PL194614B1 - Zawór, w szczególności zawór termostatyczny do urządzeń grzewczych - Google Patents

Abstract

1. Zawór, w szczególnosci zawór termosta- tyczny do urzadzen grzewczych, posiadajacy obudowe, gniazdo zaworu, element zamykaja- cy, uruchamiany za pomoca popychacza wy- prowadzonego przez urzadzenie uszczelniajace na zewnatrz obudowy oraz mechanizm laczacy dla zamocowania nasadki uruchamiajacej pierwszego typu, posiadajacy pierwszy obszar mocowania i odpowiadajaca mu powierzchnie przylegania znajdujaca sie w pierwszej odleglo- sci od wolnego konca popychacza, znamienny tym, ze dla zamocowania nasadki uruchamia- jacej drugiego typu na zewnetrznej stronie obu- dowy (10) znajduje sie przesuwny wzgledem osi popychacza (18) element laczacy (22), po- siadajacy drugi obszar mocowania i odpowiada- jaca mu powierzchnie przylegania (20), który jest przestawny z pierwszej pozycji mocowania w druga. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawór, w szczególności zawór termostatyczny do urządzeń grzewczych, posiadający obudowę, gniazdo zaworu, element zamykający, uruchamiany za pomocą popychacza wyprowadzonego przez urządzenie uszczelniające na zewnątrz obudowy oraz mechanizm łączący dla zamocowania nasadki uruchamiającej pierwszego typu, posiadający pierwszy obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania znajdującą się w pierwszej odległości od wolnego końca popychacza.

Do zamocowania nasadki uruchamiającej na zaworze konieczne jest zastosowanie mechanizmu łączącego na obudowie zaworu, odpowiadającego danemu typowi nasadki uruchamiającej. Większość zaworów znajdujących się obecnie na rynku wyposażona jest w mechanizmy łączące takie jak pokazane na rysunku Pos. l i Pos. II. W mechanizmie łączącym 1 pierwszego typu przewidziano powierzchnię przylegania 2, do której dociśnięty zostaje cokół nasadki uruchamiającej tak, że siła radialna działająca na obszar mocowania 3 zostaje skierowana w kierunku osiowym.

Odległość A pomiędzy powierzchnią przylegania 2, a wolnym końcem popychacza zaworu 4, służącego do uruchomienia elementu zamykającego, wynosi około 30 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 32 36 372 C2.

W mechanizmie łączącym 5, drugiego typu powierzchnia przylegania 6 znajduje się na stronie czołowej obszaru mocowania 7 w formie gwintu. Przez nakręcenie nakrętki złącznej, wyposażonej w kołnierz wewnętrzny, cokół nasadki uruchamiającej zostaje dociśnięty do powierzchni przylegania 6. Obszar mocowania 7 posiada gwint M30 x 1,5. Odległość B pomiędzy powierzchnią przylegania 6 a wolnym końcem popychacza zaworu 4 wynosi około 10 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 43 44 773 A1.

Pozostałe mechanizmy łączące różnią się od mechanizmu łączącego 5 tym, że odległość B jest trochę większa i wynosi na przykład około 20 mm.

Z opisu patentowego DE 94 11 056 U1 wiadomo, że można dostosować ten sam zawór do połączenia dwóch lub więcej typów nasadek uruchamiających, wstawiając pomiędzy zawór, a nasadkę uruchamiającą dodatkową część - adapter. Stąd też podczas wykonywania różnego rodzaju napraw każdy mechanik zajmujący się instalacją grzewczą może sobie sprawnie poradzić dysponując zaledwie kilkoma dodatkowymi częściami zamiennymi, które musi zastosować. Może również łączyć ze sobą zawory oraz nasadki uruchamiające wykonywane przez różne firmy. Często jednak okazuje się, że brakuje adaptera lub części dodatkowych w momencie, gdy są potrzebne, ponieważ są już zużyte lub też po prostu się zgubiły.

Celem wynalazku jest wykonanie zaworu wyżej opisanego rodzaju, wyposażonego we wszystkie konieczne elementy tak, aby można go było połączyć zamiennie z jednym z co najmniej dwóch różnych typów nasadek uruchamiających.

Cel ten osiągnięto w konstrukcji zaworu według wynalazku, w którym dla zamocowania nasadki uruchamiającej drugiego typu na zewnętrznej stronie obudowy znajduje się przesuwny względem osi popychacza element łączący, posiadający drugi obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania, który jest przestawny z pierwszej pozycji mocowania w drugą.

Dzięki wprowadzeniu elementów przesuwnych osiowo udało się stworzyć przynajmniej dwie różne formy mechanizmu łączącego odpowiadające pierwszemu albo drugiemu typowi nasadki uruchamiającej.

Mechanizm łączący znajduje się po części na obudowie zaworu, a po części na przesuwnym elemencie łączącym.

Zaletą zaworu według wynalazku jest fakt, że pierwszy obszar mocowania posiada formę powierzchni stożkowej, a element łączący, z gwintem zewnętrznym o większej średnicy niż zewnętrzna średnica powierzchni stożkowej, jest przesuwny z pierwszej pozycji mocowania, w której powierzchnia stożkowa wraz przynależną jej powierzchnią przylegania jest odkryta, w drugą pozycję mocowania, w której powierzchnia stożkowa jest zakryta.

Przesunięcie elementu łączącego jest możliwe, ponieważ gwint zewnętrzny elementu łączącego ma większą średnicę niż gwint zewnętrzny powierzchni stożkowej.

Korzystne jest również, aby w zaworze według wynalazku powierzchnia czołowa elementu łączącego była w pierwszej pozycji mocowania powierzchnią przylegania, przynależną pierwszemu obszarowi mocowania, natomiast w drugiej pozycji była powierzchnią przylegania przynależną gwintowi zewnętrznemu.

PL 194 614 B1

Dzięki temu powierzchnia przylegania może zostać zastosowana w obydwu formach mechanizmu łączącego.

Kolejną zaletą zaworu według wynalazku jest fakt, że na przesuwnym elemencie łączącym znajduje się pierścień z gwintem zewnętrznym, a na stronie czołowej elementu łączącego przynależna gwintowi zewnętrznemu powierzchnię przylegania.

Zastosowanie pierścienia nadaje elementowi łączącemu wysoką stabilność.

W takim rozwiązaniu zaworu według wynalazku korzystne jest, aby na zewnętrznej stronie obudowy znajdowały się podłużne żebra, a wewnątrz pierścienia znajdowały się osiowe szczeliny, w które wchodzą podłużne żebra.

Podłużne żebra nadają właściwy osiowy kierunek przesuwu pierścienia i zabezpieczają jego przesuw w drugą pozycję mocowania.

W korzystnym rozwiązaniu zaworu według wynalazku na przesuwnym elemencie łączącym znajduje się element zabezpieczający blokujący położenie osiowe elementu łączącego w drugiej pozycji mocowania.

Dzięki temu pozycja elementu łączącego jest ustalona.

Przy takim rozwiązaniu zaworu według wynalazku korzystne jest aby element zabezpieczający posiadał sprężynujący kształtownik, który w drugiej pozycji mocowania blokuje się w rowku.

Dzięki zastosowaniu kształtownika niemożliwe jest przesunięcie elementu łączącego w niewłaściwą pozycję.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony bliżej w korzystnym przykładzie wykonania na rysunku, na którym Pos. l przedstawia schematycznie mechanizm łączący dla pierwszego typu nasadki uruchamiającej według stanu techniki; Pos. II przedstawia schematycznie mechanizm łączący dla drugiego typu nasadki uruchamiającej według stanu techniki; fig. 1 przedstawia przekrój podłużny przez zawór według wynalazku wraz z mechanizmem łączącym przedstawionym na rysunku Pos. l; a fig. 2 przedstawia przekrój podłużny przez zawór przedstawiony na rysunku fig. 1 wraz z mechanizmem łączącym przedstawionym na rysunku Pos. II.

Na rysunku fig. 1 i fig. 2 obudowa 10 zaworu przykręcona jest za pomocą gwintu zewnętrznego 11 do króćca 12 urządzenia grzewczego 13. Na obudowie 10 znajduje się gniazdo zaworu 14 współpracujące z elementem zamykającym 15. Element zamykający 15 jest połączony z elementem uruchamiającym zamocowanej nasadki uruchamiającej za pomocą trzpienia 16 oraz popychacza 18 wyprowadzonego przez urządzenie uszczelniające 17.

Pierwszym obszarem mocowania jest umieszczona na zewnątrz obudowy powierzchnia stożkowa 19, której przyporządkowana jest powierzchnia przylegania 20. W ten sposób powstaje pierwszy mechanizm łączący 21 posiadający formę, pozwalającą na zamocowanie nasadki uruchamiającej pierwszego typu. Odległość A pomiędzy powierzchnią przylegania 20, a wolnym końcem popychacza 18 wynosi około 30 mm.

Element łączący 22 posiada pierścień 23, na którego zewnętrznej stronie znajduje się gwint zewnętrzny 24, natomiast na jego powierzchni czołowej znajduje się powierzchnia przylegania 20. Pierścień 23 posiada po wewnętrznej stronie rowki osiowe, w które wchodzą podłużne żebra 25 obudowy. Pierścień 23 może więc zostać przesunięty równolegle do osi obudowy z pierwszej pozycji przedstawionej na rysunku fig. 1 w drugą pozycję przedstawioną na rysunku fig. 2. Elementy zabezpieczające 26 pierścienia 23 mają formę sprężynujących palców, połączonych z tylną stroną pierścienia 23. Posiadają one sprężynujący kształtownik 27, który po osiągnięciu drugiej pozycji przedstawionej na rysunku fig. 2 zatrzaskuje się w rowku 28 ustalając drugą, pozycję elementu łączącego 22.

W pozycji tej powstaje drugi mechanizm łączący 29 posiadający formę, pozwalającą na zamocowanie nasadki uruchamiającej drugiego typu. W tym przypadku powierzchnia przylegania 20 umożliwia oparcie dla cokołu nasadki uruchamiającej. Odległość B pomiędzy powierzchnią przylegania 20, a wolnym końcem popychacza zaworu 18 wynosi około 10 mm.

Podłużne żebra 25 elementu łączącego 22 zabezpieczają element łączący 22 przed obracaniem się. Zwykłe profilowania 30 na obudowie zaworu 10 zapobiegają obrotom nasadki uruchamiającej pierwszego typu, profilowania 31, w kształcie na przykład sześciokąta, znajdującego się po zewnętrznej stronie pierścienia 32 służą do ustawienia wartości kv i zapobiegają obrotom nasadki uruchamiającej drugiego typu.

Claims (7)

1. Zawór, w szczególności do urządzeń grzewczych, posiadającyobudowę, gniazdo zaworu, element zamykający, uruchamiany za pomocą popychacza wyprowadzonego przez urządzenie uszczelniające na zewnątrz obudowy oraz mechanizm łączący dla zamocowania nasadki uruchamiającej pierwszego typu, posiadający pierwszy obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania znajdującą się w pierwszej odległości od wolnego końca popychacza, znamienny tym, że dla zamocowania nasadki uruchamiającej drugiego typu na zewnętrznej stronie obudowy (10) znajduje się przesuwny względem osi popychacza (18) element łączący (22), posiadający drugi obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania (20), który jest przestawny z pierwszej pozycji mocowania w drugą.

2. Zawór według zas-trz. 1, tym, że pierwszy obszar mocowania posiada formę powierzchni stożkowej (19), a element łączący (22), z gwintem zewnętrznym (24) o większej średnicy niż zewnętrzna średnica powierzchni stożkowej (19), jest przesuwny z pierwszej pozycji mocowania, w której powierzchnia stożkowa (19) wraz przynależną jej powierzchnią przylegania jest odkryta, w drugą pozycję mocowania, w której powierzchnia stożkowa (19) jest zakryta.

3. Zawór według 1 albo 2, tym, że powie rzchniaczotowa elf^rm^rrtu łączącego (22) jest w pierwszej pozycji mocowania powierzchnią przylegania (20), przynależną pierwszemu obszarowi mocowania, natomiast w drugiej pozycji jest powierzchnią przylegania przynależną gwintowi zewnętrznemu (24).

4. Zawór wedługzasSrz. 1 albo 2, albo 3, że na przesuwnym θ!θίηθηοϊθ łączącym (22) znajduje się pierścień z gwintem zewnętrznym (24), a na stronie czołowej elementu łączącego (22) przynależna gwintowi zewnętrznemu (24) powierzchnia przylegania (20).

5. Zawór według zastrz. 4, znamienny tym. że na zewnętrznej ssronie obudowy (10) znajdują się podłużne żebra (25) a wewnątrz pierścienia (23) znajdują się osiowe szczeliny, w które wchodzą podłużne żebra (25).

6. Zawór według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że na przesuwnym elemencie łączącym (22) znajduje się element zabezpieczający (26) blokujący położenie osiowe elementu łączącego (22) w drugiej pozycji mocowania.

7. Zawór według zas-trz. 6, zn^i^i^i^i^^ tym. że element zabezpieczający (26) posiada sprężynujący kształtownik (27), który w drugiej pozycji mocowania blokuje się w rowku (28).