PL194287B1

PL194287B1 - Wyrób chłonny zawierający bakterie

Info

Publication number: PL194287B1
Application number: PL99348917A
Authority: PL
Inventors: Ulla Forsgren-Brusk; Bo Runeman
Original assignee: Sca Hygiene Prod Ab
Priority date: 1998-12-16
Filing date: 1999-12-15
Publication date: 2007-05-31
Also published as: CO5241358A1; SK8012001A3; CA2352308A1; ATE318621T1; AU761090B2; BR9916291B1; TNSN99241A1; DE69930162T2; ES2259244T3; SE513261C2; SE9804390D0; SE9804390L; JP2002532153A; DE69930162T3; EP1140226B2; BR9916291A; PL348917A1; DE69930162D1; WO2000035502A1; EP1140226A1

Abstract

1. Wyrób ch lonny, znamienny tym, ze zawiera synergiczn a kombinacj e substancji reguluj acej pH w postaci cz esciowo zobojetnionego materia lu superch lonnego oraz bakterii kwasu mlekowego, przy czym wartosc pH wyrobu po jego zmoczeniu i podczas noszenia przy skórze mie sci si e w prze- dziale 3,5 - 5,5, korzystnie w przedziale 3,5 - 4,9, a szczególnie korzystnie w przedziale 4,1-4,7. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Dziedzina wynalazku

Wynalazek dotyczy wyrobów chłonnych takiego typu, które są noszone w styczności ze skórą użytkownika, takich jak pieluchy, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaski higieniczne i podobne. Wynalazek dotyczy również sposobów zmniejszania niepożądanych efektów ubocznych, jakie mogą czasami wystąpić podczas używania takich wyrobów.

Znane techniki

Wyroby chłonne tego typu są znane w wielu różnych postaciach. Wkład chłonny takich wyrobów wytwarza się konwencjonalnie techniką suchego rozwłókniania masy celulozowej, np. pulpy celulozowej w zwojach, belach lub płatach, i przetwarzania rozwłóknionej na sucho pulpy w stanie spulchnionym na matę pulpową, czasami z domieszką tak zwanych superabsorbentów. Superabsorbentami są polimery zdolne do wchłaniania wody lub płynów ustrojowych w ilościach kilka razy przewyższających ich własną masę.

Typowym problemem z wyrobami chłonnymi takimi jak pieluchy, podpaski higieniczne, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem lub podobne jest możliwość występowania problemów ubocznych związanych z ich używaniem, takich jak podrażnienia skóry i nieprzyjemne zapachy. Problemy te mogą wystąpić w wyniku okluzji, obecności wilgoci oraz czynników o charakterze mechanicznym, mikrobiologicznym i enzymatycznym, które mogą działać wspólnie i wzmacniać siebie nawzajem w różnych stopniach. Na przykład, w wyniku lub w powiązaniu ze wzrostem wartości pH może pojawić się kilka niepożądanych efektów.

W patencie Stanów Zjednoczonych Ameryki ujawniono znaczenie pH w wyrobach chłonnych a takż e impregnowanie wyrobu substancjami buforowymi, umożliwiające utrzymywanie wartości pH w wyrobie na poziomie pomię dzy 3,5-6,0, co jest korzystne zarówno ze względu na wstrzymywanie rozwoju niepożądanych bakterii jak i związanego z tym występowania niepożądanych zapachów, a takż e eliminacją negatywnego oddział ywania na skórę .

W patencie EP 0,311,344 ujawniono regulowanie pH w wyrobach chł onnych, uzyskują c wł a ś ciwości buforujące za pomocą częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego i substancji antymikrobiologicznej wybranej spośród zwykłych związków azotowych albo związków bis-guanidowych. Niepożądane efekty uboczne można zmniejszać regulując wartość pH wyrobu tak, żeby nie przekraczała danego poziomu. Niestety, nie na wszystkie szkodliwe mikroorganizmy wartość pH wpływa negatywnie. Przykładem takich mikroorganizmów, które same wytwarzają kwasy, jest Escherichia coli. Ze stosowaniem substancji antymikrobiologicznych mogą również wiązać się pewne problemy. Na przykład, w przypadku długotrwałego stosowania substancje te mogą być przyczyną pewnych alergii lub podrażnień skóry. Ponadto ciągle trwa dyskusja czy intensywne stosowanie antybiotyków może czy też nie może skutkować zwiększeniem oporności szkodliwych szczepów bakterii na te antybiotyki. l w końcu, stosowanie antybiotyków może mieć negatywne konsekwencje ekologiczne z punktu widzenia wyrzucania odpadów.

Podjęto również próby rozwiązania wspomnianych powyżej problemów z niepożądanymi zapachami i rozwojem niepożądanych mikroorganizmów poprzez aktywne dodawanie specyficznych mikroorganizmów do wyrobów chłonnych wspomnianego powyżej typu. Na przykład, jedną z takich technik opisano w WO 97/02846. Tymi specyficznymi mikroorganizmami są głównie bakterie wytwarzające kwas mlekowy, takie jak różne odmiany szczepów Lactobacillus i lactococcus, które mają antagonistyczne oddziaływanie na inne mikroorganizmy.

Niestety, wspomniane powyżej znane techniki nie wyeliminowały całkowicie problemów z niepożądanymi zapachami i rozwojem niepożądanych mikroorganizmów. W rezultacie nadal poszukuje się możliwości ulepszeń, które mogłyby jeszcze bardziej zmniejszyć problemy związane z nieprzyjemnymi zapachami i rozwojem mikroorganizmów.

Skrócony opis wynalazku

Nieoczekiwanie stwierdzono, że wspomniane powyżej problemy z niepożądanymi efektami ubocznymi, takie jak nieprzyjemne zapachy i podrażnienia skóry, można jeszcze bardziej zmniejszyć za pomocą wyrobu chłonnego zawierającego synergiczną kombinację

a) substancji regulującej pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego, i b) bakterii kwasu mlekowego, w wyniku czego wartość pH wspomnianego wyrobu po jego zmoczeniu podczas noszenia przy skórze leży w przedziale 3,5-5,5, korzystnie w przedziale 3,5-4,9, a najbardziej korzystnie w przedziale 4,1-4,7.

PL 194 287 B1

Definicje

Termin „wyrób chłonny” w pojęciu stosowanym w niniejszym dokumencie odnosi się do wyrobów chłonnych noszonych przy skórze, takich jak pieluchy, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem i podpaski higieniczne.

Termin „superabsorbent” i skrót „SAP” odnosi się do polimerów zdolnych do wchłaniania wody lub płynów ustrojowych w ilościach kilkakrotnie przewyższających ich własną wagę. Odpowiedni do tego celu zobojętniony materiał superchłonny może być złożony z usieciowanego poliakrylanu takiego typu, jaki opisano w EP 0,392,108, co nie wyklucza jednak alternatywnego stosowania innych typów materiałów superchłonnych o odpowiednich właściwościach.

Termin „bakteria kwasu mlekowego” i skrót „LB” odnosi się do grupy bakterii wytwarzających kwas mlekowy w procesie normalnej fermentacji. Przykładami gatunków bakterii zawierających szczepy należące do tej grupy są Lactobacillus, Lactococcus, Leuconostoc i Pediococcus. Zalecane są bakterie z rodziny Lactobacillus i Lactococcus.

Termin „CTMP” odnosi się do pulpy chemiotermomechanicznej.

Termin „CP” odnosi się do chemicznej pulpy celulozowej.

Termin cfu odnosi się do bakterii tworzących kolonie.

Wynalazek szczegółowo opisano na przykładach wykonania ilustrowanych figurami, na których przedstawiono:

fig. 1 - pielucha według wynalazku w rzucie z tej strony, która w trakcie używania ma leżeć przy skórze użytkownika;

fig. 2 - wykres słupkowy ilustrujący namnażanie Escherichia coli w wyrobie chłonnym zawierającym 1) CTMP + konwencjonalny superabsorbent; 2) CTMP + konwencjonalny superabsorbent + bakterie kwasu mlekowego; 3) CTMP + częściowo zobojętniony superabsorbent; oraz 4) CTMP + bakterie kwasu mlekowego + częściowo zobojętniony superabsorbent; oraz fig. 3 - wykres słupkowy ilustrujący hodowlę Enterococcus faecalis w wyrobie chłonnym zawierającym 1) CTMP + konwencjonalny superabsorbent; 2) CTMP + konwencjonalny superabsorbent + bakterie kwasu mlekowego; 3) CTMP + częściowo zoboję tniony superabsorbent; oraz 4) CTMP + bakterie kwasu mlekowego + częściowo zobojętniony superabsorbent.

Szczegółowy opis wynalazku

Wyrób chłonny, za pomocą którego problem związany z niepożądanymi efektami ubocznymi, takimi jak podrażnienie skóry i niepożądane zapachy, jeszcze bardziej zmniejszono poprzez połączenie we wspomnianym wyrobie substancji regulującej pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego z bakteriami kwasu mlekowego.

W szwedzkim zgłoszeniu patentowym 9702298-2 ujawniono wyrób chłonny zawierający substancję regulującą pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego, który po zmoczeniu wytwarza w wyrobie chłonnym pH w przedziale 3,5-4,9. Stwierdzono, że taką wartość pH ma efekt wstrzymujący rozwój niepożądanych organizmów w wyrobie. Wpływa to również hamująco na pewne enzymy oddziałujące na skórę, takie jak lipazy i protazy.

Według wynalazku, wkład chłonny może również zawierać materiał chłonny inny niż częściowo zobojętniony materiał superchłonny. Przykładem jednego z takich materiałów jest pulpa celulozowa. Stwierdzono, że korzystne jest stosowanie częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego, jak wspomniano powyżej, w połączeniu z celulozą o wartości pH poniżej 7, a korzystnie poniżej 6. Odpowiednią pulpą celulozową jest pulpa chemiotermomechaniczna (CTMP) o wartości pH 2,5-8,5, korzystnie 2,5-6,5, a najbardziej korzystnie 2,5-5,5. Inną odpowiednią pulpą jest chemiczna pulpa celulozowa o wartości pH = 2,5-8,5, korzystnie 2,5-8,0 a najbardziej korzystnie 2,5-7,0.

Pulpie celulozowej można nadać odpowiednią kwasowość poprzez regulację pH pulpy podczas procesu produkcyjnego, na przykład dodając do niej związek kwasotwórczy. Takim związkiem kwasotwórczym może być, na przykład, woda zawierająca SO2. Alternatywnie, odpowiedni kwas można dodawać do gotowej pulpy.

Jak już wspomniano wcześniej, odpowiednie usieciowane poliakrylany superchłonne nadające się do stosowania w wynalazku opisano w EP 0,391,108. Można również stosować inne materiały superchłonne o takich samych właściwościach jak wspomniane powyżej. Odpowiednim udziałem materiału superchłonnego w wyrobie jest 5-100%, korzystnie 15-60% a najbardziej korzystnie 15-50%.

W SE 9702298-2 opisano związek pomiędzy stopniem zobojętnienia a wartością pH wspomnianego powyżej materiału superchłonnego. Wykazano, że stopień zobojętnienia powinien wynosić, korzystnie, od 20% do 45%, a bardziej korzystnie od 20% do 35%.

PL 194 287 B1

W skł ad pieluchy 100 na fig. 1 wchodzi przepuszczalny dla cieczy pł at osł onowy 1 wykonany z, na przykład, materiału włókninowego lub perforowanej folii z tworzywa sztucznego, nieprzepuszczalnego dla cieczy płata osłonowego 2 wykonanego z, na przykład, folii z tworzywa sztucznego lub hydrofobowej włókniny, oraz wkład chłonny 3 usytuowany pomiędzy wspomnianymi płatami osłonowymi 1, 2.

Pielucha ma obejmować dolną część tułowia użytkownika w postaci pary wyrobów chłonnych noszonych pod majtkami. Tym samym pielucha zawiera dwie części końcowe 4, 5 i węższą część krokową 6 pomiędzy wspomnianymi częściami końcowymi, która to część krokowa ma być umieszczana podczas używania pomiędzy udami użytkownika w obszarze krokowym. W skład pieluchy wchodzą paski mocujące 7 usytuowane w pobliżu taliowej krawędzi 8 pieluchy tak, żeby umożliwić jej mocowanie w pożądanej konfiguracji podobnej do majtek. W trakcie użytkowania paski mocujące 7 są mocowane do przedniej części 5 pieluchy w pobliżu przedniej krawędzi taliowej 9 tak, żeby trzymały pieluchę razem wokół talii użytkownika.

W skład pieluchy pokazanej na fig. 1 wchodzą również wstępnie naprężone sprężyste elementy 10, którymi mogą być sprężysta taśma, pokryte drutem sprężyste nitki, sprężysta pianka lub jakiś inny odpowiedni do tego celu materiał. Dla uproszczenia, sprężyste elementy 10 pokazano na fig. 1 w stanie rozciągniętym. Natychmiast po zluzowaniu naprężenia w sprężystych elementach, elementy te kurczą się i tworzą sprężyste otwory na nogi w pielusze.

Wkład chłonny 3 z przykładu wykonania pieluchy z fig. 1 składa się z dwóch warstw 11, 12, górnej, odbierającej ciecz warstwy 11 i dolnej, magazynującej i rozprowadzającej ciecz warstwy 12. Górna, odbierająca ciecz warstwa 11 powinna być zdolna do odbierania dużych ilości cieczy w krótkim okresie czasu, tj. powinna mieć wysoką chwilową pojemność chłonną cieczy, natomiast dolna magazynująca i rozprowadzająca ciecze warstwa 12 powinna mieć wysoką zdolność do rozprowadzania cieczy i powinna być zdolna do odprowadzania cieczy z warstwy odbierającej 11 i jej rozprowadzania do warstwy magazynującej i rozprowadzającej 12. Różnice pomiędzy odpowiednimi właściwościami tych dwóch warstw 11 i 12 można uzyskać doprowadzając do różnic w gęstości, ponieważ gęściej sprasowana struktura włóknista będzie bardziej skutecznie rozprowadzała ciecz niż odpowiednia struktura włóknista o mniejszej gęstości, co w wyniku większych wymiarów porów daje większą chwilową pojemność chłonną cieczy mniejszą wydajność rozprowadzającą cieczy. Różnice w pojemności chłonnej tych dwóch warstw można również uzyskać stosując różne struktury włókniste o zróżnicowanych względem siebie właściwościach. Na przykład, wytwarzana chemicznie spulchniona pulpa celulozowa ma większą wydajność rozprowadzającą cieczy niż, na przykład, pulpa wytwarzana mechanicznie albo chemiotermomechanicznie, tak zwana CTMP. Struktura włóknista zawierająca usztywnione chemicznie włókna celulozowe ma również wyższą zdolność chłonną cieczy, ale niższą zdolność rozprowadzającą cieczy w porównaniu z pulpą chemiczną. Przykładami innych materiałów nadających się do stosowania w warstwie odbiorczej 11 jest watolina z włókien naturalnych lub spulchniony materiał włókninowy.

Górna, odbierająca ciecz warstwa 11 wkładu chłonnego 3 jest domieszkowana substancja obniżającą pH w postaci częściowo zobojętnionego superabsorbentu. W tej części wkładu chłonnego 3 znajdują się również bakterie kwasu mlekowego.

Częściowo zobojętniony superabsorbent działający jak substancja regulująca pH ma mniejszą całkowitą zdolność chłonną i mniejszą wydajność chłonną niż superabsorbent konwencjonalny. Jedną z zalet umieszczania takiego superabsorbentu w górnej części wkładu chłonnego najbliżej użytkownika jest możliwość zmniejszenia w ten sposób ryzyka zbijania się w kłębek spęczonego superabsorbentu 10. Powszechnie spotykanym problemem jest tak zwana blokada żelowa wynikająca ze skupiania się spęczonego superabsorbentu. Skutkiem blokady żelowej jest to, że po zmoczeniu superabsorbentu tworzy on żel, który blokuje pory struktury porowatej i uniemożliwia transport cieczy z obszaru zmoczonego do innych części struktury chłonnej.

Konwencjonalny superabsorbent jest mieszany z dolną, magazynującą i rozprowadzającą ciecze warstwą 12 wkładu chłonnego 3. Jedną z zalet wynikających z umieszczania konwencjonalnego superabsorbentu w dolnej, magazynującej ciecze warstwie 12 jest to, że konwencjonalny superabsorbent ma wyższą całkowitą pojemność chłonną niż częściowo zobojętniony superabsorbent o właściwościach regulujących pH.

Rozumie się samo przez się, że wynalazek obejmuje również inne konstrukcje wkładów chłonnych. W skład wkładu chłonnego może wchodzić zarówno częściowo zobojętniony superabsorbent jak i superabsorbent konwencjonalny, z których każ dy jest równomiernie rozprowadzony zarówno w warPL 194 287 B1 stwie górnej jak i dolnej wkładu chłonnego. Ponadto możliwe jest stosowanie tylko jednego typu materiału superchłonnego oprócz spulchnionej pulpy celulozowej. W takich sytuacjach materiał superchłonny ma postać superabsorbentu, który działa również jak substancja regulująca pH.

Bakterie kwasu mlekowego mogą znajdować się również w innych warstwach niż odbierająca ciecz warstwa 11 wkładu chłonnego, a możliwe jest również umieszczanie bakterii kwasu mlekowego na i/lub w przepuszczalnym dla cieczy płacie wspomnianego wyrobu.

Poniżej opisano wynalazek na przykładzie wykonania, który podano wyłącznie dla celów ilustracyjnych i który nie ma na celu ograniczania zakresu wynalazku.

P r z y k ł a d

Przeprowadzono badania za pomocą sterylnego moczu syntetycznego, do którego wprowadzono środek stymulujący rozwój mikroorganizmów. W syntetycznym moczu znajdowały się jony jednowartościowe, jony dwuwartościowe, kationy i aniony, a sam mocz sporządzono na podstawie informacji podanych w Geigy, Scientific Tables, Vol. 2, 8th Ed., 1981, strona 53. Środek stymulujący rozwój mikroorganizmów sporządzono na podstawie informacji dotyczących substancji Hook i FSA dla enterobakterii. Wartość pH dla tej mieszanki wynosiła 6,6.

Wkłady chłonne wytwarzano za pomocą nieco zmodyfikowanego wzornika do próbnych wkładów chłonnych według SCAN C 33:80. Odważano spulchnioną pulpę i materiał superchłonny odpowiedniego typu, po czym równomierną mieszankę spulchnionej pulpy i materiału superchłonnego przepuszczano w strumieniu powietrza przy podciśnieniu około 85 milibarów przez rurę o średnicy 5 cm z metalową siatką na dnie, na której umieszczano cienką bibułkę. Mieszankę spulchnionej pulpy i materiału superchłonnego zbierano na bibułce na metalowej siatce i wytwarzano wkład chłonny. Następnie wkład chłonny ważono i prasowano do gęstości masowej 6-12 cm³/g. Wkład chłonny zawierał 0,85 g CTMP i 0,15 materiału superchłonnego. Stosowano dwa różne superabsorbenty, którymi były konwencjonalny superabsorbent o wartości pH około 6 i częściowo zobojętniony superabsorbent o wartoś ci pH okoł o 4,2. O ile chodzi o stosowanie bakterii kwasu mlekowego, to był y to bakterie Lactobacillus plantarum, szczep LB931, który osadzono w Deutsche Sammlung von Mikroorgansimen (Braunschweig, DE) i miały numer osadzenia DSM 11918. LB931 były liofilizowane w mleku odtłuszczonym. Stężenie bakterii wyregulowano tak, żeby wynosiło 10⁹-10¹⁰ cfu/gram, mieszając je ze sproszkowanym mlekiem odtłuszczonym.

Wkłady chłonne sporządzano według opisanej powyżej metody. Mocz syntetyczny sporządzono według powyższego opisu. Namnażano Escherichia coli (E.c.) i Enterococcus faecalis (E.f.) w odżywczym bulionie (Nutrient Broth Oxoid CMI) przez noc w temperaturze 30°C. Kultury bakteryjne rozcieńczano i obliczano zawartość w nich bakterii. Kultury te mieszano w różnych proporcjach tak, żeby gotowa mieszanka kultury zawierała około 10⁴ organizmów na mililitr syntetycznego moczu. 10 ml syntetycznego moczu wlewano w sterylny słoik na plwociny wymiarach 70,5 x 52 mm, objętości 100 ml, po czym do słoika wkładano wkład chłonny tak, żeby był zwrócony górną stroną w dół, pozwalając na wchłanianie przez niego cieczy przez okres 5 minut, a następnie słoik zakręcano i inkubowano w temperaturze 35°C przez, odpowiednio, 0, 4, 8 i 12 godzin, po czym określano liczbę bakterii we wkładzie chłonnym. Do pomiaru całkowitej liczby bakterii w procesie hodowli stosowano agar TGE, a do specyficznych pomiarów liczby Escherichia coli i Enterococcus faecalis stosowano, odpowiednio, agar Drigalski i agar Slanetz Bartley. Liczbę bakterii LB931 obliczano na agarze MRS (de Man Rogosa Shaipe). LB931 dodawano do wkładu chłonnego w ilości odpowiadającej 10 mg liofilizowanej mieszanki wymieszanej z syntetycznym moczem, którą następnie natychmiast dodawano do próbnego wkładu.

Wyniki tych badań przedstawiono w poniższej tabeli:

Rozwój bakterii w wyrobach chłonnych, odpowiednio, z częściowo zobojętnionymi superabsorbentami i bakteriami kwasu mlekowego oraz bez nich.

PL 194 287 B1

I. E. Coli:

Typ wkładu chłonnego	0h log cfu/ml	4h	8h	12h
CTMP + SAP	3,7	5,3	9,2	9,4
CTMP + SAP + LB	3,8	5,3	9,0	9,4
CTMP + kwasowy SAP	3,7	4,7	7,8	9,0
CTMP + kwasowy SAP + LB II. Enterococcus faecalis:	3,5	4,5	5,6	5,7
Typ wkładu chłonnego	0h log cfu/ml	4h	8h	12h
CTMP + SAP	3,9	5,6	8,3	8,3
CTMP + SAP + LB	3,9	5,4	7,2	7,5
CTMP + kwasowy SAP	3,9	4,7	6,1	7,4
CTMP + kwasowy SAP + LB II. LB931:	3,9	4,4	4,6	4,6
Typ wkładu chłonnego	0h	4h	8h	12h
CTMP + SAP + LB	7,7	7,8	8,4	7,4
CTMP + kwasowy SAP + LB	7,5	7,9	8,5	8,7

W powyższej tabeli częściowo zoboję tniony superabsorbent oznaczono „kwasowy SAP”. Wyraźnie widać z powyższej tabeli, że kombinacja częściowo zobojętnionego superabsorbentu i bakterii kwasu mlekowego ma efekt synergiczny pod względem zmniejszania rozwoju bakterii Escherichia coli i Enterococcus faecalis. Z części III w powyższej tabeli wynika również, że rozwój LB931 jest zarówno równoważny obecności częściowo zobojętnionego superabsorbentu jak i obecności superabsorbentu konwencjonalnego.

Wyniki te przedstawiono również na fig. 2 i 3.

Claims

1. Wyrób chłonny, znamienny tym, że zawiera synergiczną kombinację substancji regulującej pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego oraz bakterii kwasu mlekowego, przy czym wartość pH wyrobu po jego zmoczeniu i podczas noszenia przy skórze mieści się w przedziale 3,5 - 5,5, korzystnie w przedziale 3,5 - 4,9, a szczególnie korzystnie w przedziale 4,1-4,7.

2. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że w jego skład wchodzi co najmniej jeden dodatkowy materiał chłonny.

3. Wyrób chłonny według zastrz. 2, znamienny tym, że dodatkowy materiał chłonny zawiera chemitermomechaniczną pulpę celulozową (CTMP).

4. Wyrób chłonny według zastrz. 2, znamienny tym, że w jego skład wchodzi chemiczna pulpa celulozowa (CP).

5. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że bakterie kwasu mlekowego należą do rodziny Lactobacillus.

6. Wyrób chłonny według zastrz. 5, znamienny tym, że bakterie kwasu mlekowego należą do rodziny Lactobacillus plantarum szczep 931, który to szczep osadzono w Deutsche Sammlung von Microorganismen (Braunschweig, DE) i nadano mu numer DSM 11918.

7. Wyrób chłonny według zastrz. 4, znamienny tym, że w skład pulpy celulozowej wchodzi związek kwasotwórczy.

8. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w jego skład wchodzi obudowany osłaniająco wkład chłonny, w którym znajduje się górna odbierająca warstwa (11) z częściowo zobojętnionym materiałem superchłonnym, która w trakcie używania jest umieszczona w pobliżu ciała

PL 194 287 B1 użytkownika, oraz dolna, magazynująca i rozprowadzająca ciecze warstwa (12) zawierająca konwencjonalny materiał superchłonny, która w trakcie używania jest umieszczona z dala od ciała użytkownika.

9. Wyrób chł onny wedł ug zastrz. 1 albo 5, albo 6, znamienny tym, ż e liczba bakterii kwasu mlekowego w wyrobie wynosi 10⁴-10¹¹ cfu.

10. Wyrób chłonny według zastrz. 9, znamienny tym, że liczba bakterii kwasu mlekowego w wyrobie wynosi 10⁶-10¹⁰ cfu.