PL194666B1 - Sposób eksploatacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego i telekomunikacyjne urządzenie końcowe - Google Patents

Abstract

5. Telekomunikacyjne urzadzenie koncowe, zwlaszcza urzadzenie radiokomunikacyjne, zawierajace interfejs do bezprzewodowej wy- miany danych z modulem radiokomunikacyj- nym, dolaczony do zespolu nadawczego wspólpracujacego z zespolem radiokomunika- cyjnym, dolaczonym do anteny nadawczo- odbiorczej, znamienne tym, ze zawiera urza- dzenie kontrolne (15) dolaczone do przelaczni- ka (20) dla sterowania tym przelacznikiem, który przy mozliwej bezprzewodowej wymianie danych z modulem radiokomunikacyjnym (5) tworzy polaczenie zespolu nadawczego (25) z interfejsem (10), a podczas przerwy w bez- przewodowej wymianie danych tworzy pola- czenie modulu radiokomunikacyjnego (5) z zespolem nadawczym (25) wraz z zespolem radiokomunikacyjnym (30). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób eksploatacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego i telekomunikacyjne urządzenie końcowe.

Znany jest z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 197 05 447 sposób eksploatacji urządzenia radiokomunikacyjnego o różnych stopniach mocy, które można stosować elastycznie. Prostsze urządzenia radiokomunikacyjne o mniejszym stopniu mocy są wyposażane do eksploatacji o większym stopniu mocy za pomocą przyłączanego układu wzmacniającego wielkiej częstotliwości. Zasięg urządzenia radiokomunikacyjnego o pierwszym, wstępnie zadanym stopniu mocy jest zwiększany prostymi środkami, przez dołączenie układu wzmacniającego wielkiej częstotliwości.

Znane jest z niemieckiego opisu patentowego DE 35 28 886 ruchome urządzenie radiowe, które w pierwszym trybie pracy, w którym znajduje się po włączeniu, nawiązuje połączenie bezpośrednio ze stacją bazowa w sieci radiowej. Jeżeli moc nadawcza ruchomego urządzenia radiowego nie wystarcza do tego, włącza się drugi tryb pracy, w którym urządzenie radiowe podejmuje łączność ze stacją pośrednią, związaną z pojazdem, która ustanawia wtedy połączenie ze stacją bazową w sieci radiowej.

Znany jest z opisu WO 92/10046 telefon z interfejsem na podczerwień, stosowany w pojazdach mechanicznych.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że podczas przerwy w transmisji bezprzewodowej pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym i modułem radiokomunikacyjnym wysyła się w sieci radiowej, z telekomunikacyjnego urządzenia końcowego sygnały o następnej, drugiej zadanej mocy, przy czym stosuje się drugą zadaną moc większą od pierwszej mocy nadawczej.

Korzystnie w przypadku, gdy nie można nawiązać połączenia bezprzewodowego z modułem radiokomunikacyjnym (5), z telekomunikacyjnego urządzenia końcowego wysyła się sygnały o następnej zadanej mocy.

Korzystnie pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym i modułem radiokomunikacyjnym przesyła się sygnały optyczne.

Korzystnie pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym i modułem radiokomunikacyjnym przesyła się sygnały radiowe o ograniczonym zasięgu.

Telekomunikacyjne urządzenie końcowe według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera urządzenie kontrolne dołączone do przełącznika dla sterowania tym przełącznikiem, który przy możliwej bezprzewodowej wymianie danych z modułem radiokomunikacyjnym tworzy połączenie zespołu nadawczego z interfejsem, a podczas przerwy w bezprzewodowej wymianie danych tworzy połączenie modułu radiokomunikacyjnego z zespołem nadawczym wraz z zespołem radiokomunikacyjnym.

Korzystnie, gdy nie jest możliwa bezprzewodowa wymiana danych z modułem radiokomunikacyjnym, przełącznik tworzy połączenie zespołu nadawczego z zespołem radiokomunikacyjnym dla wysyłania sygnałów o wstępnie zadanej mocy.

Korzystnie interfejs jest interfejsem optycznym.

Korzystnie interfejs jest interfejsem radiokomunikacyjnym do transmisji radiowych o ograniczonym zasięgu.

Zaletą wynalazku jest to, że unika się zakłócającego połączenia przewodowego pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym i modułem radiowym. Przy umieszczeniu modułu radiokomunikacyjnego w pojeździe mechanicznym i zastosowaniu telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w pojeździe, uwaga kierowcy nie jest rozpraszana wskutek ewentualnego zaplątania się przewodów, przez co zwiększa się bezpieczeństwo jazdy. Dostęp do telekomunikacyjnego urządzenia końcowego ma również bez trudności pasażer i nie trzeba uwzględniać długości przewodów.

Zaletą wynalazku jest także to, że jako telekomunikacyjne urządzenie końcowe można zastosować także urządzenie, które w ogóle nie posiada przyrządu radiokomunikacyjnego albo posiada przyrząd radiokomunikacyjny o względnie małej mocy nadawczej, a moc transmisji wymagana do połączenia radiokomunikacyjnego jest realizowana przez moduł radiokomunikacyjny. W ten sposób upraszcza się telekomunikacyjne urządzenie końcowe, przy czym również większa liczba telekomunikacyjnych urządzeń końcowych może być eksploatowana poprzez pojedynczy moduł radiokomunikacyjny, a funkcje do uzyskiwania wymaganej mocy transmisji są stosowane tylko jeden raz w module radiokomunikacyjnym.

Jeżeli stosuje się względnie dużą moc do transmisji sygnałów radiowych z modułu radiokomunikacyjnego, uzyskuje się duże bezpieczeństwo transmisji sygnałów radiowych, duży zasięg sygnałów

PL 194 666 B1 radiowych, wysoką jakość rozmowy przy transmisji danych głosowych za pośrednictwem sygnałów radiowych, większe bezpieczeństwo transmisji dla modułów radiokomunikacyjnych, rozmieszczonych w granicznych zakresach komórek radiokomunikacyjnych, określonych przez stacje bazowe, a przy zastosowaniu w pojeździe również większe bezpieczeństwo połączenia przy szybkiej jeździe. Za pośrednictwem sygnałów radiowych przeprowadza się także nieprzerywane transmisje danych albo transmisje faksowe w systemie komputerowym albo urządzeniu faksowym podłączonym do modułu radiokomunikacyjnego lub telekomunikacyjnego urządzenia końcowego.

Następna zaleta polega na tym, że poprzez moduł radiokomunikacyjny różnych telekomunikacyjnych urządzeń końcowych nawiązuje się i realizuje się połączenia radiokomunikacyjne, ponieważ moduł radiokomunikacyjny jest niezależny od używanych telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, więc jest możliwy do eksploatacji przez zmieniających się użytkowników. Dzięki tej niezależności można z kolei eksploatować telekomunikacyjne urządzenie końcowe poprzez dowolne moduły radiokomunikacyjne.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy modułu radiokomunikacyjnego i urządzenia radiokomunikacyjnego oraz fig. 2 - sieć działań dla sposobu według wynalazku.

Figura 1 przedstawia moduł radiokomunikacyjny 5, na przykład moduł radiokomunikacyjny standardu ogólnoświatowego systemu łączności ruchomej GSM. Moduł radiokomunikacyjny 5 zawiera radiokomunikacyjny zespół nadawczy 35, do którego jest dołączony pierwszy interfejs 40. Do radiokomunikacyjnego zespołu nadawczego 35 jest dołączona pierwsza antena nadawczo-odbiorcza 45. Radiokomunikacyjny zespół nadawczy 35 zawiera także zespół odbiorczy, który jest nieistotny dla opisu tego przykładu wykonania. Pierwszy interfejs 40 jest interfejsem do bezprzewodowej wymiany danych i jest wykonany na przykład jako interfejs optyczny albo interfejs radiokomunikacyjny do transmisji radiowych o ograniczonym zasięgu. Interfejs optyczny jest na przykład wykonany jako interfejs na podczerwień według standardu asocjacji danych w paśmie promieniowania podczerwonego IrDA. Interfejs radiokomunikacyjny do transmisji radiowych o ograniczonym zasięgu jest wykonany na przykład jako interfejs radiokomunikacyjny według europejskiego standardu komunikacyjnego w telekomunikacji bezprzewodowej DECT. Jeżeli pierwszy interfejs 40 jest wykonany jako interfejs radiokomunikacyjny, to do pierwszego interfejsu 40 jest dołączona trzecia antena nadawczoodbiorcza 55, która na fig. 1 jest oznaczona linią przerywaną. Poprzez antenę nadawczo-odbiorcza 45 są wysyłane sygnały radiowe z radiokomunikacyjnego zespołu nadawczego 35 o pierwszej wstępnie zadanej mocy, na przykład 8W.

Moduł radiokomunikacyjny 5 jest połączony na przykład z radiem samochodowym albo jest z nim zintegrowany. Jako pierwszą antenę nadawczo-odbiorczą 45 stosuje się wtedy antenę pojazdu.

Figura 1 przedstawia także telekomunikacyjne urządzenie końcowe 1 wykonane jako urządzenie radiokomunikacyjne, na przykład jako telefon ruchomy standardu GSM, który zawiera zespół nadawczy 25 łączony poprzez pierwszy przełącznik 20 z drugim interfejsem 10. Urządzenie radiokomunikacyjne 1 jest wykonywane również jako ruchome urządzenie radiokomunikacyjne, ręczne urządzenie radiokomunikacyjne, operacyjne urządzenie radiokomunikacyjne itp. Poprzez przełącznik 20 zespół nadawczy 25 jest poza tym łączony z zespołem radiokomunikacyjnym 30, do którego jest dołączona druga antena nadawczo-odbiorcza 50. Urządzenie radiokomunikacyjne 1 zawiera ponadto urządzenie kontrolne 15, do którego jest dołączony zespół nadawczy 25, zespół radiokomunikacyjny 30 i drugi interfejs 10 oraz które steruje przełącznikiem 20. Drugi interfejs 10 jest wykonany na przykład jako interfejs optyczny, taki jak interfejs na podczerwień standardu IrDA. Drugi interfejs 10 można również wykonać jako interfejs radiokomunikacyjny do transmisji radiowych o ograniczonym zasięgu, na przykład standardu DECT. Jeżeli drugi interfejs 10 jest wykonany jako interfejs radiokomunikacyjny, to do drugiego interfejsu 10 jest dołączona czwarta antena nadawczo-odbiorcza 60, oznaczona na fig. 1 linią przerywaną.

Dla współpracy urządzenia radiokomunikacyjnego 1 z modułem radiokomunikacyjnym 5 wymaga się, aby pierwszy interfejs 40 i drugi interfejs 10 umożliwiały bezprzewodową wymianę danych tego samego typu, co oznacza, że obydwa interfejsy są wykonane albo jako interfejsy optyczne albo interfejsy radiokomunikacyjne.

Figura 2 przedstawia sieć działań dla sposobu według wynalazku. W kroku 100 programu urządzenie kontrolne 15 sprawdza, czy wystąpiło żądanie połączenia. Jeżeli tak, przechodzi się do kroku 105 programu, w innym przypadku przechodzi się z powrotem do kroku 100 programu. Żądanie połączenia jest przedstawiane przez użytkownika urządzenia radiokomunikacyjnego 1 przez wprowadzenie

PL 194 666 B1 numeru telefonicznego do zespołu wprowadzania danych, nieprzedstawionego na fig. 1 i dołączonego również do urządzenia kontrolnego 15. Urządzenie kontrolne 15 powoduje, że przełącznik 20 ustanawia połączenie zespołu nadawczego 25 z drugim interfejsem 10, aby przekazać bezprzewodowo informacje o wybranym numerze do modułu radiokomunikacyjnego 5 i następnie powoduje, że zespół nadawczy 25 przesyła informacje o wybranym numerze. Zespół nadawczy 25 jest dodatkowo połączony z zespołem odbiorczym. Zależnie od położenia przełącznika 20 w zespole nadawczym 25 poszerzonym o zespół odbiorczy poprzez drugi interfejs 10 albo zespół nadawczy 30, nadchodzi żądanie połączenia od kolejnego abonenta sieci radiokomunikacyjnej. Zespół radiokomunikacyjny 5 i urządzenie radiokomunikacyjne 1 znajdują się przy tym w nie pokazanej na fig. 1 komórce sieci radiokomunikacyjnej, określonej przez stację bazową, która jest wykonana zgodnie ze standardem GSM. Dane radiowe, sygnalizujące żądanie połączenia kolejnego abonenta, są odbierane zarówno przez pierwszą antenę nadawczo-odbiorczą 45, jak i przez drugą antenę nadawczo-odbiorczą 50. Dane odbierane przez zespół radiokomunikacyjny 30 i sygnalizujące żądanie połączenia są wykrywane przez urządzenie kontrolne 15. Dane odbierane przez radiokomunikacyjny zespół nadawczy 35 modułu radiokomunikacyjnego 5 i sygnalizujące żądanie połączenia są przekazywane bezprzewodowo poprzez pierwszy interfejs 40 do drugiego interfejsu 10 i również wykrywane przez urządzenie kontrolne 15.

W kroku 105 programu urządzenie kontrolne 15 sprawdza, czy jest możliwe połączenie bezprzewodowe pomiędzy pierwszym interfejsem 40 i drugim interfejsem 10. Jeżeli tak, przechodzi się do kroku 110 programu, a w innym przypadku przechodzi się do kroku 125 programu. Jeżeli dane sygnalizujące żądanie połączenia zostały odebrane przez drugi interfejs 10, można pominąć sprawdzenie połączenia bezprzewodowego pomiędzy dwoma interfejsami 10, 40. Jeżeli żądanie połączenia pochodzi od użytkownika urządzenia radiokomunikacyjnego 1, urządzenie kontrolne 15 sprawdza, czy w zakresie ustalonego czasu w drugim interfejsie 10 został odebrany sygnał potwierdzający z modułu radiokomunikacyjnego 5, jako odpowiedź na informacje o wyborze numeru, wysyłane przez drugi interfejs 10. Jeżeli tak, możliwe jest połączenie bezprzewodowe pomiędzy obydwoma interfejsami 10, 40. Jeżeli dane sygnalizujące żądanie połączenia zostały odebrane przez zespół radiokomunikacyjny 30, urządzenie kontrolne 15 powoduje, że przełącznik 20 ustanawia połączenie drugiego interfejsu 10 z zespołem nadawczym 25, o ile to połączenie jeszcze nie istnieje, i następnie powoduje, że zespół nadawczy 25 wysyła sygnał wzywający drugim interfejsem 10 do modułu radiokomunikacyjnego 5. Następnie urządzenie kontrolne 15 sprawdza odbiór sygnału potwierdzającego jako odpowiedzi na sygnał wzywający w zakresie ustalonego czasu. W kroku 110 programu urządzenie kontrolne 15 powoduje, że przełącznik 20 ustanawia połączenie drugiego interfejsu 10 z zespołem nadawczym 25, o ile to połączenie jeszcze nie istnieje. Następnie z zespołu nadawczego 25 są przekazywane dane do drugiego interfejsu 10 w celu wysłania do modułu radiokomunikacyjnego 5 na przykład danych rozmowy, w razie potrzeby po dopasowaniu sygnału. Radiokomunikacyjny zespół nadawczy 35 wyznacza z sygnałów danych urządzenia radiokomunikacyjnego 1, odebranych przez pierwszy interfejs 40, sygnały radiowe i wysyła je z pierwszą zadaną mocą transmisji z pierwszej anteny nadawczo-odbiorczej 45 do uczestnika połączenia poprzez sieć radiokomunikacyjną. Dane są odbierane przez uczestnika połączenia zarówno pierwszą anteną nadawczo-odbiorczą 45 modułu radiokomunikacyjnego 5, jak również drugą anteną nadawczo-odbiorczą 50 urządzenia radiokomunikacyjnego 1. Sygnały wyznaczone z sygnałów uczestnika połączenia, odebranych przez moduł radiokomunikacyjny 5, są przekazywane bezprzewodowo z pierwszego interfejsu 40 do drugiego interfejsu 10 i są prowadzone dalej do zespołu nadawczego 25 poszerzonego o zespół odbiorczy, w razie potrzeby po dopasowaniu sygnału. Dodatkowo albo alternatywnie względem zespołu odbiorczego, zintegrowanego z zespołem nadawczym 25, do zespołu radiokomunikacyjnego 30 podłącza się oddzielny zespół odbiorczy, do którego, niezależnie od położenia przełącznika 20, są prowadzone dalej sygnały uczestnika połączenia, odebrane drugą anteną nadawczo-odbiorczą 50 tak, że przy odbiorze sygnałów radiowych przez drugą antenę nadawczo-odbiorczą 50 przełącznik 20 nie musi być przełączany w celu połączenia zespołu radiokomunikacyjnego 30 z zespołem nadawczym 25 poszerzonym o zespół odbiorczy.

W kroku 115 programu urządzenie kontrolne 15 sprawdza, czy połączenie jest zakończone.

Jeżeli tak, opuszcza się część programową, w innym przypadku przechodzi się do kroku 120 programu. Połączenie zostaje zakończone przez użytkownika urządzenia radiokomunikacyjnego 1, na przykład przez wciśnięcie przycisku słuchawki zespołu wprowadzania informacji, co jest wykrywane przez urządzenie kontrolne 15. Zespół wprowadzania danych jest więc połączony z urządzeniem

PL 194 666 B1 kontrolnym 15. Połączenie zostaje zakończone również przez uczestnika połączenia, poprzez wysłanie sygnału końca połączenia, który jest odbierany zarówno przez pierwszą antenę nadawczoodbiorczą 45, jak również przez drugą antenę nadawczo-odbiorczą 50. Jeżeli sygnał końca połączenia jest odbierany przez pierwszą antenę nadawczo-odbiorczą 45 modułu radiokomunikacyjnego 5 w pierwszym interfejsie 40, z sygnału końca połączenia wyznacza się sygnał danych i przekazuje się go bezprzewodowo do drugiego interfejsu 10. Ten sygnał danych jest wykrywany przez urządzenie kontrolne 15, które wykrywa również sygnał końca połączenia odbierany przez zespół radiokomunikacyjny 30.

W kroku 120 programu urządzenie kontrolne 15 sprawdza, czy bezprzewodowa wymiana danych pomiędzy pierwszym interfejsem 40 i drugim interfejsem 10 została przerwana. Jeżeli tak, przechodzi się do kroku 125 programu, w innym przypadku przechodzi się z powrotem do kroku 110 programu. Dla tej kontroli bezprzewodowej wymiany danych pomiędzy obydwoma interfejsami 10, 40 urządzenie kontrolne 15 może nakazać zespołowi nadawczemu 25, aby wysłał sygnał zapytania poprzez drugi interfejs 10 do modułu radiokomunikacyjnego 5. Przedtem urządzenie kontrolne 15 powoduje, że przełącznik 20 ustanawia połączenie zespołu nadawczego 25 z drugim interfejsem 10, o ile to połączenie jeszcze nie istnieje. Jeżeli drugi interfejs 10 w zakresie drugiego ustalonego czasu po wysłaniu sygnału zapytania nie odbierze sygnału potwierdzenia z modułu radiokomunikacyjnego 5 jako odpowiedzi na sygnał zapytania, urządzenie kontrolne 15 ustala, że bezprzewodowa wymiana danych została przerwana.

W kroku 125 programu urządzenie kontrolne 15 nakazuje przełącznikowi 20 połączenie zespołu radiokomunikacyjnego 30 z zespołem nadawczym 25. Wysyłanie sygnałów radiowych do uczestnika połączenia następuje wtedy z drugiej anteny nadawczo-odbiorczej 50 urządzenia radiokomunikacyjnego 1 z drugą zadaną mocą, na przykład 2W w sieci radiokomunikacyjnej GSM. Pomiędzy dwoma interfejsami 10, 40 nie następuje wtedy żadna wymiana danych. Odbiór sygnałów uczestnika połączenia w urządzeniu radiokomunikacyjnym 1 w tym kroku programu jest możliwy tylko bezpośrednio poprzez drugą antenę nadawczo-odbiorczą 50 i zespół radiokomunikacyjny, natomiast nie poprzez drugi interfejs 10, ponieważ przełącznik 20 łączy zespół radiokomunikacyjny 30 z zespołem nadawczym 25, a pomiędzy dwoma interfejsami 10, 40 tak czy inaczej po prostu nie jest możliwa żadna bezprzewodowa wymiana danych. Z kroku 125 programu po upływie trzeciego ustalonego czasu przechodzi się do kroku 120 programu, aby umożliwić ponowną kontrolę bezprzewodowej wymiany danych poprzez interfejsy 10, 40.

Można także nie stosować zespołu radiokomunikacyjnego 30 z drugą anteną nadawczoodbiorczą 50 w urządzeniu radiokomunikacyjnym 1 i połączyć zespół nadawczy 25 na stałe z drugim interfejsem 10. W tym przypadku jest również wymagane urządzenie kontrolne 15. Dwukierunkowe połączenie pomiędzy urządzeniem radiokomunikacyjnym 1 i uczestnikiem połączenia z sieci radiokomunikacyjnej jest wtedy możliwe tylko poprzez moduł radiokomunikacyjny 5 albo poprzez obydwa interfejsy 10, 40, tak że przy przerwaniu bezprzewodowej wymiany danych pomiędzy tymi obydwoma interfejsami 10, 40 następuje również przerwanie połączenia pomiędzy urządzeniem radiokomunikacyjnym 1 i uczestnikiem połączenia. Jeżeli dopuszcza się taką wadę, można zastosować urządzenie radiokomunikacyjne 1 znacznie uproszczone pod względem konstrukcji i funkcjonalności, które jest wykonywane ze szczególną oszczędnością materiału, więc również wymagane wymiary przestrzenne urządzenia radiokomunikacyjnego 1 są mniejsze.

Moduł radiokomunikacyjny 5 obsługuje w każdym razie wszystkie funkcje telefonu ruchomego i ma zdolność podłączenia i/lub integrowania licznych innych urządzeń. Do modułu radiokomunikacyjnego podłącza się dodatkowo urządzenie faksowe i/lub komputer osobisty poprzez interfejsy, przewodami albo bezprzewodowo.

Telekomunikacyjne urządzenie końcowe według wynalazku jest również wykonywane jako urządzenie faksowe, jako komputer osobisty itp. i dla realizacji sposobu według wynalazku ma w zasadzie taką samą konstrukcję, jak urządzenie radiokomunikacyjne z fig. 1. Nie jest więc wymagane przewodowe łączenie takich urządzeń końcowych z modułem radiokomunikacyjnym. Przy połączeniu albo zintegrowaniu modułu radiokomunikacyjnego 5 z radiem samochodowym, moduł radiokomunikacyjny 5 wykorzystuje również funkcje i urządzenia radia samochodowego, jak na przykład głośniki itd. Moduł radiokomunikacyjny 5 współpracuje z radiem samochodowym także w sposób, który umożliwia jednoczesne zastosowania radiowe i telekomunikacyjne. Na przykład, następuje automatyczne wyciszenie radia samochodowego, gdy właśnie jest nawiązywane połączenie telekomunikacyjne.

PL 194 666 B1

Za pomocą swobodnego mikrofonu przy radiu samochodowym i głośników radia samochodowego do zastosowań telekomunikacyjnych, realizuje się funkcję mikrofonu i słuchawek.

Poprzez pierwszy interfejs 40, przy odpowiedniej organizacji bezprzewodowej wymiany danych, na przykład za pośrednictwem metody szczelin czasowych, eksploatuje się jednocześnie większą liczbę urządzeń końcowych według wynalazku, przy czym są to urządzenia końcowe tego samego lub innego typu, które jednak mają konstrukcję w zasadzie zgodną z urządzeniem radiokomunikacyjnym 1 na fig. 1. Można na przykład jednocześnie eksploatować większą liczbę telefonów ruchomych poprzez pierwszy interfejs 40, a także jednocześnie eksploatować telefony ruchome, urządzenia faksowe, komputer osobisty itp. poprzez pierwszy interfejs 40.

Telekomunikacyjne urządzenie końcowe według wynalazku jest eksploatowane z dowolną liczba modułów radiokomunikacyjnych według wynalazku. Jeżeli moduły radiokomunikacyjne zostaną umieszczone w różnych pojazdach, użytkownik jest zawsze osiągalny poprzez jeden numer telefoniczny, mianowicie numer telefoniczny jego telekomunikacyjnego urządzenia końcowego. Ponieważ moduł radiokomunikacyjny jest niezależny od typu urządzenia końcowego i od numeru telefonicznego telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, może być eksploatowany przez zmieniających się użytkowników z różnymi urządzeniami końcowymi i typami urządzeń końcowych.

Jeżeli pierwszy interfejs 40 i drugi interfejs 10 są wykonane jako interfejsy radiokomunikacyjne, pomiędzy obydwoma interfejsami 10, 40 są przesyłane tylko sygnały radiowe o ograniczonym zasięgu, czyli jest to lokalna transmisja radiowa o zasięgu ograniczonym w porównaniu z siecią radiokomunikacyjną standardu GSM. Duża moc transmisji nie jest przy tym potrzebna, więc nie występuje obciążenie transmisyjne u użytkownika. Dla tej bezprzewodowej radiowej transmisji danych pomiędzy obydwoma interfejsami 10, 40 stosuje na przykład standard DECT.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób eksploatacjj telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, w którym przy żądaniupołączenia sprawdza się za pomocą telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, czy można nawiązać połączenie bezprzewodowe z modułem radiokomunikacyjnym i w przypadku, gdy można nawiązać połączenie bezprzewodowe z modułem radiokomunikacyjnym, pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym i modułem radiokomunikacyjnym przesyła się bezprzewodowo sygnały o pierwszej mocy nadawczej i z modułu radiokomunikacyjnego wysyła się w sieci radiowej sygnały o wstępnie zadanej mocy, które wyznacza się z odbieranych sygnałów telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, znamienny tym, że podczas przerwy w transmisji bezprzewodowej pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym (1) i modułem radiokomunikacyjny (5) wysyła się w sieci radiowej, z telekomunikacyjnego urządzenia końcowego (1) sygnały o następnej, drugiej zadanej mocy, przy czym stosuje się drugą zadaną moc większą od pierwszej mocy nadawczej.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, tym, że w przypadku, gdy nie można nawiązać połączenia bezprzewodowego z modułem radiokomunikacyjnym (5), z telekomunikacyjnego urządzenia końcowego (1) wysyła się sygnały o następnej zadanej mocy.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym (1) i modułem radiokomunikacyjnym (5) przesyła się sygnały optyczne.
4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pomiędzy telekomunikacyjnym urządzeniem końcowym (1) i modułem radiokomunikacyjnym (5) przesyła się sygnały radiowe o ograniczonym zasięgu.
5. 5. Telekomunikacyjne urządzenie końcowe. urządzenie radiokomunikacyjne, zawierające interfejs do bezprzewodowej wymiany danych z modułem radiokomunikacyjnym, dołączony do zespołu nadawczego współpracującego z zespołem radiokomunikacyjnym, dołączonym do anteny nadawczo-odbiorczej, znamienne tym, że zawiera urządzenie kontrolne (15) dołączone do przełącznika (20) dla sterowania tym przełącznikiem, który przy możliwej bezprzewodowej wymianie danych z modułem radiokomunikacyjnym (5) tworzy połączenie zespołu nadawczego (25) z interfejsem (10), a podczas przerwy w bezprzewodowej wymianie danych tworzy połączenie modułu radiokomunikacyjnego (5) z zespołem nadawczym (25) wraz z zespołem radiokomunikacyjnym (30).
6. 6. Telekomunikaccjne ur^^s^c^^^nit^ według zass^. 5, znamiennn tym, że gdy niej ess możllwa bezprzewodowa wymiana danych z modułem radiokomunikacyjnym (5), przełącznik (20) tworzy połączenie

   PL 194 666 B1 zespołu nadawczego (25) z zespołem radiokomunikacyjnym (30) dla wysyłania sygnałów o wstępnie zadanej mocy.
7. 7. Telekkmuuikkcyjneu rząddznieweełuu gzstrz. 5a Ibo6 , znamiennetym. żeinterfejs ( 10)jest interfejsem optycznym.
8. 8. Telekkmuuikkcyjnek rząddąkiewekłuu gąs(rz. 5a Ibo6, znnmliennntyni, żelntekejs s WOjeet interfejsem radiokomunikacyjnym do transmisji radiowych o ograniczonym zasięgu.