PL193869B1 - Urządzenie do doboru uszczelki dla elementu sprzętu - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do doboru uszczelki dla ele- mentu sprzetu, znamienne tym, ze zawiera ba- ze danych profili sprzetu (31) oraz baze danych profili uszczelek (33) i analizator zgodnosci (26) polaczony do bazy danych profili sprzetu (31) i bazy danych profili uszczelek (33), majacy modul wejsciowy (21) do odbierania danych okreslajacych charakterystyki elementu sprze- tu, przy czym analizator zgodnosci (26) jest analizatorem do porównywania jednego profilu uszczelki w bazie danych profili uszczelek (33) z charakterystykami elementu sprzetu i do okreslenia modyfikacji umozliwiajacej przyjecie, przez element sprzetu, uszczelki zdefiniowanej przez jeden profil uszczelki. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do doboru uszczelki dla elementu sprzętu.

Tego typu urządzenie jest stosowane zwłaszcza do automatycznego systemu akwizycji, wyboru, projektowania, wytwarzania, zapewnienia obsługi po sprzedażnej i wsparcia technicznego dla uszczelek mechanicznych.

Sprzedaż i akwizycja uszczelek mechanicznych wymaga obecnie wielu działań, a w tym wybór uszczelki, projektowanie i opracowanie technologii, wytwarzania obsługi po sprzedaży i wsparcia technicznego. W ten proces jest zaangażowanych wielu ludzi dla gromadzenia, przetwarzania, interpretowania i przetwarzania wielu różnych rodzajów informacji, a nie jest to wiedza ścisła. Uszczelki mechaniczne są stosowane jako uszczelnienie wału przeznaczonego do utrzymywania płynu procesowego w urządzeniu takim jak pompa, mieszalnik lub inny sprzęt obrotowy. Uszczelki mechaniczne są używane w pracy typowych instalacji procesowych. Istotne gałęzie przemysłu stosujące uszczelki to między innymi wytwarzanie pulp i papierów, przetwórstwo chemiczne, petrochemia, rafinerie naftowe, przemysł spożywczy, zakłady, energetyki i użyteczności publicznej.

Znane są trzy typy uszczelek mechanicznych: podzespół (wykonany z wielu części), wkład (podzespoły scalone w postaci jednego elementu) i uszczelki dzielone na części. Uszczelki w postaci wkładów, są na ogół, z kilku powodów, korzystniejsze niż uszczelki w postaci podzespołów. Po pierwsze uszczelki w postaci wkładów mogą być instalowane bez istotnego przygotowania. Te uszczelki także mogą być badane przed wysyłką dla zapewnienia szczelności. Jednakże, zamiana z uszczelki w postaci podzespołu na uszczelkę w postaci wkładu dla danego zastosowania jest związana ze złożonym procesem wyboru odpowiedniej konstrukcji uszczelki.

Ze względu na wielką różnorodność zastosowań uszczelek, wybór uszczelki wymaga uwzględnienia szeregu czynników. Na przykład, uszczelki typowo są dołączane do sprzętu z wałami obrotowymi (najczęściej są to pompy), gdzie występuje wielka różnorodność dostępnych w handlu konstrukcji o różnych profilach wymiarowych. Sprzęt także może być modyfikowany, z różnych powodów, w miejscu eksploatacji, co powoduje występowanie nietypowych profili wymiarowych. Dodatkowymi czynnikami są warunki pracy sprzętu, uwzględniając płyny procesowe i ich połączenia i zamierzone i niezamierzone zmiany płynów procesowych stosowanych w systemach. Oprócz wyboru uszczelki pasującej do sprzętu i odpowiedniej dla danych warunków pracy, istotnymi czynnikami także są koszty uszczelki i jej instalacji.

Dlatego w tym procesie wyboru uczestniczy wysoko kwalifikowany inżynier sprzedaży otrzymujący odpowiednie wsparcie z fabryki, dla właściwej realizacji procesu wyboru uszczelki. Typowo jego szkolenie obejmuje wiedzę inżynierską z zakresu mechaniki, technologii i chemii. Te osoby typowo także dokonują sprzedaży, obsługi i działają jako wsparcie techniczne. Ponieważ wybór uszczelki jest procesem złożonym, klienci stają się uzależnieni od inżynierów sprzedaży. Ta zależność jest spowodowana złożonością kodów części tych uszczelek.

Poziom kwalifikacji tych inżynierów sprzedaży jest ogólnie zależny od wielkości producenta uszczelek, lat doświadczenia, wykształcenia i szkolenia, co w wyniku daje bardzo różne kwalifikacje. Inżynierowie sprzedaży mogą znać się tylko na określonej produkcji, z którą mieli do czynienia. Zgodnie z tym inżynier sprzedaży, bez znacznego doświadczenia, także może być bardzo zależny od wsparcia technicznego fabryki pomagającego w procesie wyboru uszczelki.

Ponadto, inżynierowie sprzedaży, pomimo ich doświadczenia, mogą być także zależni od wsparcia fabrycznego, ponieważ mają oni bezpośredni dostęp do wyboru informacji ograniczonych do typowego sprzętu i płynów procesowych, w postaci tekstu drukowanego lub odczytywanego z komputera. lnne informacje, takie jak dane eksploatacyjne, dane technologiczne, specjalne kosztorysy i rysunki mogą być dostępne tylko w fabryce, to wymaga, aby inżynier sprzedaży korzystał ze wsparcia fabrycznego dla dokonania wyboru uszczelki lub dla interpretacji dostępnych informacji dla wyboru uszczelki. Sprawna komunikacja pomiędzy inżynierami sprzedaży i inżynierami fabrycznymi jest krytycznym elementem tego procesu.

Zależnie od zasobów jakimi dysponuje producent, które mogą zależeć od jego wielkości i czasu działania w przemyśle, wsparcie fabryczne może być ograniczone do intensywnego wyboru ręcznego narażonego na błędy wynikające z nieformalnego, nienaukowego procesu wyboru. Również przy bardziej złożonej procedurze opartej na znacznej ilości informacji historycznych, jednak interwencja ludzka jest na ogół wymagana dla podjęcia wielu decyzji pomiędzy obszarem sprzedaży i wsparciem personelu fabrycznego ze względu na indywidualne osady i odczucia, które mogą spowodować niewłaPL 193 869 B1 ściwy wybór. Zwłaszcza, znaczne współdziałanie ludzi jest wymagane dla zbierania, interpretowania, operowania i analizy danych dotyczących zastosowania, gdy inżynier sprzedaży wymaga wsparcia fabrycznego. Zwłaszcza, wymiary pompy i uszczelki, warunki pracy i płyny procesowe wpływają na wybór materiałów umożliwiających uzyskanie maksymalnego czasu życia uszczelki. Współdziałanie ludzi, jakie zachodzi przy stosowanych obecnie sposobach wyboru może spowodować różne rekomendacje dawane przez różne osoby, dla tego samego zastosowania, danego modelu uszczelki, opcjonalnych właściwości uszczelki, materiałów konstrukcyjnych, kontroli otoczenia uszczelki, to jest prowadzenia instalacji rurowej i różnych urządzeń pomocniczych stosowanych do kontroli otoczenia. Ponadto, prawdopodobieństwo błędu jest zwiększone. Błąd na dowolnym etapie procesu wyboru może spowodować nieprawidłowe lub niepełne rozwiązanie uszczelnienia, które prowadzi do przedwczesnego uszkodzenia uszczelki i zwiększenia kosztów.

Znanych jest szereg etapów w procesie wyboru uszczelki, w których typowo występują współdziałania ludzi. Jednym etapem jest identyfikacja sprzętu, to jest pompy lub silnika napędowego lub innego sprzętu obrotowego. Znane sposoby identyfikacji stosowane przez inżynierów sprzedaży różnią się. Przykładowymi źródłami informacji identyfikacyjnej mogą być tabliczki identyfikacyjne na sprzęcie, zapisy dotyczące konserwacji, zapisy dotyczące technologii, zapisy dotyczące sprzedaży, zapisy producenta sprzętu lub zapisy producenta uszczelek. Jeśli te źródła zawierają niekompletne informacje właściwa identyfikacja może być niemożliwa. Nawet jeśli sprzęt jest prawidłowo zidentyfikowany np. przez wytwórcę lub model, modyfikacje tego sprzętu mogły być wykonane. Błąd w identyfikacji takich modyfikacji powoduje błędny wybór uszczelki. W wyniku tego potrzebne są indywidualne pomiary sprzęty dla uzyskania właściwych wymiarów. Dane dotyczące wymiarów są zwykle zbierane, przy zastosowaniu formularzy o różnym stopniu złożoności i kompletności. Proste formularze zwykle są niekompletne. Złożone formularze zwykle są przedmiotem interpretacji przez inżynierów sprzedaży i inżynierów fabrycznych. Oba rodzaje formularzy powodują powstawanie błędów.

Następnie jest wybierany model uszczelki, który jest wymiarowo odpowiedni dla zidentyfikowanego sprzętu. Aby wykonać taki wybór, inżynier sprzedaży może skorzystać z informacji zawartych w informatorze, lub jeśli nie są zidentyfikowane w informatorze, wykonać analizę wymiarową. Analiza wymiarowa może być wykonana przez inżyniera sprzedaży lub przy pomocy wsparcia fabrycznego. Gdy dane dotyczące zastosowania są uzyskane w fabryce, są weryfikowane na okoliczność kompletności i dokładności. Jeżeli dane nie są satysfakcjonujące, proces ulega opóźnieniu.

Po wybraniu modelu uszczelki odpowiedniego wymiarowo, warunki pracy są identyfikowane przez inżyniera sprzedaży są analizowane dla potwierdzenia, że zalecana uszczelka jest odpowiednia dla procesu realizowanego przez sprzęt. Ta analiza obejmuje ocenę warunki pracy i płyn procesowy, w odniesieniu do szeregu aspektów uszczelki, obejmując ale nie ograniczając się do: metalurgię dla oceny odporności na korozję; zestaw materiałów powierzchniowych dla oceny smarności i/lub korozji chemicznej lub odporności na ścieranie; i wybór dodatkowych elementów uszczelniających to jest elastomerów pierścienia uszczelniającego dla danej temperatury i odporności.

Warunki pracy obejmują, ale nie ograniczają się do: prędkość wału w odniesieniu do ciśnienia w szczelnej komorze, które działa na uszczelkę, to jest ciśnienie/prędkość; komora dławicowa/ciśnienie w uszczelnionej komorze, które jest funkcją różnic konstrukcyjnych wewnętrznych części pompy (wirniki); prędkości wału; ciśnienia wylotowego pompy na końcówce wylotowej; ciśnienia ssania na końcówce wlotowej; parametrów ciśnienie/prędkość dla różnych konstrukcji uszczelki i kombinacji materiałów powierzchniowych, obliczenia ciśnienia w komorze dla danego typu pompy; konstrukcji równowagi powierzchniowej; koncentracji; temperaturze; lepkości; zawartości nierozpuszczalnych lub rozpuszczalnych lub włóknistych lub nie włóknistych materiałów; ciśnienia pary; ciężaru właściwego; zanieczyszczeń i innych chemikaliów. Czasem te wartości są estymowane lub nie są dostępne.

Inżynier sprzedaży lub wsparcie fabryczne może analizować warunki pracy zależnie od doświadczenia i zasobów. Parametry graniczne dla różnych warunków pracy znajdują się na ogół w drukowanych tablicach inżynierskich, dla określonego typu uszczelki lub mogą być obliczone. Jeśli ta analiza jest wykonana przez osobę niewyszkoloną korzystającą tylko z drukowanych tablic, a bez analizy na poziomie inżynierskim, lub jeśli wykorzystano niekompletne informacje, to analiza może być niedokładna lub błędna. Może także być nieodpowiednia dla wyboru materiału uszczelki.

Jeśli analiza wskazuje, że standardowy model uszczelki nie może być zastosowany, należy przeprowadzić odpowiednie modyfikacje albo uszczelki lub sprzętu. Inżynier może mieć ograniczony informator wyjaśniający jakie modyfikacje mają być wykonane w typowych pompach dla dopasowania

PL 193 869 B1 do popularnych uszczelek. Na ogół nie stosuje się modyfikacji uszczelek. W przeciwnym razie modyfikacje są określone albo przez inżyniera sprzedaży lub wsparcie fabryczne, przy wykorzystaniu różnych wskazówek lub przez analizę, lub na podstawie informacji historycznych takich jak rachunki za materiały i fabryczne rysunki techniczne. Jeżeli informacje wykorzystane dla wykonania modyfikacji są niedokładne lub niekompletne, może być wykonana niewłaściwa modyfikacja uszczelki lub sprzętu.

Płyny procesowe także są analizowane dla oceny charakterystyk, które mogą wpłynąć na wybór uszczelki, takie jak, ale nie ograniczają się do: lotnych, niebezpiecznych zanieczyszczeń powietrza, które wymagają wyboru podwójnego uszczelnienia dla całkowitego wyeliminowania emisji pary; palności; toksyczności; polimeryzacji; krzepnięcia; zawiesiny proszku ściernego w płynie; stopnia koncentracji pierwotnej i wtórnej substancji chemicznej; i minimalnej i maksymalnej temperatury procesu.

Jeśli inżynier sprzedaży ma informator określający parametry graniczne dla materiału uszczelki, finalny wybór uszczelki jest dokonywany przez inżyniera sprzedaży w oparciu o wyszkolenie i doświadczenie. Informator może także podawać materiały dla wykorzystania tylko w jednym procesie chemicznym, bez uwzględnienia dodatkowych substancji chemicznych, które mogą być obecne w procesie. Jeżeli informator nie jest kompletny, może być wymagana pomoc wsparcia fabrycznego. Inżynier zapewniający wsparcie fabryczne analizuje proces dla identyfikacji charakterystyk chemicznych płynu procesowego, na przykład przez wykorzystanie źródłowych informatorów technicznych, słowników chemicznych lub informacji historycznych takich jak poprzednie rachunki za materiały lub opierając wybór na właściwościach substancji chemicznych o podobnych charakterystykach. Podobnie jak w innych etapach gdzie stosowane jest wsparcie fabryczne, może brakować informacji od inżyniera sprzedaży, co może spowodować opóźnienie lub niewłaściwy wybór. Z racji złożoności analizy płynu procesowego możliwe są błędy w wyborze.

Inżynier sprzedaży wybiera także opcjonalne właściwości uszczelki dla uzyskania optymalnego czasu zachowywania właściwości uszczelniających. Takie właściwości zawierają, ale nie ograniczają się do: dwa elementy stałej powierzchni czołowej (dla lepkich lub polimeryzujących substancji chemicznych); dławik chłodzący i odpływowy (dla chłodzenia lub uszczelniania cieplnego, lub zmywania osadów krystalicznych na powierzchni czołowej uszczelki po stronie atmosfery); i tuleje pompowe dla podwójnego uszczelnienia dla zapewnienia maksymalnego przepływu płynu barierowego dla chłodzenia i smarowania powierzchni czołowych uszczelki. Informacje o opcjonalnych właściwościach w informatorze mogą być ograniczone. Ponadto, inżynier sprzedaży dokonuje wyboru opcjonalnych właściwości na podstawie charakterystyk chemicznych. Informacje czy dana uszczelka ma opcjonalne właściwości potrzebne w danym zastosowaniu mogą wymagać wsparcia fabrycznego dla wydania zalecenia.

Kolejnym etapem procesu wyboru uszczelki jest określenie najlepszego sposobu kontroli otoczenia lub znormalizowanego programu American Petroleum Institute (API). Sposoby kontroli otoczenia są systemami stosowanymi do chłodzenia, smarowania, grzania itd., a przez to kontrolują otoczenie uszczelki mechanicznej, zwłaszcza powierzchni czołowych uszczelki. W zastosowaniu do istniejącej instalacji, inżynier sprzedaży identyfikuje aktualny zewnętrzny system instalacji rurowej i ocenia, czy powinien on być zmodyfikowany dla tego zastosowania. W zastosowaniu do nowej instalacji, inżynier sprzedaży identyfikuje dostępne systemy instalacji rurowej. Ograniczony informator może pomóc w wyborze instalacji rurowej lub może być wymagane wsparcie fabryczne. Ten aspekt procesu wyboru może nawet być pominięty lub istniejący system instalacji rurowej może być nieodpowiedni dla takiego zastosowania, co powoduje przedwczesne uszkodzenie uszczelki. Intensywna współpraca pomiędzy klientami, inżynierami sprzedaży i inżynierami fabrycznymi może być wymagana dla właściwego wyboru.

Kolejnym etapem procesu wyboru uszczelki jest wybór rozmaitych urządzeń pomocniczych, to jest elementów zewnętrznych w stosunku do uszczelki, a znajdujących się typowo w systemie instalacji rurowej, zawierający, ale nie ograniczający się do: dostarczenie zbiorników dla podwójnie uszczelnionych systemów instalacji rurowej; zwężone tuleje, dla zastosowania w zewnętrznych systemach przemywania powierzchni czołowych uszczelek; i urządzenia do kontroli przepływu dla zewnętrznych systemów przemywania, dla pojedynczej uszczelki i podwójnej uszczelki. Jak przy innych aspektach tego procesu, takie urządzenia mogą być wybrane przy wykorzystaniu ograniczonych informatorów, lub inżynierowie wdrażający mogą obliczyć konstrukcję, wymiar i wybór urządzenia pomocniczego. Zależnie od rodzaju urządzeń pomocniczych np. zwężone tuleje, wymiary sprzętu mogą być potrzebne inżynierowi dla zaprojektowania i wykonania urządzenia.

PL 193 869 B1

Po wyborze uszczelki z odpowiednich materiałów i mających opcjonalne właściwości, sposoby kontroli otoczenia i urządzenia pomocnicze, wyznaczana jest odpowiednia cena na podstawie rachunku za materiały i parametry instalacji. Aktualna metoda wyceny uszczelek mechanicznych dla produktów typowych wykorzystuje cenniki. Cennik może być złożony i wymagać wsparcia fabrycznego dla interpretacji, aby uzyskać cenę określonej wybranej uszczelki. Gdy są wykonywane specjalne konstrukcje, a wyznaczanie ceny jest bardziej złożone i wymaga pracy wykwalifikowanych inżynierów i księgowych. Cały proces wyznaczania zawarty jest w zakresie czasu od dni do tygodni.

Na koniec po obliczeniu i przyjęciu zamówienia, uszczelka jest wykonana według zamówienia, o ile uszczelka nie jest częścią typową. Operacje wykonania zależą od wielkości i zakresu produkcji oferowanej przez producenta i od stosowanych procesów technologicznych. Stosowany sprzęt produkcyjny obejmuje zakres od sprzętu ręcznego do sprzętu sterowanego cyfrowo za pomocą komputera (CNC) w różnych kombinacjach, zależnych od zakresu produkcji i stosowanych surowców. Niezależnie od wielkości producenta do produkcji są potrzebne osoby dobrze wyszkolone.

Chociaż niektórzy producenci mogą stosować program komputerowy do pomocy w wyborze uszczelki są to na ogół zautomatyzowane tablice przeglądowe, za pomocą których użytkownik wybiera numer modelu pompy, odpowiednią linię produkcyjną uszczelek i uzyskuje wybór możliwych uszczelek. W niektórych przypadkach, użytkownik może również wybrać materiały na uszczelki. Takie narzędzia wymagają na ogół wiedzy inżynierskiej z zakresu mechaniki lub chemii lub dużego doświadczenia, aby prawidłowo wybrać uszczelkę.

Reasumując, z racji złożoności procesu wyboru uszczelki, wyrób i marketing uszczelek mechanicznych wymaga uzależnienia producenta uszczelek od dobrze wyszkolonego personelu. Klienci zależą od inżynierów sprzedaży i wsparcia technicznego producenta, dla uzyskania prawidłowego rozwiązania w zakresie problemów technicznych swoich urządzeń. Z racji złożoności czasu trwania i kosztu procesu wyboru uszczelki, klient może zastąpić uszkodzoną uszczelkę taka samą uszczelką; zamiast dokonać prawidłowego wyboru. Przedwczesne uszkodzenie uszczelki może występować ciągle, powodując nadmierne koszty eksploatacyjne.

Połączenie złożoności i wymagań przy wyborze uszczelki, wycenie, projektowaniu, opracowaniu technologii, wykonaniu i procesach wsparcia po sprzedaży powoduje nie konsekwentne, nie naukowe i błędne rezultaty i zwiększone koszty.

Na koniec po obliczeniu i przyjęciu zamówienia, uszczelka jest wykonana według zamówienia, o ile uszczelka nie jest częścią typową. Operacje wykonania zależą od wielkości i zakresu produkcji oferowanej przez producenta i od stosowanych procesów technologicznych. Stosowany sprzęt produkcyjny obejmuje zakres od sprzętu ręcznego do sprzętu sterowanego cyfrowo za pomocą komputera (CNC) w różnych kombinacjach zależnych od zakresu produkcji i stosowanych surowców. Niezależnie od wielkości producenta, do produkcji są potrzebne osoby dobrze wyszkolone.

Chociaż niektórzy producenci mogą stosować program komputerowy do pomocy w wyborze uszczelki są to na ogół zautomatyzowane tablice przeglądowe, za pomocą których użytkownik wybiera numer modelu pompy, odpowiednią linię produkcyjną uszczelek i uzyskuje wybór możliwych uszczelek. W niektórych przypadkach, użytkownik może również wybrać materiały na uszczelki. Takie narzędzia wymagają na ogół wiedzy inżynierskiej z zakresu mechaniki lub chemii lub dużego doświadczenia, aby prawidłowo wybrać uszczelkę.

Reasumując, z racji złożoności procesu wyboru uszczelki, wyrób i marketing uszczelek mechanicznych wymaga uzależnienia producenta uszczelek od dobrze wyszkolonego personelu. Klienci zależą od inżynierów sprzedaży i wsparcia technicznego producenta dla uzyskania prawidłowego rozwiązania w zakresie problemów technicznych swoich urządzeń. Z racji złożoności czasu trwania i kosztu procesu wyboru uszczelki, klient może zastąpić uszkodzoną uszczelkę taka samą uszczelką; zamiast dokonać prawidłowego wyboru. Przedwczesne uszkodzenie uszczelki może występować ciągle, powodując nadmierne koszty eksploatacyjne.

Połączenie złożoności i wymagań przy wyborze uszczelki, wycenie, projektowaniu, opracowaniu technologii, wykonaniu i procesach wsparcia po sprzedaży powoduje więc powstanie nie konsekwentnych, nie naukowych i błędnych rezultatów i zwiększone koszty.

Urządzenie do doboru uszczelki dla elementu sprzętu, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że zawiera bazę danych profili sprzętu oraz bazę danych profili uszczelek i analizator zgodności połączony do bazy danych profili sprzętu i bazy danych profili uszczelek, mający moduł wejściowy do odbierania danych określających charakterystyki elementu sprzętu, przy czym analizator zgodności jest analizatorem do porównywania jednego profilu uszczelki w bazie danych profili uszczelek z cha6

PL 193 869 B1 rakterystykami elementu sprzętu i do określenia modyfikacji umożliwiającej przyjęcie, przez element sprzętu, uszczelki zdefiniowanej przez jeden profil uszczelki.

Korzystnym jest gdy analizator zgodności ma moduł wyjściowy do aktualizacji bazy danych profili sprzętu odnoszących się do uszczelki zdefiniowanej przez jeden profil uszczelki, a w szczególności gdy analizator zgodności jest analizatorem do porównywania drugiego profilu uszczelki w bazie danych profili uszczelek z charakterystyką drugiego elementu sprzętu i do określenia, czy uszczelka zdefiniowana przez drugi profil uszczelki odpowiada pożądanym charakterystykom i pasuje do drugiego elementu sprzętu.

Analizator zgodności zawiera moduł wyjściowy do aktualizacji bazy danych profili sprzętu i do odniesienia do drugiego profilu uszczelki.

Analizator zgodności jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera cyfrowo sterowany komputerem generator programu, mający moduł wejściowy do odbierania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki i moduł wyjściowy do dostarczania cyfrowo sterowanego komputerem programu do wykonywania elementu uszczelki w oparciu o modyfikację uszczelki.

Korzystnym jest gdy analizator zgodności jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera moduł projektowania uszczelek do odbierania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki i moduł wyjściowy do dostarczania wymiarów opartych na profilu uszczelki, przy czym wymiary definiują uszczelkę, która jest zgodna z elementem sprzętu.

Moduł projektowania uszczelek jest modułem do dostarczania co najmniej jednego zamawianego wydruku produkcyjnego dla uszczelki zgodnej z elementem sprzętu.

Analizator zgodności jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera generator propozycji do dostarczania propozycji do wykonania uszczelki zgodnie z modyfikacją uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki.

Generator propozycji jest generatorem dostarczania propozycji zawierającym co najmniej jedną informację cenową, noty modyfikacyjne, ostrzeżenia, wykaz materiałów, formularz weryfikacji wymiarów i przegląd standaryzacji zakładu.

Element sprzętu zawiera pompę.

Korzystnym jest gdy dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają identyfikację płynu procesowego dla pompy, a w szczególności gdy dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają wymiary, które opisują element sprzętu.

Dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają opis otoczenia i warunków pracy elementu sprzętu.

Proponowane rozwiązanie zapewnia szybki i niezawodny dobór uszczelki dla danego elementu sprzętu, bez konieczności zatrudniania wielu sprzedawców. Wykorzystując takie urządzenie zapewnione jest odnalezienie dokładnie takiej uszczelki, jaka dla danego sprzętu jest konieczna.

Znaczne koszty ponoszone przy intensywnych działaniach mających na celu wybór uszczelki mechanicznej, wycena, projektowanie/opracowanie technologii, wykonanie, procesy obsługi i wsparcia mogą być ograniczone przez wprowadzenie automatycznego systemu, który w różnych aspektach, wspiera te operacje nie wymagające wielu dobrze wyszkolonych ludzi lub znacznej współpracy pomiędzy inżynierami sprzedaży wsparciem fabrycznym i klientem w gromadzeniu, interpretowaniu, obróbce i analizie danych.

Ten automatyczny system wspomaga wybór uszczelki dla złożonych zastosowań przez analizę dużej ilości płynów procesowych i ich połączeń, sprzętu np. pomp, profili wymiarowych z odmianami projektowymi i modyfikacjami i warunków pracy, konsekwentny, naukowy wybór uszczelki może więc być dokonany szybko. System wspiera także zmiany zastosowań uszczelki w postaci wkładu.

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładach wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1A przedstawia widok perspektywiczny przykładu pojedynczej uszczelki w postaci wkładu, fig. 1B przedstawia widok perspektywiczny przykładu podwójnej uszczelki w postaci wkładu, fig.2 - schemat blokowy systemu wyboru uszczelki według jednego przykładu wykonania wynalazku, fig. 3A i 3B razem zawierają sieć działań ilustrującą, według jednego przykładu wykonania wynalazku, proces realizowany przez system wyboru uszczelki pokazany na fig. 2, fig.4 ilustruje ekran monitora do wyświetlania informacji klienta i informacji dotyczącej wyboru uszczelki, fig.5 - ekran monitora do wyświetlania informacji dotyczącej nowego klienta, fig.6 przedstawia ekran monitora do wyświetlania numeru części żądanej uszczelki i opcjonalnych właściwości lub dodatkowych żądanych wyrobów, fig.7 -sieć

PL 193 869 B1 działań pokazującą bardziej szczegółowo etap z fig. 3A, poszukiwań dla pompy w bazie danych istniejących pomp, fig. 8 ukazuje ekran monitora systemu wyboru uszczelki, który wyświetla listę pomp, spełniających kryterium poszukiwania wybranej pompy i który umożliwia użytkownikowi wybranie jednej z wyszczególnionych pomp, fig.9 przedstawia sieć działań pokazującą bardziej szczegółowo etap, z fig. 3A, zdefiniowania nowej pompy, która nie występowała dotąd w bazie danych istniejących pomp, fig. 10 przedstawia ekran monitora do wyświetlania systemu wyboru uszczelki, fig. 11 - ekran monitora do wyświetlania zawartości pliku danych pomp, w którym analizator zgodności zapisuje wyniki, fig. 12 przedstawia ekran monitora wyświetlający profil wymiarowy modelu uszczelki zapisanego w pliku rodzajów uszczelek, fig. 13 przedstawia sieć działań pokazującą bardziej szczegółowo operacje wykonywane przez analizator zgodności, fig. 14 przedstawia ekran monitora do wyświetlania jednej z czterech metod wyboru uszczelki, fig. 15 - ekran monitora do wyświetlania zalecenia dokonywanego przez system materiałów konstrukcyjnych, fig. 16 przedstawia sieć działań doprowadzających do wyboru procesu wykonywanego na fig. 14 ikona 123, fig. 17 ilustruje sieć działań do wyboru procesu wykonywanego na fig. 14 ikona 124, fig. 18 przedstawia część bazy danych płynów procesowych systemu wyboru uszczelki, fig. 19 - sieć działań opisującą wybór procesu wykonywanego na fig. 14 ikony 125133, fig. 20 przedstawia sieć działań opisującą wybór procesu wykonywanego na fig. 14 ikona 134, fig. 21 przedstawia ekran monitora, do wyświetlania płynu barierowego, jeżeli została wybrana podwójna uszczelka w postaci wkładu, fig. 22 przedstawia ekran monitora, który w przypadku, gdy nie ma standardowej uszczelki zgodnej z wybraną pompą, wyświetla możliwość wyboru albo zmodyfikowania uszczelki albo do modyfikacji pompy, fig. 23 przedstawia ekran monitora, na którym system pokazuje opcjonalne właściwości i dodatkowe wyroby dostępne dla uszczelki, fig. 24 przedstawia sieć działań opisującą jak działa centrum projektowania, fig. 25 przedstawia przykład profilu graficznego modelu uszczelki pamiętanego w pliku rodzajów, fig. 26 przedstawia przykład formularza utworzonego przez centrum projektowania, dla obliczenia potrzebnych wymiarów, fig. 27 - przykład tablicy specyfikującej powierzchnię śruby i pierścienia uszczelniającego stosowanej przez analizator zgodności i centrum projektowania, fig. 28 - przykład specjalnego druku produkcyjnego wykonanego przez centrum projektowania, fig. 29 ilustruje profil wymiarowy tulei uszczelki pamiętany w pliku rodzajów, fig. 30A przedstawia pierwszą część przykładowej propozycji generowanej automatycznie przez system zawierającej rysunek przekroju i rysunek dławika z podanymi stosownymi wymiarami, fig. 30B przedstawia pierwszą część przykładowej propozycji generowanej automatycznie przez system zawierającej informacje cenowe naliczane na odpowiednim rachunku klienta, fig. 31 przedstawia przykład Wydruku Specjalnej Tulei Producenta zaprojektowanego przez centrum projektowania, fig. 32 - przykład Wydruku Specjalnej Tulei Producenta zaprojektowanego przez centrum projektowania stosowany, gdy elementy są kupowane ze źródła zewnętrznego, fig. 33 przykład wykazu materiałów zawierający określenie materiałów wybranej uszczelki i rysunek uszczelki, fig. 34 przedstawia przykład formularza zamówienia, który jest automatycznie generowany przez system wyboru uszczelki, umożliwiający użytkownikowi zamówić uszczelkę bezpośrednio u wytwórcy, fig. 35 jest przykładem formularza weryfikacji wymiarów stosowanego dla potwierdzenia, że wybrana uszczelka jest dopasowana do pompy użytkownika, i potwierdzenia, że sprzęt nie był przedtem modyfikowany, fig. 36 jest przykładem przeglądu standaryzacji zakładowej która gromadzi podane informacje dla określonego klienta, fig. 37 przedstawia sieć działań opisującą działanie centrum wytwarzania.

Figura 1A przedstawia przykład pojedynczej uszczelki w postaci wkładu. Uszczelka 17 jest przymocowana do sprzętu 18 za pomocą śrub 19 i otacza wał 26. Uszczelka zawiera statyczny pierścień uszczelniający pomiędzy tuleją uszczelniającą i wałem pompy lub tuleją, oznaczony jako 1. Statyczny pierścień uszczelniający 2 jest umieszczony pomiędzy końcem otworu tulei i powierzchnią obrotową. Statyczny pierścień uszczelniający 3 jest umieszczony pomiędzy otworem dławika i powierzchnią stałą. Dławik 7 ma sprężyny i pierścień uszczelniający i powierzchnię stałą, która jest przykręcona śrubami do obudowy pompy, aby utrzymać uszczelkę na swoim miejscu. Tuleja 8 zawiera dwa pierścień uszczelniający i powierzchnią obrotową i przekazuje napęd do powierzchni obrotowej za pomocą sworznia napędowego. Wewnętrzna powierzchnia obrotowa 9 jest napędzana przez tuleję uszczelniającą, która obraca się z wałem pompy, co zapewnia zasadnicze działanie uszczelniające przez bieg przy powierzchni stałej, przy czym pomiędzy powierzchniami znajduje się cienka warstwa smaru. Wewnętrzna powierzchnia stała 11 jest utrzymywana jako stała wewnątrz dławika uszczelniającego przez zastosowanie występów przeciw obrotowych i zapewnia zasadnicze działanie uszczelniające powierzchni obrotowej biegnącej przy niej. Komplet śrub 13 jest umieszczony w kołnierzu napędowym i przenosi napęd do tulei uszczelniającej przez wprowadzenie wału pompy lub tulei do otwo8

PL 193 869 B1 rów w tulei. Płaska uszczelka 14 zapewnia uszczelnienie pomiędzy dławikiem i powierzchnią obudowy pompy. Pierścień zatrzaskowy 15 wchodzi w rowek w tulei dla utrzymania na swoim miejscu kołnierza napędowego z kompletem śrub. Sprężyny 16 są umieszczone w dławiku uszczelniającym i zapewniają siłę mechaniczną utrzymującą wewnętrzną powierzchnię stałą dociśniętą do powierzchni obrotowej.

Figura 1B przedstawia podwójną uszczelkę w postaci wkładu. Podwójny wkład zawiera te same części co wkład pojedynczy i pierścień uszczelniający 5, który zapewnia statyczny pierścień uszczelniający pomiędzy pierścieniem napędowym i wewnętrzną średnicą zewnętrznej powierzchni obrotowej. Statyczny pierścień uszczelniający 6 jest umieszczony pomiędzy kołnierzem napędowym i zewnętrzną średnicą tulei. Zewnętrzne powierzchnie obrotowe 10 są napędzane za pomocą sworzni w kołnierzu napędowym, które obracają się z wałem pompy zapewniając zasadnicze działanie uszczelniające przez bieg przy powierzchni stałej, przy czym pomiędzy powierzchniami znajduje się cienka warstwa smaru. Zewnętrzna powierzchnia stała 12 jest utrzymywana jako stała wewnątrz dławika uszczelniającego przez zastosowanie sworzni przeciw obrotowych i zapewnia zasadnicze działanie uszczelniające powierzchni obrotowej biegnącej przy niej.

Takie uszczelki w postaci wkładu są konstruowane z różnych podzespołów tworząc ujednoliconą konstrukcję. Niektóre elementy są typowo wykonywane albo z „kształtek magazynowych lub „rur, lub z odlewów. Części odlewane są na ogół tańsze od części wytwarzanych z kształtek magazynowych. Odlewy mogą być tak zaprojektowane, że mała liczba odlewów może być zgodna z danym zestawem sprzętu, podczas analizy profili sprzętu.

Figura 2 przedstawia schemat blokowy systemu 20 według jednego przykładu wykonania wynalazku. System zawiera moduł wejściowy 21, który umożliwia użytkownikowi wybranie klienta lub dodanie klienta do bazy danych, wybranie płynu procesowego, wprowadzenie danych dotyczących otoczenia i wybranie jednej z trzech ścieżek przechodzących przez system. Nowy klient 43 może być dodany do bazy danych klientów 30. Identyfikator klienta jest stosowany, aby uzyskać informacje zwrotne o kliencie oznaczonym jako 44. Z modułu wejściowego, użytkownik może wywołać układ specyfikacji uszczelek 22, który wybiera uszczelkę, zaleca materiały, umożliwia użytkownikowi wybranie albo modyfikację sprzętu lub modyfikację uszczelki i zaleca różne właściwości produktów. Profil wybranej uszczelki jest podawany na wyjście oznaczone jako 40. Moduł definiujący nową pompę także może być uruchamiany przez moduł wejściowy 21. Ten moduł umożliwia użytkownikowi wprowadzenie informacji na podstawie których jest tworzony opis nowej pompy i profil wymiarowy pompy. Analizator zgodności 26 porównuje wymiary z opisu nowej pompy z wymiarami uszczelki w bazie danych rodzajów uszczelek 33. Wyniki z analizatora zgodności 35 są dodawane do bazy danych pomp 31, razem z profilami wymiarowymi pomp, typem/grupą, wymiarami pompy, typem otworu i innymi wynikami pozwalającymi stwierdzić zgodność z innymi pompami. Moduł wejściowy 21 także umożliwia użytkownikowi uruchomienie układu wyboru istniejących pomp 25. Informacja o profilach pomp, oznaczona jako 36, może być stosowana do przeszukiwania bazy danych pomp 31 dla uzyskania profili 38 wybranych pomp.

Baza danych klientów 30 zawiera numer identyfikacyjny klienta, nazwę klienta, informację o kontakcie z klientem, i może zawierać identyfikację dystrybutora, logo dystrybutora i identyfikację wielkości rabatu dla tego konkretnego klienta. Różne inne rodzaje danych każdego klienta także mogą być zapisane. Te informacje są stosowane przez generator propozycji 23 dla przedstawienia propozycji 27 dla określonego klienta. W jednym przykładzie wykonania wynalazku, rachunki klienta, są ukryte dla końcowego użytkownika, jeśli użytkownik nie jest wytwórcą.

Baza danych pomp 31 zawiera dane, które opisują dużą liczbę pomp. Baza danych także może specyfikować inne rodzaje sprzętu, system jest przystosowany do wybierania różnych rodzajów części mechanicznych. Baza danych pomp 31 może zawierać, dla każdej pompy, dane opisujące wymiary uszczelki dla pompy, typ lub grupę, w której grupa jest klasyfikowana, wymiary pompy, typ otworu, komplety profil wymiarowy i zgodność wyników dla modeli uszczelek.

Baza danych rodzajów uszczelek 33 zawiera profile wymiarowe każdej uszczelki, rysunki, materiały dostępne dla każdej uszczelki i inne właściwości i dostępne dodatkowe wyroby, razem z programami CNC i szablonami 47. Zwłaszcza, baza danych rodzajów uszczelek 33 definiuje materiały metalowe, materiały powierzchniowe, i elastomery dla każdego rodzaju uszczelki. Może ona także zawierać kompletny wykaz zgodnych opcjonalnych właściwości i dodatkowe wyroby dla każdej uszczelki. Profil wymiarowy dla każdej uszczelki oraz a kompletny zestaw rysunków lub grafik dla każdego modelu uszczelki, szablonowe programy CNC dla procesu wykonywania także mogą być zapisane w tej

PL 193 869 B1 bazie danych 33. Na ogół baza danych rodzajów uszczelek 33 tworzona i utrzymywana przez producenta uszczelek.

Baza danych płynów procesowych 32 dostarcza charakterystyki i zalecenia wybranych płynów procesowych pobierane przez moduł wejściowy 21, pokazane jako 37.

Zwłaszcza, baza danych płynów procesowych 32 zawiera, dla każdego płynu, który może być pompowany przez sprzęt, zakres zgodności materiałów z materiałami pompy, zalecany typ uszczelki, zalecane materiały, zalecany program uszczelniania American Petroleum Institute (API). Na ogół baza danych płynów procesowych 32 jest tworzona i utrzymywana przez producenta uszczelek.

Profile wybranych pomp 38, charakterystyki i zalecenia dotyczące płynów procesowych 37 i wymiary i rysunki wybranych uszczelek 39 z bazy danych rodzajów uszczelek są podawane do układu specyfikacji uszczelek 22, omówionego powyżej. Układ specyfikacji uszczelek 22 wykorzystuje charakterystyki chemiczne i zalecenia 37 z bazy danych płynów procesowych 32, wybrane profile pomp 28 i profile wymiarowe uszczelek 39 dla tworzenia profilu wybranej uszczelki 40. Profil wybranej uszczelki 40, wymiary i rysunki uszczelki 39 i profil pompy i wyniki uzyskane przez analizator zgodności 41 są danymi wejściowymi dla centrum projektowania 28. Centrum projektowania wykorzystuje profile pomp i uszczelek dla narysowania i obliczenia wymiarów dla zmodyfikowanych i projektowanych na zamówienie elementów uszczelki, a wyniki wyjściowe są oznaczone jako 42.

Programy CNC i szablony 47 z bazy danych rodzajów uszczelek 22 dla wybranej uszczelki i wynik uzyskany przez centrum projektowania 42 są danymi wejściowymi dla centrum wykonywania 29 i generatora propozycji 23. To centrum wykonywania wykorzystuje wyniki z centrum projektowania dla tworzenia wykonywanych na zamówienie druków i programów dla każdego ze zmodyfikowanych lub wykonywanych na zamówienie elementów, jako wyjście oznaczone jako 46, wykonania elementów. Zwłaszcza, centrum wykonywania wykorzystuje wymiary określone przez centrum projektowania 42 i wprowadza je do szablonów programów CNC 47 z bazy danych rodzajów uszczelek 33 dla wybranej uszczelki. Te programy są ładowane bezpośrednio do urządzeń CNC dla wykonania elementu.

Wyniki dostarczone przez centrum projektowania 42 są także podawane do generatora propozycji 23. Generator propozycji 23 także odbiera adresy i informacje rachunkowe 45 dotyczące wybranych klientów. Generator propozycji wykonuje rysunki, ceny, noty modyfikacyjne, ostrzeżenia, wykazy materiałów, formularze zamówień, formularze weryfikacyjne wymiarów i przeglądu standaryzacji zakładowej, opisano poniżej, na podstawie którego mogą być przedstawione propozycje wyceny 51. Moduł przetwarzania zamówień 50 odbiera propozycje wyceny 51 dla wykonania zamówienia 52, które jest dostarczane do centrum wykonywania 29.

System także może zawierać dostępny niezależnie moduł promocji i akwizycji 48 i moduł 49 obsługi po sprzedażnej i wsparcia, który dostarcza dodatkowe informacje dla wykorzystania przez personel sprzedaży lub fabryki, dystrybutora, itp.

Aby utworzyć profile pomp i bazę danych rodzajów uszczelek, informacje dotyczące standardowych pomp i uszczelek mogą być wprowadzone do bazy danych. Analizator zgodności może następnie przeprowadzać określenie zgodności każdej pompy z każdą uszczelką. Wyniki tej analizy zgodności mogą być pamiętane w bazy danych profili pomp. W ten sposób znane modyfikacje typowych uszczelek i typowych pomp mogą być pamiętane w bazie danych i nie muszą być ponownie obliczane. Ogólną zasadą jest, że dowolne modyfikacje tworzone przez ten system mogą być pamiętane w bazie danych dla przyszłego wykorzystania.

W czasie pracy użytkownik uruchamia moduł wejściowy 21 dla wprowadzenia danych nowego klienta lub wybrania dotychczasowego klienta, dla wprowadzenia danych dotyczących otoczenia i wybrania odpowiedniego płyn procesowego. Następnie użytkownik może przejść do układu specyfikującego uszczelki 22, wybrać uszczelkę, jeśli pożądana uszczelka jest znana. Jeśli numer części dla pożądanej uszczelki nie jest znany, i jeśli pompa jest określona w bazie danych 31, to użytkownik może uruchomić układ wyboru dotychczasowej pompy 25. Układ wyboru pompy 25 może poszukiwać pompy w bazie danych bazując na wymiarach, typie lub grupie, numerze części, lub innych informacjach. Jeśli pompa nie znajduje się w bazie danych pomp, może być uruchomiony moduł 24 określający nową pompę. Gdy zastosowany jest moduł określający nową pompę 24 dla dodania nowej pompy do bazy danych, analizator zgodności 26 wykonuje analizę zgodności opartą na opisie nowej pompy w odniesieniu do różnych uszczelek w bazie danych uszczelek i aktualizuje bazę danych pomp 31 przez włączenie danych dotyczących nowej pompy. Po określeniu lub wybraniu pompy, układ specyfikujący uszczelki 22 może być uruchomiony przez użytkownika. Układ specyfikujący uszczelki 22 łączy się następnie z bazą danych pomp, która zawiera opisi analizę zgodności dla dowolnych dotychcza10

PL 193 869 B1 sowych i nowych pomp opisanych przez użytkownika. Układ specyfikujący uszczelki 22 także umożliwia użytkownikowi wybranie rodzaju uszczelki, lub przejrzenie wykazu wszystkich uszczelek. Baza danych uszczelek także może zawierać odsyłacz dla wskazania, że uszczelka jest zamiennikiem dla innej uszczelki tego wytwórcy.

Gdy nie ma standardowego modelu uszczelki pasującego do wybranej pompy, użytkownik ma dwie opcje. Pierwsza, układ specyfikujący uszczelki 22 dostarcza projekt specjalnej uszczelki, która pasuje do sprzętu bez modyfikacji sprzętu. Druga, układ specyfikujący uszczelki 22 może dostarczyć standardową uszczelkę i specyfikację modyfikacji jakie mają być wykonane w sprzęcie, aby sprzęt pasował do uszczelki.

Układ specyfikujący uszczelki 22, wykorzystuje bazę danych płynów procesowych zalecającą materiały i może dostarczyć wykaz wszystkich dostępnych materiałów o zakresach zgodnych z modelem uszczelki, który jest wykorzystywany razem ze specyfikowanym płynem procesowym.

Gdy układ specyfikujący uszczelki 22 wykona profil wybranej uszczelki, centrum projektowania projektuje, rysuje i oblicza wymiary każdego elementu uszczelki, które są następnie dostarczane do generatora propozycji 23.

Generator propozycji 23 generuje formularze wyjściowe, zawierające informacje takie jak rysunki, wymiary, wyceny noty modyfikacyjne dla uszczelki lub sprzętu, ostrzeżenia, wykazy materiałowe, formularz weryfikacji wymiarów, i formularz zamówień. Formularz weryfikacji wymiarów jest dostarczany użytkownikowi dla zapewnienia, że użytkownik prawidłowo zmierzył wymiary sprzętu.

Wyniki z centrum projektowania także są wykorzystywane w centrum wykonywania. Centrum wykonywania wyszukuje szablony programów CNC, które są częścią bazy danych rodzajów uszczelek. Programy szablonowe zawierają operacje obróbkowe bez wymiarów. Wymiary są wprowadzane na podstawie informacji z centrum projektowania. Po modyfikacji, szablony programów CNC z wymiarami uszczelek są ładowane do aparatury CNC dla produkcji nowych uszczelek.

Różne moduły w tym systemie mogą być wykonane jako programy komputerowe w systemie komputerowym, tak jak opisano bardziej szczegółowo poniżej. Należy zrozumieć, że każdy z modułów i baz danych może być oddzielnym programem komputerowym, który może być wykonany na oddzielnych komputerach przez oddzielne jednostki. Różne moduły mogą być wzajemnie połączone za pomocą procedur programowych, lub mogą być programy, które korzystają z tych samych plików danych w komputerze lub mogą być oddzielne komputery połączone w sieć komputerową. Rzeczywisty podział informacji pomiędzy moduły może być wykonany w dowolny sposób.

Zwłaszcza, system może być zrealizowany jako połączenie oprogramowania i danych, które mogą być zainstalowane i pracować u użytkownika na jednej lub wielu maszynach dla dostarczenia wszystkich funkcji związanych z wyborem uszczelki mechanicznej. W tym układzie, dane dla różnych baz danych mogą zmieniać się w czasie, a wytwórcy mogą okresowo aktualizować u użytkowników oprogramowanie i dane. Taka aktualizacja może być dostarczana przy zastosowaniu dowolnego środka transmisji elektronicznej lub przez dostawę nośników pamięci zawierających te informacje. Także w tym przykładzie wykonania wynalazku, wytwórca może chcieć zbierać zmiany w bazach danych dokonane przez ich użytkowników, aby ciągle aktualizować ich bazy danych pomp, procesów, płynów i uszczelek.

W innym przykładzie wykonania wynalazku, układ specyfikujący uszczelki 22 jest dostarczany użytkownikowi. Analizator zgodności 26, centrum projektowania 28 i centrum wykonywania 29 mogą być utrzymywane przez wytwórcę. W innym przykładzie wykonania wynalazku, układ specyfikujący uszczelki i analizator zgodności mogą być dostępne dla użytkownika. W tym przykładzie wykonania wynalazku, centrum projektowania 28 i centrum wykonywania 29 są utrzymywane przez wytwórcę. W innym przykład wykonania wynalazku, użytkownik może mieć dostęp to interfejsu użytkownika układu specyfikującego uszczelki, na przykład, przez publiczną sieć komputerową taką jak Internet, lub przez inny środek zdalnego dostępu. W innym przykładzie wykonania wynalazku, układ specyfikujący uszczelki 22, analizator zgodności 26 i centrum projektowania 28 mogą być dostarczone użytkownikowi. Centrum wykonywania 29 w takim przypadku może być utrzymywane przez wytwórcę. Różne inne przykłady wykonania wynalazku są także możliwe.

Figury 3A i 3B ilustrujące, dokładniej proces, w którym uszczelka może być wybrana przy zastosowaniu systemu z fig. 4 i 5. Proces zaczyna użytkownik wprowadzając dane klienta w kroku 60. Figury 4 i 5 przedstawiają graficzny interfejs użytkownika dla realizacji tej funkcji. Także wykorzystując monitor tak jak pokazano na fig. 4, dane otoczenia i płyn procesowy mogą być definiowane w kroku 61. Po wprowadzeniu tych informacji, użytkownik może wybrać jedną z kilku metod wyboru w kroku 62.

PL 193 869 B1

W tym przykładzie wykonania wynalazku, istnieją trzy metody wyboru. Pierwsza metoda wyboru wprowadza po prostu wybranie znanej uszczelki, w kroku 63, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 6. Pompa może być wyszukana z dotychczasowej bazy danych w kroku 64, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z co najmniej z fig. 7 i 8. Nowa pompa może także być zdefiniowana w kroku 65, jak opisano poniżej w powiązaniu z co najmniej z fig.9 i 10.

Gdy uszczelka jest wybrana w kroku 63, propozycja rozliczenia jest generowana w kroku 80, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 30 do 36. Dział wprowadzający zamówienia uruchamia centrum wykonywania dla wykonania zamówienia w kroku 81. Centrum wykonywania może następnie utworzyć specjalne druki wykonania i harmonogram dla wykonania procesów, może wybrać materiał, który będzie użyty, może zamówić materiały jeśli potrzeba i może utworzyć programy dla sprzętu sterowanego cyfrowo za pomocą komputera dla wykonania zmodyfikowanego lub wykonanego na zamówienie elementu. Te operacje centrum wykonywania są opisane bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 37.

Jeżeli użytkownik wybiera poszukiwanie pompy z dotychczasowej bazy danych, w kroku 64, użytkownik może następnie wybrać spośród różnych metod metodę wyboru uszczelki, jak pokazano w kroku 67. Graficzny interfejs użytkownika, dla dokonania tego wyboru w jednym przykładzie wykonania wynalazku jest pokazany na fig. 14 i 15. Jedną z metod jest wybranie z modeli dostępnych uszczelek w kroku 68. Ta metoda jest opisana bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 16. Analiza zgodności jest następnie wykonana w kroku 72. Zakresy materiałów konstrukcyjnych i płynu procesowego są wybrane i sprawdzone w kroku 75, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 15. Uszczelka typu podzespołowego także może być wybrana w kroku 71, stosując inną metodę wyboru, która jest opisana bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 20.

Inną metodą wyboru uszczelki jest wybranie rodziny uszczelek w kroku 69. Ten krok jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 19. Model uszczelki jest następnie zalecany w kroku 73. lnna metoda wprowadza zalecanie modelu z rodziny uszczelek w kroku 70.

Ten krok jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 17. Każda z ostatnich dwóch metod kończy się zaleceniem materiałów i konstrukcji i programami APl opartymi na programie procesu.

Wszystkie te metody wyboru uszczelki kończą się krokiem 75 wyboru materiałów konstrukcyjnych i sprawdzeniem innych procesów i zakresów płynu, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 15.

Po kroku 75, czy standardowa uszczelka pasuje do wskazanego sprzętu jest następnie określane w kroku 76. Jeśli nie, strategia modyfikacji jest wybrana w kroku 77, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 22. Opcjonalne właściwości i dodatkowe wyroby są zalecane w kroku 78, który jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 23. W kroku 79, centrum projektowania projektuje, rysuje i oblicza wymiary dla wybranych pozycji. Ten krok jest opisany bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 24.

Po przetworzeniu przez centrum projektowania, propozycje cenowe mogą być generowane w kroku 80, a centrum wykonywania może wytwarzać informacje dotyczące wykonania w kroku 82, jak opisano powyżej.

Każdy z kroków na fig. 3A i 3B będzie teraz opisany bardziej szczegółowo w powiązaniu z fig.4 do 37. Fig. 4 jest reprezentacją ekranu monitora 90, który zachęca użytkownika do wprowadzenia danych klienta i innych informacji. Ekran monitora 90 jest podzielony na różne obszary dla różnych danych i opcji wybieranych przez użytkownika. Na przykład, w obszarze danych klienta 91, użytkownik może wybrać lD użytkownika i lD klienta, jeżeli baza danych klienta 30 (fig. 2) zawiera opis klienta. Jeżeli klient ma przyznany rabat, system wyświetla wielkość tego rabatu w obszarze danych klienta 91. W dowolnym czasie, użytkownik może wybrać ikonę pomocy 101, dla której system może dostarczyć zasadnicze informacje dla przeprowadzenia użytkownika przez proces wyboru uszczelki. System także może zawierać program szkoleniowy dla nauczenia użytkownika systemu jak używać ekrany programu lub dostarczyć pomocy technicznej.

Odnosząc się teraz do fig. 5, jeżeli baza danych klienta 30 nie zawiera opisu klienta, użytkownik może wybrać teraz ikonę klienta 92 (na fig. 4), po czym system wyświetli wprowadzenie nowych danych klienta jak pokazano na fig. 5. Użytkownik wypełni informacje telefoniczne i pocztowe dotyczące klienta w obszarze 110 i informacje „wyślij do w obszarze 111. Użytkownik także wprowadza informacje dotyczące rabatu klienta w obszarze 112. Te informacje mogą być zapisane w bazie danych klienta 30 (fig. 2).

PL 193 869 B1

Odnosząc się znowu do fig. 4, jak w kroku 61 z fig. 3, użytkownik definiuje dane dotyczące otoczenia i co najmniej jednego płynu procesowego dla którego zamiennik lub nowa uszczelka będzie użyta, przez wypełnienie sekcji otoczenie w obszarze wprowadzania danych 93. Dane zawierają nazwę płynu procesowego. Jeśli określony płyn procesowy nie jest znaleziony w bazie danych płynów procesowych 32, użytkownik może wybrać ikonę „substancja chemiczna nie znaleziona 94. System następnie wyświetli wytyczne dla dalszego postępowania, lub zachęci użytkownika do kontaktu z wytwórcą, dla określenia odpowiedniego płynu procesowego. Ponadto, wytwórca może rozprowadzić bazę danych płynów procesowych 32, jeśli jest to pożądane.

Dane otoczenia, wprowadzane przez użytkownika w obszarze 93, zawierają czynniki takie jak, ale nie ograniczone do temperaturę pracy, ciężar właściwy, ciśnienie pary, lepkość, koncentrację, prędkość wału, ciśnienie w skrzynce, ciśnienie ssania, ciśnienie wylotowe, zawartość substancji stałych. W zawartości substancji stałych, zawartości substancji stałych rozpuszczalnych może być określona oraz zawartości substancji stałych włóknistych nie rozpuszczalnych. Po wprowadzeniu danych dotyczących otoczenia i płynu procesowego, użytkownik może wybrać jedną z trzech metod wyboru, jak pokazano w kroku 62 z fig. 3.

W pierwszej metodzie, użytkownik uruchamia ikonę 96. Ścieżka 1 w obszarze informacji o uszczelkach 95, i jest pokazana na ekranie szybka ścieżka (fig. 6) pozwalająca użytkownikowi wybrać bezpośrednio uszczelkę (krok 63 z fig. 3). Druga metoda wyboru wybierana przez użytkownik przez wybór ikony 100 polega na wyszukiwaniu z dotychczasowej bazy danych pomp (krok 64 z fig. 3). Szczegóły tej opcji są opisane bardziej szczegółowo w powiązaniu z siecią działań z fig. 7. Trzecia opcja wyboru polega na zdefiniowaniu nowej pompy (krok 65 na fig. 3), szczegóły tej opcji są opisane poniżej w powiązaniu z siecią działań z fig.9 i ekranem monitora z fig. 10. Ta ścieżka jest dostępna po wybraniu ikony 97 na fig. 4.

Pierwsza metoda, uruchomiana przy użyciu ikony 96 na fig. 4, będzie teraz opisana bardziej szczegółowo w powiązaniu z fig. 6. Za pomocą serii obniżanych menu, użytkownik jest zachęcany do wprowadzenia numeru części, dla uszczelki, zestawów, powierzchni lub innych części do obszaru 120. W tym przykładzie wykonania wynalazku, pierwsza cyfra przedstawia metalurgię; druga cyfra przedstawia elastomer (pierścień uszczelniający); następne cztery cyfry przedstawiają numer modelu uszczelki; następne cztery cyfry przedstawiają wymiar uszczelki; następne cyfry przedstawiają powierzchnię wewnętrzną; i ostatnia cyfra (tylko dla uszczelki podwójnej) przedstawiają materiał powierzchni zewnętrznej. Użytkownik jest następnie zachęcany, aby w obszarze 121 wybrać opcjonalne właściwości. W obszarze 122, zestaw części zapasowych i fabryczne elementy naprawcze są wyliczone. Obszar 123 wyświetla dostępne dodatkowe wyroby, z których użytkownik może wybierać. Wyliczona propozycja wybranych pozycji jest dostarczana użytkownikowi, jak opisano poniżej w powiązaniu z fig. 30. Ta ścieżka wyszczególnia propozycje dla dowolnej uszczelki. W tej opcji, analiza zgodności pomiędzy pompą i wybraną uszczelką nie jest wykonywana. Jednakże, ta opcja umożliwia ekspertom stosowanie systemu szybko i skutecznie, dla uzyskania zestawienia ceny, lub osobom niewyszkolonym wybrać uszczelkę korzystając z numeru części.

Druga metoda wyboru, uruchomiana poprzez ikonę 100 na fig. 4, będzie teraz opisana w powiązaniu z fig. 7 i 8. W kroku 130, użytkownik wybiera wytwórcę pomp z wykazu wyświetlonego w obszarze wyboru pomp 98 z fig. 4. Następnie, jeżeli typ otworu pompy jest znany, może być on wybrany w kroku 131 w obszarze typu otworu 99. Na przykład, typ otworu może być nieznany, otwór standardowy, duży otwór/otwór stożkowy z dużą powierzchnią skrzynki, lub duży otwór/otwór stożkowy ze standardową powierzchnią skrzynki. Przycisk pomocy może być umieszczony w sekcji dostarczającej opis graficzny kategorii, dla pomocy użytkownikowi w wybraniu odpowiedniego typu otworu.

W odpowiedzi na wprowadzenie typu otworu i wytwórcy pomp, system wyświetla wykaz modeli pomp wybranego wytwórcy i wybrany typ otworu w kroku 132, z bazy danych pomp 31. Użytkownik wybiera model pompy z tego wykazu, w kroku 133.

Po wybraniu modelu pompy, użytkownik może poszukiwać profilu pompy. Zwłaszcza, użytkownik może przeszukiwać bazę danych przez wymiar uszczelki, typ lub grupę, lub przez wymiar pompy, w kroku 134. Opcja przeszukiwania przez numer seryjny także może być dostarczona. Jeżeli etykieta identyfikacyjna nie jest czytelna i/lub oryginalny dokument dotyczący pompy jest utracony, co najmniej jedna z trzech możliwości poszukiwań powinna umożliwić pozytywną identyfikację pompy. W kroku 135, system wyświetla wykaz wymiarów pasujących uszczelek, typ lub grupę, lub wymiary pomp, zależnie od wybranej opcji poszukiwań. Użytkownik następnie wybiera sposób wyboru, który dopasowuje sprzęt lub wybiera nieznany dla uzupełnienia wykazu w kroku 136.

PL 193 869 B1

W kroku 137, system wyświetla wykaz pomp dla wybranego modelu pompy, który spełnia kryteria poszukiwań, i w kroku 138 użytkownik wybiera pompę z wyświetlonego wykazu pomp. Przykładowy ekran dla wyboru pomp jest pokazany na fig. 8, na której wytwórca 140 i numer odpowiednich znalezionych pomp 141 są wykazane i opis dla każdej z odpowiednich pomp jest dostarczony obszarze 142. Dla każdego profilu odpowiedniej pompy, wybór ikony 143 umożliwia użytkownikowi wybranie profilu pompy, który odpowiada poszukiwanej pompie. Użytkownik może poszukiwać ponownie profil pompy przez uruchomienie ikony 144 ponownego poszukiwania. Formularz weryfikacji wymiarów fizycznych może być dostarczony użytkownikowi dla umożliwienia użytkownikowi określenia, czy pompa lub sprzęt były zmodyfikowane w odniesieniu do pierwotnych standardowych wymiarów. Jeżeli sprzęt był modyfikowany, użytkownik może wprowadzić modyfikację tak jakby pompa była nową pompą, jak opisano poniżej w powiązaniu z fig. 9 i 10.

Inna metoda wyboru uszczelki, uruchamiana poprzez ikonę 97 na fig. 4, będzie teraz opisana w powiązaniu z fig. 9 i 10. W jednym przykładzie wykonania wynalazku, ekran tak jak pokazano na fig. 10 jest stosowany do przyjmowania danych zdefiniowanych przez użytkownika. W kroku 150 (fig. 9), system przydziela nowej pompy identyfikator (obszar 170 z fig. 10), który umożliwia systemowi dostarczenie jednoznacznej definicji poszukiwanej pompy. W kroku 151, użytkownik wprowadza, jeżeli są znane, informacje takie jak nazwa wytwórcy pomp do obszaru 171, model do obszaru 172, typ lub grupę do obszaru 173, dostępne wymiary pompy do obszaru 174, pełnego średnicę zewnętrzną wału/tulei do obszaru 175. System zaleca standardowy domyślny typ dławika lub umożliwia użytkownikowi wybranie specjalnego typu dławik w obszarze 176, (krok 152) tylko wówczas, gdy użytkownik jest pewny, że standardowy domyślny typ dławika nie jest odpowiedni. Klient może wizualnie wybrać typ dławika oglądając geometrię dotychczasowej uszczelki lub sprzętu, do którego pasuje uszczelka. Użytkownik następnie może wybrać dowolny typ dławika. Przykładowe dławiki są, ale nie są ograniczone do, to standardowe, okrągłe z wywierconymi otworami, okrągłe z prostokątnym układem śrub, dławiki z jednakowymi wierconymi otworami, specjalnie projektowane eliptyczne, okrągłe dławiki z poziomymi szczelinami, specjalnie projektowane z prętów magazynowych, okrągłe dławiki z wielokrotnymi otworami śrubowymi, i zmodyfikowane standardowe dławiki.

W kroku 153, system wyświetla rysunek układu śrub w obszarze 177, dla określonego typu dławika i rysunek przekroju sprzętu w obszarze 178, jak pokazano na fig. 10. Użytkownik określa typ sprzętu (krok 154) w obszarze 179, określa typ otworu pompy (krok 155) w obszarze 180, określa rodzaj tulei, np. tuleja osłonowa lub uszczelniająca, (krok 156) w obszarze 181. System zaleca standardowy domyślny typ tulei lub umożliwia użytkownikowi wybranie specjalnego typu tulei w obszarze 182, (krok 157) tylko wówczas, gdy użytkownik jest pewny, że standardowy domyślny typ tulei nie jest odpowiedni. Klient może wizualnie wybrać typ tulei na przykład oglądając geometrię dotychczasowej uszczelki lub sprzętu, do którego pasuje typ tulei. Użytkownik następnie może wybrać dowolny typ tulei. Przykładowe typy tulei zawierają, ale nie ograniczają się do: tuleję standard, prostą tuleję z nie standardowym lD, tuleję hakową, tuleję stopniowaną, rozszerzenie tulei i specjalne konstrukcje tulei. Użytkownik następnie może określić specjalne właściwości dławika, jeżeli są wymagane (krok 158) w obszarze 183. Przykładowe właściwości dławika zawierają, ale nie ograniczają się do, Dławik Prowadzący lD, Dławik Prowadzący OD, i Dławik z rowkiem na uszczelkę pierścieniową.

Użytkownik następnie określa zasadnicze wymiary pompy (krok 159) w obszarach 184-200. Zasadnicze wymiary zawierają otwór skrzynki w obszarze 184, głębokość skrzynki w obszarze 185, pierwsza przeszkoda w obszarze 186, liczba śrub w obszarze 187, rozstaw śrub w obszarze 188, wymiar śrub w obszarze 189, wystawanie kołka z powierzchni skrzynki w obszarze 190, koła śrub w obszarze 191, odległość pozioma w obszarze 192, odległość pionowa w obszarze 193, średnica zewnętrzna dotychczasowego dławika w obszarze 194, maksymalna średnica zewnętrzna dławika w obszarze 195, lD pilota w obszarze 196, lD lub OD głębokość pilota w obszarze 197, OD pilota w obszarze 198, występ tulei od powierzchni w obszarze 199, stopnie tulei do wymiaru wału w obszarze 200. Odległości poziome i pionowe są wprowadzane tylko dla dławików z prostokątnymi układami śrub. System może automatycznie wprowadzić „N/A jeżeli okrągły układ śrub został wybrany. Lokalizacje tych pomiarów są wyświetlone na układzie śrub 177 i rysunku przekroju 178, tak, że użytkownik może wykonać pomiary bez odpowiedniego szkolenia. Ikona pomocy 203 także może być użyta do przedstawienia instrukcji mówiącej jak osiągnąć właściwe informacje dotyczące wymiarów. Wytwórca, model i OD Pełny Wał/Tuleja także są wprowadzane. Pozostałe informacje są opcjonalne. W obszarze 201, użytkownik jest zachęcany do odpowiedzi na pytanie dotyczące źródeł stosowanych do uzyskania wymiarów sprzętu. Przykładowo: fizyczny pomiar, z druku sprzętu, lub

PL 193 869 B1 z druku uszczelki. Użytkownik także jest zachęcany do potwierdzenia, że sprzęt jest jeszcze w swoim stanie początkowym, jeżeli nie, objaśnić wykonane modyfikacje w obszarze 202.

Po tym jak dane opisane powyżej zostały wprowadzone przez użytkownika, system potwierdza, że dane zostały wprowadzone prawidłowo i dodaje nowe wprowadzenia do bazy danych (krok 160). Aby zmniejszyć błędy, wartości wejściowe (np. puste miejsca, N/A, wartości cyfrowe) są bazowane na zachęcaniu użytkownika lub określonych wyborach wstępnych. System także może dostarczać alarm, jeżeli błędne dane wejściowe zostały wprowadzone lub jeżeli brak jest wymaganej informacji. System potwierdza, że każdy wymiar jest wprowadzony zgodnie z określonymi kryteriami. Zwłaszcza, system potwierdza, że: OD Pełny Wał/Tuleja jest a wartością cyfrową; Otwór Skrzynki, wymiary Głębokości i Pierwszej Przeszkody są wartościami cyfrowymi lub pustymi miejscami, jeżeli są nieznane; liczba śrub jest wartością cyfrową lub pustym miejscem; rozstaw śrub jest wartością cyfrową, lub pustym miejscem, jeżeli jest nieznana lub „U, jeżeli rozstaw jest nierówny. Wymiar śrub może być wybrany z rozwijanego w dół menu typowych wymiarów śrub, lub wartości cyfrowe inne niż wykazane mogą być wprowadzone, lub pole może pozostać puste, jeżeli jest nieznany. Wymiary koła śrub i Występu Kołka są wartościami cyfrowymi lub pustymi miejscami, jeżeli są nieznane. OD Dotychczasowego Dławika i Maksymalne OD Dławika są wartościami cyfrowymi lub pustymi miejscami, jeżeli są nieznane. ID Pilota, Głębokość Pilota, OD Pilota, Występ Tulei od powierzchni i Stopnie Tulei do Wymiaru Wału są wartościami cyfrowymi, lub pustymi miejscami, jeżeli są nieznane lub N/A jeżeli nie mają zastosowania. Przykład pliku, gdzie te informacje mogą być pamiętane jest pokazany na fig. 11, która jest opisana bardziej szczegółowo poniżej.

Po dodaniu danych pompy do bazy danych, w kroku 161, system analizuje wymiary pompy dostarczone w kroku 159, dla określenia najbardziej zgodnego modelu uszczelki dla każdego typu uszczelki. Fig. 12, która jest opisana bardziej szczegółowo poniżej, przedstawia profil wymiarowy uszczelki, który może być użyty dla tej analizy.

Wszystkie uszczelki mogą być klasyfikowane według typu uszczelki, na przykład pojedyncza uszczelka w postaci wkładu, podwójna uszczelka w postaci wkładu, podwójna uszczelka w postaci wkładu z pierścieniem pompowym, pojedynczy wkład uszczelka model 3500, metalowy mieszek dla zastosowań chemicznych, metalowy mieszek dla pracy w wysokich temperaturach, wkład wysokociśnieniowy, podwójny wkład (konstrukcja z barierą gazową), pojedyncze konstrukcje suchobieżne dla mieszadeł, podwójny wkład dla mieszadeł ze smarowaniem płynowym lub konstrukcja z barierą gazową, uszczelki dzielone mechanicznie, uszczelki typu podzespołu, uszczelki konstrukcji API (American Petroleum Institute) itd. System przyjmuje dowolne dostępne w handlu typy uszczelek i może być rozszerzony dla przyjmowania nowych typów uszczelek. Przykładowo poniżej są podane zwykłe typy uszczelek: Pojedyncza, Podwójna, Podwójna z pierścieniem pompowym, 3500. Inne typy uszczelek nie są pokazane ale mogą być obliczane w podobny sposób.

Dla pojedynczej, podwójnej i podwójnej z pierścieniem pompowym, stosowana jest następująca zasada. Jeżeli wymiar uszczelki jest mniejszy niż 0,896 lub większy niż 5.020 zalecenie nie jest podawane. Jeżeli wymiar uszczelki jest pomiędzy 1.021 i 1.145 lub pomiędzy 1.271 i 1.395, uszczelka o wąskim przekroju jest zalecana. Jeżeli rzeczywista średnica zewnętrzna uszczelki (fig. 12, obszar 274) minus otwór skrzynki (fig. 10, obszar 184) jest większa niż zero, standardowy model jest zalecany. Jeżeli wynik jest mniejszy niż zero model z większym otworem jest zalecany.

Jeżeli model jest określany jako zgodny w kroku 161, system przydziela numer modelu w obszarze 210 z fig. 11, (krok 162). Jeżeli model nie jest zalecany, w kroku 163 system przedstawia alternatywny typ uszczelki w obszarze 211 z fig. 11. Na przykład, jeżeli Rodzaj 3500 nie jest dostępny w wymiarze 4.00 cali, system zaleca alternatywnie standardowy pojedynczy typ uszczelki.

W kroku 164, analizator zgodności wykonuje analizę zgodności, która jest opisana poniżej w powiązaniu z fig. 13, dla każdego potencjalnego modelu uszczelki. W kroku 165, system ustala „Uszczelka Pasuje do Sprzętu zapisuje (obszar 214), i „Sprzęt Pasuje do Uszczelki zapisuje (obszar 215), i zapisuje wyniki analizy zgodności w bazie danych pomp (obszary 216-229). Te kroki zamyka krok 66 z fig. 3A.

Przykład profilu wymiarowego uszczelki jest pokazany na fig. 12. Profil zawiera, ale nie jest ograniczony do posiadania, wymiar uszczelki 250, minimalny otwór 251, maksymalny otwór 252, długość wewnętrzna 253, długość zewnętrzna 254, minimalne koło śrub dla szeregu wymiarów śrub, takich jak 3/8 (255), 1/2(256), 5/8 (257), 3/4 (258), szerokość otworu 259, średnica zewnętrzna dławika 260, płaszczyzna dławika 261, średnica zewnętrzna tulei 262, długość dławika 263, długość sworznia dławika 264, pierścień uszczelniający pozycja 1 (265), pozycja 2 (266), pozycja 3 (267),

PL 193 869 B1 pozycja 4 (268), pozycja 5 (269), pozycja 6 (270), rzeczywista średnica zewnętrzna odlewu 271, rzeczywista średnica wewnętrzna szczeliny 272, średnica zewnętrzna osłony na odlewie 273, rzeczywista średnica zewnętrzna pierścienia uszczelniającego 274, pogłębiony otwór w dławiku 275, średnica zewnętrzna osłony sworznia 276, zrównoważona średnica wewnętrzna 277, zrównoważona średnica zewnętrzna 278, zewnętrzna przeszkoda wewnętrzna 279, wewnętrzna przeszkoda wewnętrzna 280, i głębokość wewnętrzna przeszkody 281. Dodatkowe pola mogą być wyświetlone lub dodane dla innych typów uszczelek, gdzie jest to celowe.

Analizator zgodności wykonuje serię obliczeń, które są opisane bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 13, w których porównuje wymiary pompy, dostarczone przez użytkownika przy wykorzystaniu interfejsu fig. 10, z profilem wymiarowym uszczelki pokazanym na fig. 12.

Te obliczenia są wykonane dla określenia, czy standardowa lub specjalnie projektowana uszczelka może być stosowana przy dopasowaniu do pompy. Wyniki obliczeń są pamiętane w bazie danych pomp i wykorzystane później w centrum projektowania dla wykonania projektu specjalnej uszczelki i elementów. Jeżeli modyfikacje są zalecane, system zaleca dwie opcje:

1. modyfikacja uszczelki tak, żeby uszczelka pasowała; i

2. modyfikację sprzętu tak, żeby standardowa uszczelka pasowała do sprzętu.

Figura 11 przedstawia wyświetlone wyniki z analizatora zgodności. Sekcje 231 i 232 przedstawiają informacje wprowadzone przez użytkownika przy wykorzystaniu interfejsu z fig. 10. Sekcje 210229 przedstawiają informacje generowane przez analizator zgodności. Zwłaszcza, te informacje mogą zawierać typ dławika w rubryce 212, typ tulei w rubryce 213, „Uszczelka pasuje do sprzętu noty w rubryce 214, „Sprzęt pasuje do uszczelki noty w rubryce 215, i wartości różnych obliczeń w rubrykach 216-229, które będą teraz opisane w powiązaniu z fig. 13.

Na figurze 13, w kroku 300, system dopasowuje rzeczywiste wymiary wału/uszczelki z fig. 10 obszar 175 do wymiarów standardowych uszczelek z fig. 12, obszar 250. Jeżeli stwierdzono dopasowanie, system kontynuuje w „w rubryce Uszczelka pasuje obliczenia, krok 305. Jeżeli nie stwierdzono dokładnego dopasowania, w kroku 301 jest określane, czy wymiar wału/uszczelki jest wewnątrz zakresu tolerancji, np. +0.001 do -0.005, wymiaru standardowej uszczelki. Jeżeli wymiar jest w tym zakresie, działanie jest kontynuowane w kroku 305.

Jeżeli wymiar jest poza pożądanym zakresem wymiaru standardowej uszczelki, jest następnie określane, w kroku 302, czy wymiar wału jest w zakresie od -0.104 do +0.020, jeżeli wymiar jest wtym zakresie, typ tulei jest wstawiany do 2 w rubryce 213 z fig. 11, a nota modyfikacyjną 50 ID jest wstawiana w rubryce 215 z fig. 11 i te wyniki są pamiętane w rubryce 229 w kroku 303.

Noty A są notami weryfikacyjnymi, te noty proszą użytkownika o weryfikację wymiarów nie pamiętanych w bazie danych pomp. Noty C są notami modyfikacji dławika, te noty wyjaśniają jaką modyfikację użytkownik musi wykonać w sprzęcie, dla dopasowania do standardowego dławika i są tylko na ścieżce użytkownik zmodyfikuje sprzęt. Noty D są notami tulei, te noty wyjaśniają jaką modyfikację użytkownik musi wykonać w sprzęcie, dla dopasowania do standardowego dławika i są tylko na ścieżce użytkownik zmodyfikuje sprzęt. Noty N są notami modyfikacji, jakie użytkownik musi wykonać w sprzęcie, niezależnie od wybranej strategii modyfikacji.

Proces następnie kontynuuje się w kroku 305. Jeżeli wymiar nie jest w zakresie, następnie w kroku 304 zalecany model jest wstawiany w puste miejsce i alternatywa (Rubryka 211 z fig. 11) jest wstawiana do 99.

Jeżeli wymiar wału pasuje do wprowadzonego wymiaru uszczelki, lub jest w pożądanym zakresie, jak określono w krokach 300, 301 i 302, proces kontynuuje się w kroku 305. W kroku 305, jest określane czy wymiar otworu skrzynki (fig. 10, obszar 184) jest pustym, miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, nota weryfikacyjna 502A, w sekcjach 214 i 215 z fig. 11, jest wstawiana w kroku 306 i proces przechodzi do kroku 309.

Jeżeli w rubryce wymiar otworu nie ma pustego miejsca, jest następnie określane, czy różnica pomiędzy otworem skrzynki i średnicą zewnętrzną tulei, plus 0.030, jest dodatnia. Otwór skrzynki jest z fig. 10, obszar 184, a średnica zewnętrzna tulei jest z fig. 12 obszar 262. Jeżeli ten wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 309. Jeżeli wynik jest ujemny, nota modyfikacjna 502N jest wstawiana w obszarach 214 i 215 z fig. 11, a proces kontynuuje się w kroku 309.

W kroku 309, jest określane, czy wymiar głębokości skrzynki (fig. 10 obszar 185) jest pustym miejscem. Jeżeli jest on pustym miejscem, w kroku 312 nota weryfikacyjna 504A jest wstawiana w sekcjach 214 i 215 z fig. 11, i proces kontynuuje się w kroku 313. Jeżeli wymiar nie jest pustym miejscem, w kroku 310 jest określane, czy różnica pomiędzy głębokością skrzynki i wewnętrzną dłu16

PL 193 869 B1 gością plus .005 jest dodatnia. Głębokość skrzynki jest z fig. 10 obszar 185, a wewnętrzna długość jest z fig. 12 obszar 253. Jeżeli wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 313. Jeżeli wynik jest ujemny, w kroku 311 nota modyfikacyjna 504C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika 9 jest wstawiany w obszarze 212, a ujemny wynik jest pamiętany w obszarze 216. Proces kontynuuje się w kroku 313.

W kroku 313, jest określane czy wymiar pierwszej przeszkody (fig. 10 obszar 186) jest pustym miejscem. Jeżeli jest to puste miejsce, w kroku 314 nota weryfikacyjna 505A jest wstawiana w sekcjach 214 i 215 z fig. 11, i proces kontynuuje się w kroku 319. Jeżeli wymiar nie jest pustym miejscem, w kroku 315 jest określane, czy różnica pomiędzy pierwszą przeszkodą i zewnętrzną długością jest dodatnia do -.006. Zewnętrzna długość jest z fig. 12 obszar 254. Jeżeli ta różnica jest dodatnia -0.006, proces kontynuuje się w kroku 319. Jeżeli ta różnica jest ujemna, proces kontynuuje się w kroku 316. W kroku 316, jest określane czy ta różnica jest w zakresie ujemnym -0.007 do -0.125. Jeżeli jest, w kroku 317 nota modyfikacyjna 505C jest wstawiana do sekcji 215, typ dławika jest wstawiany do 12 w obszarze 212, i wynik obliczenia jest pamiętany w obszarze 219. Proces kontynuuje się w kroku 319. Jeżeli ta różnica nie jest w zakresie, w kroku 318 nota modyfikacyjna 505N jest wstawiana w obszarach 214 i 215, a proces kontynuuje się w kroku 319.

W kroku 319, jest określane czy liczba śrub (fig. 10, obszar 187) jest pustym miejscem. Jeżeli jest, w kroku 320 nota weryfikacyjna 506A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 z fig. 11, i proces kontynuuje się w kroku 325. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 321 jest określane czy liczba śrub jest dwa lub cztery. Jeżeli liczba śrub jest dwa lub cztery, proces kontynuuje się w kroku 325. Jeżeli nie jest dwa lub cztery, w kroku 322 jest określane czy liczba śrub jest liczbą parzystą. Jeżeli jest parzysta, w kroku 323 nota modyfikacyjna 506N jest wstawiana w obszarach 214 i 215, i proces kontynuuje się w kroku 325. Jeżeli liczba śrub jest nieparzysta, w kroku 324 nota modyfikacyjna 506C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 10 w obszarze 212, liczba śrub jest pamiętana w obszarze 218, i proces kontynuuje się w kroku 325.

W kroku 325, jest określane czy rozstaw śrub (fig. 10 obszar 188) jest pustym miejscem, jeżeli to pole jest pustym miejscem, w kroku 326 nota weryfikacyjna jest wstawiana w obszarach 214 i 215 z fig. 11 i proces kontynuuje się w kroku 331. Jeżeli to pole nie jest pustym miejscem, w kroku 327 jest określane czy użytkownik wprowadził U dla nieparzystej. Jeżeli wartość inna niż U została wprowadzona, następnie proces kontynuuje się w kroku 331. Jeżeli wartość jest U, następnie w kroku 328, jest określane czy liczba śrub była parzysta. Jeżeli liczba śrub była parzysta, w kroku 329 a nota modyfikacyjna 507N jest wstawiana w obszarze 214 i 215, i proces kontynuuje się w kroku 331. Jeżeli liczba śrub jest nieparzysta, w kroku 330 a nota modyfikacyjna 507C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 4 w obszarze 212, a wartość U jest pamiętana w obszarze 220. Proces następnie kontynuuje się w kroku 331.

W kroku 331, jest określane czy wymiar śruby(fig. 10, obszar 189) jest pustym miejscem, jeżeli to pole jest pustym miejscem, w kroku 332 a nota weryfikacyjna 508A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 335. Jeżeli to pole nie jest pustym miejscem, w kroku 333 jest określane czy różnica pomiędzy szerokością szczeliny i wymiarem śrub jest dodatnia. Szerokość szczeliny jest z fig. 12, obszar 259. Jeżeli ta różnica jest dodatnia, proces kontynuuje się w kroku 335. Jeżeli ujemna, w kroku 334 nota modyfikacyjna 508C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 12 w obszarze 212, a ujemny wynik jest pamiętany w obszarze 220. Proces kontynuuje się w kroku 335.

W kroku 335, jest określane czy koło śrub (fig. 10, obszar 191) lub wymiar śrub obszar 189 jest pustym miejscem. Jeżeli któreś jest pustym miejscem, w kroku 336 a nota weryfikacyjna 509A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 339. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 337 jest określane czy różnica pomiędzy kołami śrub i wymiarem śrub, mniejsza niż rzeczywista średnica wewnętrzna szczeliny, jest dodatnia. Rzeczywista średnica wewnętrzna szczeliny z fig. 12, obszar 272. Jeżeli ten wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 339. Jeżeli ujemna, w kroku 338 nota modyfikacyjna 509C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 12 w obszarze 212, a wynik jest pamiętany w obszarze 221. Proces następnie kontynuuje się w kroku 339.

W kroku 339, jest określane czy koło śruby (fig. 10, obszar 191) jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 340 nota weryfikacyjna 510A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 350. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 341 jest określane czy różnica pomiędzy kołem śruby i maksymalną szerokością pomiędzy narożami łba nakrętki sześciokątPL 193 869 B1 nej, mniej średnica zewnętrzna osłony na odlewie, jest dodatni. Maksymalna szerokość pomiędzy narożami łba nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27 obszar 620, a średnica zewnętrzna osłony na odlewie jest z fig. 12, obszar 273. Jeżeli wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 342. Jeżeli ujemny, proces kontynuuje się w kroku 350.

W kroku 350, jest określane czy koło śruby (fig. 10, obszar 191) jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 351 nota weryfikacyjna 511A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 355. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 352 jest określane czy różnica pomiędzy kołem śruby i maksymalną średnicą łba śruby mniej średnica zewnętrzna odlewu jest dodatni.

Maksymalna średnica łba śruby jest z fig. 27 obszar 622, a średnica zewnętrzna osłony na odlewie jest z fig. 12, obszar 273. Jeżeli ten wynik jest dodatni, w kroku 353 nota modyfikacyjna 530N jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 355. Jeżeli wynik jest ujemny, w kroku 354 nota modyfikacyjna 511C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 12 w obszarze 212, a wynik jest pamiętany w obszarze 222. Proces następnie kontynuuje się w kroku 355.

W kroku 342, jest określane czy koło śruby (fig. 10, obszar 191) jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 343 nota weryfikacyjna 513A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 345. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 344 jest określane czy różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną odlewu i sumą koła śruby i maksymalną szerokością pomiędzy narożami łba nakrętki sześciokątnej jest dodatni. Rzeczywista średnica zewnętrzna odlewu jest z fig. 12, obszar 271, a maksymalna szerokość pomiędzy narożami łba nakrętki jest z fig. 27, obszar 620. Jeżeli wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 355. Jeżeli wynik jest ujemny, proces kontynuuje się w kroku 345.

W kroku 345, jest określane czy koło śruby lub wymiar śrub jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 346 a nota weryfikacyjna 514A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 355. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 347 jest określane czy różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną odlewu isumą koła śruby i wymiaru śrub jest dodatnia. Rzeczywista średnica zewnętrzna odlewu jest z fig. 12, obszar 271. Jeżeli wynik jest dodatni, nota modyfikacyjna 514N jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 355. Jeżeli jest ujemny, w kroku 349 nota modyfikacyjna 514C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika do 9 jest wstawiany w obszarze 212, a wynik jest pamiętany w obszarze 223. Proces następnie kontynuuje się w kroku 355.

W kroku 355, jest określane czy średnica zewnętrzna dotychczasowego dławika (fig. 10, obszar 192) jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, proces kontynuuje się w kroku 357. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 356 jest określane, czy różnica pomiędzy średnicą zewnętrzną dotychczasowego dławika i rzeczywistą średnicą zewnętrzną odlewu jest dodatni. Rzeczywista średnica zewnętrzna odlewu jest z fig. 12, obszar 271. Jeżeli wynik jest dodatni, proces kontynuuje się w kroku 361. Jeżeli ujemny, proces kontynuuje się w kroku 357.

W kroku 357, jest określane czy maksymalna średnica zewnętrzna dławika jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 358 nota weryfikacyjna 516A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 361. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 359 jest określane czy różnica pomiędzy maksymalną średnicą zewnętrzną dławika i rzeczywistą średnicą zewnętrzną odlewu jest dodatni. Maksymalna średnica zewnętrzna dławika jest z fig. 10, obszar 195, a rzeczywista średnica zewnętrzna odlewu jest z fig. 12, obszar 271. Jeżeli wynik jest dodatni, proces kontynuuje sięw kroku 361. Jeżeli ujemny, w kroku 360 nota modyfikacyjna 516C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika to 12 jest wstawiana w obszarze 212, i wynik jest pamiętane w obszarze 224. Proces następnie kontynuuje się w kroku 361.

W kroku 361, jest określane czy wartość ID Pilota (fig. 10, obszar 196) jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 362, nota weryfikacyjna 518A jest wstawiana w obszarach 214 i215 i proces kontynuuje się w kroku 371. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 363, jest określane czy wartość ID Pilota jest N/A., jeżeli tak, proces kontynuuje się w kroku 371. Jeżeli wartość jest nie N/A, proces kontynuuje się w kroku 364. W kroku 364, jest określane czy różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną uszczelki i wartością ID Pilota jest ujemna. Rzeczywista średnica zewnętrzna uszczelki jest z fig. 12, obszar 274. Jeżeli ujemna, w kroku 365 nota modyfikacyjna 518C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, a wyniki są pamiętane w obszarze 226. Proces następnie kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli dodatnia, w kroku 366 jest

PL 193 869 B1 określane czy wymiar wału/uszczelki jest mniejszy niż 2.625. Jeżeli tak, w kroku 367 różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną uszczelki i ID Pilota jest dzielona przez dwa. Jeżeli ta wartość jest mniejsza niż 0.105, następnie w kroku 368, nota modyfikacyjna 517C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, a wyniki są pamiętane w obszarze 225. Proces następnie kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wartość jest mniejsza niż lub równa 0.105, proces kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wymiar uszczelki wału był mniejszy niż lub równy 2.625, w kroku 369 jest określane czy wartość jest mniejsza niż 0.170. jeżeli nie, proces kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli tak, w kroku 370 nota modyfikacyjna 517C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, a wyniki są pamiętane w obszarze 225. Proces kontynuuje się w kroku 380.

W kroku 371 jest określane, czy wartość otworu skrzynki z fig. 10 obszar 184 jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem w kroku 372 nota weryfikacyjna 517A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i proces kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 373 jest określane czy różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną uszczelki i wartością otworu skrzynki jest ujemna. Rzeczywista średnica zewnętrzna uszczelki jest z fig. 12, obszar 274. Jeżeli ujemna, w kroku 374 nota modyfikacyjna 517C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, a wyniki są pamiętane w obszarze 225. Proces kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wynik był dodatni, w kroku 375 jest określane czy wymiar wału/uszczelki jest mniejszy niż 2.625. Jeżeli nie, w kroku 376 jest określane czy różnica pomiędzy rzeczywistą średnicą zewnętrzną uszczelki i wartością otworu skrzynki, podzielona przez dwa, jest mniejsza niż 0.170. Jeżeli tak, w kroku 377, nota modyfikacyjna 517C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, a wynik jest pamiętane w obszarze 225. Proces następnie kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wynik jest większy niż 0.170, proces kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wymiar wału/uszczelki jest mniejszy niż 2.625, w kroku 378 jest określane czy wynik jest mniejszy niż 0.105. Jeżeli tak, w kroku 379 nota modyfikacyjna 517C jest wstawiana w obszarze 215, typ dławika jest wstawiany do 9 w obszarze 212, wynik jest pamiętany w obszarze 225. Proces następnie kontynuuje się w kroku 380. Jeżeli wynik jest większy niż 0.105, proces kontynuuje się w kroku 380.

W kroku 380, jest określane czy wartość przedłużenia tulei poza płaszczyznę jest pustym miejscem. Jeżeli jest pustym miejscem, w kroku 381 nota weryfikacyjna 519A jest wstawiana w obszarach 214 i 215 i analiza zgodności jest zakończona. Jeżeli nie jest pustym miejscem, w kroku 382 jest określane czy różnica pomiędzy wartością przedłużenia tulei poza płaszczyznę i długością zewnętrzną, mniejsza o 0.151, jest dodatnia. Wartość przedłużenia tulei poza płaszczyznę jest z fig. 10, obszar 199, a długość zewnętrzna jest z fig. 12, obszar 264. Jeżeli ten wynik jest dodatni, analiza zgodności jest zakończona. Jeżeli wynik jest ujemny, w kroku 383 jest określane czy różnica pomiędzy długością zewnętrzną, mniej 0.380, i wartością przedłużenia tulei poza płaszczyznę jest dodatnia. Jeżeli ta różnica jest dodatnia, w kroku 384 nota modyfikacyjna 519D jest wstawiana w obszarze 215, typ tulei jest wstawiany do 3 w obszarze 213, wynik jest pamiętany w obszarze 227. Jeżeli wynik jest ujemny, w kroku 385 nota modyfikacyjna 520D jest wstawiana w obszarze 215, typ tulei jest wstawiany do 4 w obszarze 213, wynik jest pamiętany w obszarze 227. W tym punkcie analiza zgodności jest zakończona.

Po zakończeniu analizy zgodności, system analizuje wytworzone dane. Jeżeli więcej niż jeden typ dławika był zalecany, system wybiera typ dławika przy następującym porządku priorytetu, najwyższy pierwszy: 10,4, 9,12. każdy typ dławika o wyższym priorytecie ma lepsze charakterystyki od innych typów o niższym priorytecie. Dławik 12 stanowi wynik małej modyfikacji standardowego dławika. Dławik 9 stanowi wynik dużej modyfikacji i jest wykonany z odlewanego półfabrykatu lub kształtki magazynowej. Ten dławik obejmuje modyfikacje zawarte w dławiku 12. Dławik 4 jest dławikiem wykonywanym na zamówienie z prostokątnym układem śrub, ale może zawierać modyfikacje wprowadzone do dławików 12 i 9. Dławik 10 jest okrągłym dławikiem wykonywanym na zamówienie z wielokrotnymi otworami śrubowymi. Ten dławik może zawierać kombinacje typów dławików 10, 4, 9, i 12. Kombinacja dławików jest zaprojektowana dla przyjęcia wszystkich dostępnych pomp i uszczelek.

Jeżeli więcej niż jedna tuleja była zalecana, system wybiera tuleję o wyższym numerze. Podobnie jak dla dławików, tuleja o wyższym priorytecie obejmuje modyfikacje wprowadzone do tulei o niższym priorytecie. Na przykład tuleja 3 zawiera modyfikacje wprowadzone w tulei 2, a tuleja 4 zawiera modyfikacje wprowadzone w 2 i 3. System następnie wprowadza typ wymiaru w obszarze 230 z fig. 11. Jeżeli wszystkie wymiary są dostarczone, opcja A jest wybrana. Jeżeli tylko jeden wymiar jest pustym miejscem, opcja B jest wybrana.

PL 193 869 B1

Jeżeli dodatkowa ścieżka pompy została wybrana, lub jeżeli dwa lub więcej wymiarów stanowi puste miejsca, opcja C jest wybrana. Jeżeli wszystkie wymiary są pustymi miejscami, opcja D jest wybrana. Typ wymiaru jest użyty do określenia wymiarów, które mają być weryfikowane zanim użytkownik może złożyć zamówienie. Warianty analizy zgodności na fig. 13 mogą być wykonane dla przyjęcia różnych uszczelek mechanicznych.

Po opisaniu analizatora zgodności, układ specyfikujący uszczelki będzie teraz opisany. Fig. 14 przedstawia ekran monitora dostarczany przez system w kroku 67 (fig. 3A). Użytkownik wybiera jedną z czterech różnych metod wyboru uszczelek (ikony 423-428 i 431-434) następnie wybiera ikonę 430, aby wybrać materiały konstrukcyjne.

Jeśli jest to pożądane przez użytkownika, model uszczelki może być wybrany z rozwijanego w dół menu dla uszczelek aktualnie używanych w rzeczywistym sprzęcie, w obszarze 420. System zaleca zamiennik uszczelek, który zamienia model uszczelki aktualnie używany dla zapewnienia, że użytkownik otrzyma towar, który jest porównywalny do uszczelki aktualnie używanej.

Analiza porównawcza może być zainicjowana przez wybranie ikony 421 analizy porównawczej. Analiza porównawcza może być pamiętana jako plik danych lub tekst, który dostarcza opis zalet i wad aktualnie używanego modelu uszczelki. Te informacje mogą dawać szczegółowe porównanie pomiędzy używanym modelem uszczelki, a porównywalnym modelem uszczelki od innego wytwórcy.

Ponadto, użytkownik może inicjować wewnętrzną analizę przez wybranie ikony 422 analizy wewnętrznej. W jednym przykład wykonania wynalazku, analiza zawiera prywatne informacje, które mogą być użyte, na przykład, przez dystrybutorów lub wytwórców, a nie będą normalnie rozprowadzane do osób trzecich. Te informacje mogą zawierać szczegółowy opis aktualnego modelu uszczelki i mogą wyjaśniać różnice pomiędzy produktem danego wytwórcy i aktualnie stosowanym modelem uszczelki. Mogą one zawierać strategie marketingowe lub inne informacje dotyczące sprzedaży danego wytwórcy uszczelek dla zamiany aktualnie stosowanego modelu uszczelki.

Przez wybranie ikony 429, użytkownik może przejrzeć i wydrukować katalog dowolnego produktu dla dowolnego modelu uszczelki pamiętanego w pliku rodzajów uszczelek. Katalogi mogą zawierać rysunki i opis właściwości uszczelki, oraz informacje wymiarowe. Jeżeli dystrybutor wykorzystuje system lub daje system klientowi, logo dystrybutora może być wyświetlane w katalogu. Dodanie logo umożliwia dystrybutorowi tworzenie doskonałych katalogów wyrobów przy niskim koszcie dla dowolnego modelu uszczelki na żądanie klienta.

Użytkownik także może dekodować numer części aktualnej uszczelki przez wybranie ikony 437 pokazanej na fig. 14. Użytkownik może mieć przedstawiony wykaz wytwórców uszczelek. Po wybraniu wytwórcy, system może przedstawić serie rozwijanych w dół menu, za pomocą których numer części aktualnej uszczelki może być tworzony przez użytkownika. System dekoduje numer części i pokazuje użytkownikowi typ uszczelki, wymiar, materiały, i inne informacje na temat aktualnej uszczelki. Taki system dekodowania może wyświetlać swoje wyniki na ekranie wyboru materiału (fig. 15, sekcja 446, co jest opisane poniżej) umożliwiając przejście od aktualnej uszczelki do uszczelki w postaci wkładu lub zamiennego zestawu uszczelek od innego wytwórcy.

Odnosząc się znowu do części wyboru uszczelki z fig. 14, istnieją ogólnie cztery sposoby wyboru uszczelki. W pierwszej metodzie, która jest opisana w powiązaniu z fig. 16 pokazana jako kroki 68 i72 na fig. 3A, użytkownik wybiera ikonę 423 na fig. 14, w kroku 460, a w odpowiedzi jest dostarczany wykaz uszczelek (krok 461), z którego użytkownik może wybrać jeden model uszczelki w kroku 462. Po wybraniu przez użytkownika modelu, system następnie wykonuje analizę zgodności w kroku 463, jak szczegółowo opisano powyżej w powiązaniu z fig. 13, dla wybranego modelu. System następnie wyświetla ekran Materiały Konstrukcyjne, pokazany na fig. 15, który jest opisany poniżej, gdzie są wyświetlone zalecenia materiałowe lub gdzie użytkownik może wybrać materiały.

W drugiej metodzie, która jest opisana teraz w powiązaniu z fig. 17 i jak pokazano na fig. 3A jako krok 70, użytkownik wybiera ikonę 424 na fig.14 w kroku 470. System zaleca, w kroku 471, pojedynczą lub podwójną uszczelkę mechaniczną dla danego zastosowania. A plik płynu procesowego jest utrzymywany i zawiera pole zwane uszczelka pierścieniowa (patrz fig. 18, 487). To pole zawiera to, co wytwórca określił wstępnie jako najlepszy typ uszczelki, bazując na charakterystykach płynu procesowego. System kodowania zawiera numer kodu materiałowego. Numer wskazuje zalecany typ uszczelki. Na przykład, 1 wskazuje uszczelkę w postaci pojedynczego wkładu; 2 wskazuje podwójną uszczelkę w postaci wkładu z pierścieniem pompowym; a 3 wskazuje typ uszczelki mieszkowej. Materiał koduje następnie typ uszczelki w następującym formacie: pierwsza litera wskazuje zalecenie dotyczące metalu, druga litera wskazuje zalecenie dotyczące pierścienia uszczelniającego, trzecia

PL 193 869 B1 litera wskazuje zalecenia dotyczące powierzchni wewnętrznej, a czwarta litera, używana tylko dla podwójnej uszczelki, wskazuje zalecenia dotyczące zewnętrznej powierzchni. Pojedyncza uszczelka nie wymaga zewnętrznej powierzchni i dlatego nie ma czwartej litery. Inna kombinacja literowa może być użyta dla innych typów uszczelek.

Po określeniu typu uszczelki, system sprawdza plik danych pompy dla zalecanego modelu w kroku 472. System sprawdza wyniki uzyskane przez analizator zgodności dla typu uszczelki i wyszukuje model zalecany przez proces. Patrz fig. 11, 210. Każdy model może być zaprogramowany, aby być zalecanym modelem uszczelki, dla określonego zastosowania. Ten przykład pokazuje, że oznaczenie 1: w pliku płynu procesowego, odpowiada Pojedynczym -3000, 3001, 3005, 3400, 3700 polom w pliku danych pompy, które odpowiadają polu 210, oznaczenie 2: w pliku płynu procesowego, odpowiada Podwójnym - 3220, 3225, 3221 w pliku danych pompy, itd. System zaleca materiały konstrukcyjne, i projekty API jak pokazano w kroku 74 z fig. 3A, opartym na informacji z fig. 18, obszar 487.

W trzeciej metodzie, system zaleca model oparty rodzinie wybranej przez użytkownika, jak pokazano na fig. 3A jako kroki 69 i 73. Odnosząc się teraz do fig. 19, użytkownik wybiera jeden z typów uszczelki w kroku 500 przez wybranie jednej z ikon 425-428 lub 431-433 na fig. 14, na co system odpowiada zalecając połączenie uszczelka/materiał (krok 501). System najpierw sprawdza plik danych pompy (fig. 11, 210) dla zalecanego modelu dla tego typu uszczelki za pomocą analizatora zgodności. Po określeniu modelu, system w kroku 502 odnosi się do wstępnie określonego pola w pliku płynu procesowego, które zawiera zalecenia materiałowe dla określonego typu uszczelki. Patrz fig. 18, obszar 488. System następnie tworzy zalecenia dotyczące materiałów konstrukcyjnych i programy API, oparte na informacjach z pliku płynu procesowego (krok 74 z fig. 3A). Jeżeli pole modelu (fig. 11 obszar 210) w pliku danych pompy nie ma wartości, ale ma alternatywny typ zalecanej uszczelki w obszarze 211 z fig. 11, użytkownik może być zachęcany do wybrania alternatywnego rodzaju uszczelki, ponieważ wybrany rodzaj uszczelki nie jest zgodny z charakterystykami płynu procesowego, który jest pompowany. Taki sam scenariusz może wystąpić, jeżeli wytwórca nie dał zalecenia dla typu uszczelki wybranego w pliku płynu procesowego. System wykorzystuje alternatywny zalecany typ uszczelki w obszarze 489 z fig. 18.

W czwartej metodzie wyboru uszczelki, jak pokazano na fig. 3A krok 71, użytkownik wybiera ikonę 434 na fig. 14. Patrz fig. 20, krok 510. W odpowiedzi, użytkownikowi jest dostarczany wykaz uszczelek typu podzespołowego dla wybrania w kroku 511. Użytkownik następnie może wybrać uszczelkę typu podzespołowego w kroku 512. System następnie dostarcza użytkownikowi wykaz wymiarów dostępnych dla uszczelek typu podzespołowego wybranych w kroku 513. Użytkownik następnie wybiera wymiar w kroku 514. System następnie wykonuje analizę zgodności, jak opisano na fig. 13 dla wybranego typu elementu. System następnie przedstawia użytkownikowi ekran materiałów konstrukcyjnych (fig. 15), aby wybrał on materiały w kroku 515.

Odnosząc się teraz do fig. 18, gdzie przykładowa część bazy danych płynów procesowych jest pokazana. Poniższe informacje stanowią część profilu płynów procesowych pamiętanego w pliku płynów procesowych. Obszar 480 zawiera nazwę płynu procesowego. Obszar 481 zawiera zakres stężenia dla płynu procesowego. Niektóre płyny procesowe są wykazane wiele razy mając różne poziomy stężenia, ponieważ poziom stężenia wpływa na zgodność materiałów i charakterystyki płynu. Obszar 482 zawiera maksymalną temperaturę płynu procesowego. Obszar 483 zawiera programy API zalecane przez wytwórcę dla pojedynczej uszczelki. Obszar 484 zawiera specjalny program grzania i chłodzenia zalecany przez wytwórcę dla pojedynczej uszczelki. Obszar 485 zawiera Programy API zalecane przez wytwórcę podwójnej uszczelki. Obszar 486 zawiera specjalne programy grzania i chłodzenia zalecane przez wytwórcę dla podwójnej uszczelki. Obszar 487 zawiera zalecany przez wytwórcę rodzaj uszczelki i konstrukcję dla tego płynu. Na przykład, jeżeli zalecenie zaczyna się 1: pojedyncza uszczelka jest zalecana. Jeżeli zalecenie zaczyna się 2: podwójna uszczelka jest zalecana.

Obszar 488 zawiera zalecane materiały konstrukcyjne dla typu uszczelki pokazanego powyżej niego. Obszar 489 zawiera alternatywny do zalecanego typ uszczelki, jeżeli zalecany typ uszczelki nie jest dostępny w wykonaniu z zalecanych materiałów konstrukcyjnych. Obszar 490 zawiera zakresy zgodności materiałowej dla każdego z metali stosowanych do wytwarzania uszczelek mechanicznych. Obszar 491 zawiera zakresy zgodności materiałowej dla każdego z materiałów powierzchniowych stosowanych do wytwarzania uszczelek mechanicznych. Obszar 492 zawiera zakresy zgodności materiałowej dla każdego z materiałów pierścieni uszczelniających stosowanych do wytwarzania uszczePL 193 869 B1 lek mechanicznych. Obszar 493 zawiera zakres lepkości. Obszar 494 zawiera jako dodatkową informację numer opakowania. Obszar 495 zawiera noty opisujące określone właściwości tego płynu. Inne informacje także mogą mieć swoje pola.

Po wybraniu uszczelki, i zaleceniu przez system materiałów konstrukcyjnych, użytkownik ma pokazany ekran materiałów konstrukcyjnych tak jak pokazany przykładowo na fig. 15. System wyświetla wybór materiałów, które są dostępne dla zalecanego modelu uszczelki lub modelu uszczelki wybranego w zewnętrznej lewej kolumnie. Jeżeli użytkownik wybrał ścieżkę, w której system zaleca materiały, system pokazuje zalecenia przez podświetlenie wyboru dla każdego z elementów. Dostępne metale są wyświetlone w obszarze 440 i zalecenie jest wstawione przez użycie pierwszej litery kodu płynu procesowego (z fig. 18, obszar 487 lub 488) dla wybranej metody wyboru. Jeżeli podwójna uszczelka była wybrana lub zalecana, użytkownikowi są pokazane obie, wewnętrzna i zewnętrzna dostępna powierzchnia, w obszarach 442 i 443. Jeżeli zalecenie dla powierzchni jest dostarczone, system wykorzystuje trzecią literę zalecenia z pliku płynu procesowego (fig. 18 obszar 487 lub 488) dla zalecanej powierzchni wewnętrznej i czwarta literę kodu z pliku płynu procesowego dla zalecanej powierzchni zewnętrznej. Jeżeli pojedyncza uszczelka była wybrana lub zalecana tylko obszar 442, powierzchni wewnętrznej, jest wyświetlony. Elastomery dostępne dla modelu uszczelki wybranego zalecanego są wyświetlone w obszarze 444, i zalecenie jest wprowadzane przez drugą literę kodu płynu procesowego (fig. 18, obszar 487 lub 488) zalecenia dla zalecanego typu uszczelki. System także zaleca program API w obszarze 445. System także może w tym czasie analizować zawartość części stałych w płynie procesowym dla określenia czy specjalne twarde materiały powierzchniowe mają być użyte w tym zastosowaniu. Jeżeli użytkownik wprowadził wartość zawartości części stałych w płynie procesowym, system zaleca użycie materiału powierzchniowego E lub F. Oparty na zawartości rozpuszczonych części stałych większej niż 11% lub dostarczonej wartości części stałych nie włóknistych, system także może zalecać stosowanie Programu API 32 i 54. Obszar 441 na fig. 15 dostarcza pełny zakres zgodności dla każdego z materiałów dostępnych w Programach API zalecanych dla płynu procesowego, tak że użytkownik może określić, czy inny wybór materiałów mógłby być akceptowany. Użytkownik, w kroku 75 z fig. 3A, następnie może wybrać lub zmienić zalecenia dotyczące pożądanych materiałów konstrukcyjnych, Programów API, i programu ogrzewania, chłodzenia.

W obszarze 441, użytkownik może wybrać inny płyn procesowy i może obejrzeć jego zakresy materiałowe, przy czym zalecane przez wytwórcę materiały są podświetlone w tym obszarze, dla umożliwienia użytkownikowi systemu wybranie najlepszego materiału dla zastosowania z uwzględnieniem występujących okoliczności. Charakterystyki dodatkowego płynu(ów) procesowego(ych) mogą różnić się od podstawowego płynu procesów i mogą wymagać innych materiałów z pominięciem zalecanych materiałów konstrukcyjnych dla podstawowego płynu procesowego i wyboru Programu API, itd. Ten wybór jest specjalnie użyteczny, jeżeli więcej niż jeden płyn procesowy jest używany dla tej samej kombinacji uszczelki/pompy. Użytkownik może zmienić dowolne zalecenie. Ten wybór także umożliwia użytkownikowi standaryzację kupowanych uszczelek. Jeżeli taki sam model uszczelki i wymiar jest używany w całym zakładzie, użytkownik może przejrzeć różne płyny procesowe i określić, czy standardowa konstrukcja uszczelki jest odpowiednia dla wszystkich zastosowań. Ta standaryzacja umożliwia użytkownikowi magazynowanie mniejszej liczby zapasowych uszczelek, ponieważ zapasowe uszczelki mogą być teraz stosowane dla różnych procesów.

Obszar 446 wyświetla wyniki z odsyłaczy sekcji uruchomionej wcześniej na fig. 14, ikona 437. Te wyniki pozwalają użytkownikowi przejrzeć aktualne materiały konstrukcyjne uszczelek i wybrać materiał dokładnie pasujący do aktualnej uszczelki. Także, przez porównanie wyników z odsyłaczy dla zakresów zgodności w środkowej kolumnie Szybkie Porównanie w obszarze 441, użytkownik może określić, czy pierwotna uszczelka była odpowiednia dla procesu. Ta cecha może pomóc w wyjaśnieniu dlaczego niektóre uszczelki zostały przedwcześnie uszkodzone, i ułatwić zarówno zastosowanie zamiennika dokładnie tego samego rodzaju przy takich samych materiałach konstrukcyjnych i zamianę na inny model uszczelki przez wyświetlenie materiałów konstrukcyjnych.

Jeżeli podwójna uszczelka w postaci wkładu została wybrana, system automatycznie zachęca użytkownika do wybrania płynu barierowego. Przykład ekran, który zachęca do takiego wyboru jest pokazany na fig. 21. Wykaz na tym ekranie zawiera zwykłe płyny barierowe, i podaje użytkownikowi ograniczenia temperaturowe i inne informacje dla każdego płyn. Ten interfejs umożliwia użytkownikowi wybranie płynu barierowego w obszarze 520, który najlepiej odpowiada procesowi, który wykorzystuje uszczelkę. Przez wyświetlenie ograniczenia temperaturowego i komentarzy, użytkownik może określić, czy użycie nieodpowiedniego płynu barierowego mogło być przyczyną dotychczasowych

PL 193 869 B1 uszkodzeń uszczelki. Ten interfejs także przyjmuje systemy gazowych buforów barierowych stosowane w technologii uszczelek gazowych i może być rozszerzony przyjmując różne rodzaje płynów barierowych.

Odnosząc się znowu do fig. 3B, w kroku 76, system określa czy a standardowy projekt pasuje do pompy. Ta decyzja jest oparta na informacjach z pliku danych pompy uzyskanych przez analizator zgodności. Jeżeli analizator zgodności zalecił zmodyfikowany lub zamawiany element (gdzie fig. 11 obszar 212 lub 213 ma wartość inną niż 1), system przedstawia użytkownikowi dwie strategie modyfikacji.

Figura 22 przedstawia ekran wyświetlony przez system dla wyboru modyfikacji strategii. Użytkownik wybiera strategię w obszarze 525. W pierwszej strategii, użytkownik otrzymuje propozycję wyceny opartą na zmodyfikowanej uszczelce. System wycenia uszczelkę, dodając specjalny numer części i cenę. System także wyświetla rysunki pokazujące szczegóły zmodyfikowanej uszczelki razem z nowo obliczonymi wymiarami. Na podstawie tego wyświetlenia użytkownik może potwierdzić, że nowy projekt pasuje do sprzętu. Ta część systemu zamienia czasochłonny proces inżynierski, który jest aktualnie używany do projektowania i wyceny zmodyfikowanej uszczelki. Jeżeli po otrzymaniu wyceny użytkownik nie chce dalej rozważać zmodyfikowanej uszczelki, lub chciałby zobaczyć różnice dwóch strategii, ten ekran może być wyświetlony ponownie i użytkownik może wybrać alternatywną ścieżkę. Użytkownik może stwierdzić, że zmodyfikowana uszczelka jest tańsza niż rzeczywista modyfikacja sprzętu.

W drugiej strategii, użytkownik otrzymuje propozycję wyceny oparte na standardowej uszczelce ze standardowymi rysunkami. Nota modyfikacyjna określająca niezbędną modyfikację sprzętu jest wyświetlona poniżej rysunków uszczelek. Jeżeli po otrzymaniu wyceny użytkownik nie chce kontynuować wybranej opcji, ten ekran może być ponownie wyświetlony i użytkownik może wybrać alternatywną ścieżkę. Użytkownik może stwierdzić, że modyfikacja sprzętu zmodyfikowana uszczelka jest tańsza niż zakup zmodyfikowanej uszczelki zawsze, gdy zmienia się proces lub uszczelka się uszkadza lub zapobiega się kosztownej przerwie w eksploatacji. Obie te strategie będą opisane bardziej szczegółowo poniżej w powiązaniu z fig. 30.

Odnosząc się znowu do fig. 3B, w kroku 78, system wyświetla opcjonalne właściwości i dodatkowe wyroby, które są dostępne dla zalecanego lub wybranego modelu uszczelki i oblicza zalecenia oparte na charakterystykach płynu procesowego i wybranych Programach API. Fig. 23 przedstawia przykład ekranu wyświetlonego przez system.

Opcjonalne właściwości są właściwości własnymi uszczelki. Są to elementy, które są wbudowane w konstrukcję uszczelki dla przedłużenia czasu życia uszczelki. Cena tych opcjonalnych właściwości jest dodawana do ceny uszczelki. Zależnie od ścieżki przez program, system albo zaleca te właściwości lub umożliwia użytkownikowi wybranie właściwości w obszarze 530 i 534 z fig. 23. Użytkownik może pominąć wybory zalecane przez system. Przykłady pewnych opcjonalnych właściwości, które mogą być dostarczone są następujące.

Chłodzenie i odprowadzanie cieczy może być zalecane w oparciu o wybór Programu API 62 lub 96, itd. Właściwości pompowania są zalecane w oparciu o wybór Programu API 52 lub 53, itd. Dwuelementowe stacjonarne głowice są zalecane w oparciu o wytwórców klasyfikację wprowadzoną w polu lepkości płynu procesowego (fig. 18) lub przez użytkownika wprowadzającego wartość lepkości większą niż 2501 SSU dla stosowanego płynu, itd. Właściwości dławika takie jak dławiki ID Pilot, dławiki OD Pilot i dławiki z rowkami na uszczelki pierścieniowe także można wybrać bezpośrednio w tym obszarze.

Dodatkowe wyroby są stosowane w powiązaniu z uszczelką dla zapewnienia najlepszego zachowania uszczelki przy danym płynie procesowym. Te wyroby są zewnętrzne w stosunku do uszczelki i są wykazane jako oddzielne pozycje w formularzu wyceny. Te pozycje mogą być kupowane oddzielnie, niezależnie od uszczelki. Zależnie od ścieżki przez program, system może albo zalecać te wyroby lub może umożliwić użytkownikowi wybranie wyrobów w obszarze 533 z fig. 23. Użytkownik ma możliwość zignorować wybory zalecane przez system. Przykłady pewnych dodatkowych wyrobów, które mogą być dostarczone są następujące.

Przewężona tuleja może być zalecana przez system, w oparciu o wybór Programów API 32 lub 99. Na przykład, system może zalecać albo węglową lub brązową przewężoną tuleję. System najpierw sprawdza zgodność materiału dla węgla. Jeżeli zakres dla węgla jest nie do przyjęcia, system próbuje określić, czy tuleja brązowa jest do przyjęcia, lub umożliwia użytkownikowi wybranie dowolnego materiału. Specjalne zalecenia są dawane dla podwójnej uszczelki. W oparciu o połączenie podwójnej uszczelki i wybranego Programu API, system zaleca zastosowanie systemu chłoPL 193 869 B1 dzenia. Jeżeli konwencjonalny system chłodzenia zbiornikowego może być użyty, system zaleca wymiary zbiornika i spirale chłodzące dla najbardziej skutecznego użycia. Jeżeli system określa, że proces nie może być chłodzony przy użyciu zbiornika konwekcyjnego, lub jeżeli użytkownik nie chce użycia zbiornika konwekcyjnego, następnie alternatywny Program API jest zalecany razem z miernikiem przepływu który utrzymuje płyn stosowany do chłodzenia procesu w komorze uszczelki. System także może zalecić natężenie przepływu zapewniające maksymalną skuteczność chłodzenia w komorze uszczelki przy minimalnej ilości wody/płynu barierowego użytej w tym zastosowaniu.

Zestaw części zamiennych uszczelki i fabryczny zestaw naprawczy także mogą być wycenione, umożliwiając użytkownikowi wstępną ocenę kosztów naprawy i instalacji zakupionej uszczelki. Użytkownik może wybrać jednocześnie zestawy. Zestaw naprawczy może być wybrany bez zakupu rzeczywistej uszczelki. Użytkownik może wybrać te pozycje w obszarze 532 z fig. 23.

Po szczegółowym opisaniu jak użytkownik uzyskuje wymiary i rysunki uszczelki, profil wybranej uszczelki, profil pompy i wyniki zgodności, centrum projektowania (28 na fig. 2) będzie teraz opisane. Jak pokazano w kroku 79 z fig. 3B, centrum projektowania projektuje elementy uszczelki i dodatkowe wyroby. Fig. 24 jest siecią działań wyjaśniającą funkcjonowanie centrum projektowania. Centrum projektowania tworzy rysunki i oblicza wymiary elementów (standardowych i/lub specjalnych) i dodatkowych wyrobów dla danego zastosowania. W kroku 549, jest określane czy pozycja, która ma być projektowana jest elementem uszczelki lub dodatkowym wyrobem. Jeżeli pozycja jest elementem uszczelki, proces kontynuuje się w kroku 550. Jeżeli pozycja jest dodatkowym wyrobem, proces kontynuuje się w kroku 563.

W kroku 550, wyniki analizatora zgodności są użyte dla określenia, czy element, który ma być projektowany jest elementem standardowym lub, czy jest projektowany na zamówienie. Na przykład, standardowe elementy mają typ dławika 1bez specjalnych właściwości dławika (patrz fig. 11, obszar 212), typ tulei 1 (fig. 11, obszar 213), i standardowe elementy (kołnierze blokujące, uchwyty, itd.). Jeżeli elementy są elementami standardowymi, proces kontynuuje się w kroku 566. Jeżeli element wykonywany na zamówienie jest potrzebny, proces kontynuuje się w kroku 551. W kroku 566, standardowe wymiary każdego elementu są brane z profilu wymiarowego uszczelki, i są pamiętane w pliku rodzaj uszczelek. Przykład jest pokazany na fig. 29, która przedstawia ograniczoną reprezentację profil tulei dla jednego zwykłego typu uszczelki. Inne elementy profili uszczelek są pamiętane w podobny sposób i zawierają dodatkowe pola dla odpowiednich wymiarów tego elementu. Przykładami elementów są dławiki, tuleje, kołnierze blokujące, powierzchnie czołowe i uchwyty. W kroku 567, rysunki dla elementu są wybrane z pliku rodzaj uszczelek. Fig. 25 jest przykładem tablicy gdzie rysunki są pamiętane dla wyszukania. Ten formularz jest natury przykładowej i pokazuje tylko małą część pamiętanych rysunków. Pola mogą być różne dla różnych modeli uszczelek. System pamięta jeden lub więcej rysunków dla każdej uszczelki podzespołowej umieszczone w szablonie formularza, który umożliwia wprowadzenie w każdym rysunku dużej liczby różnych wymiarów uszczelki z wymiarami wyszukiwanymi lub obliczanymi i umieszczonymi we wcześniej określonym polu na rysunku.

Każdy typ rysunku jest oznaczony przez użycie oznaczenia literowego. Na przykład: rysunki A są rysunkami dławika pamiętanymi i używanymi zarówno w generatorze propozycji (np. dla formularza wyceny, wykazu materiałów i formularza weryfikacji wymiarowej) i w centrum wykonywania (np. dla wykonania wydruków i harmonogramów). Rysunki C są kompletnymi rysunkami przekrojów z wymiarami i numerami pierścieni uszczelniających uszczelek używanymi zarówno w generatorze propozycji (np. formularz wyceny, katalog i instrukcje instalacyjne) i w centrum wykonywania. Rysunki D są kompletnymi rysunkami przekrojów bez wymiarów używanymi tylko w generatorze propozycji (np. katalogi). Rysunki F są kompletnymi rysunkami przekrojów z wymiarami i numerami części elementów używanymi w generatorze propozycji, (np. dla wykazu materiałów).

Każde oznaczenie literowe jest następnie przydzielane do różnych kategorii, tak jak standard, standardowe kształtki magazynowe i specjalnie projektowane, dla przyjęcia różnych odmian projektowych, gdy element jest wykonywany z różnych typów materiałów.

W jednym przykładzie wykonania wynalazku, aby system określał, który rysunek powinien być wyświetlony, tablica może być wprowadzana do pliku wymiarów uszczelek, która wskazuje, które rysunki odwzorowują dokładny model uszczelki/połączenie wymiarów dla każdej kategorii. Fig. 25 jest przykładem jednej takiej tablicy.

Dla elementów standardowych, system najpierw określa, który materiał na uszczelkę był wybrany lub zalecany przez układ specyfikujący uszczelki i określą czy standard lub standardowe kształtki magazynowe rysunki powinny być użyte. W tym przykładzie, standardowe odlewy są wykonane

PL 193 869 B1 z nierdzewnej stali i stopu 20 a więc standardowe rysunki są brane z obszaru 590 z fig. 25. Jeżeli wybrane uszczelki wykorzystują różne metale, element jest wykonany z kształtki magazynowej i rysunki standardowej kształtki magazynowej są używane, jak pokazano w sekcji 591 z fig. 25.

W kroku 568, wyniki kroków 566 i 567 są łączone dla utworzenia standardowego wydruku inżynierskiego dla każdego elementu z wymiarami. Te wydruki są używane dla przeglądu inżynierskiego, zanim części zostaną wytworzone w centrum wykonywania. Wykonane wydruki są następnie elektronicznie pamiętane.

W kroku 569, rysunki elementów tworzone dla uszczelki są łączone. Kompletne rysunki uszczelki (z fig. 25 obszar 590 lub 591 zależnie od materiału) są wykonane z i bez wymiarów, dla wykorzystania w każdym z formatów wyjściowych.

W kroku 570, utworzone rysunki elementów są łączone dla wykonania wydruków produkcyjnych dla każdego etapu wykonania procesu przedstawiając różne widoki każdego elementu, które są przeglądane przez operatora dla wykonania części. Te rysunki są pamiętane i wyszukiwane w podobny sposób wymiarów jak rysunki omawiane poprzednio na fig. 25.

Jeżeli elementy, które mają być projektowane nie są standardowe, jak określono w kroku 550, proces kontynuuje się w kroku 551. Dla tego przykładu, elementy są klasyfikowane jako dławiki, tuleje i inne elementy, itd. W kroku 551, jest określone które elementy mają być projektowane. Jeżeli w kroku 551, jest określone, że dławik ma być projektowany, proces kontynuuje się w kroku 552.

W kroku 552, jest określone jaki typ półfabrykatu jest potrzebny do wytwarzania specjalnego dławika. Specjalne dławiki mogą być wytwarzane, z co najmniej trzech typów półfabrykatów. Pierwszy typ jest dławikiem wykonanym przez modyfikację skończonego odlanego dławika. Ten typ wykorzystuje skończony dławik z zapasów i nieco go modyfikuje. Ten dławik jest wytwarzany, gdy analizator zgodności zalecił typ dławika 12 bez specjalnych właściwości. (Patrz fig. 11, 212).

Drugi typ dławika jest wykonywany ze standardowego surowego odlewu. Ten typ wykorzystuje taki sam surowy odlew jak standardowy dławik, ale wprowadza specjalne właściwości, jeżeli są wybrane przez użytkownika na fig. 10 obszar 183, lub fig. 23 obszar 534. Ten typ dławika jest używany, gdy analizator zgodności zalecił typ dławika 1lub 12 (Patrz fig. 11, 212) i użytkownik wybrał jedną lub więcej specjalną właściwość dławika.

Trzeci typ surowca jest odlewanym półproduktem lub kształtką magazynową. Ten typ dławika jest tworzony od podstaw, każdy krok i wymiar jest dostosowany do zastosowania. Ten dławik jest tworzony gdy analizator zgodności zalecił typ dławika inny niż 1lub 12, lub gdy a specjalnie projektowany dławik ma być użyty. Przykładowy dławik jest dławikiem z osłoną. Osłony zmniejszają grubość dławika uszczelki w obszarze śrub dławika, otworów przyjmujących krótkie śruby /przedłużenia prętów odległych i bliskich od pierwszej przeszkody od czoła komory dławikowej pompy.

Centrum projektowania tworzy formularz do łączenia danych stosowanych do obliczania wymiarów dla zmodyfikowanej/specjalnie zamawianej uszczelki. Przykład jednego takiego formularza jest pokazany na fig. 26. Fig. 26 zawiera wyniki uzyskane z analizatora zgodności w obszarze 600, powód modyfikacji w obszarze 601, wymiary podlegające w obszarze 602, standardowe wymiary w obszarze 603 i zmodyfikowane wymiary w obszarze 604. Obszar 606 wyświetla typ dławika, a obszar 607 wyświetla typ tulei. Obszar 605 pokazuje problemy projektowe. Obszary 610 wyświetlają noty weryfikacyjne określane przez analizator zgodności. Obszar 611 pokazuje N noty modyfikacyjne określone przez analizator zgodności. Obszary 608 i 609 pokazują noty generowane przez analizator zgodności.

Jeżeli w kroku 552 jest określone, że dławik powinien być wykonany ze zmodyfikowanego wykonanego dławika, proces kontynuuje się w kroku 554. W kroku 554, system odwołuje się do formularza (fig. 26) dla określenia, które z wymiarów mają być zmodyfikowane. Przykłady niektórych modyfikacji, które mogą być wykonane dla standardowego dławika podano poniżej. Ten przykład jest tylko natury poglądowej, a warianty mogą występować oparte na modelu uszczelki wybranym/zalecanym.

Jeżeli otwór 505C na fig. 26 ma wartość w kolumnie 600, system oblicza trzy zmieniane wymiary. Wymiary LI i L3 przyjmują standardowe wymiary LIi L3 z fig. 12 obszar 254 i 263, i dodają ujemną wartość 505C. Ujemna wartość jest odejmowana standardowego wymiaru L2 (fig. 12, obszar 253).

Jeżeli otwór 508C ma wartość w kolumnie 600, wymiar S jest zamieniany przez wymiar S z tablicy na fig. 27, obszar 624, który odpowiada wymiarowi śrub pompy.

Jeżeli otwór 509C ma wartość w kolumnie 600, pojawia się rysunek ID Specjalnej Szczeliny. Wymiar ID Szczeliny jest obliczany jak następuje:

koło śrub - (wymiar śrub + luz szczeliny), gdzie wymiary koła śrub i śrub są z fig. 10, obszary 191 i 189, a luz szczeliny, jest z fig. 27, obszar 625.

PL 193 869 B1

Jeżeli otwór 511C ma wartość w kolumnie 600, pojawia się rysunek osłony i następujące obliczenia są wykonywane:

koło śrub -(luz osłony łba nakrętki sześciokątnej + 0.010) = ID specjalnej osłony.

Wymiar koła śrub jest z fig. 10, obszar 191 i wymiar luzu osłony łba nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27, obszar 623.

Jeżeli różnica pomiędzy ID specjalnej osłony i zewnętrzną stroną przeszkody wewnętrznej (z fig. 12, obszar 279) jest większa niż zero, ciężkie nakrętki sześciokątne i wartość ID specjalnej osłony są użyte. Jeżeli ta różnica jest mniejsza niż zero, następnie ID osłony nakrętki sześciokątnej wynosi:

koło śrub - (maksymalna szerokość pomiędzy narożami nakrętki sześciokątnej +.010). Wymiar Koła śrub jest brany z fig. 10, obszar 191, a maksymalna szerokość pomiędzy narożami nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27, obszar 620.

Jeżeli różnica pomiędzy ID osłony nakrętki sześciokątnej i zewnętrzną stroną przeszkody wewnętrznej (z fig. 12, obszar 279) jest większa niż zero, nakrętki sześciokątna i ID osłony nakrętki sześciokątnej są użyte. Jeżeli ta różnica jest mniejsza niż zero, ID osłony nakładki śruby wynosi:

koło śruby - (średnica nakładki łba śruby +.010), gdzie koło śruby jest z fig. 10, obszar 191, a średnica nakładki łba śruby jest z fig. 27, obszar 622.

Jeżeli różnica pomiędzy ID osłony nakrętki sześciokątnej i zewnętrzną stroną przeszkody wewnętrznej (z fig. 12, obszar 279) jest większa niż zero, wartości gniazdowych nakładek łba śruby i ID osłony nakładki śruby są użyte. Jeżeli ta różnica jest mniejsza niż zero, następnie * i ujemna wartość ID osłony nakładki śruby są wydrukowane.

Jeżeli otwór 516C ma wartość w kolumnie 600, zmodyfikowany wymiar D3 jest obliczany jak następuje: [OD Dławika + (wartość 516C - .250)], gdzie wartość OD Dławika jest brana z fig. 12, obszar 260.

Po wyliczeniu tych zmian, proces następnie kontynuuje się w kroku 555, gdzie system ściąga rysunki detali, i proces kontynuuje się w kroku 556.

W kroku 556, wydruk projektu specjalnego dławika z wymiarami jest tworzony, przy użyciu standardowych rysunków A (z fig. 25 obszar 590 i 591, zależnie od materiału). W kroku 569 rysunki standardowych elementów i rysunki detali, jakie określano na podstawie powyższych obliczeń (krok 554) są łączone, i także kompletne rysunki uszczelki rysunkami detali (z fig. 25 obszar 590 lub 591 zależnie od materiałów) z i bez wymiarów, są ściągane do zastosowania w formularzach wyjściowych.

W kroku 570, utworzone rysunki elementów i rysunki detali są łączone dla wykonania wydruków dla każdego etapu procesu wykonania przedstawiając różne widoki każdego elementu, które są przeglądane przez operatora dla wykonania części.

Jeżeli, w kroku 552, jest określone, że odlewany półprodukt lub kształtka magazynowa jest użyta, proces kontynuuje się w kroku 553. W kroku 553, wymiary dla specjalnego dławika są obliczane. Poniżej jest podany przykład popularny specjalny dławik, który może być wytworzony przy użyciu tej metody. Odmiany mogą być wprowadzone do procesu dla przyjęcia projektów specjalnych dławików.

W tym przykładzie, Dławik 9 wykonany kształtki magazynowej lub odlewanego półproduktu jest projektowany. Każdy wymiar jest obliczany, ponieważ element jest tworzony od nowa. Każdy wymiar jest obliczany indywidualnie bazując na połączeniu pompa/proces dla zapewnienia, że uszczelka jest bezpośrednio dopasowana do zastosowania. Wymiary są obliczane jak następuje:

Wymiar D3: koła śrub + luz osłony sześciokątnego łba = D3, gdzie wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, a wartość luzu osłony sześciokątnego łba jest z fig. 27, obszar 623.

Wartość ID Szczeliny: koło śrub - (wymiar śrub + luz szczeliny) = ID Szczeliny, gdzie wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, wartość wymiaru śrub jest z fig. 10, obszar 189, a wartość luzu szczeliny jest z fig. 27, obszar 625.

Wymiar OD uszczelki z pogłębieniem jest obliczany zgodnie z wartością N ID Pilota. Jeżeli N ID Pilota wartość, ID Pilota + Powierzchnia Uszczelki = OD uszczelki z pogłębieniem, gdzie wartość ID Pilot jest z fig. 10, obszar 196 i wartość Powierzchnia Uszczelki jest z fig. 27, obszar 626. Jeżeli N ID Pilot jest pustym miejscem lub N/A, następnie C Otwór Skrzynki + Powierzchnia Uszczelki = OD uszczelki z pogłębieniem, gdzie wartość otworu skrzynki jest z fig. 10, obszar 184 i wartość Powierzchni Uszczelki jest z fig. 27, obszar 626.

Wymiar OD uszczelki z pogłębieniem jest następnie sprawdzany przez obliczenia: ID Szczeliny (OD rzeczywistej uszczelki - .050), gdzie wartość ID Szczeliny jest z fig. 12, obszar 272, a wartość OD rzeczywistej uszczelki jest z fig. 12, obszar 274. Jeżeli ten wynik jest dodatni, Wymiar OD uszczelki

PL 193 869 B1 z pogłębieniem obliczone powyżej jest użyte. Jeżeli ten wynik jest ujemny, ID Szczelin jest równe OD uszczelki z pogłębieniem. Następnie następujące obliczenie jest wykonane:

ID Rzeczywistej Otworu - (ID Pilota jeżeli ma wartość, lub Otwór jeżeli ID Pilota było N/A lub pustym miejscem)/2, gdzie wartość ID Rzeczywistej Szczeliny jest z fig. 12, obszar 272, wartość ID Pilota jest z fig. 10, obszar 196, a wartość otworu skrzynki jest z fig. 10, obszar 184. Dla wymiarów uszczelki 1.000 - 2.500, jeżeli wynik jest mniejszy niż.105, OD uszczelki z pogłębieniem jest zastąpione przez *, wynik tego obliczenia i Bok/Uszczelki. Dla wymiarów uszczelki 1.000 - 2.500, jeżeli wynik jest większy niż lub równy 0.105, Wartość ID Rzeczywistej Szczeliny jest użyta. Dla wymiarów uszczelki 2.501 - 5.000, jeżeli wynik jest mniejszy niż.170, OD uszczelki z pogłębieniem jest zastąpione przez *, wynik tego obliczenia i Bok/Uszczelki. Dla wymiarów uszczelki 2.501 - 5.000, jeżeli wynik jest większy niż lub równy.170, Wartość ID Rzeczywistej Szczeliny jest użyta.

Wymiar S Otwór/Szerokość otworu, jest uzyskany z fig. 27, obszar 624. Wymiary L1, L2, i L3 są określane w następujący sposób:

Jeżeli otwór 505C ma wartość w kolumnie 600 z fig. 26, te wymiary są obliczane jak następuje: wymiar L1= Długość zewnętrzna (z fig. 12 obszar 254) + Specjalny 505C; wymiar L2 = Długość wewnętrzna (z fig. 12 obszar 253) - Specjalny 505C; i wymiar L3 = Długość Pręta Dławika (z fig. 12 obszar 261) + Specjalny 505C.

Jeżeli otwór 505C nie ma wartości w kolumnie 600, standardowy wymiar L1 z fig. 12, obszar

254 i standardowy wymiar L2 z fig. 12, obszar 253 są użyte, a wymiar Długość Pręta Dławika z fig. 12, obszar 264 jest użyty dla wymiaru L3.

Zmodyfikowana Wartość Osłony jest wyliczona z:

(koło śrub - Maksymalna szerokość pomiędzy narożami łba nakrętki sześciokątnej) -OD osłony pręta, gdzie wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, wartość maksymalnej szerokości pomiędzy narożami łba nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27, obszar 620, i wartość OD osłony pręta jest z fig. 12, obszar 276. Jeżeli ten wynik jest dodatni, rysunek nie jest potrzebny. Jeżeli ten wynik jest ujemny, Rysunek Osłony jest wyświetlany i następujące obliczenia są wykonane:

koło śrub - (luz osłony łba nakrętki sześciokątnej +.010) = ID Osłony, gdzie wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, i wartość luzu osłony łba nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27, obszar 623.

Różnica pomiędzy ID osłony i zewnętrzną stroną przeszkody wewnętrznej (z fig. 12, obszar 279) jest obliczana. Jeżeli ta różnica jest większa niż zero, następnie drukują się wartości Ciężka nakrętka sześciokątna ID Osłony. W przeciwnym wypadku, jeżeli wynik jest mniejszy niż zero, następnie:

koło śrub - (szerokość pomiędzy narożami nakrętki sześciokątnej +.010) = ID Osłony Nakrętki Sześciokątnej, gdzie wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, a wartość szerokości pomiędzy narożami nakrętki sześciokątnej jest z fig. 27, obszar 620. Różnica pomiędzy ID Osłony Nakrętki Sześciokątnej i Zewnętrzną Stroną Przeszkody Wewnętrznej z fig. 12, obszar 279) jest następnie obliczana. Jeżeli wynik jest większy niż zero, następuje wydruk wartości Nakrętka Sześciokątna i ID Osłony Nakrętki Sześciokątnej. W innym przypadku, jeżeli wynik jest mniejszy niż zero, to:

Koło śrub - (Średnica Nakładki Łba Śruby + .010) = ID Osłony Nakładki Śruby, gdzie Wartość koła śrub jest z fig. 10, obszar 191, a wartość Średnicy Nakładki Łba Śruby jest zfig. 27, obszar 622.

Różnica pomiędzy ID Osłony Nakładki Śruby i Zewnętrzną Stroną Przeszkody Wewnętrznej (z fig. 12, obszar 279) jest następnie obliczana. Jeżeli ta różnica jest większa niż zero, następuje wydruk Gniazdowa Nakładka Łba Śruby i wartość ID Osłony Nakładki Śruby. W przeciwnym przypadku, jeżeli wynik jest mniejszy niż zero, następuje wydruk * i ujemna wartość ID Osłony Nakładki Śruby.

Wymiar D3 jest następnie sprawdzany. Jeżeli otwór 516C ma wartość w kolumnie 600 z fig. 26, nowa wartość D3 OD Dławika obliczona powyżej jest porównywana z Maksymalną OD Dławika zfig. 10, obszar 195. Jeżeli nowe D3 OD Dławika jest większe, wymiar D3 jest zastąpiony przez gwiazdkę i ujemną wartość.

Jeżeli otwór 504C ma wartość w kolumnie 600 z fig. 26, następnie zmiany standardowych wymiarów L1, L2, i L3 są wykonywane:

wymiar L1= Długość zewnętrzna (z fig. 12 obszar 254) + Specjalny 504C; wymiar L2 = Długość wewnętrzna (z fig. 12 obszar 253) - Specjalny 504C; wymiar L3 = Długość Pręta Dławika (z fig. 12 obszar 261) + Specjalny 504C.

PL 193 869 B1

Wymiar D2 ma minimalną wartość wziętą ze standardowej tablicy dla połączenia model/wymiar. Maksymalna wartość może pozostawać pustym miejscem. Minimum informacji o śrubach może pozostawać pustym miejscem.

Po obliczeniu wymiarów, proces kontynuuje się w kroku 555 na fig. 24. W kroku 555, rysunki kształtek magazynowych są wyszukiwane jak pokazano z fig. 25. Oparte na typie dławika zalecanym przez analizę zgodności lub wybranym przez użytkownika, rysunek A dławika jest brany albo z obszaru 591 lub 592 z fig. 25. Jeżeli typ dławika jest 9, rysunki A dławika są brane z obszaru 591. Jeżeli dławik jest innego typu rysunki A dławik biorą odpowiedni numer rysunku dławika z obszaru 592. Rysunki specjalnych detali mogą być pokazane w oparciu o obliczenia w kroku 553.

W kroku 556, wymiary obliczone w kroku 553 i rysunki z kroku 555 mogą być łączone na wydruku projektu specjalnego dławika dla sprawdzania technicznego przed wytwarzaniem części w centrum wykonywania. Wykonane wydruki elementów mogą być następnie elektronicznie pamiętane.

W kroku 569, rysunki odlanego półproduktu lub kształtki magazynowej dławika i specjalne rysunki detali określone na podstawie powyższych obliczeń (krok 555) są łączone. Rysunki uszczelek z rysunkami specjalnych detali są brane z fig. 25 obszar 591 rysunki C, D, i F, jeżeli zalecany lub wybrany typ dławika był typem dławika 9 lub obszar 592 rysunki Specjalny C, Specjalny D, i Specjalny F jeżeli inny specjalny typ dławika był zalecany przez analizator zgodności lub wybrany przez użytkownika. Rysunki mogą być z i bez wymiarów dla użycia w każdym z różnych formatów wyjściowych omawianych powyżej.

W kroku 570 każdy utworzony rysunek elementu i rysunki specjalnych detali są łączone dla wykonania wydruków produkcyjnych dla każdego etapu wykonania procesu przedstawiając różne widoki każdego elementu, które są przeglądane przez operatora dla wykonania części. Przykład wykonanego wydruku jest pokazany na fig. 28.

Jeżeli w kroku 552, jest określone, że surowy odlew dławika ma być użyty, proces kontynuuje się w kroku 571. W kroku 571, wymiary dla wybranych specjalnych właściwości dławika są obliczane. Zrównoważone wymiary są brane ze standardowej tablicy wymiarowej dla standardowej uszczelki. Proces następnie kontynuuje się w kroku 555, gdzie rysunki standardowego dławika są wybrane, wtaki sam sposób w kroku 567. W kroku 556, wydruk projektu jest tworzony z użyciem obliczonych wymiarów i rysunki są wybrane dla sprawdzania technicznego przed wytwarzaniem części w centrum wykonywania. Wykonane wydruki elementów są następnie elektronicznie pamiętane. Kroki 569 i 570 są wykonane w taki sam sposób jak opisano powyżej.

Jeżeli wynikiem kroku 551 jest wykonanie projektu specjalnej tulei, proces kontynuuje się w kroku 557. W kroku 557, każdy wymiar tulei jest obliczany indywidualnie bazując na wymiarach pompy, dla zapewnienia dokładnego dopasowania do zastosowania. Różne specjalne projekty tulei mogą być przyjęte. Na przykład, prosta tuleja z nie standardowym ID, tuleja hakowa, tuleja stopniowana, tuleja wystająca, specjalnie projektowane tuleje, tuleje o specjalnym ID, tuleje z dodatkowym zestawem śrub, mogą być przyjęte. Standardowe wymiary tulei są pamiętane jako część profilu wymiarowego uszczelki w pliku rodzaju uszczelek.

Przykład pewnych wymiarów tulei stosowanych w jednym z najbardziej popularnych typów tulei jest pokazany na fig. 29. Inne wymiary nie pokazane także mogą być zawarte w profilu wymiarów uszczelki i są stosowne dla innych typów tulei. Na fig. 29, tuleja o dużym OD jest w obszarze 630. Tuleja #1 z pierścieniem uszczelniającym OD jest w obszarze 631. ID tulei jest w obszarze 632. ID Głowicy Tulei Obrotowej jest w obszarze 634. Tuleja o mniejszym OD jest w obszarze 633. Tuleja #2 z pierścieniem uszczelniającym OD jest w obszarze 636. Tuleja z pierścieniem zatrzaskowym OD jest w obszarze 636. OD właściwości pompowych tulei jest w obszarze 637. Właściwości pompowych tulei w przekroju są pokazane w obszarze 638.

Jeżeli analizator zgodności zalecił tuleję typu 2 (fig. 11 obszar 213) następujące kroki są wykonane. Tuleja typu 2 jest popularnym typem tulei wytwarzanym, gdy nie standardowy wymiar wału lub tulei jest użyty. Dla tego typu tulei, dwa wymiary są obliczane, dla przyjęcia specjalnych wymiarów tulei wału, które są obliczane jak następuje.

Wymiar 1: jeżeli wymiar wału/tulei jest mniejszy niż 2.250, przyjmij wymiar wału/tulei +0.002. Jeżeli wymiar wału/tulei jest większy niż lub równy 2.250, przyjmij wymiar wału/tulei +0.003.

Wymiar 2 jest obliczany przez odjęcie wymiaru uszczelki od wymiaru 1 i następnie dodanie tulei #1 OD pierścienia uszczelniającego tulei #1 (z fig. 29, obszar 631).

Jeżeli analizator zgodności zalecił typ tulei 3 lub 4 (fig. 11 obszar 213) lub jeżeli użytkownik wybrał typ 3 lub 4, centrum projektowania oblicza wymiary jak następuje. Typy tulei 3 i 4 są podobne do

PL 193 869 B1 tulei typu 2. Wykorzystują one dwa wymiary obliczane na podstawie tulei typu 2, a trzeci wymiar jest obliczany.

Wymiar 3: jeżeli wymiar wału/tulei jest mniejszy niż 2.250, przyjmij wymiar uszczelki wału +0.002. Jeżeli wymiar wału/tulei jest większy niż lub równy 2.250, przyjmij wymiar uszczelki wału +0.003.

Inny typ tulei może być obliczany w podobny sposób.

Po obliczeniu wymiarów, proces kontynuuje się w kroku 558. W kroku 558, rysunki tulei pamiętane w pliku rodzaju uszczelek są wybrane w taki sam sposób jak rysunki dławika.

W kroku 559, wymiary uzyskane w kroku 557 i rysunki wybrane w kroku 558 są łączone dla utworzenia wydruku projektu tulei, dla sprawdzania technicznego przed wytwarzaniem części w centrum wykonywania. Wykonane wydruki elementów mogą następnie być elektronicznie pamiętane. Kroki 569 i 570 są wykonane w ten sam sposób jak omówiono powyżej.

Jeżeli wynikiem kroku 551 jest wytwarzanie specjalnych elementów, takich jak, stacjonarne uchwyty powierzchniowe, powierzchnie, kołnierze zatrzaskowe i adapter płyt używany w lub razem z uszczelką mechaniczną to proces kontynuuje się w kroku 560. W kroku 560, wymiary są obliczane w sposób podobny do kroków 553 i554 dla dławików, i w kroku 557 dla tulei. W kroku 561 rysunki są wybrane w taki sam sposób jak w krokach 558 (dla tulei) i 555 (dla dławików). W kroku 562 specjalne elementy projektu drukowane z wymiarami są tworzone dla sprawdzania technicznego przed wytwarzaniem części w centrum wykonywania. Wykonane wydruki elementów mogą są następnie elektronicznie pamiętane. Kroki 569 i 570 są wykonane w taki sam sposób jak omówiono powyżej.

Przykładem elementu uszczelki, który może być projektowany przez centrum projektowania jest projekt powierzchni specjalnej uszczelki.

Pewne zastosowania przemysłowe takie jak rafinacja paliw, petrochemia i generacja mocy, wykorzystują specjalne uszczelki powierzchniowe uwzględniające takie czynniki, jak ciężar właściwy, wysokie ciśnienie pary i określone warunki ciśnienia/prędkości. System może obliczać powierzchnie uszczelki o zrównoważonej geometrii i projektować specjalne powierzchnie uszczelek (z i bez uchwytów) odpowiadające określonym zastosowaniom.

Jeżeli w kroku 549 jest określone, że dodatkowy wyrób ma być projektowany, proces kontynuuje się w kroku 563. W kroku 563, system oblicza wymiary dodatkowego wyrobu i w kroku 564 system wybiera odpowiedni rysunek. W kroku 565 dwa wydruki projektu są tworzone: jeden dla użytku wewnętrznego, przedstawiający informacje klienta, informacje o pompie i uszczelce i drugi dla użytku zewnętrznego, dla wysłania do sprzedawcy lub wytwórcy, jeżeli dodatkowy wyrób nie jest wytwarzany na miejscu. Ten wydruk może mieć tylko rysunek z wymiarami, z usuniętymi informacjami, których wytwórca nie chce dostarczać trzeciej stronie. Przykład każdego wydruku jest pokazany na fig. 31 i 32. Fig. 31 przedstawia wydruk dla użytku wewnętrznego. Fig. 32 przedstawia wydruk dla użytku zewnętrznego.

Jeżeli przewężona tuleja (konstrukcji pełnej lub rozdzielonej) była zalecana lub wybrana przez użytkownika, centrum projektowania automatycznie oblicza wymiary, i wykonuje wydruk produkcyjny przewężonej tulei, tak że ten zamawiany element może być wytwarzany bez pomocy działu technicznego/projektowania. Typy przewężonej tulei (z różnymi luzami wału) mogą być dostarczane, które wytrzymują warunki pracy i wymagania dotyczące przepływu. Poniżej przedstawiono jeden przykład przewężonej tulei, który może być projektowany w centrum projektowania. Długość przewężonej tulei, rowek pierścienia uszczelniającego, Luz OD i Luz ID są wstępnie określane w oparciu o rozmiar uszczelki. Informacje wymiarowe pamiętane w pliku danych pompy także mogą być wyszukiwane dla dostarczenia projektów technicznych dla zastosowania w określonych warunkach. Na przykład, uszczelka o wymiarze mniejszym niż 2.125 ma długość 0.427, rowek pierścienia uszczelniającego 0.156, Luz OD 0.010, i Luz ID 0.012. Rzeczywiste wymiary produkcyjne mogą być obliczane jak następuje:

Wymiar A = (Długość - rowek pierścienia uszczelniającego)/2 + rowek pierścienia uszczelniającego

Wymiar B = wymiar uszczelki + Luz ID

Wymiar C = Otwór Pompy -Luz OD

Wymiar D = Otwór - 0.226.

Kroki 569 i 570 są wykonane w taki sam sposób jak omówiono powyżej.

Specjalny numer części może być utworzony dla każdego zmodyfikowanego/zamawianego (nie-standardowego) elementu i dodatkowego wyrobu. Numer części jest tworzony dla sprawdzenia czy pasuje ona do pompy. Przykład numeru części jest podany poniżej. Pierwsze trzy cyfry oznaczają

PL 193 869 B1 element lub dodatkowy typ. Na przykład, 100 = dławiki, 400 = tuleje, i 160 = przewężone tuleje. Następne cztery cyfry oznaczają numer modelu uszczelki. Na przykład, 3000, 3001, 3200, 3220. Następne cztery cyfry wybierają numer opisu pompy. Ostatnia cyfra jest literą kodu określającą potrzebny materiał. Na przykład, dławik utworzony, aby pasował do pompy #1594 ze stopu 20 dla modelu uszczelki 3220 powinien mieć numer części: 10032201594A. System numeracji części stosowany przez centrum projektowania przyjmuje wszystkie pozycje (standardowe, specjalne, itd.) i jest w pełni zintegrowany z systemem tworzącym niezawodny interfejs komputerowy pomiędzy układem specyfikującym uszczelki, analizatorem zgodności, centrum projektowania, centrum wykonywania, generatorem propozycji, zakupami i procesem wprowadzania zamówień.

Centrum projektowania wychodzi z propozycją wyceny, jak pokazano w kroku 80 z fig. 3B, w odpowiedzi na proces wyboru uszczelki określony powyżej. Propozycje wyceny mogą być generowane w szereg różnych sposobów, zależnie od zastosowania. Na ogół, propozycja wyceny zawiera informacje dla użytkownika i klienta zawierające kompletne rozwiązanie uszczelnienia. Każda z fig. 30A i 30B jest przeglądem części przykładowej standardowej propozycji generowanej automatycznie przez system. Każdy z pokazanych bloków jest poniżej omówiony szczegółowo.

Numer identyfikacyjny oferty jest unikalnym numerem przyznawanym automatycznie każdej tworzonej oferty. Ten numer wyceny funkcjonuje jako wyszukiwany elektronicznie numer referencyjny dla wszystkich ofert tworzących plik historyczny. Informacje kontaktowe klienta, takie jak nazwa, adres, numer telefonu i numer faksu, mogą być wyświetlone, przy wykorzystaniu informacji pamiętanych w pliku informacji klienta. Logo dystrybutora lub wytwórcy pamiętane jest w pliku informacji klienta imoże być wyświetlone przy zastosowaniu wyjścia dostosowanego do potrzeb wytwórcy/sprzedawcy. Informacje kontaktowe dotyczące dystrybutora lub wytwórcy, takie jak nazwa, adres, numer telefonu i numer faksu, także mogą być wyświetlone.

Sekcja specyfikacji sprzętu wyświetla informacje dotyczące pompy oparte na modelu pompy wybranym przez użytkownika. Sekcja specyfikacji operacji wyświetla podstawowy płyn procesowy, i dodatkowy lub inny płyn procesowy, wybrany przez użytkownika razem z warunkami pracy podanymi przez użytkownika. Sekcja informacji o uszczelkach dostarcza numer części uszczelki wybranej lub zalecanej, razem z opisem i właściwościami dławika uszczelki. Sekcja konstrukcji uszczelek dostarcza materiały konstrukcyjne dla uszczelki mechanicznej zalecane lub wybrane.

Sekcja informacji o wymiarach uszczelek zawiera informacje wymiarowe dla uszczelek w systemie szablonowych rysunków. Zależnie od strategii modyfikacji wybranej przez użytkownika, system może wyświetlić rysunki uszczelek z wymiarami. Jeżeli standardowa uszczelka była zalecana, lub użytkownik wybrał modyfikację sprzętu, standardowe rysunki z wymiarami dostarczane przez centrum projektowania mogą być wyświetlone. Jeżeli modyfikacja uszczelki była zalecana, system może wyświetlić rysunki modyfikowanej lub zamawianej uszczelki zawierające rysunki detali z wymiarami.

Sekcja specyfikacji technicznych zawiera noty generowane przez analizę zgodności, tak jak pokazano na fig. 11, obszary 214 i 215, zależnie od strategii modyfikacji i typu uszczelki wybranego/zalecanego dla wybranej pompy, dotyczące modyfikacji sprzętu i noty weryfikacyjne.

Sekcja kontroli otoczenia pokazuje rysunek Programów API i schematy Grzania i Chłodzenia pamiętane w pliku płynu procesowego wybranego przez użytkownika lub zalecanego przez system, jak pokazano na fig. 18, obszary 480-486.

Sekcja płynu procesowego wyświetla noty związane z wybranym płynem procesowym, pamiętane w pliku płynu procesowego (fig. 18, obszar 495) który dostarcza użytkownik cennych informacji na temat płynu procesowego.

Sekcja dodatkowych informacji dostarcza użytkownikowi ostrzeżenia, takie, że temperatura, stężenie, lepkość, prędkość wału, ciśnienie w skrzynce, itd., nie są wprowadzone przez użytkownika lub system określa, czy wartości wprowadzone przekroczyły ustalone limity, dla uszczelek lub materiałów konstrukcyjnych wybranych lub zalecanych przez system. Takie ograniczenia są pamiętane w pliku rodzaju uszczelek dla każdego modelu uszczelki. System także może analizować ciśnienie/prędkość przez porównanie ciśnienia w skrzynce, rozmiaru uszczelki i prędkości wału dla określenia, czy ciśnienie/prędkość jest dopuszczalne dla tego zastosowania. Jeżeli użytkownik nie dostarczył ciśnienia w skrzynce, system automatycznie oblicza je w oparciu o dostarczone ciśnienie ssania i wylotowe.

Ten system także może dostarczyć klientowi alternatywną uszczelkę, gdy ograniczenia uszczelki lub materiałów pierwotnie wybranych lub zalecanych zostały przekroczone. Użytkownik także może być instruowany przez system konsultując się z fabryką dla uzyskania więcej informacji przed

PL 193 869 B1 zamówieniem uszczelki, która była zalecana, gdy w danym zastosowaniu nie może być użyty rodzaj uszczelki oferowany przez określonego wytwórcę.

Sekcja informacji nt. zamówień dostarcza informacje cenowe o uszczelce mechanicznej, zawierających opcjonalne właściwości uszczelki i dodatkowe wyroby z numerem części, opisem i wykazem cen, zawierającym odpowiednie rabaty uzyskane z bazy danych klienta. Użytkownik także może zmienić ilość każdej pozycji. Numer referencyjny także dostarcza połączenie do pliku danych pompy dla identyfikacji stosowanej pompy/sprzętu. Numer wersji bazy danych i numer wersji uszczelki także może być umieszczony na formularzu wyceny dla śledzenia.

Użytkownik ma teraz informacje o wycenie, umożliwiające fabryce stosowanie elektronicznego procesu zamówień. Inny formularz wyjściowy może być użyty dla umożliwienia użytkownikowi uzyskanie propozycji wyceny z informacjami wykazanymi powyżej z wyjątkiem informacji cenowych. Propozycja może być, na przykład, użyteczna dla dostarczenia użytkownikowi cennych informacji technicznych bez podawania informacji cenowych, które mogą być nieaktualne.

Wykaz materiałów i rysunki techniczne mogą być wydrukowane lub wyświetlone, jak pokazano na fig. 33. Wykaz materiałów określa detale dla zastosowania. Ten arkusz zawiera informacje o pompie, płynie procesowym, warunkach pracy, wybranych uszczelkach, ich materiałach konstrukcyjnych, i rysunkach detali, itd. Istnieją dwie wersje wykazu materiałów. Pierwsza wersja może być, na przykład, dla sprzedawców i końcowych użytkowników. Ta wersja dostarcza informacji dotyczących uszczelki, pomp i warunków pracy, ale nie zawiera wymiarów pomp. Druga wersja zawiera informacje z pierwszej wersji i wymiary pomp. Ta wersja może być, na przykład użyta do celów wewnętrznych.

Wykaz materiałów jest dzielony na obszary, z których każdy obejmuje szczegółowo jeden aspekt zastosowania. Górny lewy róg strony zawiera wykaz materiałów konstrukcyjnych uszczelki. Ten wykaz dostarczany jest klientowi z identyfikacją każdego elementu przez opis, materiał i numer części, dla weryfikacji zamówionych materiałów uszczelki, dla zapobieżenia błędnym zastosowaniom i w przyszłości zmianie zamówień.

Widok z przodu dławika i tablica informacji o śrubach jest dołączona dla dostarczenia klientowi wymiarów, dla dopasowania dławika uszczelki do śrub pomp. Ten widok pomoże użytkownikowi uniknąć błędnej instalacji uszczelki i pokazuje właściwości, takie jak kanały przepływu, chłodzenie i odpływ, itd. dla właściwego zamontowania instalacji.

Widok boczny uszczelki pokazuje rzeczywistą konstrukcję uszczelki z wymiarami, które weryfikują, czy uszczelka pasuje do sprzętu i wyraźnie identyfikują każdą część za pomocą numeru, który jest pokazany w tablicy materiałów konstrukcyjnych dla weryfikacji właściwych materiałów konstrukcyjnych. Specjalne detale pokazane w prawej kolumnie, takie jak występ wału/tulei, detale pilota, detale ID otworu, detale zmodyfikowanej osłony itd., dostarczają wyraźną ilustrację każdego detalu z wymiarami, dla weryfikacji, czy uszczelka pasuje do sprzętu. Noty modyfikacyjne sprzętu i weryfikacyjne radzą klientowi jak zapewnić, aby uszczelka pasowała do sprzętu.

Dodatkowe noty mogą być dostarczane, doradzając klientowi określonego zastosowania, jakie związane czynniki nie były wzięte pod uwagę w wyborze uszczelki, zalecenie i interaktywny proces konstruowania dla zapewnienia optymalnych parametrów podczas życia uszczelki. Sekcja informacji o kliencie wyświetla informacje takie jak nazwę klienta, adres, numery telefonu i faksu, dla weryfikacji poprawności identyfikacji klienta.

Sekcja warunków pracy wyświetla płyn procesowy i czynniki używane w wyborze/zaleceniach i procesie, wymiany informacji weryfikujących, mających na celu zapobieganie błędnemu zastosowaniu uszczelki. Sekcja charakterystyk chemicznych dostarcza klientowi informacje dotyczące bezpieczeństwa i warunków utrzymania systemu, które zapewnią maksymalne parametry w czasie życia uszczelki. Sekcja kontroli otoczenia dostarcza zalecenia dotyczące projektów instalacji systemów, które kontrolują otoczenie, na które uszczelka jest wystawiona, aby zapewnić maksymalne parametry w czasie życia uszczelki.

Sekcja informacji o uszczelkach dostarcza klientowi numer referencyjny i kompletny kod uszczelki z identyfikacją dla przyszłych zamówień lub dla weryfikacji pierwotnych danych dostarczanych dla utworzenia pierwotnej oferty i dla zapisania przez klienta. Sekcja informacji o sprzęcie dostarcza identyfikacji sprzętu przez wytwórcę, model, typ/grupę z typem otworu, typem sprzętu i parametrami sprzętu klienta, które weryfikują prawidłowość sprzętu użytego do wyboru uszczelki i dla zapisania przez klienta. Gdy podwójne uszczelki są użyte, płyn barierowy jest identyfikowany dla weryfikacji przez klienta i zapewnienia odpowiedniej pracy systemu uszczelnień.

PL 193 869 B1

Sekcja objaśnień może być użyta do wyświetlenia logo wytwórcy, i informacji kontaktowych takich jak numery telefonu, faksu i e-mailu.

W innej opcji, formularz zamówienia może być wydrukowany jak pokazano na fig. 34. Formularz zamówienia z fig. 34 jest automatycznie generowany przez system wyboru uszczelki umożliwiający użytkownikowi zamówienie uszczelki bezpośrednio od wytwórcy. Ten formularz zawiera informacje używane przez dział zakupów do utworzenia zamówienia. Ten formularz może być faksowany, lub przesyłany elektronicznie bezpośrednio do wytwórcy lub dystrybutora w procesie zamawiania elektronicznego. Rysunki, wymiar, noty lub ostrzeżenia mogą być eliminowane z tego formularza. Sekcja informacji rachunkowych wyświetla formularz wyceny określonego klienta siedzibę, adres i numer referencyjny dla procedury fakturowania i wysyłania faktur do zapłaty. Sekcja wysyłki wyświetla siedzibę klienta/adres, dla zapewnienia właściwej dostawy i odbioru uszczelki, dla uniknięcia kosztownych opóźnień. Sekcja rozliczeń wyświetla numer zamówienia zakupu i metodę wysyłki dla zapewnienia odpowiedniego procesu zamówienia, fakturowania i dostawy uszczelki. Wyliczone elementy są wyświetlone z ilością, numerem części i opisem, wyceną i czasem wysyłki. Inne właściwości uszczelki i detale konstrukcyjne są dostarczane przez opis specjalnych właściwości i materiałów głównych części, dla wyjaśnienia kodu części uszczelki. Informacje o dystrybutorze mogą zawierać adres, inne informacje kontaktowe i logo.

Formularz weryfikacji wymiarów, jak pokazano na fig. 35, może być użyty do weryfikacji wymiarów pomp i dla potwierdzenia, która pompa nie była wcześniej modyfikowana. Użytkownik także może użyć ten formularz do potwierdzenia, która uszczelka pasuje do pompy/sprzętu. Dla specjalnie projektowanych uszczelek, itd. Formularz działa jako formularz akceptacji, gdzie użytkownik może być proszony o podpisanie formularza dla potwierdzenia, które informacje w formularzu są poprawne i w którym użytkownik potwierdza, że uszczelka pasuje do sprzętu uzgadniając projekt uszczelki w procesie wprowadzania zamówienia. Ten formularz umożliwia także wytwórcy aktualizować profile nowego sprzętu w bazie danych pomp, która zawiera informacje o profilu sprzętu.

Ten formularz może być użyty do szkolenia personelu zamiejscowego, umożliwiając każdemu uzyskanie i analizę wymiarów pompy/sprzętu i weryfikację, że uszczelka pasuje do pompy. Użytkownik następnie może wizualnie skontrolować wymiary pompy, dla potwierdzenia, że uszczelka pasuje, na przykład, przez użycie specjalnych ekranów pomocy. Jeżeli użytkownik zmienia lub dodaje wymiar, analizator zgodności może być ponownie użyty i zaktualizować rzeczywistą wartość na podstawie nowej informacji. Formularz weryfikacji wymiarów może instruować użytkownika jak przeprowadzić weryfikację i umożliwia elektroniczne przesyłanie do wytwórcy razem z Formularzem Zamówień, gdy zamówienie jest składane, zapewniając poprawny wynik i eliminując potrzebę dialogu. Podobnie jak przy wykazie materiałów, mogą być dwie wersje tego formularza. Jedna wersja może mieć wymiary sprzętu, na przykład dla OEM użytkownika i dla użytku wewnętrznego. Druga wersja może być bez wymiarów sprzętu, na przykład, do użytku sprzedawców i użytkowników końcowych, gdy wytwórca nie chce ujawniać właściwych informacji wymiarowych. W obu wersjach, użytkownik może być proszony, zależnie od profilu sprzętu o potwierdzenie wymiarów sprzętu przez pomiar sprzętu, wprowadzenie wymiarów do formularza i weryfikację czy uszczelka pasuje do sprzętu. Gdy wymiary są wątpliwe lub nie ma ich w bazie danych pomp, użytkownik systemu może być proszony o weryfikację lub podanie wymiarów, przez wprowadzenie słowa weryfikuj pod każdym wymiarem, który nie jest pamiętany w profilu sprzętu. Te informacje są uruchamiane przez użycie noty weryfikacyjnej generowanej przez analizator zgodności i pamiętanej na fig. 11 obszar 214 i 215.

Użytkownik także może być proszony o weryfikację wymiarów w oparciu o typ wymiaru wybrany na fig. 11 obszar 230. Jeżeli typ A był wybrany przez system, weryfikacja nie była potrzebna. Jeżeli typ B był wybrany przez system, jeden wymiar może być weryfikowany na przykład przy wykorzystaniu ekranów pomocy. Jeżeli typ C lub D był wybrany, wymiary są weryfikowane i podawane przez wytwórcę. Ten proces umożliwia pamiętanie informacji o sprzęcie w pliku danych pompy dla aktualizacji.

Formularz weryfikacji wymiarów jest dzielony na sekcje. Każda sekcja zawiera specyficzne informacje odnoszące się do każdego obszaru zastosowań.

Sekcja informacji ofertowych wyświetla numer oferty i datę opracowania. Kod części uszczelki i wybrane/zalecane właściwości są pokazane w numerach rodzaju razem z typem dławika, tulei wybranym/zalecanym. Sekcja informacji o kliencie wyświetla klienta nazwę, siedzibę, adres z numerami kontaktowymi. Sekcja informacji o sprzedawcy wyświetla sprzedawcy nazwę, siedzibę, adres z numerami kontaktowymi. Sekcja detali sprzętu wyświetla identyfikację sprzętu przez wytwórcę, model, typ/grupę, typ otworu, typ tulei i wymiary pompy.

PL 193 869 B1

Sekcja warunków pracy dostarcza identyfikację i charakterystyki płynu procesowego, takie jak temperaturę, ciężar właściwy, lepkość, stężenie, zawartość ciał stałych, itd., i inne warunki pracy związane z projektowanym sprzętem, takie jak prędkość wału, ciśnienie w skrzynce, ciśnienie ssania, i ciśnienie wylotowe.

Sekcja informacji o sprzęcie dostarcza wyjaśnień dotyczących możliwych modyfikacji sprzętu dla właściwego projektowania uszczelki, a metoda jest użyta dla uzyskania wymiarów sprzętu.

Rysunek sprzętu dostarcza widok przekroju z liniami wymiarowymi i oznaczeniem wymiarów dla projektu technicznego dowolnego modelu uszczelki odpowiadających wymiarom podanym przez sekcję wymiarów sprzętu. Sekcja rysunków uszczelki dostarcza widoki przekroju z liniami wymiarowymi i oznaczeniem wymiarów dla projektu technicznego dowolnego modelu uszczelki odpowiadających wymiarom podanym przez sekcję wymiarów. Sekcja specjalnych detal wyświetla specjalne detale projektu z wymiarami, które odpowiadają wymiarom sprzętu dostarczanym na formularzu weryfikacji wymiarowej.

Drugi komplet rysunków uszczelki wyświetla widok z przodu projektu dławika i dowolnych właściwości z wymiarami, dla weryfikacji, która uszczelka pasuje do sprzętu na podstawie wymiarów pokazanych w sekcji wymiarów sprzętu. Druga sekcja rysunku sprzętu dostarcza widok z przodu sprzętu z orientacją układu śrub sprzętu. Sekcja śrub wyświetla minimalne koło śrub z wymiarami kołków/śrub i szerokości otworu, co umożliwia użytkownikowi analizę możliwości zastosowania dotychczasowych wymiarów śrub podanych poniżej.

Sekcja wymiarów uszczelek wyświetla wymiary uszczelki dla wybranego modelu uszczelki i umożliwia użytkownikowi wykonać wizualną/techniczną analizę rzeczywistych wymiarów sprzętu. Grupy przycisków pomocowych/ekranów są dostępne umożliwiając każdemu użytkownikowi identyfikację, uzyskanie i analizę danych stosując naukową metodologię. Sekcja wymiarów sprzętu wyświetla wymiary pamiętane w pliku danych pompy lub wprowadzone przez użytkownika w ścieżce Dodaj Pompę dla sprzętu i wskazuje wymiary, które mają być weryfikowane.

Rysunki wyświetlone w tym formularzu odpowiadają bezpośrednio modelowi uszczelki, typowi dławika, typowi tulei i typowi sprzętu na podstawie profilu sprzętu, wynikach analizatora zgodności pamiętanych w pliku bazy danych pomp.

Zakładowy przegląd standaryzacji, pokazany na fig. 36, zapisuje zebrane informacje, dla określonego klienta. Ten przegląd jest złożony z ofert tworzonych dla określonych klientów. Te informacje są pamiętane na wiele sposobów, tak jak przez numer oferty, numer części uszczelki, wytwórcę pomp lub dane sprzętu. Ten formularz śledzi ile i jakiego rodzaju uszczelki są w użyciu w zakładach klientów. Umożliwia on także użytkownikowi standaryzowanie materiałów konstrukcyjnych, umożliwiając łączenie projektów uszczelek, które mają być zakupione. Ten formularz także może być użyty jako narzędzie poszukiwań przez użytkownika i klienta dla wyszukania zbioru formularzy wyjściowych dla zastosowania w zakładzie.

Zakładowy przegląd standaryzacji wyświetla kolumny zawierające dane takie jak nazwę klienta, numer identyfikacyjny oferty i numer identyfikacyjny systemu pomp, dane sprzętu lub numer seryjny, nazwę wytwórcy pomp, model i typ/grupę, wymiar pompy, typ otworu, prędkość wału, model uszczelki numer wymiaru uszczelki, kod części uszczelki ze specjalnymi właściwościami, itd. Te dane umożliwiają użytkownikowi weryfikację wprowadzonych danych przy podwajaniu dotychczasowych uszczelek i sprzętu, które łączą liczbę modeli uszczelek stosowanych w zakładzie. Użytkownik może wybrać te informacje przez, na przykład, wytwórcę pomp, numer oferty, numer części uszczelki, lub numer danych sprzętu. Taką możność wyboru daje wyświetlanie grupowe takich samych pomp/sprzętu, lub numer części uszczelki dając użytkownikowi systemu możliwość optymalizowania wykorzystania standardowych projektów uszczelek dla identycznego sprzętu.

Użytkownik może wydrukować wykaz materiałów, zestawy i formularze przeglądowe aktualnie wyświetlane. Ta możliwość dostarcza formularze wyjściowe dla fizycznych zapisów plików lub użycia przez personel technicznego utrzymania zakładu, dla weryfikacji lub lokowania zamówień zakupu lub gdy systemy komputerowe nie są dostępne w danym pomieszczeniu. System także umożliwia użytkownikowi wybranie nowego klienta przez wybranie ikony Wybór Nowego Klienta. Ta możliwość dostarcza wytwórcy lub sprzedawcy możliwość wyświetlenia nowego formularza standaryzacji zakładowej dla innego klienta w systemie. Przegląd historii eksploatacji uszczelki także może być dostarczony dla analizy życia uszczelki w danym zastosowaniu.

Mając teraz opisane różne wyjścia centrum projektowania, odnosząc się znowu do fig. 3B, w kroku 81, dział wprowadzania zamówień wysyła zestaw programów księgujących dla procesu. ZePL 193 869 B1 staw detali także może być wysłany do centrum wykonywania (krok 82) do produkcji. W kroku 82 z fig. 3B centrum wykonywania wykorzystuje rysunki i wymiary utworzone przez centrum projektowania dla wytwarzania elementów.

Figura 37 jest siecią działań opisującą proces wykonywania przez centrum wykonywania części systemu. W kroku 649, jest określone czy elementy, które mają być wykonane są częścią uszczelek lub czy one są dodatkowym wyrobem. Jeżeli jest określone, że elementy uszczelki mają być wytwarzane, proces kontynuuje się w kroku 650. W kroku 650, jest określone jaki typ elementu uszczelki ma być wytwarzany. Jeżeli jest określone, że elementy standardowe mają być wytwarzane, proces kontynuuje się w kroku 651.

W kroku 651, operacje wykonania są wyszukiwane z pliku rodzaj uszczelek i są wstawiane w kolejności zamówień, którą dział wykonania przygotował w harmonogramie. Na przykład, dla wykonania dławika typ 1 dla danego modelu uszczelki, wykonuje się cztery operacje CNC (oznaczone jako OP).

Pierwsza OP: Pierwsza operacja: Toczenie (w centrum tokarskim CNC/na tokarce)

Druga OP: Druga operacja: Toczenie (w centrum tokarskim CNC/na tokarce)

Trzecia OP: Trzecia operacja: Frezowanie (w centrum frezowania CNC)

Czwarta OP: Czwarta operacja: Frezowanie (w centrum frezowania CNC) Sekwencja kroków wykonania jest wstępnie określana dla każdego modelu/elementu i jest pamiętana w systemie.

W kroku 652, są tworzone wydruki produkcyjne z wymiarami pobranymi z centrum projektowania. Każdy krok jest umieszczony w kolejności zamówień na wydruku produkcyjnym dla ułatwienia operatorowi wykonania elementu.

Wydruki mogą być częściami lub duplikatami wydruków wykonanych w centrum projektowania. Na przykład, rysunek standardowego dławika w centrum projektowania wyświetla dławik w dwóch różnych widokach, podczas gdy w centrum wykonywania pokazuje sześć widoków przystosowanych do wykonywania operacji w każdym kroku. Jeżeli tuleja ma być wykonana ten sam widok z centrum projektowania jest wyświetlany w centrum wykonywania. Ponieważ z racji prostoty rysunek używany wykonaniu tulei, przedstawia tylko dwie operacje toczenia i nie ma operacji frezowania CNC.

Po wykonaniu wydruków produkcyjnych, w kroku 653 numery programów wykonania pamiętane w pliku rodzajów uszczelek są wybrane i wykazane na wydrukach towarzyszących każdej wykonanej operacji.

Standardowe szablony programów CNC są pamiętane w pliku urodzaju uszczelek, dla każdego kroku procesu wykonania. Wymiary elementu standardowego albo są generowane w centrum projektowania lub są pobierane z pliku rodzaju uszczelek i są wprowadzane do szablonowych programów CNC z numerem programu przydzielonym w każdym kroku procesu wykonania. Po wykonaniu, programy są wybrane i wydrukowane, w kroku 654 materiały, jakie mają być użyte są wybrane. Jeżeli elementy standardowe mają być wykonane albo odlewy, rury lub kształtki magazynowe, są używane.

Jeżeli standardowy dławik lub tuleja ma być wykonany numer części odlanej jest pamiętany w pliku rodzaju uszczelek i jest wykazany na wydruku produkcyjnym. Jeżeli standardowy element ma być wykonany z rury, ID, OD, i długość rury są wykazane w pliku razem z numerem części informując operatora o materiale, jaki ma być wycięty o standardowej długości. Te informacje są także wykazane w wydruku produkcyjnym.

Numery narzędzi, numery uchwytów, aktualne informacje, i cykle czasowe dla każdego programu także są wykazane na wydrukach produkcyjnych. Te informacje są pamiętane w pliku rodzaju uszczelek razem z programami. Cyfrowe fotografie przestrzeni narzędziowej w maszynie, aktualizacja sprzętu urządzenia CNC także są pamiętane w tym pliku. Operator może używać te fotografie jako wizualne potwierdzenie, że narzędzia i osprzęt zostały prawidłowo ustawione.

Wszystkie standardowe elementy mogą być wykonane albo z odlewów, surowych kształtek, rur magazynowych lub innych materiałów. Informacje o tych materiałach mogą być pamiętane w bazie danych rodzajów uszczelek lub w zapasach lub w innych bazach danych. System porównuje ID, OD i długość części, która ma być wytwarzana najpierw z odlewem, a następnie materiałami w postaci kształtek i rurowymi dla określenia, czy materiał jest w magazynie. Jeżeli odpowiedni materiał nie został znaleziony wykonuje się porównanie pomiędzy wymiarami części, które mają być wytwarzane i informacjami pamiętanymi w bazie danych o różnych dostawcach standardowych rur i kształtek magazynowych, które zawierają wymiary elementów, które mogą być wykonane, aby wybrać odpowiedni materiał i złożyć zamówienie zakupu materiałów, możliwie bez interwencji ludzkiej.

PL 193 869 B1

Wydruki produkcyjne, połączone z numerami programów wykonania, informacjami harmonogramowymi, informacjami o przygotowaniu i cyklami czasowymi, mogą być teraz wysłane do głównego komputera (krok 681), dla wyszukiwania przez dział tworzący automatycznie harmonogramy.

W kroku 682, zależnie od priorytetów nadanych przez dział tworzący harmonogramy, komputer decyduje o wykonaniu priorytetów opartych na datach wysyłki, i datach zamówień, itd. Zależnie od priorytetów, wydruki produkcyjne są tworzone i wykonane programy są ładowane bezpośrednio i automatycznie do aparatury CNC dla wykonania (krok 683).

Jeżeli wynikiem kroku 650 było zmodyfikowanie standardowego dławika, proces kontynuuje się w kroku 655. W kroku 655, informacje o modyfikacji są brane z centrum projektowania i kroki są wykonywane w kolejności. W kroku 656, wydruk produkcyjny pokazujący tylko detale modyfikacji jest utworzony. Programy CNC dla każdej modyfikacji są wybrane w kroku 657 i numery programu są wykazane na wydruku. W kroku 658, wykończony odlew jest wybrany z zapasów dla zmodyfikowania, magazyn jest sprawdzany i zamówienie zakupu jest tworzone, jeżeli jest potrzebne. W kroku 681, programy CNC są przesyłane do głównego komputera, dla użycia w produkcji. W kroku 682, produkcja jest harmonogramowana i w kroku 683 program jest ładowany do aparatury CNC dla produkcji.

Jeżeli w kroku 650, jest określone, że specjalny dławik ma być wytwarzany, proces kontynuuje się w kroku 659. W kroku 659, operacje są określane i ustala się kolejność kroków produkcyjnych. W kroku 660, wydruki produkcyjne są tworzone wykorzystując rysunki i wymiary utworzone przez centrum projektowania. W kroku 661, materiał dla wykonania dławika jest określany. Jeżeli jest określone, że surowy odlew może być użyty, proces kontynuuje się w kroku 662. W kroku 662, szablonowy program CNC specjalnego dławika jest wybrany. Każdy model uszczelki ma inne szablonowe programy pamiętane w pliku rodzaju uszczelek. Wymiary obliczone przez centrum projektowania są wprowadzane do programu. W kroku 663, surowy odlew jest wybrany, a jeżeli surowy odlew nie znajduje się w magazynie, zamówienie zakupu jest składane. W kroku 681, program CNC jest wysyłany do głównego komputera. W kroku 682, element jest wprowadzany do harmonogramu produkcyjnego, i w kroku 683 program jest ładowany do aparatury CNC dla produkcji.

Jeżeli w kroku 661, jest określone, że odlewany półprodukt ma być użyty, proces kontynuuje się w kroku 684. W kroku 684, programy szablonowe dla procesu wykonania są wybrane i wymiary z centrum projektowania są wprowadzone do szablonów. W kroku 685, numer odlanego półproduktu, który ma być użyty jest wybrany, magazyn jest sprawdzany i zamówienie zakupu jest tworzone, jeżeli jest potrzebne. Kroki 681, 682 i 683 występują jak na omówionej wcześniej ścieżce.

Jeżeli w kroku 661, jest określone, że kształtka magazynowa lub rura ma być użyta, proces kontynuuje się w kroku 664. W kroku 664, programy szablonowe dla wykonania są wybrane i wymiary centrum projektowania są wprowadzane do szablonów.

W kroku 665, materiał który ma być użyty jest wybrany, magazyn jest sprawdzany i zamówienie zakupu jest tworzone jeżeli jest potrzebne. Kroki 681, 682 i 683 występują jak na omówionej wcześniej ścieżce.

Jeżeli, w kroku 650, jest określone, że specjalna tuleja ma być wytwarzana, proces kontynuuje się w kroku 666. W kroku 666, operacje dla wykonania są określone i ustalona ich kolejność. W kroku 667, wydruk produkcyjny jest utworzony, przy wykorzystaniu rysunków z centrum projektowania pokazujących kroki procesu wykonania. W kroku 668, jest określone czy odlewana tuleja może być użyta. Jeżeli jest określone w kroku 668, że odlewana tuleja może być użyta, proces kontynuuje się w kroku 669. W kroku 669, programy szablonowe dla wykonania są wybrane i wymiary z centrum projektowania są wprowadzone do szablonów. W kroku 670, numer odlewanej tulei jest wybrany i zamówienie zakupu jest utworzone, jeżeli zapasy w magazynie są małe. Proces kontynuuje się w krokach 681, 682 i 683 w taki sam sposób jak omówiono powyżej dla dławików.

Jeżeli, w kroku 668, jest określone, że tuleja ma być wytwarzana z surowego elementu magazynowego, proces kontynuuje się w kroku 671. W kroku 671, programy szablonowe dla wykonania są wybrane i wymiary z centrum projektowania są wprowadzone do szablonów. W kroku 672, wymiar produktu wyjściowego jest określony, zapas jest sprawdzony i materiały mogą być kupione. Kroki 681638 są wykonane jak omówiono powyżej.

Jeżeli, w kroku 650, jest określone, że element specjalnej uszczelki lub element uszczelki typu podzespołowego ma być wytwarzany, proces kontynuuje się w kroku 673. W kroku 673 operacje wykonania są określane i wyznaczana jest ich kolejność. W kroku 674, wydruki produkcyjne są tworzone przy wykorzystaniu rysunków utworzonych w centrum projektowania. W kroku 675, programy szablonowe dla wykonania są wybrane i wymiary obliczone przez centrum projektowania są wprowadzone

PL 193 869 B1 do szablonów. W kroku 676, materiał jest wybrany, zapas jest sprawdzony i materiały mogą być kupione. Kroki 681, 682, i 683 są wykonane jak omówiono powyżej.

Jeżeli, w kroku 649, jest określone, że dodatkowy wyrób ma być wytwarzany, proces kontynuuje się w kroku 677. W kroku 677, operacje są określane i wyznaczana jest ich kolejność. W kroku 678, wydruki produkcyjne są tworzone przy wykorzystaniu rysunków utworzonych w centrum projektowania. W kroku 675, programy szablonowe dla każdej operacji są wybrane i te programy numery są wprowadzone do wydruków produkcyjnych. W kroku 680, materiały są wybrane, zapas jest sprawdzony i zamówienie zakupu jest składane, jeżeli jest potrzebne. Kroki 681-683 są wykonane w taki sam sposób jak na innych ścieżkach.

Ten system także może być dostarczany z elementami promocji/akwizycji i obsługi po sprzedażnej. Na przykład, użytkownikowi systemu może być przedstawiony element projektu uszczelki w postaci wkładu i element uszczelki podzespołowej i porównanie tych dwóch typów uszczelki. System może przedstawić elementy obciążonej sprężynami stacjonarnej uszczelki w postaci wkładu z informacjami porównawczymi o obrotowych i stacjonarnych metalowych konstrukcjach mieszkowych.

System może wykonać prezentację rysunków pojedynczej i podwójnej, obciążonej sprężynami, stacjonarnej uszczelki w postaci wkładu z elementami, korzystając z możliwości wyjaśnienia przy pomocy rysunków zalet konstrukcji. System może przedstawiać rysunki pojedynczej i podwójnej uszczelki w postaci wkładu z widocznymi punktami upływu, warunkami, przyczynami i działaniami korekcyjnymi dla kłopotów atakujących uszczelki, gdy są zainstalowane w sprzęcie.

Także, rysunki części uszczelki mogą być wyświetlone w zidentyfikowanych warunkach pracy i analiza uszkodzenia przedstawiona z powodem uszkodzenia i działania korygujące mogą być podjęte po demontażu uszczelki. System może przedstawić zasady i procedury zwrotu uszczelki do fabryki dla wymiany na inną uszczelkę lub reperacji w fabryce. Formularze zawierają informacje o zwrocie uszczelki dla reperacji i analizy uszkodzenia, które są zgodne z przepisami firmy. System może przedstawić użytkownikowi instrukcje instalacyjne dla każdego modelu uszczelki uzupełnione schematami instalacji rurowej dla elementów uszczelki. System może przedstawić formularze danych obecnego zastosowania, które mogą być przesłane do fabryki, gdy płyn procesowy nie został odnaleziony w bazie danych. Taki formularz umożliwia użytkownikowi zbierać wybrane dane, oferty i projekty uszczelki mechanicznej. System może przedstawić słownik terminów w systemie dla różnych określeń technicznych używanych w przemyśle wyrobu uszczelek i przez organizacje techniczne związane z przemysłem wyrobu uszczelek.

Taki system może być zrealizowany jako aparatura komputerowa, sprzętowa, programowa, lub jako ich połączenie, dla realizacji funkcji przedstawionych powyżej przykładów wykonania wynalazku. Na przykład, system komputerowy może zawierać nośniki pamięci (takie jak dyskietki, dyski kompaktowe, lub twarde dyski), które zawierają a program komputerowy lub strukturę danych, dla wykorzystania na komputerach ogólnego przeznaczenia, instrukcje i dane wykonywania funkcji różnych aspektów systemu.

Przykładowy system komputerowy, który może być użyty w wynalazku może zawierać urządzenie obsługujące, alfanumeryczne urządzenie wprowadzające, monitor, procesor, pamięć i wymienne urządzenia pamiętające, wszystkie połączone ze sobą poprzez szynę komunikacyjną. Należy zrozumieć, że taki system jest tylko ilustracją, a wynalazek nie jest ograniczony do systemu mającego specjalną konfigurację, inne konfiguracje są możliwe.

Urządzeniem obsługującym może być, na przykład, manipulator drążkowy, manipulator kulkowy lub mysz. Alfanumerycznym urządzeniem wprowadzającym może być klawiatura, która umożliwia użytkownikowi wprowadzenie tekstu cyfr lub innych danych wejściowych do systemu. Urządzenia obsługujące razem z alfanumerycznym urządzeniem wprowadzającym mogą być nazywane urządzeniami wejściowymi, które mogą także zawierać inne urządzenia, za pomocą których użytkownik może wprowadzać dane, takie jak urządzenie wejściowe sterowane głosem. Monitorem może być ekran CRT lub podobne urządzenie, które umożliwia użytkownikowi wizualizować współpracę z systemem komputerowym, i zawiera sterownik monitora dla przenoszenia informacji z szyny komunikacyjnej do sterownika informacji i monitora. Procesorem może być komputer ogólnego przeznaczenia. Pamięć może się składać z takich urządzeń pamiętających jak twarde dyski lub dyski optyczne, RAM, ROM, lub inne urządzenia pamiętające i ich połączenie. Wymienne urządzenia pamiętające mogą być dyskami archiwizującymi, płytami CD-ROM, taśmami lub dyskietkami. Wymienne urządzenie pamiętające jest typowo używane do ładowania, duplikatów, lub aktualizacji systemu operacyjnego systemu kom36

PL 193 869 B1 puterowego, i do ładowania oprogramowania aplikacyjnego i danych zawierających oprogramowanie wyboru uszczelki i dane.

Ten system może być rozwijany przy zastosowaniu wielu narzędziowych programów komputerowych, zawierających języki programowania ogólnego przeznaczenia i bazy danych programów. W jednym przykładzie wykonania wynalazku, system z fig.2 jest zrealizowany przy użyciu plików opisowych rozwijanych przy zastosowaniu pliku aplikacji oprogramowania Maker Pro pracującej pod systemem operacyjnym Windows 95. Bazy danych są realizowane przy zastosowaniu plików opisowych baz danych, a operacje różnych modułów także są realizowane jako opisowe dla dostępu do tych plików danych. Należy zrozumieć, że wynalazek nie jest ograniczony do określonego programu komputerowego, języka lub bazy danych systemu programowania, lub systemu operacyjnego. Należy także zrozumieć, że bazy danych mogą być definiowane jako pojedyncze pliki danych takie jak pliki do sporządzania arkuszy kalkulacyjnych, jak opisowe bazy danych, lub mogą być generowane przez więcej niż jeden plik komputerowy.

Wybór oprogramowania uszczelki, zawiera programy komputerowe, które realizują aspekty systemu, mogą być pamiętane w różnych rodzajach wymiennych czytanych przez komputer nośnikach pamięci takich CD-ROM, taśma, lub dyskietka. Oprogramowanie może być kopiowane do trwałych nośników pamięci w systemie komputerowym (np. twardy dysk) dla pozostawienia wymiennych nośników pamięci dla celów tworzenia kopii. Gdy jest używane oprogramowanie wyboru uszczelki, oprogramowanie jest ogólnie, co najmniej w części pamiętane w pamięci RAM i jest wykonywane przez procesor. Gdy pracuje oprogramowanie modelujące w systemie komputerowym, użytkownik typowo daje komendy i wprowadza dane za pomocą urządzeń wejściowych.

Po opisaniu przykładu wykonania wynalazku, powinno być jasne dla fachowców, że powyższy opis jest tylko ilustracją nie ograniczającą, przedstawioną tylko jako przykład. Liczne modyfikacje iinne przykłady wykonania wynalazku są w zakresie możliwości przeciętnego fachowca. Należy zrozumieć, że powyższy opis jest tylko przykładem systemu wybierania uszczelki mechanicznej. Wynalazek także może być zastosowany do wyboru łożysk, pierścieni uszczelniających, połączeń, części pomp, uszczelek labiryntowych, uszczelek dziobowych. Należy zrozumieć, że, chociaż wynalazek został opisany w kontekście wstępnie określonego możliwego zbioru uszczelek, to system może być rozszerzony i zawierać projekty uszczelek, projekty dławików i tulei, i projekty dodatkowych wyrobów, które mogą być opracowane. Zgodnie z tym, wynalazek nie jest ograniczony do określonego zbioru uszczelek, pomp, sprzętu, lub innych części związanych z takimi systemami. Te i inne modyfikacje są możliwe, gdy pozostają w zakresie wynalazku określonego załączonymi zastrzeżeniami i ich równoważnikami.

Claims (13)

1. Urządzenie do doboru uszczelki dla elementu sprzętu, znamienne tym, że zawiera bazę danych profili sprzętu (31) oraz bazę danych profili uszczelek (33)i analizator zgodności (26) połączony do bazy danych profili sprzętu (31) i bazy danych profili uszczelek (33), mający moduł wejściowy (21) do odbierania danych określających charakterystyki elementu sprzętu, przy czym analizator zgodności (26) jest analizatorem do porównywania jednego profilu uszczelki w bazie danych profili uszczelek (33) z charakterystykami elementu sprzętu i do określenia modyfikacji umożliwiającej przyjęcie, przez element sprzętu, uszczelki zdefiniowanej przez jeden profil uszczelki.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) ma moduł wyjściowy do aktualizacji bazy danych profili sprzętu (31) odnoszących się do uszczelki zdefiniowanej przez jeden profil uszczelki.

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) jest analizatorem do porównywania drugiego profilu uszczelki w bazie danych profili uszczelek (33) z charakterystyką drugiego elementu sprzętu i do określenia, czy uszczelka zdefiniowana przez drugi profil uszczelki odpowiada pożądanym charakterystykom i pasuje do drugiego elementu sprzętu.

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) zawiera moduł wyjściowy do aktualizacji bazy danych profili sprzętu i do odniesienia do drugiego profilu uszczelki.

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera cyfrowo sterowany komputerem generator programu (29), mający moduł wejściowy do odbieraPL 193 869 B1 nia modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki i moduł wyjściowy do dostarczania cyfrowo sterowanego komputerem programu do wykonywania elementu uszczelki w oparciu o modyfikację uszczelki.

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera moduł projektowania (28) uszczelek do odbierania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki i moduł wyjściowy do dostarczania wymiarów opartych na profilu uszczelki, przy czym wymiary definiują uszczelkę, która jest zgodna z elementem sprzętu.

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że moduł projektowania (28) uszczelek jest modułem do dostarczania co najmniej jednego zamawianego wydruku produkcyjnego dla uszczelki zgodnej z elementem sprzętu.

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że analizator zgodności (26) jest analizatorem do określania modyfikacji uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki, a ponadto urządzenie zawiera generator propozycji (23) do dostarczania propozycji do wykonania uszczelki zgodnie z modyfikacją uszczelki, wykonanej w jednym profilu uszczelki.

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że generator propozycji (23) jest generatorem dostarczania propozycji zawierającym co najmniej jedną informację cenową, noty modyfikacyjne, ostrzeżenia, wykaz materiałów, formularz weryfikacji wymiarów i przegląd standaryzacji zakładu.

10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element sprzętu zawiera pompę.

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają identyfikację płynu procesowego dla pompy.

12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają wymiary, które opisują element sprzętu.

13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dane określające charakterystyki elementu sprzętu zawierają opis otoczenia i.warunków pracy elementu sprzętu.