PL190780B1 - Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych i sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych - Google Patents

Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych i sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych

Info

Publication number
PL190780B1
PL190780B1 PL333778A PL33377897A PL190780B1 PL 190780 B1 PL190780 B1 PL 190780B1 PL 333778 A PL333778 A PL 333778A PL 33377897 A PL33377897 A PL 33377897A PL 190780 B1 PL190780 B1 PL 190780B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mmol
copper
glycopeptide
glycopeptide antibiotic
alkyl
Prior art date
Application number
PL333778A
Other languages
English (en)
Inventor
Richard Alan Berglund
Nancy Anne Lockwood
Howard Eugene Magadanz
Hua Zheng
Original Assignee
Lilly Co Eli
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Lilly Co Eli filed Critical Lilly Co Eli
Publication of PL190780B1 publication Critical patent/PL190780B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K9/00—Peptides having up to 20 amino acids, containing saccharide radicals and having a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K9/006—Peptides having up to 20 amino acids, containing saccharide radicals and having a fully defined sequence; Derivatives thereof the peptide sequence being part of a ring structure
    • C07K9/008—Peptides having up to 20 amino acids, containing saccharide radicals and having a fully defined sequence; Derivatives thereof the peptide sequence being part of a ring structure directly attached to a hetero atom of the saccharide radical, e.g. actaplanin, avoparcin, ristomycin, vancomycin
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04—Antibacterial agents

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)

Abstract

1. Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych zawierajacych ugrupo- wanie cukrowe z grupa aminowa w pozycji N 4 oraz jedna lub wieksza liczbe innych grup amino- wych, znamienny tym, ze rozpuszczalny kompleks miedziowy antybiotyku glikopeptydowego pod- daje sie reakcji z ketonem lub aldehydem w obecnosci srodka redukujacego, który stanowi cyjano- borowodorek sodu lub kompleks pirydyna•borowodór. 9. Sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych alkilowanych w ugrupowaniu cukro- wym z grupa aminowa w pozycji N 4 , znamienny tym, ze kompleks miedziowy alkilowanego anty- biotyku glikopeptydowego poddaje sie dzialaniu srodowiska wodnego przy pH = 4. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych i sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych alkilowanych w ugrupowaniu cukrowym z grupą aminową w pozycji N4.
Antybiotyki glikopeptydowe stanowią obszerną grupę substancji wytwarzanych przez drobnoustroje, względnie wytwarzanych przez drobnoustroje i następnie częściowo modyfikowanych. Dwa z nich, wankomycyna i teikoplanina, są sprzedawane jako ś rodki przeciwbakteryjne, a wiele innych zostało odkrytych i jest w stadium badań rozwojowych, zwłaszcza w związku z pojawieniem się w koń cowych latach 1980 opornoś ci na róż ne antybiotyki, w tym takż e na glikopeptydy. Całą grupę antybiotyków glikopeptydowych dokładnie opisano w publikacji „Glycopeptide Antibiotics, red. Ramakrishnan Nagarajan (Marcel Dekker, Inc., New York, 1994). Do ostatnio odkrytych glikopeptydów należy produkt określany jako A82846A (znany także jako ereomomycyna), A82846B (znany także jako chloroorientycyna A) i A82846C (znany także jako orientycyna C) i orientycyna A.
Dokonano wielu modyfikacji glikopeptydów występujących w naturze. Do takich modyfikacji należy redukcyjne alkilowanie reaktywnych grup aminowych w glikopeptydach. Przykładowo, w opisie patentowym US 4698327 opisano sposoby redukcyjnego alkilowania wankomycyny, a w publikacjach EPO 435503 A1 i EPO 667353 A1 opisano sposoby redukcyjnego alkilowania wielu różnych glikopeptydów, w tym wankomycyny, A82846A, A82846B, A82846C i orientycyny A. W tych publikacjach opisano sposoby redukcyjnego alkilowania, w których do macierzystych glikopeptydow wprowadza się wiele różnych grup alkilowych.
W opisie patentowym US 4698327 opisano alkilowane zwią zki wankomycynowe o wzorze:
OH
Cl O
I O—·—CH,OH
w którym
R oznacza atom wodoru lub metyl; n oznacza 1 lub 2;
R1 oznacza atom wodoru lub metyl;
R2 i R3 niezależnie oznaczają atom wodoru lub grupę o wzorze R6R7CH-; R6 i R7 niezależnie oznaczają R5, R5-(C1-C5-alkil) lub R5-(C2-C5-alkenyl);
PL 190 780 B1
R5 oznacza atom wodoru, C1-C10-alkil, C2-C10-alkenyl, C1-C4-alkoksyl, C3-C10-cykloalkil C5-C12-cykloalkenyl, fenyl, naftyl, indenyl, tetralinyl, dekalinyl, adamantyl, mono-cykliczny heterocykliczny układ pierścieniowy zawierający 3 - 8 atomów w pierścieniu, albo bicykliczny heterocykliczny układ pierścieniowy zawierający 6 - 11 atomów, przy czym co najmniej jeden atom układu pierścieniowego stanowi atom węgla i co najmniej jeden atom układu pierścieniowego stanowi heteroatom wybrany spośród O, N i S, a R5 może być podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników wybranych z grupy obejmującej hydroksyl, grupę nitrową, C1-C10-alkoksyl, C1-C10-alkil, fenyl, grupę C1-C6-alkilotio, grupę nitrylową, atom chlorowca, grupę C2-C4-acyloaminową, grupę aminową i grupę C1-C4-dialkiloaminową; a R4 oznacza atom wodoru, z tym że (1) co najmniej jeden z R2 i R3 musi być inny niż atom wodoru; (2) gdy n oznacza 2, to wówczas R musi oznaczać atom wodoru; (3) gdy R oznacza metyl, a R3 oznacza atom wodoru, to wówczas R2 nie może oznaczać metylu; oraz (4) gdy R i R1 oznaczają metyle, to wówczas R2 oznacza atom wodoru lub metyl, a n oznacza 1.
Opis EPO 435503 A1 dotyczy alkilowanych i acylowanych glikopeptydów o wzorze
w którym
R oznacza atom wodoru lub grupę (4-epi-wankozaminylo)-O-glukozylową o wzorze
lub grupę glukozylową o wzorze
PL 190 780 B1
X oznacza atom wodoru lub chloru;
Y oznacza atom wodoru lub chloru;
R1, R2 i R3 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C12-alkil, C2-C9-alkanoil lub grupę o wzorze
n oznacza 1-3;
R4 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C8-alkil, C1-C8-alkoksyl lub grupę o wzorze \
r6
R5 i R6 niezależnie oznaczają atom wodoru lub C1-C3-alkil; p oznacza 0-2;
m oznacza 2 lub 3, a r = 3-m; z tym że w przypadku gdy R oznacza grupę (4-epi-wankozaminylo)-O-glukozylową, to wówczas nie wszystkie z podstawników R1, R2 i R3 oznaczają atomy wodoru, a gdy R oznacza atom wodoru lub grupę glukozylową, to wówczas R1 i R3 nie oznaczają równocześnie atomów wodoru.
Gdy R oznacza (4-epi-wankozaminylo)-O-glukozyl, tak zdefiniowane glikopeptydy stanowią
X = H, Y = Cl, A82846A
X = Y = Cl, A82846B
X = Y = H, A82846C
X = Cl, Y = H, orientycyna A.
Tak więc w EPO 435503 A1 opisano alkilowe pochodne A82846A, A82846B, A82846C i orientycyny A, w których grupę alkilową stanowi
PL 190 780 B1
Do korzystnych grup należy C8-C12-alkil i grupy o wzorze
w którym R4 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C8 alkil lub C1-C8 alkoksyl. W EPO 667353 A1 opisano alkilowane antybiotyki glikopeptydowe o wzorze
w którym:
X i Y niezależ nie oznaczają atom wodoru lub chloru;
R oznacza atom wodoru, 4-epi-wankozaminyl, aktynozaminyl lub rystozaminyl; R1 oznacza atom wodoru lub ugrupowanie mannozy;
R2 oznacza -NH2, -NHCH3 lub -N(CH3)2
PL 190 780 B1
R3 oznacza -CH2CH(CH3)2, [p-OH, m-Cl]fenyl, p-ramnozofenyl, [p-ramnozogalaktozo]fenyl, [p-galaktozogalaktozo]fenyl lub [p-CH3O-ramnozo]fenyl;
R4 oznacza -CH2(CO)NH2, benzyl, [p-OH]fenyl lub [p-OH, m-Cl]fenyl;
R5 oznacza atom wodoru lub ugrupowanie mannozy;
R6 oznacza wankozaminyl, 4-epi-wankozaminyl, L-akozaminyl, L-rystozaminyl lub L-aktynozaminyl;
R7 oznacza (C2-C16)-alkenyl, (C2-C12)-alkinyl, (C1-C12-alkilo)-R8, grupę (C1-C12-alkilo)-chlorowcową, (C2-C6-alkenylo)-R8, (C1-C12-alkinylo)-O-R8, (C1-C12-alkilo)-O-R8 i jest przyłączony do grupy aminowej R6;
R8 oznacza:
a) wielopierścieniowy aryl niepodstawiony lub podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników niezależnie wybranych z grupy obejmującej:
(i) hydroksyl, (ii) atom chlorowca, (iii) grupę nitrową, (iv) (C1-C6)-alkil, (v) (C2-C6)-alkenyl, (vi) (C2-C6)-alkinyl, (vii) (C1-C6)-alkoksyl, (viii) chlorowco-(C1-C6)-alkil, (ix) chlorowco-(C1-C6))-alkoksyl, (x) karbo-(C1-C6)-alkoksyl, (xi) karbobenzyloksyl, (xii) karbobenzyloksyl podstawiony (C1-C6)-alkilem, (C1-C6)-alkoksylem, atomem chlorowca lub grupą nitrową, (xiii) grupę o wzorze -S(O).-R9, w którym n' oznacza 0-2, a R9 oznacza (C2-C6)-alkil, fenyl lub fenyl podstawiony (C1-C6)-alkilem, (C1-C6)-alkoksylem, atomem chlorowca lub grupą nitrową, oraz (xiv) grupę o wzorze -C(O)N(R10)2, w którym każdy z podstawników R10 niezależnie oznacza atom wodoru, (C1-C6)-alkil, (C1-C6)-alkoksyl, fenyl lub fenyl podstawiony (C1-C6)-alkilem, (C1-C6)-alkoksylem, atomem chlorowca lub grupą nitrową;
b) heteroaryl niepodstawiony lub podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników niezależnie wybranych z grupy obejmującej :
(i) atom chlorowca, (ii) (C1-C6)-alkil, (iii) (C1-C6)-alkoksyl, (iv) chlorowco-(C1-C6)-alkil, (v) chlorowco-(C1-C6)-alkoksyl, (vi) fenyl, (vii) tiofenyl, (viii) fenyl podstawiony atomem chlorowca, (C1-C6)-alkilem, (C2-C6)-alkenylem, (C2-C6)-alkinylem, (C1-C6)-alkoksylem lub grupą nitrową, (ix) karbo-(C1-C6)-alkoksyl, (x) karbobenzyloksyl, (xi) karbobenzyloksyl podstawiony (C1-C6)-alkilem, (C1-C6)-alkoksylem, atomem chlorowca lub grupą nitrową, (xii) grupę o wzorze -S(O)n'-R9, określoną powyżej, (xiii) grupę o wzorze -C(O)N(R10)2 określoną powyżej, oraz (xiv) tienyl;
c) grupę o wzorze:
PL 190 780 B1 w którym A1 oznacza -OC(A2)2-C(A2)2-O-, -O-C(A2)2-O-, -C(A2)2-O lub -C(A2)2-C(A2)2-C(A2)2C(A2)2-, a każdy z podstawników A2 jest niezależnie wybrany spośród atomu wodoru, (C1-C6)-alkilu, (C1-C6)-alkoksylu i (C4-C10)-cykloalkilu;
d) grupę o wzorze:
w którym p oznacza 1-5; a
R11 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej (i) atom wodoru, (ii) grupę nitrową, (iii) hydroksyl, (iv) atom chlorowca, (v) (C1-C8)-alkil, (vi) (C1-C8)-alkoksyl, (vii) (C9-C12)-alkil, (viii) (C2-C9)-alkinyl, (ix) (C9-C12)-alkoksyl, (x) (C1-C3)-alkoksyl podstawiony (C1-C3)-alkoksylem, hydroksylem, chlorowco(C1-C3)-alkoksylem lub grupą (C1-C4)-alkilotio, (xi) (C2-C5)-alkenyloksyl, (xii) (C2-C13)-alkinyloksyl, (xiii) chlorowco-(C1-C6)-alkil, (xiv) chlorowco-(C1-C6)-alkoksyl, (xv) grupę -(C2-C6)-alkilotio, (xvi) (C2-C10)-alkanoiloksyl, (xvii) karboksy-(C2-C4)-alkenyl, (xviii) (C1-C3)-alkilosulfonyloksyl, (xix) karboksy-(C1-C3)-alkil, (xx) N-[di(C1-C3)-alkilo]amino-(C1-C3)-alkoksyl, (xxi) cyjano-(C1-C6)-alkoksyl i (xxii) difenylo-(C1-C6)-alkil, z tym ż e gdy R11 oznacza (C1-C8)-alkil, (C1-C8)-alkoksyl lub atom chlorowca, to wówczas p musi być większe niż 2 lub równe 2, albo gdy R7 oznacza (C1-C3-alkilo)-R8, to wówczas R11 nie oznacza atomu wodoru, (C1-C8)alkilu, (C1-C8)-alkoksylu lub atomu chlorowca;
e) grupę o wzorze:
w którym q oznacza 0-4;
R12 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej (i) atom chlorowca, (ii) grupę nitrową, (iii) (C1-C6)-alkil, (iv) (C1-C6)-alkoksyl, (v) chlorowco-(C1-C6)-alkil, (vi) chlorowco-(C1-C6)-alkoksyl (vii) hydroksyl i
PL 190 780 B1 (viii) (C1-C6)-tioalkil;
r oznacza 1-5; z tym, ż e suma q i r jest nie wię ksza niż 5;
Z jest wybrany z grupy obejmują cej:
(i) wiązanie pojedyncze, (ii) dwuwartościowy (C1-C6)-alkil niepodstawiony lub podstawiony hydroksylem, (C1-C6)-alkilem lub (C1-C6)-alkoksylem, (iii) dwuwartościowy (C2-C6)-alkenyl, (iv) dwuwartościowy (C2-C6)alkinyl lub (v) grupę o wzorze -(C(R14)2)s-R15- lub -R15(C(R14)2)s-, w których to wzorach s oznacza 0-6; każdy z podstawników R14 jest niezależnie wybrany spośród atomu wodoru, -(C1-C6)-alkilu, i (C4-C10)-cykloalkilu; a R15 jest wybrany spośród -O-, -S-, -SO-, -SO2-, -SO2-O-, -C(O)-, -OC(O)-, -C(O)O-, -NH-, -N(C1-C6-alkil)-, -C(O)NH-, -NHC(O)- i N=N;
R13 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej (i) (C4-C10)heterocyklil, (ii) heteroaryl, (iii) (C4-C10)cykloalkil niepodstawiony lub podstawiony (C1-C6)alkilem, albo (iv) fenyl niepodstawiony lub podstawiony 1-5 podstawnikami niezależnie wybranymi z grupy obejmującej: atom chlorowca, hydroksyl, grupę nitrową, (C1-C10)alkil, (C1-C10)-alkoksyl, chlorowco -(C1-C3)-alkoksyl, chlorowco-(C1-C3)alkil, (C1-C3)-alkoksyfenyl, fenyl, fenylo(C1-C3)-alkil, (C1-C6)-alkoksyfenyl, fenylo-(C2-C3)alkinyl i (C1-C6)-alkilofenyl;
f) (C4-C10)-cykloalkil niepodstawiony lub podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników niezależnie wybranych z grupy obejmującej (i) (C1-C6)-alkil, (ii) (C1-C6)-alkoksyl, (iii) (C2-C6)-alkenyl, (iv) (C2-C6-)alkinyl, (v) (C4-C10)-cykloalkil, (vi) fenyl, (vii) grupę fenyltio, (viii) fenyl podstawiony grupą nitrową, atomem chlorowca, (C1-C6)-alkanoiloksylem lub karbocykloalkoksylem, oraz (ix) grupę o wzorze -Z-R13, w którym Z i R13 mają wyżej podane znaczenie; oraz
g) grupę o wzorze:
w którym A3 i A4 są niezależnie wybrane z grupy obejmującej (i) wiązanie, (ii) -O-, (iii) -S(O)t-, gdzie t oznacza 0-2, (iv) -C(R17)2-, w którym każdy z podstawników R17 jest niezależnie wybrany spośród atomu wodoru, (C1-C6)-alkilu, hydroksylu, (C1-C6)-alkilu i (C1-C6)-alkoksylu, albo obydwa podstawniki R17 oznaczają razem O, (v) -N(R18)2-, gdzie każdy z podstawników R18 jest niezależnie wybrany spośród atomu wodoru; (C1-C6)-alkilu; (C2-C6)-alkenylu; (C2-C6)-alkinylu; (C4-C10)-cykloalkilu; fenylu; i fenylu podstawionego grupą nitrową, atomem chlorowca, (C1-C6)-alkanoiloksylem; albo obydwa podstawniki R18 razem tworzą (C4-C10)-cykloalkil;
R16 oznacza R12 lub R13 określone powyżej; a u oznacza 0-4.
W tej publikacji podano, że korzystne antybiotyki glikopeptydowe stanowią A82846A, A82846B, A82846C i orientycyna A; do korzystnych alkili należą te, w których R7 oznacza CH2-R8;
PL 190 780 B1 a korzystnymi grupami R8 są grupy zdefiniowane jako grupy „(d) i „(e)
Sposób według wynalazku można wykorzystać do wytwarzania alkilowanych glikopeptydów opisanych w wyżej wymienionych publikacjach. Do korzystnych alkilowanych glikopeptydów, które można wytwarzać sposobem według wynalazku, należą następujące antybiotyki:
N4-n-oktylo-A82846B
N4-n-decylo-A82846B
N4-benzylo-A82846B
N4-(p-chlorobenzylo)-A82846B
N4-(p-bromobenzylo)-A82846B
N4-(p-propylobenzylo)-A82846B
N4-(p-izopropylobenzylo)-A82846B
N4-(p-butylobenzylo)-A82846B
N4-(p-izobutylobenzylo)-A82846B
N4-(p-pentylobenzylo)-A82846B
N4-(p-izoheksylobenzylo)-A82846B
N4-(p-oktylobenzylo)-A82846B
N4-(p-propoksybenzylo)-A82846B
N4-(p-izopropoksybenzylo)-A82846B
N4-(p-butoksybenzylo)-A82846B
N4-(p-t-butoksybenzylo)-A82846B
N4-(p-pentyloksybenzylo)-A82846B
N4-(p-heksyloksybenzylo)-A82846B
N4-(o-heksyloksybenzylo)-A82846B
N4-(p-heptyloksybenzylo)-A82846B
N4-(p-oktyloksybenzylo)-A82846B
N4-fenetylo-A82846B
N4-(4-fenylobenzylo)-A82846B
N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo-A82846B
N4-(4-(4-metylobenzyloksy)benzylo)-A82846B
N4-(4-(4-etylobenzyloksy)benzylo)-A82846B
N4-(4-(4-chlorofenetylo)benzylo)-A82846B
N4-(4-(2-(4-metoksyfenylo)etynylo)benzylo)-A82846B.
W sposobie według wynalazku korzystnie stosuje się antybiotyki glikopeptydowe typu wankomycyny, w tym wankomycynę, A82846A, A82846B, A82846C i orientycynę A, a zwłaszcza A82846B.
W wyż ej wymienionych publikacjach opisano redukcyjne alkilowanie obejmują ce pierwszy etap, w którym glikopeptyd poddaje się reakcji z odpowiednim aldehydem lub ketonem, z wytworzeniem zasady Schiffa, którą w drugim etapie redukuje się do żądanego alkilowanego produktu. Jako jeden wariant tego sposobu w EPO 667353 A1 opisano sposób, w którym środek redukujący dodaje się równocześnie z glikopeptydem i aldehydem lub ketonem. We wspomnianych publikacjach podano, że można stosować dowolny chemiczny środek redukujący, ale sugerowano również, że korzystnym środkiem jest cyjanoborowodorek sodu.
Zasadniczo wszystkie glikopeptydy zawierają szereg miejsc reaktywnych. Modyfilkacje w tych różnych miejscach reaktywnych nie są równocennie korzystne. Czasami pożądane jest poddanie glikopeptydu reakcji w sposób regioselektywny, tak aby reakcja zachodziła tylko w jednym z tych wielu miejsc. Odnosi się to w równym stopniu do reakcji redukcyjnego alkilowania glikopeptydów. Przykład stanowi A82846B. Jakkolwiek pochodne alkilowane przy grupie aminowej leucyny (N1) i/lub przy ugrupowaniu monocukru (N6) są aktywnymi środkami przeciwbakteryjnymi, to okazało się, że alkilowanie grupy aminowej N4 (przy ugrupowaniu dwucukru) jest korzystne. Praktyka farmaceutyczna wymaga stosunkowo czystej postaci, toteż selektywna reakcja w miejscu N4 jest pożądana dla otrzymania N4-alkilowanego produktu o wysokiej czystości.
Nieoczekiwanie stwierdzono, że prowadzenie reakcji w obecności rozpuszczalnego źródła miedzi faworyzuje selektywną reakcję z grupą aminową w ugrupowaniu cukrowym, co zwiększa wydajność redukcyjnego alkilowania w tym miejscu. Początkowy etap stanowi wytwarzanie miedziowego kompleksu antybiotyku glikopeptydowego, który następnie poddaje się redukcyjnemu alkilowaniu. Produkty w postaci alkilowanych antybiotyków glikopeptydowych otrzymuje się jako kompleksy z mie10
PL 190 780 B1 dzią, które są użyteczne w sposobie wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych alkilowanych w ugrupowaniu cukrowym.
Wynalazek dotyczy sposobu redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych zawierających ugrupowanie cukrowe z grupą aminową w pozycji N4 oraz jedną lub większą liczbę innych grup aminowych, polegającego na tym, że rozpuszczalny kompleks miedziowy antybiotyku glikopeptydowego poddaje się reakcji z ketonem lub aldehydem w obecności środka redukującego, który stanowi cyjanoborowodorek sodu lub kompleks pirydyna^borowodór.
Korzystnie reakcję prowadzi się w metanolu.
Korzystnie rozpuszczalny kompleks miedziowy antybiotyku glikopeptydowego wytwarza się in situ z antybiotyku glikopeptydowego i rozpuszczalnej postaci miedzi.
Korzystnie jako antybiotyk glikopeptydowy stosuje się antybiotyk glikopeptydowy typu wankomycyny.
Szczególnie korzystnie jako antybiotyk glikopeptydowy stosuje się A82846B.
Korzystnie jako aldehyd stosuje się 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehyd.
Korzystnie odzyskuje się kompleks miedziowy alkilowanego antybiotyku glikopeptydowego.
Korzystnie odzyskuje się alkilowany antybiotyk glikopeptydowy.
Wynalazek dotyczy również sposoby wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych alkilowanych w ugrupowaniu cukrowym z grupą aminową w pozycji N4, polegającego na tym, że kompleks miedziowy alkilowanego antybiotyku glikopeptydowego poddaje się działaniu środowiska wodnego przy pH < 4.
Sposób według wynalazku, dotyczący alkilowania antybiotyków glikopeptydowych, zapewnia zwiększoną regioselektywność reakcji pomiędzy różnymi miejscami w cząsteczce, a tym samym zwiększoną wydajność korzystnego produktu.
Sposób według wynalazku umożliwia prowadzenie reakcji selektywnie w odniesieniu do grupy aminowej przy ugrupowaniu cukru w pozycji N4 w antybiotyku glikopeptydowym. W przypadku wankomycyny, A82846A, A82846B, A82846C i orientycyny A sposób według wynalazku zapewnia zmniejszenie reaktywności w miejscach N1 i N6, a zatem zwiększenie selektywności reakcji na korzyść miejsca N4 (przy ugrupowaniu dwucukru). Sposób według wynalazku wymaga wstępnego wytworzenia rozpuszczalnego kompleksu miedziowego glikopeptydu, który następnie poddaje się redukcyjnemu alkilowaniu. Rozpuszczalny kompleks miedziowy wytwarza się w reakcji antybiotyku glikopeptydowego z miedzią, zwykle przez dodanie rozpuszczalnego źródła miedzi do mieszaniny reakcyjnej zawierającej antybiotyk glikopeptydowy.
Rodzaj źródła miedzi nie ma większego znaczenia, pod warunkiem, że jest ono co najmniej częściowo rozpuszczalne i nie wpływa niekorzystnie na wartość pH. Taką sól miedzi można stosować w postaci bezwodnej lub uwodnionej. Korzystnym źródłem miedzi jest octan miedzi(II), najkorzystniej stosowany w postaci hydratu.
W wyniku wprowadzenia miedzi do mieszaniny reakcyjnej powstaje najpierw kompleks miedzi z wyjściowym antybiotykiem glikopeptydowym, zwykle w stosunku 1:1. Taki kompleks z miedzią wyjściowego antybiotyku glikopeptydowego jest istotny w sposobie według wynalazku.
Istotną rolę odgrywa rodzaj rozpuszczalnika. Czysty metanol zapewnia wysoką wydajność, a oczekuje się, że metanol rozcieńczony w pewnym stopniu DMF lub DMSO może również zapewnić uzyskanie dopuszczalnej wydajności. Inne rozpuszczalniki nie zapewniają uzyskania zadowalających wyników. Z tego względu rozpuszczalnik stosowany w reakcji zawiera co najmniej w przeważającej części metanol.
Reakcję należy prowadzić przy pH 6-8, a korzystnie przy pH 6,3-7,0.
Ilości stosowanych reagentów i odczynników nie mają decydującego znaczenia; ilości zapewniające maksymalną wydajność produktu będą się nieznacznie zmieniać w zależności od rodzaju reagentów. W trakcie reakcji antybiotyk glikopeptydowy i aldehyd lub keton przereagowują w równomolowych ilościach. Korzystny jest niewielki nadmiar aldehydu lub ketonu, np. od 1,3 do 1,7:1. Ilość stosowanego antybiotyku glikopeptydowego należy skorygować z uwzględnieniem jego czystości. W reakcji bierze udział równomolowa ilość środka redukującego. Należy stosować co najmniej taką ilość, a korzystnie niewielki nadmiar. Ilość rozpuszczalnego źródła miedzi nie ma decydującego znaczenia gdy jako środek redukujący stosuje się cyjanoborowodorek sodu. Gdy jako środek redukujący stosuje się kompleks pirydyna^borowodór, to ilość stosowanego źródła rozpuszczalnej miedzi odgrywa ważniejszą rolę, gdyż nadmiar miedzi będzie reagować z kompleksem-pirydyna^borowodór. Bez względu na rodzaj stosowanego środka redukującego, w sposobie według wynalazku najpierw powstaje kompleks 1:1 z antybiotykiem glikopeptydowym; z tego względu miedź korzystnie stosuje się
PL 190 780 B1 w iloś ci w przybliż eniu równomolowej z antybiotykiem glikopeptydowym. Iloś ci przewyż szają ce jeden równoważnik molowy (w przypadku kompleksu pirydyna^borowodór) lub dwa równoważniki molowe (w przypadku cyjanoborowodorku sodu) są niepożądane.
Tak więc podsumowując powyższe informacje, idealnie składniki stosuje się w stosunku
1:1,3-1,5:1,3:1 glikopeptyd:aldehyd lub keton:środek redukujący:sól miedzi z tym że w przypadku gdy stosuje się kompleks pirydyna^borowodór jako środek redukujący, stosunek ten korzystnie wynosi
1:1,3-1,7:1,5:0,9-1,0
Stężenie reagentów w rozpuszczalniku wywiera pewien wpływ na proces. Stosunek objętości metanolu do masy antybiotyku glikopeptydowego może zmieniać się od 50:1 do 500:1, przy czym rozcieńczenie 100:1 okazało się użytecznym, praktycznym stosunkiem, choć przy większym rozcieńczeniu można uzyskać nieco wyższą wydajność.
Temperatura, w której prowadzi się proces, nie ma decydującego znaczenia. Mieszaniny reakcyjne zawierające metanol wrzą w temperaturze około 67°C, która stanowi maksymalną temperaturę w przypadku stosowania czystego metanolu jako rozpuszczalnika. Możliwa jest oczywiście wyższa temperatura gdy stosuje się mieszaniny metanolu lub przy pracy pod ciśnieniem. Dopuszczalna może być niższa temperatura, jednak korzystnie nie niższa niż około 45°C. Idealnym rozwiązaniem w przypadku stosowania cyjanoborowodorku sodu jako środka redukującego będzie użycie czystego metanolu i prowadzenie reakcji w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin; idealnym rozwiązaniem w przypadku stosowania kompleksu pirydyna^borowodór jako środka redukującego będzie również użycie czystego metanolu, ale w temperaturze około 58-63°C.
Pewna ilość produktu powstaje już w stosunkowo krótkim okresie czasu. Jednak korzystny jest dłuższy czas reakcji, np. od 6 do 48 godzin. Okazało się jednak, że optymalny czas reakcji wynosi około 20-25 godzin. Wydłużenie czasu może spowodować zwiększenie wydajności produktów alkilowanych w niepożądanych miejscach w antybiotyku glikopeptydowym.
Realizując sposób według wynalazku antybiotyk glikopeptydowy i źródło miedzi korzystnie miesza się w rozpuszczalniku, z wytworzeniem rozpuszczalnego kompleksu miedzowego antybiotyku glikopeptydowego, po czym dodaje się aldehyd i środki redukujące. Jednak dokładna kolejność dodawania składników nie ma decydującego znaczenia. Środek redukujący korzystnie dodaje się porcjami, co jest niezbędnym warunkiem uzyskania dobrych wyników w przypadku stosowania kompleksu pirydyna^borowodór jako środka redukującego. Reakcję kontynuuje się przez okres czasu, w którym powstaje produkt, który można następnie wydzielić z mieszaniny reakcyjnej.
Po zakończeniu okresu reakcji reakcję przerywa się, np. przez dodanie borowodorku sodu. Odczynnik ten przereagowuje z resztkami aldehydu lub ketonu, co zapobiega dalszym niepożądanym reakcjom.
Produkt wyodrębnia się z mieszaniny reakcyjnej w postaci miedziowego kompleksu alkilowanego glikopeptydu. Kompleks wyodrębnia się przez zatężenie mieszaniny reakcyjnej i wytrącenie kompleksu przez dodanie nierozpuszczalnika, takiego jak octan etylu, aceton, 1-propanol, alkohol izopropylowy, a korzystnie acetonitryl. Kompleks można rozłożyć przez obróbkę w środowisku wodnym o pH 4, z uwolnieniem alkilowanego produktu glikopeptydowego, który w razie potrzeby można następnie oczyścić znanym sposobem.
Poniższe przykłady ilustrują wynalazek i umożliwiają fachowcom jego realizację.
Przykład porównawczy A (bez miedzi)
A82846B (6,0 g, 76,5% aktywności, 4,59 g substancji czynnej (sc) (2,88 mmola), 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehyd (0,86 g, 3,97 mmola) i cyjanoborowodorek sodu (84 mg, 1,34 mmola) dodano do 600 ml metanolu i roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 3 godziny. Dodano kolejną porcję cyjanoborowodorku sodu (84 mg, 1,34 mmola) i mieszaninę ogrzewano jeszcze przez 3 godziny w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Dodano ostatnią porcję cyjanoborowodorku sodu (84 mg, 1,34 mmola) i ogrzewanie w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin kontynuowano dodatkowo przez 17 godzin. Klarowny bezbarwny roztwór ochłodzono do temperatury otoczenia i zatężono do 130 ml w wyparce obrotowej. Produkt wytrącono przez dodanie 200 ml alkoholu izopropylowego w ciągu 2 godzin. Po ochłodzeniu do 0°C, mieszaniu przez 1 godzinę i przesączeniu otrzymano N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B w postaci białej substancji stałej (5,61 g, 49,3% aktywności, 2,77 g sc, 53,7%).
PL 190 780 B1
P r z y k ł a d 1
A82846B (0,50 g, 76,3% aktywności, 0,38 g sc, 0,24 mmola), 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (70 mg, 0,32 mmola) i monohydrat octanu miedziowego (51 mg, 0,26 mmola) mieszano w 50 ml metanolu. Dodano cyjanoborowodorku sodu (20 mg, 0,32 mmola) i roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 23 godziny. Klarowny purpurowy roztwór ochłodzono do temperatury otoczenia i dodano 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,03 ml, 0,14 mmola). Dodano 1 kroplę kwasu octowego w celu doprowadzenia odczynu roztworu do pH 7,3. Dodano kolejną porcję 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,23 ml, 0,10 mmola), a następnie 1 kroplę kwasu octowego w celu utrzymania odczynu roztworu pH 7,3. Mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia przez 1 godzinę i zatężono do 22 ml w wyparce obrotowej. Produkt wytrącono przez dodanie 25 ml acetonitrylu w ciągu 20 minut. Po mieszaniu przez 20 minut w temperaturze otoczenia i przesączeniu otrzymano kompleks miedziowy N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B w postaci purpurowej substancji stałej (0,58 g, aktywność 59,5%, 0,35 g sc, 80,3%).
P r z y k ł a d 2
A82846B (6,0 g, 78,4% aktywności, 4,7 g sc, 2,95 mmola), mieszano w 600 ml metanolu i dodano octanu miedziowego (0,66 g, 3,6 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 15 minut dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (0,95 g, 4,4 mmola) i cyjanoborowodorku sodu (0,27 g, 4,3 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 24 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury otoczenia, analiza próbki mieszaniny metodą HPLC wykazała wydajność 4,52 g (85,4%) N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B.
P r z y k ł a d 3
A82846B (2,5 g, 78,5% aktywności, 1,96 g sc, 1,23 mmola), mieszano w 250 ml metanolu i dodano monohydratu octanu miedziowego (0,26 g, 1,32 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 10 minut dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (0,35 g, 1,6 mmola) i cyjanoborowodorku sodu (34 mg, 0,54 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 3 godziny. Dodano kolejną porcję cyjanoborowodorku sodu (34 mg, 0,54 mmola) i mieszaninę ogrzewano jeszcze przez 3 godziny w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Dodano ostatnią porcję cyjanoborowodorku sodu (34 mg, 0,54 mmola) i ogrzewanie w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin kontynuowano dodatkowo przez 17 godzin. Mieszaninę ochłodzono do temperatury otoczenia i dodano 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,14 ml, 0,63 mmola). Dodano kilka kropli kwasu octowego w celu doprowadzenia odczynu roztworu do pH 7,3. Dodano drugą porcję 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,13 ml, 0,6 mmola) i kilka kropli kwasu octowego w celu doprowadzenia odczynu roztworu do pH 8,1. Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 2 godziny, mieszaninę reakcyjną zatężono do 60 ml w wyparce obrotowej. Wkroplono w ciągu 1 godziny alkohol izopropylowy (175 ml) w celu wytrącenia kompleksu miedziowego N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B. Po przesączeniu otrzymano kompleks w postaci purpurowej substancji stałej (6,50 g, 26,9% aktywności jako wilgotny placek, 1,75 g sc, 79,1%).
P r z y k ł a d 4
A82846B (2,5 g, 78,5% aktywności, 1,96 g sc, 1,23 mmola), mieszano w 250 ml metanolu i dodano monohydratu octanu miedziowego (0,26 g, 1,32 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 10 minut dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehyd (0,35 g, 1,6 mmola) i cyjanoborowodorek sodu (34 mg, 0,54 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 3 godziny. Dodano kolejną porcję cyjanoborowodorku sodu (34 mg, 0,54 mmola) i mieszaninę ogrzewano jeszcze przez 3 godziny w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Dodano ostatnią porcję cyjanoborowodorku sodu (34 mg, 0,54 mmola) i ogrzewanie w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin kontynuowano dodatkowo przez 17 godzin. Mieszaninę ochłodzono do temperatury otoczenia i dodano 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,14 ml, 0,63 mmola). Dodano kilka kropli kwasu octowego w celu doprowadzenia odczynu roztworu do pH 7,3. Dodano drugą porcję 12% borowodorku sodu w wodnym 14M roztworze wodorotlenku sodu (0,13 ml, 0,6 mmola) i kilka kropli kwasu octowego w celu doprowadzenia odczynu roztworu do pH 8,2. Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 1,5 godziny mieszaninę reakcyjną zatężono do 60 ml w wyparce obrotowej. Wkroplono alkohol izopropylowy (175 ml) w ciągu 1 godziny w celu wytrącenia produktu. Odsączono go i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano
PL 190 780 B1 kompleks miedziowy N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B w postaci purpurowej substancji stałej (2,56 g, 62,9% aktywności, 1,61 g sc, 72,9%).
P r z y k ł a d 5
A82846B (6,0 g, 76,1% aktywności, 4,56 g sc, 2,9 mmola), mieszano w 600 ml metanolu i dodano monohydratu octanu miedziowego (0,63 g, 3,15 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 15 minut dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (0,85 g, 3,9 mmola) i cyjanoborowodorku sodu (84 mg, 1,3 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 3 godziny. Dodano kolejną porcję cyjanoborowodorku sodu (84 mg, 1,3 mmola) i mieszaninę ogrzewano jeszcze przez 3 godziny w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Dodano ostatnią porcję cyjanoborowodorku sodu (84 mg, 1,3 mmola) i ogrzewanie w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin kontynuowano dodatkowo przez 16 godzin. Mieszaninę ochłodzono do temperatury otoczenia i dodano 50% wodnego roztworu wodorotlenku sodu w celu doprowadzenia odczynu mieszaniny reakcyjnej do pH 7,6. Dodano borowodorku sodu (0,11 g, 2,9 mmola) i roztwór mieszano 3,5 godziny w temperaturze otoczenia. Mieszaninę reakcyjną zatężono do 110 ml w wyparce obrotowej i wkroplono alkohol izopropylowy (250 ml) w ciągu 4 godzin w celu wytrącenia produktu. Po ochłodzeniu purpurowej zawiesiny do 0°C w ciągu 1 godziny i przesączeniu otrzymano purpurowy kompleks N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B (11,03 g, 36,2 aktywności jako wilgotny placek, 3,99 g sc, 77,6%).
P r z y k ł a d porównawczy B (bez miedzi)
A82846B (0,50 g, 84,3% aktywności, 0,42 g sc, 0,26 mmola) mieszano w 50 ml metanolu i dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (72 mg, 0,33 mmola) i kompleks pirydyna^borowodór (0,033 ml, 0,33 mmola). Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 6 godzin, po czym ochłodzono do temperatury otoczenia. Analiza próbki mieszaniny metodą HPLC wykazała wydajność 0,25 g (53,2%) N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B.
P r z y k ł a d 6
A82846B (0,50 g, 84,3% aktywności, 0,42 g sc, 0,26 mmola) mieszano w 50 ml metanolu i dodano octanu miedziowego (45 mg, 0,25 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 10 minut dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (84 mg, 0,39 mmola) i kompleksu pirydyna^borowodór (0,039 ml, 0,39 mmola). Mieszaninę ogrzewano w 57°C przez 24 godziny, po czym ochłodzono do temperatury otoczenia. Analiza próbki mieszaniny metodą HPLC wykazała wydajność 0,34 g (72,3%) N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B.
P r z y k ł a d 7
A82846B (0,50 g, 76,3% aktywności, 0,38 g sc, 0,24 mmola) i monohydrat octanu miedziowego (43 mg, 0,216 mmola) mieszano w 50 ml metanolu i dodano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (84,5 mg, 0,39 mmola) i kompleks pirydyna^borowodór (0,011 ml, 0,11 mmola). Mieszaninę ogrzewano w 63°C przez 2 godziny, po czym dodano kolejną porcję kompleksu pirydyna^borowodór (0,01 ml, 0,1 mmola). Po kolejnych 2 godzinach w 63°C dodano trzecią porcję kompleksu pirydyna^borowodór (0,005 ml, 0,05 mmola). Czwartą porcję kompleksu pirydyna^borowodór (0,005 ml, 0,05 mmola) dodano w 2 godziny później, a piątą porcję kompleksu pirydyna^borowodór (0,005 10 ml, 0,05 mmola) po kolejnych 5 godzinach w 63°C. Mieszaninę ogrzewano w 63°C przez kolejne 11 godzin, po czym ochłodzono do temperatury otoczenia. Analiza próbki mieszaniny metodą HPLC wykazała wydajność 0,34 g (79,2%) N4-(4-(4-chlorofenylo)benzylo)-A82846B.
W reakcjach opisanych w przykładach porównawczych A i B oraz w przykładach 1-7 oceniano również (1) ilość pozostającego wyjściowego glikopeptydu, (2) ilość produktów alkilowanych przy grupach aminowych w innych miejscach niż pozycja N4 oraz (3) ilość produktów wieloalkilowanych. Wyniki podano w tabeli I, przy czym wyrażono je w procentach w stosunku do docelowego produktu monoalkilowanego przy grupie aminowej N4; wydajność docelowego produktu stanowi rzeczywista wydajność podana w powyższych przykładach.
PL 190 780 B1
T a b e l a I
Przykł. nr Monoalkilowany przy N4 (%) A82846B (%) Monoalkilo- 4 wany przy N (%) Monoalkilowany przy N1 (%) Dialkilowany przy N4 i N6 (%) Dialkilowany przy N4 i N4 (%) Trialkilowany(%)
Por. A 53,7 14,1 3,5 2,4 24,4 15,9 3,4
1 80,3 7,6 1,0 0,4 9,7 5,6 0,7
2 85,4 13,0 2,4 0,7 8,2 5,9 0,9
3 79,1 9,8 1,1 0,5 8,1 6,4 0,6
4 72,9 10,2 1,0 0,4 5,8 4,7 0,3
5 77,6 9,3 1,0 0,4 7,1 5,4 0,5
Por. B 53,2 47,6 9,9 1,3 21,7 7,8 1,8
6 72,3 17,8 2,1 0,7 6,2 2,5 0,4
7 79,2 9,2 1,4 0,3 7,4 3,4 0,3
Wyniki te wskazują, że wynalazek zapewnia szereg zalet. Po pierwsze zwiększa się wydajność produktu alkilowanego w N4. Po drugie zmniejsza się wydajność produktu alkilowanego w N1i/lub N6. Z tego wzglę du wynalazek zapewnia znaczą c ą poprawę w regioselektywnoś ci reakcji.
P r z y k ł a d 8. Kompleks miedziowy N4-(4-(4-chlorofenylo)-benzylo)-A82846B
A82846B (0,50 g, 75,6-78,8% aktywności, 0,24-0,25 mmola) mieszano w 50 ml metanolu i dodano octanu miedziowego (53-56 mg, 0,29-0,31 mmola), a następnie 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (70-73 mg, 0,32-0,34 mmola) i cyjanoborowodorku sodu (20-22 mg, 0,32-0,35 mmola). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 24 godziny i ochłodzono do temperatury otoczenia. Odczyn mieszaniny doprowadzono do pH 9,0-9,3 przez dodanie 1 M roztworu NaOH. Mieszaninę reakcyjną zatężono do 10-20 ml w wyparce obrotowej i wkroplono alkohol izopropylowy (13-20 ml) w celu wytrą cenia purpurowego kompleksu glikopeptydu z miedzią , który wyodrębniono przez odsączenie pod próżnią . Po wysuszeniu pod próżnią w 60°C otrzymano kompleks miedziowy glikopeptydu w postaci purpurowego proszku. Po czterokrotnym powtórzeniu reakcji w łącznej ilości kompleksu glikopeptydu oznaczono zawartość miedzi i stwierdzono, że wynosi ona 3,0%, co odpowiada kompleksowi 1:1 miedzi z N4-(4-(4-chloro-fenylo)benzylo)-A82846B.
P r z y k ł a d porównawczy C i przykłady 9-19
Oceniono różne sole miedzi w standardowej procedurze.
A82846B (1 równoważnik substancji czynnej liczonej jako wolna zasada) mieszano w 50 ml metanolu i dodano dwuwartościowej soli metalu (MX2, 0,63 równoważnika) lub jednowartościowej soli metalu (MX, 1,25 równoważnika), a następnie 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehydu (1,25 równoważnika) i cyjanoborowodorku sodu (1,25 równoważ nika). Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 24 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury otoczenia pobrano próbkę do analizy metodą HPLC.
Następujący układ HPLC zastosowano do monitorowania reakcji in situ i obliczania wydajności: układ HPLC Waters 600E z integratorem HP3395 i detektorem Applied Biosystems 757 nastawionym na 230 nm, czułość 0,1 jednostek absorpcji, czas podnoszenia filtru 1 s. Kolumna: DuPont Zorbax SBPhenyl, 4,6 mm x 25 cm. Eluent A: 10% acetonitrylu, 90% buforu (0,2% trietyloaminy, 0,25% H3PO4). Eluent B: 60% acetonitrylu, 40% buforu (0,2% trietyloaminy, 0,25% H3PO4). Profil gradientu przy 1 ml/min: początek 100% A, gradient do 80% A, 20% B w ciągu 5 minut, utrzymywanie 5 minut, gradient do 100% B w ciągu 20 minut, gradient do 100% A w ciągu 5 minut, utrzymywanie 20 minut. Przygotowanie próbki: 0,5-1,0 g mieszaniny reakcyjnej rozcieńczano do 25 ml acetonitrylem-buforem. Utrzymywanie w temperaturze otoczenia przez około 30 minut aż do zaniku purpurowej barwy kompleksu miedzi. Żądany produkt alkilowania glikopeptydu eluuje się w 16-18 minucie, wyjściowy pierścieniowy glikopeptyd w 3-4 minucie, produkt alkilowania w miejscu N6 (monocukier) w 18-19 minucie, produkt 1 alkiowania w miejscu N1 (metyloleucyna) w 19-21 minucie, dialkilowane zanieczyszczenia w 24-26 minucie i aldehyd w 35-36 minucie. Wydajność in situ wyznaczano na podstawie korelacji z wzorcami otrzymanymi z porównawczej próbki produktu.
PL 190 780 B1
Wyniki podano w tabeli II. Wyniki dla alkilowanych produktów ubocznych wyrażano jako procent w stosunku do żądanego produktu alkilowania N4.
T a b e l a II
Przykład nr. Sól Wydajność (%) PH % w stosunku do mono przy N4
pierścień mono przy N6 mono przy N1
Prz. por. C - 63,5 7,2 25,6 7,8 1,8
9 CuF2 57,8 7,2 33,3 6,2 6,1
10 Cu(OH)2 62,0 7,0 21,3 4,1 1,6
11 Cu(OAc)2 71,7 6,4 16,9 3,6 1,8
12 CU(O2CCF3)2 64,0 6,2 17,9 4,0 2,1
13 Cu(cykloheksanomaślan)2 69,0 6,4 15,6 2,3 1,2
14 Cu(2-etyloheksanian)2 69,0 6,5 20,8 3,1 1,4
15 CuCl2 66,9 6,2 28,6 4,7 3,3
16 CuBr2 67,5 6,1 18,5 3,9 2,4
17 CuCl 67,4 6,8 23,8 4,1 2,4
18 CuSO4-5H2O 33,9 5,8 >100 4,6 1,9
19 CuSO4 52,1 6,9 32,2 7,1 8,8
Te same sole miedzi oceniano także pod względem rozpuszczalności w metanolu i rozpuszczalności wyjściowego antybiotyku glikopeptydowego w ich obecności. Postępowano w następujący sposób: sól miedzi (0,165 mmola) dodawano do 50 ml metanolu i mieszano w temperaturze otoczenia przez 15 minut,
Oznaczano rozpuszczalność i wartość pH. Dodawano pierścieniowego glikopeptydu (0,55 g, 74,7% aktywności, 0,41 g sc, 0,26 mmola) i mieszanie kontynuowano przez 15 minut. Oznaczano rozpuszczalność i pH. Wyniki podano w tabeli III.
T a b e l a III
Sól Rozpuszczalność soli w MeOH pH Rozpuszczalność związku pierścieniowego w obecności soli pH
CuF2 niska, mętny, biały roztwór 5,9 nieznaczna, mętny różowy 7,0
Cu(OH)2 niska, mętny jasnoniebieski roztwór 6,2 nieznaczna, mętny jasnobłękitny 7,0
Cu(OAc)2 rozpuszczalna, klarowny błękitno-zielony 6,5 rozpuszczalna, klarowny purpurowy 6,7
Cu(O2CCF3)2 rozpuszczalna, klarowny jasno-błękitny 4,4 rozpuszczalna, klarowny purpurowy 6,2
Cu(cykloheksanomaślan)2 nieznacznie mętny, jasno-błękitno-zielony 6,0 rozpuszczalna, klarowny purpurowy 6,7
Cu(2-etyloheksanian)2 rozpuszczalna, klarowny jasno-błękitny 6,5 rozpuszczalna, klarowny purpurowy 6,7
CuCl2 rozpuszczalna, klarowny bezbarwny 3,2 nieznaczna, mętny purpurowy 6,6
CuBr2 rozpuszczalna, klarowny żółty 2,8 rozpuszczalna, klarowny purpurowy 5,9
CuSO4^5H2O rozpuszczalna, klarowny bezbarwny 3,7 nieznaczna, mętny purpurowy 6,2
PL 190 780 B1
Powyższe przykłady ilustrują szereg cech wynalazku. Po pierwsze miedź trzeba wprowadzić do mieszaniny reakcyjnej w postaci co najmniej częściowo rozpuszczalnej. Sole miedzi, takie jak CuF2 i Cu(OH)2 które są prawie nierozpuszczalne w metanolu, nie są skuteczne. Ponadto sól miedzi korzystnie powinna zapewnić pełną rozpuszczalność wyjściowego antybiotyku glikopeptydowego, a idealnie przy korzystnym pH. Sole najlepiej działające (Cu(OAc)2, Cu(cykloheksanomaślan)2 i Cu(2-etyloheksanian)2) zapewniają całkowitą rozpuszczalność związku pierścieniowego i zapewniają uzyskanie roztworów związku pierścieniowego o pH 6,7. Sole zapewniające poprawę w stosunku do reakcji bez dodatku, ale nie działające optymalnie (Cu(O2CCF3)2, CuCl2, CuBr2) zapewniają rozpuszczalność związku pierścieniowego, ale przy pH, które nie jest optymalne (CuBr2 i Cu(O2CCF3)2), albo wykazują optymalne pH, ale nie zapewniają całkowitej rozpuszczalności związku pierścieniowego (CuCl2). W podsumowaniu można stwierdzić, że źródło miedzi musi być w postaci co najmniej częściowo rozpuszczalnej, oraz powinno zapewniać lub utrzymywać całkowitą rozpuszczalność antybiotyku glikopeptydowego przy dopuszczalnym pH, zwykle w zakresie 6,3-7. Ponadto doświadczenia te przeprowadzono przy ilościach miedzi mniejszych od optymalnych; dodatkowe korzyści zapewniane przez wynalazek uzyska się przy wyższych stężeniach miedzi.
Przykład porównawczy D (bez miedzi) i przykład 20
Przeprowadzono dwie reakcje z antybiotykiem glikopeptydowym A82846A, jedną bez miedzi (przykład porównawczy D) i jedną z monohydratem octanu miedziowego. Jako aldehyd zastosowano 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehyd. Reakcje prowadzono zasadniczo w sposób opisany w powyższych przykładach. Uzyskane wyniki podano w tabeli IV.
T a b e l a IV
Reakcja Wydajność (%) powierzchnia HPLC Monoalkilowany przy N6 (%) Monoalkilowany przy N1 (%) Dialkilowany przy N4 i N6 (%) Dialkilowany przy N4 i N4 (%)
Przykład por. D 52,4 4,7 2,6 15,8 9,0
Przykład 20 71,4 1,1 0,9 6,6 6,0
P r z y k ł a d 21. Kompleks miedziowy A82846B
A82846B (3,0 g, 78,7% aktywności, 2,4 g sc, 1,5 mmola) mieszano w 300 ml metanolu w temperaturze otoczenia i dodano monohydratu octanu miedziowego (0,31 g, 1,6 mmola). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 20 minut purpurową mieszaninę ogrzano do 35-40°C i mieszano dodatkowo przez 30 minut. Roztwór zatężono do 45 ml w wyparce obrotowej i w ciągu 2 godzin wkroplono 100 ml alkoholu izopropylowego. Zawiesinę ochłodzono do 0°C i przesączono. Po wysuszeniu pod próżnią w 35°C otrzymano 2,6 g kompleksu miedziowego A82846B w postaci purpurowej substancji stałej. Analiza metodą spektroskopii masowej wykazała obecność oczekiwanych jonów kompleksu, w tym szeregu pików w sąsiedztwie masy 1653, nie obserwowanych w analizie wzorcowej próbki A82846B, wskazujących na obecność kompleksu miedziowego A82846B.
Inną próbkę kompleksu miedziowego A82846B przygotowano w podobny sposób i poddano analizie metodą spektroskopii w nadfiolecie/świetle widzialnym, która wykazała maksimum absorbancji przy około 540 nm, nie obserwowane w widmach wzorca A82846B lub octanu miedziowego, wskazujące na obecność kompleksu miedziowego A82846B.

Claims (9)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych zawierających ugrupowanie cukrowe z grupą aminową w pozycji N4 oraz jedną lub większą liczbę innych grup aminowych, znamienny tym, że rozpuszczalny kompleks miedziowy antybiotyku glikopeptydowego poddaje się reakcji z ketonem lub aldehydem w obecności środka redukującego, który stanowi cyjanoborowodorek sodu lub kompleks pirydyna^borowodór.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w metanolu.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że rozpuszczalny kompleks miedziowy antybiotyku glikopeptydowego wytwarza się in situ z antybiotyku glikopeptydowego i rozpuszczalnej postaci miedzi.
    PL 190 780 B1
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako antybiotyk glikopeptydowy stosuje się antybiotyk glikopeptydowy typu wankomycyny.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako antybiotyk glikopeptydowy stosuje się A82846B.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako aldehyd stosuje się 4'-chloro-4-bifenylokarboaldehyd.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto odzyskuje się kompleks miedziowy alkilowanego antybiotyku glikopeptydowego.
  8. 8. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że ponadto odzyskuje się alkilowany antybiotyk glikopeptydowy.
  9. 9. Sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych alkilowanych w ugrupowaniu cukrowym z grupą aminową w pozycji N4, znamienny tym, ż e kompleks miedziowy alkilowanego antybiotyku glikopeptydowego poddaje się działaniu środowiska wodnego przy pH < 4.
PL333778A 1996-11-21 1997-11-20 Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych i sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych PL190780B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US3159696P 1996-11-21 1996-11-21
PCT/US1997/021238 WO1998022121A1 (en) 1996-11-21 1997-11-20 Reductive alkylation of glycopeptide antibiotics

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL190780B1 true PL190780B1 (pl) 2006-01-31

Family

ID=21860369

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL333778A PL190780B1 (pl) 1996-11-21 1997-11-20 Sposób redukcyjnego alkilowania antybiotyków glikopeptydowych i sposób wytwarzania antybiotyków glikopeptydowych

Country Status (27)

Country Link
EP (1) EP0845478B1 (pl)
JP (1) JP4308912B2 (pl)
KR (1) KR100514276B1 (pl)
CN (1) CN100463917C (pl)
AR (1) AR010621A1 (pl)
AT (1) ATE286910T1 (pl)
AU (1) AU723941B2 (pl)
BR (1) BR9713523B1 (pl)
CA (1) CA2272240C (pl)
CO (1) CO4650045A1 (pl)
CZ (1) CZ300528B6 (pl)
DE (1) DE69732215T2 (pl)
EA (1) EA002925B1 (pl)
EG (1) EG23855A (pl)
HU (1) HU227641B1 (pl)
ID (1) ID18900A (pl)
IL (1) IL129991A0 (pl)
MY (1) MY117383A (pl)
NO (1) NO325365B1 (pl)
NZ (1) NZ335840A (pl)
PE (1) PE17499A1 (pl)
PL (1) PL190780B1 (pl)
TR (1) TR199901679T2 (pl)
TW (1) TW585868B (pl)
UA (1) UA58526C2 (pl)
WO (1) WO1998022121A1 (pl)
ZA (1) ZA9710428B (pl)

Families Citing this family (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP1276759B1 (en) * 2000-05-02 2008-07-30 Theravance, Inc. Reductive alkylation process on glycopeptides
WO2014152332A1 (en) 2013-03-15 2014-09-25 Melinta Therapeutics, Inc. Methods of treating infections in overweight and obese patients using antibiotics
MX385925B (es) * 2014-07-17 2025-03-18 The Medicines Co Oritavancina de alta pureza y método para producir la misma.
CN106188243B (zh) * 2015-05-05 2020-06-26 博瑞生物医药(苏州)股份有限公司 一种奥利万星的制备方法
CN106467570B (zh) * 2015-08-14 2020-04-07 正大天晴药业集团股份有限公司 糖肽类抗生素的还原烷基化方法
CN108409837B (zh) * 2018-03-06 2021-09-24 上海来益生物药物研究开发中心有限责任公司 一组具有抗耐药性细菌活性的糖肽类化合物、其制备方法和应用

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4051237A (en) * 1975-08-28 1977-09-27 Bristol-Myers Company Glycopeptide antibiotics bu-2231 a and b and process for producing same
JPS58116497A (ja) * 1981-12-29 1983-07-11 Microbial Chem Res Found アミノプロピルアミノブレオマイシン誘導体及びその製造法
US4698327A (en) * 1985-04-25 1987-10-06 Eli Lilly And Company Novel glycopeptide derivatives
ZA909847B (en) * 1989-12-13 1992-08-26 Lilly Co Eli Glycopeptide derivatives
NZ270387A (en) * 1994-01-28 1996-11-26 Lilly Co Eli Glycopeptide antibiotic, its production and compositions thereof

Also Published As

Publication number Publication date
CZ179499A3 (cs) 2000-01-12
HUP0000268A3 (en) 2001-04-28
NO325365B1 (no) 2008-04-14
HK1011542A1 (en) 1999-07-16
MY117383A (en) 2004-06-30
KR20000057156A (ko) 2000-09-15
AU5449798A (en) 1998-06-10
TR199901679T2 (xx) 1999-09-21
UA58526C2 (uk) 2003-08-15
EA199900480A1 (ru) 2000-02-28
ZA9710428B (en) 1999-05-19
KR100514276B1 (ko) 2005-09-13
NO992415D0 (no) 1999-05-20
ATE286910T1 (de) 2005-01-15
NZ335840A (en) 2000-09-29
CN100463917C (zh) 2009-02-25
EG23855A (en) 2007-11-11
EP0845478B1 (en) 2005-01-12
CZ300528B6 (cs) 2009-06-10
NO992415L (no) 1999-05-20
PE17499A1 (es) 1999-02-19
ID18900A (id) 1998-05-20
JP2001504494A (ja) 2001-04-03
EA002925B1 (ru) 2002-10-31
JP4308912B2 (ja) 2009-08-05
CA2272240C (en) 2011-02-08
WO1998022121A1 (en) 1998-05-28
DE69732215D1 (de) 2005-02-17
EP0845478A1 (en) 1998-06-03
TW585868B (en) 2004-05-01
IL129991A0 (en) 2000-02-29
BR9713523B1 (pt) 2010-07-27
CA2272240A1 (en) 1998-05-28
CO4650045A1 (es) 1998-09-03
CN1244802A (zh) 2000-02-16
BR9713523A (pt) 2000-03-21
AU723941B2 (en) 2000-09-07
DE69732215T2 (de) 2006-01-12
AR010621A1 (es) 2000-06-28
HUP0000268A2 (hu) 2000-08-28
HU227641B1 (en) 2011-10-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US5952466A (en) Reductive alkylation of glycopeptide antibiotics
PL171813B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych amidowych pochodnych antybiotyku A 40926 PL PL PL PL PL
US5977063A (en) Alkylated hexapeptides
CA2272261C (en) Reducing agent for reductive alkylation of glycopeptide antibiotics
CA2272240C (en) Reductive alkylation of glycopeptide antibiotics
EP1418933B1 (en) Process for preparing glycopeptide phosphonate derivatives
CN100417661C (zh) 糖肽膦酸酯衍生物的盐酸盐
JP4307723B2 (ja) N1−修飾グリコペプチド
EP1075480B1 (en) Purification of carboxaldehyde
JPH0288596A (ja) N↑1↑5―アルキルおよびn↑1↑5,n↑1↑5―ジアルキルテイコプラニン誘導体のアミド
HK1011542B (en) Reductive alkylation of glycopeptide antibiotics
CA2013276A1 (en) 0 -alkyl derivatives of aglycone and pseudoaglycones of teicoplanin
HK1011543B (en) Reducing agent for reductive alkylation of glycopeptide antibiotics