PL192187B1 - Przyrząd do kontroli przezroczystych elementów własnego oka - Google Patents

Abstract

1. Przyrząd do kontroli przezroczystych elementów własnego oka, wyposażony w przesłonę z uchwytem, znamienny tym, że w centralnej części przesłona (2) jest zaopatrzona w quasi punktowe źródło światła w postaci końcówki III światłowodu (1), którego drugi koniec jest oświetlony przez wewnętrzne źródło światła (8) zasilane z ogniwa (3).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do kontroli przezroczystych elementów własnego oka, mający zastosowanie do rozpoznawania zmian w obrębie gałki ocznej, zwłaszcza rogówki i soczewki oraz ciała szklistego, poprzez obserwację od wewnętrznej strony oka.

Znane są przyrządy optyczne, wykorzystywane do kontroli i badania oka ludzkiego, za pomocą których oko poddawane jest obserwacji z zewnątrz, na przykład przez lekarza okulistę. Dotyczy to zarówno przedniej części oka jak i dna oka. Ze względów praktycznych oraz z uwagi na wysokie koszty badania takimi przyrządami są wykonywane zwykle dopiero wtedy, gdy pacjent spostrzega w sposób wyraźny pogorszenie jakości widzenia lub odczuwa inne dolegliwości związane z oczami, na przykład bóle oczu.

Znany jest z opisu polskiego zgłoszenia wzoru użytkowego nr W. 110 171 przyrząd, który umożliwia samodzielną kontrolę stanu oka metodą obserwacji od strony wnętrza oka. Przyrząd ten stanowi przesłonę w postaci nieprzeźroczystej płytki zaopatrzonej w mały otwór o średnicy mniejszej niż 0,5 mm. Po przyłożeniu przyrządu blisko oka, do jego wnętrza przedostaje się tylko ta część światła zewnętrznego, która przechodzi przez ten mały otwór. Umożliwia to obserwację elementów oka od jego wnętrza. Przyrząd ten jest bardzo prosty, jednak możliwość użycia go i wynik obserwacji zależy od warunków zewnętrznych, głównie od jasności tła. Ponadto mały otwór może być łatwo zanieczyszczony a jego oczyszczenie może doprowadzić do jego uszkodzenia.

Tych wad nie ma przyrząd według wynalazku, gdyż nie posiada żadnego otworu. Przyrząd według wynalazku, wyposażony w przesłonę z uchwytem, charakteryzuje się tym, że w centralnej części przesłona zaopatrzona jest w quasi punktowe źródło światła w postaci końcówki światłowodu, którego drugi koniec jest oświetlony przez wewnętrzne źródło światła zasilane z ogniwa.

W korzystnym wykonaniu przyrządu końcówka światłowodu ma powierzchnię poniżej 0,2 mm², a wewnętrzne źródło światła jest umieszczone na przedłużeniu osi optycznej światłowodu i wraz z ogniwem zamocowane w obudowie stanowiącej uchwyt przesłony. Wewnętrzne źródło światła jest połączone z ogniwem poprzez potencjometr do regulacji jasności światła. Pomiędzy wewnętrznym źródłem światła a światłowodem znajduje się soczewka skupiająca oraz filtr optyczny, korzystnie wielobarwny.

Przyrząd według wynalazku ma prostą konstrukcję i nie jest uzależniony od oświetlenia zewnętrznego. Wyposażenie przyrządu w prosty układ optyczny złożony z diody lub małej żarówki zasilanej z wewnętrznego źródła prądu umożliwia korzystanie z przyrządu w każdym miejscu i w każdej chwili, a możliwość indywidualnego ustawienia parametrów źródła światła, takich jak barwa i jasność, zapewnia uzyskanie optymalnych warunków obserwacji stanu i zmian chorobowych oka.

Wynalazek objaśniony jest w przykładzie wykonania na załączonym rysunku przedstawiającym widok przyrządu w przekroju podłużnym.

Przyrząd składa się z uchwytu w postaci obudowy 4 oraz z przesłony 2 wykonanej z nieprzezroczystego materiału, z osadzoną w2ej środku końcówką 1 światłowodu 5, o średnicy rdzenia około 0,2 mm i powierzchni około 0,03 mm2. Wymiary przesłony 2 są tak dobrane, aby było można ustawić ją w oczodole blisko rogówki. Drugi koniec światłowodu 5, umieszczony jest w osi układu optycznego złożonego z soczewki skupiającej 7 i wewnętrznego źródła światła 8 w postaci żarówki lub diody. Pomiędzy soczewką skupiającą 7 a światłowodem 5, znajduje się wielobarwny filtr optyczny 6. Wewnętrzne źródło światła 8 połączone jest z ogniwem 3 poprzez potencjometr 9 z pokrętłem 10.

Trzymając przyrząd za uchwyt przesłonę 2 umieszcza się w oczodole tak, aby końcówka 1, która stanowi quasi punktowe źródło światła, znalazła się pomiędzy rogówką a ogniskiem przedmiotowym oka, a wiązka światła przechodząca przez światłowód 5 znalazła się na osi optycznej oka. W praktyce przesłona 2 powinna stykać się z powiekami, izolując przy tym oko od rozproszonego światła zewnętrznego. Promienie światła ze świecącej końcówki 1 światłowodu 1 przechodzące przez przednią część oka załamują się na jego kolejnych elementach natrafiając przy tym na niejednorodności w strukturze oka, którymi są zwykle zmiany wywołane chorobą. Obserwacja oka jest możliwa dzięki temu, że świecąca końcówka 1 i przednia część oka staje się swoistym projektorem rzutującym na siatkówkę obraz struktur chorobowych. Im źródło światła jest bliżej rogówki, tym większą „widzi się” źrenicę. Należy zaznaczyć, że słowo „obraz” jest tu użyte w znaczeniu potocznym, gdyż obraz ten nie stanowi odwzorowania, w sensie optyki geometrycznej, powstającego na przykład na matówce aparatu fotograficznego czy na siatkówce oka przy oglądaniu świata zewnętrznego. Niemniej stosujący przyrząd ma wrażenie, że widzi swoje oko od wewnątrz, co w gruncie rzeczy jest interpretacją prawidłową.

PL 192 187 B1

Dzięki możliwości zmiany intensywności i długości fali światła można uzyskać optymalne warunki obserwacji własnego oka. Możliwe jest także zwiększenie ilości zamocowanych w przesłonie końcówek światłowodu postrzeganych jako punktowe źródła światła tak, aby odległość między nimi nie przekraczała średnicy źrenicy, jednak wówczas ilość widocznych przez obserwatora obrazów zwiększy się. W przypadku trzech punktowych źródeł światła o różnych średnicach w zakresie od 0,1 do 0,2 mm, widoczne są trzy sąsiadujące z sobą obrazy o różnej jasności, z których każdy ograniczony jest konturem źrenicy. Pozwala to na bardziej efektywną ocenę zmian, poprzez porównanie tych obrazów między sobą.

Claims (6)

1. Przyrząd do kontroli przezroczystych elementów własnego oka, wyposażony w przesłonę z uchwytem, znamienny tym, że w centralnej części przesłona (2) jest zaopatrzona w quasi punktowe źródło światła w postaci końcówki III światłowodu (1), którego drugi koniec jest oświetlony przez wewnętrzne źródło światła (8) zasilane z ogniwa (3).

2. Prz^z^rz^i^dwe^c^łLKj zasttz. 1, znamien ny tym, że końcówka ((1 światłowodu (5) ma pc^wi^rr^c^i^nię poniżej 0,2 mm².

3. Przyrząd według zas^z. , znam ienny t^r^, że źródło światta (8) (ess czone na przedłużeniu osi optycznej światłowodu (5) i wraz z ogniwem (3) jest zamocowane w obudowie (4) stanowiącej uchwyt przesłony (2).

4. Przyreądwedług zas^z. 1, znam ienny tym, że wewnęfrzne źródłoświattalS) ( ess połączone z ogniwem (3) poprzez potencjometr (9).

5. Przyrząd według 1, znamien ny tym, że pomiędzy wewnęttznym źródłem ś\w^tłLt (8) a światłowodem (5) znajduje się soczewka skupiająca (7).

6. Przyrząd według zasUz. 1, znamien ny tym, że pomiędzy wewnęttznym źródłem ś\w^tłLt (8) a światłowodem (5) znajduje się filtr optyczny (6), korzystnie wielobarwny.