PL192135B1

PL192135B1 - Sposób ulepszenia magnetycznych właściwości arkuszy elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej poprzez obróbkę laserową

Info

Publication number: PL192135B1
Application number: PL351738A
Authority: PL
Inventors: Gabor Ban
Original assignee: Acciai Speciali Terni Spa
Priority date: 1999-05-26
Filing date: 2000-05-19
Publication date: 2006-09-29
Also published as: CN1352700A; BR0010715A; PL351738A1; RU2238340C2; CZ20014215A3; KR100658197B1; JP2003500541A; DE60004244T2; IT1306157B1; SK16882001A3; EP1200636A1; US6666929B1; SK285746B6; EP1200636B1; KR20020030271A; AU5524900A; WO2000073517A1; DE60004244D1; ITRM990334A1; CZ298905B6

Abstract

1. Sposób ulepszenia magnetycznych wlasciwosci arkuszy elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej poprzez obróbke laserowa, w której teksturowany arkusz stali krzemowej po przepro- wadzonym drugim koncowym krystalizacyjnym wyzarzaniu i majacy standardowe koncowe war- stwy, poddaje sie dzialaniu ciaglej emisji laserowej o dlugosci fali wynoszacej 10,46 µm, nieprze- rwanie skanujac poruszajacy sie arkusz w kierunku poprzecznym do kierunku przesuwania sie tego arkusza, znamienny tym, ze wczesniej ustalone parametry procesu to jest: specyficzna energia promieniowania, czas przebywania oraz odleglosc miedzy dwoma kolejnymi przejsciami wiazki laserowej przez arkusz stalowy sa na biezaco i ciagle dopasowywane, odpowiednio w zakresie od 0,1 i 25 mJ/mm 2 , 1 x 10 -6 s i 1 x 10 -2 s, oraz miedzy 2 i 12 mm, w celu optymalnego polepszenia co najmniej jednej z magnetycznych wlasciwosci arkusza to jest: strat indukcji i rdzenia, mierzonych w sposób ciagly przed i po dzialaniu wiazka laserowa, tak aby nie uszkodzic wyzej wymienionych warstw. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób ulepszenia magnetycznych właściwości arkuszy elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej poprzez obróbkę laserową, a zwłaszcza wynalazek dotyczy napromieniowywania arkuszy stalowych po końcowym wyżarzeniu, wcelu poprawienia właściwości indukcyjnych, magnetostrykcji, zmniejszenia strat, w porównaniu z nienapromieniowywanymi arkuszami stalowymi.

Arkusze elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej stosuje się do produkcji rdzeni transformatorów i przy tym właśnie zastosowaniu jedną z najbardziej analizowanych magnetycznych właściwości materiału, zwłaszcza po kryzysie ropy naftowej w latach siedemdziesiątych i ostatnim wzrostem zainteresowania oszczędzaniem energii, są tak zwane straty rdzenia, lub straty dotyczące wielkości utraty energii podczas pracy transformatora. Straty wyrażone są w watt/kg wagi rdzenia i zależą od kilku czynników, a przede wszystkim od ruchów magnetycznych ścian domenowych, zdefiniowanych jako obszary w materiale, gdzie elektrony odpowiedzialne za ferromagnetyzm mają równoległe spiny i w związku ztym moment magnetyczny nie jest zerowy. Moment magnetyczny w magnetycznych, arkuszach stali krzemowej w pojedynczej domenie jest skierowany w kierunkach łatwej magnetyzacji, to znaczy zgodnie z kierunkami krystalograficznymi <100>. Ściany domenowe są obszarami między przylegającymi domenami, przez które rotuje moment magnetyczny i opisywany jest za pomocą wartości tej rotacji, czyli są to ściany 180° i nie 180° (w tym materiale 90°). W stanie odmagnesowanym, suma wektorowa momentów magnetycznych wynosi zero. Poniżej zewnętrznego pola ma miejsce początkowa magnetyzacja spowodowana ruchem ścian domeny. Te które są zorientowane do pola o mniejszym zapotrzebowaniu energii zużywają mniej energii kosztem innych domen w wyniku ruchu poprzecznego ich ścian przy 180°. Większa ruchliwość ścian powoduje łatwiejszą magnetyzację i w związku ztym ruch ścian wymaga mniejszej energii. Zapotrzebowanie energii związane z ruchem ścian przy 180° jest wynikiem siły napięcia powstałej przez ruch ścian w kierunku przeciwnym do tego ruchu.

Stwierdzono, że składnik strat jest proporcjonalny do stosunku pomiędzy odległością między ścianami 180° a grubością arkusza stalowego. Ponadto, wykazano, że straty zależą od rozmiaru ziaren w arkuszu stalowym i orientacji sieci krystalicznej ziaren w odniesieniu do powierzchni arkusza stalowego.

W związku ztym, wybiera się wysoko teksturowane arkusze stali krzemowej, o zadanych rozmiarach ziaren i małej grubości. Wysiłek jaki włożono dotychczas przyniósł wspaniałe rezultaty, których nie można już więcej udoskonalić w sposób rozsądny z produkcyjnego punktu widzenia. Wykryto, że optymalny rozmiar ziaren wynosi około 4mm, mając na uwadze grubość arkuszy stalowych. Obniżanie poniżej pewnych wartości jest niekorzystne zarówno ze względu na koszty tych procesów jak i ponieważ stosunek (zwany „czynnikiem przestrzeni”) pomiędzy objętością arkusza stalowego i jednego z koniecznych pokryć izolacyjnych maleje, dlatego też tylko odpowiednia część rdzenia będzie mogła być zajęta przez pokrycie izolacyjne.

W związku ztym, inne czynniki mające wpływ na straty rdzenia wzięto pod uwagę, a przede wszystkim te mające związek z rozmiarami domen magnetycznych.

Po pierwsze stwierdzono, że doprowadzanie napięcia do arkuszy stalowych wywołuje anizotropię w płaszczyźnie arkusza stalowego, która przy typowej strukturze tych materiałów (tekstura Goss) powoduje wzrost różnicy pomiędzy energetycznym namagnesowaniem i kierunkiem krystalograficznym <100> równoległym do kierunku walcowania i kierunkiem krystalograficznym <011> prostopadłym do kierunku walcowania. W związku ztym, różnica pomiędzy energią magnetostatyczną i energią ścian domenowych zmienia się na koszt energii ścian, awięc powoduje formowanie się dużej liczby ścian, które stają cieńsze i są bliżej siebie. W ten sposób rozsądnie obniża się udział prądów wirowych w stosunku do całkowitej wartości strat. Celem ulepszenia wynaleziono naprężające warstwy izolacyjne.

Od 1924 roku sugerowano, że takie naprężenia można uzyskać poprzez wywołanie miejscowego mikronaprężania dociskowego. Biorąc pod uwagę taki punkt rozumowania, proponowano aby arkusz stalowy poddać działaniu śrutownicy lub frezarki z wiertłami, brzeszczotami lub walcami z wybraniami. Sposoby te jednak pomimo efektywności i zapewniające wytrzymałość podczas obróbki cieplnej w wysokich temperaturach, miały wady związane z zastosowaniem ich z produkcyjnego punktu widzenia i niszczyły warstwę izolacyjną arkusza stalowego, powodując szybkie jej korodowanie i potrzebę zastosowania innej warstwy izolacyjnej oraz formowanie rąbków i wybrań w metalu na krawędziach

PL 192 135 B1 frezowania lub matrycy, powodując spadek wielkości przestrzeni rdzenia i tym samym robiąc o wiele częściej zwarcia. Następny krok związany był z traktowaniem powierzchni arkuszy stalowych zagęszczonymi pulsami energetycznymi w postaci wiązki laserowej, elektronowej, plazmy i podobnych.

Artykuł, J.W. Schoena i A.L. von Hollena dla „1986 ASM Material Week Conference” z 4-9 października 1986 w Orlando, Floryda, p.t. „Domain refinement of oriented electrical steel: from early beginning to an emerged technology”, jasno opisuje wszystkie wyniki powołując się na pierwsze badania wtym przedmiocie, zwłaszcza w odniesieniu do traktowania laserem. Figury 7 i9 oraz odniesienia wtym tekście opisują że ulepszenia uzyskane poprzez udoskonalenie domen magnetycznych mogą być związane ze stanem magnetostrykcji po działaniu lasera, ponieważ pomiar ilościowy na części ścian nie 180°, wykazuje zmianę magnetostrykcji w obszarach poddanych działaniu lasera. Najlepsze wyniki udoskonalenia domen uzyskuje się przy wzroście magnetostrykcji. Podobna sytuacja opisana jest w innych dokumentach, na przykład europejski patent nr 87587 z pierwszeństwem z25 stycznia 1980 roku, opisuje sposób napromieniowywania elektromagnetycznego arkusza stalowego za pomocą wiązki laserowej. Wynalazek dotyczy umieszczenia na arkuszu stalowym ciekłego czynnika pokrywającego po działaniu laserem i wyżarzaniu tego pokrycia w temperaturze nie większej niż 600°C. Ograniczenie temperatury jest spowodowane tym, że zmniejszenie strat związane z działaniem lasera całkowicie zanika w temperaturach wyższych niż 500-600°C. Patent ten opisuje, że efekt działania lasera nie tylko zmniejsza straty, ale polepsza także magnetostrykcję, chociaż wtym względzie, nie podano przekonywujących wyników. Jedynie tabela 1, gdzie podano wartości magnetostrykcji, pokazuje że pomiary dotyczące magnetostrykcji są wyrażone jako wahania pomiarów pod obciążeniem mechanicznym 17 kg. W związku tym, należy wskazać, co jest powszechnie znane, że trakcja mechaniczna polepsza magnetostrykcję. Ponadto, z przedstawionych danych można zauważyć, że wyniki uzyskane według wynalazku są niższe jeżeli chodzi o magnetostrykcję, od tych uzyskanych poprzez proste zastosowanie ostatecznej warstwy izolacyjnej bez działania laserem. W związku z tym, jedyną zaletą działania lasera jest zmniejszenie wartości całkowitych strat rdzenia.

Europejskie zgłoszenia patentowe nr 8,385 i 100,638 jak i brytyjskie zgłoszenie patentowe opisują procesy działania lasera na elektryczny arkusz stalowy, w których przy wybranych parametrach procesu wybiera się prawidłową wartość specyficznej energii promieniowania i stosuje w procesie obróbki laserowej. Zgłoszenia opisują zmniejszenie strat rdzenia, podczas gdy przenikliwość zostaje niezmieniona a nawet jest niższa. Zgłoszenia nie przedstawiają wyników dotyczących innych końcowych właściwości, na przykład magnetostrykcji.

Europejskie zgłoszenie patentowe nr 611,829 zgłoszone 24 sierpnia 1994 roku dotyczy traktowania wiązką elektronową powierzchni elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej, wcelu uzyskania produktu (rdzenia transformatora), posiadającego ulepszone właściwości związane z kształtem i emisją akustyczną. Wynalazek dotyczy tego, że arkusz stalowy pokryty ostateczną warstwą izolacyjną napromieniowuje się wiązką elektronową, skierowaną na arkusz stalowy w linii zygzakowatej wsposób ciągły lub nieciągły, tak aby ślady wiązki elektronowej odpowiadały szczytom linii zygzakowatej. W sposobie tym, ulepszenia dotyczą jedynie zmniejszenia strat, a wartości magnetostrykcji (siła wzbudzenia i poziom hałasu) są porównywalne do wartości otrzymanych w nietraktowanych arkuszach i są one większe tylko dla arkuszy napromieniowywanych liniową wiązką elektronową. Dalsze wady związane z zastosowaniem wiązki elektronowej dotyczą tego, że konieczne jest działanie pod wysoką próżnią, co jest kosztowne i trudne do uzyskania w fabrykach, gdzie stosuje się ciągłe napromieniowywanie. Ostatecznie, należy podkreślić, że najlepsze wyniki otrzymano przy temperaturze działania na arkusz pomiędzy 600°C a 800°C, który poddaje się działaniu wiązki elektronowej, w których to temperaturach, co jest znane, korzyści związane z powstałymi w wyniku działania mikronapięcia są utracone. W związku ztym, uzyskane ulepszenia głównie wynikają z efektu napięciowego końcowej warstwy izolacyjnej, która lepiej przylega do arkusza stalowego dzięki wydrążonym przez wiązkę elektronową rowkom w szklanej powłoce. Znane działanie lasera lub wiązki elektronowej na teksturowane arkusze stali krzemowej może powodować zmniejszenie ogólnych strat, podczas gdy wyniki związane magnetostrykcją i hałasem można porównywać najlepiej do tych uzyskanych w znanych sposobach traktowania, bez napromieniowywania powierzchni. Ponadto, należy wziąć pod uwagę to, że fabryki wykorzystujące lasery i wiązki elektronowe ponoszą bardzo wysokie koszty kapitałowe i produkcyjne inie mogą być one w żaden sposób uzasadnione wyłącznie zmniejszeniem strat.

Celem niniejszego wynalazku jest traktowanie laserem magnetycznych, teksturowanych arkuszy stalowych, tak aby w dużej mierze zmniejszyć wartości strat rdzenia, polepszyć magnetostrykcję i indukcję mierzoną przy wartościach 800 A/m (dalej na B800).

PL 192 135 B1

Ponadto wynalazek dotyczy sposobu traktowania laserem w taki sposób aby nie uszkodzić izolacyjnej warstwy arkusza stalowego.

Wynalazek dodatkowo ma na celu zmniejszenie dotychczasowych dodatkowych kosztów związanych z ostateczną warstwą izolacyjną arkusza stalowego po działaniu lasera.

Przedmiotem wynalazku jest sposób w którym teksturowany arkusz stali krzemowej, po przeprowadzonym drugim końcowym krystalizacyjnym wyżarzeniu oraz z warstwą izolacyjną, poddaje się działaniu ciągłej wiązki laserowej, na przykład emisji CO2 o długości fali wynoszącej 10, 46 mm, nieprzerwanie skanując poruszający się arkusz w kierunku poprzecznym do kierunku poruszania się tego arkusza. Sposób charakteryzuje się tym, że wcześniej ustalone parametry procesu (to jest specyficzna energia promieniowania, czas przebywania oraz odległość między dwoma kolejnymi przejściami wiązki laserowej przez arkusz stalowy) są na bieżąco i ciągle dopasowywane, odpowiednio w zakresie 0,1 i 25 mJ/mm², 1 x 10^-6 si1 x 10^-2 s, i między 2 i 12 mm, w celu zmniejszenia co najmniej jednej z magnetycznych właściwości arkusza, wybranej spośród strat indukcji i rdzenia, ciągle mierzonych przed ipo działaniu wiązki laserowej i nie uszkodzenia szklanej warstwy izolacyjnej.

W tym zakresie, czas przebywania oznacza czas trwania napromieniowania wiązką laserową specyficznej powierzchni arkusza; czas przebywania jest funkcją szybkości ruchu arkusza, szybkości skanującej wiązki laserowej i poprzecznych wymiarów wiązki laserowej. Specyficzna energia promieniowania korzystnie zawiera się pomiędzy 2 i8 mJ/mm² i najkorzystniej między 3 i5 mJ/mm². Czas przebywania, korzystnie powinien zawierać się między 1x 10^-5 si1 x 10^-3 s i dokładniej między 1i8 x10^-4 s.

Odległość pomiędzy dwiema kolejnymi liniami korzystnie utrzymuje się między 3.5 i 8 mm w zależności od średniego rozmiaru ziarna; w przeprowadzonych badaniach doskonałe wyniki otrzymano przy odległości między dwiema kolejnymi liniami o 10-20% niższej niż średni rozmiar ziarna zmierzony w kierunku walcowania arkusza. Inny bardzo ważny czynnik to szybkość skanująca wiązki laserowej na powierzchni arkusza, która zależy od innych parametrów: takich jak szybkość translacyjna arkusza stalowego w linii iod odległości pośród linii wyrytej; awięc w różnych fabrykach parametr ten może mieć inną wartość, utrzymując optymalne wartości uzyskanych właściwości magnetycznych; w badaniach wykonanych w laboratorium, doskonałe wyniki otrzymano przy prędkości skanowania mieszczącej się między 800 a 10.000 m/min; w fabryce przemysłowej wartości często stosowane mieszczą się między 1500 a 6000 m/min.

Poprzeczne wymiary wiązki laserowej lub długość plamki, od której zależy czas przebywania mieszczą między 1 i60 mm, korzystnie między 5 i50 mm, najczęściej między 7 i40 mm. Ponieważ ruch skanujący wiązki laserowej jest wytwarzany poprzez rotację lustra poligonalnego przesyłającego wiązkę do lustra parabolicznego, z którego ostatecznie przechodzi na arkusz, parametry procesu zależą również od szybkości rotacji lustra poligonalnego. Według wynalazku szybkość rotacji jest między 100 i 10.000 rotacji/min, korzystnie między 600 i 6.000 rotacji/min. Parametry procesu można optymalizować wcelu zmniejszenia strat, polepszenia magnetostrykcji i uzyskania poprawy magnetycznych wartości przenikalności. Ponieważ nie istnieją standardowe metody pomiaru magnetostrykcji, pomiary zastosowane wtym wynalazku przeprowadzono według metody opisanej przez G. Bana iF. Janosi w „Measuring system and evaluation method of DC andAC magnetostriction behaviour to investigate 3.2% SiFe G.O. electrical steels”, konferencja dotycząca miękkich materiałów magnetycznych, SMM'12 Konferencja. Proc. Journal of Magn. i Magn. Mat. Tom 160, (1996), strony 167-170.

Niniejszy wynalazek opisano poniżej szczegółowo na przykładach, nie zawężających przedmiotu wynalazku.

P rzy k ład 1

Arkusz mający 3,2% wagowych Si, powszechnie używanego do produkcji arkuszy stalowych o wysokich właściwościach magnetycznych, wyprodukowano i przekształcono według znanych sposobów na arkusze stalowe o grubości 0,27 mm, pokryto zwykłym separatorem wyżarzania zawierającym MgO i wyżarzono w piecu komorowym.

PL 192 135 B1

Po końcowej obróbce otrzymano produkt mający następujące właściwości magnetyczne:

P (1,5T)	P (1,7T)	B800	^l(p-p)	^l(p-p)
(W/kg)	(W/kg)	(mT)	(1,7T)	(1,9T)
0,71	0,94	1925	2,73 10^-7	8,48 10^-7

Arkusze pokryte powłoką szklaną i warstwą izolacyjną (jeden dla badania tradycyjnego i trzy dla badania według niniejszego wynalazku) napromieniowywano wiązką laserową w następujących warunkach:

Sposób napromieniowywania	Specyficzna energia promieniowania (mJ/mm²)	Siła (W)	Odległość między liniami (mm)	Szybkość skanowania (m/min.)	Czas przebywania s 10^-4
Tradycyjny	5,80	1800	5,0	4000	3,30
Według wynalazku	A	2,49	600	4,8	3012	4,38
	B	3,32	600	4,8	3012	4,38
	C	4,15	600	4,8	3012	4,38
	D	30	600	4,8	3012	4,38
	E	0,1	600	4,8	3012	4,38
	F	35	600	4,8	3012	4,38

Na uzyskanych materiałach zmierzono właściwości magnetyczne, podatność na rdzę w obszarach napromieniowywanych (wyrażonych wcm zoksydowanych na metr śladu), widoczność śladów wiązki laserowej na arkuszu stalowym (wyrażonej jako stosunek między widoczną długością i długością śladu) i magnetostrykcję l(p-p) (jako maksymalne odchylenie od długości arkusza). Zmierzone wartości podano w tabeli 2.

Tabel a 2

	Metoda tradycyjna	Metoda według wynalazku
A	B	C	D	E	F
ΔΑ^δΈ^	11,19	5,8	10,5	11,3	10,6	0,8	11,2
	12,74	7,4	10,1	10,8	10,9	0,7	12,7
ΔB8oo mT	-7	7	2	0	-3	-1	-7
l(p-p)(1,7T)10^-7	4,38	4,09	2,02	2,32	5,15	4,65	4,39
l(p-p)(1,9T) 10 '	8,58	5,15	5,76	7,37	10,6	4,80	8,59
Korozja w 1% Nacl	100	8	0	0	60	0	100
Widoczność śladów w %	1	0	0	0,5	0,75	0	1

P r zyk ł a d 2

Arkusz również poddano działaniu lasera przy zmianie czasu przebywania. Wyniki badań podano w tabeli 3. Jest tu widoczna duża zależność czasu przebywania od magnetycznych właściwości ostatecznego produktu, a zwłaszcza polepszenie wszystkich właściwości magnetycznych. Dla arkuszy G i H czas przebywania ma z góry ustalone wartości, natomiast w fabryce nie ma możliwości dopasowania wjak najlepszy sposób innych parametrów takich jak rodzaj arkusza i szybkości skanowania wiązki laserowej. Dobre wyniki dla wszystkich właściwości magnetycznych otrzymano dla arkuszy Ii J.

PL 192 135 B1

Ostatecznie, dla arkuszy Ki L, pomimo, że otrzymano zerowe wartości widoczności śladów i korozji, to zanotowano także niewielkie i negatywne wartości strat, negatywne wyniki związane z przenikliwością i za wysokie wartości magnetostrykcji.

Tabel a 3

	Próbka
G	H	I	J	K	L
Czas przebywania (s)	4,04 10^-5	9,71 10^-5	5,93 10^-4	1,02 10^-3	2,74 10^-3	3,56 10^-3
ΔΡ % (1,5T)	9,7	7,0	5,1	5,1	0,5	1,3
ΔΡ % (1,7T)	12,3	11,2	7,9	7,9	0,9	-0,1
ΔΒ800	10,4	5,6	2,6	2,6	-3,4	-9,4
1(p-p) (1,7T)	2,8	2,0	2,7	2,7	7,1	9,0
¹(p-p)⁽¹,^9T)	8,6	6,6	7,8	7,8	11,4	16,6
Widoczność śladów	1	0	0	0	0	0
Korozja w 1% Nacl	100	20	0	0	0	0

P r zyk ł a d 3

Na arkusz podziałano tak samo jak w przykładzie 1 i poddano dalszej obróbce zmieniając odległość pomiędzy śladami. Średni rozmiar ziaren w arkuszu w kierunku walcowania wynosił 8,53 mm z 30% odchyleniem. Otrzymane wyniki podano w tabeli 4. Również w tym przypadku zauważono, że dopuszczalne wartości otrzymano w obszarach badanych mieszczące się granicach zadanych dla parametrów procesu (z wyjątkiem magnetostrykcji o wartościach minimalnych dla próbek P i Q) i optymalne wartości uzyskano przy odległości między liniami zawartymi między 7 i 8 mm, to jest o 8-18% mniejszej niż średnia wielkość ziarna.

Tabel a 4

	Próbka
M	N	O	P	Q	R	S	T
Odległość między śladami (mm)	4	5	6	7	8	9	11	13
ΔP (1,5T)%	12,6	12,8	11,9	13,0	16,4	13,2	9,3	11,1
ΔP (1,7T)%	13,5	11,4	11,8	14,5	14,1	12,0	8,9	10,0
ΔB800	3,2	3,7	4,8	8,1	9,4	3,1	5,0	5,3
1(p-p) (1,7T)10 ⁷	8,6	7,0	5,0	3,2	2,2	11,0	10,0	9,0
1(p-p)(1,9T) 10 '	13,3	12,0	9,2	5,4	4,8	14,0	14,1	13,2
Widoczność śladów	0	0	0	0	0	0	0	0
Korozja w 1% Nacl	0	0	0	0	0	0	0	0

P r zyk ł a d 4

Magnetostrykcję, mierzono sposobem według wynalazku przed i po obróbce laserowej na arkuszu stalowym O,o polu polaryzacji zawartym między 0.8i 1,9T. Otrzymane wyniki pokazano w tabeli 5.

PL 192 135 B1

T ab el a 5

	Przed obróbką laserową	Po obróbce laserowej
Polaryzacja, T	Magnetostrykcja l(p-p) 10^-7
0,80	1,7	1,4
1,00	2,3	1,9
1,20	3,5	2,3
1,30	4,2	2,2
1,40	4,6	2,6
1,50	5,2	3,0
1,60	6,0	3,0
1,65	6,5	3,1
1,70	7,0	3,2
1,75	7,6	3,6
1,80	7,9	4,1
1,85	8,2	5,0
1,90	11,6	8,4
1,95	12,3	10,4

Zastrzeżenia patentowe

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób ulepszenia magnetycznych właściwości arkuszy elektrycznej, teksturowanej stali krzemowej poprzez obróbkę laserową, w której teksturowany arkusz stali krzemowej po przeprowadzonym drugim końcowym krystalizacyjnym wyżarzaniu i mający standardowe końcowe warstwy, poddaje się działaniu ciągłej emisji laserowej o długości fali wynoszącej 10,46 mm, nieprzerwanie skanując poruszający się arkusz w kierunku poprzecznym do kierunku przesuwania się tego arkusza, znamienny tym, że wcześniej ustalone parametry procesu to jest: specyficzna energia promieniowania, czas przebywania oraz odległość między dwoma kolejnymi przejściami wiązki laserowej przez arkusz stalowy są na bieżąco i ciągle dopasowywane, odpowiednio w zakresie od 0,1 i 25 mJ/mm², 1 x 10^-6s i 1 x 10^-2s, oraz między 2i 12 mm, w celu optymalnego polepszenia co najmniej jednej zmagnetycznych właściwości arkusza to jest: strat indukcji i rdzenia, mierzonych w sposób ciągły przed i po działaniu wiązką laserową, tak aby nie uszkodzić wyżej wymienionych warstw.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że specyficzna energia promieniowania jest zawarta pomiędzy 2i 8 mJ/mm².
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że specyficzna energia promieniowania jest zawarta pomiędzy 3i 5 mJ/mm².
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że czas przebywania mieści się między 1x10^-5 s i 1x10^-3 s.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że czas przebywania mieści się korzystnie między 1 i 8x10^-4 s.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że odległość pomiędzy dwiema kolejnymi przejściami korzystnie utrzymuje się między 3.5i 8mm.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że odległość między dwiema kolejnymi przejściami utrzymuje się przy wartości o 10-20% niższej niż średni rozmiar ziarna.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że szybkość skanująca wiązki laserowej na powierzchni arkusza mieści się między 800 a 10.000 m/min.

PL 192 135 B1
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że szybkość skanowania mieści się korzystnie między 1500 a 6000 m/min.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że poprzeczne wymiary wiązki laserowej lub długość plamki mieszczą między 1i 60mm.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że poprzeczne wymiary wiązki laserowej mieszczą się między 5i 50 mm, korzystnie między 7i 40mm.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że szybkość rotacji lustra lasera optycznego mieści się między 100i 10.000 rotacji/min.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że szybkość rotacji lustra mieści się korzystnie między 600 i 6.000 rotacji/min.