PL185840B1 - Urabiarka do ściany krótkiej w górnictwie podziemnUrabiarka do ściany krótkiej w górnictwie podziemnymym - Google Patents

Abstract

1 Urabiarka do sciany krótkiej w górnictwie podziem nym , zw laszcza do drazenia chodników w pokladzie, prowadzenia pochylni lub upadowej w zlozach w egla, zawierajaca przeno- snik katow y, uksztaltow any jako przenosnik zgrzeb low y, którego ramie, przebiegajace wzdluz frontu eksploatacyjnego, tworzy tor prowadzacy dla maszyny eksploatacyjnej, która jest zaopatrzona w w ychylne w w ysokosci ramie tnace, w yposa- zone w glow ice tnace i urzadzenie posuw ow e, przesuwajace przenosnik w jednostce konstrukcyjnej z m aszyna eksploata- c y jna w kierunku zabioru, która przez hydrauliczne silowniki cofajace jest sprzezona z ramieniem przenosnika katowego, przebiegajacego wzdluz frontu eksploatacyjnego i jest zaopa- trzona w stojaki podporowe, m ocowane pomiedzy stropem a spagiem , tw orzace podpore dla silo w n ik ó w cofajacych, zn a m ien n a ty m , ze na ramie dolnej (21) stojaków podporo- w ych (2 2 ), opartych na spagu (8), jest umieszczona prowadni- ca (36) przebiegajaca w kierunku poprzecznym chodnika, dla co najmniej jednego, przestawialnego na niej przyrzadu do w iercenia (37), do w ykonyw ania otw orów kotw iacych (33) w stropie (9) FIG 1 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy urabiarki do ściany krótkiej w górnictwie podziemnym, zwłaszcza do drążenia chodników w pokładzie, prowadzenia pochylni lub upadowej w złożach węgla, itp.

Urabiarki do ściany krótkiej w eksploatacji podziemnej uprzywilejowanie są używane do zabioru chodników, przecie wszystkim chodników w pokładzie, prowadzenia pochylni i upadowej oraz do eksploatacji filarów węgla itp. Znane i używane w górnictwie takie urabiarki mają do transportu zwału urobku przenośnik zgrzebłowy łańcuchowy w postaci litery T lub L (przenośnik kątowy), na którego ramieniu przebiegającymi równolegle do frontu eksploatacji znajduje się tor prowadzący dla sanek drązarki chodnikowej względnie urabiarki, przy czym na sankach jest ułozyskowane. hydraulicznie wychylane w wysokości ramię tnące, które jest zaopatrzone w dwa napędzane walce tnące, które obracają się wokół osi, przebiegającej w przybliżeniu równolegle do frontu eksploatacji (Czasopismo „Gliickauf” 1985 str. 1760-1768, opis DE nr 40 34 068 Al).

Przy stosowaniu znanych urabiarek do ściany krótkiej jest wymagane zabezpieczenie wydrążonego chodnika pokładowego przez umieszczenie obudowy. Przy tym musi być także zapewnione, ze przekrój poprzeczny chodnika w obszarze roboczym urabiarki jest zabezpieczony zwłaszcza przed zawaleniem stropu. W tym celu w stanie techniki jest zaproponowane, ze po stronie chodnikowej, odwróconej od frontu eksploatacji urabiarki, względnie jej przenośnika, jest umieszczony pomocniczy element montażowy, dla umieszczenia obudowy odrzwiami, który jest zaopatrzony w podnoszone i opuszczane nakładki, umieszczone w odstępie bocznym od siebie dla stropnic obudowy odrzwiami. Nakładki tworzą pomocniczy element montażowy, za pomocą którego można zabudować stropnice w bezpośrednim obszarze urabiarki. W tym znanym układzie w celu umieszczenia stropnic w położeniu zabudowy urabiarka musi być zatrzymana (Opis DE nr 40 34 068 Al).

Zadaniem wynalazku jest takie ukształtowanie urabiarki do ściany krótkiej, aby także podczas zabioru, względnie eksploatacji urabiarki, w jej obszarze roboczym byłby pewnie i szybko zabezpieczony strop tak, że jest zapewnione wysokie bezpieczeństwo pracy, także przy wysokiej wydajności urabiarki.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że na ramie dolnej stojaków podporowych opartych na spągu, jest umieszczona prowadnica przebiegająca w kierunku poprzecznym chodnika, dla co najmniej jednego, przestawialnego na niej przyrządu do wiercenia, do wykonywania otworów kotwiących w stropie.

W tym ukształtowaniu urabiarki dla zabezpieczenia chodnika w jej obszarze roboczym stosuje się urządzenie do wiercenia służące do zakotwienia stropu, zawierające co najmniej jeden przyrząd do wiercenia, który znajduje się na wspólnej ramie dolnej urządzenia posuwowego urabiarki i podczas pracy jest doprowadzane przez siłownik cofający urabiarki razem ze stojakami podporowymi. Przy tym jest przewidziana prowadnica dla przyrządu do wiercenia. przebiegająca w kierunku poprzecznym do wykonywanego chodnika tak, ze także podczas pracy eksploatacyjnej, względnie zabiorowej przy wykonywaniu otworów, potrzebnych do zakotwienia stropu, jest dokonywane stopniowe przestawianie przyrządu do wiercenia wzdłuz prowadnicy. Rama dolna tworzy więc nośnik i podporę dla urządzenia do wiercenia, na którą podczas pracy wiercenia są odkładane siły, działające na spąg.

Korzystnie wspomniana prowadnica jest umieszczona przestawialnie w wysokości, celowo za pomocą hydraulicznego przenośnika. Dzięki temu jest osiągnięte, że podczas pracy

185 840 wiercenia prowadnica, niosąca przyrząd do wiercenia z napędem, jest podnoszona odpowiednio do postępu wiercenia i po wykonaniu otworu jest ponownie obniżana w celu odsunięcia przyrządu do wiercenia.

W korzystnym ukształtowaniu wynalazku urządzenie posuwowe dla urabiarki posiada szereg, korzystnie co najmniej trzy hydrauliczne stojaki podporowe, które są umieszczone na wspólnej ramie dolnej, w odstępie od siebie, w bliskim odstępie za ramieniem przenośnika kątowego, lezącego przed frontem eksploatacyjnym i które celowo poprzez wspólną stropnicę zabezpieczają strop w obszarze urabiarki, przy czym wspomniana prowadnica dla urządzenia do wiercenia jest umieszczona od strony chodnika za tym szeregiem stojaków podporowych. Stojaki podporowe służą do zabezpieczania stropu w obszarze roboczym urabiarki az do wykonania zakotwienia stropu w tym obszarze, podczas gdy chodnik w odstępie ze stojakami podporowymi jest zabezpieczony przez zakotwienie chodnika, bez potrzeby zastosowania dalszych stojaków podporowych.

Szczególnie korzystne jest rozmieszczenie, w którym siłownik powrotny, ukształtowany jako cylinder podwójnie działający, swoimi tłoczyskami jest przyłączony w przegubie do ramiona przenośnika kątowego, przebiegającego wzdłuż frontu eksploatacji, podczas gdy cylinder w obszarze końcowym od strony tłoczyska jest połączony z ramą dolną. Takie umieszczenie siłownika powrotnego umożliwia umieszczenie wspomnianego szeregu stojaków podporowych w bliskim odstępie za urabiarką i odpowiednie umieszczenie urządzenia do wiercenia blisko za urabiarką, w obszarze stropniowym stojaka podporowego. W każdym przypadku urządzenie do wiercenia znajduje się w chronionym obszarze wykonywanego chodnika i jest tutaj łatwo dostępne dla przeprowadzenia prac wiercenia. Przy tym stropnica, podparta przez stojaki podporowe jest zaopatrzona w przelotowe otwory, które są otwarte w kierunku do strony tylnej stropnicy. Te otwory, rozdzielone na długości stropnicy określają miejsca, w których należy wykonać otwory w celu zakotwienia chodnika w kierunku poprzecznym chodnika.

W szczegółach układ z korzyścią jest tak dobrany, że rama dolna jest zaopatrzona w wystające słupy, które tworzą nośnik dla wspomnianej prowadnicy dla przyrządu do wiercenia. Rama dolna, która może być ukształtowana w różny sposób, jest utworzona z szeregu elementów, połączonych przegubami. Celowym jest przede wszystkim taki układ, w którym wspomniane słupy dla prowadnicy urządzenia do wiercenia, są umieszczone na belkach podporowych, które są sprężone w obszarze stopy ze stojakami podporowymi, korzystnie przegubowo. Belki podporowe korzystnie są utworzone z belek wydrążonych, np. o przekroju prostokątnym, które przyjmują siłownik cofający urządzenie posuwowe urabiarki tak, ze siłownik cofający jest chroniony w belce i z nią sprzężony, korzystnie z przednim końcem belki.

W dalszym korzystnym ukształtowaniu wynalazku zewnętrzne stojaki podporowe szeregu stojaków, umieszczonych w kierunku poprzecznym chodnika, są osadzone w tulejach dolnych, które za pomocą przegubów są połączone z częściami dolnymi, opartymi na spągu, np. ze spągnicami i które są wychylane w przegubie za pomocą hydraulicznego siłownika, w celu nastawienia nachylenia stojaka podporowego. Umożliwia to takie nastawienie stojaków podporowych w ich nachyleniu, że one przy posuwie urabiarki mogą pewnie przyjmować siły reakcyjne siłowników cofających. Tuleje dolne celowo są sprzężone ze wspomnianymi belkami podporowymi przez złącza przegubowe tak, ze jest możliwe dopasowanie wieloczłonowej ramy dolnej do ewentualnych nierówności spągu.

W celu wytwarzania dalszych otworów kotwiących w obszarze bocznym chodnika, a zwłaszcza na obu ociosach chodnika jest przewidziany co najmniej jeden dalszy przyrząd do wiercenia, który jest doprowadzany urabiarką. Przyrząd do wiercenia jest swobodnie prowadzony w chodniku. On może być także sprzężony z ramą dolną urządzenia posuwowego urabiarki w celu współzabierania. Aby móc wytworzyć w ociosach chodnika pod różnymi kątami otwory kotwiące, zaleca się wspomniany przyrząd do wiercenia umieścić na przestawialnym w wysokości nośniku wychylnie wokół osi obrotu, skierowanej w kierunku frontu eksploatacji.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urabiarkę z przyporządkowanym urządzeniem posuwowym w widoku z góry, fig. 2 - urabiarkę według fig. 1 w przekroju wzdłużnym przez obszar zabioru chodnika, wraz z urządzeniem do wiercenia, umieszczonym na ramie dolnej urządzenia posuwowego, a fig. 3

185 840

- w przekroju według linii III-III na fig 2 szereg stojaków podporowych z ramami dolnymi, przy czym z uwagi na przejrzystość rysunku opuszczono przenośnik kątowy i urabiarkę.

Przedstawiona urabiarka szczegółowo jest opisana w opisie DE nr 40 34 068 Al.

Urabiarka do ściany krótkiej składa się z przenośnika zgrzebłowego łańcuchowego, w postaci przenośnika kątowego 1, który w widoku z góry według fig 1 posiada zarys w postaci L, przy czym jego jedno ramię 2 przebiega w przybliżeniu wzdłuz i równolegle do frontu eksploatacyjnego 3 i przez luk 4 przechodzi ramię 5, przebiegające w kierunku wzdłużnym chodnika, które znajduje się w pobliżu ubierki bocznej 6 drążonego chodnika, którego drugi ocios boczny jest oznaczony 7. Urabiarka służy korzystnie do eksploatacji złoza węgla na wąskim froncie eksploatacyjnym, zwłaszcza do drążenia chodnika pokładowego w złozu węgla, przy czym poziom wyrobiska 8 jest utworzony przez spąg i pułap wyrobiska od strony nakładu złoza węgla. Na ramieniu 2 przenośnika kątowego 1, przebiegającym wzdłuż frontu eksploatacyjnego 3, poprzecznie do kierunku zabioru V i pomiędzy ociosami bocznymi 6 i 7 jest umieszczona przejezdna maszyna eksploatacyjna 10, która za pomocą swoich sanek 11, pochwytujących ramię 2 jest prowadzona przymusowo na torze prowadzącym 12 ramienia 2 i posiada ramię tnące 15, wychylnie w wysokości, w przegubie 13 za pomocą podnośnika 14, które jest zaopatrzone w napędzane walce tnące, względnie głowicę tnącą 16, za pomocą której front eksploatacyjny 3 jest eksploatowany na całej grubości pokładu i szerokości chodnika. Urobiony węgiel dociera do ramienia 2 przenośnika kątowego 1 i przez niego jest odprowadzany z obszaru eksploatacyjnego, przy czym on tylnym końcu ramienia 5 jest przekazywany na dołączany przenośnik. Napęd przenośnika, znajdujący się na wolnym końcu ramienia 2 jest na fig. 1 oznaczony 17.

Urabiarka, obok przenośnika kątowego 1 i maszyny eksploatacyjnej 10 zawiera jeszcze urządzenie posuwowe 18, umieszczone za ramieniem 2, za pomocą którego przenośnik kątowy 1 wraz z maszyną eksploatacyjną 10 jest przesuwany w kierunku zabioru V. To urządzenie posuwowe 18 posiada dwa siłowniki cofające 19, umieszczone w przybliżeniu wzajemnie równolegle utworzone z hydraulicznych cylindrów podwójnego działania, których tłoczyska są przyłączone w przegubach 20 do strony tylnej ramienia 5 przenośnika kątowego 1. Siłowniki cofające 19 są składnikiem wspólnej ramy dolnej 21 dla hydraulicznych stojaków podporowych 22, które są osadzane pomiędzy stropem 8 a spągiem 9 i przy posuwie urabiarki w kierunku zabioru V tworzą podporę dla siłowników cofających 19.

W pokazanym przykładzie wykonane są trzy stojaki podporowe 22, umieszczone w odstępie od siebie szeregowo i poprzecznie do kierunku zabioru Y, które swoimi głowicami poprzez przeguby 23 są przyłączone do wspólnej stropnicy 24, które rozciąga się pomiędzy obydwoma ociosami bocznymi 6 i 7 i wystąje poza ramię 2 przenośnika kątowego 1 w kierunku do frontu eksploatacyjnego 3 tak, ze strop 8 w obszarze roboczym urabiarki jest podchwycony i zabezpieczony przez stropnicę 24. Stojaki podporowe 22 są przez płytę dolną, lub spągnice ślizgowe 25 podparte na spągu 8. Jak pokazuje przede wszystkim fig. 3 spągnia ślizgowa 25 środkowego stojaka podporowego 22 jest przez przegub dolny 26 połączona bezpośrednio ze stopą tego stojaka podporowego 22, podczas gdy spągnice ślizgowe 25 obu zewnętrznych stojaków podporowych 22 są przyłączone w odpowiednich przegubach dolnych 26 do wystającej tulei dolnej 27, w którą jest wetknięty od góry swoją stopą odnośny stojak podporowy 22 Przy tym każdej tulei dolnej 27 jest przyporządkowany hydrauliczny siłownik wychylny 28, za pomocą którego można nastawiać położenie kątowe tulei dolnej 27 i dzięki temu nachylenie przyporządkowanego stojaka podporowego 27. Stosownie do tego oba zewnętrzne stojaki podporowe 22 są nastawialne w swoim nachyleniu np. do nachylenia ukośnego zaznaczonego przez punktowo-kreskową linię 22', w której one przy posuwie urabiarki pewnie przyjmują siły reakcji siłowników cofających 19. Środkowy stojak podporowy 22 ma przy tym przeciwne nachylenie, jak to jest pokazane na fig. 2. Spągnice ślizgowe 25 swoim przegubem dolnym 26 o osi przebiegającej poprzecznie do kierunku zabioru V, są połączone ruchliwie wychylnie z przynależnym stojakiem podporowym 22.

Oba hydrauliczne siłowniki cofające 19, pomiędzy środkowym stojakiem podporowym 22 a obydwoma zewnętrznymi stojakami podporowymi 22, są umieszczone na belkach podporowych 29. które są utworzone z belki wydrążonej o prostokątnym przekroju poprzecznym

185 840 i których długość jest tak zwymiarowana, ze one przyporządkowany siłownik cofający w stanie wsunięcia przyjmują praktycznie na całej długości, i przy tym, jak to jest widoczne z fig. 2, rozciągają się od strony tylnej poprzez spągnicę ślizgową 25 i stojak podporowy 22 na określonym odcinku długości. Siłownik cofający 19 swoim końcem cylindra, od strony tłoczyska, jest przyłączone w przyłączach 30 do końca belki podporowej 29, którego z przodu w kierunku zabioru V (fig.2), które znajdują się w obszarze spągnic ślizgowych 25 i przepustów dolnych 26. Jak pokazują fig. 1 i 3 tuleje dolne 27 obu zewnętrznych stojaków podporowych 22 są w obszarze dolnym połączone przez złącza poprzeczne 31 z odnośną belką podporową 29, podczas gdy środkowy stojak podporowy 22 swoją spągnicą ślizgową 25 jest również przez złącze poprzeczne 32 przyłączony do obu belek podporowych 29, przy czym złącza poprzeczne 32, jak to jest widoczne z fig. 3, są wykonane jako złącza przegubowe, których przeguby mają osie skierowane w kierunku zabioru V tak, że stojaki poprzeczne 22 mogą się dopasowywać do nierówności spągu 9. Spągnicę ślizgowe 25, belki podporowe 29 i złącza poprzeczne 31 i 32, które łączą belki podporowe 29 ze spągnicami ślizgowymi 25 tworzą wspólnie wieloczłonową ramę dolną 21 urządzenia posuwowego 18, z którą są zintegrowane siłowniki cofające 19. Jednocześnie belki podporowe 29, przedłużone odstrony tylnej przez stojak podporowy 22 tworzą bazę podstawy dla urządzenia do wiercenia, za pomocą którego w stropie 9 są wykonywane otwory kotwiące 33 dla zakotwienia stropu chodnika. Jak pokazują fig. 1 i 2 belki podporowe 29 mają za stojakami podporowymi 22 wsporniki 34 z wystającym słupem 35, na którymi jest umieszczona prowadnica 36, przestawiana w wysokości za pomocą hydraulicznego podnośnika 40, przy czym podnośniki 40 są umieszczone pomiędzy wspornikiem 34 a prowadnicą 36. Prowadnica 36 celowo składa się z szyny prowadzącej, która jest prowadzona w kierunku pionowym na obu słupach 35, przy czym na niej jest umieszczony co najmniej jeden przyrząd do wiercenia 37, który jest przestawiony wzdłużnie na prowadnicy 36 i poprzecznie do kierunku zabioru V, a więc pomiędzy ociosami bocznymi 6 i 7 chodnika, aby wytwarzać za pomocą przyrządu do wiercenia 37 otwory kotwiące 33, rozdzielone na szerokości chodnika.

Według fig. 2 przyrząd do wiercenia 37 jest prowadzony w prowadnicy rowkowej T na prowadnicy 36. W celu wytworzenia otworów kotwiących 33 w stropie, przyrząd do wiercenia 37 jest umieszczany wzdłuż prowadnicy 36, w odpowiednim położeniu, po czym silnik 38 uruchamia drąg wiertniczy 39, który wykonuje otwór kotwiący 33, przy czy posuw wrzeciona odbywa się przez skok przyporządkowanego podnośnika 40 prowadnicy 36. Po wykonaniu otworu kotwiącego 33 drąg wiertniczy 39 jest ponownie odciągany przez obniżenie prowadnicy 36, po czym przyrząd wiertniczy 37 jest umieszczany wzdłuż prowadnicy 36 w położeniu do wykonania następnego otworu kotwiącego 33

Z fig li2 jest widoczne, ze otwory kotwowe 33 są wykonywane w stosunkowo bliskim odstępie za frontem urabiania 3, względnie ramieniem 2 przenośnika kątowego z maszyną urabiającą 10 tak, ze jest możliwe pewne zakotwienie stropu w obszarze roboczym urabiarki. Jest także widoczne, ze stropnica 24, wspólna dla wszystkich stojaków podporowych 22, posiada na swojej tylnej stronie otwarte krawędziowo wybrania 24', dla przejścia drąga wiertniczego 39. Te wybrania 24', rozdzielone w kierunku poprzecznym stropnicy 24, ustalają położenie otworów kotwiących 33, a więc i umieszczenie kotew stropowych w obszarze podparcia stropnicy 24.

Urządzenie do wiercenia 41 opiera się na belce podporowej 29 i stosownie do tego na ramie dolnej stojaków podporowych 22, stojących w pojedynczym szeregu za ramieniem 2 przenośnika kątowego 1 na spągu 8.

W przypadku, gdy zakotwienie ma być wykonane w obu ociosach bocznych 6 i 7, jak to jest zaznaczone na fig. 3 przez otwór kątowy 33', to z tyłu za maszyną eksploatacyjną 10 jest umieszczone drugie urządzenie do wiercenia, przykładowo urządzenie do wiercenia 4T, pokazane na fig. 2, które w swojej budowie odpowiada opisanemu urządzeniu do wiercenia 41.

Urządzenie do wiercenia 41' ze swoją prowadnicą 36', przyrządu do wiercenia 37', prowadzoną skokowo za pomocą hydraulicznego podnośnika 34', na słupie 35' jest podparte przesuwalnie za pomocą spągnicy ślizgowej 42 na spągu 8 i przez spąg 44 jest tak sprzężone z przestawialną wspomnianą ramą dolną 21, ze ono wraz z nią jest dociągane w kierunku zabioru V. Spąg celowo stanowi co najmniej jeden hydrauliczny przesuwnik. Aby móc wykonywać otwory kotwiące 33' w różnych nachylonych ociosach bocznych 6 i 7 chodnika przyrząd do

185 840 wiercenia 37', mający silnik 38' i drąg wiertniczy 39', jest ulozyskowany wychylnie w łożysku 43 na prowadnicy 36', mianowicie wokół osi 43', skierowanej w kierunku do frontu eksploatacyjnego 3.

Jest także możliwe, ze urządzenie do wiercenia 4Γ, stanowi niezależna wiertarka, która umieszczona bez sprzężenia z urządzeniem do wiercenia 41, służącym do wiercenia otworów kotwiących w stropie, jest przestawialna, względnie przejezdna w chodniku, np. za pomocą własnego gąsienicowego mechanizmu jezdnego.

Przy pracach eksploatacyjnych, względnie zabiorowych urabiarka jest przesuwana za pomocą sterowanych siłowników cofających 19 w kierunku zabioru V, odpowiednio do postępu eksploatacyjnego, przy czym siłowniki cofające 19 opierają się na ramie dolnej 21, zakotwionych stojaków podporowych 22, względnie na jej belkach podporowych 29. Podczas zabioru za pomocą opisanego urządzenia do wiercenia 41 są wykonywane otwory kotwiące 33 i osadzone kotwy stropowe. Jeżeli skok siłowników cofających 19 jest zakończony, to stojaki podporowe 22 są odciążane i całe urządzenie posuwowe, składające się ze stojaków podporowych 22, ich ramy dolnej 21 i na niej umieszczonego urządzenia do wiercenia 41, przez zasilanie ciśnieniowe siłowników cofających 19 w kierunku wsuwania jest dociągane w kierunku zabioru V, po czym stojaki podporowe 22 są ponownie mocowane pomiędzy stropem a spągiem.

Rozumie się, że wynalazek nie jest ograniczony do opisanego przykładu wykonania, a możliwe sąjego zmiany. Korzystnie jest jednak, gdy urządzenie do wiercenia 41, do wykonywania otworów kotwiących 33 w stropie, jest umieszczone na ramie dolnej, łączącej stojaki podporowe 22 w jednostkę posuwową, stanowiącą część składową urządzenia posuwowego urąb i arki.

Claims (15)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urabiarka do ściany krótkiej w górnictwie podziemnym, zwłaszcza do drążenia chodników w pokładzie, prowadzenia pochylni lub upadowej w dożach węgla, zawierająca przenośnik kątowy, ukształtowany jako przenośnik zgrzebłowy, którego ramię, przebiegające wzdłuż frontu eksploatacyjnego, tworzy tor prowadzący dla maszyny eksploatacyjnej, która jest zaopatrzona w wychylne w wysokości ramię tnące, wyposażone w głowice tnące i urządzenie posuwowe, przesuwające przenośnik w jednostce konstrukcyjnej z maszyną eksploatacyjną w kierunku zabioru, która przez hydrauliczne siłowniki cofające jest sprzężona z ramieniem przenośnika kątowego, przebiegającego wzdłuz frontu eksploatacyjnego i jest zaopatrzona w stojaki podporowe, mocowane pomiędzy stropem a spągiem, tworzące podporę dla siłowników cofających, znamienna tym, ze na ramie dolnej (21) stojaków podporowych (22), opartych na spągu (8), jest umieszczona prowadnica (36), przebiegająca w kierunku poprzecznym chodnika, dla co najmniej jednego, przestawialnego na niej przyrządu do wiercenia (37), do wykonywania otworów kotwiących (33) w stropie (9).

2. Urabiarka według zastrz. 1, znamienna tym, ze prowadnica (36) jest przestawialna w wysokości, korzystnie za pomocą przenośnika (40).

3 Urabiarka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że z tyłu ramienia (2) przenośnika kątowego (1), tworzącego tor prowadzący dla urabiarki (10), jest umieszczonych we wzajemnym odstępie bocznym szereg, korzystnie co najmniej trzy hydrauliczne stojaki podporowe (22) i, ze prowadnica (36) jest umieszczona ze stojakami podporowymi (22).

4. Urabiarka według zastrz. 1, znamienna tym, że hydrauliczne siłowniki cofające (19) swoimi tłoczy skami są przyłączone w przegubach (20) do ramienia (2) przenośnika kątowego (1), a ich cylindry w obszarach końcowych, od strony tłoczyska, są sprzężone w przyłączach (30) z ramą dolną (21).

5. Urabiarka według zastrz. 1, znamienna tym, że stropnica (24), podparta przez stojaki podporowe (22), jest zaopatrzona w otwarte krawędziowe otwory (24*) dla drąga wiertniczego (39) przyrządu do wiercenia (37).

6. Urabiarka według zastrz. 1, znamienna tym, ze rama dolna (21) jest zaopatrzona w wystające słupy (35) jako nośniki dla prowadnicy (36), utworzonej z szyny prowadzącej.

7. Urabiarka według zastrz. 6, znamienna tym, że słupy (35) są umieszczone pomiędzy belkami podporowymi (29), lezącymi na stojakach podporowych (22), za pomocą których są sprzężone w obszarze stopy stojaki podporowe (22).

8. Urabiarka według zastrz. 7, znamienna tym, że belki podporowe (29) składają się z belek wydrążonych, korzystnie o prostokątnym przekroju poprzecznym, przyjmujących siłowniki cofające (19).

9. Urabiarka według zastrz. 7 albo 8, znamienna tym, że stojaki podporowe (23) w swoim obszarze dolnym są połączone z belkami podporowymi (29) przez złącze poprzeczne (31, 32). korzystnie przegubowo ruchliwe w wysokości.

10. Urabiarka według zastrz. 9, znamienna tym, że co najmniej zewnętrzne stojaki podporowe (22) szeregu stojaków są wetknięte w tuleje dolne (27), które w przegubach dolnych (26) są połączone ze spągnicami ślizgowymi (25), opartymi na spągu (8) i są wychylne w przegubach dolnych (26) za pomocą hydraulicznego siłownika (28) do nastawiania nachylenia stojaków podporowych (22).

11. Urabiarka według zastrz. 9, znamienna tym, ze belki podporowe (29) rozciągają się przeciwnie do kierunku zabioru (V) poza przyporządkowane do stojaków podporowych (22) spągnice ślizgowe (25). przyłączone do przegubów dolnych (26).

12 Urabiarka według zastrz. 10, znamienna tym, ze tuleje dolne (27) są połączone ruchliwie w wysokości poprzez złącze poprzeczne (32) z belkami podporowymi (29).

185 840

13. Urabiarka według zastrz. 1, znamienna tym, ze posiada do wytwarzania otworów kotwowych (33') w obszarze ociosu bocznego (6, 7) chodnika dalsze urządzenie do wiercenia (41'), doprowadzane przez urabiarkę.

14. Urabiarka według zastrz. 13, znamienna tym, ze urządzenie do wiercenia (4Γ) jest sprzężone współprowadząco poprzez sprzęg (44) z ramą dolną (21).

15. Urabiarka według zastrz. 14, znamienna tym, że przyrząd do wiercenia (37) urządzenia do wiercenia (4Γ) jest umieszczony w łożysku (43) na przestawialnym w wysokości nośniku, o osi obrotu (43') skierowanej w kierunku do frontu eksploatacyjnego (3).