnym etapie otwierania, po zwiększeniu kąta przechyłu, wolny koniec jest uniesiony z obsady, korzystnie w postaci podpory (25).
4. Okno dachowe według zastrz. 3, znamienne tym, że w dalszym etapie otwierania, przy określonym położeniu wychylenia elementu sprężynowego, zwłaszcza w postaci urządzenia sprężynowego (16), korzystnie wewnątrz określonego kątowego zakresu obrotu, wolny koniec (21) leży obok obsady, korzystnie w postaci podpory (25).
5. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera ograniczniki (27, 29) do ograniczania kąta przechyłu elementu sprężynowego, korzystnie urządzenia sprężynowego (16).
6. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że element sprężynowy, zwłaszcza w postaci urządzenia sprężynowego (16), ma dociskową sprężynę śrubową, do dociskania drążka uruchamiającego lub temu podobnego elementu w położenie wysunięte.
7. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że element sprężynowy ma postać gazowej sprężyny naciskowej.