PL189414B1 - Urządzenie do ostrzenia narzędzi dentystycznych - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do ostrzenia narzedzi denty- stycznych, zawierajace uchwyt przytrzymujacy glowice zaciskowa z zaciskiem utrzymujacym narzedzie poddawane ostrzeniu, przy czym ten uchwyt jest osadzony w podstawie, zawieraja- cej podpore glowicy szlifujacej, i jest wyposa- zony w zespól regulacyjny, regulujacy poloze- nie glowicy zaciskowej, przy czym podpora glowicy szlifujacej jest osadzona obrotowo wokól swej osi prostopadlej i jest wyposazona w zespól regulacyjny, regulujacy polozenie powierzchni szlifujacej kola szlifujacego glo- wicy wzgledem powierzchni ostrzonego narze- dzia, znamienne tym, ze podstawa (45) ma ksztalt litery U i jest w niej osadzony przesuwnie za pomoca zespolu prowadzacego (48, 49, 50) (51, 52, 50) jeden koniec uchwytu (3), który to uchwyt (3) jest w postaci czlonu lukowatego, zas glowica zaciskowa (1) z zaciskiem (2) jest przymocowana w kierunku promieniowym do drugiego konca lukowatego uchwytu (3). F i g . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do ostrzenia narzędzi dentystycznych.

Z europejskiego opisu patentowego EP-B-0 307 740, jest znane urządzenie zawierające uchwyt służący do regulacji położenia zacisku, utrzymującego obrabiane narzędzie oraz łożysko głowicy szlifującej, które jest wyposażone w zespół, pozwalający na zbliżenie powierzchni koła szlifującego do obrabianej powierzchni wspomnianego narzędzia i który obraca się wokół jego prostopadłej osi, jak również podstawę, która wspiera wspomniany uchwyt i wspomniane łożysko.

Zasadniczą cechą tego urządzenia jest zawieszenie koła szlifującego na dwóch podporach, które umieszczone są w czterozłączowym połączeniu równoległobocznym, przy czym zawieszenie może się obracać wokół osi prostopadłej. Narzędzie, które ma być poddane obróbce zaciska się w zacisku, a zacisk jest umieszczony w łukowatym ramieniu, które wsparte jest na podstawie urządzenia przy pomocy dwóch podpór, zaś uchwyt zacisku obraca się wokół środka łuku w celu ułożenia w linii ostrzonej powierzchni.

Urządzenie wytworzone według cytowanego opisu patentowego wyróżnia się wielką dokładnością, prostą obsługą i szerokim zakresem zastosowań, i stanowiło ważne ulepszenie w stosunku do stanu techniki. Na podstawie tego urządzenia stwierdzono, iż zarówno uchwyt koła szlifującego i uchwyt zacisku jak również zacisk dla zaciskania narzędzia, które ma być naostrzone, można było zasadniczo uprościć bez utraty dokładności wymaganej dla dokładnego ostrzenia.

Z europejskiego opisu patentowego EP-B-0 513 283 znane jest urządzenie do ostrzenia, szlifowania i polerowania narzędzi o podobnym projekcie, w którym koło szlifujące jest również przemieszczalnie utrzymywane w zawieszeniu typu równoległobocznego, zaś uchwyt narzędzia jest przymocowany do dwóch kolumn i liniowo może przemieszczać się pomiędzy kolumnami.

Europejski opis patentowy EP-B-0 306 267 przedstawia urządzenie do ostrzenia narzędzi dentystycznych, w którym koło szlifujące jest sztywno zaciśnięte pod pewnym kątem, a uchwyt narzędzia może obracać się wokół swej własnej osi na złączu kulkowym przymocowanym przy pomocy nakrętki motylkowej. W przeciwieństwie do uprzednio opisywanych układów, w których koło szlifujące zbliża się do ostrzonej powierzchni narzędzia wskutek działania sprężyny w czasie, gdy obraca się wokół powierzchni względem punktu narzędzia, zarówno koło szlifujące jak i narzędzie są sztywno zaciśnięte w czasie procesu ostrzenia, a siła magnetyczna

189 414 działa pomiędzy kołem szlifującym a narzędziem i powierzchnia albo punkt narzędzia obraca się względem koła szlifującego.

Urządzenie do ostrzenia narzędzi dentystycznych, zawierające uchwyt przytrzymujący głowicę zaciskową z zaciskiem utrzymującym narzędzie poddawane ostrzeniu, przy czym ten uchwyt jest osadzony w podstawie, zawierającej podporę głowicy szlifującej, i jest wyposażony w zespół regulacyjny, regulujący położenie głowicy zaciskowej, przy czym podpora głowicy szlifującej jest osadzona obrotowo wokół swej osi prostopadłej i jest wyposażona w zespół regulacyjny, regulujący położenie powierzchni szlifującej koła szlifującego głowicy względem powierzchni ostrzonego narzędzia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że podstawa ma kształt litery U i jest w niej osadzony przesuwnie za pomocą zespołu prowadzącego jeden koniec uchwytu, który to uchwyt jest w postaci członu łukowatego, zaś głowica zaciskowa z zaciskiem jest przymocowana w kierunku promieniowym do drugiego końca łukowatego uchwytu.

Na podstawie jest umieszczony stolik, osadzony obrotowo wokół środkowo-prostopadłej osi, a na nim jest umieszczona przechylnie podpora głowicy szlifującej, przy czym ten obrotowy stolik zawiera trzpień, usytuowany równolegle do powierzchni podstawy, na którym jest umieszczona zawiasowo głowica szlifująca, obciążona sprężyną naprężeniową, przy czym powierzchnia głowicy szlifującej jest nachylona pod kątem względem linii środkowo-prostopadłej.

Zespół prowadzący uchwytu głowicy zaciskowej zawiera dwie pary prowadzących kołków, które są umieszczone na wewnętrznych bokach trzonków U-kształtnej podstawy i które wchodzą w odpowiednie naprowadzające rowki na bokach uchwytu.

Dwa górne prowadzące kołki są umieszczone w pobliżu zakończenia każdego z uniesionych trzonków U-kształtnej podstawy a dwa dolne prowadzące kołki są umieszczone pod nimi, przy czym prowadzące kołki są zukosowane na zewnątrz, a naprowadzające rowki są zukosowane do wewnątrz.

Jedna para prowadzących kołków jest przymocowana w jednym trzonku, zaś druga para prowadzących kołków umieszczona w drugim trzonku jest obciążona sprężyną.

Podpora głowicy szlifującej w obrotowym stoliku zawiera dwie podporowe ścianki umieszczone naprzeciwko siebie, które zawierają otwór, w który wchodzi trzpień oraz otwór, w który wchodzi kołek sprężyny naprężeniowej, jak również dwa schodki, w które wchodzi drugi kołek sprężyny naprężeniowej w położeniu aktywnym i odpowiednio, w położeniu spoczynkowym, przy czym głowica szlifująca jest umieszczona obrotowo na trzpieniu.

W obudowie głowicy szlifującej jest umieszczony silnik elektryczny, którego oś napędzająca jest połączona z osią koła szlifującego przez kątową przekładnię.

Silnik elektryczny jest umieszczony w osi podłużnej głowicy szlifującej, zaś oś koła szlifującego jest prostopadła do niej.

Kątowa przekładnia zawiera koło trące, które poprzez pierścień sprężysty typu o-ring styka się z krążkiem trącym, względnie zawiera układ napędowy w postaci kół zębatych.

Powierzchnia podstawy korzystnie jest wyposażona w ślizgowe wtyczki a dolna strona obrotowego stolika zawiera koliste żebro ślizgowe.

Zacisk zawiera obudowę, przez którą przechodzi oporowy sworzeń, którego jeden koniec jest usytuowany w pobliżu mimośrodowego członu zaciskowego, zaś drugi koniec jest usytuowany w pobliżu trzonka narzędzia.

Oporowy Sworzeń zawiera głowicę, która jest wyposażona w ruchomy człon, dopasowany kształtem do trzonka narzędzia.

Pod oporowym sworzniem jest umieszczony przemieszczalny pręt pozycjonujący.

Oporowy Sworzeń zawiera w środku część podporową, zaś od strony członu zaciskowego ma nasunięty rękaw oporowy z krążkowymi sprężynami, natomiast od strony otworu zaciskowego znajduje się sprężyna naciskowa.

W głowicy oporowego sworznia jest umieszczony obrotowy wahacz.

Ruchomy człon stanowi płytkę, mającą wyfrezowane nacięcia, względnie stanowi sprężystą płytkę.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat urządzenia według wynalazku w rzucie perspektywicznym, fig. 2 urządzenie z fig. 1 w innym położeniu, fig. 3 - szczegół urządzenia z fig. 1, fig. 4 - urządzenie

189 414 z fig. 1 w częściowo przekrojowym rzucie perspektywicznym, fig. 5 - podłużny przekrój przez zacisk urządzenia według fig. 1 w pierwszym położeniu, fig. 6 - podłużny przekrój przez zacisk urządzenia według fig. 1 w drugim położeniu, fig. 7 - alternatywne przykładowe wykonanie zacisku z fig. 5 w rozłożeniu na części, figi. 8 - alternatywne przypłayowe wykonanie zacisku z fig. 5 w stanic zmoatowmpai yg. f g śru-ic ahernatywue przykładowe żvyZpnamr zacisku z fig. 5 w coztożemu na c-częśc, fg. 10 t drugie a-tematywne wrzykładowe opZwyanie zacisku z fig. 5 w sUmne zmoatgżvanρmi fm- fl- 1lteśnatywnn przypłzyowe wy zaci sku z fig. 9, fig. 12 - dalsze szczegóły urządzenia z fig. 1 w częściowo przekrojowym rzucie perspektywicznym, fig. 13 - dalsze szczegóły urządzenia z fig. 1 w częściowo płeeOrojownm rzucie perspektywicznym, fig. 14 - przekrój podłużny urządzenia według wynalazku pokazanego na fig. 1 w położeniu roboczym głowicy szlifującej, a fig. 15 - przekrój podłużny urządzenia według wynalazku pokazanego na fig. 1 w położeniu odchylonym głowicy szlifującej.

Na fig. 1 przedstawiono zasadnicze elementy urządzenia według wynalazku, tj. głowicę zaciskową 1 zawierającą zacisk 2 dla utrzymywania narzędzia dentystycznego, które ma być naostrzone, przy czym głowica zaciskowa 1 jest przymocowana do łukowatego uchwytu 3, a także głowicę szlifującą 4, zawierającą koło szlifujące 5, przy czym głowica szlifująca 4 jest obrotowo płznmżcowana do obrotowego stolika 6. Jak pokazano na fig. 1 do 3, uchwyt 3 głowicy zaciskowej 1 może być obrócony do góry o kąt przykładowo 30° i w dół o kąt 45° względem położenia poziomego pokazanego na fig. 3. Należy rozumieć, iż wskazane wartości kąta nie stanowią ograniczeń, ale są to wartości korzystne dla zamierzonych celów.

Na fig. 3 pokazano ponadto, iż głowica zaciskowa 1 może obracać się względem uchwytu 3 wokół jej osi środkowej, przy czym maksymalny kąt obrotu wynosi 20° w każdym kierunku, a różne położenia wyznaczone są przez zespół zatrzaskowy w postaci na przykład kulek obciążonych sprężynowo. Tego rodzaju ruch obrotowy jest konieczny do ostrzenia powierzchni niektórych narzędzi, jednakże inne narzędzia mogą wymagać stosowania innych położeń i kątów obrotu.

Zacisk 2 głowicy zaciskowej 1 jest ważnym elementem urządzenia według wynalazku, gdyż służy zapewnieniu precyzyjnego i mocnego zaciśnięcia narzędzia dentystycznego. W wielu znanych ze stanu techniki urządzeniach do ostrzenia narzędzi koło szlifujące może być zaciśnięte i ustawione w linii w konwencjonalny sposób, natomiast urządzenie dentystyczne jest utrzymywane i naprowadzane ręcznie z możliwością zapewnienia jedynie podpórki dla ręki. W takim urządzeniu, precyzja ostrzenia i podcinania powierzchni zasadniczo zależy od zdolności dentysty i dlatego nie jest powtarzalna. Z tego względu, w celu uzyskania powtarzalnych i precyzyjnych wyników konieczne jest zaciśnięcie narzędzia dentystycznego w precyzyjnie określonym położeniu.

Na fig. 4 do 11 przedstawiono niektóre przykładowe wykonania zacisku, które zostaną obecnie wyjaśnione bardziej szczegółowo. Na fig. 5 i 6 pokazano zacisk według wynalazku, z umieszczoną częścią narzędzia dentystycznego 7, np. skrobaczki, której pierwsza część trzonkowa 8 za krawędzią tnącą 9 jest zaciśnięta, przy czym wierzchołek 10 narzędzia z fig. 5 i 6 skierowany jest w prawo, tj. w stronę operatora.

Zacisk zawiera oporowy sworzeń 15 ze środkową częścią podporową 18, umieszczoną w obudowie 20 zacisku. Po stronie przeciwnej do zaciśniętego narzędzia, oporowy sworzeń 15 ma nałożony rękaw oporowy 11, który jest uruchamiany przez człon zaciskowy w postaci mimośroeżwego krążka 12 z uchwytem 13. Ten mimośrodown krążek 12 może mieć również postać koła. Pomiędzy rękawem oporowym 11 a częścią podporową 18 oporowego sworznia 15 są umieszczone sprężyny 16, natomiast inna część oporowego sworznia 15, tj. część zaciskająca 17, jest obciążona sprężyną naciskową 19, która spoczywa na części podporowej 18 i na wnętrzu obudowy 20. Wewnątrz obudowy 20 zacisku umieszczony jest również pręt pozycjonujący 14, który przebiega pod oporowym sworzniem 15.

Na fig. 5 przedstawiono zacisk w położeniu ładowania, w którym pręt pozycjonujący 14 jest w położeniu wysuniętym, zaś tył krawędzi tnącej 9 narzędzia dentystycznego 7 spoczywa na tym pręcie w celu zapewnienia regulacji wysokości zaciskania. Narzędzie 7 przechodzi przez otwór zaciskowy 21 w leżącej najbardziej z przodu części obudowy 20 zacisku 2, przy czym powierzchnia zaciskająca otworu zaciskowego 21 tworzy część właściwego zacisku.

189 414

Gdy człon zaciskowy przesunie się z położenia z fig. 5 do położenia z fig. 6, wówczas oporowy Sworzeń 15 najpierw przesuwa się do przodu, przy czym przedni koniec jego części zaciskowej 17 naciska na narzędzie w kierunku powierzchni zaciskającej otworu zaciskowego 21 i w ten sposób zaciska narzędzie. Z niewielkim opóźnieniem, które wynika z obecności ukształtowanego segmentowo otworu 22 mimośrodowego krążka 12 zostaje wciągnięty pręt pozycjonujący 14, tym samym umożliwiając ostrzenie narzędzia dentystycznego w dowolnym pożądanym położeniu.

Powierzchnia zaciskająca otworu zaciskowego 21 zacisku 2 według fig. 5 i 6 może np. zawierać stożkowate wybranie, zaś oporowy Sworzeń 15 ma zaokrąglony koniec, tak że można uzyskać trzypunktowe podparcie trzonka narzędzia 7.

W celu zapewnienia lepszego trzypunktowego podparcia, fig. 7 i 8 przedstawiają alternatywne przykładowe wykonanie, w którym przedni koniec oporowego sworznia 24 zawiera głowicę 25, która ma półokrągłe wybranie 26, w którym umieszczony jest wahacz 27, którego półokrągły tylny bok 28 może się przemieszczać w półokrągłym wybraniu 26 i zawiera dwa kątowe wcięcia zaciskowe 29, które zdolne są do zaciśnięcia trzonka narzędzia w połączeniu z powierzchnią zaciskową otworu zaciskowego. Sworzeń oporowy 24 jest umieszczony w obudowie 30 zacisku wraz z uprzednio opisanymi sprężynami i rękawem oporowym, zaś z przodu obudowy znajduje się człon zaciskowy 31 oraz powierzchnia zaciskowa, która współdziała ze sworzniem oporowym 24. Na fig. 8 przedstawiono taki zacisk w stanie złożonym w widoku przekrojowym. Precyzyjne i mocne utrzymanie narzędzia jest zawsze zapewnione z tego względu, iż wahacz 27 może się swobodnie przemieszczać w głowicy 25 sworznia oporowego 24.

Figura 9 przedstawia inne alternatywne przykładowe wykonanie, w którym przemieszczalny wahacz 27 jest zastąpiony przez sprężystą głowicę 32 osadzoną na sworzniu oporowym 33, zaś otwór zaciskowy 34 obudowy 35 zacisku jest zasadniczo taki sam jak w poprzednim przykładzie. W niniejszym przykładzie, sprężysta głowica 32 zawiera ruchomy człon 36 w postaci płytki, mającej odpowiednie nacięcia 37 po obu stronach, umożliwiające zarówno osiowy jak i pewien poprzeczny ruch płytki dla najlepszego możliwego dostosowania punktów zaciskowych 38 do narzędzia dentystycznego.

W tym przykładowym wykonaniu, zamiast mimośrodowego krążka 12 zastosowano koło 39, które jest obrotowo przymocowane w elemencie podporowym 40 i połączone z tylną częścią 41 sworznia oporowego 33. Sworzeń oporowy 33 jest uruchamiany przez te same sprężyny jak w poprzednich przykładach, co przedstawione jest w stanie zestawionym w widoku przekrojowym na fig. 10.

Figura 11 przedstawia alternatywne przykładowe wykonanie z fig. 9, w którym głowica 42 sworznia oporowego 43 jest wyposażona w płytkę 44, która przebiega wzdłuż osi podłużnej i jest tak sprężysta, że dwa punkty zaciskowe 38 są zdolne do dostosowania się do trzonka narzędzia dentystycznego w celu zapewnienia jego bezpiecznego przytrzymywania. Inne elementy konstrukcyjne są identyczne jak przedstawione na fig. 9 i 10.

Na fig. 5, 6, 8 i 10 pokazano, iż oś otworu zaciskowego 21,31 względnie powierzchni zaciskowej nie jest prostopadła do osi podłużnej zacisku, ale jest ustawiona pod kątem około 80°.

Na fig. 12 zilustrowano przymocowanie uchwytu 3 głowicy zaciskowej 1. Uchwyt 3 jest osadzony i prowadzony w podstawie 45 o U-kształtnym przekroju poprzecznym. Zakończenie 45A podstawy 45, w której prowadzony jest uchwyt 3, jest uniesione. Dzięki ruchowi obrotowemu uchwytu 3 głowicy zaciskowej 1 można regulować położenie zacisku względnie narzędzia, w zależności od rozmieszczenia i układu ostrzonej powierzchni.

Wewnętrzna powierzchnia trzonków 46 i 47.podstawy 45 jest wyposażona w kołki prowadzące 48, 49 i odpowiednio, kołki prowadzące 51, 52. Górne kołki prowadzące 48, 51 są umieszczone w pobliżu zakończenia trzonków 46, 47 a dolne kołki prowadzące 49, 52 są umieszczone poniżej górnych kołków prowadzących 48, 51. Kołki prowadzące 48, 49, 51, 52 są zukosowane na zewnątrz, a odpowiednia ich para wchodzi w każdy z rowków naprowadzających 50, które są zukosowane do wewnątrz i przebiegają wzdłuż półokrągłego uchwytu 3, jak przedstawiono w szczególności na fig. 12.

Uniesiony układ zakończenia podstawy 45 zawierającego kołki prowadzące 48, 51 oraz rozmieszczenie kołków prowadzących 48, 49, 51, 52 umożliwiają ruch obrotowy uchwytu 3 na całym zakresie kątowym pomiędzy 30° w górę i 45° w dół od kierunku poziomego, bez

189 414 wysunięcia wolnego końca uchwytu 3 z obrotowego stolika 6. Uchwyt 3 powinien być prowadzony i przytrzymywany z minimalnym luzem. Można to np. uzyskać, jeżeli kołki prowadzące 51 i 52 są sztywno zamontowane w jednym trzonku, np. w trzonku 47, a dwa pozostałe kołki prowadzące 48 i 49 są obciążone sprężyną.

Ponadto, użyteczne jest zablokowanie uchwytu 3 zacisku 2 w pewnych położeniach, np. w położeniu poziomym i w położeniach kątowych +30° i -45°. Można to uzyskać np. poprzez zastosowanie wcięć w odpowiednich położeniach jednego z rowków naprowadzających 50, w które może wskoczyć jeden z dwóch obciążonych sprężynowo kołków prowadzących, np. kołek prowadzący 48. W tym celu, wierzchołek drugiego kołka prowadzącego usytuowanego z tej samej strony, np. kołka prowadzącego 49, nie może wchodzić w wycięcia, tj. musi mieć postać np. klina, przebiegającego w rowku naprowadzającym 50. Jednakże możliwe jest również zastosowanie trzeciego kołka, tj. kołka zapadkowego, który będzie wskakiwał w odpowiednie położenie.

Zamiast naprowadzania przy pomocy kołków prowadzących, biegnących w rowkach naprowadzających, możliwe jest również zapewnienie innego zespołu podporowego i naprowadzającego uchwytu 3 głowicy zaciskowej 1, np. podpór, które znajdują się powyżej i poniżej łuku uchwytu 3 i z których np. dolne podpory są obciążone sprężynowo.

Na fig. 12 przedstawiono również sposób zamontowania obrotowego stolika 6, przenoszącego głowicę szlifującą 4 z kołem szlifującym 5, obrotowo na podstawie 45. Powierzchnia 53 podstawy 45 zawiera cztery wtyczki podporowe 54, których powierzchnie są pokryte szczególnie śliskim materiałem. Jak przedstawiono na fig. 12, obrotowy stolik 6 przesuwa się po tych wtyczkach podporowych 54 poprzez ślizgowe żebro 55. Obrotowy stolik 6 zawiera ponadto palik 56 przedstawiony na fig. 13, osadzony w nie przedstawionym rękawie podporowym, który jest przymocowany w odpowiadającym otworze podstawy i który służy jako promieniowa podpora obrotowego stolika 6.

Figura 13 przedstawia ponadto, iż ślizgowe żebro 55 jest otoczone od zewnątrz przez inne żebro 57, którego wysokość nie jest stała na całym obwodzie i które uruchamia mikroprzełącznik 58, pokazany na fig. 4, ustawiony na drodze obrotu obrotowego stolika 6 w celu odwrócenia kierunku obrotu koła szlifującego 5 w niektórych położeniach obrotowego stolika 6. Ponadto, powierzchnia obrotowego stolika 6 zawiera podpórkę dla ręki 83, pokazaną na fig. 1.

Na fig. 13 do 15 pokazano bardziej szczegółowo podporę 60 głowicy szlifującej 4, z jednej strony, oraz napęd koła szlifującego 5. Podpora 60 głowicy szlifującej 4 jest umieszczona w środkowym wybraniu obrotowego stolika 6. Podpora 60 głowicy szlifującej 4, która wykonana jest jako jedna część z palikiem 56, jest przymocowana w otworze 61 wykonanym w środku obrotowego stolika 6 i zawiera dwie ścianki podporowe 62, każda zawierająca dwa otwory 63, 65, przy czym dolne otwory 63 są przeznaczone do przyjmowania osi 64, która służy jako trzpień głowicy szlifującej. Górne otwory 65 służą do przyjmowania kołka 66, do którego przymocowana jest sprężyna naprężeniowa 67.

Głowica szlifująca 4 zawiera obudowę 68, koło szlifujące 5, umieszczone w jej górnej części, oraz układ napędowy koła szlifującego 15, który jest umieszczony wewnątrz obudowy 68. Dolny koniec obudowy 68 głowicy szlifującej 4 zawiera dwa człony podporowe 69, których płaszczyzna przebiega równolegle do osi koła szlifującego 5 i z których każdy wyposażony jest w odpowiednie wybranie 70 po stronie koła szlifującego 5, w które wchodzi trzpień 64, jak przedstawiono na fig. 14 i 15. W pobliżu obudowy 68 głowicy szlifującej 4 każdy z dwóch członów podporowych 69 jest wyposażony w drugie wybranie 71, które służy do przyjmowania kołka 72, do którego przymocowana jest sprężyna naprężeniowa 67. Odpowiednie wymiary sprężyny naprężeniowej 67 umożliwiają ustalenie i utrzymanie pożądanego stałego nacisku szlifowania koła szlifującego 5.

Na fig. 13 przedstawiono boki ścian podporowych 62, które naprzeciwko koła szlifującego 15 zawierają dwa schodki 73 i 74, w które może wejść kołek 72 sprężyny naprężeniowej 67, przy czym ten kołek 72 wchodzi w dolny schodek 74 w położeniu spoczynkowym, jak pokazano na fig. 14, a w górny schodek 73 w położeniu aktywnym. W położeniu aktywnym, powierzchnia szlifująca 5A koła szlifującego 5 jest nachylona o około 15° w stosunku do linii środkowoprostopadłej M.

189 414

Na fig. 13 do 15 przedstawiono napęd koła szlifującego 5. Korzystne jest zastosowanie napędu w postaci koła i krążka, których budowa jest bardzo prosta i których hałaśliwość pracy jest stosunkowo mała. Wał wyjściowy silnika elektrycznego 75 wyposażony jest w koło trące 76, które jest wyposażone np. w gumowy pierścień sprężysty albo w pierścień typu o-ring 77. Podparcie 78 koła szlifującego 5 zawiera oś 79, która jest podparta w obudowie 68 głowicy szlifującej 4 prostopadle do jej osi i mniej więcej prostopadle do wału wyjściowego silnika elektrycznego 75 w dwóch punktach 80 i 81. Do osi 79 jest przymocowany krążek trący 82, który współdziała z kołem trącym 76. Pożądana prędkość obrotowa koła szlifującego 5 jest określana przez prędkość silnika elektrycznego 75 i przez stosunek mnożenia względnie odejmowania pomiędzy kołem trącym 76 a krążkiem trącym 82.

Koło szlifujące 5 może być przymocowane do podparcia 78 na różne sposoby. Zamiast używania koła trącego 76 i krążka trącego 82, możliwe jest również zastosowanie np. przekładni kątowej, która jest zamocowana na wale wyjściowym silnika elektrycznego 75 i która oddziaływuj e na przekładnię kątową umieszczoną na osi koła szlifującego 5, w którym to przypadku można zastosować przekładnię 90°.

Zamiast opisanego zawieszenia głowicy szlifującej 4 możliwe jest zastosowanie obrotowej osi, na której obraca się obrotowy stolik 6 i która zawiera trzpień, przebiegający równolegle do podpórki dla ręki, wraz ze sprężyną naprężeniową, która z jednej strony jest przymocowana do obrotowego stolika 6, a z drugiej strony jest przymocowana do głowicy szlifującej 4, w celu utrzymania tej głowicy w pożądanym położeniu kątowym.

189 414

ty?· 2

189 414

189 414

Fą 5

189 414

189 414

189 414

189 414

189 414

189 414

-/Tj . //'Γ

Tsf

		----/
/ z	1	/

(»4

189 414 f*?

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims (18)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do ostrzenia narzędzi dentystycznych, zawierające uchwyt przytrzymujący głowicę zaciskową z zaciskiem utrzymującym narzędzie poddawane ostrzeniu, przy czym ten uchwyt jest osadzony w podstawie, zawierającej podporę głowicy szlifującej, i jest wyposażony w zespół regulacyjny, regulujący położenie głowicy zaciskowej, przy czym podpora głowicy szlifującej jest osadzona obrotowo wokół swej osi prostopadłej i jest wyposażona w zespół regulacyjny, regulujący położenie powierzchni szlifującej koła szlifującego głowicy względem powierzchni ostrzonego narzędzia, znamienne tym, że podstawa (45) ma kształt litery U i jest w niej osadzony przesuwnie za pomocą zespołu prowadzącego (48, 49, 50) (51, 52, 50) jeden koniec uchwytu (3), który to uchwyt (3) jest w postaci członu łukowatego, zaś głowica zaciskowa (1) z zaciskiem (2) jest przymocowana w kierunku promieniowym do drugiego końca łukowatego uchwytu (3).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na podstawie (45) jest umieszczony stolik (6), osadzony obrotowo wokół środkowo-prostopadłej osi, a na nim jest umieszczona przechylnie podpora (60) głowicy szlifującej (4), przy czym ten obrotowy stolik (6) zawiera trzpień (64), usytuowany równolegle do powierzchni (53) podstawy (45), na którym jest umieszczona zawiasowo głowica szlifująca (4), obciążona sprężyną naprężeniową (67), przy czym powierzchnia (5A) głowicy szlifującej (4) jest nachylona pod kątem względem linii środkowo-prostopadłej (M).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół prowadzący (48, 49, 50) (51, 52, 50) uchwytu (3) głowicy zaciskowej (1) zawiera dwie pary prowadzących kołków (48, 49), (51, 52), które są umieszczone na wewnętrznych bokach trzonków (46, 47) U-kształtnej podstawy (45) i które wchodzą w odpowiednie naprowadzające rowki (50) na bokach uchwytu (3).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że dwa górne prowadzące kołki (48, 5l) są umieszczone w pobliżu zakończenia (45A) każdego z uniesionych trzonków (46, 47) U-kształtnej podstawy (45) a dwa dolne prowadzące kołki (49, 52) są umieszczone pod nimi, przy czym prowadzące kołki (48, 49), (51, 52) sązukosowane na zewnątrz, a naprowadzające rowki (50) są zukosowane do wewnątrz.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że jedna para prowadzących kołków (51, 52) jest przymocowana w jednym trzonku (47), zaś druga para prowadzących kołków (48, 49) umieszczona w drugim trzonku (46) jest obciążona sprężyną.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że podpora (60) głowicy szlifującej (4) w obrotowym stoliku (6) zawiera dwie podporowe ścianki (62) umieszczone naprzeciwko siebie, które zawierają otwór (63), w który wchodzi trzpień (64) oraz otwór (65), w który wchodzi kołek (66) sprężyny naprężeniowej (67), jak również dwa schodki (73, 74), w które wchodzi drugi kołek (72) sprężyny naprężeniowej (67) w położeniu aktywnym i odpowiednio, w położeniu spoczynkowym, przy czym głowica szlifująca (4) jest umieszczona obrotowo na trzpieniu (64).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że w obudowie (68) głowicy szlifującej (4) jest umieszczony silnik elektryczny (75), którego oś napędzająca jest połączona z osią (79) koła szlifującego (5) przez kątową przekładnię.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że silnik elektryczny (75) jest umieszczony w osi podłużnej głowicy szlifującej (4), zaś oś (79) koła szlifującego (5) jest prostopadła do niej.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że kątowa przekładnia zawiera koło trące (76), które poprzez pierścień sprężysty typu o-ring (77) styka się z krążkiem trącym (82).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że kątowa przekładnia zawiera układ napędowy w postaci kół zębatych.
11. 11. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że powierzchnia (53) podstawy (45) jest wyposażona w ślizgowe wtyczki (54) a dolna strona obrotowego stolika (6) zawiera koliste żebro ślizgowe (55).

    189 414
12. 12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zacisk (2) zawiera obudowę (20, 30, 35), przez którą przechodzi oporowy Sworzeń (15, 24, 33, 43), którego jeden koniec jest usytuowany w pobliżu mimośrodowego członu zaciskowego (12), zaś drugi koniec jest usytuowany w pobliżu trzonka (8) narzędzia (7).
13. 13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że oporowy Sworzeń (24, 33, 43) zawiera głowicę (25, 32, 42), która jest wyposażona w ruchomy człon (27, 36, 44), dopasowany kształtem do trzonka (8) narzędzia (7).
14. 14. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pod oporowym sworzniem (15) jest umieszczony przemieszczalny pręt pozycjonujący (14).
15. 15. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że oporowy Sworzeń (15) zawiera w środku część podporową (18), zaś od strony członu zaciskowego (12) ma nasunięty rękaw oporowy (11) z krążkowymi sprężynami (16), natomiast od strony otworu zaciskowego (21) znajduje się sprężyna naciskowa (19).
16. 16. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że w głowicy (25) oporowego sworznia (24) jest umieszczony obrotowy wahacz (27).
17. 17. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że ruchomy człon (36) stanowi płytkę, mającą wyfrezowane nacięcia (37).
18. 18. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że ruchomy człon (44) stanowi sprężystą płytkę.