PL186069B1 - Sposób otrzymywania ozdobnych elementów szklanych - Google Patents

Abstract

Sposób otrzymywania ozdobnych elementów szklanych z różnych gatunków szkła o różnej kolorystyce i o różnych kształtach przy pomocy metody termicznej, znamienny tym, że produkty wyjściowe podgrzewa się do temperatury 400 - SS0°C w czasie do S00 minut, by następnie szkło poddać temperaturze 700 - 980°C w czasie 180 minut i wtedy następuje łączenie produktów wyjściowych w odpowiednie kształty przez czas od S do 100 minut, by następnie schłodzić do temperatury od SS0 - 400°C gdzie podtrzymujemy ją w czasie od 60 do 300 minut, by natychmiastowo schłodzić produkt do temperatury otoczenia a następnie ponownie go podgrzać do temperatury od 400°C do 800°C i formować mechanicznie.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania ozdobnych elementów szklanych z różnych gatunków szkła, ze szkła o różnej kolorystyce i ze szkła o różnych kształtach przy pomocy metody termicznej, a zwłaszcza z wykorzystaniem do tego celu pieców elektrycznych komorowych.

Znane są sposoby otrzymywania ozdobnych elementów szklanych poprzez zdobienie szkła za pomocą past do zdobienia. Pasty te mogą być nanoszone na wyroby szklane po wcześniejszym naniesieniu podkładu. Następnie przystępuje się do wypalania w piecach komorowych. Znany jest sposób dekorowania szkła płaskiego według polskiego opisu patentowego nr 140672. Sposób ten umożliwia otrzymanie ze szkła obrazu prześwietlającego z nieprześwietlającymi liniami oddzielającymi poszczególne pola. W rezultacie powstaje imitacja klasycznego witrażu. Znane są także połączenia różnych elementów szklanych w jeden ozdobny element szklany przy pomocy klejenia. Stosowano również (klasyczne witraże) metody łączenia kawałków szkła łączami ołowianymi.

Sposoby te cechują się dużą uciążliwością i zbyt małym w stosunku do nakładu pracy efektem artystycznym.

Znane są i stosowane sposoby spajania elementów szklanych o różnych kształtach i kolorach, wykorzystujące wysokie temperatury które uelastyczniają szkło i powodują połączenie tych elementów. Opisano to w czasopiśmie Advanced Fusing Techniques - Glass Fusing Book Two - autor Boyce Lundstrom, wydawnictwo Vitreous Group 1989r. Te znane sposoby wykorzystujące wysokie temperatury (według znanych krzywych wytapiania) mają jednak dwie poważne wady. Po pierwsze nie pozwalają ustrzec się pęknięć pochodzących od termicznych naprężeń. Po drugie nie nadają się do spajania i otrzymywania elementów szklanych o dużych powierzchniach. Celem wynalazku jest opracowanie technologii produkcji ozdobnych elementów szklanych, opracowanie takiego uregulowania temperaturowo-czasowego, że w jego wyniku wyjściowe fragmenty szklane będą ze sobąjednolicie połączone i będą stanowiły jedną szklaną masę która nie będzie pękać z powodu różnych naprężeń wewnętrznych pomiędzy poszczególnymi gatunkami szkła. Masa taka ma dać się również wytłaczać za pomocą formy.

Sposób według wynalazku polega na tym, że produkty wyjściowe w postaci fragmentów szklanych z różnych gatunków szkła podgrzewa się do temperatury 400 - 550°C w czasie do 500 minut, by następnie szkło poddać temperaturze 700 - 980°C w czasie 180 minut i wtedy następuje łączenie produktów wyjściowych w odpowiednie kształty przez czas od 5 do 100 minut, by następnie schłodzić do temperatury od 550 - 400°C gdzie podtrzymujemy ją w czasie od 60 do 300 minut, by natychmiastowo schłodzić produkt do temperatury otoczenia a następnie ponownie go podgrzać do temperatury od 400°C do 800°C i formować mechanicznie. Cały proces technologiczny uwarunkowany jest gabarytami i rodzajem wyjściowych fragmentów szklanych z których mają powstać finalne ozdobne elementy szklane. Dzięki

186 069 przedmiotowej termicznej fuzji szkła uzyskuje się produkty różnorodne w kolorze i kształcie dostosowane do indywidualnych często niekonwencjonalnych zamówień.

Przedmiot wynalazku przedstawiony został bliżej w przykładzie wykonania. Przygotowane fragmenty szklane po wcześniejszym odtłuszczeniu i wysuszeniu układa się obok siebie w zaplanowany sposób (w zależności od tego jaki kształt i kolor elementu szklanego chce się uzyskać) na płycie termicznej pieca komorowego. Podgrzewa się je do temperatury 475°C w czasie 250 minut. Następuje reakcja chemiczna składników materiałowych. Kolejny etap to otrzymanie temperatury 840°C w czasie 180 minut. Ma to za zadanie uzyskanie na tyle płynnej substancji aby mogła być ona poddana łączeniu w odpowiednie kształty. Łączenie trwa około 50 minut. Po tym czasie następuje schładzanie do temperatury 470°C gdzie podtrzymujemy ją 180 minut. Po tym wyczekiwaniu mającym na celu dalsze chemiczne reakcje schładzamy natychmiast produkt do temperatury otoczenia. Produkt formujemy mechanicznie po ponownym podgrzaniu go do temperatury 600°C.

186 069

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób otrzymywania ozdobnych elementów szklanych z różnych gatunków szkła o różnej kolorystyce i o różnych kształtach przy pomocy metody termicznej, znamienny tym, że produkty wyjściowe podgrzewa się do temperatury 400 - 550°C w czasie do 500 minut, by następnie szkło poddać temperaturze 700 - 980°C w czasie 180 minut i wtedy następuje łączenie produktów wyjściowych w odpowiednie kształty przez czas od 5 do 100 minut, by następnie schłodzić do temperatury od 550 - 400°C gdzie podtrzymujemy ją w czasie od 60 do 300 minut, by natychmiastowo schłodzić produkt do temperatury otoczenia a następnie ponownie go podgrzać do temperatury od 400°C do 800°C i formować mechanicznie.