PL191140B1 - Zespół dozujący dozownika pompkowego - Google Patents

Abstract

1. Zespól dozujacy dozownika pompkowego, obejmuja- cy korpus pompki z polaczeniem do zamontowania korpusu na pojemniku z produktem przeznaczonym do dawkowania, przy czym korpus obejmuje cylinder pompki wyznaczajacy komore pompki, regulowany zaworem kanal przeplywu produktu prowadzacy do tej komory, poruszany recznie nurnik pompki, majacy wydrazony trzpien wyznaczajacy kanal wylotowy prowadzacy z tej komory, przy czym ten nurnik ma dziobek wylotowy na zewnetrznym koncu tego trzpienia, tlok pompki zamontowany przesuwnie na we- wnetrznym koncu tego trzpienia, przy czym korpus ten ma sprezyne powrotna nurnika do wymuszania ruchu tego nurnika do polozenia uniesionego, ograniczniki przesuwu pomiedzy trzpieniem a tlokiem, ograniczajace wzgledny ruch posuwisty pomiedzy polozeniami otwarcia i zamknie- cia wylotu, przy czym tlok ma pierscieniowy wystep, rozcia- gajacy sie w kierunku dolnego konca komory, element zamykajacy zamontowany na stale na tym trzpieniu, na wewnetrznym koncu, przy czym element zamykajacy ma powierzchnie zewnetrzna zwrócona w strone dolnego konca tej komory, a ten wystep szczelnie wspólpracuje z elementem zamykajacym w polozeniu zamkniecia wylotu i jest oddalony od tego elementu zamykajacego w poloze- niu otwarcia wylotu po wzglednym, posuwistym przemiesz- czeniu tloka, natomiast powierzchnia zewnetrzna elementu zamykajacego zamyka szczelnie kanal wlotowy zamkniety w dolnym polozeniu tego elementu, znamienny tym, ze pomiedzy trzpieniem (22) i zlaczem na elemencie zamy- kajacym (32), ...... PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół dozujący dozownika pompkowego, stosowanego do płynnych produktów, przykładowo do środków stosowanych w gospodarstwie domowym, środków higienicznych lub kosmetyków.

Pompkowe dozowniki płynu, wspomnianego typu, są znane, mimo iż wiele spośród znanych dozowników ma pewne wady polegające na tym, że przy wysokim poziomie technicznym są często kosztowne w produkcji i montażu podczas gdy inne, korzystne od strony ekonomicznej, charakteryzują się znacząco niższym poziomem zalet technicznych.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5615806 ujawnia dozownik z blokadą nurnika, który działa poprzez ręczne naciśnięcie nurnika/dziobka w celu opuszczenia wydrążonego trzpienia nurnika, do którego jest przymocowany tłok pompki, tym samym sprężając ciecz zalaną do komory pompki, wyznaczonej przez cylinder pompki w korpusie dozownika. Sprężyna powrotna tłoka, umieszczona wewnątrz komory pompki, rozciąga się pomiędzy tłokiem a zwężoną częścią korpusu pompki i tworzy klatkę kulki albo wlotowy kulkowy zawór zwrotny w części przewężonej. Tłok jest zamontowany w sposób umożliwiający przemieszczanie posuwiste po trzpieniu w ograniczonym zakresie, tak że podczas suwu sprężania tłok odkrywa wylot w trzpieniu, pozwalając na wypływ cieczy pod ciśnieniem przez kanał wylotowy i dziobek. Pewna ilość produktu jest wydawana z komory po wykonaniu pełnego suwu tłoka, przy czym ta ilość jest proporcjonalna do długości suwu tłoka. Podczas suwu w górę tłok powraca do położenia uniesionego pod wpływem sprężyny, powiększając tym samym komorę i zmniejszają c ciś nienie w komorze, co powoduje zasysanie produktu do komory przez otwarty zawór wlotowy, z pojemnika cieczy, do którego zamontowano dozownik pompowy.

Międzynarodowa publikacja patentowa WO 9732808 ujawnia ręcznie obsługiwaną tłokową pompkę do cieczy, w której w obudowie pompki jest zamontowany nurnik, przemieszczający się ruchem postępowo-zwrotnym pomiędzy położeniem dopływu i wypływu. Nurnik w swym położeniu dopływu i wypływu jest selektywnie blokowany względem obudowy pompki przez mechanizm blokujący na pompce, zastosowano również uszczelki zapobiegające wyciekowi przez pompkę, gdy nurnik znajduje się w położeniu dopływu i wypływu.

Europejski opis patentowy EP 0757004 ujawnia dozownik pompkowy, w którym na dolnej części końcowej wewnątrz komory uformowano szereg żeber wystających w kierunku obwodowym. W górnej powierzchni każ dego ż ebra uformowano wgłę bienia połą czeniowe, a w ka ż dym wgł ę bieniu połączeniowym zakotwiono dolny koniec sprężyny śrubowej, która popycha ku górze pionowo przemieszczający się człon, dzięki czemu zarówno wewnętrzna, jak i zewnętrzna strona dolnego końca sprężyny pozwala na przepływ cieczy.

Podobnie jak we wszystkich dozownikach ręcznych, komorę należy zalać produktem w celu usunięcia powietrza z komory. Początkowo powietrze jest usuwane z komory w wyniku suwu nurnika. Jednak w przypadku takich rozwiązań konstrukcyjnych według stanu techniki, powietrze sprężane w komorze powoduje czę sto poruszanie się trzpienia razem z tłokiem bez otwierania otworów wylotowych w celu usunięcia powietrza z komory aż do końca suwu tłoka, przy którym trzpień przemieszcza się lekko do dołu w dolnym końcu suwu tłoka w celu odsłonięcia okien wylotowych. Podczas suwu powrotnego okna są zamknięte i produkt jest wciągany do rozszerzającej się komory przez otwarty wlotowy zawór kulkowy.

Takie dozowniki są głównie skonstruowane do dawkowania ciekłych mydeł i podobnych płynów o przecię tnej lepkoś ci, aczkolwiek w wielu przypadkach próby dawkowania płynów o małej lepkoś ci kończą się niepowodzeniem dlatego, że uszczelnienia w strefach uszczelnianych są względnie niedoskonałe. Ponadto trudno jest uzyskać zadowalające rezultaty w dawkowaniu płynów o dużej lepkości bądź też płynów o zmiennej lepkości (typu żelu) biorąc pod uwagę to, że zastosowanie takich płynów na szeroką skalę nastąpiło względnie niedawno, a wewnętrzne kanały dozownika pompkowego nie są do nich przystosowane.

Zespół dozujący dozownika pompkowego według wynalazku, obejmujący korpus pompki z połączeniem do zamontowania korpusu na pojemniku z produktem przeznaczonym do dawkowania, przy czym korpus obejmuje cylinder pompki wyznaczający komorę pompki, regulowany zaworem kanał przepływu produktu prowadzący do tej komory, poruszany ręcznie nurnik pompki, mający wydrążony trzpień wyznaczający kanał wylotowy prowadzący z tej komory, przy czym ten nurnik ma dziobek wylotowy na zewnętrznym końcu tego trzpienia, tłok pompki zamontowany przesuwnie na wewnętrznym końcu tego trzpienia, przy czym korpus ten ma sprężynę powrotną nurnika do wymuszania ruchu

PL 191 140 B1 tego nurnika do położenia uniesionego, ograniczniki przesuwu pomiędzy trzpieniem a tłokiem, ograniczające względny ruch posuwisty pomiędzy położeniami otwarcia i zamknięcia wylotu, przy czym tłok ma pierścieniowy występ, rozciągający się w kierunku dolnego końca komory, element zamykający zamontowany na stałe na tym trzpieniu, na wewnętrznym końcu, przy czym element zamykający ma powierzchnię zewnętrzną zwróconą w stronę dolnego końca tej komory, a ten występ szczelnie współpracuje z elementem zamykającym w położeniu zamknięcia wylotu i jest oddalony od tego elementu zamykającego w położeniu otwarcia wylotu po względnym, posuwistym przemieszczeniu tłoka, natomiast powierzchnia zewnętrzna elementu zamykającego zamyka szczelnie kanał wlotowy zamknięty w dolnym położ eniu tego elementu, charakteryzuje się tym, ż e pomię dzy trzpieniem i złą czem na elemencie zamykającym, które współpracuje z trzpieniem na jego wewnętrznym końcu do sztywnego zamocowania elementu zamykającego do trzpienia, znajdują się elementy połączenia zatrzaskowego w postaci spr ężystych nóż ek.

Korzystnie sprężyna powrotna nurnika jest zamontowana wewnątrz korpusu pompki poza komorą pompki.

Korzystnie element zamykający ma pierścieniowe uszczelnienie współpracujące w tym dolnym położeniu w miejscu o zmniejszonej średnicy wewnętrznej korpusu w dolnym końcu komory.

Korzystnie ten nurnik jest swobodnie obracalny wokół swej centralnej osi i ma skierowane promieniowo występy, wewnętrzną tuleję zamontowaną na stałe w korpusie pompki, przy czym wewnętrzna ścianka tej tulei ma biegnący poprzecznie górny rowek i dolny rowek, przy czym każdy z nich ma wystę p oporowy, oraz ta tuleja ma co najmniej jeden rowek osiowy, biegną cy pomię dzy górnym rowkiem i dolnym rowkiem, w którym znajdują występy w położeniu pomiędzy górnym i dolnym położeniem zaryglowania nurnika, przy czym te występy są sprzęgalne z występem oporowym górnego rowka w górnym położeniu zaryglowania nurnika, i przy czym występy są sprzęgalne z występem oporowym tego dolnego rowka w dolnym położeniu zaryglowania nurnika.

Korzystnie występy obejmują wybranie otwarte promieniowo na zewnątrz, przy czym tuleja ta ma pierwszy osiowy występ współpracujący z tym rowkiem osiowym, oraz drugi występ osiowy współpracujący z tym występem oporowym tego górnego rowka, przy czym w tym wybraniu znajduje się pierwszy występ w położeniu pomiędzy górnym i dolnym położeniem zaryglowania, stanowiący blokadę dla występów w tym wybraniu dla tego położenia, oraz w wybraniu znajduje się drugi występ w tym górnym położeniu zaryglowania nurnika, stanowiący blokadę występów w tym wybraniu.

Korzystnie występ oporowy tego dolnego rowka ma sprężysty zatrzask wchodzący do wybrania w tym dolnym poło ż eniu zaryglowania nurnika, stanowią cy blokadę wystę pów w tym wybraniu.

Korzystnie ten drugi występ przylega do tego występu oporowego tego dolnego rowka, przy czym ten drugi występ chodzi w wybranie tego dolnego rowka w dolnym położeniu zaryglowania nurnika, i stanowi blokadę występów w tym wybraniu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pompkowy dozownik płynu według wynalazku, z nurnikiem w pełni uniesionym i zablokowanym w położeniu górnym w przekroju osiowym w płaszczyźnie pionowej, fig. 2 przedstawia widok podobny do fig. 1, lecz z nurnikiem w pełni opuszczonym i zablokowanym w położeniu dolnym, fig. 3 przedstawia wydrążony tłok pompki w nieco powiększonej skali w przekroju osiowym w płaszczyźnie pionowej, fig. 4 przedstawia element zamykający sztywno przymocowany do dolnego końca wydrążonego trzpienia tłoka, w przekroju osiowym w płaszczyźnie pionowej, fig. 5 przedstawia element zamykający w widoku zasadniczo w kierunku linii 5-5 na fig. 4, fig. 6 przedstawia element zamykający w przekroju wzdłuż linii 6-6 na fig. 5, fig. 7 przedstawia wyrwany fragment nurnika, w widoku z boku, fig. 8 przedstawia tuleję wewnętrzną zamocowaną wewnątrz korpusu pompki, w widoku z boku i w powię kszonej skali, przy czym ta tuleja jest widoczna w przekroju na fig. 1 i 2, fig. 9 przedstawia tuleję z fig. 8, w przekroju osiowym w płaszczyźnie pionowej, fig. 10 przedstawia tuleję w innym przykładzie wykonania wynalazku, w widoku z boku, fig. 11 przedstawia tuleję z fig. 10, w widoku z góry, fig. 12 przedstawia tuleję z fig. 10, w widoku perspektywicznym, fig. 13 przedstawia tuleję w przekroju osiowym w płaszczyźnie pionowej, wzdłuż linii 13-13 na fig. 11.

Dozownik płynu według wynalazku, pokazany na fig. 1 i 2, zawiera korpus 2 pompki z cylindrem pompki wyznaczającym komorę 4 pompki, mającą wewnętrzną powierzchnię 6 i dolną ściankę 8. Korpus pompki jest przymocowany do znanej zakrętki 10 do zamontowania dozownika na pojemniku (nie pokazanym), zawierającym produkt przeznaczony do dawkowania. Wewnętrzna średnica komory zmniejsza się w miejscu 9, a wokół dolnej ścianki 8 znajduje się pierścieniowy, stożkowy odcinek 11, którego funkcja będzie opisana szczegółowo w dalszym ciągu niniejszego opisu.

PL 191 140 B1

Dozownik ma ręcznie poruszany nurnik 12 pompki z wydrążonym trzpieniem 22 oraz znany dziobek wylotowy 19 zamontowany na górnym końcu trzpienia. Sprężyna powrotna 13 nurnika otacza trzpień na zewnątrz komory pompy i rozciąga się pomiędzy odpowiednimi żebrami 17 albo podobnymi elementami na wewnętrznej powierzchni płaszcza nurnika, a wewnętrzny kołnierz 7 wewnętrznej tulei 14 zamontowanej na stałe wewnątrz korpusu pompki jako jej kołnierz 14' (fig. 8, 9) zachodzi na górny zewnętrzny kołnierz 2' korpusu pompki.

Sprężyna powrotna nurnika stanowi „suchą sprężynę, ponieważ znajduje się na zewnątrz komory tłoka, a więc dawkowana ciecz nie zwilża jej. Pozwala to na uniknięcie niekorzystnego oddziaływania dozowanego produktu na sprężynę i konieczności starannego doboru materiału sprężyny powrotnej, unika się ponadto jakiegokolwiek zakłócania przepływu produktu. Sprężyna działa w znany sposób powodując powrót nurnika podczas posuwistego ruchu tłoka od całkowicie opuszczonego położenia pokazanego na fig. 2 do całkowicie uniesionego położenia pokazanego na fig. 1.

Wewnętrzna tuleja 14 typu pokazanego na fig. 8, 9 albo wewnętrzna tuleja 14A typu pokazanego na fig. 10 - 13 jest zamontowana na stałe wewnątrz korpusu pompki. Tuleja ma parę przeciwstawnych rowków osiowych 15, kołowy górny rowek 16 i kołowy dolny rowek 18. Górny rowek 16 ma występ oporowy 16', a dolny rowek 18 ma występ oporowy 18'.

Nurnik 12 może obracać się wokół swej osi środkowej względem korpusu 2 pompki, przy czym płaszcz 12' nurnika ma przeciwstawne promieniowo i skierowane na zewnątrz występy 20 (fig. 7), rozmieszczone w określonej odległości od siebie z utworzeniem wybrania 50 albo przestrzeni pomiędzy nimi. Należy zauważyć, że fig. 7 ilustruje tylko jedną parę takich występów 20, zaś przeciwległa para takich występów jest usytuowana po przeciwnej stronie płaszcza nurnika.

Gdy nurnik jest w położeniu całkowicie uniesionym można obrócić go ręcznie, tak że występy 20 poruszają się wzdłuż kołowego górnego rowka 16, dopóki przeciwstawne występy nie ustawią się współliniowo z rowkami osiowymi 15. Tym samym można nacisnąć nurnik, tak aby w normalny sposób wykonać operację dawkowania, przy czym występy ślizgają się wzdłuż i są prowadzone przez przeciwstawną parę rowków osiowych 15. Nurnik można zablokować w położeniu górnym obracając go, dopóki jego występy nie zazębią się z występami oporowymi 16', które tym samym uniemożliwiają wszelką próbę naciśnięcia nurnika. Ponadto można zablokować nurnik w położeniu dolnym, obracając nurnik dopóki jego występy nie będą współliniowe z rowkami osiowymi 15, naciskając w tym stanie nurnik i obracając go, dopóki jego występy nie wyjdą z rowków osiowych 15 i nie wejdą pod dolne występy oporowe 18'. Zazębienie pomiędzy występami i występami oporowymi 18' blokuje nurnik w dolnym położ eniu, pokazanym na fig. 2.

Wydrążony trzpień 22 tłoka ma wewnętrzną krawędź końcową 24 (fig. 4), a wewnętrzna część końcowa trzpienia jest zwężona, z utworzeniem wewnętrznego występu 25 i zewnętrznego zderzaka 25'. Wydrążony tłok 26, pokazany szczegółowo na fig. 3, otacza wewnętrzną część końcową trzpienia i ma wewnętrzny zderzak 29, który jak pokazano na fig. 1 i 2, współpracuje z zewnętrznym zderzakiem 25' na trzpieniu. Tłok jest zamontowany na trzpieniu w sposób umożliwiający przesuwanie się po nim w kierunku osiowym, pomię dzy położ eniem z otwartym wylotem na fig. 2 i położ eniem z zamknię tym wylotem na fig. 1, przy czym górną granicę położenia tłoka wyznaczają zderzaki 25' i 29.

Tłok ma pierścieniowy, skierowany ku dołowi występ 28 z wewnętrzną powierzchnią walcową 30.

Element zamykający 32 jest sztywno zamocowany do wewnętrznej końcowej części trzpienia, przy czym element zamykający ma płaską, zewnętrzną powierzchnię 34 zwróconą w stronę dolnej ścianki 8 komory i ma przeciwległą stronę 36. Na powierzchni 34 znajduje się pierścieniowy płaszcz stanowiący uszczelnienie 37, rozciągający się zarówno w kierunku promieniowym jak i do dołu, jak pokazano na fig. 4. Uszczelnienie 37 ciasno wchodzi w stożkowy odcinek 11 wewnętrznej powierzchni 6 komory 4, gdy tłok znajduje się w całkowicie opuszczonym, zablokowanym położeniu pokazanym na fig. 2. Tym samym unika się wszelkich przecieków przez niedomknięty kulkowy zawór zwrotny 39 podczas transportu, przechowywania i innych przypadków, w których dozownik pozostaje nieużywany.

Element zamykający 32 jest na stałe zamocowany na swoim miejscu za pomocą pary przeciwstawnych sprężystych nóżek 38 z zaczepami 40 na swym wewnętrznym końcu, które zaczepiają o wewnę trzny wystę p 25.

Jak pokazano na fig. 9 oraz 11 - 13, każdy z przeciwstawnych rowków osiowych 15 ma wydłużony, osiowy występ 56, usytuowany zasadniczo w jego osi. A zatem gdy nurnik obraca się, dopóki jego przeciwstawne występy nie będą współliniowe z rowkiem osiowym 15 do odblokowania nurnika dla ułatwienia dawkowania, jedna z par występów 20 każdej przeciwstawnej pary oprze się o występ 56, co

PL 191 140 B1 sygnalizuje użytkownikowi, że nurnik znajduje się w płożeniu roboczym. Dalsze przemieszczanie nurnika przez użytkownika w tym samym kierunku obrotu spowoduje przejście pierwszego występu każdej pary nad odpowiednim występem 56, po czym występ wejdzie w wybranie 50, tak aby w sposób pewny utrzymywać nurnik w położeniu odblokowanym, czyli w położeniu dawkowania. Podczas przechodzenia nad występem, który danej chwili znajduje się w wybraniu 50, użytkownik jest w stanie wyczuć taki ruch i będzie słyszeć lekki dźwięk zatrzasku (kliknięcie) sygnalizujący użytkownikowi, że nurnik jest w położeniu odblokowanym.

W podobny sposób utworzono wystę py 60 (fig. 9) wewną trz tulei 14 w są siedztwie wystę pu oporowego 16'. Tym samym gdy nurnik obraca się w położeniu uniesionym tak aby ustawić występy niewspółosiowo z rowkiem osiowym 15 i wejść nad występy oporowe 16', przedni z występów każdej pary zazębi się z występem 60 oraz, przy dalszym niewielkim ruchu obrotowym wykonanym przez użytkownika, występ przejdzie nad występami 60 i spocznie z występem znajdującym się w wybraniu 50. I znów użytkownik może zarówno wyczuć to zazębianie się występów i słyszeć wyraźny dźwię k zatrzasku, przy czym oba te zjawiska sygnalizują, że nurnik jest zablokowany w górnym położeniu.

Aby zasygnalizować użytkownikowi, że nurnik jest zablokowany w dolnym położeniu, tak jak to było zamierzone, pogrubione przeciwstawne fragmenty ścianek tulei (które rzeczywiście wyznaczają przeciwstawne występy oporowe 16', 18' są zaopatrzone w przelotowy otwór w celu wyznaczenia dolnego rowka 18. Sprężyste ramię natomiast wyznacza zatrzask 52, 54 współpracujący z każdym przeciwległym występem oporowym 18'. Zatrzask 52, 54 działa w taki sam sposób jak występ 60 podczas gdy nurnik obraca się, toteż jego występy rozszerzają zatrzask 52, 54, który wchodzi w wybranie 50, tak aby potwierdzić użytkownikowi dotykowo i słuchowo, że nurnik jest zablokowany w dolnym położeniu.

Tuleja 14A natomiast, która jest taka sama jak tuleja 14 pod względem wydłużonych występów 56, jest zaopatrzona w parę przeciwstawnych, wydłużonych występów 60, które są zasadniczo wycentrowane zarówno względem górnego występu oporowego 16' jak i względem dolnego występu oporowego 18'. Występy 60 przechodzą poza wycięcia tworzące dolne rowki 18, toteż w procesie formowania tworzą się przerwy 58.

Podczas działania urządzenia, gdy nurnik jest w położeniu całkowicie uniesionym, jego występy 20 obracają się do położenia współliniowego z przeciwstawnymi rowkami osiowymi 15, głowicę nurnika naciska się ręcznie jak zwykle w celu sprężenia produktu znajdującego się w komorze podczas ruchu nurnika. Podczas każdego suwu nurnika w dół, tłok przesuwa się ku górze względem trzpienia nurnika od położenia z fig. 1 do położenia z fig. 2, opierając się o zderzaki 25', 29. Sprzężenie cierne pomiędzy tłokiem a wewnętrzną powierzchnią 6 cylindra pompki ułatwia opuszczanie trzpienie nurnika nieco przed opuszczaniem tłoka, stwarzając tym samym efekt poślizgu.

Pierścieniowy występ 28 tłoka wyznacza zawór wylotowy, który ma swe gniazdo w przeciwstawnym pierścieniowym rowku 44, usytuowanym na elemencie zamykającym. Strona 36 elementu zamykającego wyznacza pierścieniową szczelinę 42, łączącą się z wnętrzem wydrążonego trzpienia, które stanowi kanał wylotowy przez przestrzenie pomiędzy sprężystymi nóżkami 38 (patrz fig. 6). W ten sposób podczas poś lizgu pomię dzy tłokiem a trzpieniem w trakcie każdego suwu ssania tłoka, zawór wylotowy jest zamknięty ponieważ występ 28 wchodzi ciasno w rowek 44, pozwalając tym samym na zasysanie w normalny sposób produktu do komory pompki przez rurkę ssącą 35 i otwarty wlotowy kulkowy zawór zwrotny. Niewielki opór tarcia występujący pomiędzy tłokiem a wewnętrzną powierzchnią 6 korpusu pompki ułatwia ruch osiowy w kierunku powrotu trzpienia tłoka, nieco przed tłokiem.

Nurnik jest zablokowany w swym górnym położeniu w wyniku obrotu ręcznego, ustawiającego występy 20 niewspółliniowo z rowkami osiowymi 15 i powodującego zachodzenie na górne występy oporowe 16', z występami „zatrzaśniętymi na miejscu. Inaczej nurnik może być zablokowany w położeniu dolnym z fig. 2 poprzez obrót nurnika, dopóki występy nie ustawią się najpierw współliniowo z rowkami osiowymi 15, a nastę pnie ustawiają się niewspółosiowo i wchodzą pod dolne wystę py oporowe 18', w którym to momencie występy są zatrzaśnięte na miejscu.

Niniejszy dozownik może nie mieć odpowietrznika, tzn. może być dostarczony bez otworu odpowietrznika w pojemniku, jak w dozowniku z patentu nr 5615806, tak aby jeszcze pewniej uniknąć przecieku. W tym celu produkt znajduje się w ściśliwej torebce albo podobnym pojemniku umieszczonym w zewnętrznej powłoce, albo pojemnik dołączony do dozownika jest pojemnikiem z tłokiem nadążnym, który jak wiadomo przesuwa się do wewnątrz podczas dawkowania produktu z pojemnika, zmniejszając w sposób ciągły jego objętość.

PL 191 140 B1

Dozownik według wynalazku jest w stanie dawkować produkty o różnej lepkości, takie jak kremy do twarzy, środki do makijażu, liposomy, specjalne mydła dla mechaników, żele o dużej lepkości, rękawiczki w płynie, żele medyczne itp. Dozownik nadaje się również do dawkowania nadtlenku wodoru, roztworu dezynfekującego, jodyny i ogólnie wszelkich produktów dostarczanych aktualnie za pomocą kroplomierzy z uwagi na brak płynności, jak również produktów zawierających proteiny i leków rozprowadzanych w tubach, wykorzystując możliwość „braku odpowietrzania.

Oczywiście, w świetle powyższego opisu, możliwe jest wiele innych modyfikacji i wariantów niniejszego wynalazku. Należy więc rozumieć, że w ramach załączonych zastrzeżeń wynalazek można praktycznie zrealizować w inny sposób niż opisany w tym szczególnym przykładzie.

Claims (7)

1. Zespół dozujący dozownika pompkowego, obejmujący korpus pompki z połączeniem do zamontowania korpusu na pojemniku z produktem przeznaczonym do dawkowania, przy czym korpus obejmuje cylinder pompki wyznaczający komorę pompki, regulowany zaworem kanał przepływu produktu prowadzący do tej komory, poruszany ręcznie nurnik pompki, mający wydrążony trzpień wyznaczający kanał wylotowy prowadzący z tej komory, przy czym ten nurnik ma dziobek wylotowy na zewnętrznym końcu tego trzpienia, tłok pompki zamontowany przesuwnie na wewnętrznym końcu tego trzpienia, przy czym korpus ten ma sprężynę powrotną nurnika do wymuszania ruchu tego nurnika do położenia uniesionego, ograniczniki przesuwu pomiędzy trzpieniem a tłokiem, ograniczające względny ruch posuwisty pomiędzy położeniami otwarcia i zamknięcia wylotu, przy czym tłok ma pierścieniowy występ, rozciągający się w kierunku dolnego końca komory, element zamykający zamontowany na stałe na tym trzpieniu, na wewnętrznym końcu, przy czym element zamykający ma powierzchnię zewnętrzną zwróconą w stronę dolnego końca tej komory, a ten występ szczelnie współpracuje z elementem zamykającym w położeniu zamknięcia wylotu i jest oddalony od tego elementu zamykającego w położ eniu otwarcia wylotu po wzglę dnym, posuwistym przemieszczeniu tłoka, natomiast powierzchnia zewnętrzna elementu zamykającego zamyka szczelnie kanał wlotowy zamknięty w dolnym położeniu tego elementu, znamienny tym, że pomiędzy trzpieniem (22) i złączem na elemencie zamykającym (32), które współpracuje z trzpieniem (22) na jego wewnętrznym końcu do sztywnego zamocowania elementu zamykającego (32) do trzpienia (22), znajdują się elementy połączenia zatrzaskowego w postaci sprężystych nóżek (38).

2. Zespół dozujący według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna powrotna (13) nurnika jest zamontowana wewnątrz korpusu (2) pompki poza komorą (4) pompki.

3. Zespół dozujący według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element zamykający (32) ma pierścieniowe uszczelnienie (37) współpracujące w tym dolnym położeniu w miejscu (9) o zmniejszonej średnicy wewnętrznej korpusu (2) w dolnym końcu komory (4).

4. Zespół dozujący według zastrz. 1, znamienny tym, że ten nurnik (12) jest swobodnie obracalny wokół swej centralnej osi i ma skierowane promieniowo występy (20), wewnętrzną tuleję (14) zamontowaną na stałe w korpusie (2) pompki, przy czym wewnętrzna ścianka tej tulei ma biegnący poprzecznie górny rowek (16) i dolny rowek (18), przy czym każdy z nich ma występ oporowy (16', 18'), oraz ta tuleja (14) ma co najmniej jeden rowek osiowy (15), biegnący pomiędzy górnym rowkiem (16) i dolnym rowkiem (18), w którym znajdują występy (20) w położeniu pomiędzy górnym i dolnym położ eniem zaryglowania nurnika, przy czym te występy (20) są sprzę galne z występem oporowym (16') górnego rowka (16) w górnym położeniu zaryglowania nurnika, i przy czym występy (20) są sprzęgalne z występem oporowym (18') tego dolnego rowka (18) w dolnym położeniu zaryglowania nurnika.

5. Zespół dozujący według zastrz. 4, znamienny tym, że występy (20) obejmują wybranie (50) otwarte promieniowo na zewnątrz, przy czym tuleja (14) ta ma pierwszy osiowy występ (56) współpracujący z tym rowkiem osiowym (15), oraz drugi występ (60) osiowy współpracujący z tym występem oporowym (16') tego górnego rowka (16), przy czym w tym wybraniu (50) znajduje się pierwszy występ (56) w położeniu pomiędzy górnym i dolnym położeniem zaryglowania, stanowiący blokadę dla występów (20) w tym wybraniu dla tego położenia, oraz w wybraniu (50) znajduje się drugi występ (60) w tym górnym położ eniu zaryglowania nurnika, stanowią cy blokadę wystę pów (20) w tym wybraniu.

PL 191 140 B1

6. Zespół dozujący według zastrz. 5, znamienny tym, że występ oporowy (18') tego dolnego rowka (18) ma sprężysty zatrzask (52, 54) wchodzący do wybrania (50) w tym dolnym położeniu zaryglowania nurnika, stanowiący blokadę występów (20) w tym wybraniu.

7. Zespół dozujący według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że ten drugi występ (60) przylega do tego występu oporowego (18') tego dolnego rowka (18), przy czym ten drugi występ (60) wchodzi w wybranie (50) tego dolnego rowka w dolnym położ eniu zaryglowania nurnika, i stanowi blokadę występów (20) w tym wybraniu.