PL187805B1 - Zamek bębenkowy oraz zespół złożony z zamka bębenkowego i klucza - Google Patents

Abstract

1. Zamek bebenkowy, majacy korpus zamka, zespól bebnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokól osi obrotu i posiadajacy wiele krazkowych bebenków, z których kazdy jest obrotowy wokól wymienionej osi obrotu wzgledem kazdego innego krazkowego bebenka, oraz boczny pret blokujacy do uniemozliwiania obrotu zespolu bebnowego wzgledem korpusu, kiedy zamek jest w polozeniu zamknietym, zna- mienny tym, ze krazkowe bebenki (5) obejmuja co najmniej jeden standardowy krazkowy bebe- nek (5) i co najmniej jeden dwuzadaniowy kraz- kowy bebenek (5a), natomiast boczny pret bloku- jacy (9) nie dziala, by uniemozliwic obrót zespo- lu bebnowego (2), kiedy kazdy krazkowy bebe- nek (5) jest w polozeniu roboczym obrotu w zgle- dem korpusu (1) i nie dziala równiez, kiedy standardowy krazkowy bebenek (5) lub kazdy standardowy krazkowy bebenek (5) jest w swym odpowiednim polozeniu roboczym, a dwuzada- niowy krazkowy bebenek (5a) lub kazdy dwuza- daniowy krazkowy bebenek (5a) znajduje sie w polozeniu obrotowym drugiego zadania wzgle- dem korpusu (1). FIG 4 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek bębenkowy oraz zespół złożony z zamka bębenkowego i klucza.

Zamki bębenkowe mają zwykle stosunkowo skomplikowaną konstrukcję i zawierają dużą liczbę części. W konsekwencji zamki takie są stosunkowo drogie w produkcji. Przykładowe zamki tego rodzaju są znane z opisów patentowych US nr 4512166 (Dunphy l) i 4624119 (Dunphy 2).

Wiele zamków, łącznie z zamkami Dunphy'ego, ma przewidzianą zmianę kombinacji zamka. Zmiana taka zwykle wymaga wyjęcia zespołu bębenka zamkowego i zastąpienia go innym zespołem bębenkowym, który reaguje na klucz inny niż ten klucz, którym był obsługiwany pierwotny zespół bębenkowy. Zwykle jest tak, że zmianę bębenka przeprowadza się przy użyciu specjalnego klucza zmianowego i że ten klucz działa w żądany sposób dzięki właściwości, którą można łatwo zidentyfikować przez wzrokowe sprawdzenie klucza. Przykładowo, w przypadku zamka Dunphy'ego właściwością tą jest określony kształt końcówki części roboczej klucza, co jest wyraźnie widoczne i może być łatwo skopiowane.

Celem przedmiotowego wynalazku jest opracowanie cylindrycznego zamka bębenkowego o stosunkowo prostej konstrukcji.

Dalszym celem wynalazku jest opracowanie ulepszonego zespołu złożonego z zamka bębenkowego i klucza.

Kolejnym celem wynalazku jest opracowanie ulepszonego klucza do stosowania w zespole złożonym z zamka bębenkowego i klucza, w tym klucza, który służy do umożliwienia wyjęcia zespołu bębenkowego z zamka i który ma wygląd nie różniący się znacznie od wyglądu klucza roboczego stosowanego z tym samym zamkiem.

Zamek bębenkowy, mający korpus zamka, zespól bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest

187 805 obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że krążkowe bębenki obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek, natomiast boczny pręt blokujący nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego, kiedy każdy krążkowy bębenek jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek lub każdy standardowy krążkowy bębenek jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu.

W szczególności, co najmniej jeden krążkowy bębenek ma dwa lub więcej położeń roboczych.

Dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek ma, korzystnie, co najmniej dwa położenia obrotowe drugiego zadania.

W szczególności, zamek posiada co najmniej dwa standardowe krążkowe bębenki.

Każdy krążkowy bębenek jest, korzystnie, umieszczony naprzeciw co najmniej jednego innego krążkowego bębenka.

W szczególności, zamek posiada jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek.

Korzystnie, pręt blokujący jest podłużnym członem, umieszczonym zasadniczo równolegle do osi obrotu i ruchomym w kierunku do i od tej osi pomiędzy dwoma położeniami, w których pręt blokujący odpowiednio działa i nie działa, przy czym pręt blokujący rozciąga się przez płaszczyznę podziału pomiędzy korpusem a zespołem bębnowym kiedy pręt blokujący jest w położeniu działania.

Pręt blokujący jest, ewentualnie, utrzymywany w położeniu działania przez sprężenie z powierzchnią obwodową co najmniej jednego standardowego krążkowego bębenka, kiedy ten bębenek jest w położeniu obrotowym innym niż położenie robocze, albo przez sprzężenie z powierzchnią obwodową co najmniej jednego dwuzadaniowego krążkowego bębenka, kiedy ten bębenek jest w położeniu innym niż położenie robocze albo położenie drugiego zadania.

W szczególności, w obwodowej powierzchni każdego krążkowego bębenka znajduje się co najmniej jedno wgłębienie zwalniania zamka, w obwodowej powierzchni dwuzadaniowego krążkowego bębenka lub każdego dwuzadaniowego krążkowego bębenka znajduje się co najmniej jedno wgłębienie zwalniania bębna, przy czym każde wgłębienie zwalniania zamka jest przystosowane do przyjmowania bocznego pręta blokującego i umożliwienia przez to przyjmowania przez ten boczny pręt blokujący położenia braku działania, kiedy odpowiedni krążkowy bębenek jest w położeniu roboczym, natomiast wgłębienie zwalniania bębna jest przystosowane do przyjmowania bocznego pręta blokującego i umożliwiania przez to by boczny pręt blokujący przyjmował położenie braku działania, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek jest w położeniu drugiego zadania. W szczególności, liczba wgłębień zwalniania zamka w krążkowym bębenku odpowiada liczbie położeń roboczych tego bębenka, a liczba wgłębień zwalniania bębna w dwuzadaniowym krążkowym bębenku odpowiada liczbie położeń drugiego zadania tego bębenka.

Korzystnie, zespół bębnowy jest wyjmowalny z korpusu przez przemieszczenie osiowo poprzez koniec korpusu, przy czym element zatrzymujący działa w celu uniemożliwienia tego wyjmowania, a jego działanie, mające na celu uniemożliwienie wyjęcia zespołu bębnowego, jest wyłączane, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek znajduje się w położeniu drugiego zadania.

W szczególności, element zatrzymujący ma co najmniej jedną ruchomą zapadkę, która jest dołączona do zespołu bębnowego i jest przyjmowana we wgłębieniu zwalniania zapadki dwuzadaniowego krążkowego bębenka, kiedy ten bębenek znajduje się w położeniu drugiego zadania tak, aby przez to wyłączać działanie ruchomej zapadki, mające na celu uniemożliwienie wyjęcia zespołu bębnowego. Ewentualnie, dwuzadaniowy krążkowy bębenek posiada co najmniej jedno wgłębienie zwalniania zapadki oprócz co najmniej jednego wgłębienia zwalniania zamka i co najmniej jednego wgłębienia zwalniania bębna. Względnie, dwuzadaniowy krążkowy bębenek posiada co najmniej jedno wgłębienie zwalniania zamka i co najmniej jed187 805 no wgłębienie zwalniania bębna, przy czym wgłębienie zwalniania bębna działa jak wgłębienie zwalniania zapadki, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek jest w położeniu drugiego zadania.

Zespół bębnowy jest, korzystnie, wyjmowalny z korpusu przez osiowe przemieszczenie przez koniec tego korpusu, przy czym takie wyjmowanie jest uniemożliwiane przez element zatrzymujący, a ten element zatrzymujący jest nieczynny, jeśli chodzi o uniemożliwienie takiego usunięcia, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek znajduje się w położeniu drugiego zadania. W szczególności, element zatrzymujący ma co najmniej jedną ruchomą zapadkę, która jest dołączona do zespołu bębnowego i jest przyjmowana we wgłębieniu zwalniania zapadki dwuzadaniowego krążkowego bębenka, kiedy ten bębenek znajduje się w położeniu drugiego zadania tak, aby przez to czynić ruchomą zapadkę nieczynną, jeśli chodzi o uniemożliwianie wyjęcia zespołu bębnowego. Ruchomą zapadkę stanowi, korzystnie, metalowa kulka. Ewentualnie, krążkowy bębenek ma dwie ruchome zapadki, które są usytuowane w przybliżeniu 180° od siebie wokół obwodu zespołu bębnowego.

Element zatrzymujący zawiera, korzystnie, co najmniej jedną nieruchomą zapadkę, która jest dołączona do zespołu bębnowego i wystaje poza promieniowo zewnętrzną powierzchnię zespołu bębnowego, natomiast w wewnętrznej powierzchni korpusu znajduje się obwodowy rowek, który suwliwie przyjmuje nieruchomą zapadkę tak, aby przez to umożliwić obrót zespołu bębnowego względem korpusu zamka, przy czym w wewnętrznej powierzchni korpusu znajduje się rowek zwalniania bębna, który przebiega zasadniczo w kierunku osi obrotu, a stała zapadka jest nieczynna, jeśli chodzi o uniemożliwianie wyjęcia zespołu bębnowego, kiedy zespół bębnowy jest w położeniu obrotowym wyjmowania bębna względem korpusu, przy którym nieruchoma zapadka jest usytuowana zgodnie z rowkiem zwalniania bębna tak, aby była suwliwie przyjmowana w tym rowku. W szczególności, element zatrzymujący zawiera co najmniej dwie nieruchome zapadki, które są usytuowane w odstępie od siebie w kierunku osiowym zespołu bębnowego, natomiast w wewnętrznej powierzchni korpusu znajdują się dwa obwodowe rowki, a każda nieruchoma zapadka jest suwliwie umieszczona w odpowiednim jednym z rowków obwodowych.

Ewentualnie, element zatrzymujący zawiera co najmniej dwie nieruchome zapadki, które są usytuowane w odstępie od siebie w kierunku obwodowym zespołu bębnowego, natomiast korpus jest wyposażony w dwa rowki zwalniania bębna, przy czym każda nieruchoma zapadka jest usytuowana zgodnie z odpowiednim jednym z rowków zwalniania bębna, kiedy zespół bębnowy znajduje się w położeniu wyjmowania bębna.

W szczególności, pierwszy z rowków zwalniania bębna ma wymiar wzdłużny mniejszy niż wymiar wzdłużny drugiego z rowków zwalniania bębna, przy czym jedna z nieruchomych zapadek jest usytuowana na zespole bębnowym osiowo poza końcem pierwszego rowka zwalniania bębna. Drugi rowek zwalniania bębna ewentualnie przyjmuje boczny pręt blokujący, kiedy zamek znajduje się w położeniu zamkniętym.

Zespół bębnowy ma, korzystnie, cylindryczną rurową tuleję, która zawiera każdy z krążkowych bębenków, przy czym tuleja jest obrotowa wokół osi obrotu względem korpusu zamka, a każdy krążkowy bębenek jest obrotowy wokół tej osi obrotu względem tulei. W szczególności, każda nieruchoma zapadka jest przymocowana do tulei lub wykonana integralnie z tuleją, a promieniowo zewnętrzna powierzchnia jest zewnętrzną powierzchnią tej tulei.

Korzystnie, każdy krążkowy bębenek ma przebiegający przez jego osiowy środek niekołowy otwór stanowiący część kanału prowadzenia klucza.

Zespół złożony z zamka bębenkowego i klucza, w którym zamek bębenkowy ma korpus zamka, zespół bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że krążkowe bębenki obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek, natomiast boczny pręt blokujący nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego, kiedy każdy krążkowy bębenek jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek lub każdy standardowy krążkowy bę8

187 805 benek jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu, natomiast klucz jest kluczem roboczym przeznaczonym do powodowania, by każdy krążkowy bębenek przyjmował odpowiednie położenie robocze.

Korzystnie, klucz roboczy ma podłużną część roboczą posiadającą wiele sekcji przestawiających bębenek, które są usytuowane w odstępach w kierunku wzdłużnym części roboczej, a każda z nich współpracuje z odpowiednim krążkowym bębenkiem tak, aby przytrzymywać ten bębenek w jego odpowiednim położeniu roboczym.

Drugi wariant zespołu złożonego z zamka bębenkowego i klucza, w którym zamek bębenkowy ma korpus zamka, zespół bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że krążkowe bębenki obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek, natomiast boczny pręt blokujący nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego, kiedy każdy krążkowy bębenek jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek lub każdy standardowy krążkowy bębenek jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu, natomiast klucz jest kluczem wyjmowania bębna, przeznaczonym do powodowania przyjmowania przez standardowy bębenek krążkowy lub każdy standardowy bębenek krążkowy odpowiedniego położenia roboczego oraz do powodowania przyjmowania przez dwuzadaniowy bębenek krążkowy lub każdy dwuzadaniowy bębenek krążkowy położenia drugiego zadania.

Korzystnie, klucz wyjmowania bębna zawiera podłużną część roboczą posiadającą wiele sekcji przestawiających bębenek, które są rozmieszczone w odstępach w kierunku wzdłużnym części roboczej, przy czym te sekcje przestawiające obejmują co najmniej jedną standardową sekcję przestawiającą i co najmniej jedną specjalną sekcję przestawiającą, z których standardowa sekcja przestawiająca współpracuje z standardowym krążkowym bębenkiem tak, aby przytrzymywać ten bębenek w jego odpowiednim położeniu roboczym, a specjalna sekcja przestawiająca współpracuje z dwuzadaniowym krążkowym bębenkiem tak, aby przytrzymywać ten bębenek w jego odpowiednim położeniu drugiego zadania.

W szczególności, klucz wyjmowania bębna współpracuje z każdym krążkowym bębenkiem podczas wprowadzania części roboczej w zamek bębenkowy tak, że powoduje przez to obrót każdego bębenka względem korpusu, przy czym każdy krążkowy bębenek ma położenie robocze albo położenie drugiego zadania, kiedy część robocza jest całkowicie wprowadzona w zamek, a klucz jest obracany z położenia początkowego do położenia wyjmowania bębenka w celu obrócenia zespołu bębnowego względem korpusu do położenia, w którym zespół bębnowy może być wyjęty z korpusu w kierunku osi obrotu.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony, w przykładach wykonania, na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia półschematyczny widok w rozłożeniu na części zamka według jednego przykładu wykonania, a niektóre szczegóły dla przejrzystości ilustracji zostały na tym widoku pominięte, fig. 2 - widok boczny zmontowanego zamka z fig. 1, fig. 3 - widok perspektywiczny zespołu bębenkowego zamka z fig. 1 i 2, fig. 4 - prze'krój wzdłuż linii IV-IV z fig. 2, fig. 5 - przekrój wzdłuż linii V-V z fig. 2, fig. 6 - przekrój wzdłuż linii VI-VI z fig. 2, pokazujący zamek w stanie zamkniętym, fig. 7 - przekrój wzdłuż linii VII-VII z fig. 6, pokazujący zamek w stanie zamkniętym, fig. 8 - schematyczny widok pokazujący zamek w stanie zamkniętym, fig. 9 - widok podobny do fig. 8, ale pokazujący standardowy bębenek krążkowy obrócony przez klucz roboczy do położenia, w którym boczny pręt blokujący nie działa, fig. 10 - widok podobny do fig. 9, ale pokazujący zespół bębenkowy obrócony z położenia zamkniętego, pokazanego na fig. 8, fig. 11 - widok perspektywiczny dwuzadaniowego krążkowego bębenka, fig. 12 - przekrój wzdłuż linii ΧΙΙ-ΧΙΙ z fig. 5, fig. 13 - przekrój wzdłuż linii XIIIXIII z fig. 5, fig. 14 - przekrój wzdłużny korpusu zamka według jednego przykładu wykona187 805 nia, fig. 15 - widok podobny do fig. 8, ale pokazujący raczej dwuzadaniowy krążkowy bębenek, a nie standardowy krążkowy bębenek pokazany na fig. 8-10, i który pokazuje również stosowanie klucza roboczego, jak pokazano na fig. 9 i 10, fig. 16 - widok podobny do fig. 15, ale pokazujący specjalny klucz zmianowy, fig. 17 - widok podobny do fig. 16, ale pokazujący zespół bębenkowy obrócony z położenia zamkniętego pokazanego na fig. 16, fig. 18 - widok perspektywiczny klucza zmianowego rodzaju opisanego w odniesieniu do fig. 16 i 17, fig. 19 - powiększony przekrój wzdłuż linii ΧΙΧ-ΧΙΧ z fig. 18, fig. 20 - powiększony przekrój wzdłuż linii ΧΧ-ΧΧ z fig. 18, fig. 21 - powiększony przekrój wzdłuż linii xXl-XXI z fig. 18, fig. 22 - schematyczny widok jednej postaci urządzenia do wytwarzania klucza do stosowania z zamkiem pokazanym na fig. 1, fig. 23 - schematyczne przedstawienie sposobu działania urządzenia z fig. 22, fig. 24 - przekrój częściowo ukształtowanej roboczej części klucza, która została obrobiona przez urządzenie z fig. 22 i 23, fig. 25 - widok podobny do fig. 22, ale pokazujący alternatywną postać urządzenia, fig. 26 - schematyczny widok jednej postaci podpory półwyrobu klucza obrabianego przez urządzenie z fig. 25, fig. 27 - schematyczny widok programowanego urządzenia do kształtowania klucza według jednego przykładu wykonania, zaś fig. 28 - schematyczny widok jednej postaci urządzenia do kształtowania klucza według wynalazku.

Zamek złożony jest z cylindrycznego korpusu 1 i bębenkowego zespołu 2, który jest przeznaczony do obrotowego zamontowania w cylindrycznym otworze 3 korpusu 1, jak pokazano schematycznie w przekrojach na fig. 4-7. W pokazanym przykładowym wykonaniu zespół bębenkowy 2 zawiera cylindryczną rurową tuleję 4, która mieści się obrotowo w otworze 3, oraz wiele krążkowych bębenków 5, z których każdy jest obrotowo zamontowany wewnątrz tulei 4. Konstrukcja pokazana na rysunkach zawiera dziewięć krążkowych bębenków 5, ale liczba ta może być mniejsza lub większa, zależnie od wymagań. Zespół bębenkowy 2 jest obrotowy wokół osi A (fig. 4) względem korpusu 1, zaś krążkowe bębenki są obrotowe wokół osi A względem tulei 4.

Każdy krążkowy bębenek 5 jest korzystnie kołowy, jak pokazano, i ma osiowy występ 6 o zmniejszonej średnicy wystający na niewielki wymiar z każdej strony. Jednak występy 6 nie są istotne i krążkowy bębenek 5 może być wyposażony w pojedynczy występ 6, zamiast pokazanych dwóch występów. Otwór 7 prowadzenia klucza przebiega osiowo przez każdy krążkowy bębenek 5 i ma taki kształt, aby pasował do klucza, który ma być używany z zamkiem. Co najmniej jedna powierzchnia krzywkowa 8 (fig. 6) jest przewidziana na powierzchni końcowej krążkowego bębenka przy otworze 7 i pod tym względem każdy krążkowy bębenek 5 może być podobny do krążkowych bębenków opisanych w opisach patentowych Dunphy'ego. Korzystne jest, by krążkowe bębenki 5 były umieszczone tak, aby współdziałały z kluczem w taki sam ogólny sposób, jak opisano w opisach patentowych Dunphy'ego.

W zespole bębnowym 2, pokazanym na fig. 3, zastosowany jest boczny pręt blokujący 9, który współpracuje zarówno z cylindrycznym korpusem 1 jak i z krążkowymi bębenkami 5 w taki sposób, aby kontrolować zdolność zespołu bębnowego 2 do obracania się względem cylindrycznego korpusu 1. Blokujący pręt 9 pokazano jako cylindryczny człon prętowy, ale mogą być zastosowane również inne kształty. Pręt blokujący 9 jest usytuowany w odpowiednio zwymiarowanej szczelinie 10, która, jak to najlepiej pokazano na fig. 1, jest wykonana w ściance tulei 4 i przebiega wzdłuż tej tulei.

Jak to najlepiej pokazano na fig. 4, pręt 9 spoczywa na zewnętrznej cylindrycznej powierzchni 11 każdego krążkowego bębenka 5 tak, aby określać położenie zamka pokazane na fig. 7. Kiedy pręt 9 jest w tym położeniu zamka, jest on umieszczony w rowku 12 (fig. 2, 4 i 7) wykonanym w otaczającej powierzchni cylindrycznego otworu 3. Jest oczywiste, że kiedy pręt 9 jest w tym położeniu zamka, wówczas przechodzi on przez płaszczyznę podziału pomiędzy korpusem 1 a zespołem 2 i współpracuje przy tym zarówno z cylindrycznym korpusem 1 jak i z tuleją 4, tak aby uniemożliwiać względny obrót zespołu bębnowego 2.

Obrót zespołu bębnowego 2 względem cylindrycznego korpusu 1 nie jest możliwy do chwili przemieszczenia pręta 9 promieniowo do wewnątrz tulei 4 tak, że cylindryczna powierzchnia pręta 9 nie wystaje już poza cylindryczną zewnętrzną powierzchnię 13 tulei 4. Ruch taki jest możliwy wtedy, gdy każdy z krążkowych bębenków 5 ma określone położenie

187 805 obrotowe względem tulei 4, jak opisano dalej, przy czym to położenie obrotowe będzie nazywane położeniem roboczym.

Każdy krążkowy bębenek 5 ma co najmniej jedno wgłębienie 14 (fig. 1 i 7) wykonane w cylindrycznej zewnętrznej powierzchni 11, a każde wgłębienie 14 ma takie wymiary i kształt, że przyjmuje część pręta 9 i umożliwia promieniowy ruch tego pręta do wewnątrz w stopniu wystarczającym do umożliwienia obrotu zespołu bębnowego 2 względem korpusu 1. Korzystne jest, jak pokazano na fig. 7, że rowek 12 cylindrycznego korpusu 1 ma przebiegające pochyło boczne powierzchnie, które wspomagają wychodzenie pręta 9 z rowka 12, jak opisano dalej. Ponadto korzystne jest, że każdy krążkowy bębenek 5 ma dwa wgłębienia 14 przestawione o 180 stopni. W pokazanym zamku krążkowe bębenki 5 mają możliwość obrotu o 360 stopni względem tulei 4, natomiast wprowadzenie klucza w zamek powoduje, że każdy krążkowy bębenek 5 obraca się tylko w zakresie kąta mniejszego niż 360 stopni. Dlatego konieczne są dwa wgłębienia 14, by klucz mógł powodować ustawienie jednego z tych wgłębień w położeniu prawidłowym do przyjęcia pręta blokującego 9.

Do przytrzymywania pręta 9 przed całkowitym oddzieleniem się od tulei bębenkowej 4 można zastosować dowolne odpowiednie środki. Również dowolne odpowiednie środki można stosować do przytrzymywania krążkowych bębenków 5 w stanie zmontowanym z tuleją 4. W przedstawionym przykładzie wykonania takie środki przytrzymywania krążkowych bębenków obejmują końcowy kołpak 16, który wchodzi na zewnętrzny koniec bębenkowej tulei 4, jak pokazano na fig. 2 i 3. Zewnętrzna obwodowa ścianka 17 kołpaka 16 przykrywa końcową część tulei 4, jak to najlepiej pokazano na fig. 4, a element dystansowy 15 jest umieszczony pomiędzy kołpakiem 16 a sąsiednim krążkowym bębenkiem 5. Kołpak końcowy 16 służy do uniemożliwienia wypadania krążkowych bębenków 5 poprzez przedni koniec tulei 4, a sprężynowy zacisk 18 służy do przytrzymywania krążkowych bębenków 5 przed wypadaniem przez tylny koniec tulei 4. Kołpak końcowy 16 ma otwór 19 umożliwiający wprowadzenie klucza w prowadnicę klucza w zamku.

Kiedy prawidłowy klucz jest całkowicie wprowadzony w prowadnicę klucza w zamku, każdy z krążkowych bębenków 5 ma położenie obrotowe (robocze położenie obrotowe) takie, że wgłębienia 14 krążkowych bębenków są usytuowane równo w kierunku osiowym zespołu bębnowego 2. Ponadto, usytuowane w jednym rzędzie wgłębienia 14 umieszczone są bezpośrednio pod prętem blokującym 9. W takich okolicznościach moment obrotowy przyłożony do zespołu bębnowego 2 powoduje wychodzenie pręta 9 z rowka 12 w usytuowane w jednej linii wgłębienia 14. W konsekwencji zespół bębnowego 2 może być obrócony o wymiar wystarczający do poruszenia np. rygla, do którego zamek jest dołączony.

Figury 8-10 przedstawiają schematycznie działanie opisanego powyżej zamka. Na każdym z tych rysunków pokazano tylko jeden z krążkowych bębenków 5, to znaczy standardowy krążkowy bębenek 5 w odróżnieniu od specjalnego, dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a, który jest pokazany na fig. 7 i który zostanie objaśniony dalej. Fig. 7 przedstawia zamek bez klucza w otworach 7 prowadzenia klucza w krążkowych bębenkach 5 i należy rozumieć, że każdy krążkowy bębenek 5 inny niż konkretny pokazany krążkowy bębenek może mieć położenie obrotowe inne niż pokazane na fig. 8. Fig. 9 pokazuje klucz roboczy 20 wprowadzony w prowadnicę klucza, na skutek czego każde z wgłębień 14 krążkowych bębenków jest usytuowane w jednej linii jak opisano powyżej. Fig. 10 pokazuje zespół bębnowy 2 obrócony za pomocą klucza roboczego 20..

Można zastosować dowolne odpowiednie środki do popychania pręta blokującego 9 promieniowo na zewnątrz i powodowania jego przemieszczenia w cylindryczny rowek 12, kiedy zespół bębnowy 2 powraca do położenia obrotowego pokazanego na fig. 8. W konkretnym przedstawionym wykonaniu te elementy spychające utworzone są przez dwie kołowe sprężyny 21, z których każda jest usytuowana wewnątrz tulei 4, by naciskać na zewnątrz na spodnią stronę pręta 9, jak pokazano na fig. 4.

Zamek ma korzystnie taką konstrukcję, by możliwe było wyjęcie zespołu bębnowego 2 do naprawy lub wymiany. W przedstawionym przykładzie wykonania zespół bębnowy 2 jest przystosowany do wprowadzania w i wyprowadzania z otworu 3 cylindra poprzez zewnętrzny koniec 22 (fig. 1) korpusu 1. Wyjęcie zespołu bębnowego 2 z cylindrycznego korpusu 1 jest

187 805 normalnie uniemożliwione przez elementy przytrzymujące, które w przedstawionym przykładzie zawierają co najmniej jedną ruchomą zapadkę 23 przeznaczoną do ruchu pomiędzy stanem aktywnym, przy którym wyjęcie zespołu bębenkowego jest niemożliwe, a stanem nieaktywnym, przy którym takie wyjęcie jest umożliwione, jeżeli spełnione są inne warunki, jak omówiono poniżej. W przedstawionym konkretnym wykonaniu zapadka 23 ma kształt kulki, która korzystnie jest wykonana z metalu, ale mogą być stosowane zapadki o innych kształtach (np. wałek) i z materiałów innych niż metal. Kulka 23 zapadki jest umieszczona wewnątrz odpowiednio ukształtowanej wnęki 24 (fig. 1) wykonanej w tulei 4 tak, aby była przytrzymywana przed względnym ruchem zarówno w kierunku osiowym jak i w kierunku obwodowym tulei 4. Z drugiej strony kulka 23 ma możliwość promieniowego ruchu względem tulei 4.

Kulka 23 zapadki ma stan aktywny, kiedy mostkuje płaszczyznę podziału pomiędzy otworem 3 cylindra a tuleją 4 bębna, jak pokazano na fig. 6. W konkretnym pokazanym przykładzie wykonania mniej niż pięćdziesiąt procent kulki 23 jest normalnie usytuowane wewnątrz obwodowo przebiegającego rowka 25 wykonanego w otworze 3 cylindra i, jak pokazano na fig. 6 i 7, kulka 23 jest przytrzymywana wewnątrz tego rowka przez sprzężenie z zewnętrzną cylindryczną powierzchnią 11 jednego z krążkowych bębenków 5. Ten konkretny krążkowy bębenek będzie dalej nazywany dwuzadaniowym krążkowym bębenkiem i będzie miał oznaczenie 5a. Kiedy kulka 23 jest w stanie aktywnym, jak pokazano na fig. 6 i 7, ruch osiowy zespołu bębnowego 2 z otworu 3 cylindra jest uniemożliwiony przez sprzężenie pomiędzy kulką 23 a bokiem rowka 25.

Krążkowy bębenek 5a pokazany na fig. 11 ma wgłębienie 27, które ma wymiary i kształt takie, by przyjmować część kulki 23. Konstrukcja jest taka, że kiedy kulka 23 jest usytuowana we wgłębieniu 27, wówczas nie wystaje już w obwodowy rowek 25 i na skutek tego nie jest aktywna. W rezultacie zespół bębenkowy 2 ma możliwość osiowego ruchu z otworu 3 cylindra, ale w korzystnym przykładzie wykonania, opisanym poniżej, muszą być spełnione inne warunki. Wgłębienie 27 może być częścią kulistego zagłębienia, jak pokazano na fig. 11, albo też może być osiowo przebiegającym rowkiem w kształcie części cylindra, lub dowolnego innego odpowiedniego kształtu, jak pokazano na fig. 15-17. Wgłębienie 27 ma korzystnie taki kształt, że nie może przyjmować pręta blokującego 9 lub co najmniej znacznej części tego pręta.

Wgłębienie 27 można pominąć w innej wersji dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a, która jest pokazana na fig. 7 i zostanie objaśniona dalej.

W przykładzie wykonania, pokazanym na rysunkach, zamek zawiera dwie zapadkowe kulki 23, z których każda jest wspierana przez tuleję 4 w położeniu średnicowo przeciwległym. Dlatego w wersji dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a pokazanej na fig. 11 i 15-17 przewidziano podobnie usytuowane wgłębienia 27.

Środki przytrzymywania bębenka korzystnie zawierają co najmniej jedną nieruchomą zapadkę 28 oprócz ruchomych kulek zapadkowych 23. W przedstawionym przykładzie wykonania jest pięć stałych zapadek 28 (fig. 1 i 5), ale liczba ta może być mniejsza lub większa, zależnie od potrzeb. Każda zapadka 28 jest przymocowana do lub wykonana integralnie z tuleją 4, tak aby wystawała na zewnątrz poza zewnętrzną powierzchnię 13 tulei 4.

Zapadki 28 mogą mieć dowolną odpowiednią postać, ale w przedstawionym przykładzie wykonania każda jest wykonana oddzielnie od tulei 4 i ma korpus 29 oraz występ 30. Korpus 29 każdej zapadki 28 jest usytuowany wewnątrz odpowiedniej jednej z wielu obwodowych szczelin 31. (fig. 1) wykonanych w ściance tulei 4 i jest przymocowany do tej ścianki w dowolny odpowiedni sposób, tak że występ 30 zapadki 28 wystaje poza powierzchnię 13 tulei, jak to najlepiej pokazano na fig. 5.

W przedstawionym przykładzie wykonania po jednej stronie tulei 4 usytuowane są trzy zapadki 28 w odstępach od siebie wzdłuż linii przebiegającej równolegle do osi obrotu A. Dwie inne zapadki 28 są usytuowane po drugiej stronie tulei 4 i są również rozmieszczone w odstępie od siebie wzdłuż linii przebiegającej równolegle do osi obrotu A. Korzystnie te dwie linie zapadek 28 są przestawione o 180 stopni wokół obwodu tulei 4, jak pokazano na fig. 13. Jest również korzystne, że każda zapadka 28 grupy dwóch zapadek jest ustawiona obwodowo zgodnie z jedną z dwóch sąsiednich zapadek 28 grupy trzech zapadek. Pozostała zapadka 28 grupy trzech zapadek będzie tu miała oznaczenie 28a.

187 805

Każda z zapadek 28 jest przesuwna w obwodowym rowku 32 wykonanym w powierzchni otworu 3. Ze względu na opisane powyżej grupowanie zapadek 28 trzy obwodowe rowki 32 są wykonane w korpusie 1 przedstawionej konstrukcji w odstępach w kierunku osiowym korpusu 1, tak że każdy z nich usytuowany naprzeciw odpowiedniej jednej z trzech szczelin 31 tulei 4, jak pokazano na fig. 1.

Należy zauważyć, że ze względu na stałą naturę zapadek 28 ruch osiowy zespołu bębnowego 2 z korpusu 1 nie jest możliwy dopóki którakolwiek z zapadek 28 pozostaje wewnątrz swego odpowiedniego rowka prowadzącego 32. Co najmniej jeden rowek 33 zwalniania bębna jest zatem wykonany w powierzchni otworu 3 tak, aby przebiegał w kierunku osiowym tego otworu. Ze względu na określone grupowanie zapadek 28, opisane powyżej, zamek przedstawiony na rysunkach ma dwa rowki zwabiania bębna usytuowane w odstępie 180 stopni wokół obwodu otworu 3. W przedstawionej konstrukcji rowek 12 pręta blokującego stanowi również jeden z rowków zwalniania bębna, ale można zastosować również inne konstrukcje. Oba rowki 12 i 33 mają takie wymiary, aby suwliwie przyjmowały zapadkowy występ 30.

Wyjęcie zespołu bębnowego 2 z korpusu 1 zamka jest możliwe tylko wtedy, gdy każdy z zapadkowych występów 30 jest usytuowany wzdłużnie zgodnie z jednym z rowków 12 i 33. Korzystne jest jednak, że wyjęcie zespołu bębnowego 2 jest możliwe tylko w jednym położeniu obrotowym tego zespołu, które będzie dalej nazywane położeniem wyjmowania bębna. Wynik taki można osiągnąć wieloma sposobami, ale w przedstawionej konstrukcji osiągnięto go przez ograniczenie wzdłużnej długości rowka 33, tak że zapadka 28a nie może wejść w ten rowek (fig. 4 i 14).

W przedstawionej konstrukcji rowek 12 pręta blokującego przechodzi przez oba końce korpusu 1, natomiast rowek 33 przechodzi tylko przez zewnętrzny koniec 34 (fig. 1 i 14) tego korpusu. Wzdłużnie wewnętrzny ślepy koniec 35 (fig. 14) rowka 33 jest usytuowany wzdłużnie na zewnątrz od obwodowego rowka 32, w którym prowadzony jest występ 30 zapadki 28a. To znaczy zapadka 28a jest usytuowana pomiędzy ślepym końcem 35 rowka a wewnętrznym końcem 36 korpusu 1.

Konstrukcja jest taka, że wzdłużny rowek 12 przecina każdy z trzech obwodowych rowków 32, natomiast wzdłużny rowek 33 przecina tylko dwa z tych trzech obwodowych rowków 32. W rezultacie możliwy jest tylko ruch bębnowego zespołu 2 osiowo z korpusu 1 poprzez jego zewnętrzny koniec 34, kiedy występ 30 zapadki 28a jest usytuowany wzdłużnie zgodnie z rowkiem 12.

Specjalny klucz 37 wyjmowania bębna (fig. 16 i 17) jest używany w celu spowodowania, by dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a przyjął położenie obrotowe, przy którym każda kulka 23 może wejść w odpowiednie jedno z wgłębień 27. Kiedy używany jest klucz roboczy 20, dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a ma położenie obrotowe, pokazane na fig. 15, przy którym bębnowy zespół 2 ma możliwość obrotu względem korpusu 1. Zapadkowe kulki 23 są jednak nadal trzymane wewnątrz rowka 25 i uniemożliwiają względny ruch osiowy zespołu bębnowego 2. Kiedy używany jest specjalny klucz 37, jak pokazano na fig. 16, położenie obrotowe dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a jest inne niż pokazane na fig. 15. W szczególności każde wgłębienie 27 jest usytuowane tak, by przyjmować odpowiednią jedną z kulek 23, czego nie ma, gdy używany jest klucz roboczy 20. U drugiej strony specjalny klucz 37 jest korzystnie taki, że w stanie pokazanym na fig. 16 każdy z krążkowych bębenków 5 poza dwuzadaniowym krążkowym bębenkiem 5.a ma takie samo położenie obrotowe (położenie robocze) jak przy używaniu klucza roboczego 20.

Ponieważ położenie obrotowe dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a z fig. 16 jest inne niż stan pokazany na fig. 15, wgłębienie 14 tego bębenka 5a nie będzie prawidłowo usytuowane względem pręta blokującego 9. Trzeba zatem umożliwić ruch pręta blokującego 9 do położenia zwolnienia, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a jest albo w położeniu obrotowym z fig. 15, albo w położeniu obrotowym z fig. 16. Dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a musi zatem mieć drugie położenie robocze lub drugą grupę położeń roboczych. W pokazanej konstrukcji osiągnięto to przez wyposażenie dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a w obwodowe wgłębienie 38, które odpowiada zagłębieniu 14 pod względem wymiarów i kształtu i jest usytuowane pod prętem blokującym 9 w położeniu z fig. 16. Kiedy zatem zamek jest w stanie po187 805 kazanym na fig. 16, możliwe jest obrócenie zespołu bębnowego 2 względem cylindrycznego korpusu 1 (fig. 17) i przez to obrócenie zespołu 2 do położenia zwolnienia bębna, jak podano powyżej, przy którym możliwe jest wyjęcie zespołu 2 osiowo z cylindrycznego otworu 3.

Jest oczywiste, że wgłębienia 14 i 38 nie muszą być oddzielone, jak pokazano, ale mogą być połączone, by utworzyć pojedyncze wgłębienie o obwodowej szerokości wystarczającej do umożliwienia działania zamka, jak opisano powyżej. Ponadto, każde z wgłębień 14, 27 i 38 krążkowego bębenka może być podwojone, jak pokazano na załączonych rysunkach, i mogą być dwie zapadki 23, jak również pokazano na rysunkach.

Podsumowując powyższe, wyjęcia bębna nie można uzyskać przy stosowaniu klucza roboczego 20, ponieważ ten klucz nie może ustawić dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a tak, by możliwe było zwolnienie ruchomych zapadek 23. Takie ustawienie dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a uzyskiwane jest przez stosowanie klucza 37 wyjmowania bębna, a w opisanej konstrukcji boczny pręt blokujący jest nieczynny przy takim położeniu obrotowym dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a. Konieczne jest dalsze manipulowanie zamkiem, by umożliwić wyciągnięcie zespołu 2. Manipulowanie to obejmuje obracanie klucza 37 z początkowego położenia pełnego wprowadzenia, by obrócić zespół 2 do położenia zwalniania bębna, przy którym każdy z występów 30 różnych zapadek jest usytuowany zgodnie z jednym z rowków 12 i 33. Ponadto w opisanej konstrukcji takie wyciągnięcie zespołu 2 jest możliwe, gdy zapadka 28a jest usytuowana zgodnie z rowkiem 12.

Dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a pokazany na fig. 11 i 15-17 ma dwie pary obwodowych wgłębień, z których każda zawiera dwa wgłębienia. To znaczy są dwie pary wgłębień na boczny pręt, mianowicie wgłębienia 14 i 38, a jest jedna para zapadkowych wgłębień 27.

Figura 7 pokazuje inną postać dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a, który ma tylko dwie pary wgłębień. Jedna para (wgłębienia 14) ma dwa zadania. Kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a jest ustawiany za pomocą klucza roboczego 20, jedno z wgłębień 14 może przyjmować część bocznego pręta blokującego 9, a przez to umożliwia obrót bębnowego zespołu 2 względem korpusu 1 zamka. Kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a jest ustawiany za pomocą klucza 37 wyjmowania bębna, każde z wgłębień 14 jest usytuowane promieniowo zgodnie z odpowiednią jedną z zapadkowych kulek 28, a jedno z wgłębień 38 jest usytuowane tak, by przyjmowało część bocznego pręta blokującego. Dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a jest zatem zdolny do wykluczania działania bocznego pręta blokującego i zapadkowych kulek 28 na skutek tego, że ma tylko dwie pary powierzchniowych wgłębień zamiast trzech, jak pokazano w konstrukcji z fig. 11.

Zaletą konstrukcji z fig. 7 jest to, że będzie bardzo trudno odróżnić dwuzadaniowy krążkowy bębenek 5a od standardowych krążkowych bębenków 5 w okolicznościach, gdy każdy standardowy krążkowy bębenek 5 ma dwie pary powierzchniowych wgłębień. Standardowe krążkowe bębenki 5 tego rodzaju mogą być zastosowane w systemie z kluczem głównym. Jedna para wgłębień będzie wtedy aktywna podczas działania klucza roboczego, a druga para będzie aktywna podczas działania klucza głównego. Odstęp kątowy (obwodowy) pomiędzy wgłębieniami dla klucza roboczego i klucza głównego w każdym takim standardowym krążkowym bębenku 5 korzystnie różni się od kątowego odstępu pomiędzy wgłębieniami 14 i 38 dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a. Ponadto, ten kątowy odstęp standardowego krążkowego bębenka nie musi być taki sam pomiędzy dwoma lub większą liczbą standardowych krążkowych bębenków 5 zamka.

Każdy z kluczy 20 i 37 może być identyczny za wyjątkiem tej części klucza, która steruje położeniem obrotowym dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5 a zwalniania bębna. Trudno jest zatem wzrokowo określić właściwość klucza 37, która pozwala na używanie go w celu przeprowadzenia wymiany bębna, a to zwiększa bezpieczeństwo systemu zamka. Klucze 20 i 37 mogą mieć zasadniczo taki sam kształt jak klucze opisane w opisach patentowych Dunphy'ego z tym wyjątkiem, że klucz nie musi mieć ostrego zakończenia ani innej specjalnej konstrukcji, jak opisano w opisach patentowych Dunphy'ego.

Figury 18-21 przedstawiają specjalny klucz 37 wyjmowania bębna, który jest podobny do klucza opisanego w opisach patentowych Dunphy'ego. Podłużna robocza część 39 klucza 37 ma zasadniczo kształt cylindryczny, ale można tu stosować również inne kształty przekroju po14

187 805 przecznego. Część robocza 39 jest skrawana lub inaczej obrobiona, korzystnie w procesie z usuwaniem materiału, by utworzyć wiele sekcji 40 przestawiania bębenka, które są usytuowane w odstępie od siebie na kierunku wzdłużnym części roboczej 39. W przedstawionej konstrukcji każda przestawiająca sekcja 40 ma dwie przeciwległe zwrócone powierzchnie 41, które są usytuowane po przeciwnych stronach osi 42 części roboczej. Kształt przekroju poprzecznego każdej sekcji 40 jest zasadniczo taki sam, jak to wynika z fig. 19-21, a kształt ten jest taki, aby umożliwić przechodzenie części roboczej 39 klucza przez otwory 7 krążkowych bębenków.

Przestawiające sekcje 40 muszą być skonstruowane tak, by klucz 37 nadawał się do manipulowania krążkowymi bębenkami 5 tak, aby wgłębienia 14 i 38 krążkowych bębenków były usytuowane, jak omówiono poprzednio, i zdolne dzięki temu do przyjęcia blokującego pręta 9. W tym celu każda sekcja 40 musi mieć określone kątowe usytuowanie względem płaszczyzny odniesienia 43, którą można dowolnie wybrać, oraz płaszczyzny środkowej 44 danej sekcji 40. Środkowa płaszczyzna 44 jest usytuowana zasadniczo pośrodku pomiędzy powierzchniami 41 sekcji i zawiera oś 42 części roboczej. Na fig. 19-21 przedstawiono za każdym razem przekrój poprzeczny odpowiedniej jednej z trzech przestawiających sekcji 40 części roboczej 39. Widać przy tym, że w każdym przypadku środkowa płaszczyzna 44 sekcji ma inną odległość kątową od płaszczyzny odniesienia 43. Istnieje jednak możliwość, by położenie kątowe było takie samo w przypadku dwóch lub więcej przestawiających części 40 danego klucza.

Klucz roboczy przeznaczony do obsługiwania takiego samego zamka, jak ten, do którego przeznaczony jest klucz 37 z fig. 18, może mieć wygląd nie różniący się znacznie od wyglądu klucza 37. W rzeczywistości, musi być tylko jedna różnica pomiędzy tymi dwoma kluczami, przy czym różnica ta nie będzie łatwa do wykrycia przez kontrolę wizualną. Jeżeli przyjąć, że przestawiająca sekcja 40 pokazana na fig. 19 jest sekcją, która steruje dwuzadaniowym krążkowym bębenkiem 5a, kątowe położenie odpowiedniej sekcji klucza roboczego 20 będzie inne niż pokazane na fig. 19 i może to być jedyna różnica pomiędzy tymi dwoma kluczami. Położenie kątowe pokazane na fig. 19 będzie wybrane tak, aby wgłębienie 39 dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a było usytuowane zgodnie z wgłębieniami 14 innych krążkowych bębenków 5, natomiast położenie kątowe tej samej sekcji 40 klucza roboczego 20 będzie wybrane tak, aby wgłębienie 14 dwuzadaniowego krążkowego bębenka 5a było usytuowane zgodnie z wgłębieniami 14 innych krążkowych bębenków 5.

Przestawiające sekcje 40 sąsiednich pochyłych powierzchni 45 profilowej części roboczej 39 mogą być wykonane w dowolny odpowiedni sposób. Według jednego sposobu, jak pokazano schematycznie na fig. 22, dwa kołowe frezy 46 lub inne odpowiednie narzędzia do kształtowania powierzchni są umieszczone z możliwością ruchu do i od siebie w kierunku promieniowym. Każdy frez 46 jest przeznaczony do kształtowania odpowiedniej jednej z powierzchni 41 przestawiającej sekcji 40, jak pokazano schematycznie na fig. 23. Przed rozpoczęciem operacji skrawania części roboczej klucza frezy 46 są usytuowane względem siebie jak pokazano na fig. 22 tak, aby wykonać nacięcie o żądanej głębokości w cylindrycznej powierzchni roboczej części 39 klucza. Klucz 37 jest trzymany za pomocą obrotowego uchwytu 47, który jest zamontowany tak, by robocza część 39 klucza mogła być przemieszczana wzdłużnie w przestrzeń pomiędzy frezami 46. Uchwyt 47 jest obracany wokół swej osi obrotu, gdy robocza część 39 jest przemieszczana wzdłużnie pomiędzy frezami 46, przez co wytwarzane są kręte ścieżki wyraźnie widoczne na fig. 18. Kierunek obrotu uchwytu 47 może być odwracany raz lub kilka razy podczas procesu kształtowania ścieżki.

Ruch obrotowy uchwytu 47 jest zatrzymywany na krótko podczas wytwarzania każdej przestawiającej sekcji 40, a następnie jest wznawiany, gdy frezy 46 miną daną sekcję 40, by kształtować powierzchnię 47 przyporządkowanego skosu ścieżki, która współpracuje z krążkowymi bębenkami 5, by powodować obrót krążkowego bębenka. Z drugiej strony, korzystne jest, że ruch wzdłużny roboczej części 39 względem frezów 47 trwa nieprzerwanie podczas całego procesu kształtowania części roboczej.

Przy zakończeniu operacji frezowania części roboczej frezy 46 mogą być rozsuwane, jak to pokazano liniami przerywanymi na fig. 22, tak że roboczą część 39 klucza można wyciągnąć spomiędzy frezów 46.

187 805

Figura 25 przedstawia odmianę konstrukcji pokazanej na fig. 22. Odmiana ta jest przeznaczona do działania zasadniczo w ten sam sposób jak konstrukcja z fig. 22, za wyjątkiem takich zmian, jakie są konieczne ze względu na stosowanie jednego narzędzia kształtującego zamiast dwóch narzędzi kształtujących. Półwyrób klucza 48 pokazany na fig. 25 nie jest jedyną postacią półwyrobu klucza, a frez lub inne narzędzie kształtujące 46 nie musi mieć kształtu pokazanego na fig. 25. Przykładowo półwyrób klucza może być cylindrycznym prętem, a główka klucza może być przymocowana do jednego końca tego pręta po obrobieniu półwyrobu 48 za pomocą urządzenia do kształtowania kluczy.

Chociaż fig. 25 przedstawia zastosowanie narzędzia kształtującego typu obrotowego frezu, należy rozumieć, że można również stosować inne rodzaje narzędzi. Przykładowo, narzędzie kształtujące może być frezem walcowym czołowym lub podobnym narzędziem. Ponadto kształt części roboczej klucza może być wykonywany przez cięcie laserem lub za pomocą innej odpowiedniej techniki kształtowania.

W pokazanej przykładowej konstrukcji robocza część 39 półwyrobu 48 klucza ma zasadniczo kształt cylindryczny i jest przeznaczona do obrabiania roboczej części 39 za pomocą narzędzia 46 tak, aby utworzyć przestawiające sekcje 40 i pochyłe powierzchnie 45 ogólnego rodzaju opisanego powyżej. W tym celu półwyrób 48 klucza jest ruchomy osiowo względem narzędzia 46 (które jest obrotowe), a to narzędzie 46 jest ruchome poprzecznie względem roboczej części 39, jak zaznaczono strzałkami na fig. 25.

Jak pokazano na fig. 19-21, przykładowy klucz, o którym mowa, wymaga obecności dwóch odpowiednich przestawiających powierzchni 41 na odpowiednich przeciwległych bokach roboczej części 39. W normalnym przypadku dwie lub więcej par takich powierzchni 41. będzie usytuowane w odstępach na długości roboczej części 39. Robocza część 39 musi być zatem obracana o 180 stopni, by umożliwić, by narzędzie 46 o konstrukcji z fig. 25 kształtowało każdą z powierzchni 41 każdej przestawiającej sekcji 40, przy czym to narzędzie 46 będzie przemieszczane bocznie na zewnątrz od roboczej części 39, by umożliwić taki obrót. Do zapewnienia dokładnego kształtowania każdej z sekcji 40 można zastosować dowolne odpowiednie środki sterowania, takie jak opisany dalej system sterowany komputerem. Taki sam system może zapewniać dokładne kształtowanie pochyłych powierzchni 45, które są usytuowane pomiędzy sąsiednimi, ale oddalonymi osiowo, przestawiającymi sekcjami 40.

Zatem przy kształtowaniu roboczej części 39 klucza za pomocą urządzenia z fig. 25 każdy z dwóch szeregów usytuowanych na przemian przestawiających i pochyłych powierzchni 41 i 45 jest kształtowany w innym czasie niż drugi szereg. To znaczy po kształtowaniu jednego z dwóch szeregów robocza część 39 i narzędzie 46 są przestawiane, by umożliwić kształtowanie drugiego szeregu. Kształtowanie każdego szeregu może rozpoczynać się od zewnętrznego końca roboczej części 39, ale nie jest to istotne, podobnie jak nie jest istotne, by każdy szereg był rozpoczynany przy tym samym końcu roboczej części 39. Korzystne jest, by każdy szereg był kształtowany bez przerywania względnego wzdłużnego ruchu pomiędzy roboczą częścią 39 a narzędziem 46. Z drugiej strony względny obrót roboczej części 39 będzie czasami przerywany i może być raz lub kilka razy zmieniany kierunek tego obrotu.

W konstrukcji z fig. 25 może być pożądane wspieranie roboczej części 39 przed ugięciem w trakcie operacji kształtowania. Przykładowo robocza część 39 może być wspierana po stronie przeciwległej do sprzężonej z narzędziem 46 podczas operacji kształtowania. Przykładowa podpora 49 jest pokazana na fig. 25, przy czym podpora 49 może być nieruchoma lub ruchoma zależnie od potrzeb. Przykładowo podpora 49 może być ruchoma w kierunku do i od osi roboczej części 39. Jeżeli podpora 49 jest ruchoma, ruch ten może być sterowany przez system sterujący ruchem narzędzia 46. Ten sam system może również sterować osiowym ruchem półwyrobu 48 klucza.

Robocza część 39 może być wspierana dowolnym z różnych sposobów, łącznie ze stosowaniem jednej środkowej podpory 50 podobnej do podpórek zwykle montowanych na koniku tokarki. Konstrukcja taka jest pokazana na fig. 26. W razie potrzeby końcowa podpora środkowa 50 może być używana wraz z boczną podporą 49, jak wymieniono powyżej.

Operacja frezowania części roboczej może być sterowana w dowolny odpowiedni sposób, ale korzystne jest, by system sterowania z natury był elektroniczny. Maszyna do frezowa16

187 805 nia części roboczej może być programowana, by umożliwić tworzenie dowolnego z grupy określonych uprzednio profili części roboczej klucza, z których każdy jest używany ze specyficznym szeregiem krążkowych bębenków 5. W odniesieniu do konstrukcji z fig. 22 elektroniczny system sterowania może regulować ruch obrotowy frezów 46 oraz ruch tych frezów w kierunku do i od siebie. Może również sterować wzdłużnym ruchem części roboczej 39 klucza poprzez frezy 46 oraz kierunkiem i kątem obrotu części roboczej 39 klucza podczas każdej fazy operacji frezowania części roboczej. Każda zmiana względnego położenia części roboczej 39 (to znaczy obrotowo i osiowo) jest elektronicznie sterowana przez odpowiedni programowany zespół sterowania i te same środki sterują również względnym ruchem promieniowym frezów 46.

Figura 27 przedstawia bardzo schematycznie sterowane komputerem urządzenie do kształtowania klucza, w którym podstawowa maszyna do kształtowania klucza jest oznaczona przez blok 51. Maszyna 51 jest sterowana przez komputer 52, który może być ładowany pakietem 53 oprogramowania przeznaczonym do umożliwienia wybierania dowolnej z wielu sekwencji operacji kształtowania klucza. Każda taka sekwencja będzie obejmować pewną liczbę standardowych etapów, ale szczegóły każdego etapu mogą być różne, jak omówiono poniżej. Ponadto w pewnych sekwencjach mogą być zawarte etapy specjalne lub niestandardowe. Wygodnie będzie traktować komputer 52 i związany zespół sterowania maszyny wspólnie jako zespół sterujący 54.

Wygodnie będzie również opisywać sekwencję operacji w odniesieniu do jednego konkretnego wykonania maszyny, które jest przedstawione schematycznie na fig. 28. Przedstawiona maszyna zawiera urządzenie do przytrzymywania półwyrobu klucza, takie jak uchwyt 47, oraz co najmniej jedno narzędzie 46 do kształtowania powierzchni, jak opisano poprzednio.

Uchwyt 47 jest przeznaczony do obracania półwyrobu 48 klucza, jak opisano poprzednio, i w tym celu uchwyt 47 jest dołączony do pierwszego zespołu napędowego 55, który może zawierać nawrotny silnik 56 dowolnej odpowiedniej postaci. Konieczne jest również zapewnienie środków, za pomocą których narzędzie 46 i półwyrób 48 klucza mogą być przemieszczane względem siebie w kierunku osiowym roboczej części 39. W tym celu w konstrukcji przedstawionej na fig. 28 uchwyt 47 i przyporządkowany mu zespół napędowy 55 są zamontowane z możliwością odpowiednio prowadzonego ruchu w kierunku do i od narzędzia 46, jak zaznaczono strzałkami 57, a zespół napędowy 58 (dowolnego odpowiedniego typu) jest przewidziany do sterowania tym ruchem.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 28 możliwy jest również ruch narzędzia 46 i roboczej części 48 klucza względem siebie w kierunku poprzecznym do osi wzdłużnej roboczej części 39. Ten względny ruch można osiągnąć w dowolny odpowiedni sposób. Przykładowo fig. 28 pokazuje narzędzie 46 i przyporządkowany mu silnik napędowy 59 zamontowany ruchomo w kierunku do i od półwyrobu 48, jak zaznaczono strzałkami 60, przy czym ruch ten jest kontrolowany przez zespół napędowy 61 dowolnego odpowiedniego typu. Do prowadzenia narzędzia 46 w żądanych kierunkach ruchu można zastosować dowolne odpowiednie środki.

Jak pokazano schematycznie na fig. 28 każdy zespół napędowy 55, 58 i 61 Jest dołączony do zespołu sterującego 54 tak, aby działał zgodnie z poleceniami (sygnałami) odbieranymi z zespołu sterującego 54. Polecenia te są określone przez jedną z wielu sekwencji operacji, które mogą być wybierane przez operatora maszyny 51. Przykładowo wybrana sekwencja operacji może zawierać następujące etapy:

- kolejne kształtowanie każdej z wielu przestawiających sekcji na roboczej części półwyrobu klucza w odpowiednich miejscach, które są oddalone od siebie w kierunku wzdłużnym części roboczej,

- kształtowanie pochyłej powierzchni na części roboczej pomiędzy każdą z kolejnych operacji kształtowania sekcji przestawiającej,

- zatrzymanie ruchu obrotowego części roboczej wokół osi obrotu podczas każdej operacji kształtowania sekcji przestawiającej oraz

- przemieszczanie części roboczej wokół osi obrotu o odpowiedni kąt obrotu podczas każdej operacji kształtowania powierzchni pochyłej.

187 805

Zespół sterujący 54 będzie sterować działaniem maszyny 51 tak, że maszyna ta będzie automatycznie realizować wybraną sekwencję operacji. Podczas dowolnej takiej sekwencji wymieniony określony kąt obrotu może być inny dla co najmniej dwóch operacji kształtowania pochyłych powierzchni. Ponadto kierunek ruchu obrotowego części roboczej może być inny podczas każdej z co najmniej dwóch operacji kształtowania powierzchni pochyłych. Ponadto podczas każdej operacji kształtowania pochyłej powierzchni może występować względny ruch pomiędzy częścią roboczą a środkami kształtowania części roboczej w kierunku wzdłuż części roboczej. Ten względny ruch może występować równocześnie ze wspomnianym powyżej ruchem obrotowym części roboczej, przy czym korzystne jest, że względny ruch wzdłużny trwa bez przerwy aż do zakończenia kształtowania na przemian szeregu przestawiających i pochyłych powierzchni 41, 45.

Przy kształtowaniu części roboczej klucza za pomocą pojedynczego frezu 46, jak pokazano na fig. 28, może być korzystne kształtowanie pierwszego szeregu usytuowanych na przemian przestawiających powierzchni 41 i pochyłych powierzchni 45 na długości części roboczej 39, a następnie kolejno kształtowanie drugiego takiego szeregu usytuowanych na przemian przestawiających powierzchni 41 i pochyłych powierzchni 45 wzdłuż roboczej części 39. Przy takim sposobie położenie obrotowe części roboczej 39 na początku kształtowania drugiego szeregu będzie przestawione o 180 stopni względem położenia obrotowego części roboczej na początku kształtowania pierwszego szeregu.

Korzystne jest, by maszyna 51 mogła być obsługiwana ręcznie w razie awarii komputera 52. W tym celu do maszyny 51 może być dołączony panel 62 sterowania ręcznego, jak pokazano na fig. 27. Ten panel 62 może reagować na klawiaturę, za pomocą której operator może wysyłać odpowiednie sygnały do maszyny 51, przy czym korzystne jest, by panel 62 mógł być również sterowany przez pakiet oprogramowania, który może być taki sam lub podobny jak pakiet zastosowany w komputerze 52. Konstrukcja jest taka, że operator może wybrać określoną sekwencję operacji, a po dokonaniu tego wyboru może przesyłać polecenia do maszyny 51 za pomocą klawiatury. Wybrany program korzystnie jest realizowany w celu zapewnienia, by nieprawidłowe polecenia klawiaturowe nie były przyjmowane, tak aby zapewnić kształtowanie części roboczej klucza zgodnie z określonym kodem, na który skierowana jest wybrana sekwencja operacji.

Sposób kształtowania klucza powyższego rodzaju wymaga stosowania stosunkowo prostego urządzenia, a jego zaletąjest umożliwienie dokładnego kształtowania części roboczej klucza.

Zamek według wynalazku ma znaczne ulepszenia w stosunku do dotychczasowych zamków podobnego rodzaju, łącznie z poprawą kosztu produkcji i z polepszeniem bezpieczeństwa obsługi.

187 805 «Μ &

—*-νπ

187 805

187 805

FIG 15 FIG 16 RG 17

187 805

FIG 2k

187 805

187 805

187 805

Ό

FIG 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (32)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zamek bębenkowy, mający korpus zamka, zespół bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, znamienny tym, że krążkowe bębenki (5) obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek (5) i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a), natomiast boczny pręt blokujący (9) nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego (2), kiedy każdy krążkowy bębenek (5) jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu (1) i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek (5) lub każdy standardowy krążkowy bębenek (5) jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu (1).
2. 2. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden krążkowy bębenek (5) ma dwa lub więcej położeń roboczych.
3. 3. Zamek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) ma co najmniej dwa położenia obrotowe drugiego zadania.
4. 4. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada co najmniej dwa standardowe krążkowe bębenki (5).
5. 5. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy krążkowy bębenek (5) jest umieszczony naprzeciw co najmniej jednego innego krążkowego bębenka (5).
6. 6. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a).
7. 7. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że pręt blokujący (9) jest podłużnym członem, umieszczonym zasadniczo równolegle do osi obrotu (A) i ruchomym w kierunku do i od tej osi (A) pomiędzy dwoma położeniami, w których pręt blokujący (9) odpowiednio działa i nie działa, przy czym pręt blokujący (9) rozciąga się przez płaszczyznę podziału pomiędzy korpusem (1) a zespołem bębnowym (2) kiedy pręt blokujący (9) jest w położeniu działania.
8. 8. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że pręt blokujący (9) jest utrzymywany w położeniu działania przez sprzężenie z powierzchnią obwodową (11) co najmniej jednego standardowego krążkowego bębenka (5), kiedy ten bębenek (5) jest w położeniu obrotowym innym niż położenie robocze, albo przez sprzężenie z powierzchnią obwodową (11) co najmniej jednego dwuzadaniowego krążkowego bębenka (5a), kiedy ten bębenek (5a) jest w położeniu innym niż położenie robocze albo położenie drugiego zadania.
9. 9. Zamek według zastrz. 8, znamienny tym, że w obwodowej powierzchni (11) każdego krążkowego bębenka (5) znajduje się co najmniej jedno wgłębienie (14) zwalniania zamka, w obwodowej powierzchni (11) dwuzadaniowego krążkowego bębenka (5a) lub każdego dwuzadaniowego krążkowego bębenka (5a) znajduje się co najmniej jedno wgłębienie (38) zwalniania bębna, przy czym każde wgłębienie (14) zwalniania zamka jest przystosowane do przyjmowania bocznego pręta blokującego (9) i umożliwienia przez to przyjmowania przez ten boczny pręt blokujący (9) położenia braku działania, kiedy odpowiedni krążkowy bębenek (5) jest w położeniu roboczym, natomiast wgłębienie (38) zwalniania bębna jest przystosowane do przyjmowania bocznego pręta blokującego (9) i umożliwiania przez to by boczny pręt blokujący (9) przyjmował położenie braku działania, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) jest w położeniu drugiego zadania.
10. 10. Zamek według zastrz. 9, znamienny tym, że liczba wgłębień (14) zwalniania zamka w krążkowym bębenku (5) odpowiada liczbie położeń roboczych tego bębenka (5), a liczba

    187 805 wgłębień (38) zwalniania bębna w dwuzadaniowym krążkowym bębenku (5a) odpowiada liczbie położeń drugiego zadania tego bębenka (5a).
11. 11. Zamek według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że zespół bębnowy (2) jest wyjmowalny z korpusu (1) przez przemieszczenie osiowo poprzez koniec korpusu (1), przy czym element zatrzymujący (23) działa w celu uniemożliwienia tego wyjmowania, a jego działanie, mające na celu uniemożliwienie wyjęcia zespołu bębnowego (2), jest wyłączane, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) znajduje się w położeniu drugiego zadania.
12. 12. Zamek według zastrz. 11, znamienny tym, że element zatrzymujący (23) ma co najmniej jedną ruchomą zapadkę (23) która jest dołączona do zespołu bębnowego (2) i jest przyjmowana we wgłębieniu (27) zwalniania zapadki dwuzadaniowego krążkowego bębenka (5a), kiedy ten bębenek (5a) znajduje się w położeniu drugiego zadania tak, aby przez to wyłączać działanie ruchomej zapadki (23), mające na celu uniemożliwienie wyjęcia zespołu bębnowego (2).
13. 13. Zamek według zastrz. 12, znamienny tym, że dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) posiada co najmniej jedno wgłębienie (27) zwalniania zapadki (23) oprócz co najmniej jednego wgłębienia (14) zwalniania zamka i co najmniej jednego wgłębienia (38) zwalniania bębna.
14. 14. Zamek według zastrz. 12, znamienny tym, że dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) posiada co najmniej jedno wgłębienie (14) zwalniania zamka i co najmniej jedno wgłębienie (38) zwalniania bębna, przy czym wgłębienie (38) zwalniania bębna działa jak wgłębienie (27) zwalniania zapadki, kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) jest w położeniu drugiego zadania.
15. 15. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół bębnowy (2) jest wyjmowalny z korpusu (1) przez osiowe przemieszczenie przez koniec tego korpusu (1), przy czym takie wyjmowanie jest uniemożliwiane przez element zatrzymujący (23), a ten element zatrzymujący (23) jest nieczynny, jeśli chodzi o uniemożliwienie takiego usunięcia ,kiedy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) znajduje się w położeniu drugiego zadania.
16. 16. Zamek według zastrz. 15, znamienny tym, że element zatrzymujący (23) ma co najmniej jedną ruchomą zapadkę (23), która jest dołączona do zespołu bębnowego (2) i jest przyjmowana we wgłębieniu (27) zwalniania zapadki (23) dwuzadaniowego krążkowego bębenka (5a), kiedy ten bębenek (5a) znajduje się w położeniu drugiego zadania tak, aby przez to czynić ruchomą zapadkę (23) nieczynną, jeśli chodzi o uniemożliwianie wyjęcia zespołu bębnowego (2).
17. 17. Zamek według zastrz. 12, znamienny tym, że ruchomą zapadkę (23) stanowi metalowa kulka.
18. 18. Zamek według zastrz. 12, znamienny tym, że krążkowy bębenek (5) ma dwie ruchome zapadki (23) które są usytuowane w przybliżeniu 180° od siebie wokół obwodu zespołu bębnowego (2).
19. 19. Zamek według zastrz. 11, znamienny tym, że element zatrzymujący (23) zawiera co najmniej jedną nieruchomą zapadkę (28), która jest dołączona do zespołu bębnowego (2) i wystaje poza promieniowo zewnętrzną powierzchnię (13) zespołu bębnowego (2), natomiast w wewnętrznej powierzchni korpusu (1) znajduje się obwodowy rowek (32), który suwliwie przyjmuje nieruchomą zapadkę (28) tak, aby przez to umożliwić obrót zespołu bębnowego (2) względem korpusu (1) zamka, przy czym w wewnętrznej powierzchni korpusu znajduje się rowek (33) zwalniania bębna, który przebiega zasadniczo w kierunku osi obrotu (A), a stała zapadka (28) jest nieczynna, jeśli chodzi o uniemożliwianie wyjęcia zespołu bębnowego (2), kiedy zespół bębnowy (2) jest w położeniu obrotowym wyjmowania bębna względem korpusu (1), przy którym nieruchoma zapadka (28) jest usytuowana zgodnie z rowkiem (33) zwalniania bębna tak, aby była suwliwie przyjmowana w tym rowku (33).
20. 20. Zamek według zastrz. 19, znamienny tym, że element zatrzymujący (23) zawiera co najmniej dwie nieruchome zapadki (28), które są usytuowane w odstępie od siebie w kierunku osiowym zespołu bębnowego (2), natomiast w wewnętrznej powierzchni korpusu znajdują się dwa obwodowe rowki (32), a każda nieruchoma zapadka (28) jest suwliwie umieszczona w odpowiednim jednym z rowków obwodowych (32).

    187 805
21. 21. Zamek według zastrz. 19, znamienny tym, że element zatrzymujący (23) zawiera co najmniej dwie nieruchome zapadki (28),które są usytuowane w odstępie od siebie w kierunku obwodowym zespołu bębnowego (2), natomiast korpus (1) jest wyposażony w dwa rowki (33) zwalniania bębna, przy czym każda nieruchoma zapadka (28) jest usytuowana zgodnie z odpowiednim jednym z rowków (33) zwalniania bębna, kiedy zespół bębnowy (2) znajduje się w położeniu wyjmowania bębna.
22. 22. Zamek według zastrz. 20, znamienny tym, że dwie nieruchome zapadki (28) są usytuowane w odstępie w kierunku obwodowym zespołu bębnowego (2), natomiast korpus (1) jest wyposażony w dwa rowki (33) zwalniania bębna, przy czym każda nieruchoma zapadka (28) jest usytuowana zgodnie z odpowiednim jednym z rowków (33) zwalniania bębna, kiedy zespół bębnowy (2) znajduje się w położeniu wyjmowania bębna.
23. 23. Zamek według zastrz. 21, znamienny tym, że pierwszy z rowków (33) zwalniania bębna ma wymiar wzdłużny mniejszy niż wymiar wzdłużny drugiego z rowków (33) zwalniania bębna, przy czym jedna z nieruchomych zapadek (28) jest usytuowana na zespole bębnowym (2) osiowo poza końcem pierwszego rowka (33) zwalniania bębna.
24. 24. Zamek według zastrz. 23, znamienny tym, że drugi rowek (33) zwalniania bębna przyjmuje boczny pręt blokujący (9), kiedy zamek znajduje się w położeniu zamkniętym.
25. 25. Zamek według zastrz. 1 albo 19 albo 20 albo 21 albo 22 albo 23 znamienny tym, że zespół bębnowy (2) ma cylindryczną rurową tuleję (4), która zawiera każdy z krążkowych bębenków (5), przy czym tuleja (4) jest obrotowa wokół osi obrotu (A) względem korpusu zamka (1), a każdy krążkowy bębenek (5) jest obrotowy wokół tej osi obrotu (A) względem tulei (4).
26. 26. Zamek według zastrz. 25, znamienny tym, że każda nieruchoma zapadka (28) jest przymocowana do tulei (4) lub wykonana integralnie z tuleją (4), a promieniowo zewnętrzna powierzchnia (13) jest zewnętrzną powierzchnią tej tulei (4).
27. 27. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy krążkowy bębenek (5) ma przebiegający przez jego osiowy środek niekołowy otwór (7) stanowiący część kanału prowadzenia klucza.
28. 28. Zespół złożony z zamka bębenkowego i klucza, w którym zamek bębenkowy ma korpus zamka, zespół bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, znamienny tym, że krążkowe bębenki (5) obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek (5) i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a), natomiast boczny pręt blokujący (9) nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego (2), kiedy każdy krążkowy bębenek (5) jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu (1) i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek (5) lub każdy standardowy krążkowy bębenek (5) jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu (1), natomiast klucz jest kluczem roboczym (20) przeznaczonym do powodowania, by każdy krążkowy bębenek (5) przyjmował odpowiednie położenie robocze.
29. 29. Zespół według zastrz. 28, znamienny tym, że klucz roboczy (20) ma podłużną część roboczą (39) posiadającą wiele sekcji (40) przestawiających bębenek, które są usytuowane w odstępach w kierunku wzdłużnym części roboczej (39), a każda z nich współpracuje z odpowiednim krążkowym bębenkiem (5) tak, aby przytrzymywać ten bębenek (5) w jego odpowiednim położeniu roboczym.
30. 30. Zespół złożony z zamka bębenkowego i klucza, w którym zamek bębenkowy ma korpus zamka, zespół bębnowy zamontowany w tym korpusie ruchomo wokół osi obrotu i posiadający wiele krążkowych bębenków, z których każdy jest obrotowy wokół wymienionej osi obrotu względem każdego innego krążkowego bębenka, oraz boczny pręt blokujący do uniemożliwiania obrotu zespołu bębnowego względem korpusu, kiedy zamek jest w położeniu zamkniętym, znamienny tym, że krążkowe bębenki (5) obejmują co najmniej jeden standardowy krążkowy bębenek (5) i co najmniej jeden dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a), natomiast boczny pręt blokujący (9) nie działa, by uniemożliwić obrót zespołu bębnowego (2),

    187 805 kiedy każdy krążkowy bębenek (5) jest w położeniu roboczym obrotu względem korpusu (1) i nie działa również, kiedy standardowy krążkowy bębenek (5) lub każdy standardowy krążkowy bębenek (5) jest w swym odpowiednim położeniu roboczym, a dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) znajduje się w położeniu obrotowym drugiego zadania względem korpusu (1), natomiast klucz jest kluczem (37) wyjmowania bębna, przeznaczonym do powodowania przyjmowania przez standardowy krążkowy bębenek (5) lub każdy standardowy krążkowy bębenek (5) odpowiedniego położenia roboczego oraz do powodowania przyjmowania przez dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) lub każdy dwuzadaniowy krążkowy bębenek (5a) położenia drugiego zadania.
31. 31. Zespół według zastrz. 30, znamienny tym, że klucz (37) wyjmowania bębna zawiera podłużną część roboczą (39) posiadającą wiele sekcji (40) przestawiających bębenek, które są rozmieszczone w odstępach w kierunku wzdłużnym części roboczej (39), przy czym te sekcje (40) przestawiające obejmują co najmniej jedną standardową sekcję przestawiającą i co najmniej jedną specjalną sekcję przestawiającą, z których standardowa sekcja przestawiająca współpracuje z standardowym krążkowym bębenkiem (5) tak, aby przytrzymywać ten bębenek (5) w jego odpowiednim położeniu roboczym, a specjalna sekcja przestawiająca współpracuje z dwuzadaniowym krążkowym bębenkiem (5a) tak, aby przytrzymywać ten bębenek (5a) w jego odpowiednim położeniu drugiego zadania.
32. 32. Zespół według zastrz. 30 albo 31, znamienny tym, że klucz (37) wyjmowania bębna współpracuje z każdym krążkowym bębenkiem (5) podczas wprowadzania części roboczej (39) w zamek bębenkowy tak, że powoduje przez to obrót każdego bębenka (5) względem korpusu (1), przy czym każdy krążkowy bębenek (5) ma położenie robocze albo położenie drugiego zadania, kiedy część robocza (39) jest całkowicie wprowadzona w zamek, a klucz (37) jest obracany z położenia początkowego do położenia wyjmowania bębna w celu obrócenia zespołu bębenkowego (2) względem korpusu (1) do położenia, w którym zespół bębnowy (2) może być wyjęty z korpusu (1) w kierunku osi obrotu (A).