PL186881B1 - Związki karbapenemowe oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające takie związki - Google Patents

Związki karbapenemowe oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające takie związki

Info

Publication number
PL186881B1
PL186881B1 PL97329376A PL32937697A PL186881B1 PL 186881 B1 PL186881 B1 PL 186881B1 PL 97329376 A PL97329376 A PL 97329376A PL 32937697 A PL32937697 A PL 32937697A PL 186881 B1 PL186881 B1 PL 186881B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
groups
substituted
group
branched
straight
Prior art date
Application number
PL97329376A
Other languages
English (en)
Other versions
PL329376A1 (en
Inventor
Robert R. Wilkening
Ronald W. Ratcliffe
Timothy A. Blizzard
Original Assignee
Merck & Co Inc
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from GBGB9609741.5A external-priority patent/GB9609741D0/en
Application filed by Merck & Co Inc filed Critical Merck & Co Inc
Publication of PL329376A1 publication Critical patent/PL329376A1/xx
Publication of PL186881B1 publication Critical patent/PL186881B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D231/00Heterocyclic compounds containing 1,2-diazole or hydrogenated 1,2-diazole rings
    • C07D231/02Heterocyclic compounds containing 1,2-diazole or hydrogenated 1,2-diazole rings not condensed with other rings
    • C07D231/10Heterocyclic compounds containing 1,2-diazole or hydrogenated 1,2-diazole rings not condensed with other rings having two or three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D231/12Heterocyclic compounds containing 1,2-diazole or hydrogenated 1,2-diazole rings not condensed with other rings having two or three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04Antibacterial agents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D233/00Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings
    • C07D233/54Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D233/56Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms, attached to ring carbon atoms
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D249/00Heterocyclic compounds containing five-membered rings having three nitrogen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D249/02Heterocyclic compounds containing five-membered rings having three nitrogen atoms as the only ring hetero atoms not condensed with other rings
    • C07D249/081,2,4-Triazoles; Hydrogenated 1,2,4-triazoles
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D477/00Heterocyclic compounds containing 1-azabicyclo [3.2.0] heptane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. carbapenicillins, thienamycins; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulphur-containing hetero ring
    • C07D477/10Heterocyclic compounds containing 1-azabicyclo [3.2.0] heptane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. carbapenicillins, thienamycins; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulphur-containing hetero ring with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached in position 4, and with a carbon atom having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. an ester or nitrile radical, directly attached in position 2
    • C07D477/12Heterocyclic compounds containing 1-azabicyclo [3.2.0] heptane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. carbapenicillins, thienamycins; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulphur-containing hetero ring with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached in position 4, and with a carbon atom having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. an ester or nitrile radical, directly attached in position 2 with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, attached in position 6
    • C07D477/14Heterocyclic compounds containing 1-azabicyclo [3.2.0] heptane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. carbapenicillins, thienamycins; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulphur-containing hetero ring with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached in position 4, and with a carbon atom having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. an ester or nitrile radical, directly attached in position 2 with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, attached in position 6 with hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, attached in position 3
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02PCLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES IN THE PRODUCTION OR PROCESSING OF GOODS
    • Y02P20/00Technologies relating to chemical industry
    • Y02P20/50Improvements relating to the production of bulk chemicals
    • Y02P20/55Design of synthesis routes, e.g. reducing the use of auxiliary or protecting groups

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)

Abstract

1 . Zwiazki karbapenemowe przedstawione ogólnym wzorem I, oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze I: R1 oznacza atom wodoru lub grupe metylowa; CO2M oznacza grupe karboksylowa, anion karboksylanowy, dopuszczalna farmaceutycznie grupe estrowa lub grupe karboksylowa zabezpieczona grupa zabezpieczajaca; P oznacza atom wodoru, grupe hydroksylowa atom fluoru lub zabezpieczona grupe hydroksylowa; kazdy z podstawników R jest niezaleznie wybrany z: -R*, -Q, atomu wodoru, atomu chlorowca, -CN, -NO2, -NRa Rb , -ORc , -SRC , -C(O)NRa Rb , -C(O)ORh , -S(O)Rc, -SO2 Rc, -SO2 NRa NRb , -NRa SO2Rb , -C(O)Ra , -OC(O)Ra , -OC(O)NRa Rb , -NRa C(O)NRb Rc, -NRa CO2 Rh , -OCO2 Rh , -NRa C(O)Rb , grupy alkilowej -C1 - 6 o lancuchu prostym lub rozgalezionym, nie- podstawionej lub podstawionej jedna do czterech grup Rd , oraz grup cykloalkilowych - C 3 -7, niepodstawionych lub podsta- wionych jedna do czterech grup Rd ; pod warunkiem ze w czasteczce obecna jest co najmniej jedna grupa R, zawierajaca co najmniej jeden ladunek dodatni; kazdy z podstawników Ra , Rb i Rc niezaleznie oznacza atom wodoru, grupe -R*, grupe alkilowa-C1 - 6 o lancuchu prostym lub rozgalezionym, niepodstawiona lub podstawiona jedna do czterech grup Rd , lub grupe........................................................ . . . . . . . . . . . PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są związki karbapenemowe o działaniu przeciwbakteryjnym, w których ugrupowanie karbapenemowe jest podstawione w pozycji 2 grupą nafiosultamową, przyłączoną poprzez grupę CH2. Naftosultam jest dodatkowo podstawiony różnymi podstawnikami, w tym co najmniej jedną grupą kationową.
Związki karbapenemowe według wynalazku są użyteczne przeciwko mikroorganizmom Gram-dodatnim, zwłaszcza opornym na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA), opornym na metycylinę Staphylococcus epidermidis (MRSE) i opornym na metycylinę Staphylococcus koagulazo-ujemnym (MRCNS). Związki o działaniu przeciwbakteryjnym według wynalazku stanowią więc ważny przyczynek do terapii infekcji powodowanych przez te trudne do zwalczania patogeny. Istnieje rosnące zapotrzebowanie na środki skuteczne przeciwko takim patogenom (MRSA/MRCNS), które są jednocześnie relatywnie wolne od działań ubocznych.
Przedmiotem wynalazku są związki karbapenemowe przedstawione ogólnym wzorem I, oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze I:
Ri oznacza atom wodoru lub grupę metylową;
CO2M oznacza grupę karboksylową, anion karboksylanowy, dopuszczalną farmaceutycznie grupę estrową lub grupę karboksylową zabezpieczoną grupą zabezpieczającą;
P oznacza atom wodoru, grupę hydroksylową, atom fluoru lub zabezpieczoną grupę hydroksylową;
każdy z podstawników R jest niezależnie wybrany z: -R*, -Q, atomu wodoru, atomu chlorowca, -CN, -NO2, -NRaRb, -ORC, -SR( -C(O)NRaRb, -C(O)OR\ -S(O)RC, -SO2.Rc, -SO2NRaNRb, -NRaSO2Rb, -C(O)Ra, -OC(O)Ra, -OC(O)NRaRb, -NRaC(O)NRbRc,
-NRaCO2Rh, -OCO2Rh, -NRaC(O)Rb, grupy alkilowej -Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd, oraz grup cykloalkilowych -C3.7, niepodstawionych lub podstawionych jedną do czterech grup Rd;
pod warunkiem że w cząsteczce obecna jest co najmniej jedna grupa R, zawierająca co najmniej jeden ładunek dodatni;
każdy z podstawników Ra, Rb i Rc niezależnie oznacza atom wodoru, grupę -R* , grupę alkilową -Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Rd, lub grupę cykloalkilową -C3-7 niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Rd;
lub podstawniki Ra i Rb wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym lub więcej niż jednym z O, S, NR( gdzie Rc ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, lub -C(O)-, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup Ri lub podstawniki Rb i Rc wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym do trzech z O, S, NRa, gdzie Ra ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, lub -C(O)-, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup Ri;
186 881 każdy z podstawników Rd oznacza niezależnie: atom chlorowca, -CN, -NO2, -NReRf,
-ORg, -SRg, -CONReRf, -COORg, -SORg, -SO2Rg, -SO2NReRf, -NReSO2Rf -CORe, -NReCORf, -OCORe, -OCONRcRf -NReCONRfRg, -NReCO2R\ -OCO2Rh, -C(NRe)NRfRg,
-NReC(NH)NRfRg, -NReC(NRf)Rg, -R* lub -Q;
podstawniki Re, rs i Rg niezależnie oznaczają atom wodoru, grupę -R*, grupę alkilową -Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri;
lub podstawniki Re i rs wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym do trzech z O, S, -C(O)- lub NRg, gdzie Rg ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup R‘;
każdy z podstawników R‘ oznacza niezależnie: atom chlorowca, -CN, -NO2, fenyl, -NHSO2Rh; -ORh, -SRh, -N(Rh)2; -N+(Rh)3; -CON(Rh)2; -SO2N(Rh)2; heteroaryl; heteroarylium; -OCO2Rn, -C(O)R\ -OCORh, -NHCORh, grupę guanidynylową, karbamidoilową lub ureidową;
każdy z podstawników Rh niezależnie oznacza atom wodoru, grupę alkilową -Cio łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, grupę cykloalkilową -C3- lub grupę fenylową; lub gdy obecne są dwa podstawniki Rh, to ewentualnie razem tworzą one 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jeden lub dwa ugrupowania O, S, SO2, -C(O)-, NH i NCH3
Q jest wybrany z grupy składającej się z grup przedstawionych następującymi wzorami:
μ-λ (CH2)b
L® (CH2)a
Z w których:
a i b są równe 1, 2 lub 3;
L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon; a oznacza O, S lub NRS;
β, δ, λ, μ, i δ oznaczają CR1, N lub N+Rs, z warunkiem że nie więcej niż jeden z β, δ, λ, μ, i δ oznacza N+Rs;
R* jest wybrany z grupy podstawników przedstawionych następującymi wzorami:
w których:
d oznacza O, S lub NRk;
e, g, x, y i z oznaczają CRm, N lub N+Rk, z warunkiem że nie więcej niż jeden z e, g, x, y i z w którejkolwiek z powyższych struktur oznacza N+Rk;
186 881
Rk oznacza atom wodoru, grupę alkilową -C^o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, eifroZstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri, lub -(CH2)nQ, gezie n jest równe , 2 lub 3, a Q ma znaczenie zdefiniowane poprzednio;
każdy z podstawników Rmjest niezależnie wybrany z: atomu wodoru, atomu chlorowca, -CN, -NO2, -NRnR°, -ORn, -SRn, -CONRnR°, -COORh, -SORn, -SO2Rn, -SO2NRnNR°, -NRnSO2NR°, -COR, -NRnCOR°, -OCORn, -OCONRnR°, -NRnCO2.Rh, -NR'-CONR°Rh, -OCO2R\ -CNRnNR°Rh, -NRnCNHNR°Rh, -NRnC(NR°)R\ grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, nefpoZstawionfj lub podstawionej jedną do czterech grup R, grup cykloalkilowych -C3-7, nifpoZstcwionych lub podstawionych jedną do czterech grup Ri grupy -(CH2)iiQ, gdzie n i Q mają znaczenia zdefiniowane poprzednio;
Rn i R° oznaczają atom wodoru, grupę fenylową, grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri;
każdy z podstawników Rs niezależnie oznacza atom wodoru, fenyl lub grupę alkilową -C,6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepoZstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri;
każdy z podstawników R‘ jest niezależnie wybrany z: atomu wodoru, atomu chlorowca, grupy fenylowej, -CN, -NO2, -NRURV, -ORU, -SRU, -CONRURV, -COORh, -SORU, -SO2RU, -SO2NRuNRv, -NRuSO2RV -CORu, -NRuCORV -OCORu, -OCONRuR, -NRuCO2Rv, -NRuCONrvRw, -OCO2Rv, grupy alkilowej -C,_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Ri;
każdy z podstawników Ru i Rv oznacza atom wodoru, grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, eifpodstcwioną lub poZstawίoeąjeZeą do czterech grup R, lub podstawniki Ru i Rv wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jeden lub więcej niż jeden z O, S, -C(O)- lub NRW, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup Ri;
każdy z podstawników Rw niezależnie oznacza atom wodoru, grupę alkilową -C,6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, mfpodstawioną lub podstawioną jedną Zo czterech grup R1, grupę cykloalkilową -C3- niepodstawioną lub podstawioną jedną Zo czterech grup R’, grupę fenylową ewentualnie podstawioną jedną Zo czterech grup R’ lub grupę heteroarylową ewentualnie poZstawionąjfZną Zo czterech grup R’;
lub podstawniki Rh i Rw wzięte razem z którymkolwiek z atomów z którymi odZzialywiją. tworzą 5-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jedno lub dwa ugrupowania O, S, SO2, NH lub NCH3;
Rx oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzieloną przez jeden lub Zwa z O, S, SO, SO2, Nrw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepoZstcwiony lub podstawiony jednym Zo czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NOP -OR* -SRW -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-R* C(O)NRhRw -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)RV, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną Zo czterech grup R lub jedną do dwóch grup alkilowych -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są nifpoZstawione lub podstawione jedną Zo czterech grup R’;
Ryj Rz oznacza ją. atom wodoru, grupę fenylową, grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstcwioną lub podstawioną jedną do czterech grup R’ i ewentualnie przedzieloną przez O, S, NRw, N+RhRw lub -C(O)-;
lub podstawniki Rx i Ry wzięte razem z którymkolwiek z atomów z którymi odZziaływują tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony przez O, S, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, eiepoZstawiony lub podstawiony przez jedną Zo czterech grup R, i gZy podstawniki Rx i Ry wzięte razem tworzą 4-6 członowy pierścień taki jak zdefiniowany powyżej, Rz ma znaczenie zdefiniowane powyżej lub Rz oznacza dodatkowy nasycony
186 881 pierścień 4-6 członowy, skondensowany z pierścieniem utworzonym przez Rx i Ry wzięte razem, ewentualnie przedzielony przez O, S, NRw lub -C(O)-, przy czym pierścienie te są niepodstawione lub podstawione przez jedną do czterech grup R’.
Przedmiotem wynalazku są także kompozycje farmaceutyczne zawierające związki karbapenemowe zdefiniowane powyżej, w połączeniu z dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem.
Określenia użyte do zdefiniowania wynalazku mają następujące znaczenia, jeśli nie podano inaczej.
Określenie „anion karboksylanowy” odnosi się do ujemnie naładowanej grupy -COO-.
Określenie „alkil” odnosi się do jednowartościowego rodnika pochodzącego od alkanu (węglowodoru), zawierającego od 1 do 10 atomów węgla, jeśli nie wskazano inaczej. Rodnik ten może być prosty, rozgałęziony lub cykliczny. Korzyste rodniki alkilowe obejmują metyl, etyl, propyl, izopropyl, butyl, t-butyl, cyklopentyl i cykloheksyl. Grupy alkilowe, jeśli są podstawione, mogą być podstawione jednym do czterech podstawników, wybranych z Rd i R’, takich jak zdefiniowane, w dowolnym dostępnym punkcie przyłączenia. Określenie „grupa alkilowa podstawiona grupą alkilową” jest stosowane wymiennie z określeniem „rozgałęziona grupa alkilowa”.
Cykloalkil oznacza ugrupowanie alkilowe, zawierające od 3 do 15 atomów węgla, bez naprzemiennych ani sprzężonych wiązań podwójnych między atomami węgla. Może zawierać od 1 do 4 pierścieni.
Określenie „alkenyl” odnosi się do rodnika węglowodorowego prostego, rozgałęzionego lub cyklicznego, zawierającego od 2 do 10 atomów węgla i co najmniej jedno wiązanie podwójne węgiel-węgiel. Korzystne grupy alkenylowe to etenyl, propenyl, butenyl i cykloheksenyl.
Określenie „alkinyl” odnosi się do rodnika węglowodorowego prostego lub rozgałęzionego, zawierającego od 2 do 10 atomów węgla i co najmniej jedno wiązanie potrójne węgielwęgiel. Korzystne grupy alkinylowe to etynyl, propynyl i butynyl.
Określenie „aryl” odnosi się do pierścieni aromatycznych, na przykład fenylowego, podstawionego fenylowego i podobnych, jak również pierścieni skondensowanych, na przykład naftylu, fenantrenylu i podobnych. Zatem grupa arylowa zawiera co najmniej jeden pierścień mający co najmniej 6 atomów węgla, przy czym obecnych jest do pięciu takich pierścieni, zawierających razem do 22 atomów węgla, z naprzemiennymi (sprzężonymi) wiązaniami podwójnymi między sąsiednimi atomami węgla łub odpowiednimi heteroatomami. Korzystne grupy arylowe to fenyl, naftyl i fenantrenyl. Grupy arylowe mogą być również podstawione w zdefiniowany sposób. Korzystne podstawione grupy arylowe to fenyl i naftyl.
Określenie „heteroaryl” odnosi się do monocyklicznęj, aromatycznej grupy węglowodorowej, mającej 5 lub 6 atomów w pierścieniu, lub bicyklicznej, aromatycznej grupy węglowodorowej, mającej 8 do 10 atomów, zawierającej co najmniej jeden heteroatom, O, S lub N, w którym w punkcie przyłączenie znajduje się atom węgla lub azotu, i w którym jeden lub dwa dodatkowe atomy węgla są ewentualnie zastąpione heteroatomem wybranym z O lub S, i w którym od 1 do 3 dodatkowych atomów węgla jest ewentualnie zastąpione heteroatomami azotu, przy czym grupy heteroarylowe są ewentualnie podstawione w opisany sposób. Przykłady grup tego typu to pirol, pirydyna, oksazol, tiazol i oksazyna. Oprócz pierwszego atomu azotu i tlenu lub siarki mogą być obecne dodatkowe atomy azotu, dając na przykład tiadiazol.
186 881
Przykłady obejmują następujące grupy:
Cnh pirol (pirolil) NH imidazol (imidazolil) ,o oksazol (oksazolil)
N^\ ' nh triazol(triazolil)
O furan (furyl)
NH ^N pirazol (pirazolil) tiazol (tiazolil)
O tiofen (tienyl) izoksazol(izoksazolil)
izotiazol (izotiazolil) pirydyna (pirydynyl) pirazyna (pirazynyl)
pirydazyna (pirydazynyl) pirymidyna (pirymidynyl) triazyna (triazynyl)
Określenie „heteroarylium” odnosi się do grup heteroarylowych, noszących czwartorzę dowy atom azotu i w związku z tym ładunek dodatni.
Przykładowe takie grupy są następujące:
+ 'NN—CH3
Γν+
CHq
Γ N—ch3 % +
+
_jA u
N CH,
186 881
r
CH,
9'-nW przypadku gdy pokazany jest ładunek na konkretnym atomie azotu w pierścieniu, zawierającym jeden lub więcej dodatkowych atomów azotu, to należy rozumieć, że ładunek może znajdować się na innym atomie azotu w pierścieniu w wyniku zachodzącego rezonansu.
+ 'N^\
Ń N—CH3 +
Ń^N~CH3
N—CH,
N—CH3
Określenie „heterocykloalkil odnosi się do grupy cykloalkilowej (niearomatycznej), w której jeden z atomów węgla w pierścieniu jest zastąpiony heteroatomem wybranym z O, S lub N, i w którym do trzech dodatkowych atomów węgla jest ewentualnie zastąpione przez heteroatomy.
Określenia „azot czwartorzędowy” i „ładunek dodatni” odnoszą się do czterowartościowych, dodatnio naładowanych atomów azotu, w tym na przykład dodatnio naładowanego azotu w grupie tetraalkiloamoniowej (na przykład tetrametyloamoniowej), grupie heteroaryliowej (na przykład N-metylopirydyniowej), zasadowych atomów azotu, które są protonowane w pH fizjologicznym, i podobnych. Grupy kationowe obejmują zatem dodatnio naładowane grupy zawierające azot, jak również zasadowe atomy azotu, które są protonowane w pH fizjologicznym.
Określenie „heteroatom” odnosi się do O, S lub N, wybranych niezależnie.
Halogen lub chlorowiec odnosi się do bromu, chloru, fluoru i jodu.
Określenie „alkoksyl” odnosi się do grupy C,„4-alkil-O-, gdzie grupa alkilowa jest ewentualnie podstawiona w opisany sposób.
Gdy grupa jest określona jako „podstawiona”, to jeśli nie wskazano inaczej, oznacza to że grupa ta zawiera od 1 do 4 podstawników. W odniesieniu do R, Ra, Rb i Rc, podstawniki na grupach alkilowych są wybrane ze znaczeń podanych dla Rd. Wiele ze zmiennych grup jest ewentualnie podstawionych grupami R; w ilości do czterech. W odniesieniu do Re, Rf i Rg, to gdy te zmienne oznaczają podstawione grupy alkilowe, podstawniki są wybrane ze znaczeń podanych dla Rl
Gdy grupa funkcyjna jest określona jako „zabezpieczona”, to oznacza to, że grupa ma postać tak zmodyfkowaną, aby wykluczyć niepożądane reakcje uboczne w zabezpieczonym miejscu. Odpowiednie grupy zabezpieczające dla związków według wynalazku będą oczywiste dla specjalistów, z uwzględnieniem informacji zawartych w podręcznikach, takich jak T.W.Greene i współpr., „Protective Groups in Organie Synthesis”, Wiley, New York (1991). Niniejszy opis zawiera przykłady grup zabezpieczających.
186 881
W niektórych związkach karbapenemowych według wynalazku M oznacza łatwo usuwalną grupę zabezpieczającą grupę karboksylową i/lub P oznacza grupę hydroksylową, zabezpieczoną, grapą zabezpieczającą grupę hydroksylową. Typowymi grupami zabezpieczającymi są znane grupy stosowane do ochronnego blokowania grupy karboksylowej lub hydroksylowej podczas opisanych tu procedur syntetycznych. Te typowe grupy blokujące są łatwo usuwalne, to jest mogą być w razie potrzeby usunięte za pomocą procedur nie powodujących rozszczepienia lub innego typu uszkodzenia pozostałych fragmentów cząsteczki. Procedury takie obejmują hydrolizę chemiczną i enzymatyczną, działanie chemicznymi czynnikami redukującymi lub utleniającymi w łagodnych warunkach, działanie katalizatorami na bazie metali przejściowych i nukleofilem oraz uwodornianie katalityczne.
Przykłady grup zabezpieczających grupę karboksylową obejmują allil, benzhydryl, 2-naftylometyl, benzyl, silil, taki jak t-butylodimetylosili (TBDMS), fenacyl, p-metoksybenzyl, o-nitrobenzyl, p-metoksyfenyl, p-nitrobenzyl, 4-pirydylometyl i t-butyl.
Przykłady odpowiednich grup zabezpieczających grupę C-6 hydroksyetylową obejmują trietylosilil, t-butylodimetylo silil, o-nitrobenzyloksykarbonyl, p-nitrobenzyloksykarbonyl, benzyloksykarbonyl, alliloksykarbonyl, t-butyloksykarbonyl, 2,2,2-trichloroetyloksykarbonyl i podobne.
Związki karbapenemowe według wynalazku są użyteczne jako takie oraz w postaci ich dopuszczalnych farmaceutycznie form soli i estrów, do leczenia infekcji bakteryjnych u zwierząt i ludzi. Określenie „dopuszczalne farmaceutycznie estry, sole lub wodziany” odnosi się do tych soli, estrów i form uwodnionych związków według wynalazku, które są ewidentne dla chemika farmaceutycznego, to jest tych, które są nietoksyczne i mogą mieć korzystny wpływ na właściwości farmakokinetyczne tych związków, takie jak smak, absorpcja, dystrybucja, metabolizm i wydalanie. Innymi czynnikami bardziej praktycznej natury, które są także ważne przy doborze, są koszt surowców, łatwość krystalizacji, wydajność, stabilność, rozpuszczalność, higroskopijność i sypkość uzyskanej masy substancji leku. Dogodne jest wytwarzanie kompozycji farmaceutycznych ze składników czynnych w połączeniu z dopuszczalnymi farmaceutycznie nośnikami. Tak więc wynalazek dotyczy także kompozycji farmaceutycznych i sposobów leczenia infekcji bakteryjnych z wykorzystaniem jako składnika czynnego nowych związków karbapenemowych według wynalazku.
Odnośnie podstawnika -CO2M, który jest przyłączony do rdzenia karbapenemowego w pozycji 3, oznacza on grupę karboksylową (M oznacza H), anion karboksylanowy (M oznacza ładunek ujemny), dopuszczalną farmaceutycznie grupę estrową (M oznacza grupę tworzącą ester) lub zabezpieczoną grupę karboksylową (M oznacza grupę zabezpieczająca grupę karboksylową). Wymienione powyżej dopuszczalne farmaceutycznie sole mogą mieć formę -COOM, gdzie M oznacza ładunek ujemny, który jest zrównoważony przeciwjonem, na przykład kationem metalu alkalicznego, jak sód lub potas. Inne dopuszczalne farmaceutycznie przeciwjony mogą stanowić wapń, magnez, cynk, kation amoniowy lub kationy alkiloamoniowe, takie jak tetrametyloamoniowy, tetrabutyloamoniowy, cholina, trietylohydroamoniowy, meglumina, trietanolohydroamoniowy, itp.
Omawiane tu dopuszczalne farmaceutycznie sole obejmują sole addycyjne z kwasami. Tak więc związki o wzorze I mogą być stosowane w postaci soli pochodzących od kwasów nieorganicznych lub organicznych. Przykładowe takie sole to: octan, adypinian, alginian, asparaginian, benzoesan, benzenosulfonian, wodorosiarczan, maślan, cytrynian, kamforan, kamforosulfonian, cyklopentanopropionian, diglukonian, dodecylosiarczan, etanosulfonian, fumaran, glukoheptanian, glicerofosforan, hemisiarczan, heptanian, heksanian, chlorowodorek, bromowodorek, jodowodorek, 2-hydroksyetanosulfonian, mleczan, maleinian, metanosulfonian, 2-naftalenosulfonian, nikotynian, szczawian, pamoesan, pektynian, nadsiarczan, 3-fenylopropionian, pikrynian, piwalan, propionian, bursztynian, winian, tiocyjanian, tosylan i undekanian.
186 881
Dopuszczalne farmaceutycznie estry są takimi estrami, które są łatwo widoczne dla chemika medycznego i obejmują przykładowo estry -opisane szczegółowo w opisie patentowym USA nr 4309438. Takie dopuszczalne farmaceutycznie estry obejmują te estry, które ulegają hydrolizie w warunkach fizjologicznych, takie jak piwaloiloksymetyl, acetoksymetyl, ftalidyl, indanyl i metoksymetyl i inne opisane szczegółowo w opisie patentowym nr 4479947. Określane one są także jako „estry biolabilne”.
Estry biolabilne są hydrolizowąlne biologicznie i mogą nadawać się do podawania doustnego dzięki dobrej absorpcji w żołądku lub śluzówce jelit, odporności na degradację kwasem żołądkowym i innymi czynnikami. Przykładowe estry biolabilne obejmują związki, w których M oznacza alkoksyalkil, alkilokarbonyloksyalkil, alkoksykarbonyloksyalkil, cykloalkoksyalkil, alkenyloksyalkil, aryloksyalkil, alkoksyaryl, alkilotioalkil, cykloalkilotioalkil, alkenylotioalkil, arylotioalkil lub alkilotioaryl. Grupy te mogą być podstawione w części alkilowej lub arylowej grupami acylowymi lub chlorowcem. Przykładami biolabilnych ugrupowań tworzących ester są następujące grupy M: acetoksymetyl, 1-acetoksyetyl, 1-acetoksypropyl, piwaloiloksymetyl, 1-izopropyloksykarbonyloksyetyl, 1-cykloheksyloksykarbonyloksyetyl, ftalidyl i (2-okso-5-metylo-l,3-dioksolen-4-ilo)metyl.
L- może być obecny lub nieobecny, zależnie od potrzeby, dla utrzymania odpowiedniej równowagi ładunku. L-, gdy jest obecny, oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon. Odpowiednimi anionami jest większość anionów pochodzących z kwasów nieorganicznych lub organicznych. Reprezentatywne przykłady takich przeciwjonów są następujące: octan, adypinian, aminosalicylan, anhydrometylenocytrynian, askorbinian, asparaginian, benzoesan, benzenosulfonian, bromek, cytrynian, kamforan, kamforosulfonian, chlorek, estolan, etanosulfonian, fumaran, glukoheptanian, glukonian, glutaminian, laktobionian, jabłczan, maleinian, migdalan, metanosulfonian, pantotenian, pektynian, fosforan/difosforan, poligalakturonian, propionian, salicylan, stearynian, bursztynian, siarczan, winian i tosylan.
Podobnie, gdy L- oznacza cząsteczkę z więcej niż jednym ładunkiem ujemnym, takąjak malonian, winian, lub etylenodiaminotetraoctan (EDTA), to dla utrzymania całkowitej równowagi ładunku i neutralności w połączeniu z nią może występować odpowiednia ilość cząsteczek karbapenemu.
Numerowanie platformy naftosultamu przedstawiono na poniższej strukturze.
Co najmniej jedna z grup R przyłączonych do platformy naftosultamu zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio. Tak wiec może ona obejmować grupę -R* lub Q lub inne ugrupowanie, które z kolei zawiera grupę naładowaną dodatnio.
Interesującą podgrupę związków o wzorze I stanowią związki, w których CO2M oznacza anion karboksylanowy. Zatem, M w tym przypadku stanowi ładunek ujemny, który będzie zrównoważony przez grupę o ładunku dodatnim, taką jak dodatnio naładowana grupa R. Podobnie, jeśli dodatnio naładowana grupa R zawiera więcej niż jeden ładunek dodatni, może być obecny ujemnie naładowany przeciwjon, który w połączeniu z anionem karboksylanowym zapewnia całkowite zobojętnienie ładunku.
Inną podgrupę stanowią związki o wzorze I, w którym jeden z podstawników R oznacza grupę, która zawiera dodatnio naładowane ugrupowanie, a pozostałe podstawniki R są wybrane z atomu wodoru i grupy alkilowej -CM o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd.
Ta podgrupa korzystnie obejmuje związki o wzorze I, w którym jeden z podstawników R jest grupą zawierającą ugrupowanie o ładunku dodatnim, a pozostałe podstawniki R oznaczają atomy wodoru.
Jeśli chodzi o ugrupowanie lub ugrupowania o ładunku dodatnim zawarte w jednej lub więcej niż jednej grupie R, to korzystnie grupy R zawierają 1-3 ładunki dodatnie, a szczególnie korzystnie grupy R zawieraj ą dwa ładunki dodatnie, zrównoważone przez anion karboksylanowy i ujemnie naładowany przeciwjon.
Inną podgrupę stanowią związki o wzorze I, w którym jeden z podstawników R oznacza grupę alkilow-ą -C^ o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawioną jedną do czterech grup Rd, przy czym jedna z grup Rd oznacza grupę -R* lub Q. Zatem dodatnio naładowana grupa -R* lub Q jest przyłączona do grupy alkilowej.
Następną podgrupę stanowią związki o wzorze I, w którym Q jest wybrany z spośród grup przedstawionych następującymi wzorami:
\ μ
(CH2)„
L® (CH2)a
Korzystnie w podgrupie Q oznacza grupę o wzorze:
(CH2)b ^©^N-R’·
L® (CH2)a
W ramach tej podgrupy związków L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx ma znaczenia zdefiniowane poprzednio i oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C^o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NrhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRW, -SO2NRhRW, -CO2RW, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R1 lub jedną do dwóch grup alkilowych -Cb3 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe sąniepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri.
Następną podgrupę stanowią związki o wzorze I, w którym Q oznacza -N+RxRyRz, gdzie Rx, Ry i Rz mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
Następną podgrupę stanowią związki o wzorze I, w którym obecna jest jedna grupa R*, wybrana z grup o wzorach:
x
II •y
186 811
W ramach tej podgrupy d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
Korzystną podgrupę szczególnie interesujących związków stanowią związki o wzorze I, w którym: CO2M oznacza anion karboksylanowy;
jeden z podstawników R, przyłączonych do platformy naftosultamu zawiera co najmniej jedno ugrupowanie naładowane dodatnio, a pozostałe grupy R są wybrane z atomu wodoru i grupy alkilowej -C1_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
Rd ma znaczenie podane poprzednio;
Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C1- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
(CH2)b
5-Ń®\2n-r
L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C(_8 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa elementy z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORW, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw·, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, którą z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych ^_3 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rm oznacza atom wodoru.
W ramach tej podgrupy wszystkie inne zmienne mają znaczenia takie jak zdefiniowano powyżej dla wzoru I.
Bardziej korzystną podgrupą związków według wynalazku są związki przedstawione wzorem Ia:
186 881 oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ia: CO2M oznacza anion karboksylanowy;
jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamowej, która zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a pozostałe podstawniki R są wybrane z atomu wodoru lub grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
Rs ma znaczenie podane powyżej;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
μ α
ι
(CH2)b
5tN©\^N-R L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRW, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw} -C(O)-RW, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri;
Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
Rw ma znaczenia zdefiniowane powyżej;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rm oznacza atom wodoru.
W ramach tej podgrupy wszystkie inne zmienne mają znaczenia takie jak zdefiniowano powyżej dla wzoru I.
Inną bardziej korzystną podgrupę związków według wynalazku stanowią związki przedstawione wzorem Ib:
186 881 oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ib:
CO2M oznacza anion karboksylanowy;
jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z atomu wodoru i grupy alkilowej o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
Rd ma znaczenie podane poprzednio;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
(CH2)b
gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C^g o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRbRw, -SO2NRhRw, -^Rw, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O) NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R’ lub jedną do dwóch grup alkilowych -C^ o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R1
Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C^ o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rmoznacza atom wodoru.
W ramach tej podgrupy wszystkie inne zmienne mają znaczenia takie jak zdefiniowano poprzednio dla wzoru I.
Jeszcze inną podgrupę związków według wynalazku stanowią związki przedstawione wzorem Ic:
186 881 oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ic:
CO2M oznacza anion karboksylanowy;
jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z atomu wodoru i grupy alkilowej -Cj- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
Rd ma znaczenie podane poprzednio;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
(CH2)b
L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C^go łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRnRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw -CO2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R’ lub jedną do dwóch grup alkilowych -CM o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R';
Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -^_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową CW) o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane poprzednio, a Rm oznacza atom wodoru. W ramach tej podgrupy wszystkie inne zmienne mają znaczenia takie jak zdefiniowano powyżej dla wzoru I.
Jeszcze inną korzystną podgrupę związków według wynalazku stanowią związki przedstawione wzorem Id:
186 881 oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Id:
CO2M oznacza anion karboksylanowy;
jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z atomu wodoru, chlorowca i grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepoZstawionej lub podstawionej jedną Zo czterech grup RZ;
RZ ma znaczenie podane poprzednio;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
(CH2)b
ΫΝ©®ΝL® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C,^ o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub Zwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest mepoZstcwiony lub podstawiony jednym Zo czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-R'V, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CC2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O) NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, którą z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną Zo czterech grup R’ lub jedną Zo dwóch grup alkilowych -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepoZstawionf lub podstawione jedną Zo czterech grup R’;
Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane poprzednio, a Rm oznacza atom wodoru. W ramach tej podgrupy wszystkie inne zmienne mają znaczenia takie jak zdefiniowano poprzednio dla wzoru I.
Jeszcze bardziej korzystne są związki o wzorze Ia, w których grupa R w pozycji 4 oznacza ugrupowanie o ładunku dodatnim, a grupy R w pozycjach 3 i 5 oznaczają atomy wodoru.
Związkami takimi są związki przedstawione wzorem Ie:
186 881 oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ie:
R zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, wybrane z: -R*, Q i grupy alkilowej -(o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawionej jedną grupą Rd;
Rd oznacza -R* lub Q;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
l (ch2)3 gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej (- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRW, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2RW, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R' lub jedną do dwóch grup alkilowych -€1- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R';
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C1- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRmlub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
Podobnie, związkami takimi są związki przedstawione wzorem If:
O oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze If:
R zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, wybrane z: -R*, Q i grupy alkilowej -(o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawionej jedną grupą Rd Rd oznacza -R* lub Q;
Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
186 881
(CH2)b
L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RnRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -C1^o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri;
R* jest wybrany z grup o wzorach:
w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rmoznacza atom wodoru.
Jeszcze bardziej korzystna jest podgrupa związków o wzorze Ie, w którym R oznacza grupę o wzorze:
(CH2)b
-(CH2),.6-n@Y®n—rx \ /
L® (CH2)a zaś Rx, a, b i L- mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
Inną bardziej korzystną podgrupę stanowią związki przedstawione wzorem Ig:
186 881 w którym R oznacza grupę o wzorze:
/(CH2)b
-(CH2)1.6—N@\®N-RX L° (CH2)a zaś Rx, a, b i L- mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
Reprezentatywne przykłady związków według wynalazku przedstawiono wzorami strukturalnymi E-1, E-2, E-3, E-4, E-5, E-6, E-7, E-8, E-93 i E-94, oraz w poniższych tabelach w których L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon, a Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższych tabelach.
186 881
Ο
E-94
186 881
Q
C02
186 881 ciąg dalszy tabeli
18 ch3 i J Cs $ 19 ch3 i r o Nt 9 20 ch3 Ao 1 O Nt 9
21 9 z A n; ^b 22 9 rs=o 1 0 Nt 9 23 9 (3 U-b
24 nh2 9 25 26 a„ Λ Nt 9
186 881
Q
C02
Tabela
# 27 01 # 28 Q HO— n N+ u-H # 29 Q $
30 s 31 G N+ 32 ©
<--b ’-b
186 881
co2
Tabela
# Q £ Q #
nh2 Λ HQ^ F
38 n: © 39 Nt s U-' 40 Ν’
186 881
Q
C02~
Tabela
# Ω ch3 # Ω OH # Q
41 n λ 42 N, 43 &
C02
Tabela
# Ω # Ω # Ω
NH2 HO.
45 r^0 CS) L- w 46 P Nt G$ L 47 ,ch3 n N+ t-b
jL· '-b '-'b
186 881
CO2'
Tabela
# Q # 2 #
OH
ch3 < n A
52 e> N+ 53 c> n; 54
186 881
186 881
Tabela
CO2
Tabela
# Q nh2 # Ω no # Q
67 Λ 68 6S -CH3
186 881
C02
186 881
co2Tabela
186 881
C02
186 881
186 881
Q
C02
Związki według wynalazku wytwarza się przez reakcję odpowiednio zabezpieczonego, aktywowanego 2-hyZroksymetylokcrbapen-2-fm-3-kcrboksylanu z naftosultamem, odpowiednią modyfikację tak wprowadzonego łańcucha bocznego i następnie usunięcie wszelkich obecnych grup zabezpieczających z wytworzeniem pożądanego produktu finalnego. Sposób zilustrowano za pomocą poniższego schematu ogólnego:
SCHEMAT A
1) aktywacja grupy hydroksylowej dla podstawienia ♦
— CO2P**
186 881 ciąg dalszy schematu A
JR03 dla związków z gru- r
pą hydroksylową w Rsc ‘
SCG = \ Z
N— dla związków z reak- ,
H 0 tywnym atomem N J
w Rsc I
1) aktywacja grupy hydroksylowej dla podstawienia
2) reakcja z Q* lub nadmiarem AR (R)3
Na powyższym schemacie P, R1, R i M mają znaczenia takie jak zdefiniowano powyżej dla związków o wzorze I.
P** oznacza grupę zabezpieczającą grupę karboksylową.
Rsc oznacza grupę, która może lub nie być wybrana z grupy obejmującej podstawniki R takie jak zdefiniowane powyżej i jest zmodyfikowana w sposób niezbędny dla przebiegu syntezy związku o wzorze I z wytworzeniem elementu należącego do tej grupy, tak więc Rsc może być uważany za prekursora R.
Q* oznacza grupę, która reaguje ze związkiem pośrednim A2 (po aktywacji A2) w sposób taki, że następuje wprowadzenie do produktu finalnego elementu grupy zdefiniowanej powyżej jako Q, tak więc Q* może być uważany za prekursora Q.
AR oznacza odpowiedni czynnik alkilujący, taki jak jodek metylu, bromek metylu, trichloroacetiimidan benzylu, trifluorometanosulfonian metylu, tetrafluoroboran trietylooksonium i podobne
Grupy naftosultamowego łańcucha bocznego (SCG) stosowane w syntezie związków według wynalazku są w niektórych przypadkach opisane w literaturze chemicznej. W innych przypadkach w literaturze opisano związki prekursorowe, które mogą być łatwo przekształcone w wymagane naftosultamy. Specjalista w tej dziedzinie może w prosty sposób i bez nadmiernego eksperymentowania zaadaptować poprzednio opublikowane syntezy analogicznych naftosultamów dla wytworzenia żądanych związków. W niniejszym opisie opisano poniżej liczne przykłady syntezy naftosultamu.
Grupę naftosultamowego łańcucha bocznego (SCG) początkowo poddaje się reakcji z odpowiednio zabezpieczonym karbapen-2-em-3-karboksylanem, mającym w pozycji 2 aktywowaną grupę hydroksymetylową.
Rdzeń karbapenemowy mający w pozycji 2 podstawnik -CH2OH można otrzymać według S. M. Schmitt i współpr., J. Antibiotics 41(6); 780-787 (1988). Grupę karboksylową w pozycji 3 karbapenemu zwykle zabezpiecza się grupą, zabezpieczającą grupę karboksylową, taką jak p-nitrobenzyl (PNB), allil, p-metoksybenzyl, trichloroetyl, 2-trimetylosililoetyl i podobne. Ponadto grupę hydroksylową 6-(hydroksyetylowego) łańcucha bocznego ewentualnie zabezpiecza się grupą zabezpieczającą grupę hydroksylową, taką jak trimetylosilil (TMS),
186 881 trietylosilil (TES), tert-butylodirnetylosilil (TBDMS), tert-butylodifenylosilil (TBDPS), acetyl, alliloksykarbonyl, 2-trimetylosililoetoksykarbonyl, karbonyl, 2-trichloroetoksykjrbonyl i podobne.
Addycję naftosultamowego łańcucha bocznego (SCG) do karbapenemu przeprowadza się przez działanie na roztwór hydroksymetylokarbapenemu i grupy naftosulfamowego łańcucha bocznego w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak tetrahydrofuran (THF), eter, acetonitryl, dimetyloformamid (DMF), benzen, dimetylosulfotlenek (DMSO) i podobne, z (uprzednio wymieszanym) reagentem aktywującym, takim jak azodikarboksylan dietylu (DEAD)/trifenylofosfina, azodikarboksylan diizopropylu (DIAD)/tributylofosfina i podobne, w temperaturze w zakresie około -20°C do 35°C przez około 5 do 90 minut.
Alternatywnie, naftosultam i karbapenem można zmieszać razem z reagentem azodikarboksylanowym albo z reagentem fosfinowym i dodać do tej mieszaniny drugi komponent reagenta aktywującego (odpowiednio fosfinę lub azodikarboksylan). Po zmieszaniu naftosultamu, karbapenemu i reagenta(ów) aktywującegotych) prowadzi się reakcję w temperaturze w zakresie około -20°C do 35°C przez około 5 do 90 minut.
Uzyskaną mieszaninę poddaje się następnie standartowej obróbce sposobami znanymi specjalistom, otrzymując surowy 2-naftosultamometylo podstawiony karbapenem, który ewentualnie oczyszcza się przez rekrystalizację lub przez chromatografię na silikażelu, eluując odpowiednim rozpuszczalnikiem albo mieszaniną dwóch lub więcej rozpuszczalników, takich jak heksan, octan etylu, eter, benzen, dichlorometan, chloroform, aceton, metanol i podobne.
Modyfikację naftosultamowego łańcucha bocznego w związkach A2, która jest zwykle niezbędna dla wprowadzenia naładowanego podstawnika z A4, najlepiej przeprowadza się przed usunięciem grupy zabezpieczającej. W przypadku związków zawierających grupę hydroksylową w łańcuchu bocznym, to jest w Rsc, dodatnio naładowany podstawnik może być wprowadzony do łańcucha bocznego przez najpierw aktywację grupy hydroksylowej na drodze przekształcenia jej w odpowiednią grupę odszczepialną, taką jak triflat, mesylan, tosylan, jodek, chlorek, bromek i podobne, a następnie zastąpienie uzyskanej grupy odszczepialnej związkiem Q*, takim jak N-metyloimidazol, N-(2-hydroksyetylo)imidazol, N-metylodiazabicyklooktan, 1 -(karbamoilometylo)-4-aza-1 -az,oniabicyklo[2.2.2]oktan, 1 ^-hydroks^^ -l-ylo)-4-aza-l-azoyiabicyklo[2.2.2]oktay, pirydyna, morfolina i podobne, zawierającym atom azotu, który może działać jako nukleofil. Alternatywnie, w niektórych przypadkach, naładowany podstawnik może być wprowadzony do naftosultamowego łańcucha bocznego przed addyccanaftosultamu do karbapenemu lub może być wprowadzony po odbezpieczeniu A2.
Jednakże, wprowadzenie naładowanego podstawnika przez modyfikację A2 przed odbezpieczeniem jest znacznie bardziej preferowane.
W niektórych przypadkach aktywację grupy hydroksylowej i zastąpienie jej przez Q* z wytworzeniem A3 można przeprowadzić w jednym etapie, wykorzystując zasadowy charakter związku Q* i stosując go jako zasadę w reakcji aktywacji.
Konwersję grupy hydroksylowej do odpowiedniej grupy odszczepialnej przeprowadza się działając na związek podstawiony grupą, hydroksylową w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, tetrahydrofuran, eter, benzen i podobne, reagentem aktywującym, takim jak bezwodnik kwasu trifluorometanosulfonowego, bezwodnik kwasu metanosulfonowego, bezwodnii kwasu toluenosulfonowego, chlorek metanosulfonylu, chlorek benzenosulfonylu, chlorek toluenosulfonylu i podobne, w obecności odpowiedniej zasady, takiej jak trietyloamina, tributyloamina, diizopropyloetyloamina i podobne, w temperaturze w zakresie od około -100°C do 0°C przez około 5 do 120 minut. Tak otrzymany związek pośredni zawiera grupę odszczepialną, którą można przekształcić w alternatywną grupę odszczepialną, jodek, przez działanie na roztwór związku pośredniego w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak aceton, metylo etylo keton i podobne w temperaturze około -10°C do 50°C nadmiarem jodku sodu lub jodku potasu przez około 0,25 do 24 godzin.
186 881
W wielu przypadkach otrzymuje się jodek w wystarczająco czystej postaci, który może być stosowany bez dalszego oczyszczania. Ze względu na łatwość manipulacji, jodek, jeśli nie jest krystaliczny, może być przekształcony w amorficzną, łatwą do manipulacji substancję stałą przez liofilizację z benzenu.
Aktywowaną grupę hydroksylową lub jodkową podstawia się przez reakcję aktywowanego związku pośredniego z reagentem Q*. W niektórych przypadkach aktywację i podstawienie grupy hydroksylowej można przeprowadzić w jednym etapie. Reagent aktywujący dodaje się do roztworu związku hydroksypodstawionego w obecności odpowiedniej zasady w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, tetrahydrofuran, eter, DMF, benzen, acetonitryl, dMSO i podobne, tak jak opisano w poprzednich akapitach. Na uzyskany aktywowany związek pośredni działa się 1-3 równoważnikami molowymi związku Q* w temperaturze między około -78°C a 50°C przez około 15 do 120 minut. W niektórych przypadkach celowe jest wytworzenie aktywowanego związku pośredniego w jednym rozpuszczalniku, wydzielenie aktywowanego związku pośredniego i prowadzenie reakcji podstawienia w innym rozpuszczalniku. W innych przypadkach, podstawienie można prowadzić bez wydzielania związku pośredniego, a w przypadkach gdy Q* stosuje się także jako zasadę, może być nawet jednoczesne z tworzeniem aktywowanego związku pośredniego.
W przypadkach gdy reakcje podstawienia najlepiej prowadzi się przy użyciu jodku, roztwór jodku łączy się z w przybliżeniu równomolową ilością związku Q* (0,9-1,05 równoważników molowych). Następnie dodaje się sól srebrową kwasu nienukleofilowego, taką jak trifluorometanosulfonian srebra, tetrafluoroboran srebra i podobne. Chociaż reakcja będzie przebiegać pod nieobecność soli srebra, to w obecności soli srebra przebiega znacznie szybciej. Ponadto sól srebra pomaga w usunięciu wypartego jodku z mieszaniny reakcyjnej, co może poprawić efektywność etapów następnych. Następnie uzyskaną mieszaninę poddaje się standartowej procedurze obróbki, znanej specjalistom, otrzymując surowy produkt, który w razie potrzeby oczyszcza się przez rekrystalizację lub przez chromatografię.
Alternatywna metoda wprowadzenia ładunku dodatniego do łańcucha bocznego może być zastosowana w stosunku do łańcuchów bocznych (to jest grup Rsc), zawierających atom azotu, który może być czwartorzędowany przez reakcję z odpowiednim czynnikiem alkilującym, takim jak jodek metylu, bromek metylu, trichloroacetimidan benzylu, trifluorometanosulfonian metylu, tetrafluoroboran trietylooksonium i podobne. Czwartorzędowanie atomu azotu w łańcuchu bocznym przeprowadza się działając na roztwór związku niewielkim nadmiarem (1,05 do 1,2 równoważnika molowego) reagenta alkilującego.
Syntezę związku kończy się usuwając wszelkie grupy zabezpieczające, obecne w przedostatnim związku pośrednim przy użyciu standartowych technik znanych specjalistom. Następnie odbezpieczony produkt finalny oczyszcza się w razie potrzeby, stosując standartowe techniki, takie jak chromatografia jonowymienna, HPLC na silikażelu technika odwróconych faz, MPLC na żelu polistyrenowym techniką odwróconych faz, i podobne, lub przez rekrystalizację.
Produkt finalny można scharakteryzować strukturalnie za pomocą standartowych technik, takich jak NMR, IR, MS i UV. Dla ułatwienia manipulowania, finalny produkt, jeśli nie jest krystaliczny, można liofilizować z wody, otrzymując amorficzną, łatwą do manipulowania substancję stałą.
Związki według wynalazku są cennymi środkami przeciwbakteryjnymi przeciwko różnym bakteriom Gram-dodatnim oraz w mniejszym stopniu bakteriom Gram-ujemnym, i w związku z tym znajdują zastosowanie w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej.
Wiele ze związków według wynalazku jest czynnych biologicznie przeciwko MRSA/MRCNS. Czynność przeciwbakteryjna in vitro jest przesłanką czynności in vivo, gdy związki podaje się ssakowi zainfekowanemu podatnym organizmem bakteryjnym.
Stosując standartowe testy podatności ustalono, że związki według wynalazku są czynne przeciwko MRSA.
186 881
Związki według wynalazku mogą być formułowane w kompozycjach farmaceutycznych przez połączenie związku z dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem. Przykłady takich nośników podano poniżej.
Związki mogą być stosowane w postaci proszku lub w postaci krystalicznej, a w formie ciekłym w roztworze lub w zawiesinie. Mogą być podawane na różne sposoby, a główne obejmują podawanie miejscowe, doustne i przez iniekcje pozajelitowe (dożylnie lub domięśniowo).
Kompozycje do iniekcji, będących preferowanymi drogą podawania, można wytwarzać w formie dawek jednostkowych lub w pojemnikach wielodawkowych. Kompozycje do iniekcji mogą mieć taką postać jak zawiesiny, roztwory lub emulsje w nośnikach olejowych lub wodnych i mogą zawierać różne środki pomocnicze. Alternatywnie, składnik czynny może być w postaci proszku (liofilizowanego lub nieliofilizowanego) do rekonstytucji odpowiednim nośnikiem, takim jak jałowa woda, podczas podawania. Nośnik w kompozycjach do iniekcji typowo stanowi jałowa woda, solanka lub inna ciecz do iniekcji, na przykład olej arachidowy do iniekcji domięśniowych. Mogą być także zawarte różne środki buforujące, konserwanty i podobne.
Preparaty do podawania miejscowego mogą być formułowane w nośnikach, takich jak podstawy hydrofobowe i hydrofilowe, z wytworzeniem maści, kremów, lotionów, w wodnych, olejowych lub alkoholowych cieczach z wytworzeniem lakierów i w suchych rozcieńczalnikach z wytworzeniem proszków.
Kompozycje doustne mogą mieć postać tabletek, kapsułek, zawiesin doustnych i roztworów doustnych. W kompozycjach doustnych można stosować nośniki takie jak konwencjonalne środki pomocnicze i mogą one posiadać właściwości przedłużonego uwalniania jak również formę natychmiastowego uwalniania.
Podawane dawki zależą w dużym stopniu od stanu i wielkości leczonego podmiotu, drogi i częstości podawania, wrażliwości patogenu na dany wybrany związek, zjadliwości infekcji i innych czynników. Takie sprawy pozostawia się jednakże uznaniu lekarza, zgodnie z zasadami sztuki leczenia, dobrze znanymi w dziedzinie leczenia infekcji bakteryjnych. Poza rodzajem infekcji i leczonego podmiotu, innym czynnikiem wpływającym na dokładny schemat dawkowania jest ciężar cząsteczkowy związku.
Kompozycje do podawania ludziom mogą zawierać na ciekłą lub stalą jednostkę dawkowania od około 0,01% do około 99% składnika czynnego, korzystnie około 10-60%. Kompozycja będzie generalnie zawierać od około 15 mg do około 2,5 mg składnika czynnego, jednakże generalnie korzystne jest stosowanie wielkości dawek w zakresie od około 250 mg do około 1000 mg. Przy podawaniu pozajelitowym jednostka dawkowania zwykle zawiera czysty związek w roztworze w jałowej wodzie lub w postaci rozpuszczalnego proszku przeznaczonego do iniekcji, który może być izotoniczny i mieć pH skorygowane do obojętnego.
Opisany tu wynalazek znajduje zastosowanie do leczenia infekcji bakteryjnej u ssaka potrzebującego takiego postępowania, polegającego na podawaniu temu ssakowi związku o wzorze I w ilości skutecznej do leczenia takiej infekcji.
Korzystne sposoby podawania związków przeciwhakteryjnych o wzorze I obejmują podawanie doustne i pozajelitowe, na przykład infiizje iv, wlew iv i iniekcja im.
Dla dorosłych preferowana dawka jest równa 5-50 mg związku przeciwbakteryjnego o wzorze I na kg wagi ciała, podawane raz do czterech razy dziennie. Korzystne jest dawkowanie od 250 mg do 1000 mg czynnika przeciwbakteryjnego raz do czterech razy dziennie. W szczególności, przy łagodnych infekcjach zalecana jest dawka około 250 mg dwa lub trzy razy dziennie. W infekcjach umiarkowanych przeciwko bardzo podatnym organizmom Gram-dodatnim zalecana jest dawka około 500 mg trzy lub cztery razy dziennie. W ciężkich i zagrażających życiu infekcjach przeciwko organizmom w górnych granicach wrażliwości na antybiotyki zalecana jest dawka 1000-2000 mg trzy do czterech razy dziennie.
186 881
Dla dzieci korzystna jest dawka około 5-25 mg/kg wagi ciała 2, 3 lub 4 razy dziennie;
typowo zalecana jest dawka W mg/kg .
Związki o wzorze I należą do szerokiej klasy znanej jako karbapenemy. Wiele z karbapenemów podatnych jest na atak enzymu nerkowego, znanego jako dehydropeptydaza (DHP). Ten atak lub degradacja mogą zmniejszać skuteczność karbapenemowego czynnika przeciwbαktfryiefgo. Z drugiej strony, wiele ze związków według wynalazku jest mniej podatnych na taki atak i może nie wymagać stosowania inhibitora DHP. Jednakże stosowanie takie jest możliwe i jest objęte niniejszym wynalazkiem.
Inhibitory DHP i ich stosowanie z karbapenemami ujawniono na przykład w opisach europejskiego zgłoszenia patentowego nr 79,026,6.4, zgłoszonego 24 lipca ,977 (numer patentu 00076,4) i 82,07,74.3, zgłoszonego 9 sierpnia ,982 (publikacja nr 00720,4).
W przypadku gdy hamowanie DHP jest pożądane lub konieczne, związki według wynalazku mogą być łączone lub stosowane razem z odpowiednim inhibitorem DHP, takim jak opisane w wyżej wymienionych opisach patentowych. W cytowanych opisach europejskich określono procedurę oznaczania podatności karbapenemów według wynalazku na DHP i ujawniono odpowiednie inhibitory, kompozycje łączone i sposoby leczenia. Korzystny stosunek wagowy związek o wzorze I: inhibitor DHP w kompozycji łączonej wynosi około LL
Korzystnym inhibitorem DHP jest kwas 7-(L-2-cmeeo-2-kαrboksyetylotio)-2-(2,2-eimftylocyklopropanokcrboksycmido)-2-heptenowy lub jego użyteczna sól.
Poniżej opisano wynalazek w oparciu o następujące nie ograniczające przykłady.
Przykład preparatywny ,
Synteza 5-(trimftylosililoksymetylo)-1,8-nαftosultamu
Etap k 5-Bromo-,,8-naftosultam
Na zawiesinę , ,8-naftosultamu (5 g, 24,4 mmoli) w kwasie octowym (20 ml) podziałano w ciągu ,0 minut ciemnym roztworem jodu (6,5 g, 25,6 mmoli) i bromu 0,3 ml, 25,2 mmoli) w kwasie octowym (20 ml). Zawiesinę mieszano przez dodatkowe 95 minut, po czym umieszczono na 30 minut w łaźni olejowej o temperaturze 60°C. Ochłodzono do temperatury pokojowej, po czym dodano mieszaninę do ,% wodnego roztworu NaHSO3 (300 ml). Ciemny precypitat odsączono i wysuszono przez noc pod strumieniem azotu. Uzyskany osad (6 g) rozpuszczono w octanie etylu, po czym dodano silikażel (około 6 g) i odparowano mieszaninę poZ próżnią. Zaadsorbowaną na krzemionce mieszaninę załadowano na kolumnę z silikażelem 4,5 x 30 cm (silikażel 60) i eluowano mieszaniną 5% octan etylu/chlorek metylenu, zbierając frakcje po 25 ml. Frakcje 24-60 połączono i odparowano, otrzymując zielony osad, który rekrystalizowano z toluenu, otrzymując związek tytułowy w postaci jasnozielonego osadu (3,8 g).
Ή NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 6,82 (d, Ar, H), 6,83 (br s, NH), 7,80 (d, ArH), 7,93 (t, ArH), 8,05 (Z, ArH) i 8,38 (d, ArH).
Etap 2: 5-(hyZroksymetylo)-1,8-eaftosultam
Roztwór 5-bromo-1,8-naftosultamu (0,5 g, ,,76 mmoli) w bezwodnym tetrαhydroiurcnie (W ml) w kolbie trójszyjnej pod azotem ochłodzono w łaźni suchy lód/aceton. Dodano w ciągu 2 minut n-butylolit (2,75 ml R6M roztworu w heksanach, 4,4 mmoli) i mieszano zawiesinę przez następne 7 minut. Paraformaldehyd (0,3,7 g, ,0,6 mmoli), umieszczony w bańce rurki grzejnej dołączonej Zo kolby, ogrzewano za pomocą fenu, przepuszczając nad substancją stałą powolny strumień azotu. Generowany formaldehyd doprowadzano Zo kolby
186 881 i przepuszczano gaz nośny przez przewód połączony do zaworu Firestone’a przez 13 minut. Po następnych 5 minutach mieszaninę usunięto z łaźni i mieszano przez 10 minut. Dodano wodny roztwór kwasu chlorowodorowego (3 ml 2N roztworu) i mieszano klarowną zawiesinę przez dodatkowe 10 minut. Mieszaninę podzielono między octan etylu (50 ml) i wodę (50 ml). Warstwę octanową przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Stałą pozostałość (0,5 g) rozpuszczono w mieszaninie 5% metanol/chlorek metylenu i załadowano na kolumnę z silikażelem (24 x 4,5 cm, silikażel 60, upakowana/załadowana/eluowana mieszaniną 5% metanol/chlorek metylenu), zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 12-42 połączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (0,185 g).
Ή NMR (DMSO-d6, 500 MHz) δ 4,85 (d, CH2OH), 5,22 (t, CH2OH), 6.82 (d, ArH), 7,52 (d, ArH), 7,83 (t, ArH), 8,13 (d, ArH) i 8,38 (d, ArH).
Etap 3: 5-(Trimetylosillloksymetylo)-1,8-naftosultam
Roztwór 5-(hydroksymetylo)-1,8-naftosultamu (0,185 g, 0,79 mmoli) w tetrahydrofuranie (1 ml) zadano N, O-bis(himetylosililo)acetamidem ( (BSA), 0,49 ml, 1,98 mmoli). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, po czym odparowano. Pozostały olej rozpuszczono w chlorku metylenu (1 ml) i przesączono przez silikażel 60 (2,5 g), eluując silikażel dodatkowym chlorkiem metylenu (50 ml). Odparowano rozpuszczalnik pod próżnią, a pozostałość liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (0,20 g).
Ή NMR (CDCl 3, 500 MHz) δ 0,19 (s, SiMj, 5,07 (s, CH^, 6,83 (d, ArH), 6,87 (br s, NH),
7,50 (d, ArH), 7,78 (t, ArH), 7,95 (d, ArH) i 8,26 (d, ArH).
Przykład preparatywny 2
Synteza 5-(2-(trimetylosililoksy)etylo)-1,8-naftosultamu
Etap 1: 5-(2-(hydroksy)etylo)-1,8-naftosultam
Roztwór 5-bromo-1,8-naftosultamu (0,6 g, 2,11 mmoli) w bezwodnym tetrahydrofuranie (10 ml) pod azotem ochłodzono w łaźni suchy lód/aceton. Dodano w ciągu 7 minut n-butylolit (3,3 ml 1, 6M roztworu w heksanach, 5,28 mmoli) i mieszano zawiesinę przez następne 8 minut. Przez mieszaninę przepuszczano powoli w ciągu 5 minut nadmiar gazowego tlenku etylenu. Następnie dodano w ciągu 5 minut eterat trifluorku boru (0,26 ml, 2,11 mmoli). Po następnych 20 minutach przerwano reakcję przez dodanie kwasu octowego (0,35 ml, 6 mmoli). Mieszaninę podzielono między octan etylu (100 ml) i wodę (100 ml). Warstwę octanową przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (50 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Oleistą pozostałość (0,7 g) rozpuszczono w mieszaninie 5% metanol/chlorek metylenu i załadowano na kolumnę z silikażelem 24 x 2,75 cm (silikażel 60, upakowana/załadowana/eluowana mieszaniną 5% metanol/chlorek metylenu), zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 26-39 połączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,28 g).
Ή NMR (DMSO-d6, 500 MHz) δ 3,22 (t, CityAr), 3,87 (t, CH2OH), 6,79 (d, ArH), 7,35 (d, ArH), 7,74 (t, ArH), 7,91 (d, ArH) i 8,21 (d, ArH).
186 881
Etap 2: 5-(2-(Trimetylosililoksy)etylo)-1,8-naftosultam
Roztwór 5-(2-(hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamu (0,09 g, 0,36 mmoli) w tetrahydrofuranie (1 ml) zadano N, O-bis(trimetylosililo)acetamidem (0,223 ml, 0,90 mmoli). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut, po czym odparowano. Pozostały olej rozpuszczono w chlorku metylenu (3 ml) i przesączono przez silikażel 60 (2,7 g), eluując silikażel dodatkowym chlorkiem metylenu (50 ml). Odparowano rozpuszczalnik pod próżnią, a pozostałość liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (0,08 g).
Przykład preparatywny 3
Synteza 4-(2-(trimetylosililoksy)etylo)-l,8-naftosultamu
CISO3H
CH2CO2Me
CCI4
40%
CH2CO2Me
ilościowe strącanie eterem <5%
CH2CO2Me
HNO3
-20’C ,θκ®
Etap 1: J-(Metoksykarbonylometylo)-4-naftalenosulfonian potasu.
Roztwór 1-naftalenooctanu metylu (1 ml, 5,77 mmoli) w czterochlorku węgla (1 ml) ochłodzono pod azotem w łaźni lodowej. Wkroplono w ciągu 8 minut kwas chlorosulfonowy (0,38 ml, 5,7 mmoli). Po dodatkowych 30 minutach lepką mieszaninę usunięto z łaźni i mieszano w temperaturze pokojowej przez 17 godzin, otrzymując biały osad. Osad podzielono między chlorek metylenu (5 ml) i wodę (5 ml). Przesączono przez solka-floc, warstwę chlorku metylenu ekstrahowano większą ilością wody (2x5 ml) i połączone ekstrakty wodne zalkalizowano węglanem potasu, otrzymując precypitat. Zawiesinę zatężono do około 5 ml i ochłodzono na łaźni lodowej. Następnie zawiesinę przesączono, a zebrany osad przemyto zimną wodą (2 ml). Osad wysuszono pod strumieniem azotu, otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (0,84 g).
Ή NMR (DMSO-d6, 500 MHz) δ 3,73 (s, Ome), 4,27 (s, CH2Ar), 7,53 (d, ArH), 7,71 (t, ArH), 7,76 (t, ArH), 8,06 (d, ArH), 8,10 (d, ArH) i 8,73 (d, ArH).
Etap 2: Kwas l-(metoksykarbonylometylo)-5-nitro-4-naftalenosulfonowy l-(Metoksykarbonylometylo)-4-naftalenosulfonian potasu (10 g, 31,4 mmoli) dodano porcjami w ciągu 30 minut do 90% kwasu azotowego, ochłodzonego w łaźni metanol/suchy lód do około 15°C. Po 2 godzinach temperatura łaźni osiągnęła -10°C i do mieszaniny dodano eter dietylowy (200 ml). Wytrącony osad odsączono, przemyto eterem (100 ml) i izopropanolem (20 ml) i wysuszono pod strumieniem azotu, otrzymując związek tytułowy w postaci mieszaniny około 70:30 izomerów 5- i 8-nitro (około 12 g).
186 881
Ή NMR (D2O, 500 MHz) δ 3,69 (s, Ome), 4,30 (s, CH2Ar), 7,67 (t, ArH), 7,71 (d, ArH), 8,18 (d, ArH), 8,29 (d, ArH) i 8,33 (d, ArH).
Etap 3: 1-(Metoksykarbonylometylo)-5-nitro-4-naftalenosulfonian sodu
Kwas l-(metoksykarbonylometylo)-5-nitro-4-naftalenosulfonowy (2 g, 6,15 mmoli) rozpuszczono w wodzie (20 ml), zawierającej 0,5 ml stężonego kwasu siarkowego i wkroplono w ciągu 5 minut do wrzącej zawiesiny żelaza (4 g, 71,6 mmoli) w wodzie (100 ml). Ogrzewano do wrzenia przez 1 godzinę, ciemną mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej, zalkalizowano węglanem sodu i zatężono do około 30 ml. Pozostałą mieszaninę umieszczono na kolumnie z żywicą amberchrom CG-161 (2,5 x 30 cm). Kolumnę przemyto wodą (200 ml), 10% MeCN/H2O (200 ml) i 25% MeCN/H2O (400 ml), zbierając frakcje po 25 ml. Frakcje 21-28 połączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci ciemnego osadu (0,675 g) .
Ή NMR (D2O, 500 MHz) δ 3,64 (s, Ome), 4,18 (s, C^Ar), 7,04 (d, ArH), 7,38 (d, ArH), 7,41 (d, ArH), 7,45 (t, ArH) i 8,22 (d, ArH).
Etap 4: 4-(Metoksykarbonylometylo)-1,8-naftosultam l-(Metoksykarbonylometylo)-5-amino-4-naftalenosulfonian sodu (0,675 g, 2,13 mmoli) zawieszono w tlenochlorku fosforu (10 g, 65,2 mmoli) i ogrzewano do wrzenia przez 1 godzinę, otrzymując rzadką zawiesinę. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej podzielono między octan etylu (100 ml) i wodę (100 ml).
Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (50 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (100 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,55 g).
'HNMR(CDCl3, 500 MHz) δ 3,72 (s, Ome), 4,15 (s, CI^Ar), 6,86 (br s, NH), 6,97 (d, ArH), 7,60 (t, ArH), 7,67 (d, ArH), 7,71 (d, ArH) i 7,95 (d, ArH).
Etap 5: 4-(2-(Hydroksy)etylo)-l,8-naftosultam
Roztwór 4-(metoksykarbonylometylo)-1,8-naftosultamu (0,2 g, 0,72 mmoli) w tetrahydrofuranie (2 ml) ochłodzono pod azotem w łaźni lodowej. Dodano w ciągu 1 minuty wodorek litowo glinowy (1,44 ml, 1,0 M roztwór w THF, 1,44 mmoli), otrzymując jasnożółtą zawiesinę. Po 30 minutach dodano ostrożnie wodę i podzielono mieszaninę między octan etylu (30 ml) i 1N kwas chlorowodorowy (10 ml). Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (50 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (10 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały osad oczyszczono przez preparatywną chromatografię cienkowarstwową (płytki silikażelu x 1000 mikronów, rozwijano/eluowano 5% MeOH/CkĘCh). otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,127 g).
Ή NMR (0,14 ml CDCl3 i 0,01 ml CD3OD, 500 MHz) δ 3,33 (s, C^Ar), 3,91 (t, CH2OH), 6,84 (d, ArH), 7,49 (dd, ArH), 7,59 (d, ArH) i 7, 83 (d, ArH) .
Etap 6: 4-(2-(Trimetylosililoksy)etylo)-1, 8-naftosultam
Do roztworu 4-(2-(hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamu (0,125 g, 0,50 mmoli) w tetrahydrofuranie (1 ml) dodano N, O-bistrimetylosililoacetamid (0,31 ml, 1,25 mmoli). Po jednej godzinie mieszaninę odparowano, a pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml) i przesączono przez silikażel (2,5 g). Silikażel eluowano chlorkiem metylenu (50 ml), odparowano rozpuszczalnik, a pozostałość liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,16 g, ilościowo).
Ή NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 0,035 (s, TMS), 3,37 (s, ClRAr) , 3,94 (t, C^OfTMS)), 6,95 (d, ArH), 7,56 (dd, ArH), 7,64 (d, ArH), 7,71 (d, ArH) i 7,92 (d, ArH).
186 881
Przykład preparatywny 4
Synteza 4-(trimetylosililoksyimetylo)-1,8-naftosultamu
Br
67%
około 4:1
SnCIj tfeO
34%
NaBH4
MeOH
90%
Etap 1: 1-Bromo-4-naftalenosulfonian potasu
Roztwór 1-bromonaftalenu (19 ml, 137 mmoli) w czterochlorku węgla (24 ml) ochłodzono w łaźni lodowej pod azotem. Wkroplono w ciągu 20 minut kwas chlorosulfonowy (9,1 ml, 137 mmoli). Po następnych 5 minutach ciężką, zieloną zawiesinę usunięto z łaźni lodowej i mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin, otrzymując szarą pastę. Mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (100 ml) i wodę (300 ml). Warstwę wodną zalkalizowano węglanem potasu i odsączono uzyskaną zawiesinę. Zebrany osad przemyto chlorkiem metylenu (50 ml) i wodą (50 ml) i wysuszono pod próżnią, otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (30 g, 67%) .
Ή NMR (DMSO-d6, 500 MHz) δ 7,61 (m, ArH), 7,65 (m, ArH), 7,82 (m, 2ArH),
8,14 (dd, ArH) i 8,90 (dd, ArH).
Etap 2: Kwas 1-bromo-5-nitro-4-naftalenosulfonowy
Do 90% kwasu azotowego, ochłodzonego w łaźni metanolowo-łodowej do około -15°C dodano porcjami w ciągu 20 minut 1-bromo-4-naftalenosulfonian potasu (1,38 g, 4,4 mmoli). Po 1,5 godziny mieszaninę umieszczono w lodówce na 20 godzin. Dodano eter dietylowy (20 ml) i wytrącony osad odsączono, przemyto eterem (100 ml) i izopropanolem (20 ml) i wysuszono pod strumieniem azotu, otrzymując związek tytułowy w postaci mieszaniny izomerów 5- i 8-nitro w stosunku w przybliżeniu 4:1 (1,25 g) .
>H NMR (D2O, 500 MHz) δ 7,70 (dd, ArH), 8,09 (d, ArH), 8,20 (d, ArH), 8,21 (dd, ArH) i 8,63 (d, ArH).
Etap 3: 1 -Bromo-5-amino-4-naftalenosulfonian sodu
1-Bromo-5-nitro-4-naftalenosulfonian (1 g, 3,01 mmoli) i diwodzian chlorku cyny (1,83 g,
8,1 mmoli) zawieszono w mieszaninie wody (10 ml) i etanolu (10 ml) . Uzyskaną miesannńnę ogrzewano przez 3 godziny w łaźni olejowej do temperatury 100°C. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i przesączono. Zebrany osad zawieszono w wodzie (20 ml) i zanalizowano mieszaninę węglanem sodu, po czym umieszczono w kolumnie z żywicą CG-161 amberchrom (3x9 cm). Kolumnę przemyto wodą (300 ml) i eluowano układem 25%
186 881
MeCN/^O, zbierając frakcje po ,2 ml. Frakcje Γ7-,9 połączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,33 g).
Ή NMR (D2O, 500 MHz) δ 7,07 (dd, ArH), 7,49 (t, ArH), 7,83 (d, ArH), 8,85 (dd, ArH) i 8,08 (d, ArH).
Etap 4: 4-Bromo-,,8-naftosultam
1-Bromo-5-amino-4-naftαleeosulfoeiae sodu (,,2 g, 3,70 mmoli) zawieszono w tlenochlorku fosforu 00 ml, W7 mmoli) i ogrzewano mieszaninę Zo wrzenia przez , godzinę, otrzymując rzadką zawiesinę. Mieszaninę ochłodzono Zo temperatury pokojowej i dodano do lodu (,00 ml). Precypitat odsączono i przemyto wodą (20 ml), po czym wysuszono pod próżnią (0,675 g). Z przesączu otrzymano drugi rzut (0,,86 g). Połączone osady rozpuszczono w mieszaninie 5% metanolu w chlorku metylenu i umieszczono na kolumnie z siEkaż^^ (29 x 3,5 cm, upakowana i eluowana 5% metanolem w chlorku metylenu), zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 27-39 połączono i odparowano do sucha, otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,55 g).
Ή NMR (004 ml CDCl3 i 0,0, ml CD3OD, 500 MHz) δ 6,89 (d, ArH), 7,58 (d, ArH), 7,73 (Z, ArH) i 7,95 (Z, ArH).
Etap 5: 4-Formylo-1,8-naftosultam
Roztwór 4-bromo-1,8-naftosultcmu (0,24 g, 0,845 mmoli) w bezwodnym tetrahydrofuranie (5 ml) ochłodzono w łaźni suchy lóZ/aceton pod azotem. Dodano n-butylolit (,,32 ml ,.6M roztworu w heksanach, 2,H mmoli) i mieszano mieszaninę przez 5 minut. Dodano następnie mrówczan etylu fl ml, ,2,4 mmoli) a po następnych 5 minutach 2N kwas chlorowodorowy (3 ml). Zdjęto kolbę z łaźni i podzielono żółty osad między octan etylu (30 ml) i wodę (30 ml). Warstwę octanową przemyto kolejno nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano.
Pozostały olej oczyszczono przez preparatywną chromatografię na żelu krzemionkowym (płytki 3 x ,000 mikronów, rozwijane i eluowane układem 5% metanol/chlorek metylenu), otrzymując związek tytułowy w postaci czerwonego osadu (0,035 g).
Ή NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 7,09 (Z, ArH), 7,78 (dd, ArH), 802 (d, ArH), 8,30 (Z, ArH), 8,70 (Z, ArH) i ,0,5 (s, CHO).
Etap 6: 4-(Hydroksymetylo)-1,8-naftosultam
Roztwór 4-formylo-,,8-naftosultamu (0,035 g, 0,,5 mmoli) w bezwodnym metanolu (ł ml) ochłodzono w łaźni lodowej pod azotem. Dodano borowodorek sodu (0,0H g, 0,3 mmoli) i mieszano roztwór przez 30 minut. Mifszceieę podzielono między chlorek metylenu (W ml) i 0,2N wodny roztwór kwasu chlorowodorowego 00 ml). Warstwę wodną ekstrahowano 5% metanolem w chlorku metylenu (2x D ml), a połączone warstwy organiczne odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci żółtego osadu (0,032 g).
>H NMR (004 ml CDCl3 i 0,0, ml CD3OD, 500 MHz) δ 5,,3 (s, CH2OH), 6,85 (d, ArH), 7,50 (Zd, ArH), 7,57 (d, ArH), 7,82 (Z, ArH) i 7,88 (Z, ArH).
Etap 7: 4-(Trimetylosililoksymetylo)-1,8-naftosultαm
Roztwór 4-(hydroksymetylo)-, ,8-naftosultamu (0,032 g, 0,,36 mmoli) w tetrahydrofurαnif (0,5 ml) zadano N,O-bis(trimetylosililo)acetamiZfm (0,084 ml, 0,34 mmoli). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 45 minut i odparowano. Pozostały olej rozpuszczono w chlorku metylenu 9, ml i przesączono przez silikażel 60 fl g), eluując silikażel dodatkową ilością chlorku metylenu (50 ml). Odparowano rozpuszczalnik pod próżnią, c pozostałość liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci białego osadu (0,037 g) .
>H NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 0,23 (s, SiMe3), 6,78 (brs, NH), 5,23 (s, CH2), 6,97 (Z, ArH), 7,58 (ZZ, ArH), 7,64 (Z, ArH), 7,90 (Z, ArH) i 7,97 (d, ArH).
186 881
Przykład preparatywny 5
Synteza 4-(3-trimetylosililoksyprop-1 -ylo)-1,8-naftosultamu
Etapy 1-6 syntezy 4-(3-trimetylosililoksyprop-1-ylo)-1,8-naftosultamu
4-(3-Trimetylosilili^]ks^]^i^^]^-1-ylo)-1,8-naftosultam otrzymano zastępując 1-naftalenooctan metylu w procedurze opisanej w przykładzie preparatywnym 3 1-naftalenopropionianem metylu.
Przykład 1
Synteza chlorku (1S,5R,6S)-2-(5-(((karbamoilometylo)-1,4-diazoniabicyklo[2.2.2]okt1 -ylo)metylo)(1,8-naftosultamo)metylo)-6-[ 1 R))-hydrokyyetylo--l-meyylokabbapnn22een- -
186 881
ΝΛΝ^ΥΝΗ2 1 )AgOTf OTf
2) Pd(Ph3)4 odblokować e
3) wymiana jonowa/odsolenie
Etap 1: (1S,5R,6S)-2-(5-(trimetylosililoksymetylo)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)(allilo(ks^^l^ia^r^(^i^^^^)^^sye^^(^o]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksyla^i allilu
Do roztworu (lS,5R,6)S)-2-(hydroksymetylo)-6-[1(R)-(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,09 g, 0,246 mmoli), 5-(trimetylosililoksymetylo)-1,8-naftosultamu (0,076 g, 0,246 mmoli) i trifenylofosfiny (0,097 g, 0,369 mmoli) w tetrahydrofuranie (1,5 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej, dodano azodikarboksylan dietylu (DEAD) (0,058 ml, 0,369 mmoli). Po 25 minutach mieszaninę podzielono między octan etylu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (10 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej oczyszczono przez preparatywną chromatografię cienkowarstwową (płytki z silikażelem 3 x 1000 mikronów, rozwijane/eluowane 5% EtOAc/CH^Cf), otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,134 g).
*H NMR (CDCla, 500 MHz) δ 0,18 (s, TMS), 1,31 (d, 1-CH3), 1,46 (d, CH3CHO(ALLOC)), 3,38 (dq, H-1), 3,45 (dd, H-6), 4,17 (dd, H-5), 4,60 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 5,07 (s, CH2O), 5,13 (dq, H-8), 5,26, 5,34, 5,36 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,68 i 5,39 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,67 (d, ArH), 7,49 (d, ArH), 7,83 (dd, ArH), 8,02 (d, ArH) i 8,33 (d, ArH).
Etap 2: (1S, 5 R,6S)-2-(5-(hydrOk^symetylo)-1,8-naftosultamo)-metylo)-6-11 R^aaliiloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -metsΊokarbapen-2-em-3-karboksyian allilu
Do roztworu (1S,5R,6S)-2-(5-(trimetylllsiiiioksymetyio-1,8-naftosultamo)metylo)-6[1(R)-(aΠiioksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksyian allilu (0,068 g, 0,104 mmoli) w mieszaninie tetrahydrofuranu (1 ml) i wody (0,5 ml) dodano 1N wodny roztwór kwasu tritluorometanosulfonowego (0,02 ml, 0,02 mmoli). Po 5 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (5 ml) i 5% wodny roztwór wodorowęglanu sodu (5 ml). Warstwę wodną ekstrahowano chlorkiem metylenu (5 ml) a połączone warstwy chlorku metylenu wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,06 g, wydajność ilościowa).
lH NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 1,31 (d, 1-CH3), 1,45 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,38 (dq, H-1), 3,45 (dd, H-6), 4,16 (dd, H-5), 4,59 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 5,08 (s, CH2O), 5,13 (dq, H-8), 5,26, 5,34, 5,36 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,68 i 5,41 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,67 (d, ArH) , 7,50 (d, ArH), 7,85 (dd, ArH), 8,03 (d, ArH) i 8,41 (d, ArH).
Etap 3: (1 S,5R,6S)-2--5-(jodometylo)-1,8-naftosuitamo)-metyio)-6-[1 (R)-(a]lilokss'karbonyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu.
Do roztworu (1 S,5R,6S)-2-(5-(hydroksymetyio)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[ (( Η-ΆιΙ!!- ksykarbonyl)oksyetylo]-1-metyiokarbapen-2-em-3-karboksylan anilu (0,12 g, 0,206 mmoli) w dichlorometanie (4 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej pod azotem, dodano trietyloaminę (0,05 ml, 0,361 mmoli), następnie chlorek metanosulfonylu (0,024 ml, 0,31 mmoli).
186 881
Po 20 minutach dodano trietyloaminę (0,025 ml, 0,18 mmoli) i chlorek metanosulfonylu (0,012 ml, 0,16 mmoli). Po następnych 50 minutach dodano jeszcze więcej trietyloaminy (0,05 ml, 0,36 mmoli) i chlorku metanosulfonylu (0,024 ml, 0,31 mmoli). Po łącznie 90 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (30 ml) i 0,1N wodny roztwór kwasu chlorowodorowego (20 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (80 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu i odparowano. Analiza Ή NMR pozostałego oleju wykazała obecność głównie pochodnej chlorometylowej, ze śladem oczekiwanego mezylanu. (TLC w układzie 5% octan etylu/chlorek metylenu dla mezylanu i wyjściowego alkoholu były prawie identyczne, z Rf około 0,2, natomiast dla pochodnej chlorometylowej Rfbył równy około 0,5. Dodanie nadmiaru reagentów było zatem zbędne). Olej rozpuszczono w acetonie (3 ml), po czym dodano jodek sodu (0,093 g, 0,618 mmoli) i mieszano mieszaninę w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i wodę (20 ml), warstwę chlorku metylenu przemyto 5% wodnym roztworem NaHSO3, wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci pianki (0,132 g).
'H NMR (CDCl3, 500MHz) δ 1,30 (d, 1-CH3), 1,42 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,40 (dq, H-1), 3,43 (dd, H-6), 4,18 (dd, H-5), 4,59 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 4,88 (m, CH2O), 5,15 (dq, H-8), 5,26, 5,34, 5,36 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,65 i 5,55 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,60 (d, ArH), 7,60 (d, ArH), 7,95 (dd, ArH), 8,03 (d, ArH) i 8,37 (d, ArH).
Etap 4: Chlorek (1S,5R,6S)-2-(5-(((karbamoilometylo)-1,4-diazoniabicyklo[2.2.2]okt-1-ylo)metylo)(1,8-naflosuitamo)-metylo)-6-[1(R)-(hydroksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu
Do roztworu (1 S,5R,6S)-2-(5-(jodometylo)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[ ((R--(anHokyykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,025 g, 0,036 mmoli) w acetonitrylu (0,3 ml) dodano trifluorometanosuifonian-1-karbamoiiometylo-4-aza-l-az.onlabicyklo[2.2.2]oktanu (0,012 g, 0,036 mmoli) i trifluorometanosuifonian srebra (0,036 ml 1,0M roztworu w acetonitrylu, 0,036 mmoli). Zawiesinę mieszano przez 40 minut w temperaturze pokojowej, przesączono i odparowano. Pozostały olej rozpuszczono w dimetyloformamidzie (0,5 ml). Roztwór ochłodzono w łaźni lodowej i dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,08 ml, 0,04 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,006 ml, 0,04 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifenylofosfinę (0,003 g, 0,012 mmoli) i tetraOis-trifenylofosflno)pallad (0,014 g, 0,012 mmoli). Po jednej godzinie dodano eter dietylowy (5 ml) i zdekantowano supematant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (5 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad powtórnie rozpuszczono w mieszaninie acetonitryl/woda 1:1 (3 ml) i załadowano na słabą kolumnę kationowymieinną Bio-Rad (3 ml, żywica jonowymienna macroprep CM, cykl sodowy). Kolumnę przemyto mieszaniną acetonitryl/woda 1:1 (2 ml) i wodą (12 ml). Następnie kolumnę eluowano 5% wodnym roztworem chlorku sodu, zbierając frakcje po 3 ml.
Frakcje 1-5 ochłodzono w łaźni lodowej, po czym załadowano na żywicę amberchrom CG-161 (3 ml). Kolumnę przemyto zimną wodą dejonizowaną (20 ml) i eluowano 20% izopropanolem w wodzie, zbierając frakcje po 4 ml. Frakcje 1-4 połączono i zatężono do około 1 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,005 g).
’H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,16 (d, 1-CH3), 1,21 (d, CH3CHOH), 3,10 (dq, H-1), 3,42 (dd, H-6), 4,05 (dd, H-5), 4,18 (dd, H-8), 4,05 i 4,20 (2m, NCH2CH2N), 4,36 (s, CH2CONH2), 4,63 i 5,25 (2d, CH2N), 5,20 (s, ArCI-f), 6,89 (d, ArH), 7,78 (d, ArH), 7,99 (dd, ArH), 8,13 (d, ArH) i 8,40 (d, ArH).
186 881
Przykład2
Synteza chlorku (1 S,5R,6S)-2-(5 -(((3-hydroksyprop-1 -ylo)-1,4diizonia-bc<ykllo[2.2.2]okt-1 -ylo)m^1ylo)(1,8-n ^ftc^ ult^m^o)m^^t>ll 6--11 (R)-yddroktyetylot-t -metylokarbrdyn-2-em -S-karboksylanu
I
3) wymiana jonowa cg-161 odsolenie żywica
Do roztworu (1S,5R,6S)t2-(5t(jodometylo)-1,8-nαftosultamo)metylo)-6-[l(R)-(alliloksykαrbOnyl)oksyetylo]-1tmetylokarbapey-2-emt3-karbrksylanu allilu (0,035 g, 0,051 mmoli) w acetonitrylu (0,3 ml) dodano trifluorometjyosulfoniαn 1t(3-hydroksypropylo)-4-aza-1jzoniαbicyklo-2.2.2]oktanu (0,018 g, 0,056 mmoli) i triiluorometanosulfonian srebra (0,05 ml 1,0M roztworu w acetonitrylu, 0,05 mmoli). Zawiesinę mieszano przez 45 minut w temperaturze pokojowej, przesączono i odparowano. Pozostały olej rozpuszczono w dimetyloformamidzie (0,5 ml). Roztwór ochłodzono w łaźni lodowej i dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,08 ml, 0,04 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,006 ml, 0,04 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifenylofosfinę (0,003 g, 0,012 mmoli) i tdtrakis(trifdnylofosfino)pallad (0,014 g, 0,012 mmoli). Po jednej godzinie dodano eter dietylowy (4 ml) i zdekantowano supernatant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (4 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad rozpuszczono w mieszaninie acetonitryl/woda 1:1 (3 ml) i załadowano na słabą żywicę kationowymienną Bio-Rad (3 ml, żywica jonowymienna macroprep CM, cykl sodowy). Kolumnę przemyto mieszaniną acetonitryl/woda 1:1 (2 ml) i wodą (18 ml). Następnie kolumnę eluowano 5% wodnym roztworem chlorku sodu, zbierając frakcje po 3 ml. Frakcje 1-4 ochłodzono w łaźni lodowej, po czym załadowano na żywicę amberchrom CG-161 (3 ml). Kolumnę przemyto zimną wodą dejonizowaną (20 ml) i eluowano 20 % izopropanolem w wodzie, zbierając frakcje po 5 ml. Frakcje 1-4 połączono i zatężono do około 1 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,006 g).
*H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,16 (d, 1-CH3), 1,21 (d, CH3CHOH), 2,00 (m, A1-CH2CH2CH2OH), 3,11 (dq, H-1), 3,42 (dq, H-6), 3,62 i 3,65 (m, ArCtL>CH2CIŁOH), 3,93 i 4,05 (2m, NCH2CH2N), 4,05 (dd, H-5), 4,17 (dd, H-8), 4,36 (s, CH2CONH2), 4,63 i 5,26 (2d, CH2N), 5,20 (s, ArCH2), 6,89 (d, ArH), 7,78 (d, ArH), 7,99 (dd, ArH), 8,15 (d, ArH) i 8,40 (d, ArH).
186 881
Przykład 3
Synteza (1 S,5R,6S)-2-(5-((1-metyloimidazol-3-ilium)metylo)-(1,8-naftosultamo)metylo)-6-[ 1 (R)((hydooksyetylo]-1 -meylOokarbapen-2-em-3-karOkksylnnu
RO
Do roztworu (1 S,5R,6S)-2-(5((iydroksymetylo))1 bnaftosultamo-metylo)—-)-]! 1 (R)((alliloksykkrbonyl)oksys'tyloT1-mety-okkrrapen-2-em-3)kαaroksylanu dlilu (0,065 g, 0,11 mmoli) w dichlorometanie (2 ml), ochłodzonego w łaźni suchy lód/aceton pod azotem dodano 1 metyloimidazol (0,035 ml, 0,44 mm<^li), następnie bezwodnik kwasu trifluorometanosulfonowego (0,038 g, 0,22 mmoli). Po 5 minutach kolbę zdjęto z łaźni i mieszano mieszaninę przez 45 minut w temperaturze pokojowej. Następnie mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (10 mł) i wodę (10 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (10 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej (0,08 g) rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml) i dodano 0,5M roztwór etylohekkkniknu sodu w octanie etylu (0,22 ml, 0,11 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,017 ml, 0,1 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifenylofosfinę (0,008 g, 0,03 mmoli) i tetrakis(trifenylofosfino)pallad (0,035 g, 0,03 mmoli). Po 40 minutach chlorek metylenu odparowano pod strumieniem azotu i dodano dimetyloformamid (1,5 ml). Po następnych 15 minutach dodano eter dietylowy (6 ml) i zdekantowano supematant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (6 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad oczyszczono na płytkach do TLC z odwróconymi fazami 1000 mikronów, rozwijanych mieszanina 30% acetonitryl/woda i eluowanych układem 80% acetonitryl/wΌda (25 ml). Eluat rozcieńczono wodą (15 ml), przemyto heksanami (25 ml), zatężono do około 1 ml i liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,024 g).
'H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,13 (d, 1-CH-, 1,21 (d, CH3CHOH), 3,06 (dq, H-1), 3,40 (dq, H-6), 3,78 (s, ImMe), 4,02 (dd, H-5), 4,17 (dd, H-8), 4,57 i 5,22 (2d, CH2N), 5,70 (s, ArCH2), 6,78 (d, ArH), 7,37 i 7,41 (2m, ImH), 7,59 (d, ArH), 7,83 (t, ArH), 8,05 (d, ArH),
8,14 (d, ArH) i 8,63 (s, ImH).
186 881
Przykład 4
Synteza (1S,5R,6S)-2-(5-(((2-1-metyloimid;azol-3-iilum)etylo)-(1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1 (R)-hhydroksyetylo]-1
Etap 1: -1S,5R,6S)-2-(5-((2-hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)--alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylanualli.lu
Do roztworu -1S,5R,6>S)-2-(.hydirokstm^ettιlo)-6-[1 (R)-(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1 metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,086 g, 0,235 mmoli)-4-—2-trimetylosililoksy)etylo)-1,8-naftosultamu (0,08 g, 0,247 mmoli) i trifenylofosfiny (0,093 g, 0,353 mmoli) w tetrahydrofuranie (1 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej, dodano azodikarboksylan dietylu (0,056 ml, 0,353 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę podzielono między octan etylu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (10 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej oczyszczono przez preparatywną chromatografię cienkowarstwowa (płytki z silikażelem 2x 1000 mikronów, rozwijane/eluowane 5% EtOAc/C^Ch), otrzymując olej (0,074 g, 47%). Olej ten rozpuszczono w mieszaninie tetrahydrofuranu (2 ml) i wody (0,5 ml), po czym dodano 1N wodny roztwór kwasu trifluorometanosulfonowego (0,02 ml, 0,02 mmoli). Po 5 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i 1% wodny roztwór wodorowęglanu (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano chlorkiem metylenu (5 ml) i połączone warstwy chlorku metylenu wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostałość liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci osadu (0,062 g).
*H NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 1,32 (d, 1-CH3), 1,46 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,29 (m, ArCH2CIŁOH), 3,40 (dq, H-1), 3,45 (dd, H-6), 3,97 (dt, ArCHzCH^OH), 4,17 (dd, H-5), 4,59 i 4,88 (2m, 2CH2 winylowe), 5,14 (dq, H-8), 5,26, 5,33, 5,35 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,67 i 5,40 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,69 (d, ArH), 7,40 (d, ArH), 7,83 (dd, ArH), 8,02 (d, ArH) i 8,28 (d, ArH).
186 881
Etap 2: (1S,5R,6S)-2-(5-((2-1 -metyloimidazol-3-ilium)etylo)-( 1,8-naftosultmio)metylo)-6-[ 1 (R)((hddroksyetylo] i - -metylok£bbppen-2-em-3-kiuOoksytan
Do roztworu (lS,5R,6S)-2-(5--2-hydroOky)etylo)-1,8-aaftokullkmo)metylo)-6-[ ((R-(aΠiloOkyOarbonyl)okkye-ylol-1-metylo-OkrbapeI--2-em-3-ObrboOkylkau allilu (0,03 g, 0,05 mmoli) w dichlorometanie (0,5 ml), ochłodzonego w łaźni kuchy lód/acetoa pod azotem, dodano 1-metyloimidazol (0,03- ml, 0,40 mmoh), a następnie bezwodni- kwasu l.rifluoIΌmelbnokulaonrwego (0,017 ml, 0,10 mmoli). Po 5 minutach kolbę zdjęto z łaźni i mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut. Mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (100 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej (0,053 g) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (0,7 ml) i ochłodzono w łaźni lodowej. Dodano 0,5M roztwór etyloheOkkaibau sodu w octanie etylu (0,11 ml, 0,055 mmoli) i kwas etyloheOkanowy (0,018 ml, 0,11 mmoh). Roztwór zkkzotowαao, stosując zawór Firestoneń, po czym dodano lriaeayloaosfinę (0,004 g, 0,0165 mmoli) i tetrαkis(triaenyloaosamo)pkllkd (0,019 g, 0,0165 mmoH). Po 70 minutach dodano eter dietylowy (5 ml) i zdekaatowaao ^^]3ematant znad osadu. Osad przemyto dod^t^t^r^^wą ilością eteru dietylowego (5 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad oczyszczono przez prepαrktywaą chromatografię cienkowarstwową z odwróconymi fazami na płytkach z kiliOkżelem 1000 mikronów, rozwijanych w łaźni lodowej układem 30% aceton itryl/woda i eluując układem 80% αce-omtryl/wodk (15 ml). Eluat rozcieńczono wodądejoai] zowaną (10 ml), przemyto hekskaαmi (40 ml), odparowano do około 2 ml i liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,020 g).
’H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,11 (d, 1-CH,), 1,20 (d, CH3CHOH), 3,06 (dq, H-1), 3,29 (m, ArCH2CH2OH), 3,38 (dd, H-6), 3,60 (s, ImMe), 4,04 (dd, H-5), 4,17 (dq, H-8), 4,38 (m, ArCH2CH2OH), 4,50 i 5,14 (2d, CH2N), 6.56 (d, ArH), 6,96 (d, ArH), 7,15 i 7,20 (2m, ImH), 7,69 (dd, ArH), 7,91 (d, ArH), 7,95 (d, ArH) i 8,15 (s, ImH).
Przykład 5
Chlorek (1S,5R,6S))2-(4)((Otarbkmoilometyto)-1,4-dikzoniabicytOol2.2.2-olrt-1-ylo)melylo) (1,8-naftokultamo)me-yto)-6-[1 (R)-(hydrokssetylo]- l-metylokarbapen-2-em-)-k2bboksytanu
186 881
Etap ,: (1S,5R,6S)-2-(4-(trimetylosililoksymetylo)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[, (R-(clliloksykcrbonyl)oksyetylo]-, -metylokinbapen^-enO - karb oksy 1 an allilu
Do roztworu (, S,5R,6S)-2-(hydroksymetylo)-6-[, (R)-(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-, metylokarbapen-2-em-3-karboksyiaeu allilu (0,037 g, 002 mmoli), 4-(trimetylo-siiiloksymftylo)-1,8-ncftosultamu (0,047 g, 008 mmoli) i trifenylofosf^ny (0,049 g, 002 mmoli) w tetrahydrofuranie (0,7 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej, dodano azoZikarboksyice dietylu (0,028 ml, 008 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę podzielono między octan etylu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu Q0 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej oczyszczono przez preparatywną chromatografię cienkowarstwową na płytce z silikażelem l000 mikronów, rozwijanc/eluowana 5% EtOAc/CH2Cl2), otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,045 g).
]H NMR (CDCh, 500 MHz) δ 0,23 (s, TMS), (d, DCHs), ,45 (Z,
CH3CHO(ALLOC)), 3,40 (Zq, H-0, 3,45 (dd, H-6), 406 (ZZ, H-5), 4,59 i 4,88 (2m, 2CH2 winylowe), 5,0 (Zq, H-8), 5,22 (s, CH2O), 5,26, 5,34, 5,35 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,68 i 5,40 (2Z, CH2N), 5,9, i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,72 (m, ArH), 7,53 (m, 2ArH), 7,90 m, ArH) i 7,98 (Z, ArH).
Etap 2: (lS,5R,6S)-2-(4-(hydroksymftylo)-1,8-eaftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(cΠiioksykarbonyljoksyetylo]-,-metyiokarbapen-2-em-3-karboksyicn allilu
Do roztworu 0 S,5R,6S)-2-(4-(trimetyiosiliioksymetylo)-1,8-eaftosultamo)metylo)-6[1(R)-(alliloksykarbonyl)oksy-etylo]-1-metylokcrbapen-2-em-3-karboksylce allilu (0,045 g, 0,069 mmoli) w mieszaninie tftrchydrofuraeu 0 ml) i wody (0,5 ml) dodano IN wodny roztwór kwasu trifluorometceosuifonowego (0,0, ml, 0,0, mmoli). Po 5 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (5 ml) i 5% wodny roztwór wodorowęglanu sodu (5 ml). Warstwę wodną ekstrahowano chlorkiem metylenu (5 ml), a połączone warstwy chlorku metylenu wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,04 g, wydajność ilościowa).
’H NMR (CDCl3, 500 MHz) δ ,30 (d, DC^, R44 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,39 (Zq, H0), 3,44 (ZZ, H-6), 405 (dd, H-5), 4,58 i 4,88 (2m, 20¾ winylowe), 503 (Zq, H-8), 5,22 (s, CH20), 5,25, 5,33, 5,34 i 5,52 (4m, 4H winylowe), 4,67 i 5,40 (2d, CH2N), 5,90 i 6,04 (2m, 2CH2 winylowe), 6,73 (Z, ArH), 7,53 (ZZ, ArH), 7,59 (dd, ArH), 7,88 (d, ArH) i 7,97 (Z, ArH).
Etap 3: 0S,5R,6S)-2-14-(joZometyio)-1,8-naftϋsultamo)-mftyio)-6-[1(R)-(alliloksyk;abonyl)oksyetylo]-,-metyk'>karbapfn-2-fm-3-karbϋksyiae aHilu
Do roztworu (, S,5R,6S)-2-(4-(hydroksymetylo)-, ,8-nftosultamo)metylo)-6-[ 1 (Κ-0ίΐΠϋοksykcrbonyl)oksyetylo]-1-mftylokcrbcpen-2-em-3-kcrboksylcn allilu (0,043 g, 0,074 mmoli) w dichlorometanie (,,5 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej pod azotem, dodano trietyloaminę (0,0,8 ml, 0,0 mmoli), następnie chlorek metanosulfonylu (0,009 ml, 0,0, mmoli). Po łącznie 30 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i 00N wodny roztwór kwasu chlorowodorowego (20 ml). Warstwę chlorku metylenu wysu76
186 881 szono nad siarczanem magnezu, odsączono i odparowano. Analiza ]H NMR pozostałego oleju wykazała całkowitą konwersję do mezylanu. Olej rozpuszczono w acetonie (2 ml), po czym dodano jodek sodu (0,067 g, 0,444 mmoli) i mieszano mieszaninę w temperaturze pokojowej przez 75 minut. Mieszaninę reakcyjną podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto 5% wodnym roztworem NaHSCO (20 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej liofilizowano z benzenu (3 ml), otrzymując związek tytułowy w postaci pianki (0,039 g).
‘H NMR (CDCh, 500MHz) δ 1,31 (d, 1-CH3), 1,46 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,40 (dq, H-1), 3,46 (dd, H-6), 4,17 (dd, H-5), 4,59 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 4,90 (m, CH2H, 5,14 (dq, H-8), 5,26, 5,34, 5,36 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,67 i 5,42 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,74 (m, ArH), 7,65 (m, 2ArH), 7,81 (d, ArH) i 7,87 (d, ArH).
Etap 4: Chlorek (1s,5R,6S)-2)(4)1((karbamoilometylo)-l,4-diazomabicyklr[2.2.2]rkt-1 -ylo)metylrχl,8-naftosultamo)metylo))6-[ ((R)(-hydroksykarbonyl)oksyetylo]- )-meyylkkarbapen^-embkarboksylanu
Do roztworu (‘ S,5R,6S))2-(4-(jodometylo)-1,8-naftrsultamo)metylo)-6-[1(R)-1allilrksykarbrnyl)rksyetylo]---metylokarbapen)2)em)3)karboksylanu allilu (0,039 g, 0,056 mmoli) w acetonitrylu (0,5 ml) dodano triiluorometanosulfonian 1)karbamoilometylo-4-&za-1azrmabicy]klo[2.2.2]oktanu (0,022 g, 0,0676 mmoli) i triiluorometanosulfonian srebra (0,056 ml ‘,0M roztworu w acetonitrylu, 0,056 mmoli). Zawiesinę mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej, przesączono i odparowano rozpuszczalnik pod próżnią. Pozostały olej rozpuszczono w dimetyloformamidzie (0,9 ml). Roztwór ochłodzono w łaźni lodowej i dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,12 ml, 0,062 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,0‘ ml, 0,062 mmoli). Roztwór zaazrtrwanr, stosując zawór Firestone'a i dodano trlhenylofosfinę (0,0044 g, 0,017 mmoli) i tetrakis(trifenylofosfmo)pallad (0,02 g, 0,017 mmoli). Po jednej godzinie dodano eter dietylowy (25 ml) i zdekantowano supernatant znad osadu. Osad przemyto dodatkowa ilością eteru dietylowego (25 ml) i wysuszono pod próżnią. Połączone warstwy eterowe ekstrahowano wodą (10 ml) a warstwę wodną załadowano na żywicę kationowymienną Bio-Rad (2,5 ml, słaba żywica kationowymienna macroprep CM, cykl sodowy). Osad rozpuszczono w mieszaninie acetonitryl/woda 1:1 (2 ml) i także załadowano na żywicę jonowymienną. Kolumnę przemyto mieszaniną acetonitryl/woda 1:1 (‘0 ml) i wodą (50 ml). Następnie kolumnę eluowano 5%o wodnym roztworem chlorku sodu, zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje ‘-6 ochłodzono w łaźni lodowej, po czym załadowano na żywicę amberchrom CG-16‘ (3 ml). Kolumnę przemyto zimną wodą dejonizowaną (50 ml) i eluowano 20% izopropanolem w wodzie, zbierając frakcje po 3 ml. Frakcje 1+2 połączono i zatężono do około 1 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,01 g).
*H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,07 (d, 1-CH3), 1,22 (d, CH3CHOH), 2,98 (dq, H-1), 3,37 (dd, H-6), 3,95 (dd, H-5), 4,15 (dq, H-8), 4,15 i 4,22 (2m, NCH2CH2N), 4,36 (s, CH2CONH2), 4,57 i 5,‘7 (2d, CH2N), 5,34 (s, ArCH2), 6,89 (d, ArH), 7,72 (m, ArH), 8,10 (dd, ArH) i 8,16 (d, ArH).
Przykład 6
Chlorek (1 S,5R,6S)-2)(4)(2)(1karbamoilrmetylo)_1.4-diazrniabicy’klo[2.2.2]rkt-1-ylo)etylo) (1,8-naftosultamo)metylo)-6-[11R)-(hydrrksyetylo]-1)metylrkarbapen-2-em-3)karboksylanu
186 881
Etap 1: (lS,5R,62)-2-(4-(trimelyiosililoksyelylo)8l,8-naftosultamoemelyl6)-6-l 1)R)-alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Do roztworu (^^^)-2-(!^κ&8^6^4ο)-6-[-(R)(jaliiloksykarbonyl)oksyttylo]l- metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,086 g, 0,235 mmoli), 4--2-(trimetylosililoksy)etylo)-1,8-naftosultamu (0,08 g, 0,247 mmoli) i trifenylofosfmy (0,093 g, 0,353 mmoli) w tetrahydrofuranie (1 ml), ochłodzonego w łaźni lodowej, dodano azodikarboksylan dietylu (0,056 ml, 0,353 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę podzielono między octan etylu (20 · ml) i wodę (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (10 ml), a połączone warstwy octanowe przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (30 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano. Pozostały olej oczyszczono przez preparatywną chromatografię cienkowarstwową (płytki z silikażelem 2x 1000 mikronów, rozwijanie/eluowanie 5% EtOAc/CH2Cl2), otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,105 g).
'H NMR (CDCl3 500 MHz) δ 0,04 (s, TMS), 1,31 (d, 1-CH3), 1,45 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,36 (t, ArCH2CH2<O(TMS)), 3,40 (dq, H-1), 3,45 (dd, H-6), 3,93 (t, ArCH2CH2O(TMS)), 4,16 (dd, H-5), 4,60 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 5,14 (dq, H-8), 5,26, 5,34, 5,36 i 5,53 (4m, 4h winylowe), 4,69 i 5,40 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,72 (d, ArH), 7,52 (t, ArH), 7,63 (d, ArH), 7,64 (d, ArH) i 7,93 (d, ArH).
186 881
Etap 2: (1 S^R^S^-fA-^^hydroksy^tylo)© ^-naftosultjmo)metylo)-6-[ ((R^allUoksykarbonyl)oksyetylo] -1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan alillu
Do roztworu (1 S,5R,6S)-2t(4t(2t(trimetylosililoksy)etylo)t1,8tyaftosultαmo)metylo)-6-1(R)-(alliloksykarbonyl)-oksyetyto]-1tmetylokarbapent2-emt3tkarboksylay allilu (0,105 g, 0,157 mmoli) w mieszaninie tetrahydrofuranu (2 ml) i wody (0,5 ml) dodano 1N wodny roztwór kwasu trifluoromdtanosulfonowdgo (0,02 ml, 0,02 mmoli). Po 5 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i 5°% wodny roztwór wodorowęglanu sodu (20 ml). Warstwę wodną ekstrahowano chlorkiem metylenu (5 ml), a połączone warstwy chlorku metylenu wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano, otrzymując związek tytułowy w postaci oleju (0,06 g, wydajność ilościowa).
'H NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 1,31 (d, 1-CH3), 1,45 (d, CH3CHO (ALLOC)), 3,41 (t, ArCH2CH2OH), 3,41 (dq, H-1), 3,45 (dd, H-6), 4,04 (dt, ArCH2CH2O(TMS)), 4,16 (dd, H-5), 4,59 i 4,89 (2m, 2CH2 winylowe), 5,14 (dq, H-8), 5,26, 5,33, 5,35 i 5,53 (4m, 4H winylowe), 4,69 i 5,41 (2d, CH2N), 5,91 i 6,05 (2m, 2CH2 winylowe), 6,73 (d, ArH), 7,54 (dd, ArH), 7,63 (dd, ArH), 7,68 (d, ArH) i 7,95 (d, ArH).
Etap 3: Chlorek (1S,5R,6S)-2t(4t(2-(((k£αbamoilometylo)-1,4-diαzonijbicyklo-2.2.2]rktt -1 -ylo)etylo)( 1,8-naftosutfcmro)metylo)-6-11 RRt-(hydroksykrrbonylroksyetylo)---metylokarbrdyo2-emt3tkαrboksylanu
Do roztworu (1 S,5R,6S)-2-(4t((2-hydroksy)etylo)t1 ^-naftosultamojmetyloj-ó-f ((R) (allilrksykarbonyl)oksyetylo]-1tmetylokarbapent2-em-3tkαrboksylanu allilu (0,25 g, 0,419 mmoli) w dichlorometanie (8 ml), ochłodzonego w łaźni metanol/lód (-15°C) pod azotem dodano 2,6tlutydynę (0,147 ml, 1,26 mmoli), następnie bezwodnik kwasu trifluorometanosulfonowego (Tf20) (0,106 ml, 0,629 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (80 ml) i 0,05n wodny roztwór kwasu chlorowodorowego (80 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (80 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu i przesączono do kolby zawierającej roztwór trifluorometanosulfonianu 1-karbamoilometylo-4-aza-l-jlzrnijbicyklo-2.2.2]toktayu (0,147 g, 0,461 mmoli) w acetonitrylu (4 ml). Mieszaninę zatężono pod próżnią, otrzymując lepki olej (około 1 ml). Po 30 minutach dodano dodatkową porcję trifluorometanosulfonianu 1tkarbamoilometylo-4-jza-1-azoniabicyklo-2.2.2]-oktanu (0,015 g, 0,047 ramoli) i rozcieńczono mieszaninę dimetyloformamidem (5 ml). Roztwór ochłodzono w łaźni lodowej i dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,84 ml, 0,419 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,67 ml, 0,419 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifdnylofosfiyę (0,033 g, 0,126 mmoli) i tetrakis(trifeyylofosfmo)pallad (0,146,g, 0,126 mmoli). Po jednej godzinie dodano eter dietylowy (50 ml) i zdekantowano supernatant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (50 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad rozpuszczono w mieszaninie acetonitryl/woda 1:1 (5 ml) i załadowano na słabą żywicę kationowymienną Bio-Rad (21 ml, 2,75 x 4 cm, żywica jonowymienna macroprep CM, cykl sodowy). Kolumnę przemyto mieszaniną acetonitryl/woda 1:1 (20 ml) i wodą (100 ml). Następnie kolumnę eluowano 5% wodnym roztworem chlorku sodu, zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 4-36 ochłodzono w łaźni lodowej, po czym załadowano na żywicę amberchrom CG-161 (30 ml, 8 x 2,5 cm). Kolumnę przemyto zimną wodą dejonizowaną (200 ml) i eluowano 20% izopropanolem w wodzie, zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 5-10 połączono i zatężono do około 15 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,157 g).
'H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,08 (d, 1-CH3), 1,18 (d, CH3CHOH), 3,01 (dq, H-1), 3,36 (dd, H-6), 3,67 (m, ArCH2CH2Q), 3,93 (m, ArCHzCH^)), 3,93 (dd, H-5), 4,10 (dq, H-8), 4,25 i 4,37 (2m, NCH2CH2N), 4,46 (s, CH2CONH2), 4,51 i 5,12 (2d, CH2N), 6,63 (d, ArH), 7,37 (t, ArH), 7,42 (d, ArH), 7,73 (d, ArH) i 8,00 (d, ArH).
Przykład 7
Chlorek (1S,5R,6S)-2-(4t(2t(1(3thydrrksyprop-1-ylo)-1,4tdiazoniabicyklo-2.2.2]okt-1 -ylo)etylo)(1,8-naflosuthmlo)metylo)-6-1l (R1-(hydroksyetylo]-l -metolokarbapen-d-em)3-kαrbrksylαyu
186 881
Do roztworu (1S,5R,6S)-2-(4-((2-hydroksy)etylo)-1,8-naftokuitamo)meΐylo)-6-[1(R)(alliloksyOarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,29 g, 0,486 mmoli) w dichlorometanie (9 ml), ochłodzonego w łaźni metanol/lód (-15°C) pod azotem dodano 2,6-lutydynę (0,17 ml, 1,46 mmoli), następnie bezwodnik kwasu trifluorometanosulfonowego (0,123 ml, 0,729 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę podzielono miedzy chlorek metylenu (100 ml) i 0,05N wodny roztwór kwasu chlorowodorowego (100 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (100 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu i przesączono do kolby zawierającej roztwór triiluorometanosulfonianu 1-karbamoilometylo-4-aza-1azoniabicyklo[2.2.2]oktanu (0,187 g, 0,461 mmoli) w acetonitrylu (4 ml). Mieszaninę zatężono pod próżnią, otrzymując lepki olej (około 1 ml). Po 30 minutach rozcieńczono mieszaninę dimetyloformamidem (5 ml) i ochłodzono w łaźni lodowej. Dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,84 ml, 0,419 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,67 ml, 0,419 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifenylofosfinę (0,033 g, 0,126 mmoli) i tetrakis(trifenylofosfino)pallad (0,146 g, 0,126 mmoli). Po jednej godzinie dodano eter dietylowy (50 ml) i zdekantowano supematant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (50 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad rozpuszczono w mieszaninie acetonitrylwodą 1:1 (5 ml) i załadowano na słabą żywicę kationowymienną Bio-Rad (21 ml, 2,75 x 4 cm, żywica jonowymienna macroprep CM, cykl sodowy). Kolumnę przemyto mieszaniną acetonitryl/woda 1:1 (22 ml) i wodą (100 ml). Następnie kolumnę eluowano 5% wodnym roztworem chlorku sodu, zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 5-30 ochłodzono w łaźni lodowej, po czym załadowano na żywicę amberchrom CG-161 (30 ml, 8 x 2,5 cm). Kolumnę przemyto zimną wodą dejonizowaną (200 ml) i eluowano 20% izopropanolem w wodzie, zbierając frakcje po 8 ml. Frakcje 5-9 połączono i zatężono do około 15 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,18 g).
‘H NMR (D2O, 500 MHz) δ 0,97 (d, 1-CH3), 1,14 (d, CH3CHOH), 2,05 (m, ArCH2CH2CH2OH), 2,89 (dq, H-1), 3,29 (dd, H-6), 3,61 (m, ArCH2CH2Q), 3,74 (m, ArCH2CH2CH2OH), 3,83 (dd, H-5), 3,91 (m, ArCH2CH2Q), 4,05 (dq, H-8), 4,13 i 4,24 (2 m, NCH2CH2N), 4,37 i 5,03 (2d, CH2N), 6,47 (d, ArH), 7,19 (t, ArH), 7,29 (d, ArH), 7,67 (d, ArH) i 7,91 (d, ArH).
186 881
Przykład 8 (1S,5R,6S)-2-(4-(2-((1-metyloimidasol-3-ium))etylo)-(1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(hydroksyetylo] -1 -metylokarbapen-2-em-3 -karboksylan
Do roztworu (1 S,5R,6S')-2-(4-(2-hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[ ((R) (aniloksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (0,03 g, 0,05 mmoli) w dichlorometanie (0,5 ml), ochłodzonego w łaźni metanol/lód pod azotem dodano 1metyloimidazol (0,016 ml, 0,20 mmoli), następnie bezwodnik kwasu trifluorometanosulfonowego (0,017 ml, 0,10 mmoli). Po 5 minutach kolbę zdjęto z łaźni i mieszano w temperaturze pokojowej przez 50 minut. Dodano dodatkową ilość ^^j^^i^^^^^i^^^midazolu (0,016 ml, 0,20 mmoli) i po 20 minutach mieszaninę podzielono między chlorek metylenu (20 ml) i wodę (20 ml). Warstwę chlorku metylenu przemyto wodą (100 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i odparowano do oleju (0,0436 g). Olej rozpuszczono w dimetyloformamidzie (0,7 ml) i ochłodzono w łaźni lodowej. Dodano 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,11 ml, 0,055 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,018 ml, 0,11 mmoli). Roztwór osłonięto azotem, stosując zawór Firestone'a i dodano trifenylofosfmę (0,004 g, 0,0165 mmoli) i tetrakis^trifenylofosfmo^allad (0,019 g, 0,0165 mmoli). Po 70 minutach dodano eter dietylowy (6 ml) i zdekantowano supernatant znad osadu. Osad przemyto dodatkową ilością eteru dietylowego (6 ml) i wysuszono pod próżnią. Osad oczyszczono na płytce z odwróconymi fazami 1000 mikronów, rozwijanej układem 30% acetonitryl/woda i eluowanej układem 80% acetonitryl/woda (15 ml). Eluat rozcieńczono wodą (15 ml), przemyto heksanami (40 ml), odparowano do około 2 ml, po czym liofilizowano, otrzymując związek tytułowy (0,017 g).
'H NMR (D2O, 500 MHz) δ 1,14 (d, 1-CH3), 1,22 (d, CH3CHOH), 3,08 (dq, H-1), 3,40 (dd, H-6), 3,55 (m, ArCH2CH2Q), 3,60 (s, ImMe), 4,04 (dd, H-5), 4,18 (dq, H-8), 4,52 (m, ArCH2CH2Q), 4,57 i 5,19 (2d, CH2N), 6,75 (d, ArH), 7,20 i 7,22 (2m, ImH), 7,24 (d, ArH), 7,39 (t, ArH), 7,47 (d, ArH), 7,93 (d, ArH) i 8,20 (s, ImH).
186 881
Przykłady 9-23
OH
Δ
1)Tf2O/ zasada sio:_>.
3) odbezpieczenie 4) oczyszczenie
Odpowiednio modyfikując procedurę z przykładu 7, poddaje się reakcji (lS,5R,6S)-2fN.(4.(2-hydroksy)etylo)-i,8-naftosułtamo)metylo]-6-[l(R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-lmetylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Of 0 1 # Of o 1 # Of 0
9 OH TfO'^J 10 9 £ TfO > Nf PhS. cv 9 <-h 11 F TfO^ Nt © $
12 Fb TfO J Nt $ 13 H H2N^N V '”9 H h2n^n U 14 π2γ Η2ΝγΟ Cl CS)
186 881 ciąg dalszy tabeli
15 h3c^n.h t,°A (S) --- O X O X 16 HaC^CHa TfO £ N^ h3c^,.ch3 crA β 17 TfO ch3 ń N ch3 cr Ń+ 99 Nf (-b
18 CH, TfO θ r 9 CH, er * rs $ 19 CH, TfO ’*3 rs-o- 9 ch3 cr ó* rs-oN< 9 2( ch3 TfO A-o 1 0 9 ch3 Cl s=o r+ 0 9
21 9? r Nt @ N* 9 22 9 TfO s=o Γ t> n( © u ^s=o < '0 n: 5: >-b 23 „9 /N u 9: o £
2Z Oallil O^NH TfO^J 9 _ nh2 V Nt § 25 O^Oallil HN TfO“J 0¾ h2n^ cv 9 ^b 26 a. ΤΚΆ Nt 9 *®’vP o x
TfO oznacza anion triflanowy
186 881
Przykłady 27-32
OH
1) Tf2O/ zasada
2) Q* r
θ) odbezpieczenie 4) oczyszczenie
Odpowiednio modyfikując procedurę z przykładu 8, poddaje się reakcji (lS,5R,6S)-2[N-(4-(2-hydroksy)etylo)-l,8-naftosultamo)metylo]-6-[l(R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-l-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
Oi Oi ΓΊ [Ϊ1 oi Q 1
27 O N o N. 28 HO-^ H O— 2 2S »-b
30 O N 3 31 3 32 U+1
Przykład 33 (1 S,5R,6S)-2-(4-(3-hydroksy)propylo)-1,8-nafłosultamo)metylo)-6-[ 1 (R)-(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-l-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
o
186 881
Etapy 1 i 2: (1S,5R,6S)-2)(4)(3)hydroksy)propylo)-1,8-nafosultamo)metylo)-6-[1(R)(aΠiloksykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em)3-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1 S,5R,6Ś)-2-(hydrokeymetylo)-6[ ((R)(lallilokyykrrbonyl)okyyetylo]ll -metylokarbapnn-2-em3-karboksylan allilu z 4n(3-erimetylosililo0syprop-1nyło)-1,8 nafeosulekmem, otrzymując (1 S,5R>6S)-2-[N-(4-(3-hydroksy)propylo)-1,8-nkftosultkmo)meeylo]-6-[ 1 (R)-(aΠlloksykarbonyloę key)etylo]-l-metylokkrbkpen-2nemn3-kkrbo0eylkn allilu.
Przykłady 34-36
Q
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-[N-(4-(3-hydroksy)propylo)-1,8-nkftosultamo)metylo]-6-[l(R.)-(alliloksykkrbonyloksy)-etylo]-1nmeeyloOkrbapen-2nem-3-kkrroksylkn allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Q* fi #1 Q* Q 1 # Q* Q
34 nh2 -A N+\ A cr § 35 no TfO J 1 HO. cv § 36 CH, ch3
186 881
Przykład 37 (, S,5R,6S)-2-13-hydroksymftyio-, ,8-eaftosuitamo)metyio)-6-[, ('R-ljalillokykkrrbenyl)okyοetylo] © -metyiokcrbcpen-2-fm-3-kcrboksylan allilu
OTMS
Etapy , i 2: (1S,5R,6S)-2-(3-hyerϋksymetylo)-1,8-naftosuitamo)metylo)-6-[1(R)(cliilϋksykcrbonyl)oksyetylo] -, -metyiokarbapfn-2-fm-3-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów , i 2 przykładu , poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hyZrΌksymf tylo)-6-[ ((R-(jalillokyykarboIyylokyyf etyloj, 1 -metylokarbapen-2-fm-3-karboksyiae allilu z 3-(trimftyiosiiiio0syπ^etyto)-1,8-eaitosuitamfm, otrzymując 1łS,5R,6S)-2-[Ńο13οhyZroksymftyio)- O-naftosultamoOmetylofió-t ((R)-jaΠik>kykCarϋo nyloksyj-^i^^l^o]-, -metylo0arbcren-2-em-3-0arbϋ0sylan al 1 ilu.
Odpowiednio modyfikując procedury z etapów 3 i 4 przykładu , poddaje się reakcji (bS ,5R,6S)-2-[N-13-hy<Zroksymftylo)-, ,8-naftosultcmϋ)metylo]-6-[, (R)-(aΠllokyykarbonylokyyftylo]-1-metylokcrbcpfn-2-em-3-karboksylae allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
Q
Q
#
Q*
Q*
Q
38 nh2 Tf0’A N* _ nh2 % Nt 35 H°b TfO J CSJ H0b cv 4C F TfO (Si \'-Tl
N wb N <-b
186 881
Przykłady 41-43
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładu 3, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2[N-(3)hy&oksymetylo)--,8-naftosultamr)metyloj-6-[11R))(allilrksykaI·bonylrksy)etylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela f# ££ | O |“#J Ω* I Ώ 5* I Q [
41 ch3 n N ch3 i) N+ o-. 42 OH OH 43 C) N
C+-.
Przykład 44 (1 S,5R,6S)-2)(3)(2)hydrΌksy)etylr)) 1,8)naftosultamo)mptylo))6)[ ((ί)-((ΗΠί^1^1<αΗ3θπν1 ) rksyetylo]-1-metylokarbapen)2-em)3-karbrksylan allilu
o
186 881
Etapy 1 i 2: (lS,5R,6S)-2-(3-(2-hydroksy)etylo)-l,8-naftosultamo)metylo)-6-[l(R)(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1 S,5R,6S)-2-(hydroksymetylo)-6-[ 1 (R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu z 3-(2-trimetylosililoksyet-l-ylo)-l,8-naftosultamem, otrzymując (1 S,5R,6S)-2-[N-(3-(2-hydroksy)-etylo)-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[ 1 (R)-(alliloksykarbonyloksyjetylo] -1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu.
Przykłady 45-47
B
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładu 7 i 8, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)2-[N-(3-(2-hydroksy)etylo)-l,8-naftosultamo)metylo]-6-[l(R)-(alliłoksykarbonyloksy)etylo]-l-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
Of 0 i Of 0 [71 Of Q 1
4i nh2 -A NH, cr 1 2 r*o Nt § 4( H0j TfO~ J 9 § ch3 O N ch3 n
Przykład 48 (lS,5R,6S)-2-(2-(hydroksymetylo-l,8-naftosultamo)metylo)-6-[l(R)-(alliloksykarbonyl) oksyetyloj-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
186 881
Etapy 1 i 2: 11S,5R,6S))2)12)(hydroksymetylo-1,8)naftosultamr)mptylo)-6-[1(R))(alliloksykarbrnyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-^-em-^-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów ‘ i 2 przykładu 1, poddaje się reakcji (JS,5R,6)S)-2-(hydroksy2eetylo)-6-[J(R)-(aΠilrksykarbonyloksy)etylr]-l-metylokarbapen-2em^-karboksylan allilu z 2-(trimptylrsililoksymetylo)-1,8-naftosultamem, otrzymując (‘S, 5R,6S)-2-[N-(2-hydroksymetylo)- ‘ ,8)naftosultamr)metylr]-6)[ 1 (R)-(allilokyykabbonylokyy) etylo]-1-metylokarbapen)2-em)3)karbrksylan allilu.
Przykłady 49-51
Odpowiednio modyfikując procedury z etapów 3 i 4 przykładu ‘, poddaje się reakcji (lS,5R,6S)-2)[N-(2)(hy'droksymeeylol-l,8)naftrsultamo)meeylol-6-[‘(R)-1alliloksykarbr) nyloksy)etylo]--)metylrkarbapen)2-em)3)karbrksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela # Q I q T# Q | q T# Q | Q I
49 nh2 tioA CS) Cl- 9 5C H0 TfO” J 1 N\ b) H0 01 NC ς? 51 F TfO- J cs) F A Nt 9
T4 -b N ^b
Przykłady 52-54
186 881
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładu 3, poddaje się reakcji (lS.5R,6S)-2[N-(2-(hydroksymetylo)-1,8-nαfeosuleamo)metylo]-6-[1(R)n(αlliloksykarbonyloksy)etylo]1-meeylokarbapen-2-em-3-kaabokeylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Q* Q 1 # Q* Q 1 # Ol Q
52 ch3 C; N ch3 5 53 <3^ o X OH i 54 2
Przykład 55 (1S,5R,6S)-2n(2n(2-(hydaoksy)etylo-1,8-nkftosulekmo)meeylo)-6-[1(R.)n(allilokeyOarbonyl) oksyetylo]-1-meeylo0αrbapenn2-em-3nkαrboksylαn allilu
Etapy 1 i 2: (1S,5R,6S)n2n(2-(2-(hydrokey)etylo-1,8-naftosultkmo)mptylo)-6-[1(R)n(allilo0sy0αrronyl)oksyetylo]-1nmeeylo0arbαaen-2-em-3-kaabo0sylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)n2-(hydro0symetylo)-6-[1(R)-(αllilo0sykkrbonyloksy)etyło]-1-metylo0αrrapen-2pm-3-0arboksylan allilu z 2-(2ntaimetylosililo0sypt-l·-yl^)-1,8nnaftosuleαmem, otrzymując (1S,5R,6S)-2-[Nn(2-(2-hydroksy)-etylo)-1,8-nαftosultαmo)meeylo]-6-[l(R)-(allilo0sy0arron nyloksy)etylo]-1nmeeylokarbαpen-2-em-3-karbo0eylkn allilu.
186 881
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji (1 S,5R,6S)-2-[N-(2-(2-hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[ 1 (Ry((aililokykanrbonylo ksy)etylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Q* # # | 0
56 nh2 t,oA Nt er Λο § «-Η 57 HO TfO“ J i Nt L 9 58 ch3 α CH3 5
Przykład 59 (1S,5R,6S)-2-(6-(hyd,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(alliloksykarbonyl) oksyetylo]-1-metylo0arbapen-2-em-3-karboksyian allilu
OTMS
186 881
Etapy , i 2: 11S,5R,6S)-2-(6-1hyZrϋksymftylϋ-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(alliloksykcrbonyl)oksyetyto]-1 -metyioOarbcpfn-2-fm-3-karboksylan dlilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów , i 2 przykładu , podZaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydroOsymetylϋ)-6-[l (R)-(aiillo0sykjr'bonyi)ϋ0syftylo]-1-m^etylokarbapen-2-em3-0crbo0syicn allilu z 6-(trimetylosiiiiϋ0symftylo)-1,8-ecftosultcmfm, otrzymując 0S,5R,6S)-2-[N-(6-hydrΌksymetylo)-1,8-naftosultcmo)mefyto]-6-[1(R)-(aΠiioksykarbonyloksy)-etyio],-mftyio0arbapfe-2-em-3-karboksyiae allilu..
Przykłady 60-62
OH
CO2 allil
A
1) MsCI, TEA _
2) Nal, aceton
3) AgOTf, Q*
4) odbezpieczenie doczyszczenie
Odpowiednio modyfikując procedury z etapów 3 i 4 przykładu , poddaje się reakcji 11S,5R,6S)-2-[N-(6-hydroksymetylo)-1,8-ncftosultcmo)metylo]-6-[1(R--jallilokykkru0enylο ksy)etylo]Ί-metyioOarbapen-2-em-3-kcrboksylcn allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Ol Q ra Ol 0 Ol 0
6C nh2 r^o cs nh2 cr I A § 61 H° TfO J Nl CS HO. cv § 62 F T<0~ A c$ «-b
Przykłady 63-65
186 881
Odpowiednio modyfikując procedurę przykładu 3, poddaje się reakcji (1S,δR,6S)-2t-N(6)-hydroksymetylo)-1,8-naftosultamo)metylo])6t-1 (R)-(aΠiloksykjιrbonyloksy)etylo]-1 metylokαrbapey-2-em-3tkarboksylay allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
fil Ol | Q 1 Ol | Q 1 π Ol I O |
63 CH3 Π N CH3 Π N+ 64 OH OH 65 <5
Przykład 66 (1S ,5R,6S)-2-(6-(2-hydroksy)etylo)-1,8)naftosultamo)metylo)-6--1 (R)(jalilloktykarbonyloksyetylo]-1 -metylokarbapen-2tem-3tkarboksylan allilu
Etapy 1 i 2: (1S,5R,6S)-2t(6t(2thydroksy)etylo-1,8-naftosultamo)metylo)-6--1(R)-(aΠilrksykarbonyljoksyetylo]-1 -metyIokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydroks;ynetyto)-6-[1(R)-(αlliloksykarbrnyloksy)etylo]-1tmetylrkjrbapey-2emt3-karboksylay allilu z 6-(2-trimetylrsillloksyet-1-ylo)-1,8tnaftosultamem, otrzymując (1S,5R,6S)-2--N-(6)-(2-hydroksy)-etyto)-1,8-yaftosultamo)metytol-6-[1(R)-(allilrksykarboInylrksy) etylo]-1-metylrkarbapen-2-emt3tkarboksylan allilu.
186 881
Przykłady 67-69
CO2 silil C02
Δ B
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcj (1S ,5R,6S)-2-[N-(6-(2-hydroksy)etylo)-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[ 1 (R)-(alliloksykarbonyloksy) etylo]-l-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedsta wionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefi niowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Ol Ώ2 fi 1# Ol O
67 nh2 t,oA N* ($> cr A> Nt 68 H0 TfO J ηοί c, N* § 69 ch3 ó N ch3 Π &
Przykład 70 (lS,5R,6S)-2-(7-(hydroksymetylo-l,8-naftosultamo)metylo)-6-[l(R)-(alliloksykarbonyl) oksyetylo]-! -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
186 881
Etapy 1 i 2: (1S,5R,6S)-2-(7--hy<^oksymet;yl<^^1,8-naftosull^^m(^)l^^^t^t^to)^(^-[1-R)-(alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen^-em-G-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 1, poddaje się reakcji (lS,5R,6S)-2-(hydroksymetyto))6-[[(R)-(alllloksykarbonyloksy)etylo]-1-metylokarbapen2-em-3-karboksylan allilu z 7-(t:^etylosililoksymetyl^)^1,8-na^osultamem, otrzymując (1 S,5R,6S)-2-[N-(7-hydroksymetylo)-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[ 1 (T))-jalllloksykarboyyloksy- -etyloj-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan alli 1 u.
Przykłady 71-73
Odpowiednio modyfikując procedury z etapów 3 i 4 przykładu 1, poddaje się reakcji (1 S,5R,6S)-2-[N-(7-hydroksymetylo)-1,8-naftosult amio)metylo]-6-[ -(R)(jallilokskkίbbonyloksy)etylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Przykłady 74-76
oczyszczenie
186 881
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładu 3, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2[N-(7-hydroksy^Ώetylo)--,8-naftosultamo)metylo]-6-[J1R))(alliloksykarbonyloksy)etylo]-JmPtylrkarbapen-2-em)3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
1# g | Ω #1 0^1 Ω U| ΩΤ | Ω I
74 ch3 ch3 75 OH s w OH 76 C3 N s
N
Przykład 77 (1 S,5R,6S)-2-(7-(2-lhlydroksy)etylo-1,8-naftosultamr)metylo)-6-[ (())((allilkkykk2bronyl ) oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3 -karboksylan allilu
Etapy ‘ i 2: (1S,5R,6S)-2χ7-(2-φydrok:sy)etylo-1,8)naftrsultamr)metykr)-6-[11R)-(aUiloksykarbonyl)rksyptylr] -1 -mety!okarbapen-2-em-3 -karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (-S,5R,6S)-2-(hydroksyeetylo)-6-[1(R)-(allilrksykarbonyloksy)etylo]-1-metylrkarbapen-2em^-karboksylan allilu z 7-(2)trimetylosililrksyet-1)ylr)-1,8-nafiosultamem, otrzymując (‘ S^R^Sj^-fN^^-hydroksyjetylo)-1,8-naftosultamo)mptylr]-6)[ 1 (R)-(allilrksykarbonyloksy) etylo] -‘ -metylokarbapen^-em-d-karboksylan allilu.
186 881
1) Tf2O / zasada
2) Q*_> odbezpieczenie 4) oczyszczenie
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)2-[N-(7-(2-hydroksy)etylo)-1,8-naftosukamo)metylo]-6-[1 (Rj-CalHloksykarbonyloksyjetyl o] -1 metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# 0* Q I # Q* Q 1 # Q* fi
78 nh2 T,OA _ nh2 y 79 HO. TfO“ J 1 N* 0 § <-b 80 ch3 d N ch3 9
Przykład 81 (1S,5R,6S)-2-(4-(2-(lhy<dr^ksy)etylo-5-nitro-1,8-naftosukamo)metylo)-6-[1(R)-(aΠllo0sykarbonyi)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-ż-em-S-karboksylan allilu
OTMS
CO2R
186 881
Etapy 1 i 2: -1S,5R,6S)-2-(4-(2-(hydroksy)etylo-5-nitro-1,8-naftosultamo)metylo)-6[ 1 -R)--aliiioksykarbonyi)oksyetylo]-1 -met'ylokarbapen-2-em-3-karbok.sykan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydro>ksymetylo)-6-[1 (R-(aalilloksykarbonyloksy)etylo]-1 meelylo-karbupnr--2-em-3 karboksylan allilu z 4-(2-trimetyiosililoksyet-1-ylo)-5-mtro-1,8-naftosultamem, otrzymując (1S,5R,6S)-2-[N-(4--2-hydroksy)etylo)-5-nitro-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[1-R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu.
Przykłady 82-84
CO2~
B
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji -1S,5R,6S)-2-[N-(4-(2-hydroksySetylol-5-nitro-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[1(R)--alliloksykarbonyloksy)etylo]-a-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
# Q* Q Q* Q 1# Q* Q
82 NH, -A Nt 99 NHj “A 9 83 •Ί TfO J 1 Nt 99 9 9 A 84 CHa O N zch3 Π A
186 881
Przykład 85 (1S,5R,6S)-2-14-(2-(hyZro0sy)etylo-5-mfto0syacftylo^1,8-eaftosultcmo)mftyiϋ)-6-[11R)(clliioksyOarbonyl)-oksyftylo] 1-metylokcrbapfn-2-em-3rkcrboksylcn allilu
OTMS
CO2R
Etapy , i 2: (1S,5R,6S)-2-(4-(2-(hyZroksy)etylo-5-mftoksy-acftylo-1,8-naftϋsultamo) metyio)-6-[12R)-(alliioksykarbonyl)-oksyetylo]-1-metyiokαrbαpfn-2-em-3-karboksyiαn allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów , i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydIΌks;ymefytol-6-[1(R)-1alliioksykarbonyloksy)ftylo]-1-metylokcrbcpfni-embkarboksylan aUilu z 4-(2-trimftylosiiiloksyet-1-ylo)-5-metoksyacetylo-1,8-ncftϋsultamem, otrzymując 0 S,5R,6S)-2-[N-(4-l2-hyZrϋksy)etylo)-5-mftoksyacftyio-1,8-naftosultamo) metylo]-6-[l(R)-(alllioksykαrbonyloksy)etylo]-1-metyio-kcrbαpen-2-fm-3-kαrboksylαn cIIIIu.
186 881
Przykłady 86-88
B co2Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji (1S, 5R,6S)-2-[N-(4-(2-hydroksy)etylo)-5-metoksyacetylo-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[l(R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-l-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
#| Ωί 1 Ω jż| ΩΤ | Ω |#| Ω1 | Ω
Tabela
NH? HO HO
86 NH? -A r - o 87 TfO J Nt c,-p 88 ,ch3 n N ,ch3 Π
100
186 881
Przykład 89
-lS,5R,6S)-2-(4-22-(hydroksy)etylo-5-fenylo-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(aΠiloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Etapy 1 i 2: (1S,5R,6S)-2-(4-(2-(hydroksy)etylo-5-fenylo-1,8-naftosultamo)metylo)-6[ 1 -R)--alliloksykarbonyl)oksyetylo]-1 -mnetylo-k jrrbapen--2-enΊ-3-k jtrbokstιl analillu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji -1S,5R,6S)-2--hydroksymetylo)-6-[1(R)--alliloksykarbonyloksy)etylo]-1-metylo-karbapen-2-em-3karboksylan allilu z 4-(2-trimetylosililoksyi^1^-1-ylo)-5-fenyk-1,8-naf^osultamiem, otrzymując -1S,5R,6S)-2-[N-(4-(2-hydroksy)etylo)-5-fenylo-1,8-naftosultamo)metylo]-6-[1(R)-(alliloksykarbonyloksy)etylo]-1 -metylokarbapen-2-em-3-karboksyaan aliHu.
Przykłady 90-92
A
186 881
101
Odpowiednio modyfikując procedury z przykładów 7 i 8, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)t2t-Nt(4-(2-hydrr>ksy)etylo))5-metoksyacetylo-1,8-yaftosultanlo)mdtylo)-6-[Ί(R)t (αlliloksy-karboyyloksy)etylo]-1-mdtylokαrbαpent2-em-3tkarboksylay allilu (związek A) ze związkiem Q* przedstawionym w poniższej tabeli, otrzymując związki o wzorze B, w których Q ma znaczenie zdefiniowane w poniższej tabeli.
Tabela
Γ Ol Ω ΓΤ Ol Ω Γ Ol Ω
90 -A 0 NH, CIA § 91 KO TfO J Nt HO V $ 92 ch3 0 CHs
Przykład 93 (1S,5R,6S)-2-(4-((1,3-dlmetyloimidjzol-2-ium)-1,8-naftosult;jmr)metylo)-6-[1-1R)-aΠilot ksykarbonyl)-oksyetylo]-1 -metylokarbapen-2-emt3-karboksylan allilu
DEAD, PPh3 2) TfOH
102
186 881
Γ=\
co2r
CH3OTf ('Pr)2NEt vCH2CI2
Etapy , i 2: 11S,5R,6S)-2-(4-1imiZazol-2-iło)-1,8-naftosultamo)metylo)-6-[1R)-(aΠeioksykarbϋnyl)oksyftylo]-, -metylokarbapen-2-em-3-karboksylan aUilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów , i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydrΌksymetylo)-6-[ 1(R0-jallilokyykarbonylo]kyyeetylo]l 1 -metylokarbnf en-2em-3-kαrboksyiαe allilu z 4ο1lmida7.oi-2-iio)-i,8-naftosultamem, otrzymując OS^R^S^^N(4-(lmaZczol-2-ilo)-, ,8-nαfosuitamo)mftylϋ]-6-[, R)-(alliloksykj^b)onyloksy)etylo]-, -metyloka-bapfn-2-fm-3-kcrboksylαn allilu.
186 881
103
Etap 3: Trifluorometanosulfonian (1S,5R,6S)-2-(4-(1,3-dimetyloimidazol-2-ium)-1,8naftosultamo)metylo)-6-[1(R)-(alliloksykarbonyl)o0kyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylanu allilu (1 S,5R,6S)-2-[N-(4-(imidazol-2-ilo)y1 ,8-naftosuhamo)-metylo]-6-[1 (Κ-((ιΠΠο1<^οΙ<πΒ-nyloksy)etylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-k(rboksylan allilu (0,10 mmoli) i diizopropoloetyloaminę (0,11 mmoli) rozpuszcza się w chlorku metylenu (5 ml) w atmosferze azotu. Mieszaninę oziębia się w łaźni lodowej i zadaje trifluorometanosulfonianem metylu (0,21 mmoli). Po 30 minutach mieszaninę zdejmuje się z łaźni chłodzącej i pozostawia do samorzutnego ogrzania do temperatury pokojowej. Mieszaninę dzieli się między chlorek metylenu (10 ml) i 0,1N bufor fosforanu potasu pH 7 (20 ml). Warstwę chlorku metylenu przemywa się ponownie 0,1N buforem fosforanowym pH 7 (20 ml), suszy nad siarczanem magnezu, odsącza i odparowuje, otrzymując związek tytułowy.
Etap 4: (1S,5R,6S)-2-(4-(1,3-dimetyloimid;(zol-2-ium)-1,8-naftosultamo)metylo)-6[1(R)-(allilo0sykarbonyl)oksyetylo]-1-metylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Surowy trifluorometanosulfonian (1S,5R,6S)-2-(4-(1,3-dimetyioimidazol-2-ium)-1,8naftosuitamo)metyio)-6-[1(R)-(aΠiłoksykarbonyl)oksyetylo]-1 -mttylokrrbapny-y-em3yokrrby ksylanu allilu z poprzedniego etapu rozpuszcza się w dimetyloformamidzie (1,5 ml) i oziębia w łaźni lodowej. Dodaje się 0,5M roztwór etyloheksanianu sodu w octanie etylu (0,22 ml, 0,11 mmoli) i kwas etyloheksanowy (0,036 ml, 0,22 mmoli). Roztwór zaazotowuje się, stosując zawór Firestone'a, po czym dodaje trifenylofosfinę (0,033 mmoli) i tetrakis (trifenylofosfmo)pallad (0,033 mmoli). Po 70 minutach dodaje się eter dietylowy (10 ml) i dekantuje supematant znad osadu. Osad przemywa się dodatkową ilością eteru dietylowęgo (10 ml) i suszy pod próżnią. Osad oczyszcza się na płytkach z silikażelem 1000 mikronów w układzie faz odwróconych, rozwijanych, w łaźni lodowej, układem 30% acetonitryl/woda i eluowanych układem 80% acetonitryl/woda (15 ml). Eluat rozcieńcza się wodą dejonizowaną (10 ml), przemywa heksanami (40 ml), odparowuje do około 2 ml i liofilizuje, otrzymując związek tytułowy.
Przykład 94 (1 S,5R,6R)-2-(4-((3-metyloimidazol-1 -ium)-1^<;tylk)-6-1 ((R)-(aΠłloksy0arbonyl)-oksyetylo]-1 -metyiokarbapen-2-em-3-karbc0sylan allilu
104
186 881
Etap 1 i 2: (1S,5R,6S)n2-(4n(imidazol-1nilo)-1,8nnaftosulekmo)metylo)-6-[1(R)n(allilokeykarbonyloksy)etylo]-1 -mptylokarbapen-2-em-3-karboksylan allilu
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapów 1 i 2 przykładu 6, poddaje się reakcji (1S,5R,6S)-2-(hydIΌkse^neiytyl-n-[l(R)-(alllioksykarbonyloksy)eeylo]-1 -metylokarbapnn-2 em-3-kkaroksylαn allilu z 4n(imidksol-1-ilo)-l,8nna(tosuleαmem, otrzymując (1S,5R,6S)-2-[N(4-(imidkzol-1nilo)-1,8-naftosultαmo)metytol-6-[l(R)n(alliloksykkabonyloksy)etylo]-1-metylokαrrαppn-2-em-3nkarboksylαn allilu.
Etap 3: Trifluorometknosulfonikn (lS,5R,6S)-2-(4-(3nmetyloimidkz.ol-lniulm)-l ,8-naitosultamo)metylo-6-[ 1 (^)-(alilR^le^2/k^larr^c5n^yllc^k^^t/)e^t^yr^c^]^ 1 -metylokarkapnn-n-em-n-karbokyylϋnu allilu.
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapu 3 przykładu 93 (1S,5R,6S)-2n[N-(4(imidksoyllo)-1,8-nafosultαmo)metylo-6n[ 1 R)-(alliloksykarbonylokey)etylo]-1 -metylokarb ap en-2-em-3-kαrroksylan allilu poddaje się reakcji z erifluoromeeαnosulfoniαnem metylu, otrzymując związek tytułowy.
Etap 4: (1S,5R,6S)-2-(4n(3-metyloimidksol-1-ium)-1,8nnaftosultamo)metylo)-6-[1(R)(hydroks^)^f^^^o] ^1 nmetylokkrbαpen-2-em-3nkarboksylanu alli 1 u.
Odpowiednio modyfikując procedurę z etapu 4 przykładu 93 erifluorometknoeulfonikn (1S,5R,6S)-2-[Nn(4n(3-metylonimidαzol-1-ium)-1,8nnaftosuleαmo)metylo]-6-[1(R)-(alliloksykαrbonyloksy)etyto]-1nmeeylokarbαpenn2-pmn3nkkrboksylanu allilu odbezpiecza się i oczyszcza, otrzymując związek tytułowy.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (24)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Związki karbapenemowe przedstawione ogólnym wzorem I, oraz ich dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze I:
    R1 oznacza atom wodoru lub grupę metylową;
    CO2M oznacza grupę karboksylową, anion karboksylanowy, dopuszczalną farmaceutycznie grupę estrową lub grupę karboksylową zabezpieczoną grupą zabezpieczającą;
    P oznacza atom wodoru, grupę hydroksylową, atom fluoru lub zabezpieczoną grupę hydroksylową;
    każdy z podstawników R jest niezależnie wybrany z: -R*, -Q, atomu wodoru, atomu chlorowca, -CN, -NO2, -NRaRb, -ORC, -SRC, -C(O)NRaRb, -C(O)ORh, -S(O)RC, -SO2RC, -SO2. NRaNRb, -NRaSO2Rb, -C(O)Ra, -OC(O)Ra, -0C(O)NRaRb, -NRaC(O)NRbRc, -NRaCO2Rh -OCO2Rh, -NRaC(O)Rb, grupy alkilowej -CU; o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd, oraz grup cykloalkilowych -C3.7, niepodstawionych lub podstawionych jedną do czterech grup Rd;
    pod warunkiem że w cząsteczce obecna jest co najmniej jedna grupa R, zawierająca co najmniej jeden ładunek dodatni;
    każdy z podstawników Ra, Rb i Rc niezależnie oznacza atom wodoru, grupę -R*, grupę alkilową -CU)o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Rd, lub grupę cykloalkilową -C3.7, niepodstawioną lub podstawionąjedną do czterech grup Rd;
    lub podstawniki Ra i Rb wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują, tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym lub więcej niz jednym z O, S, NRc, gdzie Rc ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, lub -C(O)-, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup R1;
    lub podstawniki Rb i Rc wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują, tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym do trzech z O, S, NRa, gdzie Ra ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, lub -C(O)-, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup R1;
    każdy z podstawników Rd oznacza niezależnie: atom chlorowca, -CN, -NO2, -NReRf, -ORg, -SRg, -CONReRf, -COORg, -SORg, -SO2Rg, -SO2NReRf, -NReSO2Rf -CORe, -NRe CORf -OCORe, -OCONReRf, -NReCONRfRg -NReCO2R\ -OCO2R\ -C(NRe)NRfRg, -NReC(NH)NRfRg, -NReC(NRf)Rg, -R* lub -Q;
    186 881 podstawniki Re, Rf i Rg niezależnie oznaczają atom wodoru, grupę -R*, grupę alkilową -Cj_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri;
    lub podstawniki Re i Rf wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują, tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony jednym do trzech z O, S, -C(O)- lub NRg, gdzie Rg ma znaczenie takie jak zdefiniowano powyżej, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup Ri;
    każdy z podstawników Ri oznacza niezależnie: atom chlorowca, -CN, -NO2, fenyl, -NHSO2Rh, -ORh, -SRh, -N(Rh)2; -N+(Rh)3; -CON(Rh)2; -SO2N(Rh)2; heteroaryl; heteroarylium; -OCO2Rh, -C(O)Rh, -OCORh, -NHCORh, grupę guanidynylową, karbamidoilową lub ureidową;
    każdy z podstawników Rh niezależnie oznacza atom wodoru, grupę alkilową -C,o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, grupę cykloalkilową -C3-6 lub grupę fenylową; lub gdy obecne są dwa podstawniki Rh, to ewentualnie razem tworzą one 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jeden lub dwa ugrupowania O, S, SO2, -C(O)- NH i NCH3;
    Q jest wybrany z grupy składającej się z grup przedstawionych następującymi wzorami:
    i© (CH2)b ^Ne^N-FT' (CH2)a w których:
    a i b są równe 1, 2 lub 3;
    L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon; α oznacza O, S lub NRS;
    β, δ, λ, μ, i δ oznaczają CRt, N lub N+Rs, z warunkiem że nie więcej niż jeden z β, δ, λ, μ, i δ oznacza N+Rs;
    R* jest wybrany z grupy podstawników przedstawionych następującymi wzorami:
    w których:
    d oznacza O, S lub NRk;
    e, g, x, y i z oznaczają CRm, N lub N+Rk, z warunkiem że nie więcej niż jeden z e, g, x, y i z w którejkolwiek z powyższych struktur oznacza N+Rk;
    Rk oznacza atom wodoru, grupę alkilową -C^o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup Ri, lub -(CH2)nQ, gdzie n jest równe 1, 2 lub 3, a Q ma znaczenie zdefiniowane poprzednio;
    każdy z podstawników Rmjest niezależnie wybrany z: atomu wodoru, atomu chlorowca, -CN, -NO2, -NRnR°, -ORn, -SRn, -CONRnR°, -COORh, -SORn, -SO2Rn, -SO2NRnNR°, -NRnSO2NR°, -CORn, -NRnCOR°, -OCORn, -OCONRnR°, -NRnCO2Rh, -NRnCONR°Rh, -OCO2Rh, -CNRnNR°Rh, -NRnCNHNR°Rh, -NRnC(NR°)Rh, grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Ri, grup cykloalkilowych -€3.7, niepodstawionych lub podstawionych jedną do czterech grup R1, i grupy --CH22)Q, gdzien i Q mają znaczenia zzefiniowane pop^r^^e^nii^;
    Rn i R° oznaczają atom wodoru, grupę fenylową, grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, eifpodstαwioeą lub poestawionąjfdeą do czterech grup Ri;
    186 881 każdy z podstawników Rs niezależnie oznacza atom wodoru, fenyl lub grupę alkilową
    -Cj- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup R1;
    każdy z podstawników Rl jest niezależnie wybrany z: atomu wodoru, atomu chlorowca, grupy fenylowej, -CN, -NO2, -NRURV, -ORU, -SRU, -CONRUURV, -COORh, -SORU, -SO2RU, -SO2NRuNRv, -NRuSO2RV -CORu, -NRuCORv, -OCORu, -OCONRuRv, -NRUCO2R\ -NRUCONRVRW, -OCO2Rv, grupy alkilowej -Ci_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup R’;
    każdy z podstawników Ru i Rv oznacza atom wodoru, grupę alkilową - o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawionąjedną do czterech grup R1;
    lub podstawniki Ru i Rv wzięte razem z dowolnym z atomów z którymi oddziaływują, tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jeden lub więcej niż jeden z O, S, -C(O)- lub NRW, przy czym pierścień ten jest niepodstawiony lub podstawiony jedną do czterech grup R’;
    każdy z podstawników Rw niezależnie oznacza atom wodoru, grupę alkilową -CU) o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawioną jedną do czterech grup R', grupę cykloalkilową -C3_ ewentualnie podstawioną jedną do czterech grup Ri, grupę fenylową ewentualnie podstawioną jedną do czterech grup R’ lub grupę heteroarylową ewentualnie podstawionąjedną do czterech grup R’;
    lub podstawniki Rh i Rw wzięte razem z którymkolwiek z atomów z którymi oddzialywuje tworzą 5-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie zawierający jedno lub dwa ugrupowania O, S, SO2, NH lub NCH3;
    Rx oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzieloną przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRnC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R’ lub jedną do dwóch grup alkilowych -Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R’;
    Ry i Rz oznaczają atom wodoru, grupę fenylową, grupę alkilową C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawioną lub podstawionąjedną do czterech grup R’ i ewentualnie przedzieloną przez O, S, NRw, N+RhRw lub -C(O)-;
    lub podstawniki Rx i Ry wzięte razem z którymkolwiek z atomów z którymi oddziaływają tworzą 4-6 członowy nasycony pierścień, ewentualnie przedzielony przez O, S, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, niepodstawiony lub podstawiony przez jedną do czterech grup R‘i i gdy podstawniki Rx i Ry wzięte razem tworzą 4-6 członowy pierścień taki jak zdefiniowany powyżej, Rz ma znaczenie zdefiniowane powyżej lub Rz oznacza dodatkowy nasycony pierścień 4-6 członowy, skondensowany z pierścieniem utworzonym przez Rx i Ry wzięte razem, ewentualnie przedzielony przez O, S, NRW lub -C(O)-, przy czym pierścienie te są niepodstawione lub podstawione przez jedną do czterech grup R’;
    przy czym w powyższych definicjach określenie grupa heteroarylowa oznacza monocykliczną, aromatyczną grupę węglowodorową, mającą 5 lub 6 atomów w pierścieniu, lub bicykliczną, aromatyczną grupę węglowodorową, mającą 8 do 10 atomów, zawierającą co najmniej jeden heteroatom, O, S lub N, w której w punkcie przyłączenia znajduje się atom węgla lub azotu, i w której jeden lub dwa dodatkowe atomy węgla są ewentualnie zastąpione heteroatomem wybranym z O lub S, i w której od 1 do 3 dodatkowych atomów węgla jest ewentualnie zastąpione heteroatomami azotu, przy czym grupy heteroarylowe są ewentualnie podstawione w opisany sposób.
    186 881
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym CO2M oznacza anion karboksylanowy.
  3. 3. Związek według zastrz. 1, w którym jeden z podstawników R oznacza grupę, która zawiera dodatnio naładowane ugrupowanie, a pozostałe podstawniki R są wybrane z atomu wodoru i grupy alkilowej -Cj_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd
  4. 4. Związek według zastrz. 3, w którym jeden z podstawników R oznacza grupę, która zawiera dodatnio naładowane ugrupowanie, a pozostałe podstawniki R oznaczają atom wodoru.
  5. 5. Związek według zastrz. 1, w którym grupy R zawierają 1-3 ładunki dodatnie.
  6. 6. Związek według zastrz. 5, w którym grupy R zawierają dwa ładunki dodatnie, zrównoważone przez anion karboksylanowy i ujemnie naładowany przeciwjon.
  7. 7. Związek według zastrz. 1, w którym jeden z podstawników R oznacza grupę alkilową -Cj_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawioną jedną do czterech grup Rd, przy czym jedna z grup Rd oznacza grupę -R* lub Q.
  8. 8. Związek według zastrz. 1, w którym Q jest wybrany z spośród grup przedstawionych następującymi wzorami:
  9. 9. Związek według zastrz. 8, w którym Q oznacza grupę o wzorze (CH2)b
    L® (CH2)a
    L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C,_8 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORW, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRhRw, SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -Cj_3 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R';
    zaś Rh, Ri i Rw mają znaczenia zdefiniowane powyżej.
  10. 10. Związek według zastrz. 1, w którym Q oznacza -N+RxRyRz, gdzie Rx, Ry i Rz mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
  11. 11. Związek według zastrz. 1, w którym obecna jest jedna grupa R*, wybrana z grup o wzorach:
    d x
    II y
    186 881 w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C,.6o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
  12. 12. Związek według zastrz. 1, w którym:
    CO2M oznacza anion karboksylanowy;
    jeden z podstawników R, przyłączonych do platformy naftosultamu zawiera co najmniej jedno ugrupowanie naładowane dodatnio, a pozostałe grupy R są wybrane z atomu wodoru i grupy alkilowej -C16 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
    Rd ma znaczenie podane poprzednio;
    Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową gałęzionym;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    -C16 o łańcuchu prostym lub roz- (CH2)b
    Vn®VN-R, ;
    L® (CH,).
    gdzie L- ma znaczenia zdefiniowane poprzednio, a i b oznaczają 2, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa elementy z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORW, -SRW, -SORW, -SO2RW, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2RW, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -βo łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, a e, g, x, i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rm oznacza atom wodoru.
  13. 13. Związzkwwdług zzahrz. L przzdstawiooywwzrem Ia:
    186 881 oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ia:
    CO2M oznacza anion karboksylanowy;
    jeden z podstawników R oznacza ugrupowanie naładowane dodatnio, a pozostałe podstawniki R są wybrane z atomu wodoru lub grupy alkilowej -C,_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
    Rd ma znaczenie podane powyżej;
    Q jest wybrany z grupy o następujących wzorach:
    r (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej Cj_8o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRW, -SORw -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-Rw, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -C,_3 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri;
    Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -Cb6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
    Rw ma znaczenia zdefiniowane powyżej;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C^o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, a e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rm oznacza atom wodoru.
  14. 14. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem Ib:
    oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ib:
    CO2M oznacza anion karboksylanowy;
    186 881 jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z atomu wodoru i grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
    Rd ma znaczenie podane poprzednio;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    (CH2)b
    L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej Cj_8 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORW, -SRw, -SORW, -SO2RW, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2RW, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRC(O)RW, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, którą z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R' lub jedną do dwóch grup alkilowych -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R1;
    Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
    Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C,_6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, a e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, zaś Rm oznacza atom wodoru.
  15. 15. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem Ic:
    oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ic:
    CO2M oznacza anion karboksylanowy;
    186 881 jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z atomu wodoru i grupy alkilowej -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup RZ;
    rz ma znaczenie podane poprzednio;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    (CH2)b ^ŃA5n-r>
    (CH2)£ gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C,.8o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch jest eiepodstcwioey lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -CfOj-Rw CCOjNRhRw -SO2NRhRw -^Rw -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O) NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną Zo czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstαwioef lub podstawione jedną do czterech grup R';
    Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
    Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkil<^^wą C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
    ,6. Związek według zastrz. , przedstawiony wzorem Id:
    oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Id:
    CO2M oznacza anion karboksylanowy;
    186 881 jeden z podstawników R jest przyłączony do platformy naftosultamu i zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, a drugi z podstawników R jest wybrany z - atomu wodoru, chlorowca i grupy alkilowej -(- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, niepodstawionej lub podstawionej jedną do czterech grup Rd;
    Rd ma znaczenie podane poprzednio;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    (CH2)b
    VŃ®\^n-r
    L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane powyżej, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRW, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORW, -SRW, -SORW, -SO2RW, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)Rw, -0C(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, którą z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R‘ lub jedną do dwóch grup alkilowych -Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R';
    Rh oznacza atom wodoru lub grupę alkilową -Ομ6 o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym;
    Rw ma znaczenia zdefiniowane poprzednio;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową Ci- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+R\ gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
  16. 17. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem Ie:
    O oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze Ie:
    186 881
    R zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, wybrane z: -R*, Q i grupy alkilowej -C,o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawionej jedną grupą Rd;
    Rd oznacza -R* lub Q;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    (CH2)b
    L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2RW, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2RW, -OC(O)Rw, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O) NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup R' lub jedną do dwóch grup alkilowych -C- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym te grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup R’;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C^ o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
  17. 18. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem If:
    oraz jego dopuszczalne farmaceutycznie sole, przy czym we wzorze If:
    186 881
    R zawiera ugrupowanie naładowane dodatnio, wybrane z: -R*, Q i grupy alkilowej o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, podstawionej jedną grupą Rd;
    Rd oznacza -R* lub Q;
    Q jest wybrany z grup o następujących wzorach:
    (ch2)„ ^-N©\®N-RX L® (CH2)a gdzie L-, a i b mają znaczenia zdefiniowane poprzednio, a Rx oznacza element wybrany z grupy składającej się z: atomu wodoru lub grupy alkilowej C,- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie przedzielonej przez jeden lub dwa z O, S, SO, SO2, NRw, N+RhRw lub -C(O)-, przy czym łańcuch ten jest niepodstawiony lub podstawiony jednym do czterech z: atomu chlorowca, -CN, -NO2, -ORw, -SRw, -SORw, -SO2Rw, -NRhRw, N+(Rh)2Rw, -C(O)-RW, C(O)NRhRw, -SO2NRhRw, -CO2Rw, -OC(O)RW, -OC(O)NRhRw, -NRhC(O)Rw, -NRhC(O)NRhRw, lub grupą fenylową albo heteroarylową, która z kolei jest ewentualnie podstawiona jedną do czterech grup Ri lub jedną do dwóch grup alkilowych -C?- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, przy czym grupy alkilowe są niepodstawione lub podstawione jedną do czterech grup Ri ;
    R* jest wybrany z grup o wzorach:
    w których d oznacza NRk, Rk oznacza grupę alkilową C?- o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zaś e, g, x i y oznaczają CRm lub N+Rk, gdzie Rk ma znaczenie zdefiniowane powyżej, a Rm oznacza atom wodoru.
  18. 19. Związek według zastrz. 17, w którym R oznacza grupę o wzorze:
    (CH2)b
    -(CH2),.e-N®\>l-Rx L® (CH2)a zaś Rx, a, b i L- mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
  19. 20. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem Ig:
    R
    186 881 w którym R oznacza grupę o wzorze:
    (CH2)b
    -(CH2)i-e N©\j?N_I
    T (CH2)s zaś Rx, a, b i L- mają znaczenia zdefiniowane poprzednio.
  20. 21. Związek według zastrz. 1, przedstawiony wzorem strukturalnym E-1, E-2, E-3, E-4, E-5, E-6, E-7 lub E-8, w których L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon:
    186 881
  21. 22.
    lub 94:
    O E-5
    O
    Związek według zastrz. 1, przedstawiony poniższymi wzorami strukturalnymi 93 f=\
    186 881
  22. 23. Związek przedstawiony wzorem strukturalnym E-6, w którym L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon:
  23. 24. Związek według zastrz. 1, objęty zakresem poniższych tablic, w których L- oznacza dopuszczalny farmaceutycznie przeciwjon:
    Q
    CO2
    Tabela
    # Ώ # Ώ # Q PhS. OH J ) F J 9 Csj Jh+ 10 i 11 Cs) n;
    186 881 ciąg dalszy tabeli
    # 12 $ -b # 13 H H2N^N. V $1 A # 14 Ύρ 9 n; -b 15 h3c^ xh N A N\ 9 16 H3Ck „CH3 N & N+ <-b 17 ch3 c- n; <-b 18 CH3 0 Jh+ 19 CH, G, © n; <_-b 2C ch3 <S90 '♦ 0 9 «-b 21 9 rs u Nf b-> 22 9 ^s=o r 'b N9 u -b 23 9 .n: O N, >--b 24 NHo ś β Ni -b 25 h2n N\ 9 >-b 26 a.„ Λ 9 n; Jb
    186 881
    C02
    Tabela
    # 27 Q 0 # 28 Q HO— n Ϊ 29 Q $ 30 s 31 C) 32 iJb
    186 881
    # β # 2 # β nh2 F HCL F L zch3 34 35 9 36 e> Λ
    Q
    CO2'
    Tabela
    # β # β # β nh2 HCL F 38 a Nf 39 Ni 40 β n; <-b
    186 881
    Q
    CO2
    Tabela
    # Q # Q # Q OH ch3 < n N, 41 0 03 42 rt N. 43
    C02
    186 881 co2
    186 881
    Tabela
    # Q # Q # Q Λ HO. F 60 β n; 61 § 62 v+->
    186 881 co2
    Tabela
    CO2
    186 881
    C02
    Tabela
    # Q # 0. # f> ch3 OH ( 74 n 75 §
    C02
    Tabela
    # Q # # Q 78 NH, Λ § ' 79 HO^ G L ΐ 80 ,ch3 s
    186 881
    C02
    Q
    C02'
    Tabela
    # Q # Q # Q 1 - ^H2 HCL Λ t; ch3 86 Nt 87 Nt © 88 n 4^
    186 881
    C02
    186 881
    Q co2
    b2 Ω Λ fi2 Ω Λ B2 Ω HCk b2 Ω HO. Cl β n; ch3 β ν; Cl & n; ch3 i N+ <-h> u4->
    Bz Ω nh2 Bz Ω NH2 Bz 2 HO Bz Ω „o Cl Λ N+ ch3 Λ & n; Cl P NT LP ch3 P Nt '3’ Jfn «Jh
  24. 25. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że zawiera związek według zastrz. 1 w połączeniu z dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem.
    186 881
PL97329376A 1996-04-24 1997-04-21 Związki karbapenemowe oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające takie związki PL186881B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US1618496P 1996-04-24 1996-04-24
GBGB9609741.5A GB9609741D0 (en) 1996-05-10 1996-05-10 Carbapenem antibacterial compounds compositions containing such componds and methods of treatment
PCT/US1997/006626 WO1997040048A1 (en) 1996-04-24 1997-04-21 Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL329376A1 PL329376A1 (en) 1999-03-29
PL186881B1 true PL186881B1 (pl) 2004-03-31

Family

ID=26309297

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL97329376A PL186881B1 (pl) 1996-04-24 1997-04-21 Związki karbapenemowe oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające takie związki

Country Status (30)

Country Link
EP (1) EP0906313B1 (pl)
JP (1) JP3176068B2 (pl)
KR (1) KR20000010599A (pl)
CN (1) CN1074767C (pl)
AR (1) AR006810A1 (pl)
AT (1) ATE260915T1 (pl)
AU (1) AU707459B2 (pl)
BG (1) BG102949A (pl)
BR (1) BR9708864A (pl)
CA (1) CA2252402C (pl)
CO (1) CO4990968A1 (pl)
CZ (1) CZ340798A3 (pl)
DE (1) DE69727931T2 (pl)
EA (1) EA001296B1 (pl)
EE (1) EE03689B1 (pl)
ES (1) ES2216142T3 (pl)
HR (1) HRP970213A2 (pl)
HU (1) HUP9901778A3 (pl)
ID (1) ID16662A (pl)
IL (1) IL126480A0 (pl)
IS (1) IS4861A (pl)
NO (1) NO984949L (pl)
NZ (1) NZ332183A (pl)
PE (1) PE64298A1 (pl)
PL (1) PL186881B1 (pl)
SK (1) SK283550B6 (pl)
TR (1) TR199802140T2 (pl)
TW (1) TW539677B (pl)
WO (1) WO1997040048A1 (pl)
YU (1) YU46298A (pl)

Families Citing this family (12)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US7163522B1 (en) 1994-03-02 2007-01-16 Scimed Life Systems, Inc. Block copolymer elastomer catheter balloons
US6406457B1 (en) 1994-03-02 2002-06-18 Scimed Life Systems, Inc. Block copolymer elastomer catheter balloons
US5908936A (en) * 1997-05-13 1999-06-01 Merck & Co., Inc. Process for synthesizing carbapenem intermediates
JP2001527557A (ja) * 1997-05-13 2001-12-25 メルク エンド カンパニー インコーポレーテッド カルバペネム中間体の合成方法
JP2002509856A (ja) * 1997-10-23 2002-04-02 メルク エンド カムパニー インコーポレーテッド カルバペネム系抗菌化合物、組成物および治療方法
AU752313B2 (en) * 1997-10-23 2002-09-12 Merck & Co., Inc. Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
US6140318A (en) * 1997-10-23 2000-10-31 Merck & Co., Inc. Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
US6271222B1 (en) * 1998-05-28 2001-08-07 Merck & Co., Inc. Penem antibacterial compounds, compositions and methods of treatment
US6489471B1 (en) * 1998-06-17 2002-12-03 Merck & Co., Inc. Process for the synthesis of carbapenem intermediates, and compounds produced
AU4710999A (en) * 1998-06-25 2000-01-10 Merck & Co., Inc. Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
CA2335571A1 (en) * 1998-06-25 1999-12-29 Merck & Co. Inc. (heterocyclic) methyl substituted carbapenem antibacterials
US7672747B2 (en) 2000-03-30 2010-03-02 Lam Research Corporation Recipe-and-component control module and methods thereof

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP0429341A3 (en) * 1989-11-20 1991-11-13 Rhone-Poulenc Sante Heterocyclic derivatives, their preparation and pharmaceuticals containing them
FR2661177A1 (fr) * 1990-04-23 1991-10-25 Rhone Poulenc Sante Derives du naphtosultame antagonistes de la serotonine, leur preparation et les medicaments les contenant.
US5451579A (en) * 1994-02-15 1995-09-19 Merck & Co., Inc. 1-β-methyl-carbapenem, compositions containing same and methods of use

Also Published As

Publication number Publication date
PE64298A1 (es) 1998-10-30
HK1021186A1 (en) 2000-06-02
EE9800355A (et) 1999-04-15
HUP9901778A2 (hu) 1999-09-28
DE69727931D1 (de) 2004-04-08
SK283550B6 (sk) 2003-09-11
IS4861A (is) 1998-10-06
BR9708864A (pt) 1999-08-03
ES2216142T3 (es) 2004-10-16
EA199800949A1 (ru) 1999-04-29
DE69727931T2 (de) 2005-04-14
CA2252402A1 (en) 1997-10-30
IL126480A0 (en) 1999-08-17
AU707459B2 (en) 1999-07-08
CA2252402C (en) 2002-12-24
EE03689B1 (et) 2002-04-15
BG102949A (bg) 1999-10-29
WO1997040048A1 (en) 1997-10-30
JPH11508279A (ja) 1999-07-21
KR20000010599A (ko) 2000-02-15
EA001296B1 (ru) 2000-12-25
ID16662A (id) 1997-10-30
AU2462997A (en) 1997-11-12
YU46298A (sh) 2000-03-21
HRP970213A2 (en) 1998-06-30
CZ340798A3 (cs) 1999-03-17
CN1222912A (zh) 1999-07-14
CO4990968A1 (es) 2000-12-26
NO984949D0 (no) 1998-10-23
EP0906313B1 (en) 2004-03-03
NZ332183A (en) 2000-05-26
PL329376A1 (en) 1999-03-29
SK145498A3 (en) 1999-10-08
HUP9901778A3 (en) 2000-06-28
TR199802140T2 (xx) 1999-01-18
EP0906313A1 (en) 1999-04-07
CN1074767C (zh) 2001-11-14
AR006810A1 (es) 1999-09-29
NO984949L (no) 1998-12-21
ATE260915T1 (de) 2004-03-15
JP3176068B2 (ja) 2001-06-11
TW539677B (en) 2003-07-01

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL186881B1 (pl) Związki karbapenemowe oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające takie związki
US6346526B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
WO1999012928A1 (en) 3-(iodophenoxymethyl) carbapenem antibacterials
US6255300B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
US6265395B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
US6294528B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and method of treatment
EP1021445A1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
AU4205499A (en) Naphthosulfamylmethyl penem antibacterials
US6291448B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and method of treatment
US6346525B1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
EP0977567A1 (en) Carbapenem antibacterial compounds, compositions containing such compounds and methods of treatment
JP2001519352A (ja) カルバペネム系抗菌化合物、該化合物を含有する組成物および治療方法

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20050421