PL192870B1 - Obudowa górnicza zmechanizowana - Google Patents

Abstract

1. Obudowa górnicza zmechanizowana, posiadająca jednocześnie podniesione przeguby i wydłużone łączniki lemniskatowego układu podstawowego oraz wyposażona w nadstawki podwyższające na spągnicy oraz nasadki przedłużające na stojakach, znamienna tym, że stosunek długości (lp) łączników przednich (15) do długości (lt) łączników tylnych (16) zawiera się w przedziale 1,1 - 1,2, a stropnica wysuwno-wychylna (4) w sąsiedztwie swych ścianek bocznych (23) ma zamocowane na sztywno nierozłącznie wzdłużne wstawki (24a, 24b) rozszerzające, natomiast spągnice (11) posiadają w części przedniej nad gniazdem stojaka (8) zamocowaną nierozłącznie sztywną wstawkę (12) o długości (l1) równej w przybliżeniu 0,3 - 0,5 długości skoku układu przesuwnego obudowy oraz mają dodatkowy tężnik (22) wzmacniający uchwyt (11a) przesuwnika układu przesuwnego

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest obudowa górnicza zmechanizowana, znajdująca zastosowanie zwłaszcza w ścianowych systemach eksploatacji pokładów węgla w trudnych warunkach górniczych.

Znana jest, na przykład z polskiego opisu wynalazku P-320 832, górnicza obudowa zmechanizowana o podwyższonej wysokości, w której podniesione są przeguby stropnicy mocujące lemniskatowe łączniki układu prostowodowego, a jednocześnie same te łączniki są wydłużone w stosunku do bazowych, produkowanych seryjnie w ramach typoszeregów obudów. Przedni przegub spągnicy podniesiony jest około 2,1 razy, a tylny przegub spągnicy podniesiony jest na wysokość zbliżoną do trzykrotnej w stosunku do wykonania bazowego, natomiast długość łączników przedniego i tylnego są odpowiednio o około 1,8 i 1,9 razy większe, niż w wykonaniu bazowym obudowy. W korzystnym wykonaniu na spągnicach zamocowane są rozłącznie nadstawki, a na stojakach wydłużające nasadki, co umożliwia dodatkową zmianę zakresu pracy obudowy. Taka konstrukcja umożliwia wykorzystanie obudowy wykonanej fabrycznie do innych, niż uprzednio zakładano, warunków górniczych i możliwa jest do realizacji w ramach prac remontowych, co wpływa istotnie na obniżenie kosztów eksploatacji węgla. Trzeba tu zauważyć, że sekcje obudowy zmechanizowanej w wykonaniu bazowym przystosowuje się do przeciętnych warunków górniczo-geologicznych, zatem ich prawidłowa praca wymaga w wielu przypadkach dodatkowych działań technicznych, przystosowujących je do konkretnych warunków lokalnych. Do takich rozwiązań, przystosowujących obudowę do pracy w trudnych warunkach górniczych, zaliczyć można stropnicę wysuwno-wychylną, wyposażoną w osłonę czoła ściany oraz osłonę przejścia dla ludzi, o konstrukcji znanej na przykład z polskich opisów patentowych nr PL-152 543, czy też P-143 134.

Celem wynalazku jest przystosowanie konstrukcji obudowy górniczej zmechanizowanej do trudnych warunków górniczo-geologicznych.

Istota wynalazku polega na tym, że stosunek długości łączników przednich do długości łączników tylnych lemniskatowego układu prostowodowego zawiera się w przedziale 1,1 -1,2, a stropnica wysuwno-wychylna w sąsiedztwie swych ścianek bocznych ma zamocowane na sztywno nierozłącznie wzdłużne wstawki rozszerzające. Ponadto spągnice posiadają w części przedniej, przed gniazdem stojaka, zamocowaną nierozłącznie sztywną wstawkę o długości równej w przybliżeniu 0,3 -0,5 długości skoku układu przesuwnego obudowy, oraz mają dodatkowy tężnik wzmacniający uchwyt przesuwnika.

Korzystnym jest, gdy wzdłużne wstawki rozszerzające stropnicy wysuwno-wychylnej rozmieszczone są symetrycznie względem podłużnej osi symetrii tej stropnicy, a szerokość tych wstawek w części wysuwnej jest jednakowa z szerokością wstawek na części wychylnej stropnicy wysuwnowychylnej, co pozwala na lepsze zakrycie stropu i zapobiega przepadaniu drobnych skał.

W warunkach dużych ciśnień stropowo-zawałowych celowym jest, gdy stropnica podparta jest dwoma podporami, rozmieszczonymi symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii stropnicy, zamocowanymi drugimi końcami do osłony odzawałowej, jako że wówczas uzyskuje się lepszy rozkład sił przenoszonych w rejonie przegubu łączącego stropnicę z osłoną odzawałową.

Zasadniczą zaletą obudowy według wynalazku jest przystosowanie jej geometrii do trudnych warunków stropowych, zwłaszcza zaś do trudnych stropów powodujących zwiększenie statycznego obciążenia stropnicy odzawałowej, a także wypadanie do wyrobiska ścianowego skał stropu bezpośredniego. Dobór długości łączników układu lemniskatowego sprzyja zbliżeniu stropnicy do czoła ściany, przeciwdziałając zjawisku opadania skał stropowych bezpośrednio przy czole ściany. Poszerzenie zaś stropnic wychylno-wysuwnych, poprzez wyposażenie ich we wzdłużne wstawki powoduje maksymalne zasłonięcie stropu na odcinkach między sekcjami, ograniczając kruszenie się i wypadanie skał stropowych w tych przestrzeniach, co ma swoje przełożenie na poprawę stabilności obudowy i bezpieczeństwo pracowników. Wydłużenie spągnic za pomocą sztywnych wstawek powoduje zmniejszenie ich nacisku jednostkowego na skały spągowe, a więc sprzyja stabilnej pracy obudowy przy większych obciążeniach działających na obudowę.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig.1 przedstawia sekcję obudowy górniczej zmechanizowanej w widoku bocznym, a fig. 2 - przekrój poprzeczny stropnicy wychylno-wysuwnej z widokiem na fragment sekcji obudowy od strony ociosu ścianowego.

Sekcja 1 obudowy (fig. 1) posiada stropnicę zasadniczą 2 z zamocowaną, wychylnie osłona 3 przejścia w ścianie. W stropnicy zasadniczej 2 zamocowana jest stropnica wychylno-wysuwna 4 wyposażona w osłonę 5 czoła ściany. Stropnica zasadnicza 2 połączona jest przegubem 6 z osłoną

PL 192 870B1 odzawałową 7 i podparta jest stojakami 8 wyposażonymi w nadstawki 9, przy czym dodatkowo połączona jest z osłoną odzawałową 7 za pomocą dwóch siłowników 10 równoległych względem siebie i rozmieszczonych symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii s stropnicy zasadniczej 2. Stojaki 8 osadzone są w spągnicach 11, które w swej przedniej części posiadają zamocowaną nierozłącznie, sztywną wstawkę 12 o długości l1 równej w przybliżeniu 0,38 długości skoku układu przesuwnego obudowy. Spągnice 11 posiadają nadstawki 13 połączone z nią sworzniami 14, które to nadstawki 13 połączone są z kolei z osłoną odzawałową 7 za pośrednictwem łączników przednich 15 i tylnych 16 lemniskatowego układu prostowodowego 17. Długość lp łączników przednich 15, mierzona między osiami O1 sworzni 18 nadstawki 13 i osiami O2 sworzni 19 osłony odzawałowej 7 jest 1,16 razy większa od długości lt łączników tylnych 17, mierzonej między osiami O3 sworzni 20 nadstawki 13 i osiami O4 sworzni 21 osłony odzawałowej 7. Dodatkowo spągnice 11 wyposażone są w tężniki 22 wzmacniające uchwyt 11a przesuwnika układu przesuwnego obudowy. Stropnica wychylnowysuwna 4 (fig. 2) na swej części wysuwnej 4a w sąsiedztwie ścianek bocznych 23 posiada wzdłużne wstawki 24a, natomiast na swej części wychylnej 4b posiada wzdłużne wstawki 24b, przy czym szerokość a wzdłużnych wstawek 24a części wysuwnej 4a jest w przybliżeniu równa szerokości b wzdłużnych wstawek 24b części wychylnej 4b. Wzdłużne wstawki 24a części wysuwnej 4a oraz wzdłużne wstawki 24b części wychylnej 4b rozmieszczone są symetrycznie względem pionowej płaszczyzny symetrii s stropnicy wysuwno-wychylnej 4 i stropnicy zasadniczej 2.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obudowa górnicza zmechanizowana, posiadająca jednocześnie podniesione przeguby i wydłużone łączniki lemniskatowego układu podstawowego oraz wyposażona w nadstawki podwyższające na spągnicy oraz nasadki przedłużające na stojakach, znamienna tym, że stosunek długości (lp) łączników przednich (15) do długości (lt) łączników tylnych (16) zawiera się w przedziale 1,1 - 1,2, a stropnica wysuwno-wychylna (4) w sąsiedztwie swych ścianek bocznych (23) ma zamocowane na sztywno nierozłącznie wzdłużne wstawki (24a, 24b) rozszerzające, natomiast spągnice (11) posiadają w części przedniej nad gniazdem stojaka (8) zamocowaną nierozłącznie sztywną wstawkę (12)o długości (l1) równej w przybliżeniu 0,3 -0,5 długości skoku układu przesuwnego obudowy oraz mają dodatkowy tężnik (22) wzmacniający uchwyt (11a) przesuwnika układu przesuwnego.
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że wzdłużne wstawki (24a, 24b) rozmieszczone są symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii (s) stropnicy wychylno-wysuwnej (4), a szerokość (a) wstawek (24a) na części wysuwnej (4a) jest jednakowa z szerokością wstawek /b)na części wychylnej (4b) stropnicy wychylno-wysuwnej (4).
3. 3. Obudowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że stropnica zasadnicza (2) podparta jest dwoma podporami (10) umieszczonymi symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii (s) stropnicy (2) zamocowanymi drugimi końcami do osłony odzawałowej (7).