PL191269B1 - Urządzenie do spalania - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do spalania, zawierajace piec majacy kwadratowy przekrój poprzeczny i liczne palniki do wytwarzania plomienia, które sa umieszczone na scianach pieca tak, ze linia osiowa kierunku wstrzykiwania przez palnik paliwa i/lub powietrza spalania lub linia jej przedluzenia jest styczna do imaginacyjnego okregu ustalonego w piecu, znamienne tym, ze palniki (6) sa umieszczone na kazdej scianie (2, 3, 4, 5) pieca (1), przy czym miejsce prze- ciecia linii osiowej (9) kierunku wstrzykiwania kazdego z palników (6) z odpowiadajaca sciana pieca (1) znajduje sie w odleglosci (L1) wiek- szej niz 0% ale mniejszej niz 25% dlugosci (L) boku sciany pieca (1), na której jest umieszczo- ny dany palnik (6), liczac od sasiadujacego naroza pieca. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do spalania, stosowane do kotłów do elektrowni cieplnych lub zakładów chemicznych, lub pieców i tym podobnych dla przemysłu chemicznego.

Na pos. I pokazano przekrój poziomy przedstawiający konwencjonalny piec kotłowy mający zastosowany obrotowy układ spalania i płomień spalania w piecu.

Jak pokazano, kwadratowy piec 1 jest wyposażony w palniki 6do wstrzykiwania paliwa w czterech narożach 10.

Na pos. II pokazano następny piec 1 znany ze stanu techniki. Odmiennie od pieca pokazanego na pos. I, piec 1 jest wyposażony w palniki 6 w dwóch miejscach na ścianie przedniej 2 pieca i w dwóch miejscach na ścianie tylnej 3 pieca, a nie narożach 10 pieca. W tym przypadku, palniki 6nie są umieszczone na prawej i lewej ścianie bocznej 4 i5 pieca. Inne konfiguracje są takie same jak pokazane na pos. I.

Piec 1 pokazany na pos. I iII ma imaginacyjny okrąg 7 mający stałą średnicę, która jest ustawiana we wnętrzu pieca 1a. Jak pokazano na tych postaciach, linie 9 osi kierunku wstrzykiwania do pieca, pokazujące kierunek paliwa i powietrza spalania palnika są tak ustawione aby były styczne do imaginacyjnego okręgu 7. Paliwo i powietrze spalania wstrzykiwane z palnika 6do pieca 1 są wstrzykiwane do wnętrza pieca 1a wzdłuż tej linii osiowej, tworząc tym samym obrotowy płomień spalania 8.

W stanie techniki, dla utworzenia stabilnego i wysoce wydajnego obrotowego płomienia spalania, wszystkie palniki 6są umieszczone w narożach 10 pieca jak pokazano na pos. I, lub też są one umieszczone na ścianach pieca przeciwległych do siebie, to znaczy na ścianie przedniej 2 pieca i ścianie tylnej 3 pieca jak pokazano na pos. II, lub są one umieszczone na prawej ścianie bocznej 4 pieca i lewej ścianie bocznej 5 pieca, zaś odpowiednia średnica imaginacyjnego okręgu 7 jest tak wybrana aby otrzymać stabilny obrotowy płomień spalania.

Na pos. III pokazano piec 21 do kotła lub podobnego. Jak pokazano, piec 21 jest wyposażony w palniki 25 w czterech miejscach na ścianie przedniej 22 pieca i w czterech miejscach na ścianach tylnych 23 pieca. Spośród tych palników 25, cztery palniki 25 umieszczone po prawej stronie na rysunku są tak rozmieszczone że linia osiowa 28 kierunku wstrzykiwania do pieca, przedstawiająca kierunek i powietrza spalania wstrzykiwanego z kotła 25 jest styczna do obwodu imaginacyjnego okręgu poprowadzonego w piecu 21, mającego ustaloną średnicę, a cztery palniki 28 umieszczone po lewej stronie na rysunku są podobnie rozmieszczone tak, że powstaje imaginacyjny okrąg 26. Paliwo i powietrze spalania wstrzykiwane z palnika 25 są wtryskiwane do wnętrza pieca 21a wzdłuż linii osiowej 28 i spalane, tworząc tym samym płomień 27. W piecu 21 powstają zatem dwa wiry obrotowego płomienia spalania, mające odmienne położenie środkowe.

W stanie techniki, wszystkie palniki 25 są umieszczone na zestawie przeciwległych ścian pieca, a mianowicie na ścianie przedniej 22 pieca i ścianie tylnej 23, a średnica imaginacyjnego okręgu 26 jest odpowiednio dobrana, tak że powstają stabilne i właściwe wiry 29 obrotowego płomienia spalania.

Gdy palniki 6są umieszczone przy narożach 10 pieca 1jak pokazano na pos. I, to stalowe ramy do podparcia kotła i rury do doprowadzania paliwa do palnika 6są zagęszczone w części narożnej kotła, tak że występuje niedogodność przestrzeni konserwacyjnej do wyciągania palnika 6 na zewnątrz pieca 1 w trakcie konserwacji. Ponadto, gdy palniki 6są umieszczone na przeciwległej ścianie przedniej i tylnej ścianie 3 pieca 1 jak pokazano na pos. II, istnieje obawa że przestrzeń która nie przyczynia się skutecznie do spalania paliwa powstaje w sąsiedztwie prawej ściany bocznej 4 pieca lub lewej ściany bocznej 5 pieca.

Tak samo, gdy palniki 25 są umieszczone na ścianie przedniej 22 i ścianie tylnej 23 pieca 21 jak pokazano na pos. III, wielkość skrzyni dmuchowej 30 palnika przynależnej do pieca 21 wzrasta gdy wzrasta pojemność kotła i wielkość palnika jak pokazano na pos. IV. Z tego względu, skrzynie dmuchowe 30 palnika znajdują się blisko siebie, tak że istnieje obawa niedostatecznej przestrzeni konserwacyjnej. Również ztego samego względu, wzrasta wielkość panelu 32 palnika, wystającego ze ściany przedniej 22 pieca 21 w stronę zewnętrza pieca 21. W wyniku tego, niepotrzebnie ulega powiększeniu korpus całego kotła, jak również na płomień 27 ma ujemny wpływ efekt przepływu gazu spalinowego 33 wzdłuż wewnętrznej powierzchni ściennej panelu palnika 32, także istnieje obawa możliwości powstawania zakłóceń w stabilnym przepływie obrotowego wiru płomienia spalania 29.

Ponadto, jak pokazano na pos. V, w porównaniu ze ścianą przednią 22 pieca 21, w sąsiedztwie ściany tylnej 23, umieszczony jest tylny kanał spalinowy 34, przewód gazowy 35 i rozmaite zespoły pomocnicze kotła (nie pokazane). Tak więc, zewnętrzna przestrzeń tylnej ściany 23 pieca jest bardzo

PL 191 269 B1 mała, a ponadto palniki 25 są umieszczone z czterech miejscach w tej ograniczonej przestrzeni, tak że istnieje obawa że wystąpi niedostatek przestrzeni konserwacyjnej a korpus całego kotła nie potrzebnie jest powiększony.

Celem wynalazku jest rozwiązanie powyższych problemów i opracowanie urządzenia do spalania w którym występuje mniejsze prawdopodobieństwo powstawania w piecu przestrzeni która nie współdziała skutecznie w spalaniu paliwa, ponieważ palniki nie są umieszczone w narożach pieca a obrotowy komponent gazu paliwowego w piecu jest wykonany jako jednolity.

Ponadto celem wynalazku jest opracowanie urządzenia do spalania w którym przestrzeń do ułatwiania konserwacji może być utworzona na zewnętrznej stronie ściany tylnej pieca.

Urządzenie do spalania, zawierające piec mający kwadratowy przekrój poprzeczny i liczne palniki do wytwarzania płomienia, które są umieszczone na ścianach pieca tak, że linia osiowa kierunku wstrzykiwania przez palnik paliwa i/lub powietrza spalania lub linia jej przedłużenia jest styczna do imaginacyjnego okręgu ustalonego w piecu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że palniki są umieszczone na każdej ścianie pieca, przy czym miejsce przecięcia linii osiowej kierunku wstrzykiwania każdego z palników z odpowiadającą ścianą pieca znajduje się w odległości większej niż 0% ale mniejszej niż 25% długości boku ściany pieca, na której jest umieszczony dany palnik, licząc od sąsiadującego naroża pieca.

Przynajmniej jeden palnik jest usytuowany w miejscu, w którym linia osiowa kierunku wstrzykiwania tego palnika lub linia jej przedłużenia jest styczna do przynajmniej jednego drugiego imaginacyjnego okręgu, ustawionego współśrodkowo z pierwszym imaginacyjnym okręgiem.

Średnica pierwszego imaginacyjnego okręgu korzystnie ma długość przekraczającą 12,5% sumy długości boku ściany pieca i głębokości pieca (średnica (d) pierwszego imaginacyjnego okręgu > (długość boku pieca L + głębokość pieca M) x 0,125).

Urządzenie do spalania, zawierające piec mający prostokątny przekrój poprzeczny i liczne palniki, które są umieszczone na jednej parze przeciwległych ścian pieca w miejscu, w którym linia osiowa kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania lub linia jej przedłużenia jest styczna do imaginacyjnego okręgu ustalonego w piecu, przy czym w piecu są ustalone przynajmniej dwa imaginacyjne okręgi mające odmienne położenie środka, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przynajmniej jeden z palników jest umieszczony na pozostałej parze przeciwległych ścian pieca.

Średnica imaginacyjnego okręgu korzystnie ma długość przekraczającą 5% sumy połowy długości ściany pieca i głębokości pieca (średnica imaginacyjnego okręgu > (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,05).

Liczne imaginacyjne okręgi korzystnie mają rozmaitą średnicę, a linia osiowa kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika lub linia jej przedłużenia jest styczna do wszystkich imaginacyjnych okręgów.

Urządzenie do spalania korzystnie ma ustalone liczne imaginacyjne okręgi, które mają rozmaitą średnicę, a linia osiowa kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika lub linia jej przedłużenia jest styczna do wszystkich imaginacyjnych okręgów.

Linia osiowa kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika lub linia jej przedłużenia przebiega pod kątem prostym do powierzchni ściany pieca, na której jest umieszczony dany palnik.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok zgóry pokazujący poziomy przekrój pieca kotłowego mającego zastosowane urządzenie do spalania według pierwszego rozwiązania wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 2 - schemat pokazujący wpływ układu palnika według wynalazku na osiągi pieca, fig. 3 - schematyczny widok z góry pokazujący poziomy przekrój pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 4 - schematyczny widok z góry pokazujący poziomy przekrój pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według następnego rozwiązania obecnego wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 5 - schematyczny widok zgóry pokazujący poziomy przekrój pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według następnego rozwiązania obecnego wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 6 - wykres pokazujący wpływ układu palnika według fig. 5 na wydajność pieca, fig. 7 - schematyczny widok zgóry pokazujący przekrój poziomy pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według następnego rozwiązania wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 8 - powiększony widok palników umieszczonych na ścianie przedniej pieca kotłowego poka4

PL 191 269 B1 zanego na fig. 7, fig. 9 - wykres pokazujący wpływ średnicy imaginacyjnego okręgu rozwiązania według fig. 7 na osiągi obrotowego wiru płomienia spalania, fig. 10 - schematyczny widok z góry pokazujący poziomy przekrój pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według następnego rozwiązania wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 11 - powiększony widok palników umieszczonych na ścianie przedniej pieca kotłowego pokazanego na fig. 10, fig. 12 - schematyczny widok z góry przedstawiający poziomy przekrój pieca kotłowego z zastosowaniem urządzenia do spalania według następnego rozwiązania wynalazku i zarys płomienia spalania w przekroju, fig. 13 - powiększony widok palników umieszczonych na ścianie tylnej pieca, po obróceniu o180 stopni względem fig. 11, z boczną ścianą tylną pieca stanowiącą dolny bok figury i przednią ścianą boczną pieca stanowiącą górny bok figury, pos. I - schematyczny widok zgóry pokazujący poziomy przekrój konwencjonalnego pieca kotłowego i zarys płomienia spalania w przekroju, pos. II - schematyczny widok zgóry pokazujący przekrój poziomy następnego konwencjonalnego pieca kotłowego i zarys płomienia spalania w przekroju, pos. III - schematyczny widok zgóry pokazujący przekrój poziomy konwencjonalnego pieca kotłowego z zastosowaniem obrotowym układem spalania według stanu techniki i zarys płomienia spalania w przekroju, pos. IV - powiększony widok palników umieszczonych na ścianie przedniej pieca kotłowego pokazanego na pos. II, afig. pos. V - schematyczny widok pokazujący bok kotła.

Na fig. 1 pokazano piec 1 mający urządzenie do spalania według wynalazku. Jak pokazano, piec 1 mający kwadratowy przekrój poziomy jest wyposażony w palniki 6 tak, że linia osiowa 9 kierunku wstrzykiwania do pieca, stanowiąca linię osiową kierunku paliwa i/lub powietrza jest styczna do imaginacyjnego okręgu 7.

Piec 1 według tego rozwiązania różni się od pieców pokazanych na pos. IiII tym, że palnik 6 jest umieszczony w jednym miejscu przedniej ściany 2, tylnej ściany 3, prawej bocznej ściany 4 i lewej bocznej ściany 5 pieca, łącznie w czterech miejscach.

Palnik 6na każdej ścianie jest zainstalowany tak, że miejsce przecięcia linii osiowej 9 palnika 6 i powierzchni ściany pieca jest oddalone od naroża pieca (punkt narożny) o odległość L1. Wartość długości L1 stanowi 15% długości L jednego boku wewnętrznej ściany pieca 1, patrząc na piec 1 od góry. Wtym rozwiązaniu, długość L1 każdej ze ścian jest mierzona w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od każdego z naroży 10 pieca jak pokazano na fig. 1. Poniżej przedstawiono opis pracy pierwszego rozwiązania wynalazku.

W wykresie pokazanym na fig. 2, na osi odciętych zaznaczono położenie palnika wyrażone przez procentową wielkość stosunku (L1/L) długości L1 (mierzonej od naroża 10 pieca do linii osiowej 9 palnika 6) do długości L jednego boku wewnętrznej ściany pieca 1, zaś na osi rzędnych zaznaczono maksymalne odchylenie (w %) od wartości średniej szybkości przepływu gazu spalinowego w piecu w kierunku obrotowym w płaszczyźnie poziomej.

Na fig. 2 pokazano, że maksymalne odchylenie od wartości średniej szybkości przepływu gazu spalinowego w piecu w kierunku obrotowym w płaszczyźnie poziomej zmienia się w zależności od stosunku długości L1 do L. Wzrost maksymalnego odchylenia oznacza, że składowa obrotowa szybkości przepływu gazu spalinowego w piecu jest niejednolita, co sugeruje że we wnętrzu pieca znajduje się część przestrzeni o małej skuteczności.

Według wynalazku, jak pokazano na fig. 2 stwierdzono, że wspomniane maksymalne odchylenie znacząco wzrasta w części przestrzeni pieca, w której stosunek L1/L wynosi około 25%. Tak więc stwierdzono, że przez ustawienie stosunku L1/L na wartość mniejszą niż 25%, przykładowo 15%, można zwiększyć skuteczność pieca, zaś przy ustawieniu tego stosunku na wartość nie mniejszą niż 25% skuteczność pieca maleje, przez co spada wydajność pieca.

Palniki 6 są rozmieszczone jednolicie w jednym miejscu na każdej z powierzchni ścian pieca, a długość L1 pomiędzy narożem 10 pieca a palnikiem 6 jest dobrana właściwie tak, że stosunek L1/L jest mniejszy niż 25%. Tym samym zostaje rozwiązany problem zwiększonej skuteczności przestrzeni we wnętrzu pieca 1a w sąsiedztwie prawej bocznej ściany 4 lub lewej bocznej ściany 5 pieca 1, który pojawił się w stanie techniki pokazanym na pos. II, przez co cały piec jest wykorzystywany efektywnie i można polepszyć wydajność spalania.

Z powyższej przyczyny, można rozwiązać problemy bezpieczeństwa przestrzeni do konserwacji i zwartość kotła jako całości, które to problemy pojawiały się w stanie techniki, a jednocześnie można zabezpieczyć właściwą wydajność pieca.

Tak więc, wtym rozwiązaniu palniki 6 są umieszczone na każdej z powierzchni ścian pieca, a nie w narożach 10 tak, że ewentualne wyposażenie pieca 6 takie jak rury paliwowe nie jest umieszPL 191 269 B1 czone przy narożach 10 pieca. W rezultacie, można zredukować zagęszczenie wyposażenia przy czterech narożach pieca, tak że można wystarczająco zabezpieczyć przestrzeń do konserwacji palników 6. Ponadto, należy się spodziewać że układ ram stalowych do podparcia pieca ma stopień swobody, przez co piec może mieć zaprojektowaną konstrukcję zwartą.

Poniżej zostanie opisana konfiguracja urządzenia do spalania według drugiego rozwiązania wynalazku. Jak pokazano na fig. 3, podobnie jak w urządzeniu pokazanym na fig. 1, piec 1ma kwadratowy przekrój poziomy, ijest wyposażony w palniki 6 w jednym miejscu na każdej powierzchni ściennej przedniej ściany 2, tylnej ściany 3, prawej bocznej ściany 4 i lewej ściany bocznej 5 pieca 1. Palniki 6są tak umieszczone że linia osiowa 9 palnika 6 jest styczna do imaginacyjnego okręgu 7.

Odległość L1od naroża 10 pieca do linii osiowej 9 palnika 6 jest ustawiona tak, aby stanowiła długość 15% długości L boku ściany wewnętrznej pieca 1, patrząc na piec 1od góry.

Rozwiązanie to tym się różni od pierwszego rozwiązania, że w tym rozwiązaniu długość L1 na każdej ze ścian jest mierzona w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara od każdego z naroży 10, zaś w pierwszym rozwiązaniu długość L1na każdej ze ścian jest mierzona w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od każdego z naroży 10 pieca.

Poniżej przedstawiono opis pracy drugiego rozwiązania wynalazku. W rozwiązaniu tym, palnik 6 jest umieszczony z dala od każdego z naroży pieca 10 w odległości L1 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Rozwiązanie to jest skuteczne wówczas gdy palniki 6 nie mogą być umieszczone w położeniach pokazanych na fig. 1ze względu na konstrukcję kotła. Inne efekty są takie same jak w przypadku pierwszego rozwiązania. W szczególności, palniki 6są umieszczone na każdej z powierzchni ścian pieca, a nie przy narożach 10 pieca, tak że przy narożu pieca 10 nie występuje dodatkowe wyposażenie, takie jak rury paliwowe. W rezultacie, można zredukować zagęszczenie wyposażenia przy czterech narożach pieca, tak że można zabezpieczyć wystarczająco przestrzeń do konserwacji palników 6. Ponadto, można się spodziewać że układ stalowych ram do podparcia pieca ma wymagany stopień swobody tak, przez co można zaprojektować zwartą konstrukcję pieca.

Palniki 6są rozmieszczone jednolicie w określonym miejscu na każdej z powierzchni ściennych pieca, zaś odległość L1 pomiędzy narożem 10 pieca a palnikiem 6jest dobrana tak jak w pierwszym rozwiązaniu. Tym samym, jest rozwiązany problem zwiększonej skuteczności przestrzeni we wnętrzu pieca 1a w sąsiedztwie prawej bocznej ściany 4 lub lewej bocznej ściany 5 pieca 1, który pojawił się w stanie techniki pokazanym na pos. I, przez co cały piec jest wykorzystywany skutecznie i jest polepszona wydajność spalania.

Z powyższej przyczyny, można rozwiązać problemy zabezpieczenia przestrzeni do konserwacji i zwartość pieca jako całości, a ponadto można zapewnić zwiększoną wydajność pieca.

Poniżej opisano konfigurację pieca do spalania według trzeciego rozwiązania wynalazku. Jak pokazano na fig. 4, podobnie jak w pierwszym rozwiązaniu, piec 1 mający kwadratowy przekrój poziomy jest wyposażony w palniki 6 w jednym miejscu na każdej powierzchni ściennych przedniej ściany 2, tylnej ściany 3, prawej bocznej ściany 4 i lewej bocznej ściany 5 pieca 1, łącznie w czterech miejscach. Rozwiązanie to tym się różni od pierwszego rozwiązania, że drugi imaginacyjny okrąg 11mający średnicę odmienną od średnicy pierwszego imaginacyjnego okręgu 7jest ustawiony współśrodkowo z pierwszym imaginacyjnym okręgiem 7. W szczególności, palniki 6 na prawej bocznej ścianie 4 i lewej bocznej ścianie 5 pieca 2są umieszczone tak, że linie osiowe 9 w kierunku wstrzykiwania do pieca są styczne do imaginacyjnego okręgu 7, a palniki 6na przedniej ścianie 2 i tylnej ścianie 3, pieca 1są tak umieszczone że linie osiowe 9,są styczne do drugiego imaginacyjnego okręgu 11.

Odległość L1od naroża pieca 10do linii osiowej 9 palnika 6jest ustawiona na odległość wynoszącą 15% długości L jednego boku ściany wewnętrznej pieca 1, patrząc na piec 1od góry.

Poniżej przedstawiono opis działania trzeciego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

W tym rozwiązaniu, we wnętrzu pieca 1a są utworzone dwa imaginacyjne okręgi 7 i 11. Jak pokazano na fig. 4, kąty instalowania palników 6są zmienione. W szczególności, kąty instalowania palników 6 względem prawej bocznej ściany 4ilewej bocznej ściany 5 pieca 1 wynoszą q1, a kąty instalowania palników 6 względem przedniej ściany 2i tylnej ściany 13 pieca 1są q2. Oznacza to, że kąt instalowania palników 6 względem przedniej ściany 2 i tylnej ściany 3 pieca 1 są q2, jakkolwiek w pierwszym rozwiązaniu, kąty instalowania są q1, przez co wzrasta stopień swobody układu palników 6 w porównaniu z pierwszym rozwiązaniem, i można bardziej precyzyjnie kontrolować skuteczne wykorzystanie przestrzeni wnętrza pieca 1a. Tak samo, przez zmianę kąta instalowania palnika 6, można

PL 191 269 B1 zmienić kierunek paneli palnika itp., instalowanych na wewnętrznej ścianie pieca 1, tak że wzrasta stopień swobody ich instalowania.

Z powyższej przyczyny, podobnie jak w pierwszym rozwiązaniu, można rozwiązać problemy związane z zabezpieczeniem przestrzeni do konserwacji i z wydajnością pieca.

Poniżej zostanie opisana konfiguracja urządzenia do spalania według czwartego rozwiązania wynalazku.

Jak pokazano na fig. 5, również w tym rozwiązaniu, podobnie jak w urządzeniu pokazanym na fig. 1, piec 1 mający kwadratowy przekrój poziomy jest wyposażony w palniki 6 w jednym miejscu na każdej z powierzchni ściennych przedniej ściany 2, tylnej ściany 3, prawej bocznej ściany 4 i lewej bocznej ściany 5 pieca 1. Palniki 6są tak umieszczone że linia osiowa 9 kierunku wstrzykiwania do pieca palnika 6jest styczna do pierwszego imaginacyjnego okręgu 7. W tym rozwiązaniu, pierwszy imaginacyjny okrąg 7 ma średnicę d. Wartość średnicy d wzrasta tak, że stanowi 12,5% sumy długości L pieca i głębokości M pieca (średnica imaginacyjnego okręgu równa się (szerokość pieca + głębokość pieca) x 0,125).

Długość L1 od naroża 10 pieca do linii osiowej 9 palnika 6jest ustawiona na długość wynoszącą 15% długości L jednego boku ściany wewnętrznej pieca 1, patrząc na piec 1od góry.

Poniżej przedstawiono opis działania czwartego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

Na fig. 6 oś odciętych reprezentuje stosunek wysokości gazu spalinowego wytwarzanego we wnętrzu pieca 1a (wysokość gazu spalinowego od podłogi/całkowita wysokość wnętrza pieca), zaś oś rzędnych reprezentuje skuteczną liczbę zawirowań Swe obrotowego wiru płomienia spalania, wytwarzanego we wnętrzu pieca 1a, przy czym parametr stanowi średnica D imaginacyjnego okręgu 7, i pokazano wzajemną relację pomiędzy tymi trzema wielkościami.

Skuteczna liczba zawirowań Swe stanowi tutaj wskaźnik otrzymywany przez scałkowanie stosunku składowej obrotowej do wzrastającej składowej elementu gazu spalinowego ponad poziomy obszar przekrojowy A pieca, gdy dla wielkości przepływu wytwarzanego gdy gaz spalinowy wytwarzany we wnętrzu pieca 1a przepływa we wnętrzu pieca 1a, obwodowa składowa imaginacyjnego okręgu 7 to znaczy składowa kierunku obrotowego do pieca jest oznaczona jako Vq, składowa kierunku wznoszenia w piecu jest oznaczona jako Vz, odległość elementu gazu spalania występującego w określonej części we wnętrzu pieca 1a od środka imaginacyjnego okręgu 7 jest oznaczona jako r, a równoważny promień hydrodynamiczny pieca jest oznaczony jako R, i wyrażona przez następujące równanie

Swe

J Ar · vq | V_z | d A

R J V_z|V_z| · dA

A

Oznacza to, że skuteczna liczba zawirowań Swe stanowi indeks pokazujący siłę obrotu gazu spalinowego w określonym przekroju w piecu, i oznacza że gdy wartość tego indeksu wzrasta, to obrotowa siła gazu spalinowego wzrasta, to znaczy obrotowy wir płomienia spalania formuje się stabilnie.

Na fig. 6 pokazano trzy przykłady w których średnica d imaginacyjnego okręgu 7 ma długość odpowiednio 5%, 12,5% i 25% sumy połowy długości szerokości pieca L i długości głębokości pieca M (średnica imaginacyjnego okręgu = (szerokość pieca + głębokość pieca) x 0,05, 0,125 i 0,25). Wykres ten wskazuje że gdy średnica d wzrasta, wówczas można zabezpieczyć większą skuteczną liczbę zawirowań Swe.

Tak samo, według wynalazku stwierdzono, że dla utworzenia obrotowego wiru płomienia spalania możliwie tak stabilnego lub bardziej stabilnego niż w stanie techniki, średnica d pierwszego imaginacyjnego okręgu 7musi być większa przynajmniej niż długość przekraczająca 5% sumy długości pieca L i głębokości pieca M (średnica imaginacyjnego okręgu > szerokość pieca + głębokość pieca) x 0,05).

Z powyższej przyczyny, według wynalazku regulowany kąt q3 palnika 6może być tak ustawiony, że cały piec nie jest wykonany jako duży, w zakresie średnicy d pierwszego imaginacyjnego okręgu 7, przy jednoczesnym stabilnym formowaniu obrotowego wiru płomienia spalania, to znaczy przy wystarczającym zabezpieczeniu wydajności spalania. Z tego względu, można zwiększyć stopień swobody układu palników 6, tak że można rozwiązać problem zwartości całego pieca.

Przez opisane powyżej działanie, podobnie jak w pierwszym rozwiązaniu, można rozwiązać problemy zabezpieczenia przestrzeni do konserwacji i zwartość kotła jako całości, i można zwiększyć wydajność pieca. Ponadto, przez dokonanie optymalnego wyboru z uwzględnieniem wzajemnego

PL 191 269 B1 oddziaływania pomiędzy średnicą imaginacyjnego okręgu 7 i układem palników 6, można spodziewać się dalszego wzrostu wydajności pieca.

Poniżej zostanie opisana konfiguracja urządzenia do spalania według piątego rozwiązania wynalazku. Na fig. 7 pokazano piec 21 mający zastosowane urządzenie do spalania według wynalazku. Jak pokazano, prostokątny piec 21 jest wyposażony w palniki 25, tak że ich linia osiowa jest styczna do dwóch imaginacyjnych okręgów 26 mających odmienne położenie środkowe.

Na ścianie przedniej 22 pieca 21 umieszczono palniki 25a w dwóch miejscach, przy środku a palniki 25b są umieszczony przy dwóch miejscach na boku zewnętrznym. Palniki 25c są umieszczone w dwóch miejscach na ścianie tylnej 23, a palniki 25d są umieszczone w dwóch miejscach na ścianie bocznej 24. Linie osiowe zestawu czterech palników 25a do 25d są styczne do jednego imaginacyjnego okręgu 26. Dwa zestawy palników 25a do 25d w czterech miejscach w jednym zestawie są umieszczone symetrycznie we wnętrzu pieca 21a.

Piec 21 według tego rozwiązania różni się od pieca opisanego w konwencjonalnym przykładzie opisanym na fig. pos. III głównie tym, że liczba palników 25 umieszczonych na ścianie tylnej 23 pieca 21 maleje od czterech do dwóch i palniki 25d są umieszczone na każdej ze ścian bocznych 24 na boku ściany tylnej 23, i że średnica D imaginacyjnego okręgu 26 we wnętrzu 21a wzrasta. Wraz ze wzrostem średnicy D imaginacyjnego okręgu 26, obydwa palniki umieszczone przy środku ściany tylnej 22 są usunięte przez przeniesienie na zewnątrz. Tak więc, odległość pomiędzy palnikami 25ai25a wzrasta.

W tym rozwiązaniu, średnica D imaginacyjnego okręgu 26 ma długość 25% sumy połowy długości szerokości pieca i długości głębokości pieca (średnica imaginacyjnego okręgu = (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,25), tak że średnica D jest większa niż średnica konwencjonalnego pieca.

Poniżej opisano działanie piątego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

Jak pokazano na fig. 7, spośród palników 25 dwa palniki są umieszczone na ścianie bocznej 24 pieca 21 jak wskazano przez 25d. W rezultacie, liczba palników 25 umieszczonej w ograniczonej przestrzeni w pobliżu zewnętrza ściany tylnej 23 maleje od czterech do dwóch. Przez tego rodzaju działanie, w pobliżu zewnętrza ściany tylnej 23 można zredukować przestrzeń zajmowaną przez kanał powietrzny do dostarczania powietrza spalania do palników 25, a jednocześnie można zmniejszyć liczbę miejsc instalowania palników, tak że można zabezpieczyć wystarczającą przestrzeń.

Również wtym rozwiązaniu, w porównaniu ze stanem techniki, średnica D imaginacyjnego okręgu 26, jest ustawiona na długość stanowiącą 25% sumy połowy długości pieca X i głębokości pieca Y,i uważa się, że można uformować stabilnie obrotowy wir płomienia spalania 29 przez współdziałanie z układem palników 25, obejmujących palniki 25d umieszczone na ścianach bocznych. Tym samym, jak można zauważyć na podstawie zależności pomiędzy fig. 8i pos. IV, można zabezpieczyć dużą odległość W pomiędzy skrzyniami dmuchowymi 30 i 30 palnika, umieszczonymi w dwóch miejscach w pobliżu środka ściany przedniej 22.

Na fig. 9 oś odciętych reprezentuje stosunek wysokości gazu spalinowego wytwarzanego we wnętrzu pieca 21a (wysokość gazu spalinowego od podłogi/całkowita wysokość wnętrza pieca), zaś oś rzędnych reprezentuje skuteczną liczbę zawirować Swe obrotowego wiru płomienia spalania 29 wytwarzanego we wnętrzu pieca 21a.

Na fig. 9 pokazano trzy przykłady, w których średnica D imaginacyjnego okręgu 26 ma długość stanowiącą odpowiednio 5%, 10%i25% sumy połowy długości szerokości pieca X i głębokości pieca Y (średnica imaginacyjnego okręgu = (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,05, 0,10 i 0,25). Schemat ten wskazuje że gdy średnica D wzrasta, to można zabezpieczyć większą skuteczną liczbę zawirowań Swe.

Tak samo, według wynalazku stwierdzono, że dla uformowania obrotowego wiru płomienia spalania 29 tak stabilnego lub bardziej stabilnego niż w stanie techniki, średnica D imaginacyjnego okręgu 26 musi być przynajmniej większa niż długość przekraczająca 5% sumy połowy długości szerokości pieca X i długości głębokości pieca Y (średnica imaginacyjnego okręgu > (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,05).

Z powyższej przyczyny, według wynalazku, stopień swobody układu palników 25 może wzrosnąć przy jednoczesnym stabilnym formowaniu obrotowego wiru płomienia spalania 29, to znaczy przy wystarczającym zabezpieczeniu wydajności spalania. W rezultacie można rozwiązać problem zwartości kotła jako całości, który pojawił się w stanie techniki, bez niepotrzebnego zwiększenia wielkości kotła dla zapewnienia przestrzeni do konserwacji.

PL 191 269 B1

Obecnie zostanie opisana konfiguracja urządzenia do spalania według szóstego rozwiązania wynalazku.

Jak pokazano na fig. 10, zastosowano osiem położeń palników 25a do 25d pieca 21 na tych samych ścianach 22 do 24 tak jak w piątym rozwiązaniu. Z tego względu, również w tym rozwiązaniu, odmiennie od stanu techniki pokazanego na pos. III, dwa palniki 25d z ośmiu palników 25 są umieszczone na ścianach bocznych 24 pieca 21.

Rozwiązanie to tym się różni od piątego rozwiązania, że we wnętrzu pieca 21a są utworzone dwa imaginacyjne okręgi mające odmienną średnicę. Spośród tych imaginacyjnych okręgów średnica D pierwszego imaginacyjnego okręgu 37 na zewnątrz jest ustawiona tak że ma długość wynoszącą 25% sumy połowy długości pieca X i głębokości pieca Y (średnica imaginacyjnego okręgu = (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,25), tak że średnica D jest większa niż średnica konwencjonalnego pieca. We wnętrzu pierwszego imaginacyjnego okręgu 37 jest ustawiony drugi imaginacyjny okrąg 38 mający średnicę odmienną od średnicy pierwszego imaginacyjnego okręgu 37. Te dwa imaginacyjne okręgi, a mianowicie pierwszy imaginacyjny okrąg 37 i drugi imaginacyjny okrąg 38 są poprowadzone współśrodkowo, i znajdują się w dwóch miejscach we wnętrzu pieca 21a.

Spośród palników 25 umieszczonych w ośmiu miejscach, sześć palników 26b do 25d umieszczonych na wewnętrznej stronie ściany przedniej 22, ścianach bocznych 24 i ścianie tylnej 25 pieca 21 są tak rozmieszczone, że linia osiowa 28 kierunku wstrzykiwania z palnika do pieca paliwa i powietrza spalania jest styczna do pierwszego imaginacyjnego okręgu 37. Tak samo palniki 25a umieszczone w dwóch miejscach w pobliżu środka ściany przedniej 22 są tak rozmieszczone, że linia osiowa 28a paliwa i powietrza spalania wstrzykiwanego z palnika jest styczna do drugiego imaginacyjnego okręgu 38.

Poniżej opisano działanie szóstego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

W porównaniu z piątym rozwiązaniem pokazanym na fig. 7, w rozwiązaniu tym spośród ośmiu palników 25 pokazanych na fig. 10, palniki 25a umieszczone w dwóch miejscach przy środku ściany przedniej 22 pieca 21 wstrzykują paliwo i powietrze spalania w stronę kierunku osiowego drugiego imaginacyjnego okręgu 38, odmiennie od palników 25b do 25d umieszczonych w pozostałych sześciu miejscach.

Stabilne formowanie obrotowego wiru płomienia spalania 29 we wnętrzu pieca 21a jest w mniejszym stopniu zakłócane przez palniki 25a. Z tego względu, ogólna sytuacja jest nadzorowana przez wpływ palników 25b do 25d umieszczonych w innych sześciu miejscach, tak że można zabezpieczyć wystarczająco stabilny obrotowy wir płomienia spalania 29.

Również z tego względu, można wybrać kierunek wstrzykiwania kąt q do pieca paliwa i powietrza spalania wstrzykiwanego z palnika 25a ze stosunkowo dużym stopniem swobody w porównaniu ze stanem techniki. W rezultacie, jak pokazano na fig. 11, podobnie jak w przypadku piątego rozwiązania, można zabezpieczyć dużą odległość W pomiędzy palnikami 25a lub skrzyniami dmuchowymi 30 umieszczonymi w dwóch miejscach w pobliżu środka ściany przedniej 22 pieca 21.

Ponadto, przez odpowiednią regulację można dobrać zależność pomiędzy kątem linii osiowej 28a kierunku wstrzykiwania do pieca paliwa i powietrza spalania, wstrzykiwanych z palnika 25a przy środku ściany przedniej 22 pieca 21 i średnicą D drugiego imaginacyjnego okręgu 28. Następnie, można zmniejszyć wielkość panelu palnika 32, i tym samym możliwie maksymalnie zredukować zakłócenia stabilności formowania obrotowego wiru płomienia spalania 29, powodowane przez gaz spalinowy 33 płynący wzdłuż powierzchni ściany wewnętrznej panelu palnika 32.

Z powyższej przyczyny, można zwiększyć stopień swobody układu palników 25, przy stabilnym formowaniu obrotowego wiru płomienia spalania 29. W rezultacie, można rozwiązać problemy zabezpieczenia wydajności pieca 21, zabezpieczenia przestrzeni do konserwacji, i zwartości kotła jako całości.

Poniżej zostanie opisana konfiguracja urządzenia do spalania według siódmego rozwiązania obecnego wynalazku.

Jak pokazano na fig. 12, palniki 25a do 25d pieca 21 są umieszczone na tych samych ścianach 22 do 24 tak, aby odpowiadały piątemu rozwiązaniu. Z tego względu również wtym rozwiązaniu, odmiennie niż w stanie techniki pokazanym na pos. III, dwa palniki 25d z palników 25 umieszczonych w ośmiu miejscach są umieszczone na ścianach bocznych 24 pieca 21.

Spośród palników 25 umieszczonych w ośmiu miejscach, sześć palników 25b do 25d, umieszczonych na zewnętrznej stronie ściany przedniej 22, ścianach bocznych 24 i ścianie tylnej 23 pieca 21 są tak rozmieszczone, że linia osiowa kierunku wstrzykiwania do pieca 28 paliwa i powietrza spalania, wstrzykiwanych z palnika jest styczna do pierwszego imaginacyjnego okręgu 37. Tak samo, te sześć

PL 191 269 B1 palników 25b do 25d są tak umieszczone, że linia osiowa 28 paliwa i powietrza spalania, wstrzykiwanych z palników 25b do 25d przebiega pod kątem prostym do powierzchni ściany pieca 21.

Palniki 25a umieszczone w dwóch miejscach blisko środka przedniej ściany 22 pieca 21 są tak rozmieszczone że linia osiowa 28a paliwa i powietrza spalania wstrzykiwanego z palnika jest styczna do drugiego imaginacyjnego okręgu 38.

Średnica D pierwszego imaginacyjnego okręgu 37 jest tak ustawiona aby miała długość stanowiącą 25% sumy połowy długości pieca X i głębokości pieca Y (średnica imaginacyjnego okręgu = (długość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,25), tak że średnica D jest większa niż średnica konwencjonalnego pieca. Drugi imaginacyjne okręg 38 na wnętrzu pierwszego imaginacyjnego okręgu 37 ma średnicę mniejszą niż średnica pierwszego imaginacyjnego okręgu 37.

Poniżej opisano działanie siódmego rozwiązania urządzenia według wynalazku.

Na pos. IV pokazano dwa palniki 25a umieszczone blisko środka przedniej ściany 22 pieca 21, ana fig. 13 pokazano dwa palniki 25c umieszczone blisko środka jego tylnej ściany 23. Nie ma żadnej podstawowej różnicy w konfiguracji pomiędzy tymi dwoma palnikami 25 umieszczonymi w pobliżu środka ściany przedniej 22 i dwoma palnikami 25c umieszczonymi blisko środka ściany tylnej 23 z tym wyjątkiem, że palniki 25 pokazane na pos. IV są takie jak ze stanu techniki, zaś palniki 25c pokazane na fig. 13 cechują się nowym działaniem bazującym na obecnym wynalazku.

Jednakże według wynalazku, ponieważ linie osiowe 28 licznych palników 25b do 25d są umieszczone pod kątami prostymi do powierzchni ściany pieca 21 jak opisano powyżej, jak można zauważyć z porównania fig. 13 ipos. IV, dla palnika 25c na fig. 13 zajmowana przestrzeń skrzyni dmuchowej 30 może być zminimalizowana, tak że można zredukować nadmiar materiału potrzebny w rozwiązaniu według stanu techniki. Efekt ten nie daje się uzyskać jedynie przez dwa palniki 25c umieszczone blisko środka tylnej ściany 23, ale można go uzyskać przez sześć palników 25b do 25d, których linie osiowe są umieszczone pod kątami prostymi do powierzchni ściany pieca 21, łącznie z dwoma palnikami 25b umieszczonymi na zewnętrznej stronie ściany przedniej 22, dwoma palnikami 25c umieszczonymi na ścianie tylnej 23, i dwoma palnikami 25d umieszczonymi na ścianach bocznych.

Ponadto, według wynalazku można również zminimalizować wielkość panelu palnika 32. Tym samym, można możliwie maksymalnie zredukować zakłócenie stabilnego formowania obrotowego wiru płomienia spalania 29, tworzonego przez gaz spalinowy 33 płynący wzdłuż powierzchni ściany wewnętrznej panelu palnika 32.

Z powyższej przyczyny, można rozwiązać problemy związane z zabezpieczeniem wydajności pieca 21, zabezpieczeniem przestrzeni do konserwacji i zwartości kotła jako całości.

Powyżej zostały opisane przykładowe rozwiązania urządzenia według wynalazku. Wynalazek nie jest jednakże ograniczony do tych rozwiązań, bowiem może być w rozmaity sposób modyfikowany na bazie technicznego konceptu.

Przykładowo, jakkolwiek we wnętrzu pieca 1a, 21a we wspomnianych powyżej rozwiązaniach zastosowano dwa imaginacyjne okręgi mające rozmaite położenie środka, to jednak można też zastosować trzy lub więcej imaginacyjnych okręgów.

Jak opisano powyżej, według wynalazku palniki są umieszczone na wszystkich ścianach pieca, a linia osiowa kierunku wstrzykiwania palnika jest umieszczona w odległości mniejszej niż 25% długości boku ściany wewnętrznej pieca, na którym jest umieszczony palnik licząc od końca ściany wewnętrznej pieca, w widoku pieca od góry. Z tego względu, palniki mogą być umieszczone na powierzchniach ściennych pieca, anie w narożach pieca. W rezultacie, można zredukować zagęszczenie wyposażenia w czterech narożach pieca, tak że można wystarczająco zabezpieczyć przestrzeń do konserwacji palników. Tak samo, można skutecznie wykorzystać przestrzeń w piecu w sąsiedztwie lewej ściany bocznej pieca, i można polepszyć wydajność spalania przez efektywne wykorzystanie całego pieca.

Palniki są umieszczone na wszystkich ścianach pieca, linia osiowa kierunku wstrzykiwania palnika jest umieszczona w odległości mniejszej niż 25% długości ściany wewnętrznej pieca licząc od końca ściany wewnętrznej pieca patrząc na piec w widoku z góry, i przynajmniej jeden lub więcej palników są tak umieszczone, że linia osiowa kierunku wstrzykiwania palnika lub linia jej przedłużenia są styczne do jednego lub więcej drugich imaginacyjnych okręgów poprowadzonych współśrodkowo ze wspomnianym imaginacyjnym okręgiem. Z tego względu dodatkowo wzrasta stopień swobody rozmieszczenia palników tak, że można bardziej precyzyjnie kontrolować skuteczne wykorzystanie przestrzeni w piecu.

PL 191 269 B1

Tak samo, ponieważ średnica imaginacyjnego okręgu ma długość przekraczającą 5% sumy długości szerokości pieca i długości głębokości pieca (średnica imaginacyjnego okręgu < (średnica pieca + głębokość pieca) x 0,05), zatem można zwiększyć stopień swobody rozkładu palników przy stabilnym formowaniu obrotowego wiru płomienia spalania.

Jak opisano powyżej, aczkolwiek w stanie techniki liczne palniki są umieszczone na tylko jednej parze przeciwległej ściany pieca mającego przekrój prostokątny, to w rozwiązaniu według wynalazku przynajmniej jeden palnik jest umieszczony na drugiej parze przeciwległych ścian pieca. Z tego względu, można zredukować ilość palników umieszczonych na jednej parze przeciwległych ścian. Tym samym na jednej parze ścian powstaje przestrzeń, tak że można łatwo dokonywać konserwacji.

Tak samo, jeżeli średnica imaginacyjnego okręgu ma długość przekraczającą 5% sumy połowy długości szerokości pieca i długości głębokość pieca (średnica imaginacyjnego okręgu > (szerokość pieca/2 + głębokość pieca) x 0,05), wówczas można stabilnie uformować obrotowy wir płomienia spalania.

Ponadto, jeżeli linia osiowa kierunku wstrzykiwania lub linia jej przedłużenia paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego lub więcej palników jest styczna do drugiego imaginacyjnego okręgu ustawionego we wspomnianym powyżej imaginacyjnym okręgu, to zostaje udoskonalony stopień swobody instalowania palnika, którego linia osiowa kierunku wstrzykiwania jest skierowana do drugiego imaginacyjnego okręgu, przy jednoczesnym utrzymaniu stabilności obrotowego wiru płomienia spalania.

Dodatkowo, jeżeli palnik jest tak umieszczony że linia osiowa kierunku wstrzykiwania lub linia jej przedłużenia paliwa i/lub powietrza spalania powietrza wstrzykiwanego z przynajmniej jednego lub więcej palników jest pod kątem prostym do powierzchni ściany pieca na której jest umieszczony palnik, wówczas można zminimalizować przestrzeń przez zajmowaną skrzynię dmuchową palnika.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do spalania, zawierające piec mający kwadratowy przekrój poprzeczny i liczne palniki do wytwarzania płomienia, które są umieszczone na ścianach pieca tak, że linia osiowa kierunku wstrzykiwania przez palnik paliwa i/lub powietrza spalania lub linia jej przedłużenia jest styczna do imaginacyjnego okręgu ustalonego w piecu, znamienne tym, że palniki (6) są umieszczone na każdej ścianie (2, 3, 4, 5) pieca (1), przy czym miejsce przecięcia linii osiowej (9) kierunku wstrzykiwania każdego z palników (6) z odpowiadającą ścianą pieca (1) znajduje się w odległości (L1) większej niż 0% ale mniejszej niż 25% długości (L) boku ściany pieca (1), na której jest umieszczony dany palnik (6), licząc od sąsiadującego naroża pieca.
2. 2. Urządzenie do spalania według zastrz. 1, znamienne tym, że przynajmniej jeden palnik (6) jest usytuowany w miejscu, w którym linia osiowa (9) kierunku wstrzykiwania tego palnika lub linia jej przedłużenia jest styczna do przynajmniej jednego drugiego imaginacyjnego okręgu (11), ustawionego współśrodkowo z pierwszym imaginacyjnym okręgiem (7).
3. 3. Urządzenie do spalania według zastrz. 2, znamienne tym, że średnica (d) pierwszego imaginacyjnego okręgu (7) ma długość przekraczającą 12,5% sumy długości (L) boku ściany pieca i głębokości (M) pieca.
4. 4. Urządzenie do spalania, zawierające piec mający prostokątny przekrój poprzeczny i liczne palniki, które są umieszczone na jednej parze przeciwległych ścian pieca w miejscu, w którym linia osiowa kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania lub linia jej przedłużenia jest styczna do imaginacyjnego okręgu ustalonego w piecu, przy czym w piecu są ustalone przynajmniej dwa imaginacyjne okręgi mające odmienne położenie środka, znamienne tym, że przynajmniej jeden z palników (25d) jest umieszczony na pozostałej parze przeciwległych ścian (24) pieca.
5. 5. Urządzenie do spalania według zastrz. 4, znamienne tym, że średnica (D) imaginacyjnego okręgu (26) ma długość przekraczającą 5% sumy połowy długości ściany (X) pieca i głębokości (Y) pieca.
6. 6. Urządzenie do spalania według zastrz. 4, znamienne tym, że liczne imaginacyjne okręgi (37, 38) mają rozmaitą średnicę (D, d), a linia osiowa (28, 28a) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25a, 25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia jest styczna do wszystkich imaginacyjnych okręgów (37, 38).

   PL 191 269 B1
7. 7. Urządzenie do spalania według zastrz. 5, znamienne tym, że ma ustalone liczne imaginacyjne okręgi (37, 38), które mają rozmaitą średnicę (D, d), a linia osiowa (28, 28a) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25a, 25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia jest styczna do wszystkich imaginacyjnych okręgów (37, 38).
8. 8. Urządzenie do spalania według zastrz. 4, znamienne tym, że linia osiowa (28) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia przebiega pod kątem prostym do powierzchni ściany (22, 23, 24) pieca, na której jest umieszczony dany palnik (25b, 25c, 25d).
9. 9. Urządzenie do spalania według zastrz. 5, znamienne tym, że linia osiowa (28) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia przechodzi pod kątem prostym do powierzchni ściany (22, 23, 24) pieca, na której jest umieszczony dany palnik (25b, 25c, 25d).
10. 10. Urządzenie do spalania według zastrz. 6, znamienne tym, że linia osiowa (28) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia przebiega pod kątem prostym do powierzchni ściany (22, 23, 24) pieca, na której jest umieszczony dany palnik (25b, 25c, 25d).
11. 11. Urządzenie do spalania według zastrz. 7, znamienne tym, że linia osiowa (28) kierunku wstrzykiwania paliwa i/lub powietrza spalania wstrzykiwanego z przynajmniej jednego palnika (25b, 25c, 25d) lub linia jej przedłużenia przebiega pod kątem prostym do powierzchni ściany (22, 23, 24) pieca, na której jest umieszczony dany palnik (25b, 25c, 25d).