PL191771B1 - Sekcja zestawu górniczej chodnikowej obudowy skrzyżowań - Google Patents

Abstract

Sekcja zestawu górniczej chodnikowej obudowy skrzyżowań wyposażona w stojaki rozstawione wzdłużnie i w lemniskatowy układ prostowodowy umieszczony pomiędzy stojakami, znamienna tym, że całkowita długość (A) prostowodowego ramienia (4) wynosi 0,92-0,99 prześwitu (P) pomiędzy stojakami (3) i równa jest zakresowi (Z) wysokości sekcji, zaś nominalna długość (a) ramienia (4) jest dwukrotnie większa od nominalnej długości (L) skrajnego cięgła prostowodowego (5) natomiast oś przegubu (8) łączącego skrajne cięgło (5) ze spągnicą (2) osadzona jest w połowie odległości (R) pomiędzy stojakami (3) a wszystkie proporcje określone są w przybliżeniu.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sekcja zestawu górniczej chodnikowej obudowy skrzyżowań stosowanej w górnictwie podziemnym do podpierania stropu chodnika w rejonie skrzyżowania ze ścianą wydobywczą. W tym miejscu występują duże naprężenia górotworu i jednocześnie nagromadzonych jest wiele urządzeń zmechanizowanego kompleksu ścianowego. Stąd parametry podpornościowe takich obudów są wysokie a stropnice długie.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 170 971 obudowa chodnikowa skrzyżowania w postaci zestawu złożonego z trzech sekcji. Każda sekcja ma dwa stojaki ustawione wzdłuż osi sekcji, w pewnej odległości od siebie. Pomiędzy stojakami zainstalowany jest lemniskatowy układ prostowodowy złożony z ramienia, połączonych z nim cięgieł oraz ze spągnicy stanowiącej bazę prostowodu. Proporcje układu prostowodowego oraz rozstawienie stojaków odniesione do zakresu wysokości są tak ustalone by, zarówno w dolnym jak i górnym położeniu obudowy, istniało przejście dla górników na odcinku pomiędzy ramieniem a przednim stojakiem. W takiej sytuacji ramię jest zawsze nachylone ukośnie względem spągnicy.

W obudowach chodnikowych istotna jest długość stropnicy mierzona od czoła do przedniego stojaka, bo pod nią schowane są urządzenia kompleksu ścianowego. Dalsza część stropnicy nie spełnia funkcji osłaniającej strop, dlatego powinna być jak najkrótsza. Podobnie jest z wysokością obudowy. Ukośnie usytuowana osłona przyczynia się do nadmiernej wysokości minimalnej, przez co relatywnie mniejszy jest zakres pracy obudowy.

Celem wynalazku jest poprawienie walorów użytkowych obudowy polegające na zwiększeniu zakresu wysokości i skróceniu tylnej części obudowy.

Istota wynalazku polega na odpowiednim doborze proporcji elementów składowych tyłu obudowy. Całkowita długość prostowodowego ramienia wynosi 0,92-0,99 prześwitu pomiędzy stojakami i przy tym jest równa zakresowi wysokości sekcji. Nominalna długość ramienia jest dwukrotnie większa od nominalnej długości skrajnego cięgła prostowodowego. Oś przegubu łączącego końcowe cięgło ze spągnicą osadzona jest w połowie odległości rozstawienia stojaków.

Minimalna pionowa odległość pomiędzy górnym przegubem ramienia a przegubem łączącym skrajne cięgło ze spągnicą powinna wynosić 0,3 nominalnej długości ramienia i stanowić dwukrotność pionowej odległości pomiędzy przegubami łączącymi cięgła ze spągnicą.

Wszystkie proporcje określone są ze standardowym przybliżeniem. Za takie uważa się przybliżenie, w którym odchyłki nie przekraczają 5%.

Powyższe wymiary długościowe ramienia i cięgieł pozwoliły maksymalnie wykorzystać odcinek pomiędzy stojakami. Dobór odległości pionowych pomiędzy przegubami umożliwił pełne wykorzystanie przestrzeni pomiędzy stropnicą a spągnicą. Efekty są szczególnie widoczne przy minimalnej wysokości obudowy.

Przykład wykonania sekcji według wynalazku został pokazany na rysunku, na którym fig. 1 ukazuje całość w stanie rozsuniętym, fig. 2 powiększony fragment tylnej części sekcji w stanie zsuniętym a obydwie figury w widoku bocznym.

Zestaw chodnikowej obudowy skrzyżowania składa się z trzech sekcji ustawionych obok siebie równolegle. Każda sekcja ma wieloczłonową stropnicę 1, spągnicę 2, dwa stojaki 3 i układ prostowodowy, złożony z ramienia 4 oraz z cięgieł 5 i 6. Stojaki 3 rozstawione są na odległość R a w prześwicie P między nimi pomieszczony jest układ prostowodowy 4, 5, 6. Ramię 4 połączone jest górnym przegubem 7 ze stropnicą 1 w pobliżu tylnego stojaka 3. Do drugiej części ramienia 4 podłączone są cięgła 5 i 6, których drugie końce osadzone są w spągnicy 2. Przegub 8 skrajnego cięgła 5 usytuowany jest na spągnicy 2 w połowie odległości R pomiędzy stojakami 3. Całkowita długość A ramienia 4 jest bliska wielkości prześwitu P pomiędzy stojakami 3 i równa się zakresowi Z wysokości obudowy. Nominalna długość a ramienia 4, mierzona pomiędzy osiami skrajnych przegubów 7 i 9 jest dwa razy większa od nominalnej długości L skrajnego cięgła 5. Przy całkowicie zsuniętej obudowie pionowa odległość B pomiędzy górnym przegubem 7 ramienia 4 a przegubem 8 łączącym skrajne cięgło ze spągnicą 2 jest dwa razy większa od pionowej odległości C pomiędzy przegubami 8 i 10 łączącymi cięgła 5 i 6 ze spągnicą 2. W czasie pracy obudowy stojaki 3 rozsuwają się dźwigając stropnicę 1 i dociskają ją do stropu wyrobiska. W celu przesunięcia sekcji stojaki 3 zsuwają się odrywając stropnicę 1 od stropu. Cykl taki powtarza się wielokrotnie w miarę postępu ściany wydobywczej. Stabilność sekcji zapewnia układ prostowodowy 4, 5, 6, który jednocześnie zapewnia niemal pionową trajektorię ruchu stropnicy 1 podczas rozsuwania bądź zsuwania. Wymiary tylnej części sekcji są tak dobrane, że przestrzeń

PL 191 771 B1 pomiędzy stojakami 3 jest maksymalnie wypełniona. Przejście dla górników jest przewidziane pomiędzy sekcjami a także przed pierwszym stojakiem 3.

Claims (2)

1. Sekcja zestawu górniczej chodnikowej obudowy skrzyżowań wyposażona w stojaki rozstawione wzdłużnie i w lemniskatowy układ prostowodowy umieszczony pomiędzy stojakami, znamienna tym, że całkowita długość (A) prostowodowego ramienia (4) wynosi 0,92-0,99 prześwitu (P) pomiędzy stojakami (3) i równa jest zakresowi (Z) wysokości sekcji, zaś nominalna długość (a) ramienia (4) jest dwukrotnie większa od nominalnej długości (L) skrajnego cięgła prostowodowego (5) natomiast oś przegubu (8) łączącego skrajne cięgło (5) ze spągnicą (2) osadzona jest w połowie odległości (R) pomiędzy stojakami (3) a wszystkie proporcje określone są w przybliżeniu.

2. Sekcja według zastrz. 1, znamienna tym, że minimalna pionowa odległość (B) pomiędzy górnym przegubem (7) ramienia (4) a przegubem łączącym skrajne cięgło (5) ze spągnicą (2) wynosi 0,3 nominalnej długości (a) ramienia (4) i że jest dwukrotnie większa od pionowej odległości (C) pomiędzy przegubami (8, 10) łączącymi cięgła (5, 6) ze spągnicą (2).