PL193232B1

PL193232B1 - Wyrób chłonny

Info

Publication number: PL193232B1
Application number: PL335255A
Authority: PL
Inventors: Eva Simmons; Peter Rönnberg; Anders Gustafsson; Bo Runeman
Original assignee: Sca Hygiene Prod Ab
Priority date: 1997-02-26
Filing date: 1998-02-25
Publication date: 2007-01-31
Also published as: DE69806940D1; SE512826C2; JP2001513671A; PL335255A1; ZA981581B; ES2182275T3; JP4211949B2; CO5050360A1; WO1998037841A1; EP1005309A1; AU730098C; DK1005309T3; EP1005309B1; AU730098B2; KR20000075551A; US6817993B1; DE69806940T2; CA2282487A1; SE9700696L; SE9700696D0

Abstract

1. Wyrób chlonny zawierajacy nieprzepuszczalna dla cieczy warstwe dolna usytuowana podczas uzytko- wania wyrobu chlonnego z dala od ciala uzytkownika, przepuszczalna dla cieczy warstwe górna usytuowana podczas uzytkowania wyrobu chlonnego w poblizu ciala uzytkownika i umieszczony pomiedzy nimi wklad chlon- ny oraz co najmniej jeden wzdluznie rozciagajacy sie z kazdej strony linii srodkowej warstwy górnej i przymo- cowany do jednej z warstw górnej i dolnej przy wzdluz- nej krawedzi bocznej wyrobu chlonnego elastyczny przeciwcieczowy element barierowy z materialu zasad- niczo nieprzepuszczalnego dla cieczy majacy swobod- na krawedz uszczelniajaca zwrócona w strone ciala uzytkownika, znamienny tym, ze co najmniej krawedz uszczelniajaca elementu barierowego (29) jest obrobio- na nieprzylepnym srodkiem uszczelniajacym majacym kat zwilzania ponad 90°, przy czym srodek uszczelnia- jacy podczas uzytkowania wyrobu chlonnego (20) co najmniej czesciowo wypelnia kazdy przelotowy por utworzony pomiedzy krawedzia uszczelniajaca elemen- tu barierowego (29), a powierzchnia oporowa uksztal- towana na ciele uzytkownika po zalozeniu wyrobu chlonnego (20) smarujac powierzchnie oporowa i zwiekszajac kat zwilzania ciecza skóry uzytkownika. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy wyrobu chłonnego, takiego jak pielucha czy ochrona dla osób nie panujących nad wydalaniem.

Znane tego typu wyroby chłonne zawierają nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę dolną, która ma podczas używania leżeć z dala od użytkownika, wkład chłonny, oraz przepuszczalną dla cieczy warstwę górną, która podczas używania wyrobu chłonnego ma leżeć w pobliżu użytkownika. W przypadku, kiedy wyrobem chłonnym jest pielucha lub ochrona dla osób nie panujących nad wydalaniem, w skład wyrobu chłonnego wchodzą również giętkie klapki boczne lub skrzydełka, które wychodzą poprzecznie poza wkład chłonny z obu jego stron oraz elastyczne ściągacze biegnące podłużnie wzdłuż swobodnych krawędzi bocznych klapek bocznych co najmniej w obszarze tych części, które podczas używania mają stanowić część krokową wyrobu chłonnego, przy czym wspomniane klapki i elastyczne ściągacze umożliwiają dopasowywanie wyrobu chłonnego do użytkownika. Te elastyczne ściągacze działają po założeniu wyrobu chłonnego, jak ściągacze na nogi. Zatem, po założeniu wyrobu chłonnego elastyczne ściągacze zostaną rozciągnięte i trzymają boczne klapki ściśle przy użytkowniku.

Znane wyroby chłonne mają bardzo duże chłonności i mogą również zatrzymać ciecz pod ciśnieniem. Najpoważniejsze problemy występują w przypadku gwałtownego wydalania porcji cieczy. W takich przypadkach, przez przepuszczalną dla cieczy warstwę górną musi przepłynąć duża ilość cieczy, która następnie musi być wchłonięta i rozprowadzona we wkładzie chłonnym. Nie odbywa się to natychmiast. Czas potrzebny cieczy na przepłynięcie przez warstwę górną może wynosić od około jednej do około dwóch minut, podczas których ciecz przepływa ku krawędziom wyrobu chłonnego i wycieka z niego. Problemy te rozwiązuje się za pomocą tak zwanych przeciwcieczowych elementów barierowych lub wewnętrznych mankietów albo klapek bocznych, których zadaniem jest wstrzymywanie wyciekania cieczy w przypadku jej gwałtownego wydalania.

Zadaniem stosowanych początkowo mankietów było głównie zatrzymywanie fekaliów i formowano je zakładając część przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej wokół elastycznych nitek. Ostatnio producenci zaczęli wytwarzać mankiety z materiałów nieprzepuszczalnych dla cieczy, tak, żeby również zatrzymywały one ciecz.

Po rozciągnięciu elastycznego ściągacza na nogi znajdującego się na wyrobie chłonnym i zamocowaniu wyrobu chłonnego na użytkowniku, elastyczne ściągacze przeciwcieczowych elementów barierowych są również rozciągane, podnosząc do góry elementy barierowe. Elastyczny ściągacz elementów barierowych będzie trzymał naprężone ich krawędzie na użytkowniku.

Stojące przeciwcieczowe elementy barierowe tworzą następnie pod użytkownikiem korytko, w którym może zatrzymać się gwałtownie wydalona duża ilość moczu na czas potrzebny cieczy na przepłynięcie przez przepuszczalną dla cieczy warstwę górną. Dotychczas próby poprawy skuteczności takich przeciwcieczowych elementów barierowych były skierowane na używanie materiałów o większej gęstości i klapek o wystarczająco dużych wymiarach.

Zatem, w obecnych wyrobach chłonnych, takich jak pieluchy lub ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, mogą być leżące wzdłuż podłużnych krawędzi wyrobu chłonnego krawędzie uszczelniające, które mają ściśle otaczać uda użytkownika i dopasowywać kształt wyrobu chłonnego do ciała użytkownika, jak również para wewnętrznych mankietów lub przeciwcieczowych elementów barierowych, leżących wewnętrznie względem zewnętrznych wzdłużnych krawędzi z zadaniem stanowienia nieprzepuszczalnej bariery dla gwałtownie wydalanej cieczy, która nie jest natychmiast wchłaniana przez wkład chłonny wspomnianego wyrobu chłonnego. Te wewnętrzne mankiety będą zatem w stanie wytrzymać stosunkowo wysokie ciśnienie cieczy przez ograniczony czas około minuty lub tego rzędu. Ciecz jest wchłaniana przez wkład chłonny po upływie tego czasu. Na przykład, w podpaskach higienicznych mogą być również używane poprzeczne mankiety. Istnieją również wyroby chłonne z poprzecznymi mankietami uszczelniającymi poprzeczne krawędzie wkładu chłonnego.

Istnieją również wyroby chłonne bez wspomnianych powyżej wewnętrznych przeciwcieczowych elementów barierowych. W takich przypadkach zewnętrzne wzdłużne krawędzie uszczelniające są jedynymi przeciwcieczowymi elementami barierowymi wkładu chłonnego.

Istnieją również wyroby chłonne z warstwą nieprzepuszczalną, która ma podczas ich używania leżeć w pobliżu użytkownika oraz z elastycznymi nitkami służącymi do dopasowywania kształtu wyrobu chłonnego do kształtu ciała użytkownika. W takiej nieprzepuszczalnej dla cieczy warstwie znajduje się co najmniej jeden otwór, który po założeniu wyrobu chłonnego jest zestrojony pozycyjnie z otwoPL 193 232 B1 rem odbytowym i cewką moczową użytkownika. Wokół co najmniej części obwodu otworu lub otworów znajduje się elastyczny ściągacz do dopasowywania kształtu krawędzi otworu do użytkownika i zapewniania szczelności. Pod warstwą nieprzepuszczalną dla cieczy znajduje się wkład chłonny, który jest zamknięty pomiędzy warstwą przepuszczalną dla cieczy, a warstwą nieprzepuszczalną dla cieczy tak, że wkład chłonny zwisa poniżej użytkownika z warstwą nieprzepuszczalną dla cieczy leżącą z dala od niego.

Wewnętrzne mankiety są złożone częściowo z cienkiej warstwy barierowej ze w zasadzie nieprzepuszczalnego dla cieczy i nieelastycznego materiału, na przykład, materiału włókninowego, a częściowo z elastycznego ściągacza, który marszczy lub ściąga tę krawędź przeciwcieczowego elementu barierowego, która leży na użytkowniku. Niesprężysty i nieelastyczny materiał jest przymocowany wzdłuż jednej wzdłużnej krawędzi do przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej wyrobu chłonnego tak, żeby pomiędzy obu tymi warstwami nie mogła przepłynąć ciecz, lub do nieprzepuszczalnej dla cieczy warstwy dolnej wzdłuż bocznej krawędzi wyrobu chłonnego.

Elastyczny ściągacz jest przymocowany wzdłuż drugiej krawędzi materiału niesprężystego tak, żeby ściągał przeciwcieczowy element barierowy razem i tworzył zmarszczoną krawędź, która wyciągałaby się lub rozciągała częściowo po założeniu wyrobu chłonnego. Marszczenie tej krawędzi uzyskuje się zazwyczaj za pomocą elastycznej nitki umieszczonej w kanale w nieelastycznym materiale, który to kanał formuje się zakładając i zgrzewając jedną krawędź materiału. Po założeniu wyrobu chłonnego zmarszczona krawędź jest częściowo rozciągana, przy czym stopień tego rozciągnięcia jest zależny od wymiarów użytkownika i sposobu założenia wyrobu chłonnego. Istnieje również możliwość używania elastycznego ściągacza złożonego z elastycznej folii.

W tym przypadku elastyczny element nie będzie zamknięty w kanale, ale będzie przymocowany, w stanie wstępnie naprężonym, wzdłuż pierwszej wzdłużnej krawędzi bocznej do innej krawędzi bocznej niesprężystego materiału, przy czym druga krawędź boczna tego elementu jest swobodna i spoczywa na użytkowniku po założeniu wyrobu chłonnego.

Ponadto, pierwsza wzdłużna krawędź boczna elastycznej folii może być przymocowana, w stanie wstępnie rozciągniętym, bezpośrednio do przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej lub do nieprzepuszczalnej dla cieczy warstwy dolnej. W tym przypadku elementy barierowe będą składały się wyłącznie z elastycznej folii.

Inny typ krawędzi uszczelniających przedstawiono w amerykańskim opisie patentowym nr US-A-5 445 627. Podpaska higieniczna jest zaopatrzona w parę elastycznie rozciągliwych klapek sąsiadujących z poprzecznie przeciwległymi krawędziami bocznymi. Klapki te mają postać pasków i wznoszą się z podkładki. Na górną powierzchnię wspomnianych klapek nakłada się kleje tak, że klapki te można mocować za pomocą klejów do skóry użytkownika. Ma to na celu kompensowanie przemieszczania się głównego elementu podpaski względem ciała użytkownika. Zatem podpaska taka przywiera dzięki klejowi, do skóry użytkownika. Nie jest to sytuacja, w której elastyczny element barierowy jest rozciągany względem użytkownika w celu uzyskania dobrego efektu uszczelniającego.

W międzynarodowym opisie zgłoszeń nr WO-A-9516424 ujawniono podobny typ mocowania klejowego podpaski higienicznej do użytkownika.

W patentowych opisach zgłoszeniowych nr US-A-O 5 445 627 i nr WO-A-9516424 nie opisano elastycznych mankietów ani przeciwcieczowych elementów barierowych, które są rozciągane po zamocowaniu wyrobu chłonnego na użytkowniku i gdzie element elastyczny będzie utrzymywał barierowe krawędzie pod naprężeniem względem ciała użytkownika.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie wyrobu chłonnego, który jest mocowany za pomocą kleju do ciała użytkownika tak, że ściśle przylega i jest dopasowany do zewnętrznych powierzchni ciała użytkownika. Uzyskano to dzięki wyrobowi chłonnemu zawierającemu wkład chłonny i naniesiony od strony ciała klej przymocowany do niego i wykazujący odpowiednie właściwości przylepne do skóry, ale który może być usunięty bez znacznego dyskomfortu.

Kolejnym celem wynalazku jest opracowanie wyrobu chłonnego o lepszej szczelności względem skóry użytkownika.

Wyrób chłonny, według wynalazku, zawiera nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę dolną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego z dala od ciała użytkownika, przepuszczalną dla cieczy warstwę górną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego w pobliżu ciała użytkownika i umieszczony pomiędzy nimi wkład chłonny oraz co najmniej jeden wzdłużnie rozciągający się z każdej strony linii środkowej warstwy górnej i przymocowany do jednej z warstw górnej i dolnej przy wzdłużnej krawędzi bocznej wyrobu chłonnego elastyczny przeciwcieczowy element barierowy z ma4

PL 193 232 B1 teriału zasadniczo nieprzepuszczalnego dla cieczy mający swobodną krawędź uszczelniającą zwróconą w stronę ciała użytkownika, a charakteryzuje się tym, że co najmniej krawędź uszczelniająca elementu barierowego jest obrobiona nieprzylepnym środkiem uszczelniającym mającym kąt zwilżania ponad 90°, przy czym środek uszczelniający podczas użytkowania wyrobu chłonnego co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy krawędzią uszczelniającą elementu barierowego, a powierzchnią oporową ukształtowaną na ciele użytkownika po założeniu wyrobu chłonnego smarując powierzchnię oporową i zwiększając kąt zwilżania cieczą skóry użytkownika.

Korzystnie, krawędź uszczelniająca elementu barierowego jest powleczona środkiem uszczel2 2 2 niającym w ilości 0,1-100 g/m², korzystnie 1-30 g/m², bardziej korzystnie 2-20 g/m², a najbardziej ko₂ rzystnie 3-10 g/m² zapewniającej częściowe wypełnienie porów i smarowanie skóry użytkownika.

Korzystnie, środek uszczelniający ma kąt zwilżania ponad 95°, a korzystniej co najmniej 100°.

Korzystnie, środek uszczelniający ma odpowiednie właściwości reologiczne, to jest sztywność i lepkość w temperaturze pokojowej oraz płynność w temperaturze ciała, zapewniające smarowanie skóry użytkownika.

Korzystnie, środkiem uszczelniającym jest maść zawierająca substancję wybraną z grupy tłuszczu i oleju pochodzenia zwierzęcego, roślinnego czy naftowego oraz emulsji typu woda w oleju.

Wyrób chłonny, według wynalazku, zawiera nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę dolną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego z dala od ciała użytkownika, przepuszczalną dla cieczy warstwę górną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego na ciele użytkownika i umieszczony pomiędzy nimi wkład chłonny oraz nad warstwą górną zasadniczo nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę wierzchnią usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego w pobliżu ciała użytkownika i elastyczny ściągacz dostosowujący kształt wyrobu chłonnego do kształtu ciała użytkownika, przy czym warstwa wierzchnia ma usytuowane w zestrojeniu pozycyjnym z otworem odbytowym i otworem cewki moczowej użytkownika otwory, wokół których w warstwie wierzchniej są umieszczone elastycznie marszczone krawędzie uszczelniające, a charakteryzuje się tym, że co najmniej krawędź uszczelniająca warstwy wierzchniej jest obrobiona nieprzylepnym środkiem uszczelniającym mającym kąt zwilżania ponad 90°, przy czym środek uszczelniający podczas użytkowania wyrobu chłonnego co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy krawędzią uszczelniającą a powierzchnią oporową na ciele użytkownika po założeniu wyrobu chłonnego smarując powierzchnię oporową i zwiększając kąt zwilżania cieczą skóry użytkownika.

₂

Korzystnie, krawędź uszczelniająca jest powleczona środkiem uszczelniającym w ilości 0,1-100 g/m², korzystnie 1-30 g/m², bardziej korzystnie 2-20 g/m², a najbardziej korzystnie 3-10 g/m² zapewniającej częściowe wypełnienie porów i smarowanie skóry użytkownika.

Korzystnie, środek uszczelniający ma kąt zwilżania ponad 95°, a korzystnie co najmniej 100°.

Jedną z zalet wyrobu chłonnego, według wynalazku, jest jego łatwiejsze ślizganie się po skórze użytkownika, a tym samym mniejsze jej drażnienie niż konwencjonalne wyroby chłonne tego typu.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, którego fig. 1a, b przedstawiają urządzenie pomiarowe używane do wyznaczania ciśnienia przeciekania lub ciśnienia przebicia, odpowiednio, bez żadnego znajdującego się w nim materiału oraz z materiałem założonym w stanie rozciągniętym, a fig. 1c przedstawia zasadę wyznaczania ciśnienia przeciekowego, fig. 2a, b przedstawiają por w przeciwcieczowym elemencie barierowym, schematycznie, oraz zasadę wyznaczania średniej ważonej wartości cosqm oraz wyznaczania promienia r, fig. 3a, b konwencjonalną pieluchę lub ochronę dla osób nie panujących nad wydalaniem ze stojącymi przeciwcieczowymi elementami barierowymi, fig. 4a, b - zasadę obliczania dostępnego wydłużenia lub rozciągnięcia, fig. 5a graficzne zobrazowanie zmierzonych ciśnień przeciekania dla trzech różnych przeciwcieczowych elementów barierowych, fig. 5b - schemat porównawczy ilustrujący, odpowiednio, obliczone i zmierzone ciśnienia przeciekania dla najlepszych przeciwcieczowych elementów barierowych z fig. 5a przy różnych dostępnych stopniach wydłużenia lub rozciągnięcia, fig. 6 przedstawia zmierzone ciśnienie przeciekania konwencjonalnego stojącego przeciwcieczowego elementu barierowego oraz dwóch przykładów wykonania według wynalazku, fig. 7 - schemat porównawczy ilustrujący obliczone i zmierzone ciśnienia przeciekania przy różnych dostępnych wydłużeniach dla jednego z przykładów wykonania

PL 193 232 B1 wynalazku pokazanego na fig. 6, fig. 8-13 - reprodukcje fotografii różnych przeciwcieczowych elementów barierowych dla różnych dostępnych wydłużeń, zrobione za pomocą mikroskopu elektronowego, a fig. 8a-12a - widoki odpowiadające reprodukcjom fotografii z fig. 8-12.

Wyrób chłonny 20, taki jak pielucha, jest wytwarzany tak, żeby mogły go nosić osoby o różnych wymiarach. Osiąga się to ściągając, albo marszcząc, przeciwcieczowe elementy barierowe 29 i krawędzie boczne 26, 27 za pomocą elastycznych ściągaczy 28. Te przeciwcieczowe elementy barierowe 28 i krawędzie boczne 26, 27 rozciągają się w różnych stopniach w zależności od wymiarów użytkownika, a zatem w zależności od wymiarów użytkownika zmienia się naprężenie wokół krawędzi uszczelniającej elementu barierowego 29.

Można oczekiwać, że naprężenie w elastycznym elemencie barierowym 29 będzie miało znaczenie w badaniach szczelności przeciwcieczowego elementu barierowego 29, a tym samym będzie również miało znaczenie dla stopnia, w jakim można rozciągnąć element barierowy 29.

Wyrażenie dostępne wydłużenie lub rozciągnięcie można używać w odniesieniu do stopnia, w jakim można rozciągnąć przeciwcieczowy element barierowy 29. W procesie produkcji wyrobu chłonnego 20, na przykład, pieluchy, mocuje się i trwale spaja się elastyczny materiał o danym stopniu rozciągliwości, z pozostałym materiałem nierozciągliwym, zazwyczaj włókniną. Stopień, w jakim można rozciągnąć materiał elastyczny w procesie produkcji wyrobu chłonnego 20, nie może być przekroczony w trakcie używania wyrobu chłonnego 20, ponieważ materiał elastyczny jest silnie przymocowany do materiału nierozciągliwego. Pokazano to na fig. 4a. Materiał elastyczny ma w tym miejscu długość L.

Po umieszczeniu na ciele użytkownika pielucha jest lekko marszczona. Następnie materiał elastyczny kurczy się do mniejszej długości Lx.

Dostępne rozciągnięcie lub wydłużenie X jest stopniem, w jakim można rozciągnąć materiał od jego stanu na użytkowniku do maksymalnego rozciągnięcia wyrobu chłonnego 20. Można to wyrazić wzorem: L = Lx ((X/100) +1), gdzie X jest dostępnym rozciągnięciem lub wydłużeniem w procentach.

Skonstruowano urządzenie testowe z przeznaczeniem do badania efektu uszczelniającego uzyskanego pomiędzy przeciwcieczowym elementem barierowym 29 lub jakimś innym marszczonym elementem barierowym, a skórą użytkownika. Urządzenie to pokazano na fig. 1a, 1b i 1c, a w jego skład wchodzi stojak z Pleksiglasu złożony z płytki podstawowej a i stojącej płytki nośnej b. Pierwszy, otwarty ku górze półcylindryczny element 1 jest przymocowany poziomo do stojącej płytki nośnej b i ma na swoim obwodzie skalę do rejestrowania dostępnego wydłużenia lub rozciągnięcia. Jeden koniec półcylindrycznego elementu jest przymocowany do płytki nośnej, natomiast drugi koniec ma ściankę końcową 1'. Na samym dole półcylindrycznego elementu 1 znajduje się otwór 2, do którego prowadzi stojąca pionowo rurka napełniająca 3i pochylona rurka pomiarowa 4, obie ze skalą wyrażoną w milimetrach słupa wody. W skład tego urządzenia wchodzi również luźny drugi półcylindryczny element 5, którego średnica jest nieco większa niż średnica pierwszego półcylindrycznego elementu 1 i w którym znajduje się jeden boczny otwór oraz ścianka końcowa 5 na jego drugim końcu.

Jak widać na fig. 1b, proces pomiarowy polega na mocowaniu przeciwcieczowego elementu barierowego wokół zewnętrznego obwodu pierwszego półcylindrycznego elementu oraz mocowaniu wspomnianego elementu barierowego wokół górnych krawędzi. Elastyczna część 7 jest skierowana ku mocowaniu półcylindrycznego elementu do płytki nośnej b, a materiał przeciwcieczowego elementu barierowego jest założony wokół ścianki końcowej 1' pierwszego półcylindrycznego elementu 1 na drugiej stronie. Elastyczna część jest przymocowana wzdłuż skali na półcylindrycznym elemencie tak, że by można było odczytać dostępne wydłużenie lub rozciągnięcie. Ściankę końcową 5' drugiego półcylindrycznego elementu 5 umieszcza się na ściance końcowej 1' pierwszego półcylindrycznego elementu ze wspomnianą założoną do góry częścią wspomnianego materiału barierowego usytuowaną pomiędzy nimi i dociśniętą do nich za pomocą szczęki 10, tak, żeby pomiędzy cylindrycznymi ściankami pozostała mała szczelina 9. Pionową rurką 3 doprowadza się syntetyczny mocz. Najpierw ładuje się przeciwcieczowy element barierowy tak, żeby wypełnił szczelinę pomiędzy półcylindrycznymi elementami. Następnie na elastycznej krawędzi 7 zwiększa się ciśnienie cieczy równocześnie z powstawaniem kolumny cieczy w rurkach 3, 4, gdzie można odczytać ciśnienie. Ciecz doprowadza się do chwili wystąpienia przecieku w miejscu strzałki B (fig. 1c) przy ciśnieniu przeciekania.

Za pomocą tego urządzenia badano dwa istniejące typy przeciwcieczowych elementów barierowych, stojące ściągacze Huggies i stojące ściągacze Pampers oraz jeszcze nie produkowane przeciwcieczowe elementy barierowe, elastyczne ściągacze Peaudouce, mierząc ich skłonność do przeciekania z rozciągniętym elementem elastycznym i spojonym przy różnych dostępnych wydłużeniach.

PL 193 232 B1

Za pomocą tego urządzenia badawczego określano ciśnienie cieczy, przy którym pojawia się przeciek w przypadku elementu barierowego rozciągniętego w danym stopniu, to jest elementu barierowego o danym dostępnym wydłużeniu lub rozciągnięciu, stwierdzając, że ciśnienie to zmienia się w zależności od stopnia rozciągnięcia zmarszczonej lub ściągniętej krawędzi.

Zmierzone wartości pokazano na schemacie na fig. 5a. Jak się jednak okaże z tej figury, dla różnych elementów barierowych istnieją inne ciśnienia przeciekowe przy tym samym dostępnym rozciągnięciu lub wydłużeniu. Okazuje się zatem, że na efekt uszczelniający wpływają inne czynniki niż wyłącznie naprężenie w materiale elastycznym.

Na podstawie teorii mówiącej, że przecieki nie występują głównie ze względu na to, że elastyczny ściągacz w materiale barierowym luzuje swoją styczność ze skórą użytkownika, ale najpierw pojawia się przelot przez przelotowe pory lub kanałki powstające pomiędzy skórą użytkownika a zakładkami w zmarszczonej krawędzi materiału barierowego, czyni się wysiłki w celu stworzenia modelu, na podstawie którego można by teoretycznie wyznaczyć ciśnienie przeciekowe, a tym samym wyznaczyć te parametry, na które należy wpływać w celu uzyskania lepszego efektu uszczelniającego.

Ciśnienie kapilarne w porach struktury komórkowej można obliczać za pomocą równania Laplace'a.

Według Laplace'a, ciśnienie kapilarne AP=2g cosq/r, gdzie g jest napięciem powierzchniowym, q jest kątem zwilżania cieczy względem materiału w ściankach kapilar, a r jest promieniem kapilary. Kiedy q jest większa niż 90°, cosq jest ujemny, w związku z czym DP jest konsekwentnie również ujemna. Ścianki kapilary są hydrofobowe i można powiedzieć, że wynikowe ciśnienie przeciekania DP opisuje maksymalne ciśnienie, jakie mogą wytrzymać kapilara lub por. Kiedy q jest mniejsze niż 90°, ścianka kapilary jest hydrofilowa i DP i cosq są dodatnie. Następnie ciecz jest zasysana do porów.

Badając ciśnienie w kapilarze lub porze, gdzie ścianka składa się z kilku materiałów, takich jak w porze uformowanym pomiędzy skórą, a zakładką w przeciwcieczowym elemencie barierowym, trzeba określić udział każdego materiału tak, żeby uzyskać średnią wartość cosq, nazywaną dalej cosqm. Wtedy ciśnienie przeciekania będzie wynosiło AP=2 g-cosqm/r.

W danym przypadku, ścianki porów składają się częściowo z materiału hydrofilowego, to jest skóry, dlaktórej kąt zwilżania jest mniejszy niż 90° i częściowo z materiału hydrofobowego w przeciwcieczowym elemencie barierowym o kącie zwilżania ponad 90°. Cosqm jest średnią ważoną wartością z wartości cosq ścianek z porami i oblicza się go w sposób pokazany na fig. 2a, gdzie A oznacza udział obwodowy ścianki hydrofobowej, a B oznacza udział ścianki hydrofilowej, gdzie A+B=1. W związku z tym, cosqm będzie równy Acosqfob+ Bcosqfil.

Jak opisano dalej, prowadzono próby mające na celu sprawdzenie czy istnieje, albo nie, możliwość użycia opisanego modelu jako podstawy, na której można ocenić ciśnienie przeciekania.

Kąt zwilżania skóry zmienia się w zależności od jej stanu, to jest, na przykład, czy skóra jest czysta czy brudna. Do celów porównawczych stosowano urządzenie pomiarowe składające się z Pleksiglasu o kącie zwilżania 77°, który jest bliski średniej wartości kąta zwilżania skóry, to jest około 74°. Przeprowadzono pomiary komercyjnego przeciwcieczowego elementu barierowego dającego najlepszą szczelność według fig. 5a, tj. stojącego ściągacza Huggies, którego kąt zwilżania wynosi 120°. Jako ciecz zastosowano syntetyczny mocz. Napięciem powierzchniowym syntetycznego moczu jest g, którego wartość wynosi 0,06 N/m.

Badano za pomocą mikroskopu elektronowego przy powiększeniu 130 razy, jak pokazano na fig. 8-12 i fig. 8a-12a opór przeciwcieczowego elementu barierowego na urządzeniu pomiarowym. Jak wynika z figur, pomiędzy nitkami lub włóknami materiału barierowego, a ścianką z Pleksiglasu urządzenia badawczego powstają przelotowe pory. Zakłada się, że pory te działają jak kapilary, gdzie r = promieniowi największego możliwego okręgu, jaki można wpisać w kanał, co widać na fig. 2b.

Przelotowy por narysowano na fig. 8a-12a. Uzyskano następujące wartości promieni porów dla różnych dostępnych wydłużeń, jak widać na figurach.

Dostępne wydłużenie	Promień pora
10%	0,0208 mm
20%	0,0812 mm
30%	0,1208 mm
40%	0,1458 mm
50%	0,1458 mm

PL 193 232 B1

Uwagi: Bardzo trudno było zmierzyć promień porów na fotografii przy 10% dostępnym wydłużeniu i dlatego dana wartość jest być może wątpliwa.

Krzyżyki widoczne na fig. 8a-12a są bocznymi punktami końcowymi porów przeznaczonymi do obliczania hydrofobowych i hydrofilowych proporcji obwodowych porów. Stosunek długości powierzchni hydrofobowej do hydrofilowej w porze dla różnych dostępnych wydłużeń pokazano w poniższej tabeli.

Dostępne wydłużenie	Powierzchnia hydrofitowa	Powierzchnia hydrofobowa
10%	39%	61%
20%	39%	61%
30%	32%	68%
40%	39%	61%
50%	50%	50%

Na fig. 5b pokazano dane porównawcze pomiędzy ciśnieniami przeciekania mierzonymi za pomocą urządzenia testowego a ciśnieniami przeciekania obliczonymi za pomocą powyższego wzoru.

Ponieważ obliczone i zmierzone ciśnienia przeciekania dobrze się ze sobą zgadzają, istnieje zatem możliwość polepszenia efektu uszczelniającego przeciwcieczowego elementu barierowego w wyrobie chłonnym względem skóry użytkownika wpływając na | D P |, tj. | 2 g cosq m/r | elementu barierowego tak, żeby wartość ta wzrosła. Jednym z zastrzeżeń pod tym względem jest na tyle duże naprężenie elastycznego elementu, żeby uniemożliwiało przeciwcieczowemu elementowi barierowemu wydostawanie się przy niższych ciśnieniach w wyniku elastycznego zluzowania i uniemożliwiało elementowi barierowemu łatwe odstawanie od użytkownika wskutek obniżania przez słup cieczy elementu barierowego tak, żeby tracił on kontakt z powierzchnią, na której spoczywa.

Wartość |DP| można zwiększyć zwiększając wartość iloczynu | 2gcosqm/r |.

Celem wynalazku jest zapewnienie wyrobu chłonnego 29 o lepszej szczelności względem skóry użytkownika.

Cel ten osiągnięto za pomocą wyrobu chłonnego 29, takiego jak pielucha lub ochrona dla osób nie panujących nad wydalaniem, w skład którego wchodzi nieprzepuszczalna dla cieczy warstwa dolna 21, która podczas używania ma leżeć z dala od użytkownika, przepuszczalna dla cieczy warstwa górna 22, która podczas używania ma leżeć w pobliżu użytkownika, wkład chłonny 23 umieszczony pomiędzy wspomnianymi warstwami, oraz z każdej strony podłużnie biegnącej linii środkowej przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej 22 co najmniej jeden wzdłużny elastyczny przeciwcieczowy element barierowy 29 złożony z materiału w zasadzie nieprzepuszczalnego dla cieczy, przy czym jedna wzdłużna krawędź jest swobodna i zwrócona ku użytkownikowi, a druga wzdłużna krawędź jest przymocowana do przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej 22 przy wzdłużnej krawędzi wyrobu chłonnego 20 lub do nieprzepuszczalnej dla cieczy warstwy dolnej 21 przy wzdłużnej krawędzi bocznej 26, 27 wspomnianego wyrobu chłonnego 20, gdzie co najmniej swobodna krawędź uszczelniająca co najmniej jednego przeciwcieczowego elementu barierowego 29 z każdej strony linii środkowej wkładu chłonnego 23 jest obrobiona za pomocą nieprzylepnego środka uszczelniającego, który w trakcie używania co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy swobodną krawędzią uszczelniającą przeciwcieczowego elementu barierowego 29, a powierzchnią oporową użytkownika i/lub który, po założeniu wyrobu chłonnego 20, smaruje wspomnianą powierzchnię oporową, zwiększając tym samym kąt zwilżania skóry cieczą.

Cel wynalazku osiągnięto również za pomocą wyrobu chłonnego 20, w skład którego wchodzi warstwa wierzchnia w zasadzie nieprzepuszczalna dla cieczy, która podczas używania ma leżeć w pobliżu użytkownika, i w skład której wchodzi elastyczny ściągacz 28 do dostosowywania kształtu wyrobu chłonnego 20 do kształtu ciała użytkownika, w której to warstwie wierzchniej znajduje się otwór, który ma być zestrojony pozycyjnie z otworem odbytowym i otworem cewki moczowej użytkownika, gdzie wokół wspomnianych otworów w warstwie wierzchniej w zasadzie nieprzepuszczalnej dla cieczy znajdują się elastycznie ściągane krawędzie uszczelniające, a wkład chłonny 23 znajduje się z tej strony warstwy wierzchniej w zasadzie nieprzepuszczalnej dla cieczy, która podczas używania leży z dala od użytkownika, przy czym wkład chłonny 23 jest zamknięty pomiędzy warstwą górną 22 przepuszczalną dla cieczy na stronie bliższej użytkownika, a warstwą dolną 21 nieprzepuszczalną dla

PL 193 232 B1 cieczy, i gdzie co najmniej jedna krawędź uszczelniająca jest obrobiona nieprzylepnym środkiem uszczelniającym, który, w trakcie używania, co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy swobodną krawędzią uszczelniającą a powierzchnią oporową użytkownika i/lub który, po założeniu wyrobu chłonnego 20, smaruje wspomnianą powierzchnię oporową, zwiększając tym samym kąt zwilżania skóry cieczą.

Kiedy nieprzylepny środek uszczelniający co najmniej częściowo wypełnia por, promień pora zmniejsza się o iloczyn |(2g cosqm/r) |. Taki sam efekt uzyskuje się w przypadku zwiększania kąta zwilżania.

Wygodnie, krawędź przeciwcieczowego elementu barierowego 29 lub krawędź uszczelniającą pokrywa się środkiem uszczelniającym w ilości wystarczającej zarówno do częściowego wypełnienia porów, to jest zmniejszenia promienia porów, jak i do smarowania skóry użytkownika.

Środek uszczelniający można nałożyć bardzo cienką warstwą, która ma być przenoszona na skórę użytkownika po nałożeniu wyrobu chłonnego 20. Natomiast środek uszczelniający nanosi się odpowiednio w ilości wystarczającej do zmniejszenia promienia porów, jak i do smarowania skóry użytkownika. Środek uszczelniający można nanosić w ilości odpowiadającej 0,1-100 g/m², odpowied2 2 2 nio 1-30 g/m², zwłaszcza 2-20 g/m², a korzystnie 3-10 g/m². Na przykład, środek uszczelniający można nanosić w ilości odpowiadającej około 20 g/m².

Ponieważ skóra jest hydrofilowa i ma średni kąt zwilżania około 74°, najlepiej byłoby, żeby środek uszczelniający zwiększał ten kąt zwilżania do co najmniej około 90°, w wyniku czego skóra uzyskiwałaby hydrofobowość. Korzystnie, środek uszczelniający ma kąt zwilżania ponad 95°, a zwłaszcza co najmniej 100°.

Korzystnie, środek uszczelniający ma właściwości reologiczne, takie, żeby w temperaturze pokojowej był sztywny lub lepki, natomiast w temperaturze ciała był wystarczająco płynny do smarowania skóry użytkownika. Środek uszczelniający nie powinien być na tyle płynny, żeby spływał ze skóry użytkownika w temperaturze ciała i brudził jego odzież. Środek uszczelniający nie powinien również być nadmiernie sztywny w temperaturze pokojowej, ponieważ wtedy mógłby odłączać się od przeciwcieczowego elementu barierowego lub krawędzi uszczelniającej w postaci grudek lub okruchów. Osoby znające tę dziedzinę techniki będą w stanie określić po badaniach laboratoryjnych środki uszczelniające mające odpowiednie właściwości reologiczne.

Oprócz środka uszczelniającego, który powinien mieć odpowiednią lepkość i płynność potrzebne do wypełnienia szczelin oraz odpowiednią energię powierzchniową ze względu na działanie przeciwcieczowego elementu barierowego 29 nie powinien on również, korzystnie, być zdolny do wnikania w skórę ani do emitowania szkodliwych substancji ani też nie powinien w żaden sposób oddziaływać negatywnie na normalne działanie skóry. Ponadto, właściwości środka uszczelniającego nie powinny zmieniać się z upływem czasu.

Korzystnie, środek uszczelniający powinien przyczyniać się do zmniejszenia tarcia i/lub ścierania skóry.

W tym celu można stosować maści zawierające tłuszcz lub olej pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub naftowego. Przykładami takich maści są Silonsalva (Perstorp Pharma), petrolatum (Vaseline (R)).

Istnieje również możliwość używania emulsji wodnych lub olejowych, które są hydrofobowe.

Innymi możliwymi środkami uszczelniającymi są, na przykład, preparaty, które są półstałe lub stałe w temperaturze 20°C, i w skład których wchodzi 10-95% polisiloksanowego środka uplastyczniającego o plastyczności lub płynności w temperaturze 20°, i 5-90%, korzystnie 5-50% środka, który może powodować krzepnięcie środka uplastyczniającego na elemencie barierowym, gdzie wspomniany środek ma temperaturę topnienia co najmniej 35°C, korzystnie co najmniej 40°C, i jest złożony z estrów kwasów tłuszczowych lub amidów kwasów tłuszczowych z kilku grupami hydroksylowymi, alkoholi tłuszczowych zawierających 14-22 atomów węgla, kwasów tłuszczowych mających 12-22 atomów węgla, oksyetylenów alkoholi tłuszczowych mających 12-22 atomów węgla, albo ich mieszanin. Odpowiednie środki uszczelniające opisano w WO 96/16681.

Używany środek uszczelniający musi być akceptowany pod względem dermatologicznym i nie może wywoływać reakcji podrażnieniowych ani alergicznych.

Wyrób chłonny 20, według wynalazku, łatwo ślizga się po skórze użytkownika, a tym samym mniej ją drażni niż konwencjonalne wyroby chłonne tego typu.

PL 193 232 B1

Poniżej opisano wynalazek bardziej szczegółowo w odniesieniu do konkretnych przykładów jego wykonania a także w odniesieniu do załączonych figur.

P r z y k ł a d Na fig. 3a pokazano wyrób chłonny 20, według wynalazku, w postaci pieluchy lub ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, w skład którego wchodzi przepuszczalna dla cieczy warstwa górna 22, wkład chłonny 23 oraz nieprzepuszczalna dla cieczy warstwa dolna 21, które to warstwy są ograniczone dwiema poprzecznymi krawędziami 24, 25 i dwiema wzdłużnymi krawędziami bieżnymi 26, 27. W skład ilustrowanego wyrobu chłonnego 20 wchodzi również rozciągający się wzdłużnie elastyczny ściągacz 28 na nogi i stojący przeciwcieczowy element barierowy 29 z każdej strony podłużnej linii środkowej. Na fig. 3b przedstawiono przekrój ilustrujący budowę stojącego przeciwcieczowego elementu barierowego 29 z warstwą 12 nieprzepuszczalnego dla cieczy materiału, której wolna krawędź uszczelniająca jest zakrzywiona wokół dwóch rozciągniętych elastycznych nitek 13. Nitki 13 działają w ten sposób, że marszczą warstwę 12.

W dwóch testach zmieniano kąt zwilżania. W pierwszym przypadku rozciągano na pierwszej powierzchni półcylindrycznego Pleksiglasu folię z tworzywa sztucznego o kącie zwilżania 97,5°. Odpowiada to obróbce elementu barierowego w taki sposób, żeby skóra użytkownika miała większy kąt zwilżania. Jest ona hydrofobowa w odróżnieniu od normalnej skóry, której średni kąt zwilżaniawynosi około 74°. Wynik tej zmiany kąta zwilżania (krzywa środkowa) porównano na fig. 6 z efektem uszczelniającym uzyskanym dla stojącego ściągacza Huggies ze stojącym przeciwcieczowym elementem barierowym (krzywa najniższa). Jak wynika z pomiarów, uzyskano w ten sposób poprawę efektu uszczelniającego.

Najwyższa krzywa na fig. 6 obrazuje wyniki pomiarów uzyskane dla przeciwcieczowego elementu barierowego 29 po obróbce za pomocą Vaseline(R). Kąt zwilżania dla Vaseline(R) wynosi 100°. Vaseline(R) częściowo blokuje pory, to jest, zmniejsza promień porów, a także smaruje skórę użytkownika, zwiększając w ten sposób kąt zwilżania skóry. Jak wyniknie ze schematu na fig. 6a, uzyskano znaczną poprawę przekraczającą poprawę uzyskaną w przypadku zmiany tylko kąta zwilżania skóry, pomimo równoczesnego uzyskania zmniejszenia kąta zwilżania elementu barierowego 29 wskutek równoczesnego smarowania tego przeciwcieczowego elementu barierowego 29 Vaseline(R), co zmniejsza jego kąt zwilżania ze 120° do 100°.

Na fig. 7 przedstawiono wykres, na którym pokazanoobliczone i zmierzone efekty uszczelniające uzyskane dzięki zmianom kąta zwilżania. Zmierzone wartości uzyskano przykrywając Pleksiglas wspomnianą powyżej folią z tworzywa sztucznego i odpowiadają one środkowej krzywej na wykresie z fig. 6. Uzyskano dobrą zgodność pomiędzy wynikami obliczeniowymi, a zmierzonymi.

Na fig. 13 przedstawiono reprodukcję fotografii zmikroskopu elektronowego przeciwcieczowego elementu barierowego 29 o dostępnym wydłużeniu lub rozciągnięciu 30%, gdzie materiał barierowy jest pokryty Vaseline(R).

Ten środek uszczelniający ma właściwości uszczelniające pokazane na fig. 6. Wyraźnie widać na fotografii, że włókna w materiale barierowym mają powłokę o pewnej grubości, która zwiększa ich średnicę, zmniejszając tym samym wymiary przelotowych porów.

Wynalazek opisano powyżej na pewnych konkretnych, nie ograniczających przykładach wykonania, ale jest zrozumiałym, że można go modyfikować w zakresie przedstawionym w zastrzeżeniach patentowych. Można zwłaszcza poddać obróbce za pomocą środka uszczelniającego zewnętrzne elementy barierowe, to jest elastyczne ściągacze 28 na nogi, wyrobów chłonnych nie mających wewnętrznych przeciwcieczowych elementów barierowych 29. Można również obrabiać, zgodnie z wynalazkiem, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne elementy barierowe.

W pewnych sytuacjach może okazać się korzystnym poddawanie obróbce wyłącznie zewnętrznych elementów barierowych, nawet kiedy w skład wyrobu chłonnego 20 wchodzą wewnętrzne przeciwcieczowe elementy barierowe 29. Środkiem uszczelniającym można również obrabiać poprzeczne przeciwcieczowe elementy barierowe.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wyrób chłonny zawierający nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę dolną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego z dala od ciała użytkownika, przepuszczalną dla cieczy warstwę górną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego w pobliżu ciała użytkownika i umieszczony pomiędzy nimi wkład chłonny oraz co najmniej jeden wzdłużnie rozciągający się z każdej strony linii środkowej warstwy górnej i przymocowany do jednej z warstw górnej i dolnej przy wzdłużnej krawędzi bocznej wyrobu chłonnego elastyczny przeciwcieczowy element barierowy z materiału zasadniczo nieprzepuszczalnego dla cieczy mający swobodną krawędź uszczelniającą zwróconą w stronę ciała użytkownika, znamienny tym, że co najmniej krawędź uszczelniająca elementu barierowego (29) jest obrobiona nieprzylepnym środkiem uszczelniającym mającym kąt zwilżania ponad 90°, przy czym środek uszczelniający podczas użytkowania wyrobu chłonnego (20) co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy krawędzią uszczelniającą elementu barierowego (29), a powierzchnią oporową ukształtowaną na ciele użytkownika po założeniu wyrobu chłonnego (20) smarując powierzchnię oporową i zwiększając kąt zwilżania cieczą skóry użytkownika.
2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędź uszczelniająca elementu barierowego (29) jest powleczona środkiem uszczelniającym w ilości 0,1-100 g/m², korzystnie 1-30 g/m², bardziej korzystnie 2-20 g/m², a najbardziej korzystnie 3-10 g/m² zapewniającej częściowe wypełnienie porów i smarowanie skóry użytkownika.
3. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że środek uszczelniający ma kąt zwilżania ponad 95°, a korzystniej co najmniej 100°.
4. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że środek uszczelniający ma odpowiednie właściwości reologiczne, to jest sztywność i lepkość w temperaturze pokojowej oraz płynność w temperaturze ciała, zapewniające smarowanie skóry użytkownika.
5. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że środkiem uszczelniającym jest maść zawierająca substancję wybraną z grupy tłuszczu i oleju pochodzenia zwierzęcego, roślinnego czy naftowego oraz emulsji typu woda w oleju.
6. Wyrób chłonny zawierający nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę dolną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego z dala od ciała użytkownika, przepuszczalną dla cieczy warstwę górną usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego na ciele użytkownika i umieszczony pomiędzy nimi wkład chłonny oraz nad warstwą górną zasadniczo nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę wierzchnią usytuowaną podczas użytkowania wyrobu chłonnego w pobliżu ciała użytkownika i elastyczny ściągacz dostosowujący kształt wyrobu chłonnego do kształtu ciała użytkownika, przy czym warstwa wierzchnia ma usytuowane w zestrojeniu pozycyjnym z otworem odbytowym i otworem cewki moczowej użytkownika otwory, wokół których w warstwie wierzchniej są umieszczone elastycznie marszczone krawędzie uszczelniające, znamienny tym, że co najmniej krawędź uszczelniająca warstwy wierzchniej jest obrobiona nieprzylepnym środkiem uszczelniającym mającym kąt zwilżania ponad 90°, przy czym środek uszczelniający podczas użytkowania wyrobu chłonnego (20) co najmniej częściowo wypełnia każdy przelotowy por utworzony pomiędzy krawędzią uszczelniającą, a powierzchnią oporową na ciele użytkownika po założeniu wyrobu chłonnego (20) smarując powierzchnię oporową i zwiększając kąt zwilżania cieczą skóry użytkownika.
7. Wyrób według zastrz. 6, znamienny tym, że krawędź uszczelniająca jest powleczona środkiem uszczelniającym w ilości 0,1-100 g/m², korzystnie 1-30 g/m², bardziej korzystnie 2-20 g/m², a najbardziej korzystnie 3-10 g/m² zapewniającej częściowe wypełnienie porów i smarowanie skóry użytkownika.
8. Wyrób według zastrz. 6, znamienny tym, że środek uszczelniający ma kąt zwilżania ponad 95°, a korzystnie co najmniej 100°.
9. Wyrób według zastrz. 6, znamienny tym, że środek uszczelniający ma odpowiednie właściwości reologiczne, to jest sztywność i lepkość w temperaturze pokojowej oraz płynność w temperaturze ciała, zapewniające smarowanie skóry użytkownika.
10. Wyrób według zastrz. 6, znamienny tym, że środkiem uszczelniającym jest maść zawierająca substancję wybraną z grupy tłuszczu i oleju pochodzenia zwierzęcego, roślinnego czy naftowego oraz emulsji typu woda w oleju.