PL191842B1 - Inhalator proszkowy do podawania proszkowego leku poprzez inhalację - Google Patents

Abstract

1. Inhalator proszkowy do podawania proszkowego leku poprzez inhalacje posiadaja- cy korpus zustnikiem i dysza wylotowa, na którym jest umieszczona nasadka, a ponadto posiada komore powietrzna, w której znajduje sie rozdzielacz oraz pierwsza czesc, znamien- ny tym, ze komora powietrzna (58) posiada pierwszy wlot (36), przez który podczas uzycia jest pobierany pierwszy strumien powietrza zawierajacego proszek podczas inhalacji przez uzytkownika, oraz drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) usytuowane na polaczeniu pomiedzy roz- dzielaczem (12) a pierwsza czescia (48), po- przez które uzytkownik pobiera podczas uzycia drugie strumienie powietrzne polaczonego przeplywu mniejszego od pierwszego strumienia powietrza, co ogranicza zatrzymywanie proszku na polaczeniu pomiedzy rozdzielaczem (12) i pierwsza czescia (48). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest inhalator proszkowy do podawania proszkowego leku poprzez inhalację.

Znanych jest wiele inhalatorów, w których stosuje się różne systemy wprowadzania dawki proszku w strumień powietrza. W typowym zastosowaniu pacjent wdycha proszek do płuc, na przykład przy leczeniu astmy.

Inhalator proszkowy opisano w EP-A-0237507. Występuje w nim kanał inhalacyjny oraz ustnik, posiadający komorę powietrzną i otwór wylotowy tworzące drogę przepływu, przez którą użytkownik podczas inhalacji wdycha strumień powietrza. W inhalatorze zastosowano ponadto mechanizm dozowania, dostarczający dawkę proszku do kanału inhalacyjnego. Podczas inhalacji powietrze wpływa najpierw poprzez kanały inhalacyjne, dla pobrania proszku. Następnie strumień powietrza zawierający proszek wypływa poprzez komorę powietrzną poza dyszę wylotową ustnika.

Na załączonym rysunku pokazano znany ze stanu techniki inhalator, gdzie pos. I przedstawia znany inhalator proszkowy pokazany z odłączoną pokrywką; pos. II - części składowe inhalatora według pos. I, w rozłożonym na części widoku perspektywicznym; pos. III - spodnią stronę ustnika inhalatora według pos. I; pos. IV - inhalator według pos. I, w widoku z boku, w częściowym przekroju poprzecznym.

Znany ze stanu techniki inhalator proszkowy pokazano na pos. I. Występuje tu zespół inhalacyjny 1 i nasadka 2 nakręcana na zespół inhalacyjny 1. W zespole inhalacyjnym 1 umieszczono ustnik 3 z dyszą wylotową 4, korpus 6 i obrotowy uchwyt 8 do napędu mechanizmu dozowania dostarczającego dawkę proszku do inhalacji. W korpusie 6 wykonano otwór 10 zamknięty okienkiem 11, poprzez które widoczne jest kółko 42 wskazujące użycie inhalatora.

Wewnętrzne części inhalatora 6 pokazano na pos. II w widoku urządzenia rozłożonym na części. Korpus 6 inhalatora zamyka zamocowany do niego rozdzielacz 12. Ze względów estetycznych korpus 6 jest uformowany z nieprzezroczystej wypraski. Rozdzielacz 12 jest uformowany z przezroczystej wypraski z obwodowym rowkiem 13 i przyległym obwodowym występem 14, na którym mocuje się ustnik 3. Rozdzielacz 12 posiada ponadto wystający język 15, którego część tworzy okienko 11.

Wewnątrz korpusu 6 inhalatora umieszczono części składowe mechanizmu dozowania. Występuje tu zespół dozujący 16 z członem 17 o płaskiej powierzchni, gdzie wykonano liczne elementy dozujące 18 oraz wałek 20 wystający poosiowo ze środka członu 17, zespół rozprowadzający 22 z kanałem inhalacyjnym 24 i zespół składowania 26 z komorą 28 składowania proszku.

Części mechanizmu dozowania zmontowano poprzez kanał inhalacyjny 24 i otwór 30 w zespole składowania 26, a wałek 20 przechodzi przez środkowy otwór 32 w zespole rozprowadzenia 22 i zespole składowania 26. Po montażu, górne końce kanału inhalacyjnego 24 i komory składowania 28 przechodzą poprzez pierwszy otwór 36 i drugi otwór 38 w rozdzielaczu 12. W ten sposób połączono zespół rozdzielający 22 i zespół składowania 26, a zespół dozujący 16 może się względem nich obracać.

Otwarta od spodu komora składowania 28 umożliwia podczas użycia inhalatora opadanie proszku. W zespole rozprowadzającym 22 występują zgarniacze 40 sprężyście dociśnięte do powierzchni członu 17 zespołu dozującego 16, gdzie wykonano elementy dozujące 18. W ten sposób podczas obrotu zespołu dozującego 16 elementy dozujące 18, w tym inhalatorze występujące liczne przelotowe otwory, zostają napełnione proszkiem za pomocą zgarniaczy 40. Płytka (nie pokazana) umieszczona pod zespołem dozującym 16 powstrzymuje przechodzenie proszku poprzez elementy dozujące 18.

W rozdzielaczu 12 występuje także element podtrzymujący 41, który obrotowo podpiera kółko wskazujące 42. Kółko wskazujące 42 posiada na obwodzie ząbki 44, które współpracują ze spiralnym rowkiem lub występem 46 na końcu wałka 20 zespołu dozującego 16. Element podtrzymujący 41 wyrównano z kółkiem wskazującym 42, przez co usytuowano jego obwód w sąsiedztwie wewnętrznej powierzchni okienka 11. Obrócenie zespołu dozującego 16 podczas użycia łączy spiralny rowek lub występ 46 z przynajmniej jednym ząbkiem 44 na kółku wskazującym 42 i obraca to kółko. Kolorowe oznaczenia na obwodzie kółka wskazującego 42 w okienku 11 wizualnie informują użytkownika o użyciu inhalatora.

Na pos. IV pokazano, że ustnik 3 jest zamocowany do rozdzielacza 12. Ustnik 3 składa się z pierwszej części 48 i drugiej części 50. Pierwszą część 48 użytkownik chwyta wargami, a druga część 50 tworzy wkładkę umieszczoną w pierwszej części 48. Druga część 50 zawiera sekcję rurkową 52 z przynajmniej jednym spiralnym lub śrubowym występem 54 kierującym strumień powietrza, które

PL 191 842 B1 rozprasza większe cząstki zatrzymanego proszku. Promieniowy kołnierz 56 tworzy z górną powierzchnią rozdzielacza 12 komorę powietrzną 58 połączoną przepływowo z kanałem inhalacyjnym 24, skąd użytkownik wdycha podczas inhalacji powietrze zawierające proszek. Do przymocowania drugiej części 50 do pierwszej części 48 ustnika 3 służy skierowany w dół pierścieniowy kołnierz 59 umieszczony na promieniowym kołnierzu 56, mocno wciskany w pierwszą część 48.

W czasie użycia inhalatora, jak opisano powyżej, proszek przedostaje się z komory składowania 28 do jednego z elementów dozujących 18, a przy obrocie zespołu dozującego 16 element dozujący 18 dostarcza dawkę proszku do kanału inhalacyjnego 24. Zespół dozujący 16 obraca się pomiędzy pierwszym i drugim kątowym położeniem poprzez obrót uchwytu 8 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, patrząc od spodu. W tym celu zespół dozujący 16 posiada klinowe elementy 60 rozmieszczone wokół obwodu członu 17, a uchwyt 8 posiada element sprężysty (nie pokazano), opierający się o poosiową powierzchnię 60a jednego z klinowo ukształtowanych elementów 60, co powoduje obrócenie zespołu dozującego 16 w wyniku popchnięcia klinowego elementu 60. Przy obrocie uchwytu 8 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara pomiędzy pierwszym i drugim kątowym położeniem zespół dozujący 16 pozostaje nieruchomy, a sprężysty człon wychodzi poza poosiową powierzchnię 60a sąsiedniego klinowego elementu 60; sprężysty człon przesuwa się ponad pochyloną powierzchnią 60b sąsiedniego klinowego elementu 60.

Choć taki inhalator proszkowy działa poprawnie, celem wynalazku będzie dalsza poprawa przenoszenia proszku poprzez komorę powietrzną.

Inhalator proszkowy do podawania proszkowego leku poprzez inhalację posiadający korpus z ustnikiem i dyszą wylotową, na którym jest umieszczona nasadka, a ponadto posiada komorę powietrzną, w której znajduje się rozdzielacz oraz pierwsza część, według wynalazku charakteryzuje się tym, że komora powietrzna posiada pierwszy wlot, przez który podczas użycia jest pobierany pierwszy strumień powietrza zawierającego proszek podczas inhalacji przez użytkownika, oraz drugie wloty usytuowane na połączeniu pomiędzy rozdzielaczem a pierwszą częścią, poprzez które użytkownik pobiera podczas użycia drugie strumienie powietrzne połączonego przepływu mniejszego od pierwszego strumienia powietrza, co ogranicza zatrzymywanie proszku na połączeniu pomiędzy rozdzielaczem i pierwszą częścią.

Korzystnie komora powietrzna posiada trzeci wlot powietrza, przez który podczas użycia jest pobierany do komory powietrznej trzeci strumień powietrza.

Korzystnie trzeci wlot jest umieszczony w rozdzielaczu komory powietrznej.

Korzystnie po jednej stronie komory powietrznej jest umieszczony pierwszy i trzeci wlot.

Korzystnie rozdzielacz i pierwsza część są oddzielnymi częściami połączonymi ze sobą, zaś drugie wloty tworzą kanały umieszczone w co najmniej jednym rozdzielaczu i pierwszej części.

Korzystnie te kanały posiadają wgłębienia umieszczone na zewnętrznej obwodowej krawędzi rozdzielacza.

Korzystnie zewnętrzna obwodowa krawędź rozdzielacza posiada wystający na zewnątrz obwodowy występ, z którym jest połączona pierwsza część.

Korzystnie inhalator posiada obudowę, której jeden koniec tworzy rozdzielacz posiadający co najmniej jeden rowek połączony przepływowo z wieloma drugimi wlotami.

Korzystnie co najmniej jeden rowek wystaje ponad obwodem obudowy.

Korzystnie obudowa posiada co najmniej jeden rowek połączony przepływowo z co najmniej jednym rowkiem.

Korzystnie co najmniej jeden rowek jest umieszczony na zewnętrznej krawędzi obudowy.

Korzystnie obudowa posiada rowki oraz rowki połączone przepływowo z drugimi wlotami.

Korzystnie drugie wloty są umieszczone w obwodowym rejonie komory powietrznej z dala od pierwszego wlotu.

Korzystnie pierwszy wlot jest umieszczony po jednej stronie komory powietrznej, zaś drugie wloty są umieszczone po przeciwnej stronie komory powietrznej.

Korzystnie inhalator posiada element pobierający proszek z wewnętrznej powierzchni komory powietrznej, przy czym co najmniej jeden z drugich wlotów jest umieszczony w sąsiedztwie elementu pobierającego proszek.

Korzystnie inhalator zawiera płytkę osłonową, która osłania rozdzielacz i co najmniej jeden kanał w obwodowej krawędzi, którego położenie jest zgodne z drugimi wlotami.

Korzystnie płytka osłonowa zawiera element pobierający proszek.

PL 191 842 B1

Korzystnie pierwsza część posiada co najmniej jeden wewnętrzny kołnierz, zatrzaśnięty na obwodowym występie rozdzielacza.

Korzystnie rozdzielacz jest okrągły, na którym jest zamontowana obrotowo pierwsza część, która posiada wiele wystających do wewnątrz kołnierzy, przy czym co najmniej trzy czwarte pola poprzecznego przekroju drugich wlotów jest otwarte w każdym wzajemnym położeniu rozdzielacza i pierwszej części.

Korzystnie przez drugie wloty jest wprowadzane do komory powietrznej od 10% do 40% powietrza.

Korzystnie przez drugie wloty jest wprowadzane do komory powietrznej od 20% do 35% powietrza.

Korzystnie przez drugie wloty jest wprowadzane do komory powietrznej od 25% do 30% powietrza.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku dodatkowe strumienie powietrza pobierane poprzez drugie wloty przechodzą ponad wewnętrzną obwodową powierzchnią komory powietrznej, korzystnie wzdłuż pierwszej części w kierunku wylotu. Dodatkowe strumienie powietrza eliminują martwe przestrzenie lub regiony stagnacji w tej komorze. W rezultacie znacznie zmniejszono możliwość zatrzymywania proszku w komorze.

Ponieważ w komorze powietrznej znajduje się trzeci wlot, przez który użytkownik podczas inhalacji pobiera trzeci strumień powietrza do komory, który korzystniej znajduje się w rozdzielaczu, to pobierane przez pierwszy i trzeci wlot strumienie powietrza oddziaływują szczególnie korzystnie, wytwarzając dobrą charakterystykę przepływu w komorze powietrznej.

Rozdzielacz i pierwsza część są oddzielnymi częściami połączonymi ze sobą, zaś drugie wloty posiadają kanały w jednym lub obu, w rozdzielaczu i w pierwszej części.

Dostarczenie dodatkowych strumieni powietrza za pomocą kanałów jest szczególnie korzystne, ponieważ są wymagane tylko niewielkie zmiany kształtu części składowych. Oprócz tego nie są potrzebne dodatkowe otwory. Kanały z konieczności wytwarzają strumienie powietrza na połączeniu pomiędzy rozdzielaczem i pierwszą częścią. Korzystniej, kanały posiadają wgłębienia w zewnętrznej obwodowej krawędzi rozdzielacza. W obwodowym rejonie komory wykonano drugie wloty oddalone od wlotu pierwszego.

W korzystnym przykładzie pierwszy wlot umieszczono po jednej stronie komory powietrznej, a drugie wloty umieszczono po przeciwnej stronie komory powietrznej.

Przez drugie wloty doprowadzono strumienie pobieranego powietrza do rejonów bez przepływu.

W inhalatorze występuje również element pobierający proszek z wewnętrznej powierzchni komory powietrznej. Aby zmniejszyć zatrzymywanie proszku, w sąsiedztwie tego elementu umieszczono przynajmniej jeden z licznych drugich wlotów.

Aby zmniejszyć występowanie regionów stagnacji obok elementu pobierającego proszek oraz pozostawanie proszku, obok tego elementu wykonano drugie wloty.

Korzystniej, w inhalatorze występuje płytka osłonowa osłaniająca rozdzielacz oraz posiadająca na swej obwodowej krawędzi przynajmniej jeden kanał, którego położenie odpowiada licznym drugim wlotom.

W korzystnym przykładzie płytka pokrywy posiada element pobierający proszek.

Należy rozumieć, że drugie wloty nie służą do mieszania lub rozpraszania proszku, lecz zapobiegają powstawaniu regionów stagnacji lub martwych przestrzeni w komorze powietrznej. W związku z tym drugie wloty wprowadzają stosunkowo małą ilość powietrza do tej komory. Konfiguracja drugich wlotów wytwarza przepływ w ilości 10% do 40% powietrza wprowadzanego do komory powietrznej. Korzystniej, konfiguracja drugich wlotów wytwarza przepływ w ilości 20% do 35% powietrza wprowadzanego do komory powietrznej. Korzystniej, konfiguracja drugich wlotów wytwarza przepływ w ilości 25% do 30% powietrza wprowadzanego do komory powietrznej.

Inhalator posiada również obudowę, gdzie jeden koniec obudowy tworzy rozdzielacz, w którym występuje przynajmniej jeden rowek połączony przepływowo z drugimi wlotami. Przynajmniej jeden rowek jest umieszczony obwodowo. W obudowie wykonano co najmniej jeden kanał połączony przepływowo z przynajmniej jednym rowkiem. Co najmniej jeden rowek umieszczono na zewnętrznej powierzchni obudowy. Obudowa posiada liczne rowki i kanały połączone przepływowo z licznymi drugimi wlotami. W tym układzie powietrze łatwo i wydajnie przedostaje się z atmosfery do komory powietrznej. Pierwsza część posiada przynajmniej jeden do wewnątrz wystający kołnierz zatrzaśnięty na obwodowym występie rozdzielacza.

Rozdzielacz jest korzystnie okrągły, zaś pierwsza część obraca się wokół rozdzielacza. Ponadto pierwsza część posiada liczne do wewnątrz wystające kołnierze, które tak rozmieszczono i dobrano

PL 191 842 B1 wymiarowo, że przynajmniej trzy czwarte pola poprzecznego przekroju drugich wlotów pozostaje otwarte w dowolnym wzajemnym położeniu rozdzielacza i pierwszej części.

Tworząca część ustnika pierwsza część może swobodnie się obracać, nie kolidując z działaniem drugich wlotów. Jednocześnie, kołnierze przytrzymują pierwszą część.

Lekami podawanymi za pomocą inhalatora proszkowego według obecnego wynalazku mogą być wszystkie środki przeznaczone do inhalacji, np. agonistyczne receptory adrenaliczne b2,: salbutamol, terbutalina, rimiterol, fenoterol, reproterol, adrenalina, pirbuterol, isoprenalina, orciprenalina, bitolterol, salmeterol, formoterol, clenbuterol, procaterol, broxaterol, picurneterol, TA-2005, mabuterol itp., a także ich farmakologicznie akceptowalne estry i sole, antycholinericzne bronchodilatory, np. bromek ipratropium itp., glucocorticosteroidy, np. beclomethason, fluticason, budesonid, tipredan, dexamethason, betamethason, fluocinolon, acetonid trójamcinolonu, mometason itp. oraz ich farmakologicznie akceptowalne estry i sole, lekarstwa przeciwalergiczne, np.: chromogliceryt sodu i nedochomil sodu, środki wykrztuśne, leki śluzówki, preparaty przeciwhistaminowe, inhibitory cyklooksygenasowe, inhibitory syntezy leukotrienicznej, antagonistyczne środki leukotrieniczne, inhibitory lecytanozyA2 (PLA2), antagonistyczne środki zapobiegające agregacji płytek krwi (PAF), środki profilaktyczne chorób astmy, środki zapobiegające arytmii, środki uspakajające, glikozydy kardiologiczne, hormony, środki leczenia nadciśnienia, leki chorób cukrzycy, środki przeciwpasożytnicze, środki przeciwrakowe, środki uspokajające, środki przeciwbólowe, antybiotyki, środki przeciwreumatyczne, środki immunoterapeutyczne, leki przeciwgrzybiczne, leki chorób niskiego ciśnienia, szczepionki, leki przeciwwirusowe, białka, peptydy i polvepeptydy, na przykład hormony peptydy i aktywatory wzrostu, enzymy, endorfiny, lipoproteiny i polipeptydy uczestniczące w kaskadzie koagulacji krwi, witaminy i inne, na przykład blokery receptora powierzchni komórki, przeciwutleniacze, środki usuwające wolne rodniki i sole organiczne N,N'-dwuacetylocystyny.

Przedmiot zgłoszenia jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania inhalatora proszkowego zgodnie z wynalazkiem, z odłączoną pokrywą, w układzie rozłożonym na części, w widoku perspektywicznym; fig. 2 - części ustnika inhalatora według fig. 1, w układzie rozłożonym na części, w widoku perspektywicznym; fig. 3 - obudowę i płytkę pokrywy inhalatora według fig. 1, w widoku perspektywicznym; fig. 4 - fragmentaryczny pionowy przekrój inhalatora według fig. 1, poprowadzony wzdłuż linii I-I na fig. 3; fig. 5 fragmentaryczny pionowy przekrój inhalatora według fig. 1, poprowadzony wzdłuż linii I-I na fig. 3, ze zmienionym ustnikiem; fig. 6 - drugi przykład wykonania obudowy i płytki pokrywy inhalatora według wynalazku, w układzie rozłożonym na części, w widoku perspektywicznym; fig. 7 - obudowę i płytkę pokrywy inhalatora według fig. 6, w widoku perspektywicznym.

Strukturalnie, inhalatory proszkowe zgodne z korzystnymi przykładami wykonania obecnego wynalazku mogą wykazywać wiele wspólnych cech ze znanym inhalatorem proszkowym opisanym powyżej w odniesieniu do pos. I do pos. IV. Z tego powodu, a także w celu uniknięcia zbędnego powtarzania opisu, przedstawiono tylko różnice budowy odniesione do poprzedniego opisu znanego inhalatora proszkowego. Te same części oznaczono tymi samymi odnośnikami.

Figura 1 do fig. 3 ilustrują inhalator proszkowy bądź jego części składowe zgodnie z pierwszym przykładem wykonania wynalazku. Jest to modyfikacja opisanego powyżej znanego inhalatora proszkowego różniąca się budową ustnika 3, korpusu 6 oraz rozdzielacza 12 i ponadto zawiera płytkę 61 umieszczoną ponad rozdzielaczem 12.

W tym przykładzie wykonania w zespole inhalatora 1 występuje obudowa 62, będąca pojedynczym elementem wykonanym z nieprzezroczystego materiału i tworzącym korpus 6, a także rozdzielacz 12.

W opisanym powyżej znanym inhalatorze proszkowym w korpusie 6 wykonano otwór 10, przez który widoczne jest kółko wskazujące 42, przy czym zmieniono zespół składowania 26, który posiada język wykonany z przeźroczystego materiału. Część tworząca język, w tym przykładzie stanowiąca dalszy koniec, ma taki kształt i wymiar, że gdy zespół składowania 26 zostanie włożony w korpus 6 to ta część wypełni otwór 10 tworząc okienko 11. Ponadto, podobnie jak w opisanym powyżej znanym inhalatorze proszkowym, kółko wskazujące 42 jest obrotowo podparte od spodu rozdzielacza 12, a przez okienko 11 będzie widoczna przynamniej część obwodu kółka wskazującego 42.

Korpus 6 inhalatora w tym przykładzie wykonania różni się od opisanego powyżej korpusu znanego inhalatora tym, że posiada pierwszy rowek 63 i drugi rowek 64 na swej górnej krawędzi i na zewnętrznej powierzchni, które tworzą połączenie do atmosfery.

W opisanym powyżej znanym inhalatorze proszkowym rozdzielacz 12 posiada obwodowy występ 14, na którym mocuje się ustnik 3 do obudowy 62. Rozdzielacz 12 w tym przykładzie różni się od

PL 191 842 B1 rozdzielacza opisanego powyżej w znanym inhalatorze proszkowym tym, że posiada pierwszy obwodowy rowek 13a i drugi obwodowy rowek 13b, które wystają wokół większej części obwodu rozdzielacza 12 w sąsiedztwie obwodowego występu 14 oraz łączą się z pierwszym rowkiem 63 i drugim rowkiem 64 w korpusie 6 inhalatora. Rozdzielacz 12 w tym przykładzie wykonania różni się ponadto od rozdzielacza 12 w opisanym powyżej znanym inhalatorze proszkowym tym, że obwodowy występ 14 posiada cztery kanały 66, 67, 68, 69, które są w tym przykładzie wykonania w postaci wklęsłych zagłębień w zewnętrznej obwodowej krawędzi obwodowego występu 14, gdzie pierwszy kanał 66 i drugi kanał 67 łączą się z pierwszym rowkiem 13a, a trzeci kanał 68 i czwarty kanał 69 łączą się z drugim rowkiem 13b. Kanały 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 tworzą drogi przepływu, przez które użytkownik pobiera podczas inhalacji powietrze z atmosfery do komory powietrznej 58. Kanały 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 umieszczono naprzeciw wylotu do kanału inhalacyjnego 24 będącego tym regionem komory powietrznej 58, w którym najczęściej wystąpią nieruchome objętości proszku i powietrza. Rozdzielacz 12 różni się od rozdzielacza w znanym przykładzie wykonania opisanym powyżej tym, że posiada trzeci wlot powietrza 71, połączony z atmosferą, w korzystnym wykonaniu poprzez otwór w obwodowej ścianie korpusu 6 inhalatora.

Płytka osłonowa 61 zawiera płaski człon 72, który przykrywa dość złożone kształty w górnej powierzchni rozdzielacza 12, wystający promieniowo na zewnątrz zatrzask 74 połączony z płaskim członem 72 sprężystym ramieniem 76 i umieszczony przesuwnie promieniowo w obwodowym wgłębieniu 77, a także element 78 pobierający proszek, w tym przykładzie zgarniacz, stykający się z częścią dolnej powierzchni promieniowego kołnierza 56 tworzącego górną powierzchnię komory powietrznej 58. W tym przykładzie wykonania płytka osłonowa 61 ma mniejszy promień od krawędzi obwodowego występu 14 rozdzielacza 12. Płytka osłonowa 61 posiada ponadto pierwszy otwór 80 i drugi otwór 82, których położenie odpowiada wylotowi kanału inhalacyjnego 24, trzeciemu wlotowi powietrza 71 oraz jednemu z czterech kanałów 84, 85, 86, 87 umieszczonych na zewnętrznej obwodowej krawędzi płytki osłonowej 61, i odpowiada położeniu jednego z czterech kanałów 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12. Dzięki kanałom 84, 85, 86, 87 w płytce osłonowej 61 powstałe przepływy powietrza pomiędzy kanałami 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12 i komorą powietrzną 58. Przepływy te mogłyby zostać zatkane, jeśli na przykład w wyniku tolerancji wykonawczych ustnika 3 obwodowo wystająca część ustnika 3 oparłaby się o obwodową krawędź górnej powierzchni płytki osłonowej 61. W tym przykładzie wykonania cztery kanały 84, 85, 86, 87 w płytce osłonowej 61 występują przed elementem 78 pobierania proszku, dla utworzenia przepływu powietrza w obwodowym rejonie komory powietrznej 58 za elementem 78 pobierania proszku, którego obwód wypada w miejscu gromadzenia się proszku rozładowywanego przez element 78 pobierania proszku. W tym przykładzie wykonania jeden, tj. trzeci kanał 86 w płytce osłonowej 61 posiada wgłębienie 77, gdzie przesuwnie umieszczono zatrzask 74, a inne kanały, tj. pierwszy kanał 84, drugi kanał 85 i czwarty kanał 87 posiadają wklęsłe wgłębienia na zewnętrznej obwodowej krawędzi płytki osłonowej 61. Kanały 84, 85, 86, 87 w płytce osłonowej 61 łączą powietrze pobierane przez kanały 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12 do komory powietrznej 58. Skuteczna całkowita długość czterech kanałów 84, 85, 86, 87 w płytce osłonowej 61 odpowiada około jednej czwartej długości obwodowej krawędzi płytki osłonowej 61.

Podobnie do opisanego powyżej znanego inhalatora proszkowego, w ustniku 3 występuje pierwsza część 48 i druga część 50. Ustnik 3 różni się od opisanego powyżej znanego inhalatora tym, że obraca się względem obudowy 62 oraz tym, że pierwsza część 48 posiada dodatkowo liczne promieniowo skierowane do wewnątrz występy 90 i liczne promieniowo skierowane na zewnątrz występy 92. Każdy występ 90 tworzy pierwszy bok 90a zwrócony w jedną stronę, w tym przykładzie wykonania przeciwnie do ruchu wskazówek zegara patrząc z góry, i drugi bok 90b zwrócony w drugą stronę, tzn. w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Występy 90 opierają się o zatrzask 74 na płytce osłonowej 61, zapobiegając swobodnemu obrotowi ustnika 3 względem korpusu 6 inhalatora, niepożądanemu przy próbie chwycenia ustnika 3 wargami przez użytkownika. Dla obrócenia ustnika 3 potrzebny będzie moment obrotowy wymuszający ruch zatrzasku 74 ponad występami 90 na ustniku 3. W czasie użytkowania, przy obracaniu ustnika 3 względem obudowy 62 dolna powierzchnia promieniowego kołnierza 56 drugiej części 50 ustnika 3 obraca się względem elementu 78 pobierającego proszek, co powoduje usunięcie pozostałości proszku, jaki mógł zgromadzić się na tej części lub bezpośrednio powyżej na dolnej powierzchni promieniowego kołnierza 56. Ustnik 3 w obecnym przykładzie wykonania różni się ponadto od opisanego powyżej znanego inhalatora tym, że w jego pierwszej części 48 dodatkowo występują liczne promieniowe, skierowane do wewnątrz kołnierze 96 umieszPL 191 842 B1 czone ponad dolną krawędzią. Gdy ustnik 3 zatrzaskuje się na rozdzielaczu 12, to skierowane do wewnątrz kołnierze 96 zatrzaskują się pod dolną powierzchnią obwodowego występu 14 rozdzielacza 12. W tym przykładzie, jak pokazano na fig. 4, gdzie kołnierze 96 posiadają szerokość w kierunku promieniowym wystając ponad wewnętrzną promieniową krawędź kanałów 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12, spiralne rowki lub występy 46 zostały rozsunięte obwodowo. Dzięki temu co najmniej trzy z kanałów 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12 łączą przepływ w jednym z rowków 13a, 13b, przy dowolnym położeniu ustnika 3 i obudowy 62. W zmodyfikowanym ustniku 3, jak pokazano na fig. 5, kołnierze 96 mogą mieć mniejszą szerokość promieniową, przez co będą tylko częściowo wystawać ponad kanałami 66, 67, 68, 69 w obwodowym występie 14 rozdzielacza 12. W zmodyfikowanym ustniku 3 kołnierze 96 nie wymagają szczególnego rozmieszczenia na obwodzie, a sam ustnik 3 może mieć pojedynczy ciągły kołnierz.

Nasadka 2 w tym przykładzie wykonania różni się od nasadki 2 w opisanym powyżej znanym inhalatorze proszkowym układem obracania ustnika 3 przy zdejmowaniu. W tym przykładzie wykonania nasadka 2, posiada liczne sprężyste człony 98 umieszczone wokół jej wewnętrznego obwodu, które opierają się o zewnętrznie skierowane występy 92 na pierwszej części 48 ustnika 3. Sprężyste człony 98 wystają poosiowo i tworzą kąt ostry z wewnętrznym obwodem nasadki 2. Dalsze końce sprężystych członów 98 skierowano przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, patrząc od góry. Dzięki swej długości sprężyste człony 98 opierają się na zewnętrznie skierowanych występach 92 pierwszej części 48 ustnika 3 podczas zdejmowania nasadki 2, w tym przykładzie poprzez odkręcenie przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, patrząc od góry. Podczas zdejmowania nasadki 2 przynajmniej jeden ze sprężystych członów 98 opiera się na zewnętrznie skierowanych występach 92 pierwszej części 48 ustnika 3 i powoduje obrót ustnika 3 względem obudowy 62, przez co element 78 pobierający proszek usuwa pozostałości proszku, jakie mogły zgromadzić się w tym miejscu, w dolnej powierzchni kołnierza promieniowego kołnierza 56 drugiej części 50 przed ustnikiem 3, w kierunku obrotu elementu 78 pobierającego proszek. Gdy użytkownik zdejmie nasadkę 2, to każdorazowo nastąpi automatyczne obrócenie ustnika 3. Przy zakładaniu nasadki 2, w tym przykładzie wykonania poprzez nakręcenie w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, sprężyste człony 98 uginają się i przemieszczają ponad zewnętrznie skierowanymi występami 92 na pierwszej części 48 ustnika 3.

Na figurze 5 i fig. 6 pokazano części składowe inhalatora proszkowego w drugim przykładzie wykonania wynalazku. Jest to modyfikacja inhalatora według opisanego powyżej pierwszego przykładu wykonania, różniąca się budową rozdzielacza 12 i płytki osłonowej 61. Rozdzielacz 12 w tym przykładzie wykonania różni się od rozdzielacza 12 w pierwszym przykładzie wykonania tym, że posiada pojedynczy obwodowy rowek 13 w sąsiedztwie obwodowego występu 14 oraz tym, że obwodowy występ 14 posiada pięć kanałów 66, 67, 68, 69, 100. Podobnie jak w pierwszym przykładzie wykonania, kanały 66, 67, 68, 69, 100 w obwodowym występie 14 posiadają wklęsłe zagłębienia w zewnętrznej krawędzi obwodowego występu 14. Płytka osłonowa 61 w tym przykładzie wykonania różni się od płytki osłonowej 61 pierwszego przykładu tym, że posiada trzy kanały 84, 85, 86. Podobnie jak w pierwszym przykładzie wykonania drugi kanał 85 w płytce osłonowej 61 posiada zagłębienie 77, w które przesuwnie wchodzi zatrzask 74. Płytka osłonowa 61 w tym przykładzie wykonania różni się ponadto od płytki osłonowej 61 w pierwszym przykładzie tym, że pierwszy i drugi kanał posiadają podłużne wgłębienia, przechodzące wzdłuż obwodowej krawędzi płytki osłonowej 61. W tym przykładzie wykonania pierwszy kanał 84, drugi kanał 85 i trzeci kanał 86 w płytce osłonowej 61 są umieszczone obok siebie, a całkowita długość robocza pierwszego kanału 84, drugiego kanału 85, trzeciego kanału 86 wynosi około jednej trzeciej długości obwodowej krawędzi płytki osłonowej 61.

Będzie zrozumiałe, że wynalazek opisany w korzystnych przykładach jego wykonania może być zmieniony wieloma różnymi sposobami, bez odstępstwa od zakresu załączonych zastrzeżeń.

Claims (22)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Inhalator proszkowy do podawania proszkowego leku poprzez inhalację posiadający korpus z ustnikiem i dyszą wylotową, na którym jest umieszczona nasadka, a ponadto posiada komorę powietrzną, w której znajduje się rozdzielacz oraz pierwsza część, znamienny tym, że komora powietrzna (58) posiada pierwszy wlot (36), przez który podczas użycia jest pobierany pierwszy strumień powietrza zawierającego proszek podczas inhalacji przez użytkownika, oraz drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) usytuowane na połączeniu pomiędzy rozdzielaczem (12) a pierwszą częścią (48), poprzez

   PL 191 842 B1 które użytkownik pobiera podczas użycia drugie strumienie powietrzne połączonego przepływu mniejszego od pierwszego strumienia powietrza, co ogranicza zatrzymywanie proszku na połączeniu pomiędzy rozdzielaczem (12) i pierwszą częścią (48).
2. 2. Inhalator według zastrz. 1, znamienny tym, że komora powietrzna (58) posiada trzeci wlot powietrza (71), przez który podczas użycia jest pobierany do komory powietrznej (58) trzeci strumień powietrza.
3. 3. Inhalator według zastrz. 2, znamienny tym, że trzeci wlot (71) jest umieszczony w rozdzielaczu (12) komory powietrznej (58).
4. 4. Inhalator według zastrz. 3, znamienny tym, że po jednej stronie komory powietrznej (58) jest umieszczony pierwszy i trzeci wlot (36, 71).
5. 5. Inhalator według zastrz. 1, znamienny tym, że rozdzielacz (12) i pierwsza część (48) są oddzielnymi częściami połączonymi ze sobą, zaś drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) tworzą kanały umieszczone w co najmniej jednym rozdzielaczu (12) i pierwszej części (48).
6. 6. Inhalator według zastrz. 5, znamienny tym, że te kanały posiadają wgłębienia umieszczone na zewnętrznej obwodowej krawędzi rozdzielacza (12).
7. 7. Inhalator według zastrz. 6 znamienny tym, że zewnętrzna obwodowa krawędź rozdzielacza (12) posiada wystający na zewnątrz obwodowy występ (14), z którym jest połączona pierwsza część (48).
8. 8. Inhalator według zastrz. 7 znamienny tym, że ponadto posiada obudowę (62) , której jeden koniec tworzy rozdzielacz (12) posiadający co najmniej jeden rowek (13, 13a, 13b) połączony przepływowo z wieloma drugimi wlotami (66, 67, 68, 69, 100).
9. 9. Inhalator według zastrz. 8, znamienny tym, że co najmniej jeden rowek (13, 13a, 13b) wystaje ponad obwodem obudowy (62).
10. 10. Inhalator według zastrz. 9, znamienny tym, że obudowa (62) posiada co najmniej jeden rowek (63, 64) połączony przepływowo z co najmniej jednym rowkiem (13, 13a, 13b).
11. 11. Inhalator według zastrz. 10, znamienny tym, że co najmniej jeden rowek (63, 64) jest umieszczony na zewnętrznej krawędzi obudowy (62).
12. 12. Inhalator według zastrz. 10, znamienny tym, że obudowa (62) posiada rowki (13a, 13b) oraz rowki (63, 64) połączone przepływowo z drugimi wlotami (66, 67, 68, 69, 100).
13. 13. Inhalator według zastrz. 12, znamienny tym, że drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) są umieszczone w obwodowym rejonie komory powietrznej (58) z dala od pierwszego wlotu (36).
14. 14. Inhalator według zastrz. 13, znamienny tym, że pierwszy wlot (36) jest umieszczony po jednej stronie komory powietrznej (58) , zaś drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) są umieszczone po przeciwnej stronie komory powietrznej (58).
15. 15. Inhalator według zastrz. 14, znamienny tym, że ponadto posiada element (78) pobierający proszek z wewnętrznej powierzchni komory powietrznej (58), przy czym co najmniej jeden z drugich wlotów (66, 67, 68, 69) jest umieszczony w sąsiedztwie elementu (78) pobierającego proszek.
16. 16. Inhalator według zastrz. 15 znamienny tym, że ponadto zawiera płytkę osłonową (61), która osłania rozdzielacz (12) i co najmniej jeden kanał (84, 85, 86, 87) w obwodowej krawędzi, którego położenie jest zgodne z drugimi wlotami (66, 67, 68, 69, 100).
17. 17. Inhalator według zastrz. 16, znamienny tym, że płytka osłonowa (61) zawiera element pobierający proszek (78).
18. 18. Inhalator według zastrz. 7 znamienny tym, że pierwsza część (48) posiada co najmniej jeden wewnętrzny kołnierz (96), zatrzaśnięty na obwodowym występie (14) rozdzielacza (12).
19. 19. Inhalator według zastrz. 18, znamienny tym, że rozdzielacz (12) jest okrągły, na którym jest zamontowana obrotowo pierwsza część (48) , która posiada wiele wystających do wewnątrz kołnierzy (96), przy czym co najmniej trzy czwarte pola poprzecznego przekroju drugich wlotów (66, 67, 68, 69, 100) jest otwarte w każdym wzajemnym położeniu rozdzielacza (12) i pierwszej części (48).
20. 20. Inhalator według zastrz. 19, znamienny tym, że przez drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) jest wprowadzane do komory powietrznej (58) od 10% do 40% powietrza.
21. 21. Inhalator według zastrz. 20, znamienny tym, że przez drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) jest wprowadzane do komory powietrznej (58) od 20% do 35% powietrza.
22. 22. Inhalator według zastrz. 21, znamienny tym, że przez drugie wloty (66, 67, 68, 69, 100) jest wprowadzane do komory powietrznej (58) od 25% do 30% powietrza.