PL192782B1 - Krzesło z siedzeniem i oparciem - Google Patents

Abstract

1. Krzeslo z siedzeniem i oparciem, odchylajacymi sie w sposób synchronizowany, zawierajace: strukture podsta- wowa, strukture nosna siedzenia zamontowana przegubo- wo do struktury podstawowej, wokól pierwszej osi po- przecznej, strukture nosna oparcia zamontowana przegu- bowo do struktury podstawowej, wokól drugiej osi, równo- leglej do pierwszej osi, elementy laczace przegubowo, synchronizujace ruch odchylania siedzenia i oparcia, ele- menty elastyczne dociskajace siedzenie i oparcie do polo- zenia odchylenia do przodu i opierajace sie odchyleniu do tylu siedzenia i oparcia, elementy selektywnie zatrzymujace ruch odchylenia do przodu siedzenia i oparcia w normal- nym polozeniu siedzenia i w polozeniu odchylenia do przo- du, elementy unieruchamiajace siedzenie i oparcie, w co najmniej jednym polozeniu pracy, znamienne tym, ze zawiera pare czlonów zatrzymujacych (54, 56) przy- mocowana nieruchomo do struktury nosnej siedzenia (18) lub struktury nosnej oparcia (20) i wspólpracujaca z od- powiednimi czlonami unieruchamiajacymi (68', 68") wy- chodzacymi ze struktury podstawowej (14), umocowane slizgowo niezaleznie od siebie w kierunku równoleglym do osi odchylania (24) tych czlonów zatrzymujacych (54, 56) pomiedzy polozeniem spoczynkowym i polozeniem pracy. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest krzesło z siedzeniem i oparciem odchylanymi w sposób synchronizowany.

Znane jest krzesło z siedzeniem i oparciem, które odchylają się w sposób synchronizowany. Takie krzesło zawiera strukturę podstawową, strukturę nośną siedzenia zamontowaną przegubowo do struktury podstawowej, wokół pierwszej osi poprzecznej. Do struktury podstawowej jest zamontowana przegubowo wokół drugiej osi równoległej do pierwszej osi struktura nośna oparcia. Elementy łączące przegubowo, synchronizują ruch odchylania siedzenia i oparcia, a elementy elastyczne dociskają siedzenie i oparcie do położenia odchylenia do przodu i opierają się odchyleniu do tyłu siedzenia i oparcia. Krzesło zawiera również elementy, które selektywnie zatrzymują ruch odchylenia do przodu siedzenia i oparcia w normalnym położeniu siedzenia i w położeniu odchylenia do przodu, oraz elementy, które unieruchamiają siedzenie i oparcie, w co najmniej jednym położeniu pracy.

Celem wynalazku jest opracowanie krzesła z siedzeniem i oparciem o prostej zwartej budowie.

Krzesło z siedzeniem i oparciem, odchylającymi się w sposób synchronizowany, zawierające: strukturę podstawową, strukturę nośną siedzenia zamontowaną przegubowo do struktury podstawowej, wokół pierwszej osi poprzecznej, strukturę nośną oparcia zamontowaną przegubowo do struktury podstawowej, wokół drugiej osi, równoległej do pierwszej osi, elementy łączące przegubowo, synchronizujące ruch odchylania siedzenia i oparcia, elementy elastyczne dociskające siedzenie i oparcie do położenia odchylenia do przodu i opierające się odchyleniu do tyłu siedzenia i oparcia, elementy selektywnie zatrzymujące ruch odchylenia do przodu siedzenia i oparcia w normalnym położeniu siedzenia i w położeniu odchylenia do przodu, elementy unieruchamiające siedzenie i oparcie, w co najmniej jednym położeniu pracy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera parę członów zatrzymujących przymocowaną nieruchomo do struktury nośnej siedzenia lub struktury nośnej oparcia i współpracującą z odpowiednimi członami unieruchamiającymi wychodzącymi ze struktury podstawowej, umocowane ślizgowo niezależnie od siebie w kierunku równoległym do osi odchylania tych członów zatrzymujących pomiędzy położeniem spoczynkowym i położeniem pracy.

Korzystnie, pierwszy z tych członów zatrzymujących odchylenie współpracuje z parą końcowych członów zatrzymujących, przymocowanych do struktury podstawowej określających odpowiednio położenie odchylone do przodu, siedzenia i oparcia i położenie maksymalnego odchylenia do tyłu, pierwszy człon unieruchamiający współpracuje z pierwszym członem zatrzymującym, dla określenia położenia końca ruchu, odpowiadającego położeniu siedzenia i oparcia w pozycji normalnego siedzenia.

Korzystnie, drugi człon zatrzymujący odchylenie ma wiele otworów umieszczonych w tej samej odległości od osi obrotów drugiego członu zatrzymującego, te otwory są tak umieszczone, że poruszają się po torze kołowym, a drugi człon unieruchamiający jest tak ustawiony, że wchodzi w jeden z tych otworów.

Korzystnie, krzesło zawiera parę urządzeń sterujących do manipulacji ręcznej i przemieszczających odpowiednie człony unieruchamiające pomiędzy położeniem pracy, w którym człony unieruchamiające nie współpracują z odpowiednimi członami zatrzymującymi odchylenie i położeniem pracy, w którym człony unieruchamiające są elastycznie dociskane do położenia, w którym sprzęgają się z odpowiednimi członami zatrzymującymi odchylenie.

Korzystnie, struktura nośna zawiera ramę, zawierającą sekcję poprzeczną i dwie sekcje podłużne, sekcja poprzeczna jest zamocowana przegubowo do struktury podstawowej, wokół osi obrotu, a człony zatrzymujące odchylenie są trwale przymocowane do sekcji poprzecznej.

Korzystnie, każde z urządzeń sterujących zawiera korpus odchylający, umieszczony ruchomo pomiędzy dwoma położeniami pracy i element elastyczny, przesuwający związany człon unieruchamiający, pomiędzy położeniem pracy i położeniem spoczynkowym, odpowiednio do położenia kątowego korpusu odchylającego.

Korzystnie, element elastyczny zawiera drążek skrętny ułożony równolegle do osi obrotu struktury nośnej siedzenia.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig.1 przedstawia uproszczony widok z boku krzesła według wynalazku, fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny mechanizmu odchylającego siedzenie i oparcie krzesła według wynalazku, fig. 3 przedstawia widok z boku w większej skali części pokazanej strzałką IIIna fig. 1, fig. 4 i 5 są przekrojami wzdłuż linii IV-IV na fig. 2 w dwóch różnych położeniach pracy, fig. 6 i 7 są przekrojami wzdłuż linii VI-VI na fig. 2 w dwóch różnych położeniach pracy, fig. 8 przedstawia widok perspektywiczny rozłożonego

PL 192 782 B1 zespołu mechanizmu z fig. 2, fig.9 jest przekrojem wzdłuż linii IX-IX z fig. 7, fig. 10 przedstawia widok perspektywiczny w częściowym przekroju i w powiększonej skali części pokazanej przez strzałkę X na fig. 8, fig. 11 i 12 są przekrojami poprzecznymi wzdłuż linii XI-XI i XII-XII na fig. 10, i fig. 13, 14 i 15 są przekrojami poprzecznymi wzdłuż linii XIII-XIII na fig.2 w trzech różnych położeniach pracy.

Figura 1 przedstawia krzesło 10 wyposażone w środkową podporę 11, która może mieć regulowaną wysokość (znanego rodzaju), na wierzchołku której jest umieszczona podstawowa struktura 14. Krzesło 10 zawiera siedzenie 16 i oparcie 18 zamontowane przegubowo do struktury podstawowej 14, na odpowiednich osiach poprzecznych.

W odniesieniu do fig. 3, siedzenie 12 i oparcie 16 opierają się na odpowiednich strukturach nośnych 18, 20, które są zamontowane przegubowo do struktury podstawowej 14, na odpowiednich osiach 22, 24, które są równoległe do siebie i tworzą kąt prosty z płaszczyzną rysunku z fig. 3.

W odniesieniu do fig. 2, z punktu widzenia jej konstrukcji, struktura nośna siedzenia 18 zawiera parę podłużnych członów bocznych 26, które są równoległe do siebie i połączone ze sobą za pomocą płyty tylnej 28. Dwa człony rurowe 30 są przymocowane do członów wzdłużnych 26 i biegną współosiowo z osią odchylania 22. Drążek skrętny oznaczony przez 32 na fig. 4 do 7 zawiera oś odchylania 22 pomiędzy strukturą nośną siedzenia 18 i strukturą podstawową 14.

Boczne końce drążka skrętnego 32 są przymocowane do struktury nośnej siedzenia 18, podczas gdy część środkowa drążka skrętnego 32 współpracuje z urządzeniem ustawiającym (nie pokazane), utworzonym przez strukturę podstawową 14. Drążek skrętny 32 przeciwstawia się ruchowi odchylania do tyłu struktury nośnej siedzenia 18, a urządzenie ustawiające umożliwia użytkownikowi zmienianie elastycznej siły, która przeciwstawia się ruchowi odchylania siedzenia do tyłu.

W odniesieniu do fig. 2 i 8, struktura nośna oparcia 20 zawiera ramę 34 utworzoną z jednego lub więcej ukształtowanych prętów metalowych mających sekcję poprzeczną 36 i dwie sekcje podłużne 38. Do tylnego końca ramy 34 jest przymocowana płyta 40, do której jest przymocowany wspornik 42 w kształcie litery L, do którego ma być przymocowane oparcie. W odniesieniu do fig. 8, struktura podstawowa 14 zawiera parę wsporników 44, na których jest zamontowana w sposób przegubowy poprzeczna sekcja 36 ramy 34. Poprzeczna sekcja 36 określa zatem oś obrotu 24 dla struktury nośnej oparcia 20. Sekcja poprzeczna 36 jest obrotowo zamontowana na członach nośnych 44 struktury podstawowej 14 za pomocą panewek 46.

Odnosząc się nadal do fig. 8, sekcje podłużne 38 ramy 34 są dołączone do struktury nośnej siedzenia za pomocą dwóch par członów łączących 48. W odniesieniu do fig. 9, każda para członów łączących 48 jest połączona z kołkiem 50, który jest przyspawany do odpowiedniej sekcji podłużnej 38 ramy 34. Górne końce członów łączących 48 są zamontowane przegubowo na odpowiednim członie bocznym 26 za pomocą kołka 52. Człony łączące 48 zawierają elementy połączenia przegubowego, które synchronizują ruch przechylania siedzenia i oparcia. Rzeczywiście, struktura nośna siedzenia 18 i struktura nośna oparcia 20 nie mogą odchylać się niezależnie wokół odpowiednich osi 22, 24. Człony łączące 48 tworzą połączenie, które ogranicza zdolność siedzenia i oparcia do wykonywania ruchu odchylania, które to ruchy są ze sobą skorelowane.

Odnosząc się nadal do fig. 8, para członów zatrzymujących 54, 56 jest przymocowana do sekcji poprzecznej 36 struktury nośnej oparcia. Synchronizowane ruchy odchylające siedzenia i oparcia powodują więc, że człony zatrzymujące 54, 56 obracają się wokół osi poprzecznej 24. Alternatywnie, człony zatrzymujące 54, 56 mogą być zamocowane sztywno do struktury nośnej siedzenia. Pierwszy człon zatrzymujący 54 ma zasadniczo kształt dźwigni i korzystnie podtrzymuje na swoim wolnym końcu wkładkę 58 z odkształcalnego materiału. Drugi człon zatrzymujący 56 zawiera płytę mającą kształt wycinka koła zawierającą wiele otworów 60 ułożonych w pewnej odległości kątowej od siebie, a wszystkie są umieszczone w tej samej odległości od osi obrotów 24.

Odnosząc się nadal do fig. 8, struktura podstawowa 14 ma część 62, która tworzy podłużny kanał 64, w którym mogą się poruszać dwa człony zatrzymujące 54, 56. Kanał 64 jest ograniczony z boków przez parę członów 66 o kształcie, w przekroju poprzecznym, odwróconej litery U. Dwa kołki unieruchamiające 68', 68 są trzymane przez człony o kształcie litery U 66, w taki sposób, że mogą one ślizgać się w kierunku równoległym do osi odchylania 24 członów zatrzymujących 54, 56. Kołki unieruchamiające 68', 68 są powiązane z odpowiednimi urządzeniami sterującymi 70', 70 umieszczonymi w członach 66 o przekroju poprzecznym w kształcie, odwróconej litery U.

W odniesieniu do fig. 10, 11 i 12, każdy kołek unieruchamiający 68', 68 jest zamontowany tak, że może się ślizgać w kierunku swojej własnej osi wzdłużnej w cylindrycznej prowadnicy 74 sztywno przymocowanej do członu 66 sekcji mającej przekrój odwróconej litery U. Każdy kołek unieruchamia4

PL 192 782 B1 jący 68', 68 ma małe ramię promieniowe 74, które wystaje poza prowadnicę 72 przez szczelinę, która biegnie w tym samym kierunku, w którym ślizga się kołek. Każde urządzenie sterujące 70', 70 zawiera osłonę 76 z tworzywa sztucznego, która jest sztywno zamocowana w odpowiednim członie w kształcie odwróconej litery U w sąsiedztwie kołka unieruchamiającego 68', 68. Urządzenie 70 zawiera korpus odchylający 78, który jest zamontowany obrotowo w osłonie 76 wokół osi 80 równoległej do kierunku, w którym ślizga się kołek unieruchamiający 68. Korpus odchylający 78 ma otwór 82, wewnątrz którego jest wprowadzony i unieruchomiony koniec dźwigni sterującej 84 (fig. 3 i 8), która może być poruszana ręcznie przez użytkownika. Korpus odchylający 78 ma ramię 86, którego koniec współpracuje z elastyczną płytką 88 opartą o osłonę 76. Płytka 88 ma taki kształt, aby określić dwa stabilne położenia korpusu odchylającego 78. Za pomocą dźwigni manipulacyjnej 84, korpus odchylający 78 może być przesunięty z jednego ze swoich dwóch stabilnych położeń do drugiego, pokonując lekki elastyczny opór stawiany przez płytkę 88. Każde urządzenie sterujące 70 jest wyposażone w broszkową sprężynę 90 zamontowaną obrotowo wokół kołka 92, który jest wprowadzony w osłonę 76, biegnącą pod kątem prostym do osi obrotu 80 korpusu odchylającego 78. Broszkowa sprężyna 90 ma pierwsze ramię 94, które jest umieszczone w otworze 96 znajdującym się na końcu ramienia 86 i drugie ramię 98 mające koniec 100, który jest zagięty w kształt litery U, w ten koniec jest wprowadzone ramię 74 kołka unieruchamiającego 68. W pierwszym położeniu pracy urządzenia sterującego 70, broszkową sprężynę 90 dociska kołek 68 do wyciągniętego położenia spoczynkowego, w którym nie wystaje na zewnątrz odwróconej osłony 76 o kształcie litery L. Gdy korpus odchylający 78 przesuwa się do swojego drugiego położenia pracy, przez obrót dźwigni manipulacyjnej 84, broszkowa sprężyna 90 elastycznie dociska kołek unieruchamiający 68 do położenia unieruchomienia, w której kołek 68 wystaje do kanału 64 (fig. 8) i współpracuje z odpowiednim członem unieruchamiającym 54 lub 56. Krzesło jest wyposażone w dwie dźwignie manipulacyjne, umieszczone jedna z prawej strony, a jedna z lewej strony dla niezależnego sterowania jednym lub drugim urządzeniem sterującym 70', 70 odpowiednio powiązanymi z członami unieruchamiającymi 54 i 56.

W odniesieniu do fig. 6 i 7, człon unieruchamiający 54 współpracuje z dwoma końcami członów zatrzymujących 102, 104, które mają ustalone położenie w stosunku do struktury 14. Figura 6 pokazuje położenie, jakie przyjmuje krzesło w położeniu spoczynkowym (to jest wówczas, gdy nikt na nim nie siedzi), gdy kołek unieruchamiający 68' jest w położeniu spoczynkowym. Sprężyna skręcająca 32 stale dociska strukturę nośną siedzenia 18 w kierunku pokazanym przez strzałkę 106. Obciążenie wstępne na drążku skrętnym 32 utrzymuje człon unieruchamiający 54 w kontakcie z członem zatrzymującym 102. Stan, w którym człon unieruchamiający 54 jest w kontakcie z członem zatrzymującym 102 określa położenie odchylone do przodu siedzenia i oparcia. To położenie jest zaprojektowane specjalnie dla zapewnienia ergonomicznej pozycji, ułatwiającej pracę na klawiaturze. Gdy użytkownik opiera się do tyłu całym ciężarem, człon unieruchamiający 54 obraca się wokół osi 24, aż do momentu, gdy zetknie się z końcem członu zatrzymującego 104. To położenie określa warunek maksymalnego odchylenia do tyłu siedzenia i oparcia.

Figura 7 pokazuje stan, w którym kołek unieruchamiający 68 znajduje się w położeniu pracy. Jak będzie przedstawione, kołek unieruchamiający 68' określa położenie końca ruchu dla członu zatrzymującego 54, który jest przesunięty w stosunku do położenia odchylenia do przodu określonego przez styk pomiędzy członem zatrzymującym 54 i członem wyznaczającym koniec ruchu 102. W położeniu pokazanym na fig. 7 krzesło jest w normalnym położeniu siedzenia. W stanie pracy pokazanym na fig. 6 siedzenie i oparcie mogą swobodnie odchylać się pomiędzy położeniem odchylenia do przodu, a położeniem maksymalnego odchylenia do tyłu, podczas gdy w stanie pokazanym na fig. 7 siedzenie i oparcie mogą odchylać się pomiędzy położeniem normalnego siedzenia, a położeniem maksymalnego odchylenia do tyłu. Użytkownik może przechodzić z jednego położenia roboczego do drugiego przez obrót dźwigni manipulacyjnej 84, umieszczonej, na przykład z lewej strony krzesła, pomiędzy jego dwoma położeniami granicznymi.

Tak więc, aby siedzenie i oparcie mogły swobodnie odchylać się wokół odpowiednich osi 22, 24, kołek unieruchamiający 68 (ten związany z członem zatrzymującym 56) musi być w położeniu spoczynkowym. Dźwignia manipulacyjna, umieszczona, na przykład z prawej strony krzesła, umożliwia użytkownikowi ustalenie stanu pracy, w którym siedzenie i oparcie są swobodne i mogą się odchylać i stanu pracy, w którym siedzenie i oparcie są unieruchomione w określonym położeniu. Gdy kołek unieruchamiający 68 jest w położeniu pracy jest on elastycznie dociskany do członu zatrzymującego 56.

PL 192 782 B1

Kołek unieruchamiający 68 jest umieszczony na drodze otworów 60. Tak więc, jeśli siedzenie i oparcie są w takim położeniu, że jeden z otworów 60 jest dokładnie w jednej linii z kołkiem unieruchamiającym 68, gdy ten ostatni znajduje się w swoim położeniu pracy, wchodzi on w otwór i utrzymuje siedzenie i oparcie nieruchomo w tym położeniu. Jeżeli natomiast żaden z otworów 60 nie jest wyrównany z kołkiem 68 wówczas, gdy kołek unieruchamiający 68 znajduje się w swoim położeniu pracy, kołek 68 jest elastycznie dociskany do członu zatrzymującego 56. Gdy tylko jeden z otworów 60 jest wyrównany z kołkiem 68 na skutek odchylenia siedzenia i oparcia do przodu lub do tyłu, kołek 68 wchodzi w otwór, w wyniku nacisku wywieranego przez odpowiednią sprężynę.

Figury 4 i 5 pokazują dwa z możliwych położeń unieruchomienia. Liczba położeń unieruchomienia jest równa liczbie otworów 60 znajdujących się w członie zatrzymującym 56. W konfiguracji pokazanej na fig. 4 siedzenie i oparcie są unieruchomione w położeniu bliskim położenia przy normalnym odchyleniu do przodu, podczas gdy w położeniu pokazanym na fig. 5, siedzenie i oparcie są unieruchomione w położeniu maksymalnego odchylenia do tyłu.

Figury 13, 14 i 15 pokazują różne położenia robocze krzesła według wynalazku. W stanie pokazanym na fig. 13, kołek unieruchamiający 68' jest w położeniu pracy, a kołek unieruchamiający 68 jest w położeniu spoczynkowym. W tym stanie siedzenie i oparcie mogą odchylać się pomiędzy położeniem normalnego siedzenia, a położeniem maksymalnego odchylenia do tyłu.

W położeniu pokazanym na fig. 14, kołek unieruchamiający 68 jest w położeniu pracy, a kołek unieruchamiający 68' jest w położeniu spoczynkowym. W tym przypadku siedzenie i oparcie są unieruchomione w jednym z różnych możliwych położeń unieruchomienia. Na koniec, w stanie pokazanym na fig. 15, oba kołki 68' i 68 są w położeniu spoczynkowym. W tym stanie siedzenie i oparcie mogą odchylać się pomiędzy położeniem odchylonym do przodu, a położeniem maksymalnego odchylenia do tyłu.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Krzesło z siedzeniem i oparciem, odchylającymi się w sposób synchronizowany, zawierające: strukturę podstawową, strukturę nośną siedzenia zamontowaną przegubowo do struktury podstawowej, wokół pierwszej osi poprzecznej, strukturę nośną oparcia zamontowaną przegubowo do struktury podstawowej, wokół drugiej osi, równoległej do pierwszej osi, elementy łączące przegubowo, synchronizujące ruch odchylania siedzenia i oparcia, elementy elastyczne dociskające siedzenie i oparcie do położenia odchylenia do przodu i opierające się odchyleniu do tyłu siedzenia i oparcia, elementy selektywnie zatrzymujące ruch odchylenia do przodu siedzenia i oparcia w normalnym położeniu siedzenia i w położeniu odchylenia do przodu, elementy unieruchamiające siedzenie i oparcie, w co najmniej jednym położeniu pracy, znamienne tym, że zawiera parę członów zatrzymujących (54, 56) przymocowaną nieruchomo do struktury nośnej siedzenia (18) lub struktury nośnej oparcia (20) i współpracującą z odpowiednimi członami unieruchamiającymi (68', 68) wychodzącymi ze struktury podstawowej (14), umocowane ślizgowo niezależnie od siebie w kierunku równoległym do osi odchylania (24) tych członów zatrzymujących (54, 56) pomiędzy położeniem spoczynkowym i położeniem pracy.
2. 2. Krzesło według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy z tych członów zatrzymujących odchylenie (54) współpracuje z parą końcowych członów zatrzymujących (102, 104) przymocowanych do struktury podstawowej (14) określających odpowiednio położenie odchylone do przodu, siedzenia i oparcia i położenie maksymalnego odchylenia do tyłu, pierwszy człon unieruchamiający (68') współpracuje z pierwszym członem zatrzymującym (54), dla określenia położenia końca ruchu, odpowiadającego położeniu siedzenia i oparcia w pozycji normalnego siedzenia.
3. 3. Krzesło według zastrz. 1, znamienne tym, że drugi człon zatrzymujący odchylenie (56) ma wiele otworów (60) umieszczonych w tej samej odległości od osi obrotów (24) drugiego członu zatrzymującego (56), te otwory są tak umieszczone, że poruszają się po torze kołowym, a drugi człon unieruchamiający (68) jest tak ustawiony, że wchodzi w jeden z tych otworów (60).
4. 4. Krzesło według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera parę urządzeń sterujących (70', 70) do manipulacji ręcznej i przemieszczających odpowiednie człony unieruchamiające (68', 68) pomiędzy położeniem pracy, w którym człony unieruchamiające (68', 68) nie współpracują z odpowiednimi członami zatrzymującymi odchylenie (54, 56) i położeniem pracy, w którym człony unieruchamiające

   PL 192 782 B1 (68', 68) są elastycznie dociskane do położenia, w którym sprzęgają się z odpowiednimi członami zatrzymującymi odchylenie (54, 56).
5. 5. Krzesło według zastrz. 1, znamienne tym, że struktura nośna oparcia (20) zawiera ramę (34), zawierającą sekcję poprzeczną (36) i dwie sekcje podłużne (38), sekcja poprzeczna (36) jest zamocowana przegubowo do struktury podstawowej (14), wokół osi obrotu (24), a człony zatrzymujące odchylenie (54, 56) są trwale przymocowane do sekcji poprzecznej (36).
6. 6. Krzesło według zastrz. 4, znamienne tym, że każde z urządzeń sterujących (70', 70) zawiera korpus odchylający (78), umieszczony ruchomo pomiędzy dwoma położeniami pracy i element elastyczny (90), przesuwający związany człon unieruchamiający (68', 68), pomiędzy położeniem pracy i położeniem spoczynkowym, odpowiednio do położenia kątowego korpusu odchylającego (78).
7. 7. Krzesło według zastrz. 1, znamienne tym, że element elastyczny zawiera drążek skrętny (32) ułożony równolegle do osi obrotu (22) struktury nośnej siedzenia (18).