PL194433B1 - Pojemnik z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia, urzadzenie regulacyjne cisnienia, sposób przygotowania pojemnika do dozowania płynu, zastosowanie pojemnika i urządzenia regulacyjnego ciśnienia - Google Patents

Abstract

1. Pojemnik z urz adzeniem regulacyjnym ci snienia do utrzymywania zasadniczo sta lego, zadanego ci snienia w pojemniku, który to pojemnik jest skonstruowany do dozowania p lynu, za s urz adzenie regulacyjne ci snienia zawiera pierwsz a komor e do trzymania p lynu pod ci snie- niem, drug a komor e, w której panuje ci snienie regulacyjne, oraz trzeci a komor e, która jest utworzona przez przestrze n wewn etrzn a pojemnika, albo si e z ni a komunikuje, albo jest co najmniej cz esciowo umieszczona w przestrzeni we- wn etrznej pojemnika, przy czym pomi edzy pierwsz a komo- r a a trzeci a komor a znajduje si e otwór kana lowy mieszcz a- cy element zamykaj acy do zamykania w trakcie normalne- go u zywania otworu kana lowego, kiedy ci snienie w trzeciej komorze jest ni zsze od ci snienia regulacyjnego, element regulacyjny, który jest przemieszczany za pomoc a zdolnej do przemieszczania lub odkszta lcalnej czesci scianki dru- giej komory i skonstruowany tak, zeby przemieszcza l ele- ment zamykaj acy co najmniej cz esciowo, kiedy ci snienie w trzeciej komorze jest ni zsze od ci snienia regulacyjnego dla umo zliwienia p lynowi pod ci snieniem wyp lyni ecia pod wp lywem ci snienia z pierwszej komory do trzeciej komory, oraz element dociskowy do dociskania elementu zamykaj a- cego do po lo zenia zamkni etego, znamienny tym, ze co najmniej element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 4 66, 566) i/lub druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) s a co naj- mniej czesciowo po laczone roz lacznie z pierwsz a komor a (24, 124, 224, 324, 424, 524), a element dociskowy……….. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia, urządzenie regulacyjne ciśnienia, sposób przygotowania pojemnika do dozowania płynu, zastosowanie pojemnika i urządzenia regulacyjnego ciśnienia.

Z europejskiego opisu EP-0 349 053 znany jest pojemnik zawierając kapsułę ciśnieniową z pierwszą, drugą i trzecią komorą, gdzie pierwsza komora jest napełniona gazem pod ciśnieniem, który ma być wydalany do przestrzeni wewnętrznej wspomnianego pojemnika. Na górze wspomnianej pierwszej komory znajduje się druga i trzecia komora, przy czym ta trzecia komora jest umieszczona pomiędzy pierwszą a drugą komorą. Pomiędzy wspomnianą pierwszą i trzecią komorą znajduje się otwór wylotowy z elementem zamykającym dociskanym do położenia zamkniętego za pomocą sprężyny. Druga komora jest oddzielona od trzeciej komory membraną. W trakcie działania, w drugiej komorze panuje ciśnienie robocze, przemieszczające wspomnianą membranę w zależności od ciśnienia w trzeciej komorze, która w trakcie działania może swobodnie komunikować się z przestrzenią wewnętrzną pojemnika. Po spadku ciśnienia w trzeciej komorze, membrana jest przemieszczana ku elementowi zamykającemu, wymuszając ruch elementu zamykającego do położenia otwartego tak, żeby gaz pod ciśnieniem mógł przepłynąć z pierwszej komory przez trzecią komorę do przestrzeni wewnętrznej. W rezultacie ciśnienie w trzeciej komorze rośnie, zmuszając w ten sposób membranę do przemieszczenia w kierunku drugiej komory, co powoduje ponowne zamknięcie elementu zamykającego.

W tym znanym pojemniku, przed użyciem stosuje się element topliwy do trzymania elementu zamykającego tak, żeby nie był przemieszczany przez membranę. W pierwszym przykładzie wykonania osiągnięto to za pomocą elementu topliwego w otworze pomiędzy trzecią komorą a otoczeniem, po podniesieniu ciśnienia w trzeciej komorze do ciśnienia powyżej ciśnienia roboczego panującego w trakcie użycia w drugiej komorze. W drugim przykładzie wykonania wokół części elementu zamykającego zastosowano pierścieniowy element topliwy, co uniemożliwia ruch wspomnianego elementu zamykającego przed stopieniem wspomnianego elementu topliwego.

Wadą tego znanego pojemnika jest konieczność jego ogrzania przed użyciem w celu stopienia wspomnianego elementu topliwego, co powoduje zanieczyszczenie płynu, który ma być dozowany i jego ogrzewanie, co może być niepożądane. Ponadto taki pojemnik jest trudny w montażu i nie może być łatwo magazynowany przez stosunkowo długie okresy czasu.

Następny pojemnik ze środkami ciśnieniującymi jest znany z opisu FR-A-2 690 142.

Ten znany pojemnik ma przestrzeń wewnętrzną, w której znajduje się płyn do dozowania, przy czym w tej przestrzeni wewnętrznej znajduje się zbiornik ciśnieniowy z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia. W zbiorniku ciśnieniowym znajduje się pierwsza komora, do której jest doprowadzany gaz pod stosunkowo wysokim ciśnieniem, zaopatrzona w otwór wylotowy zamykany elementem zamykającym. Ten element zamykający ma kształt prętowy i jest otoczony w otworze wylotowym pierścieniem samouszczelniającym o przekroju okrągłym (pierścień O-ring), który ściśle do niego przylega. W elemencie prętowym znajduje się obwodowy rowek. W zbiorniku ciśnieniowym znajduje się druga komora, usytuowana naprzeciwko pierwszej komory, która to druga komora, ze strony znajdującej się bliżej pierwszej komory, jest zamknięta membraną, do której jest przymocowany jednym końcem element prętowy. W drugiej komorze jest wytwarzane ciśnienie regulacyjne za pomocą gazu. Pomiędzy pierwszą a drugą komorą znajduje się trzecia komora, przez którą przechodzi element prętowy, i w której znajduje się otwór stanowiący połączenie przepływowe pomiędzy trzecią komorą a wewnętrzną przestrzenią w pojemniku.

Kiedy w tym znanym urządzeniu, w trzeciej komorze panuje odpowiednie ciśnienie, na przykład ciśnienie równe ciśnieniu regulacyjnemu, rowek znajduje się w trzeciej komorze i otwór wylotowy jest zamknięty elementem prętowym. Po wypłynięciu płynu z przestrzeni wewnętrznej, ciśnienie w niej spada, co pociąga za sobą taki sam spadek ciśnienia w trzeciej komorze. W rezultacie następuje odkształcenie membranowej części ścianki drugiej komory w kierunku pierwszej komory, co powoduje osiowe przemieszczenie elementu prętowego dalej do pierwszej komory. Po przemieszczeniu rowka do poziomu pierścienia O-ring, gaz pod ciśnieniem może wypłynąć tym rowkiem i wzdłuż pierścienia O-ring z pierwszej komory do trzeciej komory i stamtąd do przestrzeni wewnętrznej pojemnika. Powoduje to wzrost ciśnienia w trzeciej komorze w takim stopniu, że następuje powrotne odkształcenie membranowej części ścianki, pokonując działanie ciśnienia regulacyjnego, z równoczesnym wzdłużnym przemieszczeniem elementu prętowego z pierwszej komory. Po ponownym uszczelnieniu elePL 194 433 B1 mentu prętowego przez pierścień O-ring, gaz nie jest już w stanie wydostać się z pierwszej komory, w którym to stanie ciśnienie w trzeciej komorze i przestrzeni wewnętrznej jest ponownie zbliżone do ciśnienia pożądanego, w tym przypadku do ciśnienia regulacyjnego.

Wadą tego znanego pojemnika jest to, że już przed wprowadzeniem gazu pod ciśnieniem do pierwszej komory, muszą już być osadzone element zamykający i jego człon regulacyjny, w tym przypadku druga komora, membranowa część ścianki i element prętowy. Pierwsza komora jest wypełniana gazem ciśnieniującym pod dość wysokim ciśnieniem wprowadzonym do trzeciej komory poprzez otwór tak, że element membranowy jest odkształcony w kierunku na zewnątrz od pierwszej komory. Powoduje to wyciąganie elementu prętowego z pierwszej komory tak daleko, że jego lekko stożkowy koniec znajduje się w otworze wylotowym. Następnie gaz może przepłynąć tym końcem pod wysokim ciśnieniem i może być wprowadzony do pierwszej komory. Po usunięciu gazu o wysokim ciśnieniu, element prętowy przemieści się ponownie do otworu wylotowego pod wpływem ciśnienia regulacyjnego i zamknie wspomniany otwór wylotowy. Wadą takiego rozwiązania jest to, że wprowadzanie gazu pod wysokim ciśnieniem jest stosunkowo skomplikowane i powinno być realizowane przez stosunkowo małe otwory. Ponadto istnieje niebezpieczeństwo, że w przypadku bardzo dużego ciśnienia napełniania element prętowy zostanie całkowicie wyciągnięty z pierwszej komory i nie powróci do otworu wylotowego po usunięciu ciśnienia gazu, na przykład kiedy element prętowy nieco odchyli się wyciskając z otworu zamykający pierścień O-ring. Ponadto podczas napełniania wystąpią stosunkowo duże odkształcenia membranowej części ścianki. Kiedy, po wprowadzeniu gazu do pierwszej komory, to znane urządzenie jest przez pewien czas magazynowane, ciśnienie regulacyjne działa cały czas na element membranowy bez odpowiedniego przeciwciśnienia panującego w trzeciej komorze. Przede wszystkim ciśnienie w trzeciej komorze stanie się zbliżone do atmosferycznego. W rezultacie membrana będzie przez stosunkowo długi czas stosunkowo silnie odkształcona, co działa niekorzystnie na jej właściwości sprężyste. Ponadto wiąże się z tym ryzyko zmiany ciśnienia regulacyjnego w wyniku wyciekania gazu z drugiej komory wzdłuż albo przez silnie odkształconą membranę.

Ponadto, w przypadku przecieków membrany istnieje możliwość spadku ciśnienia regulacyjnego tak, że nastąpi otwarcie zamknięcia i swobodny wypływ gazu z pierwszej komory do pojemnika, w wyniku czego na pojemnik będzie działało niepożądanie wysokie ciśnienie.

Kolejną wadą znanego urządzenia jest zamykanie otworu wylotowego w drugiej komorze przez element prętowy za pomocą pierścienia O-ring. Na ten pierścień O-ring działa w sposób ciągły wysokie ciśnienie gazu istniejące w drugiej komorze. Oznacza to, że w razie niewłaściwego ustawienia i/lub niedokładnego wymiarowania pierścienia O-ring i/lub elementu prętowego, gaz może po prostu wypływać pomiędzy elementem prętowym a pierścieniem O-ring. Może to w końcu doprowadzić do wypłynięcia gazu z pierwszej komory do pojemnika i spowodować, że zapanuje w nim niepożądanie wysokie ciśnienie. Takie zjawisko jest niepożądane, zarówno ze względu na niepożądanie wysoki wzrost ciśnienia, jak i ze względu na pogorszenie przebiegu operacji dozowania płynu.

Celem wynalazku jest zapewnienie pojemnika, w którym nie ma wad występujących w znanych dotychczas pojemnikach, ale z zachowaniem ich zalet.

Pojemnik z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia do utrzymywania zasadniczo stałego, zadanego ciśnienia w pojemniku, który to pojemnik jest skonstruowany do dozowania płynu, zaś urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera pierwszą komorę do trzymania płynu pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne, oraz trzecią komorę, która jest utworzona przez przestrzeń wewnętrzną pojemnika, albo się z nią komunikuje, albo jest co najmniej częściowo umieszczona w przestrzeni wewnętrznej pojemnika, przy czym pomiędzy pierwszą komorą a trzecią komorą znajduje się otwór kanałowy mieszczący element zamykający do zamykania w trakcie normalnego używania otworu kanałowego, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, element regulacyjny, który jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany tak, żeby przemieszczał element zamykający co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpływem ciśnienia z pierwszej komory do trzeciej komory, oraz element dociskowy do dociskania elementu zamykającego do położenia zamkniętego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z pierwszą komorą, a element dociskowy stanowi element do utrzymywania elementu zamykającego w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo odłączone tak, że pierwsza komora może

PL 194 433 B1 być napełniana, podczas gdy druga komora i/lub element regulacyjny mogą być zmagazynowane i transportowane oddzielnie od pierwszej komory.

Korzystnie element zamykający jest umieszczony, co najmniej zasadniczo, na tej stronie otworu kanałowego, która jest zwrócona ku pierwszej komorze i może zamknąć otwór kanałowy opierając się o gniazdo wokół otworu kanałowego, a urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera elementy ograniczające do ograniczania możliwej drogi ruchu elementu zamykającego tak, że kiedy element zamykający jest maksymalnie odsunięty od otworu kanałowego, płyn może być wprowadzony do pierwszej komory wzdłuż elementu zamykającego.

Korzystnie element regulacyjny ma główny kierunek ruchu tworzący kąt z głównym kierunkiem ruchu elementu zamykającego, który to kąt wynosi, korzystnie, od 90 do 175 stopni, bardziej korzystnie od 90 do 135 stopni, a korzystnie wynosi około 90 stopni.

Korzystnie druga komora i element regulacyjny są co najmniej w dużym stopniu połączone rozłącznie z pierwszą komorą, a element zamykający, w swoim położeniu zamkniętym, jest usytuowany poniżej zewnętrznej powierzchni urządzenia regulacyjnego ciśnienia pierwszej komory, w której jest umieszczony otwór kanałowy.

Korzystnie element zamykający jest skonstruowany jako część zaworu wykonanego tak, żeby mógł być przemieszczany od położenia zamkniętego do położenia otwartego przez co najmniej element regulacyjny.

Korzystnie element regulacyjny zawiera element ukształtowany w postaci pręta mający co najmniej część, która wystaje na zewnątrz w kierunku w przybliżeniu pod kątem prostym do osi podłużnej odpowiedniego elementu prętowego, zaś podczas ruchu osiowego odpowiedniego elementu prętowego wystająca część może być doprowadzana do i wyprowadzana z zetknięcia z elementem zamykającym, zaś element zamykający jest dociskany do położenia otwartego, kiedy wystająca część styka się z nim i jest przemieszczany do położenia zamkniętego, kiedy wystająca część nie styka się z nim.

Korzystnie element regulacyjny jest rozłączalnie połączony z elementem zamykającym, zwłaszcza za pomocą połączenia zatrzaskowego.

Korzystnie w skład elementu regulacyjnego wchodzi element membranowy, który dociska element zamykający do położenia zamkniętego.

Korzystnie pierwsza komora jest umieszczona w pierwszej obudowie, natomiast druga komora jest umieszczona w drugiej obudowie, a urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera elementy sprzęgające do sprzęgania pierwszej obudowy z drugą obudową, zwłaszcza elementy sprzęgające do formowania połączenia zatrzaskowego.

Korzystnie pierwsza obudowa ma kształt skorupowy i ma otwór do napełniania, a w skład elementu sprzęgającego wchodzi część pośrednia, która może być zamocowana we wspomnianym otworze do napełniania i zawiera co najmniej element zamykający i otwór kanałowy, zaś w części pośredniej znajduje się ponadto element sprzęgający zdolny do współdziałania z elementem przeciwsprzęgającym na drugiej obudowie.

Korzystnie trzecia komora jest co najmniej zasadniczo umieszczona w elemencie w postaci balonu lub innego elementu rozprężnego tak, że gaz wytłaczany z pierwszej komory wpływa do tego elementu rozprężnego i jest trzymany oddzielnie od płynu znajdującego się w pojemniku i z niego dozowanego.

Urządzenie regulacyjne ciśnienia zawierające pierwszą komorę do trzymania płynu pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne oraz trzecią komorę, przy czym pomiędzy pierwszą komorą a trzecią komorą znajduje się otwór kanałowy mieszczący element zamykający do zamykania, w trakcie normalnego używania, otworu kanałowego, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, element regulacyjny, który jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany tak, żeby przemieszczał element zamykający co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpływem ciśnienia z pierwszej komory do trzeciej komory, oraz element dociskowy do dociskania elementu zamykającego do położenia zamkniętego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z pierwszą komorą, a element dociskowy stanowi element do utrzymywania elementu zamykającego w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo odłączone tak, że pierwsza komora może być napełniana, podczas gdy druga komora i/lub element regulacyjny mogą być zmagazynowane i transportowane oddzielnie od pierwszej komory.

PL 194 433 B1

Urządzenie regulacyjne ciśnienia, które można łączyć lub wyposażać w pierwszą komorę na płyn pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne oraz otwór kanałowy, w trakcie używania umieszczony pomiędzy pierwszą komorą a otoczeniem, przy czym w otworze kanałowym znajduje się element zamykający do zamykania otworu kanałowego w trakcie normalnego używania, kiedy ciśnienie w otoczeniu jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, przy czym element regulacyjny jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany do przemieszczania elementu zamykającego co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w otoczeniu jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpływem ciśnienia z pierwszej komory do otoczenia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera część pośrednią, w której znajdują się co najmniej otwór kanałowy i element zamykający, którą to część pośrednią można sprzęgać z pierwszą komorą, zaś co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z częścią pośrednią, oraz urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera element dociskowy stanowiący element utrzymujący element zamykający w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny i/lub druga komora są co najmniej częściowo odłączone.

Sposób przygotowania pojemnika do dozowania płynu pod zasadniczo stałym ciśnieniem, w którym montuje się urządzenie regulacyjne ciśnienia, które następnie wkłada się do pojemnika, zaś pojemnik napełnia się płynem, który ma być dozowany, po czym zamyka się go, według wynalazku charakteryzuje się tym, urządzenie regulacyjne ciśnienia montuje się w taki sposób, że w skorupowej oprawce umieszcza się pierwszą część urządzenia regulacyjnego ciśnienia, która to pierwsza część zawiera co najmniej element zamykający, który jest dociskany w położeniu zamkniętym i może być otwierany przez nadmierne ciśnienie działające na niego od strony zewnętrznej, następnie wprowadza się płyn ciśnieniujący pod stosunkowo wysokim ciśnieniem do oprawki wzdłuż wspomnianego elementu zamykającego, a po odłączeniu tego nadmiernego ciśnienia, element zamykający przemieszcza się do położenia zamkniętego, po czym na pierwszej części montuje się drugą część urządzenia regulacyjnego ciśnienia, przy czym druga część zawiera element regulacyjny regulowany za pomocą ciśnienia regulacyjnego, który to element regulacyjny wymusza przemieszczenie elementu zamykającego do położenia otwartego po pokonaniu wspomnianego docisku, kiedy w środowisku pojemnika panuje ciśnienie, które jest niższe od wspomnianego ciśnienia regulacyjnego.

Korzystnie pojemnik napełnia się napojem gazowanym, zwłaszcza piwem, dla dozowania tego napoju.

Zastosowanie pojemnika według wynalazku określonego powyżej do dozowania napoju gazowanego, zwłaszcza piwa, pod zasadniczo stałym ciśnieniem.

Zastosowanie urządzeń regulacyjnych ciśnienia określonych powyżej do dozowania napoju gazowanego, zwłaszcza piwa, pod zasadniczo stałym ciśnieniem.

W szczególności, cel wynalazku osiągnięto za pomocą pojemnika z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia, przeznaczonym do utrzymywania w pojemniku zadanego ciśnienia na w przybliżeniu stałym poziomie z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia umożliwiającym proste napełnianie płynem pod ciśnieniem i utrzymywanie swojego działania regulującego ciśnienie w stosunkowo długich okresach czasu.

W pojemniku według wynalazku, płyn pod ciśnieniem może być doprowadzany i trzymany w pierwszej komorze bez zamontowanych elementów regulacyjnych i/lub drugiej komory. Istotnie, element zamykający jest dociskany w położeniu zamkniętym i utrzymuje otwór kanałowy w stanie zamkniętym za każdym razem kiedy zostanie wyjęty element regulacyjny, co najmniej druga komora, albo co najmniej po wyłączeniu jego działania regulującego ciśnienie. Zaletą takiego rozwiązania jest możliwość montażu elementów regulacyjnych po napełnieniu pierwszej komory, przy czym istnieje ponadto możliwość osobnego magazynowania i transportu elementów regulacyjnych i pierwszej komory. Ponadto zaletą takiego rozwiązania jest, zaczynając od tej samej pierwszej komory, możliwość stosowania różnych elementów regulacyjnych w zależności od, na przykład, pożądanego ciśnienia regulacyjnego, pożądanej drogi przemieszczania elementu roboczego i podobnych. Zapobiega to również przedwczesnemu uruchomieniu elementu zamykającego. Istotnie, element zamykający może być uruchamiany przez elementy regulacyjne dopiero po zmontowaniu. Korzystnie, pierwsza komora jest napełniana wzdłuż elementu zamykającego gazem lub innym płynem ciśnieniowym pod wysokim ciśnieniem, ale pierwsza komora może być również napełniona przed założeniem na miejsce elementu zamykającego.

PL 194 433 B1

Zaletą umieszczenia elementu zamykającego co najmniej w przybliżeniu na tej stronie otworu kanałowego, która jest zwrócona ku pierwszej komorze, jest to, że podczas używania element zamykający będzie przemieszczany w kierunku otworu kanałowego i dociskany do gniazda pod wpływem ciśnienia panującego w pierwszej komorze tak, żeby zamknął otwór kanałowy. Stosując elementy ograniczające, które ograniczają maksymalną drogę elementu zamykającego, łatwo zapobiega się luźnemu wchodzeniu elementu zamykającego do pierwszej komory. Konstruując elementy ograniczające w odpowiedni sposób umożliwia się doprowadzanie gazu pod ciśnieniem do pierwszej komory poprzez otwór kanałowy, przepuszczając równocześnie w prosty sposób element zamykający. W tym celu istnieje możliwość zaopatrzenia elementów ograniczających w żebra, szczeliny lub otwory kanałowe tak, żeby element zamykający, w położeniu, w którym odsunął się od otworu kanałowego, oparł się o co najmniej część wspomnianych żeber lub materiał znajdujący się pomiędzy wspomnianymi szczelinami lub otworami, zwalniając w ten sposób z jednej strony połączenia przepływowe pomiędzy otworem kanałowym a elementem zamykającym, a z drugiej strony wgłębienia znajdujące się pomiędzy wspomnianymi żebrami lub szczelinami lub otworami kanałowymi. Takie żebra, szczeliny lub otwory mogą również znajdować się z tej strony samego elementu zamykającego, która jest odwrócona od gniazda.

Zaleca się stosowanie jako elementów dociskowych sprężyn, które dociskałyby element zamykający w położeniu zamkniętym, również kiedy w pierwszej komorze nie ma nadmiernego ciśnienia. Takie rozwiązanie łatwo zapobiega zanieczyszczeniu przestrzeni wewnętrznej w pierwszej komorze, uniemożliwiając jednocześnie ucieczkę z niej zarówno gazów, jak i substancji stałych.

W korzystnym przykładzie wykonania pojemnika, główny kierunek ruchu elementu regulacyjnego nie koliduje z głównym kierunkiem ruchu elementu zamykającego, w wyniku czego uzyskuje się większą swobodę konstrukcyjną, a ponadto możliwość stosowania większych tolerancji. Istotnie, w przypadku kolidowania głównych kierunków ruchu, trzeba szczególnie dokładnie określać położenie drugiej komory, co najmniej elementu regulacyjnego, względem elementu zamykającego co najmniej w położeniu zamkniętym. Kolejną zaletą takiego pojemnika może być to, że skutkiem niezamierzonego ruchu elementu regulacyjnego w głównym kierunku ruchu elementu zamykającego nie jest, albo przynajmniej nie jest bezpośrednio, ruch elementu zamykającego. Zatem jeszcze skuteczniej zapobiega się niezamierzonemu uwalnianiu gazu.

Korzystnie, element regulacyjny biegnie co najmniej w przybliżeniu całkowicie na zewnątrz pierwszej komory, co umożliwia jego wyjmowanie w prosty sposób. Przede wszystkim nie obejmuje to otwierania otworu w pierwszej komorze.

Zaletą używania co najmniej części zaworu jako elementu zamykającego jest możliwość łatwego uzyskania elementu zamykającego dociśniętego w położeniu zamkniętym. Zaletą takiej konstrukcji, którą można otwierać za pomocą co najmniej elementu regulacyjnego jest to, że za pomocą takiego zaworu można w pojemniku według wynalazku uzyskać samoczynne urządzenie do regulacji ciśnienia.

Element regulacyjny łączony w sposób odłączalny z elementem zamykającym umożliwia ustawianie elementu zamykającego względem elementu regulacyjnego w stosunkowo prosty sposób z równoczesną możliwością łatwej realizacji ruchu elementu zamykającego za pomocą elementu regulacyjnego. Zatrzaskowe połączenie umożliwia takie sprzęganie w stosunkowo prosty sposób. Ponadto takie rozwiązanie może w prosty sposób zapobiegać odłączaniu elementu regulacyjnego od elementu zamykającego, zapobiegając niewłaściwemu działaniu.

Umieszczając pierwszą komorę w pierwszej obudowie oraz umieszczając drugą komorę w drugiej obudowie, które to obudowy mogą być ze sobą sprzężone za pomocą odpowiednich elementów sprzęgających, możliwe jest stosunkowo proste uzyskanie pojemnika według wynalazku. W szczególności, zastosowanie połączenia zatrzaskowego umożliwia takie sprzęganie w bardzo prosty sposób. Korzystnie, takie połączenie zatrzaskowe ma taką konstrukcję, że nie można go odłączyć ponownie bez kłopotów. W istocie rzeczy można również stosować inne elementy sprzęgające, na przykład złącza bagnetowe, gwintowe lub podobne.

W alternatywnym przykładzie wykonania zapewniono otwór napełniający do pierwszej komory, usytuowany w pewnej odległości od otworu kanałowego. Zaletą takiego rozwiązania jest eliminacja konieczności napełniania pierwszej komory przez otwór kanałowy.

Zbierając gaz wydostający się z pierwszej komory do balonowego lub innego elementu rozprężnego uzyskuje się zaletę polegającą na tym, że uniemożliwia się kontakt oraz mieszanie się dozowanego płynu z płynem pod ciśnieniem. Jest to szczególnie korzystne kiedy, na przykład, ze wzglęPL 194 433 B1 dów toksycznych lub chemicznych, płyn pod ciśnieniem nie powinien być dozowany, albo co najmniej nie razem z dozowanym płynem.

Wynalazek dotyczy ponadto urządzenia regulacyjnego ciśnienia przeznaczonego do stosowania w pojemniku według wynalazku.

Stosując część pośrednią, którą można sprzęgać z pierwszą komorą i w której znajduje się co najmniej otwór kanałowy i element zamykający, istnieje możliwość uzyskania stosunkowo prostej obudowy dla pierwszej komory z odpowiednim otworem kanałowym. W odpowiednim momencie druga komora z elementem regulacyjnym może być następnie umieszczona i sprzężona z częścią pośrednią tak, żeby powstało odpowiednie urządzenie regulacyjne ciśnienia, albo co najmniej można było je doprowadzić do stanu, w którym jest gotowe do użycia. W zależności od zastosowania, istnieje możliwość dobrania w każdym przypadku odpowiedniej drugiej komory z odpowiednim elementem regulacyjnym.

Wynalazek dotyczy ponadto sposobu przygotowania pojemnika do dozowania płynu pod w przybliżeniu stałym ciśnieniem.

Za pomocą takiego sposobu można łatwo uzyskać pojemnik, który, dla użytkownika, jest natychmiast gotowy do użycia. Po usunięciu z tego pojemnika części znajdującego się w nim płynu następuje na ogół w nim spadek ciśnienia. Za pomocą urządzenia regulacyjnego ciśnienia można wtedy odprowadzić z pierwszej komory pewną ilość płynu pod ciśnieniem, zwłaszcza gazu, w celu skompensowania wspomnianego spadku ciśnienia.

Korzystnie, ciśnienie w przestrzeni wewnętrznej pojemnika jest regulowane w taki sposób, żeby wystarczało do wytłaczania płynu z pojemnika pod odpowiednim ciśnieniem. Jednakże rozumie się samo przez się, że istnieje również możliwość regulowania ciśnienia w przestrzeni wewnętrznej na stosunkowo niskim poziomie, na przykład na poziomie ciśnienia atmosferycznego lub subatmosferycznego, podczas gdy płyn wprowadzony do przestrzeni wewnętrznej może, na przykład, służyć jako gaz osłaniający albo może być używany do zapobiegania występowaniu zmniejszonego ciśnienia w przestrzeni wewnętrznej, co, przede wszystkim, uniemożliwia dozowanie płynu albo też znacznie je utrudnia.

Wynalazek dotyczy ponadto stosowania pojemnika lub urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku do dozowania napojów gazowanych, zwłaszcza piwa, pod w przybliżeniu stałym ciśnieniem oraz używania do tego sposobu według wynalazku.

W urządzeniu lub sposobie według wynalazku stosuje się, jako płyn ciśnieniowy, korzystnie, gaz, zwłaszcza CO₂ lub gaz zawierający CO₂. Jednakże z równym powodzeniem można stosować inny czynnik ciśnieniowy, na przykład ciecz. Istnieje również możliwość uzyskiwania płynu ciśnieniowego w sposób chemiczny, na przykład łącząc (dwu)węglan wapnia z kwasem, na przykład kwasem cytrynowym. W ten sposób wytwarza się gaz ciśnieniowy, zwłaszcza CO₂. Istnieje wiele różnych innych możliwości. (Dwu)węglan lub inna substancja wapienna, może znajdować się w trzeciej komorze, co najmniej z przeciwnej strony elementu zamykającego.

Przedmiot wynalazku w przykładach uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pojemnik z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia według wynalazku, w przekroju, w rzucie z boku, schematycznie, fig. 2 - urządzenie regulacyjne ciśnienia według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania, w przekroju, w rzucie z boku, schematycznie, fig. 3 - szczegół urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku w pierwszym alternatywnym przykładzie wykonania, w przekroju poprzecznym, w rzucie z boku, fig. 4 - szczegół urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku w drugim alternatywnym przykładzie wykonania, w przekroju poprzecznym, w rzucie z boku, fig. 5 - szczegół urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku w trzecim alternatywnym przykładzie wykonania, w przekroju poprzecznym, w rzucie z boku, fig. 6 - szczegół urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku w czwartym alternatywnym przykładzie wykonania, oraz fig. 7 - część urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku w piątym alternatywnym przykładzie wykonania, w przekroju, w rzucie z boku.

W niniejszym opisie wynalazek opisano głównie na przykładzie pojemnika z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia do dozowania napojów, zwłaszcza napojów bezalkoholowych, a zwłaszcza napojów gazowanych, takich jak piwo, ale rozumie się samo przez się, że za pomocą takiego urządzenia można również dozować inne płyny, na przykład wyroby kosmetyczne, środki pianotwórcze, gazy i podobne. W niniejszym opisie występują odwołania głównie do dozowania cieczy pod ciśnieniem. Jednakże urządzenie regulacyjne ciśnienia umożliwia również utrzymywanie stałego ciśnienia w pojemniku, na przykład na poziomie otoczenia pojemnika, na przykład w celu zapobiegania odkształce8

PL 194 433 B1 niom pojemnika lub blokowaniu dozowania albo ochrony zawartości pojemnika przed zanieczyszczeniem z zewnątrz. W niniejszym opisie, identyczne lub odpowiadające sobie części mają identyczne lub odpowiadające sobie numery identyfikacyjne.

Na fig. 1 pokazano bardzo schematycznie rzut boczny w przekroju pojemnika 1 w postaci zasadniczo cylindrycznej puszki, w której, w jej przestrzeni wewnętrznej 4 znajduje się napój 2. W pojemniku 1 może występować faza gazowa 6 nad napojem 2, na przykład wypełniona dwutlenkiem węgla. W pojemniku 1 znajduje się ponadto urządzenie regulacyjne ciśnienia 8 zawierające pojemnik ciśnieniowy 10, zespół zaworowy 12 i otwór wylotowy 14. W pojemniku ciśnieniowym 10 znajduje się gaz pod stosunkowo wysokim ciśnieniem, utrzymywany tam w sposób szczegółowo opisany dalej. Za pomocą zespołu zaworowego 12 można wprowadzać ten gaz, w sposób szczegółowo opisany dalej, ze zbiornika ciśnieniowego 10 do przestrzeni wewnętrznej 4 w pojemniku 1 za pośrednictwem urządzenia regulacyjnego ciśnienia 8, w celu regulacji w nim ciśnienia. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1, w ściance bocznej pojemnika 1 znajduje się kurek 16, co umożliwia wypływ napoju 2 z przestrzeni wewnętrznej 4.

Na fig. 2 widać urządzenie regulacyjne ciśnienia 8 w pierwszym przykładzie wykonania, w skład którego wchodzi cylindryczna pierwsza obudowa 18 tworząca pojemnik ciśnieniowy 10 i mająca, w pobliżu swojego górnego końca, otwór do napełniania 20, w którym jest osadzona część pośrednia 22 w sposób, jaki opisano szczegółowo dalej. W pierwszej obudowie 18 jest uformowana pierwsza komora 24, wypełniona w większości węglem aktywnym, na przykład aktywnymi włóknami węglowymi 26 o wysokiej adsorpcji i zdolności absorpcyjnej dla gazu ciśnieniowego, takiego jak CO₂. Umożliwia to wprowadzanie szczególnie dużej ilości gazu ciśnieniowego do pierwszej komory 24 w stosunku do uzyskiwanego w niej ciśnienia. Zaletą takiego rozwiązania jest możliwość zastosowania stosunkowo małej pierwszej komory 24, ale zawierającej odpowiednio dużo gazu. Takie użycie węgla aktywnego opisano we wcześniejszym holenderskim zgłoszeniu patentowym wnioskodawców nr 1009654, do którego odwołuje się niniejszy dokument.

Zamiast, albo oprócz, CO₂ można w pierwszej komorze 24 zastosować również inny płyn ciśnieniowy, na przykład ciecz pod ciśnieniem. W razie konieczności, w pierwszej komorze 24 można również umieścić substancję aktywną, która może reagować z drugą substancją aktywną w celu wytworzenia środka ciśnieniowego, takiego jak CO₂. Może to być, na przykład, kwas i substancja wapienna, takie jak kwas cytrynowy i (dwu)węglan, natomiast drugi składnik aktywny może być magazynowany w pierwszej komorze i może reagować tylko w przypadku spadku ciśnienia, albo w trzeciej komorze, co najmniej z tej strony elementu zamykającego, która znajduje się z dala od pierwszej komory. W tym przypadku reakcja pomiędzy składnikami nie przebiega do czasu aż element zamykający nie zostanie chwilowo ustawiony do położenia otwartego kiedy ciśnienie w przestrzeni wewnętrznej pojemnika spadnie i składniki te nie zostaną doprowadzone do siebie lub nie nastąpi odpowiednia zmiana ciśnienia umożliwiająca utworzenie odpowiedniego gazu. Można również wykorzystywać w odpowiedni sposób również inne reakcje, wybierając je w zależności od, między innymi, dozowanego czynnika.

W części pośredniej 22 znajduje się otwór kanałowy 28, który jest częściowo zamknięty w sąsiedztwie swojego końca dolnego za pomocą wystającego do wewnątrz kołnierza 30 z szeregiem otworów obejściowych 32. Od końca górnego w otwór kanałowy 28 wchodzi gniazdo 34, a ta strona gniazda 34, która jest zwrócona do kołnierza 30 ma powierzchnię wypukłą, przy czym z powierzchnią tą łączy się osiowy otwór 36. Pomiędzy wypukłą powierzchnią 35 i kołnierzem 30 znajduje się zagłębienie 38, w którym jest osadzony ruchomo kulowy element zamykający 40 dociskany do wypukłej powierzchni 35 i osiowego otworu 36 za pomocą elementu dociskowego 42, przy czym we wspomnianym położeniu dociśniętym element ten zamyka osiowy otwór 36 tak, że jest on szczelny dla gazów i cieczy. W pokazanym przykładzie wykonania element dociskowy 42 jest skonstruowany w postaci ściskanej sprężyny dociskowej podtrzymywanej przez kołnierz 30.

Jak widać na fig. 2, część pośrednia 22 zawiera pierwszy element sprzęgający 44 w postaci palców zatrzaskowych lub pierścienia sprężynującego, który można przeciskać, zniekształcając go, przez otwór do napełniania 20 i mocować pod jego podłużną krawędzią. W elemencie tym istnieje krawędź podtrzymująca 46 opierająca się o górną stronę podłużnej krawędzi otworu 20 do napełniania. W ten sposób, część pośrednia 20 jest sprzężona w ustalony pozycyjnie sposób z pierwszą obudową 18 za pomocą pierwszego elementu sprzęgającego 44 i krawędzi podtrzymującej 46, co zapewnia szczelność dla gazów i cieczy. W tym celu, w razie potrzeby, można zastosować elementy uszczelniające, takie jak gumowy pierścień, uszczelnienie cieczowe, elementy odkształcające lub

PL 194 433 B1 podobne, których nie pokazano. Nad krawędzią podtrzymującą 46, w pewnej odległości od niej, znajduje się drugi, następny element sprzęgający 48 w postaci biegnącej podłużnie podłużnej krawędzi, równoległej do krawędzi nośnej 46. Pod tym drugim elementem sprzęgającym 48 można przymocować elementy przeciwsprzęgające 50 drugiej obudowy 52. Ta druga obudowa 52 ma cylindryczną podłużną ściankę 54 zamkniętą z jednej strony ścianką końcową 56, natomiast z drugiej strony znajdują się elementy przeciwsprzęgające 50 w postaci palców zatrzaskowych albo krawędzi zatrzaskowej lub podobnego elementu. W drugiej obudowie 52 znajduje się kołowa membrana 58, której podłużna krawędź jest osadzona szczelnie dla gazów i cieczy w podłużnej ściance 54. Pomiędzy ścianką końcową 56, podłużną ścianką 54 i membraną 58 tworzy się druga komora 60, w której membrana 58 stanowi odkształcalną część ścianki. Pomiędzy membraną 58, podłużną ścianką 54 i pierwszą komorą 24 znajduje się trzecia komora 62, która, za pośrednictwem co najmniej jednego otworu wylotowego 64 łączy się przepływowo z przestrzenią wewnętrzną 4 pojemnika 1. Z membrany 58 wychodzi prętowy element regulacyjny 66 przez osiowy otwór 36 do położenia w pobliżu elementu zamykającego 40. Pierwszy koniec elementu regulacyjnego 66 jest osadzony w środku membrany 58 tak, że po odkształceniu membrany 58 element regulacyjny 66 przemieszcza się w kierunku osiowym. Długość elementu regulacyjnego 66 jest dobrana w taki sposób, że przy zadanym zwiększeniu objętości drugiej komory 60, w wyniku odkształcenia membrany 58, wolny koniec, znajdujący się dalej od membrany 58, elementu regulacyjnego 66 wyciskał element zamykający 40 z gniazda 34, umożliwiając gazowi wypłynięcie pod ciśnieniem przez otwory kanałowe 28 i otwory obejściowe 32, zagłębienie 38 i osiowy otwór 36 do trzeciej komory 62 i stamtąd do przestrzeni wewnętrznej 4 pojemnika 1 przez otwór wylotowy 64. W ten sposób ciśnienie w przestrzeni wewnętrznej 4 pojemnika może wzrosnąć, na przykład w celu doprowadzenia tego ciśnienia do odpowiedniego poziomu podczas dozowania napoju z pojemnika 1.

Przed użyciem, w drugiej komorze 60 zapewnia się środek ciśnieniowy, na przykład gaz, pod ciśnieniem głównym, określanym jako ciśnienie regulacyjne, na przykład nieco wyższym niż ciśnienie, jakie jest pożądane w przestrzeni wewnętrznej 4 pojemnika 1. Stopień, w jakim to ciśnienie regulacyjne jest wyższe od ciśnienia pożądanego w przestrzeni wewnętrznej 4 jest zasadniczo określony przez docisk wytwarzany przez element dociskowy 42. Kiedy ciśnienie regulacyjne panuje w drugiej komorze 60, membrana 58 jest płaska i równoległa do ścianki końcowej 56, zaś wolny koniec elementu regulacyjnego 66 znajduje się w pobliżu elementu zamykającego 40. Kiedy napój 2 jest dozowany przez kurek 16 z przestrzeni wewnętrznej 4 to ciśnienie w pojemniku 1 spada. Oznacza to, że również ciśnienie w trzeciej komorze 62 podobnie spada, w wyniku czego, wskutek różnicy ciśnień pomiędzy drugą komorą 60, a trzecią komorą 62, membrana 58 odkształca się, co powoduje zwiększenie objętości drugiej komory 60. Powoduje to przemieszczenie elementu regulacyjnego 66 ku elementowi zamykającemu 40, wypchnięcie wspomnianego elementu zamykającego z gniazda 34 ku elementowi dociskowemu 42. W związku z tym, gaz pod ciśnieniem wypływa z pierwszej komory 24 wzdłuż elementu zamykającego 40 do trzeciej komory 62 i ku przestrzeni wewnętrznej 4. Po powrocie ciśnienia w trzeciej komorze 62 a tym samym w przestrzeni wewnętrznej 4 do pożądanego poziomu, membrana 58 jest popychana z powrotem do swojego położenia płaskiego, jak widać na fig. 2, przemieszczając wzdłuż element regulacyjny 66. W związku z tym, element dociskowy 42 dociska z powrotem element zamykający 40 do położenia zamkniętego w kierunku gniazda 34. W ten sposób po każdym spadku ciśnienia w przestrzeni wewnętrznej 4 poniżej odpowiedniego poziomu, gaz jest odprowadzany z pierwszej komory 24 do przestrzeni wewnętrznej 4 tak, że następuje automatyczna regulacja ciśnienia. W razie potrzeby membrana może mieć kształt zbliżony do miski przy ciśnieniu regulacyjnym w drugiej komorze 60 odpowiadającym pożądanemu ciśnieniu głównemu, kiedy wypukła strona takiej membrany 58 będzie zwrócona ku drugiej komorze. W takim przykładzie wykonania potrzebna jest dodatkowa różnica ciśnień pomiędzy drugą a trzecią komorą w celu uzyskania odpowiedniego przemieszczenia elementu regulacyjnego 66 do wypchnięcia elementu zamykającego 40 z gniazda 34. Ponadto, przy przeciwnym ruchu membrany 58 ciśnienie w trzeciej komorze 62 musi dodatkowo nieco wzrosnąć w porównaniu z przypadkiem, kiedy jest stosowana płaska membrana 58, w celu odkształcenia membrany od jej kształtu wklęsłego, patrząc od strony drugiej komory 60, z powrotem do jej kształtu wypukłego. Oznacza to, że przy otwartym elemencie zamykającym 40 ciśnienie w przestrzeni wewnętrznej 4 wzrośnie nieco powyżej pożądanego ciśnienia, natomiast gaz nie będzie odprowadzany z pierwszej komory 24 do przestrzeni wewnętrznej 4 do chwili spadku ciśnienia w przestrzeni wewnętrznej 4 poniżej odpowiedniego poziomu.

PL 194 433 B1

W drugiej komorze 60 czynnikiem ciśnieniowym może być kombinacja, na przykład, gazu z innym płynem lub gazu z substancją stałą, taka, żeby ciśnienie regulacyjne było powiązane, na przykład, z temperaturą napoju 2 w pojemniku 1. Zatem, na przykład w drugiej komorze 60, można umieścić ilość napoju 2 lub odpowiedniego płynu zależną od temperatury w drugiej komorze, zaś znajdujący się tam gaz z napoju zapewni wzrost lub spadek ciśnienia w drugiej komorze. Ten sam efekt można uzyskać stosując w drugiej komorze 60 gaz adsorbujący lub czynnik adsorbujący, którego zdolność adsorpcyjna lub absorpcyjna zależą od, między innymi, temperatury. W ten sposób można zrealizować nawet jeszcze lepszą regulację ciśnienia w przestrzeni wewnętrznej 4.

Urządzenie regulacyjne ciśnienia 8 według wynalazku można używać w następujący sposób. Do pierwszej komory 24 wprowadza się przez otwór do napełniania 20 odpowiednią ilość materiału wypełniającego 26, na przykład włókien węgla aktywnego, proszku węgla aktywnego lub podobnych środków adsorbujących lub absorbujących gazy, znanych, na przykład, z EP 5 692 381, do którego odwołuje się niniejszy dokument. Następnie szczelnie mocuje się część pośrednią 22 w otworze do napełniania za pomocą pierwszego elementu sprzęgającego 44, po czym do części pośredniej 22 można przymocować głowicę do napełniania (nie pokazaną) w taki sposób, że do pierwszej komory 24 można wprowadzać gaz pod ciśnieniem przez osiowy otwór 36 i wzdłuż elementu zamykającego 40. Ciśnienie gazu jest tak wysokie, że element zamykający 40 jest wypychany z gniazda 34 pokonując działanie elementu dociskowego 42. Wspomniana głowica może być wyposażona w elementy sprzęgające porównywalne z elementami przeciwsprzęgającymi 50, co umożliwia łączenie głowicy napełniającej z drugim elementem sprzęgającym 48 na części pośredniej 22. Jeżeli spadnie ciśnienie gazu w głowicy napełniającej, element zamykający 40 zostanie z powrotem wciśnięty w gniazdo 34 przez element dociskowy 42 i zamknie osiowy otwór 36 tak, że w pierwszej komorze 24 zostanie uwięziony gaz pod ciśnieniem. Następnie, najlepiej przed użyciem, można połączyć drugą komorę 52 z częścią pośrednią 22 za pomocą drugiego elementu sprzęgającego 48 w sposób opisany powyżej, w wyniku czego urządzenie regulacyjne ciśnienia 8 stanie się gotowe do użycia.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 element zamykający 40 znajduje się w pewnej odległości poniżej górnej powierzchni 68 części pośredniej 22, uniemożliwiając niezamierzone wypychanie elementu zamykającego 40 z gniazda 34. Pierwsza obudowa 18 z częścią pośrednią 22, z napełnioną pierwszą komorą 24, może być magazynowana i transportowana oddzielnie od drugiej obudowy 52. Daje to pewne zalety logistyczne, a ponadto łatwo uniemożliwia gazowi niezamierzoną ucieczkę z pierwszej komory 24. Istotnie, regulacja ciśnienia jest inicjowana dopiero po sprzężeniu pierwszej obudowy 18 z drugą obudową 52. Kolejną zaletą takiego rozwiązania jest to, że w każdym przypadku, w zależności od pożądanego zastosowania, zwłaszcza od ciśnienia, jakie ma być regulowane, istnieje możliwość sprzęgania odpowiedniej drugiej obudowy 52 z pierwszą obudową 18, co najmniej częścią pośrednią 22, w zależności od, na przykład, pożądanego ciśnienia regulacyjnego. Ponadto istnieje możliwość łatwego zapobiegania niepożądanemu obciążeniu membrany, na przykład poprzez zamknięcie dolnej strony trzeciej komory 62 za pomocą odpowiedniego kapturka po odłączeniu drugiej obudowy 52 od części pośredniej 22. Wtedy element regulacyjny 66 może być podtrzymywany przez wewnętrzną stronę wspomnianego kapturka. Następną szczególną zaletą urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku jest możliwość zastosowania elementów napełniających do wprowadzania gazu do pierwszej komory 24 o stosunkowo prostej konstrukcji w porównaniu z urządzeniami napełniającymi do istniejących pojemników aerozolowych i podobnych. Ponieważ gaz nie musi być wprowadzany pod ciśnieniem przez stosunkowo mały otwór wylotowy 64 i trzecią komorę 62, więc napełnianie może być stosunkowo szybkie, zwłaszcza ze względu na to, że podczas napełniania element regulacyjny 66 nie wchodzi w osiowy otwór 36.

Na fig. 3 pokazano część alternatywnego przykładu wykonania urządzenia regulacyjnego ciśnienia 108 według wynalazku, w którym, ponownie, część pośrednia 122 jest osadzona w otworze do napełniania 120 w pierwszej obudowie 118 za pomocą pierwszego elementu sprzęgającego 144 i związanej z nim krawędzi podtrzymującej 146. W opisany powyżej sposób, druga obudowa 152 jest osadzona na części pośredniej 122. W tym przykładzie wykonania w drugiej obudowie 152 znajduje się tłok 158 połączony z elementem regulacyjnym 166. Na tłoku 158 znajduje się pierścień uszczelniający typu „O” 170 lub podobny tłokowy element sprężysty, którego zadaniem jest szczelne dla gazów i cieczy zamykanie drugiej komory 160 z tej strony tłoka 158, która znajduje się dalej od pierwszej komory 124, względem pośredniej trzeciej komory 162.

Na fig. 4 pokazano drugi alternatywny przykład wykonania urządzenia regulacyjnego ciśnienia 208 według wynalazku, w którym znajduje się pierwsza obudowa 218, w pobliżu górnego końca 219

PL 194 433 B1 której znajduje się zewnętrzny gwint 221 zdolny do współpracy z gwintem wewnętrznym 223 znajdującym się w pobliżu dolnego końca drugiej obudowy 252. Druga obudowa 252 ma kształt kapturka z cylindryczną podłużną ścianką 254 i zamkniętą ścianką końcową 256. W drugiej obudowie 252 znajduje się znowu tłok 258 z tłokowym elementem sprężystym 270, dzielącym w ten sposób drugą obudowę 252 na drugą komorę 260 i trzecią komorę 262. Wewnątrz pierwszej komory 224 znajduje się znowu materiał adsorbujący i/lub absorbujący 226.

W tym drugim alternatywnym przykładzie wykonania, z górnego końca 219 pierwszej obudowy 218 wychodzi w przybliżeniu cylindryczne wgłębienie 272 w kierunku dna 274 pierwszej obudowy 218, współosiowe z pierwszą obudową 218. Wgłębienie 272 jest otwarte od góry i ma podłużną ściankę 276 i dno 278. W podłużnej ściance 276 znajduje się otwór kanałowy 228 z osiowym otworem 236, który, od strony znajdującej się z dala od wgłębienia, łączy się z gniazdem 234. W zasadzie kulisty element zamykający 240 jest dociskany do gniazda 234 za pomocą sprężynowego elementu dociskowego 242 podtrzymywanego przez, na przykład, wewnętrzną stronę podłużnej ścianki pierwszej obudowy 218. Z elementem zamykającym 240 jest trwale połączony trzpień 280 biegnący przez osiowy otwór 236 do wgłębienia 272. W położeniu dociśniętym element zamykający 240 jest szczelnie dociskany do gniazda 234. W pierwszej komorze 224 znajduje się filtr 282 usytuowany pomiędzy podłużną ścianką 276 wgłębienia 272, a zewnętrzną ścianką pierwszej obudowy 218, który to filtr jest przepuszczalny dla gazów, ale uniemożliwia materiałowi 226 dojście do elementu zamykającego 240 i otworu kanałowego 228.

Od dolnej strony tłoka 258 prętowy element regulacyjny 266 wchodzi we wgłębienie 272. We wgłębieniu tym znajduje się tarczowy element ciśnieniowy 284 wokół elementu regulacyjnego 266, który to element ciśnieniowy biegnie równolegle do tłoka 258 i ma średnicę D taką, że po osiowym ruchu elementu regulacyjnego 266 element ciśnieniowy 284 styka się z wolnym końcem trzpienia 280.

W ten sposób dalszy ruch elementu ciśnieniowego 284 z położenia pokazanego na fig. 4 w kierunku dna 278 powoduje przemieszczanie trzpienia 236 w kierunku osiowym dalej w otwór osiowy, natomiast element zamykający 240 przemieszcza się z gniazda 234 pokonując działanie elementu dociskowego 242. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że gaz może swobodnie wypływać z pierwszej komory 224 wzdłuż gniazda 234 i elementu zamykającego 240 przez otwór kanałowy 228 we wgłębienie 272, które łączy się z trzecią komorą 262, albo stanowi jej część. Z trzeciej komory 262 gaz może wypłynąć otworem wylotowym 264. Osiowy ruch elementu regulacyjnego 266 ponownie odbywa się w wyniku różnicy ciśnień pomiędzy ciśnieniem regulacyjnym w drugiej komorze 260 a ciśnieniem w trzeciej komorze 262.

Korzystnie, we wgłębieniu 272 znajduje się pierścień dystansowy 286, który może prowadzić element regulacyjny 266. W pierścieniu dystansowym 286 mogą znajdować się otwory obejściowe 233 przez, które może płynąć gaz. Korzystnie, średnica pierścienia dystansowego 286 może w przybliżeniu odpowiadać wewnętrznej średnicy wgłębienia 272. Pierścień dystansowy 286 może przemieszczać się razem z elementem regulacyjnym 266 albo może go prowadzić. Oczywiście, istnieje również możliwość skonstruowania elementu ciśnieniowego o średnicy zbliżonej do średnicy wewnętrznej wgłębienia 272 tak, żeby element ciśnieniowy pełnił równocześnie funkcję pierścienia dystansowego, w wyniku czego można zrezygnować z pierścienia dystansowego.

W urządzeniu regulacyjnym ciśnienia 208 z fig. 4, pierwsza obudowa 218 jest, na przykład, wkręcana zewnętrznym gwintem 221 w głowicę napełniającą urządzenia napełniającego, po czym do pierwszej komory 224 jest wprowadzany gaz pod ciśnieniem w sposób opisany powyżej. Po odłączeniu pierwszej obudowy 218 od głowicy napełniającej, druga obudowa 252 z tłokiem 258 i elementem regulacyjnym 266 może być nakręcona na pierwszą obudowę 218, po czym urządzenie regulacyjne ciśnienia 208 jest gotowe do użycia. W istocie rzeczy rozumie się samo przez się, że zamiast sprężyny ściskanej w urządzeniu regulacyjnym ciśnienia według wynalazku można również zastosować inne typy elementów dociskowych 242, na przykład sprężyste palce, giętkie elementy lub podobne. Również element zamykający może być częściowo skonstruowany jako tłok i umieszczony w odpowiednim cylindrze tak, żeby sprężanie odpowiedniego płynu w cylindrze mogło zapewnić pożądany docisk.

Na fig. 5 pokazano część trzeciego alternatywnego przykładu wykonania urządzenia regulacyjnego ciśnienia 308 według wynalazku, nieco porównywalnego z przykładem wykonania z fig. 4. W tym przykładzie wykonania ponownie znajduje się otwór kanałowy 328 z osiowym otworem 336 we wgłębieniu 372 w pierwszej obudowie 318. Element dociskowy 342 dociska element zamykający 340 do gniazda 334 tak, że trzpień 380 przechodzi przez osiowy otwór 336, tj. wchodzi we wgłębienie 372. W tym przykładzie wykonania, element dociskowy 342 i element zamykający 340 znajdują się

PL 194 433 B1 w czwartej komorze 386 z otworami wlotowymi 388. Umożliwia to umieszczenie wgłębienia 372 stosunkowo daleko od ścianki pierwszej obudowy 318.

W tym trzecim alternatywnym przykładzie wykonania, druga obudowa 352 wchodzi we wgłębienie 372 tak, że jej ścianka końcowa 356 opiera się o dno 378 wgłębienia 372. W tym przykładzie wykonania tłok 358 jest skonstruowany w postaci cylindra, którego obwód zewnętrzny odpowiada w przybliżeniu obwodowi wewnętrznemu drugiej obudowy 252 z umieszczonym w położeniu pośrednim odpowiednim tłokowym elementem sprężystym 370 lub podobnym elementem zapewniającym szczelność dla gazów i cieczy. Pomiędzy tłokiem 358 a ścianką końcową 356 powstaje ponownie druga komora 360. Na końcu tłoka 358 znajdującym się dalej od drugiej komory 360 znajduje się element regulacyjny 366 skonstruowany w postaci tarczy 367 z podłużnymi krawędziami 390, 392 w kształcie stożka ściętego. Tarcza 367 ma średnicę zewnętrzną, która, na przykład, odpowiada w przybliżeniu średnicy wewnętrznej wgłębienia 372, podczas gdy najmniejszy przekrój podłużnych krawędzi 390, 392 w kształcie stożków ściętych jest w przybliżeniu równy przekrojowi tłoka 358. Kiedy tłok 358 znajduje się w położeniu obojętnym, tj. w stanie, w którym ciśnienie w drugiej komorze 360 jest równe pożądanemu ciśnieniu regulacyjnemu, swobodny koniec trzpienia 380 opiera się o zewnętrzną podłużną krawędź 390 w kształcie stożka ściętego, korzystnie w pobliżu jej końca swobodnego. Po spadku ciśnienia w trzeciej komorze 362, która w pokazanym przykładzie wykonania jest utworzona przez przestrzeń wewnętrzną 4, tłok 358 przemieści się ku górze pod działaniem ciśnienia w drugiej komorze 360, tj. w kierunku od ścianki końcowej 356. Spowoduje to odepchnięcie na zewnątrz trzpienia 380 przez podłużną krawędź 390 w kształcie stożka ściętego i, w związku z tym, elementu zamykającego 340, otwierając drogę przepływu gazu z pierwszej komory 324 przez otwory wlotowe 388, czwartą komorę 386 i otwór kanałowy 328 ku trzeciej komorze 362.

Ścianka końcowa 356 drugiej obudowy 352 ma swoją stronę zewnętrzną skośną tak, że po wciśnięciu drugiej obudowy 352 we wgłębienie 372 może po niej z łatwością przejść trzpień 380. Z tego samego powodu zastosowano drugą podłużną krawędź 392 w kształcie stożka ściętego tarczy 367. W istocie rzeczy, w podłużnej ściance 354 drugiej obudowy 352 może znajdować się rowek umożliwiający wolnemu końcowi trzpienia 380 przejście bez jego wypychania.

W tym przykładzie wykonania gaz można wprowadzać do pierwszej komory 324 przez otwór kanałowy 328, po czym można wepchnąć drugą obudowę 352 w zagłębienie 372 tak, żeby urządzenie nadawało się do użycia. Istotnie, rozumie się samo przez się, że w tym przykładzie wykonania druga obudowa 252 może być zamontowana przed wprowadzeniem gazu do pierwszej komory 224. Jednakże, oznacza to konieczność zamocowania tłoka 358 w położeniu, w którym ciśnienie regulacyjne przeważa w drugiej komorze 360, również kiedy w trzeciej komorze, co najmniej w otoczeniu urządzenia regulacyjnego ciśnienia, przeważa ciśnienie niższe od ciśnienia, jakie jest pożądane w przestrzeni wewnętrznej 4 pojemnika 1.

Na fig. 6 pokazano czwarty alternatywny przykład wykonania urządzenia regulacyjnego ciśnienia 408 według wynalazku, zawierającego pierwszą obudowę 418, część pośrednią 422 i drugą obudowę 452. W części pośredniej 422 znajduje się zawór 494 takiego typu, jaki jest zwykle używany w puszkach rozpylających, takich jak pojemniki aerozolowe i podobne. Zawór tego typu jest dobrze znany. Na fig. 6 pokazano odpowiedni przykład wykonania zaworu 494, ale rozumie się samo przez się, że w urządzeniu regulacyjnym ciśnienia według wynalazku można zastosować również inne konstrukcje zaworów. W pokazanym przykładzie wykonania zawór ma trzecią obudowę 495, która jest trwale połączona z częścią pośrednią 422 i która zawiera czwartą komorę 486 ze sprężyną ściskaną 442 w roli elementu dociskowego. Prętowy element 496 ma kołnierz 498 zamknięty pomiędzy częścią sprzęgającą 422 a górnym końcem sprężyny 442 oraz wychodzi poza część sprzęgającą 422. W części leżącej na zewnątrz części sprzęgającej 422 znajduje się osiowy otwór 436 w postaci otworu ślepego. Nad kołnierzem 498 znajduje się promieniowy otwór 437 kończący się w osiowym otworze 436. W położeniu pokazanym na fig. 6 promieniowy otwór 437 jest zamknięty pierścieniem uszczelniającym 439 w części pośredniej 422. Na części pośredniej 422 jest zamontowana w opisany powyżej sposób druga obudowa 452 z odpowiednimi elementami sprzęgającymi 448, 450, w której to drugiej obudowie 452 jest osadzony tłok 458 z możliwością przemieszczania się w kierunku osiowym. W drugiej obudowie 452 druga komora 460 jest oddzielona od trzeciej komory 462 tłokiem 458. Trzecia komora 462 łączy się z przestrzenią wewnętrzną 4 pojemnika za pomocą otworu wylotowego 464. Na spodniej stronie tłoka 458 jest uformowana cylindryczna część 495A z osiowym otworem 498A, która może być osadzona na górnym końcu elementu prętowego 496. Na stronie bliższej tłoka 458, w otworze osiowym 498A znajduje się kołnierz 499 podparty przez górny koniec elementu prętowego 496.

PL 194 433 B1

Z osiowego otworu 498A wychodzą promieniowe otwory 497 zapewniające osiowemu otworowi 498A połączenie przepływowe z trzecią komorą 462.

W tym przykładzie wykonania, wzrost objętości drugiej komory 460, który można uzyskać w opisany powyżej sposób, powoduje przemieszczenie tłoka 458 w kierunku pierwszej komory 424, w wyniku czego element prętowy 496 przemieszcza się osiowo w kierunku wspomnianej pierwszej komory 424 pokonując działanie sprężyny 442. Zatem pomiędzy pierwszą komorą 424 a trzecią komorą 462 powstaje połączenie przepływowe przez otwór kanałowy 428, czwartą komorę 486, promieniowy otwór 437, osiowe otwory 436, 498A i promieniowe otwory 497. Zaletą takiego przykładu wykonania jest możliwość użycia w odpowiedni sposób znanych zaworów 494 lub podobnych, a ponadto możliwość użycia powszechnie znanych puszek rozpylających, pojemników aerozolowych i podobnych, jako części do urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku. Rozumie się samo przez się, że istnieje możliwość napełnienia gazem pierwszej komory 424 kiedy zostanie wyjęta druga komora 452 z tłokiem 458, przy czym drugą komorę 452 można zamontować w łatwy sposób.

Na fig. 7 pokazano piąty alternatywny przykład wykonania urządzenia regulacyjnego ciśnienia 508 według wynalazku, w którym w ściance zewnętrznej pierwszej obudowy 518, na przykład w jej ściance górnej, znajduje się otwór kanałowy 528 z otworem osiowym 536 i gniazdem 534. Na trzpieniu 580, który wychodzi z elementu zamykającego 540 i przechodzi przez osiowy otwór 536, znajduje się pierścień zaciskowy 581. Pomiędzy pierścieniem zaciskowym 581, a podłużną krawędzią osiowego otworu 536 znajduje się sprężyna 542 pełniąca rolę elementu dociskowego. W pewnej odległości od otworu kanałowego 528, na odpowiedniej części ścianki pierwszej obudowy 518 jest przymocowana druga obudowa 552, na przykład za pomocą nadających się do tego palców zatrzaskowych 544 albo za pomocą porównywalnych odpowiednich do tego elementów sprzęgających. Druga obudowa 552 ma podłużną ściankę 554 i ściankę końcową 556, która biegnie w przybliżeniu pod kątem prostym do odpowiednich części ścianki pierwszej obudowy. Podłużna ścianka 554 może, na przykład, ograniczać w przybliżeniu prostokątną sekcję przestrzeni wewnętrznej drugiej obudowy. W drugiej obudowie 552 membrana 558 ma podłużną krawędź przymocowaną w sposób opisany w odniesieniu do fig. 2. Od środka membrany 558, w przybliżeniu równolegle do wspomnianej części ścianki pierwszej obudowy 518, biegnie element regulacyjny 566, przechodząc przez otwór prowadzący 565 w pionowej krawędzi 567 wychodzącej ze wspomnianej części ścianki pierwszej obudowy 518. Zatem istnieje pewność, że element regulacyjny 566 może przemieszczać się tylko osiowo pod wpływem zmian objętości drugiej komory 560. Na elemencie regulacyjnym 566 jest osadzony współosiowo element ciśnieniowy 584 w kształcie stożka ściętego, którego powierzchnia w kształcie stożka ściętego opiera się o wolny koniec trzpienia 580. Element ciśnieniowy 584 w kształcie stożka ściętego zwęża się w kierunku pionowej krawędzi 567. Stąd, po zwiększeniu objętości drugiej komory 560 trzpień 580, a tym samym również element zamykający 540 na fig. 7 zostanie popchnięty w dół, tj. w kierunku pierwszej komory 524, pokonując działanie elementu dociskowego 542, i otwiera w ten sposób, co najmniej częściowo, otwór kanałowy 528. Kierunki ruchu elementu ciśnieniowego i elementu regulacyjnego tworzą kąt około 90°.

Urządzenie według fig. 7 umożliwia wprowadzanie gazu do pierwszej komory 524 przez otwór kanałowy 528 po wyjęciu drugiej komory 560 i elementu regulacyjnego 566. Przed użyciem, element regulacyjny 566 jest kolejno przepychany swoim pierwszym końcem przez otwór prowadzący 565, po czym druga obudowa 552 jest sprzęgana z pierwszą obudową 518 za pomocą palców zatrzaskowych 544.

W zasadzie urządzenia regulacyjne według wynalazku mają ważną dodatkową zaletę polegającą na tym, że w razie spadku ciśnienia regulacyjnego w drugiej komorze, na przykład wskutek nieszczelności, element regulacyjny jest dopychany do położenia zamkniętego. Takie rozwiązanie łatwo i skutecznie zapobiega uciekaniu gazu w sposób niekontrolowany z pierwszej komory do trzeciej komory, powodując niepożądanie wysokie ciśnienie w pojemniku, co najmniej w trzeciej komorze. W rezultacie jeszcze bardziej rośnie bezpieczeństwo pojemnika według wynalazku, a co najmniej stosowanego z nim urządzenia regulacyjnego ciśnienia.

Wynalazek nie jest w żaden sposób ograniczony pokazanymi w opisie przykładami wykonania i rysunkami, w jego zakresie, określonym załączonymi zastrzeżeniami, możliwe jest szereg odmian.

Na przykład, w pewnej odległości od otworu wylotowego może znajdować się pomocniczy otwór do napełniania, przez który można wprowadzać gaz do pierwszej komory. Taki pomocniczy otwór do napełniania może mieć, na przykład, taką zaletę, że może być stosunkowo duży tak, że istnieje możliwość napełniania pierwszej komory jeszcze szybciej, przy czym można równocześnie zachować otwór wylotowy o odpowiednich, stosunkowo małych wymiarach. Ponadto, urządzenie regulacyjne ciśnienia

PL 194 433 B1 można osadzić i umieścić w pojemniku na różne sposoby, w zależności od zastosowań. Również części urządzenia regulacyjnego ciśnienia, zwłaszcza pierwsza obudowa, mogą stanowić część pojemnika, na przykład jego nieruchomą komorę. Oczywiście, poszczególne różne pokazane przykłady wykonania można również kombinować ze sobą. Element dociskowy urządzenia według wynalazku można skonstruować oddzielnie od elementu zamykającego, ale może on również stanowić jego integralną część tak, że jeszcze bardziej można zmniejszyć liczbę potrzebnych części. Rozumie się samo przez się, że w przypadku zadania ciśnienia w pojemniku na stosunkowo wysokim poziomie istnieje możliwość wytłaczania z pojemnika napojów lub dowolnych innych substancji, na przykład wyrobów w proszku lub granulowanych, przez otwór, który może znajdować się w nim w odpowiednim miejscu, na przykład w powierzchni bocznej lub górnej. Istnieje również możliwość zastosowania innych elementów wylotowych niż kurek 16.

Rozumie się również samo przez się, że tłoki i membrany używane w urządzeniach według wynalazku mogą mieć dowolny pożądany, odpowiedni kształt, na przykład okrągły, prostokątny lub wielokątny w przekroju, oraz mogą być wykonane z dowolnego, nadającego się do tego materiału, na przykład z tworzywa sztucznego lub metalu. To samo dotyczy różnych obudów, części pośrednich, elementów regulacyjnych i elementów zamykających. W pokazanych przykładach wykonania w każdym przypadku jest używany w zasadzie kulisty element zamykający. Rozumie się jednak samo przez się, że z równym powodzeniem można zastosować elementy zamykające o innych kształtach, na przykład w kształcie stożka ściętego, tarczy i podobne. W przypadku elementów zamykających o kształtach innych niż kuliste, element zamykający może w każdym przypadku być umieszczony w taki sposób, że ciśnienie gazu w pierwszej komorze będzie wywierało dodatkowy nacisk na element zamykający w kierunku gniazda, współpracując z nim w celu zwiększenia docisku. Elementy sprzęgające do urządzenia regulacyjnego ciśnienia według wynalazku mogą być o konstrukcji odwracalnej, ale zaleca się, żeby nie można było ich odłączać bez uszkodzenia tak, żeby nie można było nimi manipulować w sposób niepożądany.

Rozumie się samo przez się, że takie i podobne odmiany mieszczą się w zakresie wynalazku określonym w zastrzeżeniach patentowych.

Claims (18)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pojemnik z urządzeniem regulacyjnym ciśnienia do utrzymywania zasadniczo stałego, zadanego ciśnienia w pojemniku, który to pojemnik jest skonstruowany do dozowania płynu, zaś urządzenie regulacyjne ciśnienia zawiera pierwszą komorę do trzymania płynu pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne, oraz trzecią komorę, która jest utworzona przez przestrzeń wewnętrzną pojemnika, albo się z nią komunikuje, albo jest co najmniej częściowo umieszczona w przestrzeni wewnętrznej pojemnika, przy czym pomiędzy pierwszą komorą a trzecią komorą znajduje się otwór kanałowy mieszczący element zamykający do zamykania w trakcie normalnego używania otworu kanałowego, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, element regulacyjny, który jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany tak, żeby przemieszczał element zamykający co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpływem ciśnienia z pierwszej komory do trzeciej komory, oraz element dociskowy do dociskania elementu zamykającego do położenia zamkniętego, znamienny tym, że co najmniej element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) i/lub druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z pierwszą komorą (24, 124, 224, 324, 424, 524), a element dociskowy (42, 142, 242, 342, 442, 542) stanowi element do utrzymywania elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540) w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) i/lub druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) są co najmniej częściowo odłączone tak, że pierwsza komora (24, 124, 224, 324, 424, 524) może być napełniana, podczas gdy druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) i/lub element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) mogą być zmagazynowane i transportowane oddzielnie od pierwszej komory (24, 124, 224, 324, 424, 524).
2. 2. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że element zamykający (40, 140, 240, 340, 440, 540) jest umieszczony, co najmniej zasadniczo, na tej stronie otworu kanałowego (28, 128, 228, 328, 428, 528), która jest zwrócona ku pierwszej komorze (24, 124, 224, 324, 424, 524) i może zaPL 194 433 B1 mknąć otwór kanałowy (28, 128, 228, 328, 428, 528) opierając się o gniazdo (34, 134, 234, 334, 434, 534) wokół otworu kanałowego (28, 128, 228, 328, 428, 528), a urządzenie regulacyjne ciśnienia (8, 108, 208, 308, 408, 508) zawiera elementy ograniczające do ograniczania możliwej drogi ruchu elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540) tak, że kiedy element zamykający (40, 140, 240, 340, 440, 540) jest maksymalnie odsunięty od otworu kanałowego (28, 128, 228, 328, 428, 528), płyn może być wprowadzony do pierwszej komory (24, 124, 224, 324, 424, 524) wzdłuż elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540).
3. 3. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element regulacyjny (266, 366, 566) ma główny kierunek ruchu tworzący kąt z głównym kierunkiem ruchu elementu zamykającego (240, 340, 540), który to kąt wynosi, korzystnie, od 90 do 175 stopni, bardziej korzystnie od 90 do 135 stopni, a korzystnie wynosi około 90 stopni.
4. 4. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) i element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) są co najmniej w dużym stopniu połączone rozłącznie z pierwszą komorą (24, 124, 224, 324, 424, 524), a element zamykający (40, 140, 240, 340, 440, 540), w swoim położeniu zamkniętym, jest usytuowany poniżej zewnętrznej powierzchni urządzenia regulacyjnego ciśnienia pierwszej komory (24, 124, 224, 324, 424, 524), w której jest umieszczony otwór kanałowy (28, 128, 228, 328, 428, 528).
5. 5. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element zamykający (440) jest skonstruowany jako część zaworu (494) wykonanego tak, żeby mógł być przemieszczany od położenia zamkniętego do położenia otwartego przez co najmniej element regulacyjny.
6. 6. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element regulacyjny (266, 366, 566) zawiera element ukształtowany w postaci pręta mający co najmniej część, która wystaje na zewnątrz w kierunku w przybliżeniu pod kątem prostym do osi podłużnej odpowiedniego elementu prętowego, zaś podczas ruchu osiowego odpowiedniego elementu prętowego wystająca część może być doprowadzana do i wyprowadzana z zetknięcia z elementem zamykającym (240, 340, 540), zaś element zamykający (240, 340, 540) jest dociskany do położenia otwartego, kiedy wystająca część styka się z nim i jest przemieszczany do położenia zamkniętego, kiedy wystająca część nie styka się z nim.
7. 7. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) jest rozłączalnie połączony z elementem zamykającym (40, 140, 240, 340, 440, 540), zwłaszcza za pomocą połączenia zatrzaskowego.
8. 8. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w skład elementu regulacyjnego (66) wchodzi element membranowy (58), który dociska element zamykający (40) do położenia zamkniętego.
9. 9. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pierwsza komora (24, 124, 224, 324, 424, 524) jest umieszczona w pierwszej obudowie (18, 118, 218, 318, 418, 518), natomiast druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) jest umieszczona w drugiej obudowie (52, 152, 252, 352, 452, 552), a urządzenie regulacyjne ciśnienia (8, 108, 208, 308, 408, 508) zawiera elementy sprzęgające (48, 50, 148, 150, 221, 223, 448, 450, 544) do sprzęgania pierwszej obudowy z drugą obudową (52, 152, 252, 352, 452, 552), zwłaszcza elementy sprzęgające do formowania połączenia zatrzaskowego.
10. 10. Pojemnik według zastrz. 9, znamienny tym, że pierwsza obudowa (18, 118, 418) ma kształt skorupowy i ma otwór do napełniania, a w skład elementu sprzęgającego wchodzi część pośrednia (22, 122, 422), która może być zamocowana we wspomnianym otworze do napełniania i zawiera co najmniej element zamykający (40, 140) i otwór kanałowy (28, 128, 428), zaś w części pośredniej (22, 122, 422) znajduje się ponadto element sprzęgający (48, 148, 448) zdolny do współdziałania z elementem przeciwsprzęgającym (50, 150, 450) na drugiej obudowie (52, 152, 452).
11. 11. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że trzecia komora jest co najmniej zasadniczo umieszczona w elemencie w postaci balonu lub innego elementu rozprężnego tak, że gaz wytłaczany z pierwszej komory wpływa do tego elementu rozprężnego i jest trzymany oddzielnie od płynu znajdującego się w pojemniku i z niego dozowanego.
12. 12. Urządzenie regulacyjne ciśnienia zawierające pierwszą komorę do trzymania płynu pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne oraz trzecią komorę, przy czym pomiędzy pierwszą komorą a trzecią komorą znajduje się otwór kanałowy mieszczący element zamykający do zamykania, w trakcie normalnego używania, otworu kanałowego, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, element regulacyjny, który jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany tak, żeby przemieszczał element zamykający co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w trzeciej komorze jest niższe od ciśnienia regulacyjnego dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpły16

    PL 194 433 B1 wem ciśnienia z pierwszej komory do trzeciej komory, oraz element dociskowy do dociskania elementu zamykającego do położenia zamkniętego, znamienne tym, że co najmniej element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) i/lub druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z pierwszą komorą (24, 124, 224, 324, 424, 524), a element dociskowy (42, 142, 242, 342, 442, 542) stanowi element do utrzymywania elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540) w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) i/lub druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) są co najmniej częściowo odłączone tak, że pierwsza komora (24, 124, 224, 324, 424, 524) może być napełniana, podczas gdy druga komora (60, 160, 260, 360, 460, 560) i/lub element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) mogą być zmagazynowane i transportowane oddzielnie od pierwszej komory (24, 124, 224, 324, 424, 524).
13. 13. Urządzenie regulacyjne ciśnienia, które można łączyć lub wyposażać w pierwszą komorę na płyn pod ciśnieniem, drugą komorę, w której panuje ciśnienie regulacyjne oraz otwór kanałowy, w trakcie używania umieszczony pomiędzy pierwszą komorą a otoczeniem, przy czym w otworze kanałowym znajduje się element zamykający do zamykania otworu kanałowego w trakcie normalnego używania, kiedy ciśnienie w otoczeniu jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, przy czym element regulacyjny jest przemieszczany za pomocą zdolnej do przemieszczania lub odkształcalnej części ścianki drugiej komory i skonstruowany do przemieszczania elementu zamykającego co najmniej częściowo, kiedy ciśnienie w otoczeniu jest niższe od ciśnienia regulacyjnego, dla umożliwienia płynowi pod ciśnieniem wypłynięcia pod wpływem ciśnienia z pierwszej komory do otoczenia, znamienne tym, że urządzenie regulacyjne ciśnienia (8, 108, 408) zawiera część pośrednią (22, 122, 422), w której znajdują się co najmniej otwór kanałowy (28, 128, 428) i element zamykający (40, 140), którą to część pośrednią (22, 122, 422) można sprzęgać z pierwszą komorą (24, 124, 424), zaś co najmniej element regulacyjny (66, 166) i/lub druga komora (60, 160, 460) są co najmniej częściowo połączone rozłącznie z częścią pośrednią (22, 122, 422), oraz urządzenie regulacyjne ciśnienia (8, 108, 408) zawiera element dociskowy (42, 142, 442) stanowiący element utrzymujący element zamykający (40, 140) w położeniu zamkniętym, kiedy co najmniej element regulacyjny (66, 166) i/lub druga komora (60, 160, 460) są co najmniej częściowo odłączone.
14. 14. Sposób przygotowania pojemnika do dozowania płynu pod zasadniczo stałym ciśnieniem, w którym montuje się urządzenie regulacyjne ciśnienia, które następnie wkłada się do pojemnika, zaś pojemnik napełnia się płynem, który ma być dozowany, po czym zamyka się go, znamienny tym, urządzenie regulacyjne ciśnienia (8, 108, 208, 308, 408, 508) montuje się w taki sposób, że w skorupowej oprawce umieszcza się pierwszą część urządzenia regulacyjnego ciśnienia (8, 108, 208, 308, 408, 508), która to pierwsza część zawiera co najmniej element zamykający (40, 140, 240, 340, 440, 540), który jest dociskany w położeniu zamkniętym i może być otwierany przez nadmierne ciśnienie działające na niego od strony zewnętrznej, następnie wprowadza się płyn ciśnieniujący pod stosunkowo wysokim ciśnieniem do oprawki wzdłuż wspomnianego elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540), a po odłączeniu tego nadmiernego ciśnienia, element zamykający (40, 140, 240, 340, 440, 540) przemieszcza się do położenia zamkniętego, po czym na pierwszej części montuje się drugą część urządzenia regulacyjnego ciśnienia (8, 108, 208, 308, 408, 508), przy czym druga część zawiera element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) regulowany za pomocą ciśnienia regulacyjnego, który to element regulacyjny (66, 166, 266, 366, 466, 566) wymusza przemieszczenie elementu zamykającego (40, 140, 240, 340, 440, 540) do położenia otwartego po pokonaniu wspomnianego docisku, kiedy w środowisku pojemnika (1) panuje ciśnienie, które jest niższe od wspomnianego ciśnienia regulacyjnego.
15. 15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że pojemnik napełnia się napojem gazowanym, zwłaszcza piwem, dla dozowania tego napoju.
16. 16. Zastosowanie pojemnika określonego w zastrz. 1 do dozowania napoju gazowanego, zwłaszcza piwa, pod zasadniczo stałym ciśnieniem.
17. 17. Zastosowanie urządzenia regulacyjnego ciśnienia określonego w zastrz. 12 do dozowania napoju gazowanego, zwłaszcza piwa, pod zasadniczo stałym ciśnieniem.
18. 18. Zastosowanie urządzenia regulacyjnego ciśnienia określonego w zastrz. 13 do dozowania napoju gazowanego, zwłaszcza piwa, pod zasadniczo stałym ciśnieniem.