PL191710B1 - Sposób wzmacniania chodników utrzymywanych za frontem ściany górniczej - Google Patents

Abstract

1. Sposób wzmacniania chodników utrzymywa ­ nych za frontem ściany górniczej, polegający na podpieraniu odsłoniętych fragmentów obszaru skrzy ­ żowania chodnika kopalnianego ze ścianą wydo ­ bywczą za pomocą stosu składanego z belkowych elementów konstrukcyjnych i wypełniania pustki pomiędzy strefą zawałową i obudową chodnikową kamieniami lub substancją szybkowiążącą, zna ­ mienny tym , że od strony wybieranej ściany wyko ­ nuje się pas betonowy w postaci wielokrotnie powta ­ rzającego się filara o długości równej co najmniej 1-krotnemu skokowi pierwszych sekcji specjalnych obudowy ścianowej, przy czym filar, uszczelniony od strony chodnika znanym sposobem, ogranicza się od strony wyrobiska ścianowego tamą sekcji specjalnej, a od strony obudowy ścianowej tamą sekcji pośred ­ niej, ściśle przylegającej do sekcji specjalnej i sekcji liniowych tak, że długość tamy sekcji pośredniej jest zawsze większa od długości filara, zachodząc na jego stężały odcinek.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wzmacniania chodników utrzymywanych za frontem ściany górniczej, w strefie wzmożonych ciśnień górotworu, przy wydobyciu kopalin z zastosowaniem podsadzki hydraulicznej.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 138 782 pt. „Stos górniczy”, rozwiązanie konstrukcyjne stosu, stanowiącego podporę stropu wyrobiska górniczego, który to stos jest wykorzystywany wzdłuż chodników przyścianowych dla zabezpieczenia ich przed zaciśnięciem, oraz w ścianach wydobywczych do zabezpieczenia linii zawału.

Rozwiązanie według znanego wynalazku zawiera elementy konstrukcyjne z betonu o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu, posiadającego kwadratowe wpusty o jednakowej głębokości równej grubości połowy pozostawionego rdzenia. Elementy są nałożone na siebie w stosy w formie krzyża tak, że ich wpusty się nakładają, a ich boczne krawędzie zabezpieczają przed wzajemnym przesuwaniem. Środkowe elementy stosu mają wpusty od dołu i od góry, a kształtki skrajne tylko od środka stosu.

Niedogodnością znanego rozwiązania jest możliwość jego wykorzystania tylko w systemie zawałowym, oraz niedostateczna stabilność pojedynczych stosów.

Znane jest również z polskiego opisu patentowego nr 162 979 pt. „Stos ochronny dla wyrobiska ścianowego rozwiązanie konstrukcyjne stosu - umiejscowionego od strony zawału, który - jest zbudowany z poziomych ryszp wspartych na drewnianych stojakach, przy czym pomiędzy stojakami i łukiem obudowy chodnikowej stos ma dwa rzędy podkładów kolejowych, umieszczonych jeden na drugim, a przestrzeń między rzędami podkładów ma wypełnioną kamieniem. Na podkładach i na ryszpach są ułożone prostopadle do nich belki stropowe, które wystają do wnętrza obudowy łukowej i są podparte ryszpami i stojakami, zabudowanymi pod odpowiednim kątem. Jednocześnie pomiędzy stojakami ryszpy i pionowym rzędem podkładów jest umieszczone płótno izolujące.

Niedogodnością znanego rozwiązania jest dosyć skomplikowana budowa i niedostateczna szczelność, w przypadku konieczności zastosowania systemu podsadzkowego. Znane jest także z polskiego wynalazku chronionego patentem nr 172 877 pt. „Sposób zabezpieczania korytarzowych wyrobisk przyścianowych” rozwiązanie, które polega na tym, że od strony zrobów, wzdłuż obudowy wyrobiska korytarzowego zawiesza się w stropie wyposażone w otwory napełniające i odpowietrzające pojemniki z tkaniny nieprzepuszczalnej. Następnie pojemniki te wypełnia się masą półpłynną, która w krótkim czasie tężeje i powiększa swoją objętość. Pojemniki można również umieszczać pomiędzy obudową wyrobiska i górotworem. Taki sposób zabezpieczania chodnikowych wyrobisk przyścianowych ma tę zaletę, że półpłynna masa wypełniając wszystkie nierówności powierzchni calizny górotworu, tworzy szczelną zaporę dla przenikania powietrza przez zroby. Przez odpowiednie dobranie składników masy wypełniającej pojemniki, uzyskuje się dużą podporność, która skutecznie chroni wyrobisko przyścianowe przed wzmożonymi naciskami górotworu na styku wyrobisko-zawał. Sposób według znanego wynalazku ma jednak niedogodność wynikającą z braku możliwości uszczelnienia wylotu przyścianowego wyrobiska chodnikowego w przypadku podsadzkowego systemu wydobycia.

Celem wynalazku jest uniknięcie niedogodności znanych rozwiązań i opracowanie sposobu, który zapewnia dobre podparcie obszaru wyrobiska korytarzowego w sąsiedztwie ściany wydobywczej, przy jednoczesnym wyeliminowaniu obudowy drewnianej i zapewnieniu szczelności dla podsadzki hydraulicznej.

Cel ten uzyskano według wynalazku, opracowując sposób wzmacniania chodników utrzymywanych za frontem ściany górniczej polegający na dodatkowym podpieraniu odsłoniętych fragmentów obszaru skrzyżowania chodnika kopalnianego ze ścianą wydobywczą. Istota rozwiązania według wynalazku polega na wykonywaniu od strony wybieranej ściany pasa betonowego w postaci wielokrotnie powtarzającego się filara o długości równej co najmniej 1-krotnemu skokowi przesuwnika pierwszych sekcji specjalnych obudowy ścianowej. Filar, który jest uszczelniony od strony chodnika znanym sposobem, ogranicza się od strony wyrobiska ścianowego tamą sekcji specjalnej, a od strony obudowy ścianowej tamą boczną sekcji pośredniej, która to sekcja ściśle przylega do sekcji specjalnej i sekcji liniowych. Długość tamy sekcji pośredniej jest zawsze większa od długości filara, zachodząc na jego poprzednio wykonany, stężały odcinek.

Filar, a następnie betonowy pas wykonuje się do szerokości w przybliżeniu równej szerokości sekcji specjalnych.

PL 191 710 B1

Sposób według wynalazku w przykładzie realizacji jest przedstawiony na rysunku, który ukazuje schemat wzajemnego ustawienia obudowy chodnikowej, obudowy ścianowej i betonowego pasa.

Chodnik górniczy podparty znaną obudową chodnikową 2 jest usytuowany w przybliżeniu prostopadle względem ściany wydobywczej 8, w której są zamontowane sekcje obudowy ścianowej 6. Pomiędzy obudową ścianową 6 i chodnikiem są ciasno ustawione: sekcja pośrednia 5, i przylegający do niej trójsekcyjny zestaw sekcji specjalnych 3. U wylotu wyrobiska ścianowego jest wykonywany pas betonowy 1, którego filar 1a jest ograniczony od strony chodnika znanym sposobem, a od strony sekcji specjalnych 3 tamą 4, natomiast od strony sekcji pośredniej 5 tamą boczną 7. Tama boczna 7 zachodzi na pas 1 na długość większą od filara 1a.

Sposób wzmacniania chodników utrzymywanych za frontem ściany górniczej jest wykorzystywany w podsadzkowym systemie wydobycia kopalin i pozwala na skuteczne przejęcie częściowego obciążenia łukowej obudowy chodnikowej, a jednocześnie zapobiega wlewaniu podsadzki w szczeliny w zawale za obudową, oraz wpadaniu zawału w przestrzeń podsadzaną.

Rozwiązanie pozwala na tak długie pozostawienie sekcji pośredniej obudowy, aż materiał filara zwiąże się w sposób trwały z masą betonowego pasa. Zazwyczaj jest to czas dwukrotnego przejścia kombajnu, zwłaszcza przy dłuższych ścianach. Dodatkowymi zaletami sposobu według wynalazku jest zwiększenie bezpieczeństwa pracy górników i wyeliminowanie konieczności wykonywania dodatkowej obudowy, zwłaszcza drewnianej.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wzmacniania chodników utrzymywanych za frontem ściany górniczej, polegający na podpieraniu odsłoniętych fragmentów obszaru skrzyżowania chodnika kopalnianego ze ścianą wydobywczą za pomocą stosu składanego z belkowych elementów konstrukcyjnych i wypełniania pustki pomiędzy strefą zawałową i obudową chodnikową kamieniami lub substancją szybkowiążącą, znamienny tym, że od strony wybieranej ściany wykonuje się pas betonowy w postaci wielokrotnie powtarzającego się filara o długości równej co najmniej 1-krotnemu skokowi pierwszych sekcji specjalnych obudowy ścianowej, przy czym filar, uszczelniony od strony chodnika znanym sposobem, ogranicza się od strony wyrobiska ścianowego tamą sekcji specjalnej, a od strony obudowy ścianowej tamą sekcji pośredniej, ściśle przylegającej do sekcji specjalnej i sekcji liniowych tak, że długość tamy sekcji pośredniej jest zawsze większa od długości filara, zachodząc na jego stężały odcinek.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wykonuje się filar (1a), a następnie betonowy pas (1) do szerokości w przybliżeniu równej szerokości sekcji specjalnych (3), opartych na sekcji pośredniej (5) i sekcjach liniowych (6).