PL187852B1 - Drzwi, zwłaszcza drzwi przeciwpożarowe, instalowane jako drzwi lewe lub prawe - Google Patents

Abstract

1. Drzwi, zwlaszcza drzwi przeciwpozarowe, instalo- wane jako drzwi lewe lub prawe, wykonane w przyblize- niu symetrycznie wzgledem poziomej plaszczyzny srod- kowej i zaopatrzone w przylge, na czesciach bocznych pionowych i przynajmniej na jednej czesci poprzecznej, przykrywajaca szczeline futryny/oscieznicy, widoczna w stanie zamkniecia, w kierunku otwierania od strony poprzecznej do futryny/oscieznicy, przy czym skrzydlo drzwi jest polaczone z futryna/oscieznica za pomoca zawiasów a kazdy z nich posiada czop/bolec zawiasu przechodzacy przez przynajmniej trzy elementy zawiasu, skrzydelka zawiasu widziane w kierunku wzdluz czo- pa/bolca sa dolaczone na przemian na czesci bocznej pionowej skrzydla drzwi i na pionowym dzwigarze futry- ny/oscieznicy a na ich powierzchniach czolowych zwró- conych ku sobie maja korzystnie pierscienie slizgowe, w szczególnosci zabezpieczone przed obracaniem, zna- mienne tym, ze skrzydlo drzwi (2) jest wykonane suwli- wie wzgledem futryny (3) w kierunku wzdluz czopa/bolca zawiasu w obszarze zawiasu (5), w przyblizeniu az do wysokosci przylgi (16) od strony poprzecznej skrzydla drzwi (2) i jest ustalane obrotowo wokól bolców zawia- sów (4) bez demontazu lub przebudowy czesci zawiasów (4, 8, 9), w zaleznosci od wyboru jednego z koncowych polozen regulacji. Fig. 1a PL

Description

Przedmiotem wynalazku są drzwi, zwłaszcza drzwi przeciwpożarowe, z futryną/ościeżnicą i skrzydłem drzwi, instalowane alternatywnie jako drzwi lewe lub prawe, wykonane w przybliżeniu symetrycznie względem poziomej płaszczyzny środkowej i zaopatrzone w przylgę na częściach bocznych pionowych i przynajmniej na jednej części poprzecznej, pokrywającą szczelinę futryny/ościeżnicy, widoczną w stanie zamknięcia, w kierunku otwierania od strony poprzecznej do futryny/ościeżnicy, przy czym skrzydło drzwi jest połączone z futryną/ościeżnicą za pomocą zawiasów, a każdy z nich posiada czop/bolec zawiasu przechodzący przez przynajmniej trzy elementy/skrzydła zawiasu, skrzydełka zawiasu widziane w kierunku wzdłuż czopa/bolca są dołączone na części bocznej pionowej skrzydła drzwi i na pionowym dźwigarze fiitryny/ościeżnicy a na ich powierzchniach czołowych zwróconych ku sobie mają korzystnie umieszczone pierścienie ślizgowe, w szczególności zabezpieczone przed obrotem.

W celu alternatywnej zabudowy, z jednego rodzaju montażu na drugi, omawiane drzwi lewe lub prawe, są jako całość wraz ze skrzydłem drzwi i futryną obracane o 180°. W każdorazowym położeniu zabudowy jest usuwana dolna przylga futryny, tak, że spód z dolnym dźwigarem futryny pozwala się zamknąć bez trudu. W przypadku skrzydła wrót falcowanego tylko wzdłużnie, którego przebiegające pionowo powierzchnie skrzydła w obydwóch położeniach zabudowy są więc płaskie, alternatywna zabudowa lewa-prawa nie sprawia żadnych problemów. Jest znane montowanie kompletu mocującego dopasowanego do każdorazowo wybranej zabudowy; wymagane w tym celu otwory w skrzydle wrót są wykonywane przed montażem. W takich drzwiach jest następnie powszechnie przyjęte, że dolny zawias przejmuje obciążenie osiowe skrzydła drzwi, podczas gdy górny zawias przyjmuje na siebie zadania prowadnicy, ponieważ przy uwzględnianych w tym przypadku warunkach ze względów technicznych nie jest osiągalne równomierne obciążenie obu zawiasów. Przy dwóch kierunkach zabudowy skrzydła zawiasów muszą być wystarczające dla wyżej wspomnianych funkcji. Przy obciążeniach występujących w obu obszarach przyłączeniowych, pomiędzy skrzydłami zawiasów od strony skrzydła drzwi i skrzydłami zawiasów od strony futryny są z reguły przewidziane pierścienie ślizgowe, które są odpowiednio odporne dla zmniejszenia zużycia zawiasów. Wszystkie skrzydła zawiasów są więc przygotowane dla obu kierunków przenoszenia obciążeń do montażu jako okuwane drzwi lewe lub prawe.

Gdy ma się zamiar zastosować do takich drzwi skrzydło drzwi, które oprócz wzdłużnej przylgi posiada przynajmniej jedną przylgę poprzeczną, na ogół jest falcowane ze wszystkich stron, tak że w obu położeniach zabudowy poza stykaniem się powierzchni wzdłużnych także górna część skrzydła pokrywa futrynę, w tym przypadku wystająca w dół przylga skrzydła drzwi wystaje nad dolnym dźwigarem futryny. Dlatego futryna w porównaniu ze skrzydłem drzwi jest wykonana jako nieco większa, tak że skrzydło drzwi w futrynie może być tak prze187 852 sunięte w kierunku pionowym, że przy podłodze znajduje się miejsce dla wystającej dolnej przylgi.

Celem wynalazku jest ukształtowanie drzwi wspomnianego na wstępie rodzaju z połączeniami za pomocą zawiasów pomiędzy powierzchnią wzdłużną skrzydła drzwi i pionowym dźwigarem do alternatywnej zabudowy ze skrzydłem drzwi okuwanym jako lewe/prawe, szczególnie łatwych do manipulowania ze względu na wymaganą zdolność do przestawiania wysokości skrzydła drzwi w futrynie.

Według wynalazku osiąga się to dzięki temu, że skrzydło drzwi jest wykonane jako przesuwne względem futryny w przybliżeniu aż do wysokości poprzecznej przylgi skrzydła drzwi w obszarze zawiasu w kierunku wzdłużnym czopa i bez demontażu lub przebudowy części zawiasów jest ustalone, w zależności od wyboru, obrotowo wokół czopów zawiasów w jednym z końcowych położeń przestawienia/regulacji.

W pierwszym przykładzie wykonania osiąga się to dzięki temu, że środkowe skrzydło/element jednego z zawiasów jest wykonane względem sąsiadujących z nim skrzydeł zawiasów suwliwie w przybliżeniu aż do wysokości poprzecznej przylgi skrzydła drzwi z odpowiednią wolną przestrzenią dającą luz wzdłuż czopa zawiasu i że w celu ustalenia wymaganego końcowego położenia przestawienia/regulacji na czopie/bolcu zawiasu jest wsuwana z boku część odległościowa o postaci pierścienia, której grubość odpowiada wolnej przestrzeni i która posiada profil wewnętrzny w kształcie litery U do ustalenia czopa/bolca zawiasu oraz profil zewnętrzny w postaci segmentu kołowego służący do zamocowania czopa zawiasu, którego końce kończą się w swobodnych zakończeniach ramienia profilu wewnętrznego.

Część odległościowa jest w szczególności ukształtowana tak, że odstęp pomiędzy ramionami wewnętrznego profilu w kształcie litery U części odległościowej jest niewiele większy niż średnica czopa zawiasu, tak że przejście od strony prowadnicy pomiędzy ramionami jest wykonane jako półkole, którego środek w stanie zmontowanym części odległościowej leży na osi podłużnej czopa/bolca zawiasu i że średnica profilu zewnętrznego w postaci segmentu kołowego, którego środek w stanie zmontowanym leży na osi wzdłużnej czopa zawiasu jest większa niż przylegających tulejek zawiasu lub osadzonych w nich pierścieni ślizgowych.

Następnie zalecane jest ukształtowanie części odległościowej tak, że przynajmniej na jednej z dwóch powierzchni czołowych części odległościowej, w stanie zmontowanym na ogół na dolnej, ze względu na którą jest wykonany zewnętrzny wymiar widocznego podcięcia w postaci segmentu kołowego, w którym w stanie zmontowanym części odległościowej zaczepione są pod ciężarem skrzydła drzwi, jest zwrócona lub są zwrócone do niego powierzchnie czołowe przyległych tulejek zawiasów lub tam umieszczonego pierścienia ślizgowego lub pierścieni ślizgowych, tak że nie dopuszcza się do wyślizgnięcia części odległościowej z jej położenia osadzenia dzięki zaczepieniu lub zaczepieniom o sąsiedni Iub sąsiednie pierścienie ślizgowe, gdy tylko skrzydło drzwi oprze się na części odległościowej.

W kolejnym przykładzie wykonania występuje tego rodzaju ukształtowanie, że podcięcie lub jedno z podcięć części odległościowej, które w stanie zmontowanym przeważnie skierowane jest w dół jest zaopatrzone w zamocowanie, które z odpowiadającym mu współdziałającym ukształtowaniem w przyległej powierzchni czołowej sąsiedniej tulejki zawiasu lub umieszczonego tam pierścienia ślizgowego pod ciężarem skrzydła drzwi wchodzi we współdziałanie uniemożliwiające obrót, zwłaszcza w postaci dwóch przebiegających równolegle, symetrycznych do osi wzdłużnej czopa zawiasu, położonych naprzeciwko siebie ramion w obszarze podcięcia, do których przylegają również dwie umieszczone krawędzie odcinków kołowych przyległego pierścienia ślizgowego, przy czym zalecane jest przebieganie ramion w podcięciu części odległościowej równolegle do leżących naprzeciwko powierzchni profilu wewnętrznego i ramiona mogą się kończyć w powierzchni obwodowej segmentu kołowego profilu zewnętrznego, gdy część odległościowa na swojej przeciwległej powierzchni czołowej również posiada podcięcie. Dzięki temu nie dopuszcza się do tego, że część odległościowa może się obrócić względem skrzydła zawiasu od strony futryny lub jego pierścienia ślizgowego, tak że strona obwodowa otworu profilu wewnętrznego w kształcie litery U nie dostaje się w pole widzenia oglądającego. Pierścień ślizgowy zawiasu nośnego od strony futryny jest jak wszystkie pozostałe pierścienie ślizgowe zabezpieczony przed obrotem za pomocą tulejki

187 852 zawiasu przyporządkowanej skrzydłu zawiasu zwłaszcza dzięki temu, że pierścienie ślizgowe są wciskane w tulejki zawiasów z przewidzianymi na nich trwałymi króćcami w postaci rury. Ze względu na zużycie pierścienie ślizgowe są wykonane przeważnie z materiału hartowanego i/lub części odległościowe są wykonane ze spieku metalowego.

Po wyborze rodzaju montażu skrzydło drzwi jest przesuwane względem futryny od jej górnego dźwigara i w tym położeniu końcowym przestawienia/regulacji, ustalane dzięki temu, że w powstałej wolnej przestrzeni nasuwa się z boku na czop zawiasu część odległościową, która praktycznie swoim wymiarem widocznym w kierunku wzdłużnym czopa wypełnia wolną przestrzeń, a zresztą ze względu na jej postać można przedsięwziąć takie wyżej przedstawione środki zaradcze, że ona nie opuszcza w sposób nie zamierzony swojego położenia zamocowania i/lub jej ustawienie obrotowe względem futryny nie zmienia się przy występujących obciążeniach. Także przy przeprowadzeniu skutecznego obracania ramion w przeciwnym kierunku aż do ich obrzeża zewnętrznego, część odległościowa nie może się wysunąć z położenia zamocowania, gdy część odległościowa jest na swoich obydwóch powierzchniach czołowych, skierowanych w kierunku wzdłużnym czopa zawiasu, zaopatrzona w podcięcia, ponieważ wtedy ta, która nie posiada odsadzeń zapobiega wysunięciu w bok części odległościowej dzięki zaczepieniu o przyporządkowany pierścień. Na ogół jednak ramiona nie są prowadzone aż do obrzeża, lecz tylko do wewnętrznego brzegu podcięcia, tak że w kierunku profilu wewnętrznego pozostaje wystający obszar brzegu pomiędzy profilem zewnętrznym w postaci segmentu kołowego i podcięciem z obu stron szczeliny pomiędzy ramionami profilu wewnętrznego, który zapobiega wysunięciu w bok części odległościowej przez działanie na zaczepiony pierścień ślizgowy. Część odległościowa może być usunięta tylko wtedy, gdy skrzydło drzwi podniesie się celowo tak, że nie tylko uwolni się postępujący w górę pierścień ślizgowy skrzydła zawiasu, lecz także część odległościowa może zostać wysunięta z zaczepienia pomiędzy ramionami i prostoliniowymi brzegami pierścienia ślizgowego dolnego skrzydła zawiasu. W tym pierwszym wykonaniu środkowe skrzydło każdego zawiasu jest przeważnie swoim skrzydełkiem zamocowane na skrzydle drzwi.

Jest oczywiste, że przy obrocie drzwi o 180° można postępować tak samo.

W drugim przykładzie wykonania występuje tego rodzaju rozmieszczenie zawiasów, że środkowe skrzydło zawiasu przynajmniej jednego, na ogół najniższego zawiasu jest zamocowane suwliwie w kieszeni zawiasu zamocowanej w zalecany sposób w pionowym dźwigarze futryny od strony zawiasu, prowadzone w przybliżeniu do wysokości poprzecznej przylgi skrzydła drzwi w kierunku wzdłuż czopa zawiasu i jest podparte w zależności od wyboru w jednym z położeń regulacji/przestawiania względem ciężaru skrzydła drzwi.

W tym celu w kieszeni zawiasu jest zamocowany pozwalający się przestawiać człon podporowy, który w zależności od wyboru zaczepia o jedną z dwóch, w kierunku wzdłużnym czopa zawiasu, z obu stron członu podporowego przewidzianych powierzchni podporowych skrzydełka środkowego skrzydła zawiasu, które w szczególności przez obszary brzegowe otworu w skrzydełkach zawiasu, przeważnie są wykonane jako wybranie w kształcie litery U wychodzące z odwróconej od czopa zawiasu krawędzi skrzydełka zawiasu i które są ukształtowane na zwróconych do siebie stronach ramienia, przy czym człon podporowy jest wykonany jako mimośród ułożyskowany obrotowo w poprzecznych powierzchniach kieszeni zawiasu, którego oś obrotu dzięki obracaniu przeprowadzonemu za pomocą dostosowanego klucza, w szczególności od zewnątrz kieszeni zawiasu, na przykład dzięki wykonaniu wału mimośrodowego o wielu krawędziach, w zależności od wyboru odwróconą od osi mimośrodu powierzchnią mimośrodu zaczepia o jedną lub drugą z powierzchni podporowych, przy czym przeważnie powierzchnia mimośrodu jest wysklepiona w postaci segmentu kołowego wokół osi obrotu, mimośrodu i powierzchnie podporowe są wykonane również jako wysklepienia w postaci segmentu kołowego.

Następnie zalecane jest ukształtowanie tego rodzaju wykonania tak, że prowadzenie umożliwiające przesuwanie w kierunku wzdłużnym skrzydełka zawiasu wewnątrz kieszeni zawiasu jest wykonane dzięki przynajmniej jednej prowadnicy składającej się z zaczepu i otworu wzdłużnego, przebiegającej w kierunku wzdłuż czopa zawiasu pomiędzy skrzydełkiem zawiasu i kieszenią zawiasu, w szczególności z wybraniem prowadzącym w skrzydełku

187 852 zawiasu i zaczepiającym się w nim trwałym występem naprzeciwko kieszeni zawiasu w kierunku przesuwania, który przeważnie jako część zatrzasku działającego podczas wsuwania w kieszeń zawiasu jest wykonany naprzeciwko obudowy oprawy zawiasu i przy tym pionowego dźwigara futryny ze sprężystym względem powierzchni poprzecznej skrzydełka zawiasu noskiem zatrzasku w postaci występu, który w stanie zaryglowania powodując zamknięcie zaczepia się za powierzchnię wybrania prowadzącego w skrzydełku zawiasu skierowaną w kierunku przeciwnym do kierunku osadzenia, zalecaną w postaci jednego lub kilku wybrań w postaci wzdłużnych otworów, przebiegających w kierunku wzdłuż czopa zawiasu.

Na ogół postępuje się dalej tak, że kieszeń zawiasu w obszarze końcowym odcinka osadzenia skrzydełka zawiasu posiada w kierunku osadzania zalecany zwężający się rowek ustalający dla przedniej krawędzi skrzydełka zawiasu, który prowadzi suwliwie skrzydełko zawiasu w kierunku wzdłuż czopa zawiasu i w nim kończą się ścianki szybiku, ustalające pomiędzy sobą powierzchnie poprzeczne skrzydełka zawiasu, z których jedna oddziałuje sprężyście na sąsiednią powierzchnię skrzydełka zawiasu i posiada jedną część zatrzasku, która w stanie zaryglowania zaczepia się o brzeg skierowanego w kierunku przeciwnym do kierunku osadzania wybrania w postaci wzdłużnego otworu w skrzydełku zawiasu, przy czym oddziałująca sprężyście ścianka szybiku jako pojedynczy element jest osadzona obok osadzonego skrzydełka zawiasu w rowku ustalającym i w nim pozwala się wychylać niewielki kąt prostopadle do poprzecznej powierzchni skrzydełka zawiasu pod działaniem siły elementu sprężystego, zwłaszcza naciskowej sprężyny śrubowej lub kabłąka sprężystego, który w sposób zalecany znajduje się w stanie wstępnie napiętym pomiędzy wychylną ścianką szybiku i sąsiednią ścianką obudowy, lub że kieszeń zawiasu posiada obudowę kieszeni zawiasu wykonaną jednoczęściowo z częścią wygiętą z blachy, która zwłaszcza jako pojedyncza część jest zamocowana na pionowym dźwigarze futryny, przeważnie na dwóch nakładkach biegnących od obudowy w kierunku wzdłużnym dźwigara, przy czym pozwalająca się wychylać sprężynująca ścianka szybiku jest wykonana jednoczęściowo na części wygiętej z blachy obudowy kieszeni zawiasu w jej obszarze końcowym dla skrzydełek zawiasu, odwróconym od szczeliny wsadowej i jej sprężynujące oddziaływanie przez ukształtowanie wystających do wnętrza w prowadnicy wsadowej skrzydełek zawiasu sprowadza się do właściwości sprężystych materiału metalowej blachy.

Także w tego rodzaju wykonaniu z powodu obecności przylgi od strony poprzecznej skrzydła drzwi, futryna jest wykonana jako nieznacznie wyższa niż skrzydło drzwi i szczelina zachodzenia z jej skrzydłem sięga skrzydłem zawiasu pozwalającym przestawiać wysokość w przyporządkowaną kieszeń zawiasu odpowiednio szerzej niż szczelina wykonana dla skrzydła zawiasu w kieszeni i w tym przypadku jej osłona od strony zawiasu. W tego rodzaju wykonaniu środkowe skrzydła zawiasów są przewidziane w sposób zalecany od strony futryny, tak że kieszenie zawiasów mogą być zamocowane w wewnętrznym obszarze pionowego dźwigara futryny, na którym jest zamocowane obrotowo skrzydło drzwi. Montaż skrzydła zawiasu o przestawianej wysokości w przyporządkowanej kieszeni zawiasu jest ułatwiony dzięki sprężystemu ukształtowaniu zatrzasku, który razem z ukształtowaniem rowka ustalającego w dnie kieszeni zawiasu zapewnia wymaganą zdolność do przesuwania wzdłużnego i jednocześnie zapobiega przesunięciu skrzydła zawiasu w poprzek do kierunku wzdłuż czopa zawiasu. W tym celu zatrzask współdziała przeważnie z dwoma noskami zatrzasku przesuniętymi w kierunku wzdłuż czopa zawiasu, z których każdy zaczepia się w przyporządkowanym wybraniu w postaci wzdłużnego otworu w skrzydełku zawiasu, przy czym wybranie w postaci podłużnego otworu uwzględniające wymaganą drogę przestawiania pomiędzy końcowymi położeniami przestawiania/regulacji skrzydełka zawiasu jest odpowiednio dłuższe niż wyprostowany wymiar ryglującego noska zatrzasku. Droga przestawiania pomiędzy końcowymi położeniami przestawiania dla alternatywnej zabudowy okuwanych drzwi lewych i prawych jest dostosowana do wymiaru wysokości poprzecznej przylgi skrzydła drzwi ze względu na luz zaczepienia pomiędzy położonym na górze poprzecznym dźwigarem futryny i górną krawędzią oprawy skrzydła drzwi na ogół mniejszego niż wymiar wysokości poprzecznej lub poprzecznych przylg skrzydła drzwi. Ustalenie końcowych położeń przestawiania dla ruchu przestawiania skrzydła drzwi w tego rodzaju wykonanej jako wyższa przyldze, tak że przylga

187 852 skrzydła drzwi wystająca ku dołowi z odstępem wymaganym dla ruchu skrzydła drzwi znajduje się na dolnym dźwigarze futryny pozbawionym odbojnicy, osiąga się dla alternatywnej zabudowy okuwania lewego i prawego w zalecany sposób za pomocą mimośrodu, który wchodzi w przypór z wybraniem w skrzydełku zawiasu w kształcie litery U, tak że skrzydełko zawiasu z tym wybraniem może zostać wsunięte na mimośród, który w celu łatwego uruchamiania można od zewnątrz obrócić za pomocą płaskiego klucza maszynowego lub czegoś podobnego. Dzięki ukształtowaniu mimośrodu z obwodowym odcinkiem powierzchni w postaci łuku koła dla dociśnięcia położonych naprzeciwko odpowiednio spłaszczonych powierzchni podporowych w obszarze ramion wybrania skrzydełka zawiasu osiąga się to, że mimośród w wybranym położeniu dociśnięcia dźwiga za pomocą jednej z dwóch powierzchni podporowych podniesione skrzydło drzwi praktycznie bez sił poprzecznych. Oś obrotu mimośrodu można także nieco przenieść w inne miejsce względem powierzchni podporowych we wnętrzu wybrania w kształcie litery U, przez co składowa siły jest przyłożona na końcu ramienia w kształcie litery U, tak że skrzydełko drzwi można podeprzeć w rowku ustalającym kieszeni zawiasu i nabiegającego mimośrodu nie można odwrócić względem podstawy tego rowka ustalającego.

Przy tym osiąga się łatwo dostosowanie drzwi w zależności od rodzaju zabudowy do dolnego „progu” i skrzydła drzwi nie muszą być demontowane lub czopy zawiasów nie muszą być wysuwane ze swojego położenia.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym na fig. la, fig. Ib, fig. lc, przedstawiono widok z góry, powiększony widok boczny w przekroju i powiększony widok przekroju poprzecznego wykonania skrzydła drzwi z futryną częściowo zaznaczoną na fig. la, na fig. 2 przedstawiono perspektywiczny widok w rozłożeniu zawiasu z częścią odległościową według pierwszego przykładu wykonania, na fig. 3a, fig. 3b, fig. 3c przedstawiono widok od dołu, widok boczny w przekroju i widok z góry na część odległościową odpowiadającą fig. 2, na fig. 4a, fig. 4b, fig. 4c przedstawiono schematycznie widoki skrzydełka zawiasu z częściowo przekrojoną kieszenią zawiasu w obszarze futryny drugiego przykładu wykonania w końcowym położeniu przestawiania dla zabudowy z okuwaniem prawym, położenie pośrednie i końcowe położenie przestawiania dla zabudowy z okuwaniem lewym, na fig. 5 przedstawiono w powiększeniu widok częściowego przekroju przez dźwigar pionowy wraz z kieszenią zawiasu i osadzonym skrzydełkiem zawiasu drugiego przykładu wykonania, na fig. 6 przedstawiono perspektywiczny widok w rozłożeniu kieszeni, przyporządkowanego obszaru futryny i skrzydełka zawiasu z wprowadzonym w kieszeń skrzydełkiem zawiasu w przybliżeniu odpowiadający fig. 5 i na fig. 7 przedstawiono widok częściowego przekroju wykonanej jednoczęściowo kieszeni zawiasu wraz z wprowadzonym skrzydełkiem zawiasu.

Na fig. la przedstawiono widok na stronę przylgi drzwi 1 w jednej z dwóch możliwości montażu okuwanych drzwi jako lewe i prawe w stanie zachodzenia skrzydła drzwi 2 na przynależną, tylko częściowo zaznaczoną, futrynę 3. Względem swojej poziomej środkowej płaszczyzny skrzydło drzwi 2 ze względu na skrzydła 8 zawiasów 5 jest wykonane symetrycznie; to samo odnosi się do wybrań przewidzianych w skrzydle drzwi służących w zależności od rodzaju okuwania do zamocowania przestawianego kompletu mocującego. To samo co się tyczy skrzydeł zawiasu 9 odnosi do futryny 3, przy czym jedynie zależnie od położenia montażowego przylga ograniczająca ruch w dźwigarze futryny od strony podłogi w obszarze podłogi jest usuwana w celu umożliwienia gładkiego przejścia. Skrzydło drzwi 2 w obydwóch położeniach zabudowy jest przesunięte w górę względem futryny 3, przez co pomiędzy skrzydłem futryny 8 od strony skrzydła drzwi i znajdującym się pod nim skrzydłem zawiasu 9 od strony futryny i pomiędzy tylko zaznaczonym przynależnym czopem zawiasu 4 powstaje wolna przestrzeń 7, w której przynajmniej w niżej położonym zawiasie 5 jest osadzona jeszcze dokładniej później objaśniona część odległościowa 17. W porównaniu do tradycyjnego zawiasu środkowe skrzydło zawiasu 8 z luzem odpowiadającym wolnej przestrzeni 7 jest więc przesuwne na czopie zawiasu 4, który jest wykonany odpowiednio dłuższy lub przebiega pomiędzy odpowiednio dalej rozstawionymi skrzydłami zawiasu 9 od strony futryny.

187 852

Na fig. lb jest przedstawiony przekrój pionowy skrzydła drzwi 2 ze skrzynką i pokrywą, które w celu utworzenia wystających w dół i w górę przylg 16, które się ciągną pionowo od strony poprzecznej skrzydła drzwi, odpowiednio zagięte i za pomocą poziomo wystającej części są połączone za pomocą zgrzewania punktowego ze skrzynką skrzydła drzwi.

Przekrój poziomy przedstawiony na fig. lc pozwala się przekonać, że wykonane w znany sposób skrzydło drzwi jest zaopatrzone we wzdłużne przylgi 15, które dzięki obwodowemu zagięciu blachy pokrywy tworzą wystające na boki krawędzie skrzynki drzwi. Te wzdłużne przylgi 15 odstają dalej od skrzynki drzwi niż poprzeczne przylgi l6. Skrzydła zawiasów 8 od strony skrzydła drzwi są w znany sposób połączone swoimi skrzydełkami zawiasów 10 ze skrzydłem drzwi i tworzą tulejki zawiasów 14 przewidziane do zamocowania czopów zawiasów 4 zaznaczonych tylko za pomocą ich osi wzdłużnej.

Widok w rozłożeniu odpowiadający fig. 2 przedstawia zawias 5, który obejmuje skrzydło zawiasu 8 zamocowane od strony skrzydła drzwi za pomocą skrzydełka zawiasu 10 i obydwa skrzydła zawiasu 8 zamocowane od strony futryny za pomocą skrzydełek zawiasu 11, które tworzą jednoczęściowe skrzydło zawiasu od strony futryny. Po osadzeniu środkowego skrzydła zawiasu 8 od strony skrzydła drzwi pomiędzy skrzydełkami zawiasów od strony futryny w znany sposób przechodzi przez nie wszystkie nie przedstawiony wspólny czop/bolec zawiasu. W zwróconych do siebie powierzchniach czołowych skrzydeł zawiasów 8 i 9 są umieszczone pierścienie ślizgowe 12, które z wykonanymi na nich podporami 13 są w sposób uniemożliwiający ich obrót zamocowane w przynależnych tulejkach zawiasów 14 i są podparte na czopach zawiasów. W stanie wmontowanym środkowe skrzydło zawiasu 8 pomiędzy skrzydłami zawiasów 9 wzdłuż nie przedstawionego czopa zawiasu 4 jest przesuwne o wolną przestrzeń 7 (fig. la), która służy do podnoszenia skrzydła drzwi w każdorazowe położenie montażowe, tak że wystająca w dół poprzeczna przylga skrzydła drzwi kończy się nad podłogą, jak to zostało zauważone w związku z fig. la.

W tej wolnej przestrzeni jest wprowadzona część odległościowa 17, a mianowicie osadzona na czopie zawiasu prostopadle do jego osi wzdłużnej, w tym celu część odległościowa 17 ma profil wewnętrzny 18 w kształcie litery U przebiegający w kierunku wzdłuż czopa, którego ramiona 20 są rozstawione nieco bardziej niż wynosi wymiar średnicy czopa zawiasu i którego przejście 21 od strony mostka okrążające czop jest wykonane profilem w postaci półokręgu. Część odległościowa 17 posiada profil zewnętrzny w postaci segmentu kołowego, na tyle w postaci segmentu koła, na ile wyjście profilu wewnętrznego przerywa ściankę w postaci koła. Część odległościowa, na widocznych w kierunku wzdłużnym czopa obydwóch powierzchniach czołowych 22 i 23, ma podcięcia 24, w których są uchwycone pierścienie ślizgowe 12, tak że wstanie obciążenia zawiasu przez skrzydło drzwi nie dopuszcza się do wyślizgnięcia się części odległościowej 17 z jej położenia osadzenia na czopie zawiasu. Zatem w stanie osadzenia ścianka zewnętrzna profilu zewnętrznego 19 części odległościowej 17 ma większy wymiar wzdłuż promienia niż promień pierścienia ślizgowego 12. W stanie zmontowanym podcięcie 24 wykonane na skierowanej w dół powierzchni czołowej 23 jest zaopatrzone w położone na średnicy naprzeciwko siebie ramiona 25, które przerywają w postaci odcinka koła zewnętrzne obrzeże podcięcia w postaci segmentu kołowego, jak to można zauważyć na fig. 2 oraz fig. 3a, fig. 3b i fig. 3c. Ramiona 25 przebiegają równolegle do siebie i do wewnętrznych powierzchni ramion 20 profilu wewnętrznego 18 w kształcie litery U, a mianowicie w większym odstępie niż odstęp pomiędzy wewnętrznymi powierzchniami ramion, tak że patrząc od ramion 25 pozostaje obszar wznoszenia w postaci segmentu pierścienia pomiędzy zewnętrznym obszarem brzegowym podcięcia 24 i obwodem zewnętrznym profilu zewnętrznego 19 w postaci segmentu, który kończy się w obszarach końcowych ramion 20. Pierścienie ślizgowe 12 są zaopatrzone na położonych naprzeciwko siebie na średnicy zewnętrznych obszarach obwodowych w krawędzie 26, które są utworzone przez spłaszczenia w postaci odcinka koła zewnętrznego obwodu pierścieni ślizgowych 12, które przebiegają równolegle do siebie i których odstęp od siebie w ten sposób odpowiada odstępowi pomiędzy ramionami 25 części odległościowej 17, że krawędzie 26 przy wprowadzeniu pierścienia ślizgowego 12 w skierowane w dół podcięcie 24 są zabezpieczone przed obrotem pomiędzy ramionami 25.

187 852

Ponieważ pierścienie ślizgowe są osadzone w przynależnych im tulejkach 14 w sposób zabezpieczający je przed obrotem, także część odległościowa jest dzięki temu zamocowana przed obrotem, a mianowicie w przedstawionym wyżej przykładzie względem futryny, ponieważ środkowe skrzydło zawiasu 8 w tym zalecanym przykładzie wykonania jest zamocowane na skrzydle drzwi 2. Ponieważ druga powierzchnia czołowa 22 części odległościowej 17 jest zaopatrzona w podcięcie 24 bez ramion obiegające wzdłuż obwodu w postaci segmentu kołowego, może się ona swobodnie obracać ze swoim pierścieniem ślizgowym 12 zaczepionym w podcięciu skrzydła zawiasu 8 przewidzianym od strony skrzydła drzwi. To położenie obrotowe części odległościowej jest ustalone dzięki położeniu krawędzi 26 odnośnego pierścienia ślizgowego 12 i jej zabezpieczonego przed obrotem wsunięcia w tulejkę zawiasu 14 przynależnego skrzydła zawiasu 9 tak, że otwór od strony obwodu wewnętrznego profilu 18 w kształcie litery U jest tak zwrócony do dźwigara futryny, że ten wylot nie jest spostrzegany przez użytkownika drzwi.

Na fig. 3a, fig. 3b i fig. 3c jest przedstawiona w powiększeniu część odległościowa 17 ze szczegółami. Dzięki temu, że kontur zewnętrzny 19 powierzchni obwodowej segmentu kołowego 27 sięgając aż do strony wewnętrznej ramion kończy się w zakończeniach ramion, więc ramiona 25 nie przerywają obszaru w kształcie segmentu pierścienia pomiędzy powierzchnią obwodową 21 i podcięciem 24 w tym obszarze końcowym ramion, dzięki tym środkom zaradczym zapobiega się wysunięciu w bok części odległościowej z położenia jej osadzenia. Można byłoby ramiona 25 także w kierunku zakończeń ramion dalej poprowadzić, wtedy jednakże musiałoby to zadanie przejąć podcięcie 24 położone na drugiej powierzchni czołowej 22, dlatego przy nie zamierzonym podniesieniu skrzydła drzwi to zamocowanie części odległościowej może zaniknąć. Powinno się jednakże przeprowadzać tylko celowe podnoszenie skrzydła drzwi z częścią odległościową w celu rozłączenia bezpiecznego położenia osadzenia zapobiegającego wywędrowywaniu i obracaniu części odległościowej, dlatego narysowane wykonanie jest zalecane.

Drzwi według fig. la, fig. lb i fig. lc zostały przedstawione i narysowane ze względu na rozmieszczenie zawiasów względem przyporządkowanych im skrzydełek zawiasów w pierwszym przykładzie wykonania w położeniu końcowym przestawienia skrzydła drzwi naprzeciwko futryny z zastosowaniem części odległościowej, przy czym na ogół skrzydłu drzwi 8 jest przyporządkowane środkowe skrzydło zawiasu. W następnym przykładzie wykonania środkowe skrzydło zawiasu 8 jest przeważnie przyporządkowane futrynie 3, ponieważ w drugim przykładzie wykonania skrzydełko skrzydła zawiasu daje się przestawiać w położenia końcowe przestawiania/regulacji wewnątrz mocującej je kieszeni zawiasu, co w ramach jednego skrzydła przyporządkowanego zawiasu jest prostsze niż dla dwóch takich skrzydeł zawiasu. W poniższych przykładach wykonania należy zwracać uwagę na tę zmianę ustawienia.

Na fig. 4a, fig. 4b i fig. 4c przedstawiono część pionowego odcinka dźwigara futryny 6, posiadającego kieszeń zawiasu 30, i zawierającego zawias 5 ze skrzydełkiem zawiasu 10 wsuniętym w kieszeń zawiasu 30 środkowego skrzydła zawiasu 8 pomiędzy skrzydłami zawiasu 9, które (nie przedstawione jak) są zamocowane na (nie przedstawionym) skrzydle drzwi 2 i które przy wspólnym przechodzeniu przez nie czopa zawiasu 4 zaznaczonego tylko za pomocą odnośnej linii osi dają się kolejno obracać względem siebie w zwykły sposób i bez szczególnych odstępów. Skrzydełko zawiasu 10 jest wewnątrz, patrząc w kierunku wzdłuż czopa zawiasu, wykonane nieco szersze od wolnej przestrzeni niż jest to konieczne, aby skrzydło drzwi 2 o tyle podnieść, że w każdorazowym położeniu zabudowy przy okuwaniu lewym lub prawym wystająca w dół przylga poprzeczna skrzydła drzwi 2 jest odległa od podłogi w wymagany sposób. W przedstawieniu po lewej stronie skrzydełko zawiasu 10 znajduje się wewnątrz kieszeni zawiasu 30 w dolnym położeniu końcowym przestawiania, w przedstawieniu znajdującym się pośrodku znajduje się w neutralnym położeniu przejściowym odcinka drogi przestawiania i w przedstawieniu po prawej stronie znajduje się w górnym położeniu końcowym przestawiania. Przedstawienie po prawej stronie odpowiadałoby zatem położeniu montażowemu, w którym sytuacja jest taka jak narysowano. Przedstawienie po lewej stronie odpowiada położeniu końcowemu, w którym skrzydełka zawiasu i kieszeń zawiasu schodzą się wzajemnie, gdy wybierze się położenie montażowe obrócone o 180°. Ilustracje

187 852 powinny tylko pozwolić zrozumieć mechanizm przestawiania/regulacji. Skrzydełko zawiasu 10 jest prowadzone w kierunku przestawiania dzięki temu, że jest ono suwliwe z jednej strony swoją odwróconą od przynależnego skrzydła zawiasu 8 przednią krawędzią 54 w dnie, jeszcze poniżej opisanego, rowka ustalającego 39 kieszeni zawiasu 30 i z drugiej strony w kierunku wzdłużnym czopa zawiasu 4 przez wybrania w postaci podłużnego otworu 44 umieszczonego w obszarze kieszeni zawiasu 30 i ryglujące noski zatrzasku 43 na jego wzdłużnej powierzchni 45. Wybrania w postaci podłużnego otworu 44 są wykonane odpowiednio dłuższe niż obszar zaczepienia nosków zatrzasku 43, aby umożliwić odcinek drogi przestawiania pomiędzy ich położeniami końcowymi, jak to można zauważyć na fig. 4a, fig. 4b i fig. 4c. Skrzydełko zawiasu 10 posiada wybranie 43 w kształcie litery U, w którym przy wsuwaniu skrzydełka zawiasu 10 w kieszeń zawiasu 30 mieści się mimośród 31, który jest obrotowy wokół osi obrotu mimośrodu 33 i posiada powierzchnię mimośrodu 32, której profil, patrząc w kierunku obrotu mimośrodu 33, jest wykonany jako obiegający ją w postaci segmentu kołowego. Oś obrotu mimośrodu 33 jest zamocowana obrotowo w odpowiednich otworach pomiędzy ścianką szybiku 41 obudowy kieszeni zawiasu 31 i wychylną sprężynującą ścianką szybiku 40 kieszeni zawiasu 30 - fig. 6 - i na powierzchni czołowej zakończenia osi obrotu mimośrodu 33, która sięga przez otwór w ściankę szybiku 41, jest zaopatrzona w kształt wielu krawędziach 36, który służy do przyłożenia płaskiego klucza maszynowego w celu obracania mimośrodu od zewnątrz kieszeni zawiasu 30. Na dwóch położonych naprzeciwko względem osi obrotu mimośrodu 33 obszarach ścianek ramion wybrania 34 w kształcie litery U skrzydełka zawiasu 10 są przewidziane powierzchnie podporowe 35, które są wysklepione odpowiednio do przebiegu powierzchni mimośrodu 32. Na jedną z tych powierzchni podporowych 35 napiera powierzchnia mimośrodu 32 zależnie od tego, w które położenie końcowe przestawiania jest obrócony mimośród 31 odpowiednio do położenia zabudowy - fig. 4a, fig. 4c -, podczas gdy w neutralnym położeniu środkowym mimośród nie współdziała z powierzchniami podporowymi - fig. 4b. W każdorazowym położeniu przyporu - fig. 4a i fig. 4c - napór mimośrodu 31 na powierzchnie oporowe 35, także przy swobodnym obracaniu mimośrodu przy obciążeniu występującym od skrzydła drzwi 2, odbywa się praktycznie bez sił poprzecznych i jest stabilny.

Na fig. 5 przedstawiono w powiększeniu przekrój przez kieszeń zawiasu 30 przy jej umieszczeniu na pionowym dźwigarze futryny 6, skrzydło drzwi 2 jest tylko zaznaczone. Do kieszeni zawiasu wystaje skrzydełko 10 skrzydła zawiasu 8, jest ono zakreskowane, a mianowicie w płaszczyźnie przekroju, która przebiega przez jeden z nosków zatrzasku 43. Kieszeń zawiasu 30 jest wykonana ze względu na swoją obudowę 37 jednoczęściowe jako część wygięta z blachy i posiada szczelinę wsadową 38 dla wsadzenia skrzydełka zawiasu 10.

Skrzydełko zawiasu 10 jest wsadzane przez tę szczelinę wsadową 38 w kieszeń zawiasu i zaczepia się w tym stanie swoją przednią krawędzią 54 w rowku ustalającym 39, który jest ukształtowany w odpowiednie sklepienie obudowy kieszeni zawiasu 37. W rowek ustalający 39 wpada ścianka obudowy 41, która przebiega prawie równolegle wzdłuż na poprzecznej powierzchni osadzonego skrzydełka zawiasu 10, podczas gdy równolegle do drugiej poprzecznej powierzchni skrzydełka zawiasu 10 przebiega ścianka szybiku 40 ukształtowana jako pojedynczy element, która swoją przednią krawędzią 54 skrzydełka zawiasu 10 sąsiedniego obszaru stopy jest również osadzona w rowku ustalającym 39, jak to można zauważyć na fig. 5. Rowek ustalający 39 jest w sąsiednim obszarze tej ścianki szybiku 40 wykonany jako zwężający się w kierunku dna rowka tak, że skrzydełko zawiasu 10 z obszarem swojej przedniej krawędzi jest zamocowane bez luzu w rowku ustalającym, podczas gdy ścianka szybiku 40 wykonana jako pojedyncza część daje się odchylić o niewielki kąt od sąsiedniej poprzecznej powierzchni skrzydełka zawiasu 10, a mianowicie wbrew sile sprężyny śrubowej 46, osadzonej na ogół z napięciem wstępnym, pomiędzy odwróconą od skrzydełka zawiasu 10 poprzeczną powierzchnią ścianki szybiku 40 i położoną naprzeciwko ścianką 52 obudowy kieszeni zawiasu 37. Patrząc w kierunku dźwigara mogą być umieszczone równolegle dwie takie sprężyny naciskowe 46. Obudowa kieszeni zawiasu 31 ze swoją powierzchnią obudowy posiadającą szczelinę wsadową 38 przylega na przysłoniętym odcinku pionowego dźwigara futryny 6 z przebiegającą do niego pod kątem prostym ścianką podpierającą śrubową sprężynę naciskową 46 na rozstawie wewnętrznym dźwigara 6 i jest na nim zamocowana za pomocą

187 852 nakładek 51, jakie są widoczne na fig. 6. Odcinek futryny ma rowek dla taśmy przeciwogniowej przebiegający wzdłuż dźwigara.

Dla ułatwienia wprowadzenia skrzydełka zawiasu 10 ścianka szybiku 40 posiada odgięcie 42. W obszarze sąsiednim tego odgięcia 42 ze ścianki szybiku 40, w kierunku do skrzydełka zawiasu 10 jest wygięty na zewnątrz nosek zatrzasku 43, który w stanie zmontowanym skrzydełka zawiasu zaczepia o powierzchnię 45 odwróconą od przedniej krawędzi 45 jako obrzeże wybrania w postaci długiego otworu 44 skrzydełka zawiasu 10, jak to jest widoczne na fig. 5 i już zostało omówione w powiązaniu z fig. 4a, fig. 4b i fig. 4c. Przed włożeniem skrzydełka zawiasu 10 ścianka szybiku 40 jest wychylana pod naciskiem śrubowej sprężyny naciskowej lub sprężyn naciskowych 46 w prowadnicę wsadową skrzydełka 10, tak że podczas przebiegu procesu osadzania skrzydełko zawiasu 10 najpierw wsuwa się na odgięcie 42 i potem przy wzrastającym wychyleniu ścianki szybiku 40 wbrew naciskowi sprężyny na skośne powierzchnie 53 nosków zatrzasku 43 dopóki nie wsuną się one wzdłuż na obciążoną sprężyście ściankę szybiku 40 sąsiadującą z poprzeczną powierzchnią skrzydełka zawiasu 10 i w stanie końcowym osadzania zaczepią się w wybraniach w postaci podłużnych otworów 44. W tym stanie przednia krawędź 54 skrzydełka zawiasu 10 napiera na dno rowka ustalającego 39 i powierzchnie zatrzaskujące noska zatrzasku docierają praktycznie bez luzu do powierzchni 45 w odpowiadającym obszarze brzegowym wybrania w postaci podłużnego otworu 44, tak że zamocowanie skrzydełka zawiasu 10 odbywa się bez luzu, z wyjątkiem zdolności do przesuwania się w kierunku wzdłużnym czopa zawiasu 4 w kieszeni zawiasu 30.

Na fig. 6 przedstawiono nieco inaczej zbudowany przykład wykonania, w którym obudowa kieszeni zawiasu 37 jest złożona z dwóch części obudowy 47 i 48, które podczas składania obudowy są ze sobą połączone na przykład przez zgrzewanie punktowe za pomocą dwóch wystających w przeciwnych kierunkach nakładek 51 w rozstawie powierzchni pionowego dźwigara 6. Obciążona sprężyną ścianka szybiku 40 jest najpierw osadzana w rowku ustalającym 39 zaznaczonym względem konturu zewnętrznego obudowy kieszeni zawiasu 17. Następnie mimośród 31 swoją nie przedstawioną osią obrotu 33, która jest wprowadzona współosiowo ze środkowym otworem mimośrodu w ściankę szybiku 41 obudowy kieszeni zawiasu 37 i obciążoną sprężyną ściankę szybiku 40 jest umieszczony w położeniu wmontowania pomiędzy tymi ściankami, tam jest wprowadzony skierowanym w dół kołnierzem w otwór ścianki szybiku 40 i oparty pomiędzy ściankami. Obciążenie sprężynujące ścianki szybiku 40 zamiast śrubowych sprężyn naciskowych 46 jest wywołane przez kabłąk sprężysty 49 w postaci taśmy. Ścianka szybiku 40 jest zaopatrzona w dwa noski zatrzasku 43 rozstawione na jednej płaszczyźnie i na jednej linii w kierunku wzdłużnym dźwigara, które w stanie zaryglowania zahaczają się w dwóch odpowiednio umieszczonych wybraniach w postaci podłużnego otworu 44 skrzydełka zawiasu 10, dzięki czemu zamknięcie za pomocą zatrzasku i część prowadnicy służącej do przestawiania są utworzone pomiędzy końcowymi położeniami przestawiania skrzydełka zawiasu 10 w kieszeni zawiasu 30, jak to już zostało opisane. Podczas wsuwania skrzydełka zawiasu 10 skrzydła zawiasu 8 przez szczelinę wprowadzającą 50 dźwigara pionowego 6 skrzydełko zawiasu dostaje się do szybiku wsadowego utworzonego przez ścianki szybiku 40 i 41. W stanie osadzenia, jak przedstawiono na fig. 5, powstaje ustalenie położenia.

Na fig. 7 przedstawiono zalecane ukształtowanie kieszeni zawiasu 30, w którym wychylna tam sprężysta ścianka szybiku 40 jest wykonana jednoczęściowo z pozostałymi częściami ścianek obudowy tak, że noski 43 wystają w szybiku wprowadzającym dla skrzydełka zawiasu 10 pomiędzy ściankami 40 i 41 i przy wprowadzaniu skrzydełka zawiasu są odginane dzięki sprężystemu odkształceniu tej części ścianki obudowy-ścianki szybiku 40 - oraz po osiągnięciu końcowego położenia osadzenia zahaczają się w wybraniach o postaci podłużnych otworów 44 w wyniku odbicia sprężystego i dzięki temu jest utworzone zamknięcie przez zatrzaśnięcie, jak to zostało opisane w związku z fig. 5.

187 852

187 852

CK5

:-1-	---c—h- .1 .
	1 1 1 i 1 ί -4- ί 1 1 1 1

^FlS-^4a Fig.4b Fiq.

187 852

187 852

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Drzwi, zwłaszcza drzwi przeciwpożarowe, instalowane jako drzwi lewe lub prawe, wykonane w przybliżeniu symetrycznie względem poziomej płaszczyzny środkowej i zaopatrzone w przylgę, na częściach bocznych pionowych i przynajmniej na jednej części poprzecznej, przykrywającą szczelinę futryny/ościeżnicy, widoczną wstanie zamknięcia, w kierunku otwierania od strony poprzecznej do futryny/ościeżnicy, przy czym skrzydło drzwi jest połączone z futryną/ościeżnicą za pomocą zawiasów a każdy z nich posiada czop/bolec zawiasu przechodzący przez przynajmniej trzy elementy zawiasu, skrzydełka zawiasu widziane w kierunku wzdłuż czopa/bolca są dołączone na przemian na części bocznej pionowej skrzydła drzwi i na pionowym dźwigarze futryny/ościeżnicy a na ich powierzchniach czołowych zwróconych ku sobie mają korzystnie pierścienie ślizgowe, w szczególności zabezpieczone przed obracaniem, znamienne tym, że skrzydło drzwi (2) jest wykonane suwliwie względem futryny (3) w kierunku wzdłuż czopa/bolca zawiasu w obszarze zawiasu (5), w przybliżeniu aż do wysokości przylgi (16) od strony poprzecznej skrzydła drzwi (2) i jest ustalane obrotowo wokół bolców zawiasów (4) bez demontażu lub przebudowy części zawiasów (4, 8, 9), w zależności od wyboru jednego z końcowych położeń regulacji.
2. 2. Drzwi według zastrz. 1, znamienne tym, że środkowy element zawiasu (8) każdego zawiasu (8) względem sąsiednich elementów zawiasu (9) jest wykonany suwliwie wzdłuż czopa/bolca zawiasu (4) aż do wysokości przylgi (16) od strony poprzecznej skrzydła drzwi (2) z odpowiednią wolną przestrzenią (1) dającą luz i że w celu ustalenia wymaganego końcowego położenia regulacji na czopie/bolcu zawiasu (4) jest wsuwana z boku część odległościowa (17) postaci pierścienia, której grubość odpowiada wolnej przestrzeni i która posiada profil wewnętrzny (18) w kształcie litery U do ustalenia czopa/bolca zawiasu (4) i profil zewnętrzny (19) w postaci segmentu kołowego, którego końce kończą się w swobodnych zakończeniach ramienia (20) profilu wewnętrznego (18).
3. 3. Drzwi według zastrz. 2, znamienne tym, że odstęp pomiędzy ramionami (20) wewnętrznego profilu (18) w kształcie litery U części odległościowej (17) jest niewiele większy niż średnica czopa/bolca zawiasu (4), tak że przejście (21) od strony prowadnicy pomiędzy ramionami (20) jest wykonane jako półkole, którego środek w stanie zmontowanym części odległościowej (17) leży na osi podłużnej czopa/bolca zawiasu (4) i że średnica profilu zewnętrznego (19) w postaci segmentu kołowego, którego środek w stanie zmontowanym leży na osi wzdłużnej czopa/bolca zawiasu (4) jest większa niż przyległych tulejek zawiasu lub osadzonych w nich pierścieni ślizgowych (12).
4. 4. Drzwi według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że przynajmniej na jednej z dwóch powierzchni czołowych (22, 23) części odległościowej (17), w stanie zmontowanym na ogół na dolnej powierzchni czołowej (23), ze względu na którą jest wykonany zewnętrzny wymiar podcięcia (24) w postaci segmentu kołowego, w którym w stanie zmontowanym części odległościowej (17) zaczepione jest pod ciężarem skrzydło drzwi (2), jest zwrócona lub są zwrócone do niego powierzchnie czołowe przyległych tulejek zawiasów (14) lub tam umieszczonego pierścienia ślizgowego lub pierścieni ślizgowych (12).
5. 5. Drzwi według zastrz. 4, znamienne tym, że podcięcie (24) lub jedno z podcięć części odległościowej (17), które w stanie zmontowanym jest przeważnie skierowane w dół jest zaopatrzone w zamocowanie (25), które z odpowiadającym mu współdziałającym ukształtowaniem (26) w przyległej powierzchni czołowej sąsiedniej tulejki zawiasu lub umieszczonego tam pierścienia ślizgowego pod ciężarem skrzydła drzwi wchodzi we współdziałanie uniemożliwiające obrót, zwłaszcza w postaci dwóch równolegle przebiegających symetrycznych do osi wzdłuż czopa zawiasu (4) położonych naprzeciwko siebie ramion (25) w obszarze podcięcia (24), do których przylegają również dwie umieszczone krawędzie (26) odcinków koło187 852 wych przyległego pierścienia ślizgowego (12), przy czym zalecane jest przebieganie ramion (25) w podcięciu (24) części odległościowej (17) równolegle do leżących naprzeciwko powierzchni profilu wewnętrznego (18) i ramiona (25) mogą się kończyć w powierzchni obwodowej segmentu kołowego (27) profilu zewnętrznego (19), gdy część odległościowa (17) posiada podcięcie (24) również na swojej przeciwległej powierzchni czołowej (22).
6. 6. Drzwi według zastrz 1, znamienne tym, że pierścienie ślizgowe (12) z przyległym króćcem (13) w postaci rury są wciskane w przynależne tulejki zawiasów (14) i że pierścienie ślizgowe (12) są wykonane z materiału hartowanego i/lub części odległościowe (17) są wykonane ze spieku metalowego.
7. 7. Drzwi według zastrz. 1, znamienne tym, że środkowe skrzydło zawiasu (8) przynajmniej jednego, na ogół najniższego zawiasu (5) jest zamocowane suwliwie w kieszeni zawiasu (30) zamocowanej w zalecany sposób w pionowym dźwigarze futryny (6) od strony zawiasu, prowadzone w przybliżeniu do wysokości poprzecznej przylgi (16) skrzydła drzwi (2) w kierunku wzdłuż czopa zawiasu (4) i jest podparte w zależności od wyboru w jednym z położeń regulacji (31, 32) względem ciężaru skrzydła drzwi (2).
8. 8. Drzwi według zastrz. 7, znamienne tym, że w kieszeni zawiasu (30) znajduje się przestawny człon podporowy (33), który w zależności od wyboru przylega do jednej z dwóch powierzchni podporowych (35) skrzydełka zawiasu (10) środkowego skrzydła zawiasu, w kierunku wzdłuż czopa zawiasu (4) z obu stron członu podporowego (33), które w szczególności przez obszary brzegowe otworu w skrzydełkach zawiasu (10), wykonane jako wybranie (34) w kształcie litery U wychodzące z odwróconej od czopa zawiasu (4) krawędzi skrzydełka zawiasu (10) i które są ukształtowane na zwróconych do siebie stronach ramienia (37), przy czym człon podporowy jest wykonany jako mimośród (31) ułożyskowany obrotowo w poprzecznych powierzchniach (41, 52) kieszeni zawiasu (30), którego oś obrotu dzięki obracaniu przeprowadzonemu za pomocą dostosowanego klucza, w szczególności od zewnątrz kieszeni zawiasu (30) na przykład dzięki wykonaniu wału mimośrodowego o wielu krawędziach (36), odwróconą powierzchnią mimośrodu w zależności od wyboru przylega do jednej lub drugiej z powierzchni podporowych (35), przy czym powierzchnia mimośrodu (32) jest wysklepiona w postaci segmentu kołowego wokół osi obrotu mimośrodu (33) i powierzchnie podporowe (35) są wysklepione w postaci segmentu kołowego.
9. 9. Drzwi według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że prowadzenie umożliwiające przesuwanie w kierunku wzdłuż skrzydełka zawiasu (10) wewnątrz kieszeni zawiasu (30) stanowi przynajmniej jedna prowadnica składająca się z zaczepu i otworu podłużnego (43, 44) przebiegająca w kierunku wzdłuż czopa zawiasu (4) pomiędzy skrzydełkiem zawiasu (10) i kieszenią zawiasu (30), w szczególności z wybraniem prowadzącym (44) w skrzydełku zawiasu (10) i zaczepiającym się w nim trwałym występem (43) naprzeciwko kieszeni zawiasu (30) w kierunku przesuwania, który przeważnie jako część zatrzasku (43, 45) działającego podczas wsuwania w kieszeń zawiasu jest wykonany naprzeciwko obudowy oprawy zawiasu (37, 47, 48) i przy tym pionowego dźwigara futryny (6) ze sprężystym względem powierzchni poprzecznej skrzydełka zawiasu (10) noskiem zatrzasku (43) w postaci występu, który w stanie zaryglowania powodując zamknięcie zaczepia się za powierzchnię (45) wybrania prowadzącego w skrzydełku zawiasu (10) skierowaną w kierunku przeciwnym do kierunku osadzenia, zalecaną w postaci jednego lub kilku wybrań w postaci podłużnych otworów (44) przebiegających w kierunku wzdłuż czopa zawiasu (4).
10. 10. Drzwi według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że kieszeń zawiasu (30) w obszarze końcowym odcinka osadzenia skrzydełka zawiasu (14) posiada w kierunku osadzania zwężający się rowek ustalający (39) dla przedniej krawędzi (54) skrzydełka zawiasu (10), który prowadzi suwliwie skrzydełko zawiasu w kierunku wzdłuż czopa zawiasu (4) i w nim kończą się ścianki szybiku (40, 41) ustalające pomiędzy sobą powierzchnie poprzeczne skrzydełka zawiasu (10), z których jedna oddziałuje sprężyście na sąsiednią powierzchnię skrzydełka zawiasu (10) i posiada jedną część zatrzasku, szczególnie nosek zatrzasku (43), który w stanie zaryglowania zaczepia się o brzeg (25) skierowanego w kierunku przeciwnym do kierunku osadzania wybrania w postaci podłużnego otworu (44) w skrzydełku zawiasu (10), przy czym oddziałująca sprężyście ścianka szybiku (40) jako pojedynczy element jest osadzona obok

    187 852 osadzonego skrzydełka zawiasu (14) w rowku ustalającym (39) i w nim pozwala się wychylać o niewielki kąt prostopadle do poprzecznej powierzchni skrzydełka zawiasu pod działaniem siły elementu sprężystego, zwłaszcza naciskowej sprężyny śrubowej (46) lub kabłąka sprężystego (49), który znajduje się w stanie wstępnie napiętym pomiędzy wychylną ścianką szybiku (40) i sąsiednią ścianką obudowy (52), lub że kieszeń zawiasu (30) posiada obudowę kieszeni zawiasu (37) wykonaną jednoczęściowo z częścią wygiętą z blachy, która zwłaszcza jako pojedyncza część jest zamocowana na pionowym dźwigarze futryny (6), przeważnie na dwóch nakładkach (51) biegnących od obudowy w kierunku wzdłuż dźwigara, przy czym pozwalająca się wychylać sprężynująca ścianka szybiku (40) jest wykonana jednoczęściowo na części wygiętej z blachy obudowy kieszeni zawiasu (37) w jej obszarze końcowym dla skrzydełek zawiasu (10), odwróconym od szczeliny wsadowej (38) i jej sprężynujące oddziaływanie przez ukształtowanie wystających do wnętrza w prowadnicy wsadowej skrzydełek zawiasu (10) sprowadza się do właściwości sprężystych materiału metalowej blachy.