PL187345B1 - Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe jako proleki antypsychotyczne - Google Patents

Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe jako proleki antypsychotyczne

Info

Publication number
PL187345B1
PL187345B1 PL97330079A PL33007997A PL187345B1 PL 187345 B1 PL187345 B1 PL 187345B1 PL 97330079 A PL97330079 A PL 97330079A PL 33007997 A PL33007997 A PL 33007997A PL 187345 B1 PL187345 B1 PL 187345B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl
hydrogen
formula
compound
compounds
Prior art date
Application number
PL97330079A
Other languages
English (en)
Other versions
PL330079A1 (en
Inventor
Ludo E. J. Kennis
Josephus C. Mertens
Original Assignee
Janssen Pharmaceutica Nv
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Janssen Pharmaceutica Nv filed Critical Janssen Pharmaceutica Nv
Publication of PL330079A1 publication Critical patent/PL330079A1/xx
Publication of PL187345B1 publication Critical patent/PL187345B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D471/00Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00
    • C07D471/02Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D471/04Ortho-condensed systems
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/18Antipsychotics, i.e. neuroleptics; Drugs for mania or schizophrenia
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00

Landscapes

  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Indole Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są pochodne heksahydro-piiydo(4,3-b)indoIowe o terapeutycznym potencjale w chorobach psychotycznych i sposób wytwarzania tych związków; ponadto dotyczy on kompozycji zawierających te pochodne, jak również ich zastosowania jako leków
W J. Med. Chem. 22:677-683 (1979) i J. Med. Chem 29:2093-2099 (1986) ujawniono szereg związków heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowych podstawionych w pozycji 2 grupą alkilową związaną z grupą fenylową i hydroksylową, które wykazują właściwości antypsychotyczne, potwierdzone przez ich zdolność do blokowania działania receptorów dopaminy ośrodkowego układu nerwowego. W J. Med. Chem. 23:949-952 (1980) opisano chlorowodorek 4a,9b-trans-8-fluoro-5-(4-fluorofenylo)-2- [4-(4-fluorofenylo)-4-hydroksybutylo] -2,3,4,4a, 5,9b-heksahydro-1 H-pirydo[4,3 -b] indolu jako środek neuroleptyczny zdolny do blokowania receptorów dopaminy.
Problemem, który rozwiązuje ten wynalazek jest zapewnienie związków wykazujących oprócz antagonistycznego działania wobec dopaminy, także, w tej samej dawce, układowe działanie antagonistyczne wobec serotoniny, których połączenie jest uważane za korzystne w silnych prolekach antypsychotycznych
Związki według wynalazku różnią się strukturalnie od związków cytowanych w stanie techniki tym, że tricykliczne ugrupowanie, także znane jako ugrupowanie heksahydro y-karbolinowe, jest niezmiennie podstawione w pozycji 2 grupą alkilową niosącą pochodną pirymidynylową, oraz przez ich korzystne właściwości farmakologiczne, a zwłaszcza przez fakt, że dodatkowo do ich doskona187 345 łego układowego działania antagonistycznego wobec dopaminy, związki według wynalazku wykazują także silne układowe działanie antagonistyczne wobec serotoniny.
Wynalazek niniejszy dotyczy związków o wzorze (I)
w którym
Alk oznacza C1 -6-alkilen; ,
R1 oznacza atom wodoru, C-as-alkil, aryl lub aryloCi-5-alkil; każdy R2, RJ i R4 jest niezależnie od siebie wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, atom chlorowca, hydroksyl, gmpę nitrową, grupę cyjanową, trifluorometyl, C-as-alkil, Cnj-alkoksyl, grupę Ct-6-alkilotio, grupę merkapto, gmpe aminową, grupę mono- i di(Ci-6-alkilo)aminową karboksyl, C-a-alkoksykarbonyl i Ci--alkilokarbonyl;
R3 oznacza atom wodoru, C-6-alkil, fenyl lub fenyloC-—alkil;
r6 oznacza atom wodoru C-—alkil, C—alkoksyl, grupę C- —alkilotio lub rodnik o wzorze -NRSR9, w którym każdy R- i R9 niezależnie od siebie jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, C—alkil, fenyl, lub fenylcC-alkil;
R7 oznacza atom wodoru lub C-alkil; albo
R- i r7 wzięte razem mogą tworzyć dwuwartościowy rodnik o wzorze -iR’©/ -, w którym -R--R7, oznacza
-CH2-CH2-CH2- (a-l),
-CH2-CH2-CH2-CH2- (£22X
-CH=CH-CH2- (a-l),
-CC MCI IC'! I- (a-4) lub
-CH=CH-CH=CH- (a-2);
w których jeden lub dwa atomy wodoru rodników (a-1) do (a-5), każdy niezależnie, może być zastąpiony atomem chlorowca, Ci—alkilem, aryloC-—alkilem, trifluorometylem. grupą aminową, hydroksylem, C-—alkoksylem lub Ci'i--alkilokarbonyloksylem; względnie, gdy to jest możliwe, dwa geminalne atomy wodoru są zastąpione C—aUdildenem lub arylo Ci-6-alldildenem; względnie -R6-R7- może także oznaczać
-S-CH,-CH2a 0-2).
-S-CH2-CH2-CH2- (a-2),
-S-CH=CH- (a-l),
-NH-CH9-CH2- U-9),
-NH-CH9-CH2-CH2- (a-10),
-NH-CH=CH- 11,,
-NH-CH=N- (a-12),
-S-CH=N- (a-13) bab
-CHCH-O- (a-14);
w których jeden lub dwa, gdy to jest możliwe, atomy wodoru w rodnikach (a--) do
(a-14), każdy niezależnie od siebie, mogą być zastąpione przez Ci—alkil lub aryl; przy czym aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony jednym, dwoma lub trzema podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, hydroksyl, grupę nitrową, grupę cyjanową, trifluorometyl, C—6-alkil, C—alkoksyl, grupę C|—alkilotio, grupę merkapto, grupę aminową, grupę mono- lub di(C—aUdio)2aninową, karboksyl, C- a-aakoksydwirbonylową] C—aHdiokiarbonylową) postaci N-tlenków, farmaceutycznie dopuszczalnych soli i stereochemicznych postaci izomerycznych tych związków..
187 345
Stosowane poprzednio określenie atom chlorowca oznacza atomy fluoru, chloru, bromu i jodu; określenie C 1-6-alkil oznacza nasycone grupy węglowodorowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zawierające 1-6 atomów węgla, takie jak np. metyl, etyl, propyl, butyl, 1-metyloetyl, 2-metylopropyl, 2,2-dimetyloetyl, pentyl, heksyl, 3-metylobutyl, 2-metylopentyl itp.; określenie CrCio-akil oznacza C^-alkil i ich wyższe homologi o 7 do 10 atomów węgla, np. heptyl, oktyl, nonyl, decyl, itp.; określenie C1-2-alkilen oznacza dwuwartościową grupę węglowodorową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, zawierającą l-2atomów węgla, taką jak np. metylen, 1,2-etylen, itp.; określenie C^-alkilen obejmuje grupy C1-2-alkilenowe i wyższe homologi o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o 3-6 atomach węgla, takie jak np. 1,3-propylen, 1,4-butylen, 1,5-pentylen, 1,6-heksylen, itp.; określenie C1_6-alkiliden oznacza dwuwartościową grupę alkilidenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym zawierającą 1-6 atomów węgla, taką jak np. metylen, etyliden, 1-propyliden, 1-butyliden, 1-pentyliden, 1-heksyliden, itp.
Wspomniane wyżej farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami oznaczają terapeutycznie czynną postać soli addycyjnej nietoksycznego kwasu i nietoksycznej zasady, które mogą tworzyć związki o wzorze (I). Związki o wzorze (I), które występują w postaci wolnej zasady, można przekształcać w ich sól addycyjną z kwasem, przez poddanie wolnej zasady działaniu odpowiedniego kwasu. Odpowiednie kwasy obejmują, na przykład, kwasy nieorganiczne, takie jak kwasy chlorowcowodorowe, np. kwas chlorowodorowy lub bromowodorowy; kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas fosforowy i podobne kwasy; lub kwasy organiczne, takie jak np. kwas octowy, kwas propionowy, kwas hydroksyoctowy, kwas mlekowy, kwas pirogronowy, kwas szczawiowy, kwas malonowy, kwas bursztynowy (tj. kwas butanodiowy), kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas jabłkowy; kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas metanosulfonowy, kwas etanosulfonowy, kwas benzenosulfonowy, kwas p-toluenosulfOnciwy, kwas cykloheksylosulfamowy, kwas salicylowy, kwas p-aminosalicylowy, kwas embonowy i podobne kwasy.
Związki o wzorze (I), które występują w wolnej postaci jako kwas, tj. mają co najmniej jeden kwasowy proton, można przekształcać w ich farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z zasadami, poddając postać wolnego kwasu działaniu odpowiedniej zasady organicznej lub nieorganicznej. Odpowiednie sole z zasadami obejmują, na przykład, sole amoniowe, sole z metalami alkalicznymi i ziem alkalicznych, np. sole litowe, sodowe, potasowe, magnezowe, wapniowe, itp., sole z zasadami organicznymi, np. sole benzatyny, N-metylo-D-glukaminy, hydroabaminy oraz sole aminokwasów, takich jak arginina, lizyna, itp.
Odwrotnie, sole można przekształcać w wolne postacie kwasu lub zasady poddając działaniu odpowiedniej zasady lub kwasu.
Stosowane tu określenie sól addycyjna obejmuje także solwaty, które mogą tworzyć związki o wzorze (I) i solwaty te również objęte są zakresem niniejszego wynalazku. Przykładami takich solwatów są np. hydraty, solwaty z alkoholami itp.
Stosowane tu określenie stereochemiczne odmiany izomeryczne oznacza wszystkie odmiany izomeryczne, w których mogą występować związki o wzorze (I). Jeśli nie podano lub nie wskazano inaczej, chemiczna nazwa związku oznacza mieszaninę, zwłaszcza mieszaninę racemiczną, wszystkich możliwych stereochemicznych lub konformacyjnych odmian izomerycznych, przy czym mieszaniny te zawierają wszystkie diastereoizomeiy, enancjomery i/lub konformery podstawowej struktury cząsteczkowej. Zakresem niniejszego wynalazku objęte są wszystkie stereochemiczne odmiany izomeryczne związków o wzorze (I), zarówno w czystej postaci jak i mieszaninie z każdą inną postacią.
We wzorze (I’) przedstawiono numerację tricyklicznego układu pierścieniowego związków o wzorze (I), zdefiniowana przez nomenklaturę Chemical Abstracts:
187 345
Związki o wzorze (I) występują w postaci izomerów „cis” i „trans”. Określenia te odnoszą się do konfiguracji atomów wodoru przy atomach węgla 4a i 9b ugrupowania heksahydro -pirydo[4,3-b]indolowego i oznaczone są zgodnie z nomenklatura Chemical Abstracts. Gdy obydwa atomy wodoru są po tej samej stronie płaszczyzny określonej przez ugrupowanie heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowe, to wówczas konfiguracja oznacza „cis”, a jeśli nie, to konfiguracja jest oznaczona „trans”.
Postacie N-tlenków związków o wzorze (I) oznaczają związki o wzorze (I), w których jeden lub kilka atomów azotu jest utlenionych do tak zwanych N-tlenków.
Szczególną grupa związków są te związki o wzorze (I), w którym jeden lub dwa atomy wodoru rodników (a-l) do (a-5), każdy niezależnie, są zastąpione przez C----alkil, C----alkoksyl, hydroksyl lub C-io-alkilokarbonyloksyl; oraz jeden lub, jeśli jest to możliwe, dwa atomy wodoru w rodnikach (a-6) do (a--4), każdy niezależnie, są zastąpione przez C-s-alkil.
Grupą interesujących związków są te związki o wzorze (T), w którym R6 i R7 razem wzięte tworzą dwuwartościowy rodnik o wzorze -R6-R'-, a zwłaszcza dwuwartościowy rodnik o wzorze (a-l), (a-5), (a-6) lub (ą-8), w którym jeden z atomów wodoru może być zastąpiony przez C---alkil, a zwłaszcza metyl; i R oznacza fenyl lub C-6-alkil, korzystnie metyl.
Szczególną grupą związków są te związki o wzorze (I), w którym Alk oznacza Ci_2-alkiłen.
Inną szczególną grupą związków są te związki o wzorze (I), w którym R- oznacza atom wodoru, C-6-alkil lub fenyl podstawiony chlorowcem.
Jeszcze inną grupą związków są te związki o wzorze (I), w którym R2 oznacza atom chlorowca lub C---alkoksyl, a zwłaszcza metoksyl; i R3 i R4 oznaczają atom wodoru.
Korzystnymi związkami są te związki o wzorze (I), w którym konfiguracja między atomem wodoru na atomie węgla 4a i atomem wodoru na atomie węgla 9b ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego są określone jako trans.
Bardziej korzystne są te związki o wzorze (I), w którym R- oznacza atom wodoru, R2 oznacza atom chlorowca umieszczony w pozycji 8 ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego; obydwa r3 i r4 oznaczają atom wodoru; Alk oznacza C-2-alkilen; R3 oznacza metyl lub fenyl; a R- i R7 wzięte razem tworzą dwuwartościowy rodnik o wzorze -R--R7-, a zwłaszcza dwuwartościowy rodnik o wzorze (a--), (a-5), (a-6) lub (a-8), w którym jeden z atomów wodoru może być zastąpiony przez metyl.
Najbardziej korzystnymi związkami o wzorze (I) są 3-[2-(8-fluoro--,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-ilo)etylo]-2-metylo-4H-pirydo[l,2-a]pirymidyn-4-on; 6-[2-(8-fluoro-1.3,4,4a.5/9b-hcksahyclreo-2H-pirydio[4,3-dJindol-2-ilo)ety lo]-7-irnety lo-SH-tiii^olo^^-ajpirymiclyn-5-on; i
6-[2-(8-chloro--,3,4,4a,5,9b-tetrahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-ilo)etylo]-7-metylo-5H-tiazolo[3,2-a]pirymidyn-5-on; stereoizomeryczne postacie i farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne tych związków, a także ich postacie N-tlenkowe.
Związki według niniejszego wynalazku można ogólnie wytwarzać poddając N-alkilowaniu związek pośredni o wzorze (II) za pomocą związku o wzorze (III), w którym W oznacza odpowiednią grupę odszczepiającą się, taką jak przykładowo, atom chloru, bromu, grupa metanosulfonyloksylowa lub benzenosulfonyloksylowa. Reakcję można prowadzić w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji, takim jak przykładowo, toluen, dichlorometan, keton metylowo-izobutylowy lub N,N-dimetyloformamid, w obecności odpowiedniej zasady, takiej jak, przykładowo, węglan sodowy, wodorowęglan sodowy lub trietyloamina i ewentualnie w obecności jodku potasowego. Mieszanie może przyspieszyć szybkość reakcji. Reakcję można dogodnie prowadzić w temperaturze w zakresie od temperatury pokojowej do temperatury wrzenia w warunkach powrotu skroplin.
o
187 345
Związki o wzorze (I), w którym atom węgla grupy Alk, za pomocą którego jest on związany z atomem azotu w pozycji 2 ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego zawiera co najmniej jeden atom wodoru, przy czym związek ten jest przedstawiony wzorem (I-a) i ta grupa Alk jest przedstawiona wzorem Alk'H, można wytwarzać drogą redukcyjnego N-alkilowania związku pośredniego o wzorze (II) za pomocą aldehydu lub ketonu o wzorze (IV), w którym ugrupowanie -Alk-0 pochodzi z ugrupowania -Alk'H2 drogą zastąpienia dwóch geminalnych atomów wodoru przez grupę okso, zgodnie ze znanymi ze stanu techniki procesami redukcyjnego N-alkilowania.
(I-a)
Wspomniane redukcyjne N-alkilowanie można prowadzić w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji, takim jak na przykład, dichlorometan, etanol, toluen lub mieszanina takich rozpuszczalników, i w obecności środka redukującego, takiego jak, na przykład, borowodoru, np. borowodorku sodowego, cyjanoborowodorku sodowego i triacetoksyborowodorku. Dogodnie, jako środek redukujący można także stosować wodór z odpowiednim katalizatorem, takim jak, na przykład, pallad na węglu drzewnym, platyna na węglu drzewnym. W przypadku stosowania wodoru jako środka redukującego, korzystnie, do mieszaniny reakcyjnej można dodawać środek odwadniający, taki jak, na przykład, tert-butanolan glinu. W celu zapobieżenia niepożądanemu dalszemu uwodornieniu niektórych grup funkcyjnych w reagentach i produktach reakcji może być korzystne dodawanie do mieszaniny reakcyjnej odpowiedniej trucizny katalizatora, np. tiofenu lub chinolino-siarki. W celu zwiększenia szybkości reakcji może być korzystne podwyższenie temperatury mieszaniny reakcyjnej w zakresie między temperaturą pokojową i temperaturą wrzenia wobec powrotu skroplin i ewentualnie ciśnienie wodoru może być zwiększone.
Związki o wzorze (Γ) można ponadto wytwarzać przez przekształcanie związków o wzorze (I) w każdy inny związek zgodnie ze znanymi reakcjami przekształcania grup funkcyjnych.
Związki o wzorze (I) można także przekształcać w odpowiednie postacie N-tlenków zgodnie ze znanymi procedurami przekształcania trójwartościowego azotu w jego postać N-tlenku. Tę reakcję N-utleniania można ogólnie prowadzić drogą reakcji substancji wyjściowych o wzorze (I) z odpowiednim nadtlenkiem organicznym lub nieorganicznym. Odpowiednie nadtlenki nieorganiczne obejmują, np. nadtlenek sodowy, nadtlenek potasowy; odpowiednie nadtlenki organiczne mogą obejmować nadtlenokwasy, takie jak, na przykład kwas nadbenzoesowy lub podstawiony chlorowcem kwas nadbenzoesowy, np. kwas 3-chloronadbenzoesowy, kwasy nadalkano187 345 karboksylowe, np. kwas nadoctowy, alkilohydronadtlenki, np. hydronadtlenek tert-butylu. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są, na przykład, woda, niższe alkanole, np. etanol, itp., węglowodory, np. toluen, ketony, np. 2-butanon, węglowodory chlorowcowane, np. dichlorometan, oraz mieszaniny takich rozpuszczalników.
Związki pośrednie o wzorze (II) można ogólnie wytwarzać w sposób przedstawiony w poniższych paragrafach. Pewne związki pośrednie o wzorze (II) są znane z publikacji
J. Med. Chem. 22:677-683 (1979) i J. Med. Chem. 29:2093-2099 (1986).
Przykładowo, związki pośrednie o wzorze (II) można wytwarzać za pomocą uwodorniania związków pośrednich o wzorze (VI), w którym R1 oznacza atom wodoru, a P oznacza odpowiednią grupę zabezpieczającą taką jak, np. benzyl i następnie usuwa się grupę zabezpieczającą P. Na przykład, gdy P oznacza benzyl, to P można usunąć za pomocą katalitycznego uwodorniania stosując pallad na węglu, w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji i w obecności wodoru.
(V-1)cis (V-2)trans
Wspomniana reakcja uwodorniania może dać związki pośrednie o wzorze (V-l), w których konfiguracja między atomem wodoru na atomie węgla 4a i atomem węgla na atomie węgla 9b ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego jest zdefiniowana jako cis, gdy związki pośrednie o wzorze (VI) poddaje się, znanym ze stanu techniki, katalitycznym procedurom uwodorniania, takim jak np. mieszaniu w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji, np. metanolu lub metanolowym roztworze amoniaku, w obecności odpowiedniego katalizatora, np. niklu Raney'a lub palladu na węglu, w obecności wodoru. W celu przyspieszenia szybkości reakcji można podwyższać temperaturę w zakresie od temperatury pokojowej do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej w warunkach powrotu skroplin i, ewentualnie, ciśnienie gazowego wodoru może być podniesione. Związki o wzorze (V-2), w których konfiguracja między atomem wodoru na atomie węgla 4a i atomie wodoru na atomie węgla 9b ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego jest zdefiniowana jako trans, można wytwarzać poddając związki pośrednie o wzorze (V) działaniu odpowiedniego reagenta, takiego jak np. kompleks BH3-tertahydrofuran w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji, np. tetrahydrofuran, w sposób opisany w publikacji J. Med. Chem. 23:949952 (1980); lub NaBH w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji, np. eterze 2-metoksyetylowym.
Związki pośrednie o wzorze (V-a), zdefiniowane jako związki pośrednie o wzorze (V), w którym R 1 oznacza atom wodoru, można przetwarzać w związki pośrednie o wzorze (V-b), w którym R1 ma takie samo znaczenie jak R1 ale inne niż atom wodoru, przez poddanie związku pośredniego o wzorze (V-a), znanym ze stanu techniki, wyżej opisanym, metodom N-alkilowamia.
N-alkilowanie
(V-b)
187 345
Liczne związki pośrednie i substancje wyjściowe są związkami znanymi, które można wytwarzać zgodnie ze znanymi sposobami postępowania. Przykładowo, związki pośrednie o wzorze (VI) i ich sposoby wytwarzania opisano w J. Med. Chem. 9:436-438 (i^-j-i)., J.C.S.(C) I235 (1968), J. Org. Chem. 44:1063-1068 (I979) i J. Med. Chem. 23:635-643 (i980). Także związki o wzorze (III) i sposoby ich wytwarzania przedstawiono w zgłoszeniach patentowych ΕΡ-Α-00372β5, EP-A-0070053, EP-A-0II0435, EP-A-0196132 i EP-A0378255.
Związki o wzorze (I) i pewne związki pośrednie według niniejszego wynalazku zawierają co najmniej jeden asymetryczny węgiel. Czyste stereochemiczne odmiany izomeryczne wspomnianych związków i związków pośrednich można otrzymywać zgodnie ze znanymi ze stanu techniki sposobami postępowania. Przykładowo, diastereoizomery można rozdzielać metodami fizycznymi, takimi jak selektywna krystalizacja lub techniki chromatograficzne, np. rozdział w przeciwprądzie, chromatografia cieczowa, itp. metody. Enancjomery można otrzymywać z mieszanin racemicznych przez, w pierwszej kolejności, przekształcanie wspomnianych mieszanin racemicznych za pomocą odpowiednich środków rozdzielających, na przykład, chiralnych kwasów, w mieszaniny diastereoizomerycznych soli lub związków; a następnie fizyczny rozdział tych mieszanin diastereoizomerycznych soli lub związków, za pomocą, na przykład, selektywnej krystalizacji lub technik chromatograficznych, np. chromatografii cieczowej lub podobnych metod; i na zakończenie, przekształcanie wyodrębnionych diastereoizomerycznych soli lub związków w odpowiednie enancjomery. Alternatywny sposób rozdzielania enancjomerów związków o wzorze (I) i związków pośrednich obejmuje chromatografię cieczową, a zwłaszcza chromatografię cieczową ze stacjonarną fazą chiralną.
Czyste stereochemiczne odmiany izomeryczne związków o wzorze (I) można również otrzymywać z czystych stereochemicznych odmian izomerycznych odpowiednich związków pośrednich lub substancji wyjściowych, pod warunkiem, że przebiegające reakcje zachodzą stereospecyficznie. Czyste i mieszane stereochemiczne odmiany izomeryczne związków o wzorze (I) objęte są zakresem n^i^^^j^^^go wynalazku.
Związki o wzorze (I) wykazują ośrodkowe działanie antagonistyczne wobec dopaminy w połączeniu z ośrodkowym działaniem antagonistycznym wobec serotoniny co można stwierdzić w teście „Test apomorfmy, tryptaminy, norepinefryny u szczurów” opisany w przykładzie farmakologicznym C.i. Antagoniści ośrodkowego działania dopaminy są silnymi lekami antypsychotycznymi, a zwłaszcza gdy równocześnie wykazują antagonizm wobec serotoniny. Ponadto, wiele z tych związków wykazuje brak istotnego a-adrenergicznego działania antagonistycznego w teście norepinefryny, sugerując brak działania obniżającego ciśnienie.
Związki według wynalazku także wykazują interesujące działanie farmakologiczne w teście „Test mCPP na szczurach”, który to test opisano w WO 96/14320.
Związki o wzorze (I), farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne, stereochemiczne odmiany izomeryczne lub postacie N-tlenków tych związków, są antagonistami neuroprzekaźników serotoniny i dopaminy. Antagonizm wspomnianych neuroprzekaźników będzie zmniejszał lub łagodził różne symptomy związane ze zjawiskiem wywołanym przez uwalnianie, a zwłaszcza, nadmierne uwalnianie tych neuroprzekaźników. Terapeutyczne wskazania dla stosowania niniejszych związków mieszczą się głównie w obszarze CNS (ośrodkowy układ nerwowy), a zwłaszcza w chorobach psychotycznych, takich jak schizofrenia, depresja, neurozy, psychozy, choroby dwubiegunowe, zachowania agresywne, lęk, migrena, itp. Ponadto, serotonina jest silnym czynnikiem zwężającym oskrzela i naczynia, a więc antagoniści ci mogą być stosowani przeciwko chorobom nadciśnieniowym i naczyniowym. Ponadto, antagoniści serotoniny powiązano z szeregiem innych właściwości, takich jak, zmniejszenie łaknienia i przyczynianie się do utraty wagi, którego można dowieść przez skuteczne zwalczania otyłości; a także łagodzenie objawów związanych z próbami przerwania nałogu picia i palenia. Związki według wynalazku wydają się również być użyteczne jako środki terapeutyczne w leczeniu autyzmu.
Wynalazek niniejszy dotyczy także zastosowania związków o wyżej zdefiniowanym wzorze (I) jako leku.
187 345
Ze względu na użyteczne właściwości przedmiotowych związków w leczeniu lub zapobieganiu chorób związanych z uwalnianiem, a zwłaszcza w nadmiernym uwalnianiu dopaminy i/lub serotoniny, niniejszy wynalazek zapewnia sposób leczenia zwierząt ciepłokrwistych cierpiących na takie choroby, a zwłaszcza choroby psychotyczne, przy czym sposób ten polega na układowym podawaniu terapeutycznej ilości związku o wzorze (I), N-tlenku lub farmaceutycznie dopuszczalnej soli addycyjnej tego związku, skutecznej w leczeniu chorób związanych z uwalnianiem lub nadmiernym uwalnianiem dopaminy i/lub serotoniny, a zwłaszcza chorób psychotycznych, takich jak schizofrenia, depresja, neurozy, psychozy, choroby dwubiegunowe, zachowania agresywne, lęk, migrena, itp.
Dla ułatwienia podawania, przedmiotowe związki można formułować w różne postacie w zależności od drogi podawania. W celu wytworzenia środków według wynalazku skuteczną terapeutycznie ilość danego związku, ewentualnie w postaci soli addycyjnej lub wolnego kwasu lub wolnej zasady, jako substancji czynnej, łączy się w jednorodną mieszaninę z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem. Nośnik ten może mieć różna postać w zależności od postaci preparatu przeznaczonego do podawania. Te środki farmaceutyczne korzystnie wytwarza się w postaci dawkowanej, korzystnie odpowiedniej do podawania doustnego, podskórnego lub wstrzykiwania pozajelitowego. Przykładowo, przy wytwarzaniu środków w postaci dawkowanej do podawania doustnego, można stosować dowolne zwykłe nośniki farmaceutyczne, takie jak na przykład woda, glikole, oleje, alkohole, itp., w przypadku preparatów ciekłych, takich jak zawiesiny, syropy, eliksiry i roztwory; względnie nośniki stałe, takie jak skrobie, cukry, kaolin, środki poślizgowe, środki wiążące, środki dezintegrujące, itp. w przypadku proszków, pigułek, kapsułek i tabletek. Ze względu na łatwość podawania, tabletki i kapsułki stanowią najkorzystniejsze postacie dawkowane do podawania doustnego, w którym to przypadku oczywiście stosuje się stałe nośniki farmaceutyczne. W środkach do podawania pozajelitowego, nośniki zwykle zawierają jałową wodę, co najmniej w większej części, jakkolwiek mogą zawierać inne składniki, na przykład polepszające rozpuszczalność. Można, na przykład, wytwarzać roztwory do wstrzykiwania, w których nośnik stanowi roztwór solanki, roztwór glukozy lub mieszaninę roztworów solanki i glukozy. Roztwory do wstrzykiwania zawierające związki o wzorze (I) można sporządzać w postaci oleju o przedłużonym działaniu. Odpowiednimi olejami przeznaczonymi do tego celu są np. olej arachidowy, olej sezamowy, olej z ziaren bawełny, olej kukurydziany, olej sojowy, syntetyczne estry gliceryny o długich łańcuchach kwasów tłuszczowych i mieszaniny takich i innych olejów. Można także wytwarzać zawiesiny do wstrzykiwania, z użyciem odpowiednich ciekłych nośników, środków suspendujących itp. W środkach przeznaczonych do podawania przez skórę, nośnik ewentualnie zawiera środek polepszający wnikanie i/lub odpowiedni środek zwilżający, ewentualnie w połączeniu z różnego rodzaju dodatkami w mniejszych ilościach, które nie wywierają znaczącego szkodliwego wpływu na skórę. Dodatki takie mogą ułatwiać podawanie przez skórę i/lub mogą być pomocne przy wytwarzaniu żądanych środków Środki te można ' podawać w różny sposób, np. jako plaster zapewniający wnikanie przez skórę, miejscowo lub jako maść. Sole addycyjne związków o wzorze (I), dzięki ich zwiększonej rozpuszczalności w wodzie w porównaniu z odpowiadającymi im wolnymi zasadami lub wolnymi kwasami, są oczywiście bardziej odpowiednie do wytwarzania środków wodnych.
Szczególnie korzystnie, w celu łatwego podawania i ujednolicenia dawki, wyżej wspomniane środki farmaceutyczne sporządza się w postaci jednostkowej dawki. Stosowane w opisie i zastrzeżeniach określenie postać dawki jednostkowej odnosi się do fizycznie odrębnych jednostek odpowiednich jako dawka jednostkowa, przy czym każda jednostka zawiera określoną ilość składnika czynnego, obliczoną w celu wywołania pożądanego skutku terapeutycznego, w połączeniu z wymaganym nośnikiem farmaceutycznym. Przykładami takich postaci jednostkowych są tabletki (w tym tabletki znaczone i powlekane), kapsułki, pigułki, opakowania zawierające proszek, opłatki, roztwory i zawiesiny do wstrzykiwania, opakowania zawierające objętość łyżeczki deserowej i łyżki stołowej, itp., oraz ich wielokrotności.
Specjaliści w leczeniu takich chorób będą mogli określić skuteczną ilość na podstawie wyników przedstawionych poniżej testów. Skuteczna dzienna dawka terapeutyczna będzie równała się od około 0,001 mg/kg do około 1 mg/kg ciężaru ciała, bardziej korzystnie od około 0,01 mg/kg do około 0,2 mg/kg ciężaru ciała.
187 345
Następujące przykłady ilustrują wynalazek nie ograniczając jego zakresu.
Część doświadczalna
W dalszej części „TUF” oznacza tetrahydrofuran, „DIPE·” oznacza eter diizopropylowy, „DCM” oznacza dichlorometan, „DMF” oznacza N,N-dimetyloformamid, a „ACN” oznacza acetonitryl.
A. Wytwarzanie związków pośrednich
Przykład A.1
Mieszaninę 1,3,4,5-tetrahydro-2H-pirydo[4,3-b]indolo-2-karboksylanu etylu (49,2 g), wytworzonego w sposób opisany w J. Med. Chem. 23:635-643 (1980), w NH3/CH3OH (400 ml) uwodorniono jako katalizator stosując nikiel Raney'a (5 g). Mieszaninę ochłodzono, a katalizator przesączono. Przesącz odparowano. Pozostałość rozpuszczono w bezwodnym eterze etylowym (600 ml) i przez roztwór przepuszczano HC1 (g) w ciągu 30 minut. Otrzymany osad przesączono, rozpuszczono w wodzie (200 ml) i wyekstrahowano eterem etylowym (100 ml). Warstwę organiczną wyodrębniono, wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość zestalono w DIPE (150 ml), ochłodzono do 0°C, przesączono i wysuszono otrzymując 34,3 g (70%) (±)-cisL3,4.4aJ.9b-lhksahyidr>2H-piirxlo[4.3-b|i.ndolo-2-karboksylan etylu (związek pośredni 1).
Przykład A.2
Mieszaninę związku pośredniego 1 (22,46 g), kwasu benzoesowego (11,8 g) i tiofenu (4%, 2 ml) w metanolu (440 ml) uwodorniono stosując jako katalizator pallad na węglu (10%, 3 g). Po wychwyceniu wodoru (1 równoważnik), katalizator przesączono. Przesącz odparowano, otrzymując 30 g (99%) (+)-cziy-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-5-(fenylometylo)-2H-pirydo[4,3-b]indolo-2-karboksylan etylu (związek pośredni 2). W podobny sposób wytworzono (±)-cis-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-5-(fenylometylo)-2H-pirydo[4,3-b]indolo-2-karboksylan etylu (związek pośredni 3) i (±)-czs-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-5-(fenylometylo)-2H-pirydo[4,3-b]indoło-2-karboksylan etylu (związek pośredni 4).
Przykład A.3
Mieszaninę związku pośredniego 4 (30,2 g) i wodorotlenku potasowego (50 g) w 2-propanolu (300 ml) mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 4 godziny. Rozpuszczalnik odparowano. Do pozostałości dodano wodę (250 ml) i organiczny rozpuszczalnik usunięto za pomocą destylacji azeotropowej. Wodną pozostałość ochłodzono i wyekstrahowano za pomocą DCM (2 x 200 ml). Warstwę organiczną wyodrębniono, wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość przemyto eterem naftowym (100 ml), przesączono i wysuszono, otrzymując 15,5 g (65%) (±)-cis-2, 3,4,4a, 5, 9b-hcksalpvdKy5-(Tenylonmyy°)-1 H-piiydo[4,3-b|indol (związek pośredni 5).
W podobny sposób wytworzono (±)-cis-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-5-(2-fenyloetylo)-lH-pirydo[4,3-b]indol (związek pośredni 6) i (±)-cis-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-5-metylo-lH-pirydo[4,3-b]indol (związek pośredni 7).
Przykład A.4
Mieszaninę monochlorowodorku 2,3,4.5-tetrahydro-8-metoksy-2-(fenylometylo)-lH-pirydo[4,3-b]indolu (39,5 g), wytworzonego w sposób opisany w J. Org. Chem. 44:10631068 (1979), w eterze 2-metoksyetylowym (250 ml) mieszano i chłodzono w łaźni lodowej pod strumieniem N2 W 8 porcjach dodano borowodorek sodowy (11,7 g). Mieszaninę mieszano przez całą noc w temperaturze pokojowej, a następnie ochłodzono do 5°C. Kroplami dodano lodowatą wodę (500 ml). Otrzymano osad. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Osad przesączono. Dodano 1,4-dioksan (350 ml) i całość mieszano. Powoli dodano HC1 (200 ml, 12N) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 1 godzinę, a następnie ochłodzono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość mieszano w wodzie (300 ml) i mieszaninę tę zalkalizowano za pomocą wodnego roztworu NaOH. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę. Mieszaninę wyekstrahowano DCM (2 x 200 ml). Połączone ekstrakty wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość rozpuszczono w DIPE (300 ml), a następnie przesączono i przesącz odparowano, otrzymując 11,3 g (b)-trans--2,3.4.4a,5,9b-heksahvdro-8-metoksy-2-(fenyllo'm^t;^dly)-1H-pir^'do[4.3-b]indol (związek pośredni 8).
187 345
W podobny sposób wytworzono (±)-trans-8-chloro-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2-(fenylometylo)-lH-pirydo[4,3-b]indol (związek pośredni 9).
Przykład A.5
Mieszaninę związku pośredniego 8 (11,3 g) w metanolu (250 ml) uwodorniono jako katalizator stosując pallad na węglu (10%, 2 g). Po wychwyceniu całego wodoru (1 równoważnik), katalizator przesączono i przesącz odparowano. Pozostałość zestalono w DIPE (30 ml). Osad przesączono i wysuszono, otrzymując 6,1 g (78%) (+)-trans-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-8-metoksy-lH-pirydo[4,3-b]indol (związek pośredni 10).
Przykład A.6
Do roztworu związku pośredniego 9 (45 g) w DCM (500 ml) dodano węglan sodowy (20,1 g). W 0°C, kroplami dodano chloromrówczan etylu (20,6 g). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w 5°C, a następnie przez 24 godziny w temperaturze pokojowej. Dodano więcej węglanu sodowego (20,1 g). Kroplami dodano więcej chłoromrówczanu etylu (20,6 g) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez całą noc w temperaturze pokojowej. Osad przesączono i przesącz odparowano. Pozostałość przeprowadzono w stan zawiesiny w eterze naftowym (200 ml), zdekantowano i pozostałość rozpuszczono w ACN (100 ml). Wykrystalizował związek. Mieszaninę ochłodzono do 0°C. Osad przesączono i wysuszono, otrzymując 26,5 g (50%) (iTtrans^-chloroGAAa^b-tetrahydro^H-pirydoiA^-bjindolo^S^HEdikarboksylan dietylu.
Przykład A.7
Stosując taką samą procedurę reakcji jak opisano w przykładzie A.3, związek pośredni 11 poddano hydrolizie z wytworzeniem (±)-tran.s-8-chloro-2,3,4,4a,5,9b-heksiahycbo-1H-pirydo[4,3-b] indolu (związek pośredni 12).
Przykład A.8
Kompleks borowodór-THF (1:1) (400 ml) przeniesiono do 4-szyjnej kolby za pomocą strzykawki (w strumieniu N2). Roztwór ten ochłodzono do 10°C. W ciągu 1 godziny, w 0-5°C, dodano roztwór 2,3,4,5-tetrahydro-2-(fenylometylo))łH-pirydo[4,3-b]indolu (52,5 g), wytworzonego w sposób opisany w J. Med. Chem. 9:436-438 (1966), w THF (400 ml). W temperaturze pokojowej, mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 4 godziny. Dodano 6N HC1 (300 ml). Organiczny rozpuszczalnik usunięto przez odparowanie. Do pozostałości dodano dioksan (400 ml) i mieszaninę mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik odparowano. Do pozostałości dodano wodę (300 ml) i mieszaninę zalkalizowano za pomocą rozcieńczonego roztworu NaOH. Mieszaninę tę wyekstrahowano za pomocą DCM. Wyodrębniono warstwę organiczną, wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej nad żelem krzemionkowym (eluent: CHCI3/CH3OH 95/5). Czyste frakcje zebrano i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość (20 g) przekrystalizowano z DlPE (100 ml). Kryształy przesączono i wysuszono, otrzymując 7,5 g (14%) (±)-trans-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2-(fenylometylo)-2H-pirydo[4,3-b]indolu (związek pośredni 13).
Przykład A.9
Stosując taką samą procedurę reakcji jak opisana w przykładzie A.5, związek pośredni 13 przekształcono w (±)-trans-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-1H-pirydo[4,3-b] indol (związek pośredni 14).
B. Wytwarzanie związków końcowych
Przykład B.l
Mieszaninę 3-(2-chloroetylo)-2-metylo-4H-pirydo[1,2-a]pirymidyn-4-onu (2,45 g), ujawnionego w EP-0196132, związku pośredniego 5 (2,7 g), węglanu sodowego (3,3 g) i jodku potasowego (0,1 g) w ketonie metyloizobutylowym (250 ml) mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 18 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono, przesączono i przesącz odparowano. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej nad żelem krzemionkowym (eluent: CHCI3/CH3OH 90/10). Czyste frakcje zebrano i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość przekrystalizowano z ACN (25 ml). Kryształy przesączono i wysuszono, otrzymując 2,3 g (50%) (±)-cis-3-{214
187 345
-[1,3,4,4r,9b-hrksahydro-5-(frnyloRetyloj-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-ilo]etylo}-2-metylo-4H-pirydo[l,2-a]piryRidyz-4-on (związek 9, t.t. 145,1°C).
Przykład B.2
Mieszaninę 6-(2-uhloro-tylo)-7-Retylo-5H-tiazolo[3,2-a]pirymidyn-5-onu (3,4 g), wytworzonego w sposób opisany w EP-A-0070053, związku pośredniego 14 (2,6 g), węglanu sodowego (4,8 g) i jodku potasowego (0,1 g) w ketonie metyloizobutylowyR (70 ml) mieszano przez 18 godzin w 90°C. Rozpuszczalnik odparowano. Dodano wodę (100 ml) i mieszaninę tę wyekstrahowano za pomocą DCM. Wyodrębnioną warstwę organiczną wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej nad żelem krzeRionkoρyR (eluent: CHCI3/CH3OH 95/5). Czyste frakcje zebrano i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość poddano działaniu ACN (15 ml). Substancję stałą przesączono i wysuszono, otrzymując 1,5 g (28%) (±)-trazs-6-[2-(1,2,3,4,4a,9b-heksahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-iio)etylo]-7-Retylo-5H-tiazolo[3,2-a]piryRidyz-5-onu (związek 11, t.t. 152,2°C).
Przykład B.3
Stosując taką samą procedurę reakcji jak opisaną w przykładzie B.l, 1,6-(2-chlorortylo)-7-Retylo-5H-tiazolo [3,2-a]piryRidyn-5-on (3,4 g), wytworzony w sposób opisany w EP-A0070053, poddano reakcji z (±)-tr<3zs-8-fluoro-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-lH-pirydo[4,3-b]indolem, wytworzonym w sposób opisany w J. Mrd. Chem. 22:677-683 (1979), z wytworzeniem (+)-trazt-6-[2-(8-fiuoro-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-iio)etylo]-7-metylo-5H-tiazolo[3,2-a]piryRidyn-5-ozu (związek 15, t.t. 140,9°C.
Przykład B.4
Mieszaninę monobromowodorku 6-(2-broRortylo)-2,3-dihydro-7-m-tylo-5H-tiazolo[3,2-a]pirymidyz-5-onu (3,6 g), wytworzonego w sposób opisany w EP-0111435, (±')-trans-8-fluoro-5-(4-fluorofenylo)-2,3,4,4a,5,9b-heksahydro-lH-pirydo[4,3-b]indolu (2,9 g), opisanego w J. Med. Chem. 29:2093-2099 (1986) i węglanu sodowego (3,2 g) w dMf (70 ml) mieszano przez 18 godzin w 90°C. Ochłodzoną Rirsśazizę reakcyjną wlano do wody (400 ml) i otrzymany osad przesączono i rozpuszczono w DCM (200 ml). Ten organiczny roztwór przemyto wodą (50 ml), wysuszono, przesączono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość zestalono w DtPE (50 ml), przesączono i rozpuszczono w metanolu (300 ml). Roztwór poddano działaniu węgla aktywnego przez 30 minut. Mieszaninę przesączono przez dikalit. Przesącz odparowano. Pozostałość przemyto w metanolu (20 ml). Osad przesączono, wysuszono i oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej nad ż-l-R krś-miozkopyRl CHCI3/CH3OH 98/2). Czyste frakcje zebrano i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość przemyto metanolem (5 dl) i wysuszono, otrzymując: 1,5 g (31%) (±)-tra'zs-6-[2-[8-fluoro-5-(4-fluorofenylo)-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2H-pirydo [4,3 -b] indol-2-ilo] etylo] -2,3-dihydro-7-metylo-5H-tiazolo[3,2-a]piryRidyn-5-onu (związek 22,1.1. 110°C).
W tabelach 1 i 2 wytzuzególziono związki wytworzon- zgodnie z jednym z powyższych przykładów
Tabela 1
H R
R
H
187 345
Zw. nr Prz. nr R2 r1 H z 6 rJ -R -R - Dane fiz. (t.t. w CC)
1 B.2 H H cis -S-CH=CH- t.t. 165, 4°C
2 B.4 H H cis -S-CH=C(CH3)- t.t. 149, 6°C
3 B.2 H H cis -CH=CH-CH=CH- t.t. 109, 6°C
4 B.2 H -CH3 cis -S-CH=CH- •HC1*2 (H2O) / t.t. 167,4CC
5 B.l H -CH3 cis -CH=CH-CH=CH- •2HC1*3/2H2O t.t. 194°C
β B.4 H -CH3 cis -(CH2)4- •2HCL«1/2(H2O) t.t. 210,4°C
7 B.l H -CH2C6H5 cis -S-CH=CH- t.t. 132,8°C
8 B.l H -CMCM5 cis -FCHC-CHz- •1/2(H2O) t.t. 126,1°C
9 B.l H -CMC&M cis -CH=CH-CH=CH- t.t. 145,1°C
10 B.1 H -CH 2) 2C 6H5 cis -CH=CH-CH=CH- t.t. 1C^^CC
11 B.2 H H trans -S—CH—CH— t.t. 152,5°C
12 B.4 H H trans -S-Oi=C(CH3)- t.t. 215,7°C
13 . B.4 H H trans —S-CH2-CH2- t.t. 99,1°C
14 B.2 H H trans -CH=CH-CH=CH- t.t. 172,8°C
15 B.3 F H trans -S-CH=CH- t.t. 140, 9°C
16 B.1 F H trans -S -CH^-C (CH3)- t.t. 83,2°C
17 B.2 F H trans -CH=CH-CH=CH- t.t. 193,7°C
18 B.l F H trans -(CH2) 4- t.t. 203, 5°C
19 B.2 H -CH3 trans -S-CH=CH- • (E) -butenodioan t.t. 205,0CC
187 345
Zw. nr Prz. nr R2 r1 H 4 H -R6-R7- Dane fiz. (t.t. w °C)
20 B.2 H -CH3 trans -CH=CH-CH=CH- •2HCl*H20 t.t. 240°C
21 B.2 H -CH3 trans -(CH2)4- •2HCl, t.t.>200°C
22 B.2 F trans -S-CH=CH- t.t. 197,20C
23 B.3 F trans -S-CH2-CH2- t.t. 110°C
24 B. 4 F trans -S-CH=C(CH3)- t.t. 184,70:
25 B.2 F -o-* trans -(CH2)4- t.t. 145, 5°0
26 B.l Cl H trans -S-CH=CH- t.t. 224,90C
27 B.l Cl H trans -S-CH=C(CH3)- t.t. 201,30C
28 B.l Cl H trans -CH=CH-CH=CH- t.t. 192,60
29 B.l -OCH3 H trans -S-CH=CH- t.t. 201,40C
30 B.l -OCH3 H trans -CH-CH-CH=CH- t.t. 166,80
Tabela 2
(trans)
187 345
Zw. Prz. R2 r1 R5 R6 R7 Dane fiz.
nr nr (t.t. w CC)
31 B.1 F H -CH3 -NHC—Cs— -CH3 t.t. 96, 8°
32 B.2 F -CH3 -NHCH 2C 6H 5 -CH3 t.t. 217,2°
33 B.2 H -CH3 -C 6H 5 -CH=CH-CH=CH- •2HC1*H20
t.t. 193,2°
*: R- i r7 wzięte razem tworządwuwartościowy rodnik o wzorze -R--R7C. Przykład farmakologiczny
Przykład C.i: „Test apomorfiny, tryptaminy, norepinefryny (ATN) na szczurach”
Antagonistyczne działanie ośrodkowe wobec dopaminy i antagonistyczne działanie ośrodkowe wobec serotoniny przedmiotowych związków udowodniono danymi doświadczalnymi otrzymanymi w złożonym teście apomorfmy (APO), tryptaminy (TRY) i norepinefryny (NOR) na szczurach. Ten złożony test apomorfmy, tryptaminy i norepinefryny opisano w publikacji Arch. Int. Pharmacodyn., 227, 238-253 (i977) i przedstawiono empiryczne równanie względnej specyficzności, które leki mogą wywoływać, zwłaszcza na neuroprzekaźniki ośrodkowego układu (CNS), jak również obwodowego układu. W teście tym obserwowano szczury pod względem efektów lub odpowiedzi wskazywanych przez działanie obwodowe lub układowe. Obwodowy antagonizm wobec dopaminy określono przez prowokację szczurów, którym podskórnie wstępnie podano różne dawki testowanego związku, za pomocą apomorfiny, która jest agonistą dopaminy. Następnie, antagonizm wobec serotoniny oznaczono przez prowokację tych samych szczurów, którym wstępnie podskórnie podano różne dawki testowanego związku, za pomocą tryptaminy, która jest agonistą receptorów 5HT2 serotoniny. W tym teście można także zbadać zarówno układowe jak i ośrodkowe antagonistyczne działanie wobec serotoniny. Antagoniści ośrodkowego działania serotoniny są silnymi lekami antypsychotycznymi, a zwłaszcza gdy równocześnie wykazują antagonizm wobec dopaminy w pierwszej części tego testu. Na koniec, a-adrenergiczne działanie antagonistyczne testowanych związków określa się przez prowokację tych samych szczurów, którym wstępnie podano różne dawki testowanego związku, za pomocą norepinefiyny, która jest a-adrenergicznym agonistą.
Dane doświadczalne zebrano w tabeli 3 i wyrażono w wartościach ED50 w mg/kg masy ciała, która została zdefiniowana jako dawka, która zabezpiecza 50% testowanych zwierząt przed istotną odpowiedzią wywołaną przez wyżej wymienione substancje prowokujące. W kolumnie APO wyszczególniono wyniki prowokacji amorfmą, wskazując na ośrodkowy i obwodowy układ antagonistyczny wobec dopaminy. W kolumnie TRY - drgawki i TRY przekrwienie wyszczególniono wyniki prowokacji tryptaminą, wskazując, odpowiednio, układowe i obwodowe działanie antagonistyczne wobec serotoniny. W kolumnie NOR wyszczególniono wyniki prowokacji norepinefryną, wykazując a-adrenergiczne działanie antagonistyczne. Korzystne właściwości farmakologiczne związków o wzorze (I) polegają na ich silnym antagonistycznym działaniu układowym wobec dopaminy (kolumna APO) i serotoniny (kolumna TRY, drgawki).
187 345
Tabela 3
Związek Złożony test na szczurach, ED5C) w mg/kg
numer APO TRY drgawki TRY przekrwienie NOR
11 0,31 0,31 <0,04 >10
12 1,25 1,25 0,02 >10
13 2,5 5 <0,04 >10
14 0,31 1,25 <0,16 >10
15 0,31 0,31 <0,0025 >10
16 0,25 0,45 0,015 >10
17 0,08 0,5 <0,04 >10
18 0,31 2 0,02 >10
19 8 1,25 0,31 5
20 1,25 1,25 <0,63 5
22 1,25 1,25 0,08 0,5
23 0,12 0,08 <0,01 0,03
24 5 1,25 <0,04 0,31
25 0,31 0,12 0,02 0,08
26 0,03 0,02 0,005 >10
27 0,31 0,31 0,005 >10
28 0,08 0,12 0,005 >10
29 5 5 0,02 >10
30 >10 2 <0,16 >10
31 1,25 >10 <0,16 >10
D. Przykłady kompozycji
Stosowane w niniejszych przykładach określenie „substancja czynna” (A.I.) dotyczy związku 0 wzorze (I), farmaceutycznie dopuszczalnej soli addycyjnej lub stereochemicznej odmiany izomerycznej tego związku.
Przykład D. 1. Kapsułki g A.I., 6 g laurylosiarczanu sodowego, 56 g skrobi, 56 g laktozy, 0,8 g koloidalnego dwutlenku krzemu i 1,2 g stearynianu magnezowego energicznie wymieszano. Powstałą mieszaniną napełniono 1000 odpowiednich utwardzonych kapsułek żelatynowych, przy czym każda zawierała 20 mg A.I.
Przykład D.2. Tabletki powlekane
Wytwarzanie rdzenia tabletki
Mieszaninę 100 g A.I., 570 g laktozy i 200 g skrobi dobrze wymieszano i następnie zwilżono roztworem 5 g dodecylosiarczanu sodowego i 10 g pcliwinylopirclidcnu w około 200 ml wody. Wilgotną mieszaninę przesiano, wysuszono i przesiano ponownie. Następnie dodano do niej 100 g celulozy mikrokrystalicznej i 15 g uwodornionego oleju roślinnego. Całość dobrze wymieszano i sprasowano w tabletki otrzymując 10000 tabletek, z których każda zawierała 10 mg substancji czynnej.
187 345
Powłoka
Do roztworu 10 g metylocelulozy w 75 ml skażonego etanolu dodano roztwór 5 g etylocelulozy w 150 ml dichlorometanu. Następnie do mieszaniny dodano 75 ml dichlorometanu i 2,5 ml
1,2,3-propanotriolu. 10 g glikolu polietylenowego stopiono i rozpuszczono w 75 ml dichlorometanu. Roztwór ten dodano do poprzedniego i do mieszaniny następnie dodano 2,5 g heptanokarboksylanu magnezowego, 5 g poliwinylopirolidonu, 30 ml stężonej zawiesiny barwnika i całość poddano homogenizacji. Tak otrzymaną mieszaniną powleczono rdzenie tabletek w urządzeniu do powlekania.
Przykład D.3. Roztwory do podawania doustnego g 4-hydroksybenzoesanu metylu i 1 g 4-hydroksybenzoesanu propylu rozpuszczono w 4 1 wrzącej wody. W 3 1 tego roztworu rozpuszczono najpierw 10 g kwasu 2,3-dihydroksybutanodiowego i następnie 20 gramów A.I. Powstały roztwór połączono z pozostałą częścią poprzedniego roztworu i do mieszaniny dodano 12 1 1.2,3-ptOpanotriolu oraz 3 1 70% roztworu sorbitu. W 0,5 1 wody rozpuszczono 40 g sacharyny sodowej i do roztworu dodano 2 ml esencji truskawkowej i 2 ml esencji agrestowej. Powstały roztwór połączono z poprzednim i dodano wodę do otrzymania objętości 20 1 uzyskując roztwór do podawania doustnego, zawierający 5 mg A.I. w łyżeczce (5 ml) . Roztworem napełniono odpowiednie pojemniki.
Przykład D.4. Roztwór do wstrzykiwania
1,8 g 4-hydroksybenzoesanu metylu i 0,2 g 4-hydroksybenzoesanu propylu rozpuszczono w około 0,5 1 wrzącej wody do wstrzykiwania. Podczas mieszania, po schłodzeniu do około 50°C, dodano 4 g kwasu mlekowego, 0,05 g glikolu propylenowego i 4 g A.I. Roztwór schłodzono do temperatury pokojowej i uzupełniono wodą do wstrzykiwania do objętości 1 1, co dało roztwór zawierający 4 mg/ml A.I. Roztwór wyjałowiono przez przesączenie i napełniono nim jałowe pojemniki.
187 345
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (10)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe o wzorze (I) w którym
    Alk oznacza Ci--alkilen;
    R'oznacza atom wodoru, Cie-alkil, aryl lub aryloCi-6-alkil; każdy R2, R3 i R4 jest niezależnie od siebie wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, atom chlorowca, hydroksyl, grupę nitrową, grupę cyjanową, trifluorometyl, Ci-6-ałkil, Ci_6-alkoksyl, grupę C[—alkilotio, grupę merkapto, grupę aminową, grupę mono- i di(Ci-,-alkilo)aminową, karboksyl, Ci-5-alkoksykarbonyl i Cii-alkilokarbonyl;
    R5 oznacza atom wodoru, Cu,-alkil, fenyl lub fenyloCi-6-alkil;
    R- oznacza atom wodoru, Ci6-alkil, Ci-ó-aUkoksyl, grupę Ci-6-alkilotio lub rodnik o wzorze -NR8R9, w którym każdy R8 i R9 niezależnie od siebie jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, Ci-5-alkil, fenyl, lub fenyloCi-s-alkil;
    R7 oznacza atom wodoru lub C—-alkil; albo
    R6 i R wzięte razem mogą tworzyć dwuwartościowy rodnik o wzorze -R -R -, w którym -R6-R7, oznacza
    -CH2-CH2-CH2- (a-l),
    -CH2-CH2-CH2-CH2- !-^),
    -CH=CH-CH2- (a-3),
    -CH2-CH=CH- (a-4) , lub
    -CH=CH-CH=CH- (h-);
    w których jeden lub dwa atomy wodoru rodników (a-l) do (a-5), każdy niezależnie, może być zastąpiony atomem chlorowca, Ci-6-alkilem, aryloCi-s-alkilem, trifluorometylem, grupą aminową, hydroksylem, Ci-g-alkoksylem lub Cll6-alkilokarbonyloksylem; względnie, gdy to jest możliwe, dwa geminalne atomy wodoru są zastąpione Ci-ó-aakilidenem lub aryloCi—alkilidenem;
    względnie -R--R7- może także oznaczać
    -S-CH2-CH2- (a-ó),
    -S-CH2-CH2-CH2- (a-7),
    -S-CH=CH- (a-8),
    -NH-CH2-CH2- (a-9),
    -NH-CH2-CH2-CH2- (a-I0),
    -NH-CH=CH- (a-ii),
    -NH-CH=N- (a-i2),
    -S-CH=N- (a-i3) lub
    -CH=CH-0- (a-i4);
    w których jeden lub dwa, gdy to jest możliwe, atomy wodoru w rodnikach (a--) do (a-i4), każdy niezależnie od siebie, mogą być zastąpione przez C—j-alkil lub aryl; przy czym aryl oznacza fenyl
    187 345 lub fenyl podstawiony jednym, dwoma lub trzema podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, hydroksyl, grupę nitrową, grupę cyjanową, trifluorometyl, C1-6-alkil, Ci-,-alkoksyi, grupę Ci—-alkilotio, grupę merkapto, grupę aminową, grupę mono- lub di(C^^-alkilo)aminow-ą, karboksyl, C1-6-alkoksykarbonylową i (C-ralkilokarbonylowa;
    postacie N-tlenkowe, farmaceutycznie dopuszczalne sole i stereochemiczne postacie izomeryczne tego związku.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym jeden lub dwa atomy wodoru w rodnikach (a-l) do (a-5) są niezależnie od siebie zastąpione przez Cus-alkil, Cm,-alkoksyl, hydroksyl lub Ciio-alkilokarbonyloksyl; i jeden, lub gdy jest to możliwe dwa atomy wodoru w rodnikach (a-6) do (a-14), niezależnie od siebie są zastąpione przez Ciis-alkil.
  3. 3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym konfiguracja między atomem wodoru na węglu 4a i atomem wodoru na atomie 9b ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego jest zdefiniownana jako trans.
  4. 4. Związek według zastrz. 1 do 3, w którym R? i R7 wzięte razem tworzą dwuwartościowy rodnik o wzorze (a-l), (a-5), (a-6) lub (a-8), w którym jeden z atomów wodoru może być zastąpiony przez Ci_6-alkil; a R3 oznacza fenyl lub Cus-alkil.
  5. 5. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym Ri oznacza atom wodoru, R2 oznacza atom chlorowca, obydwa R3 i R4 oznaczają atom wodoru; Alk oznacza Ci-2-alkilen, R3 oznacza fenyl lub Cu6-alkil; a R, i R7 razem wzięte tworzą dwuwartościowy rodnik o wozrze (a-l), (a-5), (a-6) lub (a-8), w którym jeden z atomów wodoru może być zastąpiony przez Ci-6-alkiL
  6. 6. Związek według zastrz. 1, którym jest związek 3-[2-(8-fluoro-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol·-2-ilo)etylo]-2-metylo-4H-pirydo[l,2-a]piϊymidyn-4-on; 6-[2-(8-fluoro-1,3,4,4a,5,9b-heksahydro-2H-pirydo[4,3-d]indol-2-ilo)etylo]-7-metylo-5H-tiazolo[3,2-a]piiymidyn-5-on; lub 6-[2-(8-chloro-1,3,4,4a,5,9b-tetrahydro-2H-pirydo[4,3-b]indol-2-ilo)etylo]-7-metylo-5H-tiazolo[3,2-a]pirymidyn-5-on; stereoizomeryczne postacie i farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne tych związków, a także ich postacie N-tlenkowe.
  7. 7. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że zawiera farmaceutycznie dopuszczalny nośnik i jako składnik czynny terapeutycznie skuteczną ilość związku zastrzeganego zastrz. 1 do 6.
  8. 8. Sposób wytwarzania kompozycji farmaceutycznej zastrzeganej w zastrz. 7, znamienny tym, że terapeutycznie skuteczną ilość związku zastrzeganego w zastrz. 1 do 6, miesza się dokładnie z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
  9. 9. Związek określony w zastrz. 1 do 6 do stosowania jako lek.
  10. 10. Sposób wytwarzania związku zastrzeganego w zastrz., 1, znamienny tym, że a) związez pąśredpi o wzo roe (II), w którym R1, R2, RJ i R4 mają zdefiniowfne w aastrz. 1 znaczenie, poddaje się N-alkilowaniu za pomocą związku pośredniego o wzorze (ttt), w którym R3, R6, R7 i Alk mają zdefioniwane w zastrz. 1 znacśrnir, a W oznacza odpowiednią grupę odsśczepialzą, w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji i w obecności odpowiedniej zasady; b) związek pośzedm o ed^ciizr (Ε) poddąj e oię reei.sięyinemu N-alki lowakiu za pomorp aldehydu lub ketonu o wzorze (tV), w którym Alk'=0 pochodzi od grupy Alk przez zastąpienie dwóch gemizrlnych atomów wodoru przez grupę okso, a Alk i R3, R°, R7 mają zdefiniowane w zastrz. 1 znaczenia;
    187 345 dając związki o wzorze (I-a), w którym -Alk'H ma takie samo znaczenie jak Alk ale w którym atom węgla grupy Alk którym jest ona przyłączona do atomu azotu w pozycji 2 ugrupowania heksahydro-pirydo[4,3-b]indolowego ma co najmniej jeden atom wodom;
    lub, w razie potrzeby, przekształca się związki o wzorze (I) w każdy inny związek za pomocą znanych reakcji przekształcania; i ponadto, w razie potrzeby, związki o wzorze (I), działając kwasem przekształca się w terapeutycznie czynną nietoksyczną sól addycyjną z kwasem, lub działając zasadą przekształca się w sól addycyjną z zasadą lub odwrotnie, działając alkaliami przekształca się sól addycyjną z kwasem w postać wolnej zasady, lub działając kwasem przekształca się sól addycyjną z zasadą w postać wolnego kwasu; i, w razie potrzeby, wytwarza się stereochemiczne odmiany izomeryczne tych związków.
PL97330079A 1996-05-23 1997-05-15 Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe jako proleki antypsychotyczne PL187345B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP96201450 1996-05-23
PCT/EP1997/002710 WO1997044040A1 (en) 1996-05-23 1997-05-15 Hexahydro-pyrido(4,3-b)indole derivatives as antipsychotic drugs

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL330079A1 PL330079A1 (en) 1999-04-26
PL187345B1 true PL187345B1 (pl) 2004-06-30

Family

ID=8224021

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL97330079A PL187345B1 (pl) 1996-05-23 1997-05-15 Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe jako proleki antypsychotyczne

Country Status (22)

Country Link
US (1) US6057325A (pl)
EP (1) EP0902684B1 (pl)
JP (1) JP2000510860A (pl)
CN (1) CN1149996C (pl)
AT (1) ATE236636T1 (pl)
AU (1) AU714113B2 (pl)
CA (1) CA2254755C (pl)
CY (1) CY2381B1 (pl)
CZ (1) CZ287961B6 (pl)
DE (1) DE69720715T2 (pl)
DK (1) DK0902684T3 (pl)
ES (1) ES2196332T3 (pl)
IL (1) IL127177A (pl)
MY (1) MY125562A (pl)
NO (1) NO311724B1 (pl)
NZ (1) NZ332310A (pl)
PL (1) PL187345B1 (pl)
PT (1) PT902684E (pl)
SI (1) SI0902684T1 (pl)
TW (1) TW470745B (pl)
WO (1) WO1997044040A1 (pl)
ZA (1) ZA974470B (pl)

Families Citing this family (14)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP1136493A1 (en) * 2000-03-23 2001-09-26 Sanofi-Synthelabo 2-(Thienopyridinyl)pyrimidone, 2-(furopyridinyl)pyrimidone 2-(isoquinolinyl)pyrimidone, 2-(pyridoindolyl)pyrimidone and 2-(benzofuropyridinyl)pyrimidone derivatives
CA2453537A1 (en) 2001-08-08 2003-02-20 Pharmacia & Upjohn Company Therapeutic 1h-pyrido¬4,3-b|indoles
WO2004056324A2 (en) * 2002-12-19 2004-07-08 Bristol-Myers Squibb Company Substituted tricyclic gamma-carbolines as serotonin receptor agonists and antagonists
CN1882590B (zh) * 2003-09-17 2014-03-05 詹森药业有限公司 作为血清素受体调节剂的稠合杂环化合物
ES2319539T3 (es) * 2003-09-17 2009-05-08 Janssen Pharmaceutica Nv Compuestos heterociclicos condensados como moduladores del receptor de serotonina.
KR101168611B1 (ko) 2003-09-17 2012-08-03 얀센 파마슈티카 엔.브이. 세로토닌 수용체 조절자로서의 융합된 헤테로사이클릭 화합물
EP1944306A1 (en) * 2003-09-17 2008-07-16 Janssen Pharmaceutica, N.V. Fused heterocyclic compounds as serotonin receptor modulators
RU2338537C2 (ru) * 2006-01-25 2008-11-20 Сергей Олегович Бачурин СРЕДСТВО ДЛЯ ЛЕЧЕНИЯ ШИЗОФРЕНИИ НА ОСНОВЕ ГИДРИРОВАННЫХ ПИРИДО(4,3-b)ИНДОЛОВ (ВАРИАНТЫ), ФАРМАКОЛОГИЧЕСКОЕ СРЕДСТВО НА ЕГО ОСНОВЕ И СПОСОБ ЕГО ПРИМЕНЕНИЯ
MX2010001218A (es) * 2007-08-01 2010-04-07 Medivation Neurology Inc Metodos y composiciones para tratamiento contra esquizofrenia mediante uso de terapia combinada de agentes antipsicoticos.
AU2009308708B2 (en) 2008-10-31 2015-11-19 Medivation Technologies, Inc. Azepino [4, 5-b] indoles and methods of use
TWI477503B (zh) * 2008-10-31 2015-03-21 Medivation Technologies Inc 含有剛性部分之吡啶并〔4,3-b〕吲哚
US8791132B2 (en) 2011-02-18 2014-07-29 Medivation Technologies, Inc. Compounds and methods for treatment of hypertension
WO2014031165A1 (en) * 2012-08-22 2014-02-27 Medivation Technologies, Inc. Compounds and methods of treating diabetes
CN120607526B (zh) * 2024-05-31 2026-04-03 和径医药科技(上海)有限公司 三并环类化合物、其药物组合物及应用

Family Cites Families (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
AR205452A1 (es) * 1973-12-06 1976-05-07 Endo Lab Metodo para preparar nuevos trans-2, 3, 4, 4a, 5, 9b-hexahidro-5-fenil-1h-pirido(4,3-b) indoles
US4337250A (en) * 1979-07-30 1982-06-29 Pfizer Inc. Hexahydro-trans- and tetrahydropyridoindole neuroleptic agents

Also Published As

Publication number Publication date
ZA974470B (en) 1998-11-23
EP0902684B1 (en) 2003-04-09
DK0902684T3 (da) 2004-03-29
JP2000510860A (ja) 2000-08-22
IL127177A (en) 2003-10-31
CN1149996C (zh) 2004-05-19
EP0902684A1 (en) 1999-03-24
NO985389D0 (no) 1998-11-19
CA2254755A1 (en) 1997-11-27
ES2196332T3 (es) 2003-12-16
SI0902684T1 (en) 2003-10-31
MY125562A (en) 2006-08-30
NO311724B1 (no) 2002-01-14
DE69720715D1 (en) 2003-05-15
NO985389L (no) 1999-01-20
IL127177A0 (en) 1999-09-22
CY2381B1 (en) 2004-06-04
CZ377498A3 (cs) 1999-02-17
CN1219875A (zh) 1999-06-16
WO1997044040A1 (en) 1997-11-27
PT902684E (pt) 2003-08-29
CA2254755C (en) 2007-01-16
DE69720715T2 (de) 2004-03-11
ATE236636T1 (de) 2003-04-15
NZ332310A (en) 1999-08-30
CZ287961B6 (cs) 2001-03-14
AU714113B2 (en) 1999-12-16
US6057325A (en) 2000-05-02
TW470745B (en) 2002-01-01
AU2961697A (en) 1997-12-09
PL330079A1 (en) 1999-04-26

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CA2557541C (en) Pyrimidine derivatives
DE69613347T2 (de) Bizyklisch substituierte hexahydrobenz(e)isoindole mit alpha-1-adrenerg antagonistischer wirkung
US9969743B2 (en) Urea and amide derivatives of aminoalkylpiperazines and use thereof
SK282168B6 (sk) Aminometyl-2,3,8,9-tetrahydro-7h-1,4-dioxín[2,3-e]indol-8-óny a ich použitie
SK7032003A3 (en) Substituted pyrroloquinolines and pyridoquinolines as serotonin agonists and antagonists
PL187345B1 (pl) Pochodne heksahydro-pirydo(4,3-b)indolowe jako proleki antypsychotyczne
EP1178048B1 (en) Azabicycloalkane derivatives for use as serotonin reuptake inhibitors and 5HT2a antagonists
KR100603896B1 (ko) 테트라하이드로 감마-카르볼린
EP1057814B1 (en) Tetrahydrobenzindole derivatives
JP6267334B2 (ja) 5−ht6拮抗薬としてのピロロキノリン誘導体、それらの製造方法および使用
JPWO1999033804A1 (ja) テトラヒドロベンズインドール誘導体
PL189549B1 (pl) Pochodna 1,2,3,4-tetrahydro-benzofuro [3,2-c] pirydyny, jej zastosowanie, kompozycja farmaceutycznai sposób wytwarzania pochodnej 1,2,3,4-tetrahydro-benzofuro [3,2-c] pirydyny
AU2006228426A1 (en) Tetrahydro-pyridoazepin-8-ones and related compounds for the treatment of schizophrenia
KR100539724B1 (ko) 항정신병성약제로서의헥사하이드로-피리도(4,3-b)인돌유도체
JP2582799B2 (ja) 置換ヘキサヒドロアリ−ルキノリジン類
EP1178047A1 (en) Diazabicyclooctane derivatives and therapeutic uses thereof
JPH02221274A (ja) 新規な誘導体類

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20090515