PL186861B1 - Sposób wybierania resztek pokładu, zwłaszcza węgla - Google Patents

Abstract

l.Sposób wybinrania resztek padładu zwłaszcza węgła, w którym w parceli resztki pokładu, między ograniczającymi ją chodnikami, wykonuje się kolejno równoległe względem siebie i rozdzielone filarami wyrobiska wąskoprzodkowe, które następnie z odpowiednim opóźnieniem wypełnia się materiałami odpadowymi, znamienny tym, że w co najmniej jednym ociosie (8) przebitego na całą długość (1) wyrobiska wąskoprzodkowego (4) wykonuje się kolejno równoległe względem siebie wcinki (9) przedzielone wspornikami (10) o szerokości (b) dobranej doświadczalnie do lokalnych warunków górniczo-geologicznych pokładu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wybierania resztek pokładu zwłaszcza węgla znajdujący zastosowanie w górnictwie podziemnym.

Znany jest, na przykład z polskiego zgłoszenia patentowego nr P - 302409 sposób eksploatacji resztek złoża oraz wybierania i zabezpieczenia filtrów ochronnych i oporowych, polegający na tym, że resztki złoża wybiera się wyrobiskami korytarzowymi o szerokości do 10 m, prowadzonymi korzystnie w obudowie kotwiowej, z pozostawieniem między tymi wyrobiskami korytarzowymi pasów części złoża o szerokości nie mniejszej od szerokości prowadzonych wyrobisk korytarzowych. Wykonane wyrobiska korytarzowe wypełnia się następnie podsadzką i w dalszej kolejności wybiera się pozostałe między podsadzonymi chodnikami pasy części złoża, również podsadzając je po wykonaniu chodników na całej zamierzonej długości.

Znany jest również, na przykład z polskiego zgłoszenia patentowego nr P - 312051 sposób wybierania resztek pokładów w kopalniach węgla, zgodnie z którym parcelę pokładu wybiera się przy pomocy kombajnu chodnikowego zabierkami równoległymi do osi parceli i przemiennie w dwóch skrzydłach eksploatacyjnych. W jednym skrzydle prowadzi się zabierkę, natomiast w tym czasie w drugim skrzydle podsadza się zabierkę wcześniej wykonaną

W obydwóch wyżej przedstawionych sposobach wymagane jest bardzo dobre podsadzenie pustek poeksploatacyjnych podsadzką zdolną do przejęcia obciążenia górotworu w stopniu umoż186 861 liwiającym wybieranie w bezpośrednim sąsiedztwie następnych pasów złoża. Wykonywanie zaś takiej podsadzki w zasadniczy sposób zwiększa koszty eksploatacji, co czyni wybieranie resztek zadaniem ekonomicznie nieopłacalnym.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu wybierania resztek pokładu zwłaszcza węgla kolejnymi, równoległymi do siebie wyrobiskami wąskoprzodkowymi rozdzielonymi filarami, który przy pełnej mechanizacji i bardzo niskich kosztach stosowania umożliwi lokowanie odpadów poprodukcyjnych.

Istota wynalazku polega na tym, że w co najmniej jednym ociosie przebitego na całą długość wyrobiska wąskoprzodkowego wykonuje się kolejno równoległe względem siebie wcinki przedzielone wspornikami o szerokości dobranej doświadczalnie do lokalnych warunków górniczo-geologicznych pokładu.

Korzystnym jest, gdy wcinki wykonuje się przemiennie w obydwóch ociosach wyrobiska wąskoprzodkowego tak, że wcinkę w jednym ociosie drąży się naprzeciw wspornika zlokalizowanego w przeciwnym ociosie tego wyrobiska wąskoprzodkowego.

Celowym jest, dla ułatwienia lokowania odpadów takie wykonywanie sposobu, w którym wcinki wykonuje się kolejno po wniosie pokładu a czoło każdej wcinki skierowane jest zgodnie z upadem pokładu. Oś wzdłużna każdej wcinki nachylona jest w płaszczyźnie pokładu względem osi wzdłużnej wyrobiska wąskoprzodkowego pod kątem zbliżonym do 60°.

Korzystnym jest również ze względów bezpieczeństwa, gdy przed rozpoczęciem drążenia kolejnej wcinki w ociosie wyrobiska wąskoprzodkowego na odcinku wspornika oddzielającego ją od poprzedniej wcinki w tym ociosie, zabudowuje się barierę podporowo-zumykająca.

W najprostszym przypadku barierę podporowo-zamykającą wykonuje się z prostopadłego do osi wzdłużnej wyrobiska wąskoprzodkowego rzędu stojaków indywidualnych podbudowanych pod okładzinę profilowaną stropu i rozstawionych wzdłuż całej jej długości.

W korzystnej realizacji sposobu barierę podporowo-zamykającą wykonuje się z ustawionych równolegle do siebie sekcji obudowy zmechanizowanej, zwróconych stropnicami przednimi zgodnie z kierunkiem postępu wykonywania wcinek.

Zasadniczą zaletą sposobu według wynalazku jest pozyskanie poprzez wykonywanie wcinek przeważającej części kopaliny zlokalizowanej w filarach rozdzielających kolejne wyrobiska wąskoprzodkowe, z zachowaniem stabilności podparcia stropu na czas niezbędny do wypełnienia przestrzeni wcinek i wydrążonego wyrobiska wąskoprzodkowego odpadami poprodukcyjnymi. Pozyskanie tego urobku jest jednocześnie zdecydowanie tańsze niż pełna eksploatacja filara przy stosunkowo niewysokich stratach kopaliny. Jest to skutkiem wykonywania wcinek za pomocą maszyny urabiającej w trakcie jej wycofywania po wydrążeniu wyrobiska wąskoprzodkowego, a także możliwości zaniechania wykonywania obudowy wcinek w sprzyjających warunkach górniczo-geologicznych, bądź też w przypadku stosowania bariery podporowo-zamykającej dodatkowo podpierającej strop i odcinającej pracowników od strefy zagrożenia.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie na fig. 1 przedstawiono fragment wybieranej resztki pokładu w widoku z góry, na fig. 2 - fragment wykonanego wyrobiska wąskoprzodkowego z wcinkami do obydwóch ociosów w widoku z góry, a na fig. 3 - wycinek wyrobiska wąskoprzodkowego w rejonie nowo zaczynanej wcinki z barierą podporowo-zamykającą z sekcji obudowy zmechanizowanej.

W parceli 1 resztki pokładu węgla ograniczonej wykonanymi chodnikami wentylacyjnym 2 i odstawczym 3 wykonuje się kolejno, po upadzie, równoległe do siebie wyrobiska wąskoprzodkowe 4 rozdzielone filarami 5. Wyrobisko wąskoprzodkowe 4 drąży się kombajnem chodnikowym w obudowie z okładzin profilowanych 6 zakotwionych do stropu kotwiami wklejanymi 7. Po przebiciu wyrobiska wąskoprzodkowego 4 na całąjego długość 1 między chodnikami wentylacyjnym 2 i odstawczym 3 przystępuje się do wycofywania kombajnu chodnikowego w kierunku chodnika odstawczego 3. W trakcie tego wycofywania, w obydwóch ociosach 8 wyrobiska wąskoprzodkowego 4 wykonuje się kombajnem chodnikowym wcinki 9, rozdzielone między sobą wspornikami 10 o szerokości b dobranej doświadczalnie do lokalnych warunków górniczogeologicznych pokładu. Wcinki 9 wykonuje się kolejno po wniosie pokładu, przemiennie w obydwóch ociosach 8, przy czym wcinkę 9 w jednym ociosie 8 drąży się naprzeciw wspornika 10

186 861 zlokalizowanego w przeciwnym ociosie 8 wyrobiska wąskoprzodkowego 4. Czoło 11 każdej wcinki 9 skierowane jest zgodnie z upadem, natomiast oś wzdłużna O każdej wcinki 9 nachylona jest w płaszczyźnie pokładu względem osi wzdłużnej T wyrobiska wąskoprzodkowego 4 pod kątem a zbliżonym do 60°. Głębokość c każdej z wcinek 9, mierzona po dłuższej ścianie 12, jest mniejsza od długości kombajnu chodnikowego tak, że kombajnista w trakcie drążenia wcinki 9 znajduje się cały czas w przestrzeni wyrobiska wąskoprzodkowego 4, jako że wcinka 9 nie jest zabudowywana. Przed rozpoczęciem drążenia kolejnej wcinki 9 w wyrobisku wąskoprzodkowym 4 na odcinku wspornika 10 oddzielającego ją od poprzedniej wcinki 9 wykonanej w tym samym ociosie 8 zabudowuje się barierę podporowo-zamykającą 13. Barierę podoporowo-zamykającą 13 wykonuje się z prostopadłego do osi wzdłużnej T wyrobiska wąskoprzodkowego 4 rzędu stojaków indywidualnych 14, podbudowanych pod okładzinę profilowaną 6 i rozstawionych wzdłuż jej długości k. Zamiennie w trudniejszych warunkach górniczo-geologicznych barierę podporowo-zamykającą 13 wykonuje się z przemieszczających się po wniosie pokładu za kombajnem chodnikowym sekcji obudowy zmechanizowanej 15, zwróconych stropnicami przednimi 16 w stronę zgodną z kierunkiem postępu wykonywanych wcinek 9 podczas wycofywania kombajnu chodnikowego do chodnika odstawczego 3.

Po wykonaniu wcinek 9 na całej długości 1 wyrobiska wąskoprzodkowego 4 przystępuje się do drążenia następnego wyrobiska wąskoprzodkowego 4. Jednocześnie przystępuje się do lokowania odpadów w uprzednio wykonanym, przedostatnim wyrobisku wąskoprzodkowym 4 z wcinkami 9. Przedstawiony cykl powtarzał się będzie do zakończenia wybierania całej parceli 1 resztki pokładu i uzupełnienia pustek odpadami poprodukcyjnymi 17.

Fig 2

186 861

Fig 3

186 861

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wybierania resztek pokładu zwłaszcza węgla, w którym w parceli resztki pokładu, między ograniczającymi ją chodnikami, wykonuje się kolejno równoległe względem siebie i rozdzielone filarami wyrobiska wąskoprzodkowe, które następnie z odpowiednim opóźnieniem wypełnia się materiałami odpadowymi, znamienny tym, że w co najmniej jednym ociosie (8) przebitego na całą długość (1) wyrobiska wąskoprzodkowego (4) wykonuje się kolejno równoległe względem siebie wcinki (9) przedzielone wspornikami (10) o szerokości (b) dobranej doświadczalnie do lokalnych warunków górniczo-geologicznych pokładu.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wcinki (9) wykonuje się przemiennie w obydwóch ociosach (8) wyrobiska wąskoprzodkowego (4), przy czym wcinkę (9) w jednym ociosie (8) drąży się naprzeciw wspornika (10) zlokalizowanego w przeciwnym ociosie (8) wyrobiska wąskoprzodkowego (4).
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wcinki (9) wykonuje się kolejno po wniosie pokładu, przy czym czoło (11) każdej wcinki (9) skierowane jest zgodnie z upadem pokładu, natomiast oś wzdłużna (O) każdej wcinki (9) nachylona jest w płaszczyźnie pokładu względem osi wzdłużnej (T) wyrobiska wąskoprzodkowego (4) pod kątem (a) zbliżonym do 60°.
4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przed rozpoczęciem drążenia kolejnej wcinki (9) w ociosie (8), w wyrobisku wąskoprzodkowym (4) na odcinku wspornika (10) oddzielającego ją od poprzedniej wcinki (9) wykonanej w tym ociosie (8) zabudowuje się barierę podporowo-zamykającą (13).
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że barierę podporowo-zamykającą (13) wykonuje się z prostopadłego do osi wzdłużnej (T) wyrobiska wąskoprzodkowego (4) rzędu stojaków indywidualnych (14) podbudowanych pod okładzinę profilowaną (6) i rozstawionych wzdłuż całej jej długości (k).
6. 6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że barierę podporowo-zamykajacą (13) wykonuje się z ustawionych równolegle do siebie sekcji obudowy zmechanizowanej (15), zwróconych stropnicami przednimi (16) zgodnie z kierunkiem postępu wykonywania wcinek (9).