PL194757B1

PL194757B1 - Złącze osadcze narzędzia, zwłaszcza skrawającego

Info

Publication number: PL194757B1
Application number: PL356967A
Authority: PL
Inventors: Gil Hecht
Original assignee: Iscar Ltd
Priority date: 2000-05-09
Filing date: 2001-03-22
Publication date: 2007-07-31
Also published as: ES2254384T3; US6485220B2; DE60116746T2; JP4117131B2; CN1176772C; HU225124B1; IL136032A; BR0110426B1; CA2405760C; KR100589072B1; AU4450001A; RU2271899C2; NO20025304D0; US20010041089A1; DK1280624T3; BR0110426A; CZ20023707A3; CN1427752A; NZ521845A; DE60116746D1

Abstract

1. Zlacze osadcze narzedzia, zwlaszcza skrawajacego, zlozone z czesci obejmowanej i czesci obejmujacej, oraz majace podluzna os, znamienne tym, ze czlon obejmowa- ny (22), majacy podluzna os (B), sklada sie z: obejmowanej czesci korpusowej (26), oraz obejmowanej czesc zlacznej (28), wystajacej w kierun- ku do tylu z obejmowanej czesci korpusowej, przy czym obejmowana czesc zlaczna ma nienagwintowana czesc przednia (36), przylegajaca do obejmowanej czesci korpu- sowej, oraz nagwintowana czesc tylna (38), konczaca sie na koncu tylnym (39); przy czym nagwintowana czesc tylna obejmowanej czesci zlacz- nej ma gwint (46) konczacy sie w przedniej czesci konco- wej (41), która przylega do czesci przedniej obejmowanej czesci zlacznej, oraz w tylnej czesci koncowej (43), która przylega do konca tylnego czesci tylnej obejmowanej cze- sci zlacznej, przy czym gwint (46) ma miedzy przednia i tylna czescia koncowa (41, 43) sekcje przejsciowa (45) o jednorodnej glebokosci; przednia czesc koncowa (41) gwintu obejmowanej cze- sci zlacznej stanowi dno bruzdy gwintu o zmiennej glebo- kosci, zmniejszajacej sie stopniowo od glebokosci równej jednorodnej glebokosci gwintu do zerowej glebokosci; ….... PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze osadcze narzędzia z połączeniem gwintowym, które w szczególności ma zastosowanie do noży skrawających z wykorzystaniem różnych głowic na pojedynczym uchwycie.

Ze stanu techniki znane są różne złącza osadcze narzędzia z członem obejmowanym i członem obejmującym, w których wykorzystywane jest połączenie gwintowe. Człon obejmowany ma zwykle gwint zewnętrzny, który współpracuje z gwintem wewnętrznym członu obejmującego. Przykład takiego złącza osadczego z połączeniem gwintowym przedstawiony jest w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych A. P. nr US 5 114 286. W tym rozwiązaniu, łącznik obejmowany ma zewnętrzny gwint śrubowy, którego wymiary i kształt są dopasowane do współpracującego z nim wewnętrznego gwintu śrubowego łącznika obejmującego. Niedogodnością takiego połączenia (przedstawionego na fig. 1 i 5 opisu US 5 114 286) jest to, że człon obejmowany ma w najbardziej przednim wierzchołku swego gwintu zwężoną część, która osłabia jego przedni koniec. Część zwężona odnosi się do sekcji członu obejmowanego mającego średnicę równą średnicy dna bruzdy gwintu.

Inną niedogodnością takiego złącza osadczego narzędzia jest to, że zarówno najbardziej przednia, jak najbardziej tylna część wierzchołka gwintu są niekompletne, a więc mają na swych otwartych końcach zwężone dno bruzdy gwintu. Jest to opisane, na przykład, w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych A. P. nr US 1 407 335 (Reynolds). Zwężone części końcowe są zbyt słabe aby przenieść osiowe obciążenia między członem obejmowanym, a członem obejmującym.

Rozwiązanie tego problemu zostało zaproponowane w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych A. P. nr US 4 735 537 (Rath). Wewnętrzna część końcowa w nagwintowanej części członu obejmowanego ma pełny wymiar prawie do swego zakończenia. Umożliwia to wykonanie krótszej sekcji przejściowej.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego złącza osadcze narzędzia, którego człon obejmowany i człon obejmujący, mające współpracujące ze sobą gwinty, będą pozbawione tradycyjnego, niekompletnego wyjścia gwintu w przekroju poprzecznym, a więc umożliwią wykonanie krótszego i mocniejszego złącza.

Istotą wynalazku jest złącze osadcze narzędzia, złożone z części obejmowanej i części obejmującej, oraz mające podłużną oś, które charakteryzuje się tym, że człon obejmowany, mający podłużną oś, składa się z obejmowanej części korpusowej, oraz z obejmowanej część złącznej, wystającej w kierunku do tyłu z obejmowanej części korpusowej, przy czym obejmowana część złączna ma nienagwintowaną część przednią, przylegającą do obejmowanej części korpusowej, oraz nagwintowaną część tylną, kończącą się na końcu tylnym. Nagwintowana część tylna obejmowanej części złącznej ma gwint kończący się w przedniej części końcowej, która przylega do części przedniej obejmowanej części złącznej, oraz w tylnej części końcowej, która przylega do końca tylnego części tylnej obejmowanej części złącznej, przy czym gwint ma między przednią i tylną częścią końcową pierwszą sekcję przejściową o jednorodnej głębokości. Przednia część końcowa gwintu obejmowanej części złącznej stanowi dno bruzdy gwintu o zmiennej głębokości, zmniejszającej się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej głębokości, zaś tylna część końcowa gwintu obejmowanej części złącznej stanowi wierzchołek gwintu o zmiennej wysokości, zmniejszającej się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej wysokości.

Natomiast człon obejmujący złącza narzędzia, mający podłużną oś, składa się z obejmującej części korpusowej, oraz z obejmującej części złącznej, mającej kalibrowany otwór na obejmowaną część złączną, przy czym otwór ten biegnie w kierunku do tyłu od powierzchni czołowej członu obejmującego do obejmującej części korpusowej, oraz ma nienagwintowaną część przednią, przylegającą do powierzchni czołowej, a także nagwintowaną część tylną, kończącą się w obszarze przylegającym do obejmującej części korpusowej. Nagwintowana część tylna obejmującej części złącznej ma gwint kończący się w przedniej części końcowej, która przylega do nienagwintowanej części przedniej obejmującej części złącznej, oraz w tylnej części końcowej, która przylega do obejmującej części korpusowej, oraz który ma między przednią i tylną częścią drugą sekcję przejściową, o głębokości równej jednorodnej głębokości. Przednia część końcowa gwintu obejmującej części złącznej stanowi wierzchołek gwintu o zmiennej wysokości, zmniejszającej się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej wysokości, zaś tylna część końcowa gwintu obejmującej części złącznej stanowi dno bruzdy gwintu o zmiennej głębokości, zmniejszającej się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej głębokości.

PL 194 757 B1

Po utworzeniu złącza osadczego narzędzia w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, nagwintowana część tylna członu obejmowanego zaczepia się o nagwintowaną część tylną członu obejmującego. Między przednią częścią końcową gwintu obejmowanej części złącznej, a przednią częścią końcową gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje pierwsza szczelina o pierwszej długości kątowej, natomiast między tylną częścią końcową gwintu obejmowanej części złącznej, a tylną częścią końcową gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje druga szczelina o drugiej długości kątowej.

Obejmowana część korpusowa ma korzystnie zorientowane w kierunku do tylu pierścieniowe zgrubienie, które przylega do nienagwintowanej części przedniej obejmowanej części złącznej, i do którego zorientowana jest powierzchnia czołowa członu obejmującego. Po utworzeniu złącza osadczego w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej styka się z pierścieniowym zgrubieniem obejmującej części korpusowej.

Nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej ma korzystnie kształt ściętego stożka, zwężającego się w kierunku do tyłu do nagwintowanej części tylnej obejmowanej części złącznej, a nienagwintowana część przednia kalibrowanego otworu obejmującej części złącznej ma również kształt ściętego stożka, zwężającego się w kierunku do tyłu do obejmującej części korpusowej. Po utworzeniu złącza osadczego w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej styka się z nienagwintowana częścią przednią obejmującej części złącznej.

Pierwsza długość kątowa wynosi korzystnie od 20° do 90°, a najkorzystniej 70°.

Druga długość kątowa wynosi korzystnie od 20° do 90°, a najkorzystniej 70°.

Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem wynalazku, długość kątowa każdej przedniej i tylnej części końcowej gwintu obejmowanej i obejmującej części złącznej wynosi od 5° do 30°, a najkorzystniej 15°.

Człon obejmowany wykonany jest korzystnie ze spieku węglikowego, natomiast człon obejmujący - ze stali.

W korzystnym rozwiązaniu wynalazku, w czasie łączenia ze sobą gwintów członu obejmowanego i obejmującego, nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej styka się z nienagwintowana częścią przednią obejmującej części złącznej przed tym, jak pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej zetknie się z pierścieniowym zgrubieniem obejmującej części korpusowej.

Korzystnym jest, kiedy nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej wchodzi w początkowy zestyk z nienagwintowaną częścią przednią obejmującej części złącznej, pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej jest oddalone od pierścieniowego zgrubienia obejmującej części korpusowej na długości, wynoszącej korzystnie od 0,1 mm do 0,6 mm, a najkorzystniej 0,3 mm.

Pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej i pierścieniowe zgrubienie obejmującej części korpusowej są korzystnie prostopadłe do podłużnej osi złącza osadczego narzędzia.

Pierścieniowy próg obejmowanej części korpusowej i pierścieniowy próg obejmującej części korpusowej wykonane są korzystnie przez szlifowanie.

Nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej i nienagwintowana część przednia obejmującej części złącznej wykonane są korzystnie przez szlifowane.

Gwint członu obejmowanego wykonany jest korzystnie przez szlifowanie.

Nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej zbiega się stożkowo pod pierwszym kątem nachylenia względem pierwszej podłużnej osi, natomiast nienagwintowana część przednia obejmującej części złącznej zbiega się stożkowo pod drugim kątem nachylenia względem drugiej podłużnej osi, przy czym obydwa kąty są korzystnie ze sobą równe.

Wielkość obydwu kątów nachylenia wynosi korzystnie od 2,5° do 3,5°, a najkorzystniej 3°.

W opcjonalnym rozwiązaniu wynalazku, pierwszy kąt nachylenia jest korzystnie większy od drugiego kąta nachylenia o 0,25°.

Gwint członu obejmowanego i gwint członu obejmującego są korzystnie gwintami o stałym skoku.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia znane rozwiązanie gwintowanego członu obejmowanego złącza osadczego, w widoku z boku, fig. 2 - nóż skrawający ze złączem osadczym narzędzia według wynalazku, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - nóż skrawający według fig. 2 z rozsuniętymi członami, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - człon obejmowany według fig. 3, z uwidocznioną przednią częścią końcową gwintu, w widoku perspektywicznym, fig. 5 - człon obejmowany według fig. 3, z uwidocznioną tylną częścią końcową gwintu, w widoku perspektywicznym, fig. 6 - człon obejmujący według fig. 3, z uwidocznioną przednią

PL 194 757 B1 częścią końcową gwintu, w widoku perspektywicznym, fig. 7 - człon obejmujący według fig. 3, z uwidocznioną tylną częścią końcową gwintu, w widoku perspektywicznym, fig. 8 - człon obejmowany i człon obejmujący w czasie łączenia, kiedy nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej wchodzi w początkowy zestyk z nienagwintowaną częścią przednią obejmującej części złącznej, w przekroju wzdłuż osi A obydwu członów, fig. 9 - złącze narzędziowe w przekroju wzdłuż płaszczyzny przechodzącej przez oś A na fig. 2, fig. 10 - znane rozwiązanie członu obejmowanego z gwintem, w widoku z boku, fig. 11 - człon obejmowany z gwintem według wynalazku, w widoku z boku, fig. 12 - człon obejmowany według fig. 3, w widoku z tyłu, fig. 13 - człon obejmujący według fig. 3, w widoku z przodu, fig. 14 - człon obejmowany i człon obejmujący po połączeniu, w przekroju wzdłuż linii XIV-XIV na fig. 9, a fig. 15 - człon obejmowany i człon obejmujący po połączeniu, w przekroju wzdłuż linii XV-XV na fig. 9.

Przedstawiony na fig. 1 łącznik obejmowany znanego złącza osadczego ma zewnętrzny gwint śrubowy, którego wymiary i kształt są dopasowane do współpracującego z nim wewnętrznego gwintu śrubowego łącznika obejmującego. Człon obejmowany 12 ma w najbardziej przednim wierzchołku swego gwintu 14 część zwężoną 16, która osłabia jego przedni koniec. Część zwężona 16 odnosi się do sekcji członu obejmowanego mającego średnicę równą średnicy dna bruzdy gwintu.

Przedstawione na fig. 2 do 11 złącze osadcze 20 narzędzia według wynalazku, mające podłużną oś A, składa się członu obejmowanego 22 i członu obejmującego 24. W szczególnym rozwiązaniu wynalazku, złącze osadcze jest zestawem noża skrawającego, którego człon obejmowany 22 jest wykonany ze spieku węglikowego i stanowi głowicę tnącą, natomiast człon obejmowany 24 - jest wykonany ze stali narzędziowej i stanowi uchwyt.

Człon obejmowany 22 ma podłużną oś B, część korpusową 26, oraz część złączną 28, która wystaje w kierunku do tyłu z końca tylnego 30 części korpusowej 26. Struktura części korpusowej 26 nie jest szczegółowo opisana, gdyż nie stanowi ona istoty wynalazku i może mieć dowolny kształt. Koniec tylny 30 części korpusowej 26 ma zorientowane w kierunku do tyłu pierścieniowe zgrubienie 32 o symetrii obrotowej wokół podłużnej osi B, do której jest prostopadła.

Część złączna 28 ma nienagwintowaną część przednią 36, która przylega do obejmowanej części korpusowej 26, oraz nagwintowaną część tylną 38, kończącą się na końcu tylnym 39. Nienagwintowana część przednia 36, obejmowanej części złącznej ma powierzchnię 40 w kształcie ściętego stożka, która zbiega się w kierunku do tyłu, do nagwintowanej części tylnej 38, oraz jest nachylona do podłużnej osi B pod kątem a1, wynoszącym typowo od 2,5° do 3,5°, korzystnie 3°.

Nagwintowana część tylna 38 części złącznej 28 ma gwint 46 kończący się w przedniej części końcowej 41, przylegającej do części przedniej 36 obejmowanej części złącznej 28, oraz w tylnej części końcowej 43, przylegającej do końca tylnego 39 obejmowanej części złącznej 28. Gwint 46 ma między przednią częścią końcową 41 a tylną częścią końcową 43 sekcję pośrednią 45 o jednorodnej głębokości i jednorodnej wysokości h, będącej miarą różnicy promieniowej między wierzchołkiem a dnem gwintu, która jest równa głębokości. Kąt wzniosu a gwintu 46, mierzony względem płaszczyzny prostopadłej do podłużnej osi B, wynosi korzystnie od 4° do 5°. Gwint 46 ma w przekroju kształt trapezu z zaokrąglonymi krawędziami. W celu wyeliminowania zwężonej części przylegającej do części przedniej 36 obejmowanej części złącznej 28, a więc osłabienia całej członu obejmowanego 22, przednia część końcowa 41 gwintu 46 (fig. 4 i 5) stanowi dno 48 bruzdy gwintu o zmiennej głębokości, zmniejszającej się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości gwintu, do zerowej głębokości. Analogicznie, tylna część końcowa 43 gwintu 46 stanowi wierzchołek 50 o zmiennej wysokości, zmniejszającej się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości gwintu, do zerowej wysokości.

Inną istotną cechą wynalazku jest grubość T gwintu, określoną jako maksymalna grubość wierzchołka gwintu wzdłuż linii tworzącej z podłużną osią B kąt a.

Figura 10 przedstawia gwint znanego członu obejmowanego 80. Grubość T tego gwintu jest stała do punktu P1, gdzie gwint sięga do końca tylnego 82 członu obejmowanego 80. Grubość T maleje stopniowo od punktu P1 do zera w punkcie P2. Część końcowa 88 gwintu między punktami P1 i P2 ma na znacznej swej długości wysokość h, która nie może być traktowana jako gwint efektywny, a ponieważ gwint jest niekompletny, to nie może on przenosić obciążenia jak gwint kompletny. Część końcowa 88 gwintu rozciąga się zwykle na długości kątowej, w widoku z końca gwintu, która dla tradycyjnych wzniosów wynosi od 120° do 270°. Takie pojęcia jak „gwint efektywny”, „gwint kompletny” i „gwint niekompletny” odnoszą się do pojęć zdefiniowanych w książce „Machinery's Handbook 25 twenty fifth edition”, 1996, Industrial Press Inc., Nowy Jork, str. 1631-1634.

PL 194 757 B1

Pomimo tego, że część końcowa 88 gwintu nie może przenosić obciążeń jak reszta gwintu kompletnego, część ta, co nie jest konieczne, ma na znacznym swym fragmencie stałą wysokość h. Oznacza to, że po wkręceniu członu obejmowanego 80 w nieuwidoczniony na rysunku człon obejmujący, również na części obejmującej musi być utworzony gwint, który dopasowany jest do gwintu części obejmowanej 88. Ta część gwintu części obejmującej, która nie przenosi obciążeń, również nie jest potrzebna, a przy tym osłabia człon obejmujący.

W celu uniknięcia opisanych powyżej niedogodności znanych nagwintowanych członów, przedstawiony na fig. 11 człon obejmowany według wynalazku wytwarzany jest bez części końcowej 88. Z punktu P1 na wierzchołku 50 gwint stopniowo zmniejsza się do punktu P3 przez część pośrednią 92. Punkt 90 jest oddalony od podłużnej osi B na odcinku, na jakim zmniejsza się dno 48 bruzdy gwintu. Część pośrednia 92 ma zwykle długość kątową Θ1 mniejszą niż 30°, typowo 15°. Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem wynalazku, człon obejmowany jest wytwarzany ze spieku węglikowego, zaś jego gwint jest wykonany przez szlifowanie. Długość kątowa Θ1 części pośredniej 92 gwintu jest wyznaczona przez promień użytego koła szlifierskiego.

Opisana powyżej zasada wraz z koniecznymi zmianami jest zastosowana do obydwu końców gwintu członu obejmowanego i członu obejmującego złącza osadczego narzędzia według wynalazku.

Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem wynalazku, zorientowane w kierunku do tyłu pierścieniowe zgrubienie 32, powierzchnia stożkowa 40 i gwint 46, są wykonane przez szlifowanie.

Człon obejmujący 24 ma podłużną oś C, boczną powierzchnię obwodową 58 i powierzchnię czołową 60, połączoną z boczną powierzchnią obwodową 58. Powierzchnia czołowa 60 ma pierścieniową, skierowaną osiowo powierzchnię oporową 62, mającą symetrię obrotową wokół podłużnej osi C, do której jest prostopadła.

Od powierzchni czołowej 60 biegnie w kierunku do tyłu kalibrowany otwór 64, który stanowi część złączną 59 członu obejmującego, oraz jest skierowany do obejmującej części korpusowej 61. Kalibrowany otwór 64 ma część przednią 66 i część tylną 68. Część przednia 66 kalibrowanego otworu 64 ma powierzchnię 70 w kształcie ściętego stożka, która zwęża się w kierunku do tyłu do obejmującej części korpusowej 61, oraz jest nachylona do podłużnej osi pod kątem a2, wynoszącym korzystnie od 2,5° do 3,5°, a najkorzystniej 3°. Część tylna 68 ma gwint 72, który w przekroju poprzecznym ma trapezowy kształt z zaokrąglonymi krawędziami, oraz współpracuje z gwintem 46 części obejmowanej. Gwint 72 kończy się w przedniej części końcowej 63 przylegającej do części przedniej 66 obejmującej części złącznej 59, oraz w tylnej części końcowej 65 przylegającej do obejmującej części korpusowej 61. Gwint 72 ma sekcję przejściową 67 o jednorodnej głębokości między przednią częścią końcową 63 a tylną częścią końcową 65. Gwint 72 ma kąt wzniosu a taki sam jak kąt wzniosu gwintu 46 części obejmowanej. Przednia część końcowa 63 (fig. 6 i 7) gwintu 72 stanowi wierzchołek 74 mający zmienną wysokość, która zmniejsza się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości do zerowej wysokości. Tylna część końcowa 65 gwintu 72 stanowi dno bruzdy gwintu mające zmienną głębokość, która zmniejsza się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości do zerowej głębokości.

W celu zestawienia złącza osadczego narzędzia według wynalazku, człon obejmowany 22 osadzany jest w członie obejmującym 24, oraz obracany względem niego, w wyniku czego gwint zewnętrzny 46 członu obejmowanego wchodzi w gwint wewnętrzny 72 członu obejmującego. Gwint zewnętrzny 46 i gwint wewnętrzny 72 są swobodnie obracane do momentu, kiedy powierzchnia stożkowa 40 członu obejmowanego zetknie się z powierzchnią stożkową 70 członu obejmującego. W tym położeniu obydwu członów, zorientowane w kierunku do tyłu powierzchnia pierścieniowego zgrubienia 32 jest oddalona od powierzchni oporowej 62 na długości L (fig. 8), która wynosi typowo od 0,1 mm do 0,6 mm, korzystnie 0,3 mm.

Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem wynalazku, kąt nachylenia a1 powierzchni stożkowej 40 członu obejmowanego jest równy kątowi nachylenia a2 powierzchni stożkowej 70 członu obejmującego. Zapewnia to wejście w pełny zestyk obydwu powierzchni stożkowych 40 i 70. Zgodnie z innym rozwiązaniem wynalazku, kąt nachylenia a1 powierzchni stożkowej 40 jest większy od kąta nachylenia a2 powierzchni stożkowej 70 o 0,25°. To ostatnie rozwiązanie sprawia, że obydwie powierzchnie stożkowe 40 i 70 wchodzą w początkowy zestyk swymi czołowymi obszarami, dzięki czemu zwiększa się sztywność złącza osadczego w przedniej części złącznej między członem obejmowanym 22, a członem obejmującym 24 w pobliżu powierzchni pierścieniowego zgrubienia 32 i powierzchni oporowej 62.

Po utworzeniu początkowego zestyku między powierzchniami stożkowymi, człon obejmowany 22 dociskany jest do członu obejmującego 24 do momentu, kiedy długość L zostanie zredukowana do

PL 194 757 B1 zera, zaś powierzchnia pierścieniowego zgrubienia 32 członu obejmowanego 22 wejdzie w zestyk z powierzchnią oporową 62 członu obejmującego 24. Po zetknięciu ze sobą obydwu powierzchni, powierzchnia stożkowa 40 członu obejmowanego powoduje nieznaczne odkształcenie w kierunku promieniowym powierzchni stożkowej 70 członu obejmującego. Odkształcenie tej ostatniej powierzchni wynika z mniejszej grubości ścianki członu obejmującego w obszarze powierzchni stożkowej 70.

Po całkowitym osadzeniu członu obejmowanego w członie obejmującym, wszystkie trzy podłużne osie A, B i C nałożą się na siebie, przy czym między przednią częścią końcową 41 gwintu obejmowanej części złącznej a przednią częścią końcową 63 gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje szczelina 94 o pierwszej długości kątowej Θ2. Natomiast między tylną częścią końcową 43 gwintu obejmowanej części złącznej a tylną częścią końcową 65 gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje szczelina 95 o drugiej długości kątowej Θ3. Konstrukcja tych gwintów sprawia, że obydwie długości kątowe Θ2 i Θ3 są mniejsze niż 90°, co z kolei zapewnia mocne i sztywne połączenie gwintowe bez jakiegokolwiek osłabienia w przekroju poprzecznym. Obydwie długości kątowe Θ2 i Θ3 wynoszą korzystnie od 20° do 90°, a najkorzystniej 70°.

Przyleganie do siebie powierzchni pierścieniowego zgrubienia 32 i powierzchni oporowej 62 zapewnia dużą sztywność obrzeża powierzchni zestyku członu obejmowanego i członu obejmującego. Natomiast przyleganie do siebie powierzchni stożkowych 40 i 70 zapewnia osiowosymetryczność między obydwoma członami, a ponadto przenosi podczas skrawania zasadniczą część momentu obrotowego z członu obejmującego do członu obejmowanego. Specjalna konstrukcja pełnego połączenia między gwintami obydwu członów eliminuje stosunkowo słaby fragment przekroju poprzecznego, a więc zwiększa całkowitą wytrzymałość złącza osadczego narzędzia według wynalazku.

Złącze osadcze według wynalazku ma zastosowanie do noży skrawających mających głowice o średnicy od 6 mm do 20 mm. W celu zwiększenia sztywności noża skrawającego, w razie potrzeby, boczna powierzchnia obwodowa części korpusowej członu obejmującego zbiega się stożkowo względem podłużnej osi C pod kątem ostrym b, wynoszącym korzystnie od 0° do 5°. W razie potrzeby, dla ścianek maszyny o głębokich gniazdach, boczna powierzchnia obwodowa 18 członu obejmującego jest cylindryczna, o średnicy mniejszej niż średnica bocznej powierzchni obwodowej 34 części korpusowej członu obejmowanego, dzięki czemu głębokość skrawania nie jest ograniczona przez uchwyt.

Jest zrozumiałe, że opisane powyżej złącze osadcze według wynalazku do nie jest ograniczone do głowicy skrawającej i uchwytu noża skrawającego. Opisane złącze osadcze może być użyte do dowolnych współpracujących ze sobą części stanowiących człon obejmowany i człon obejmujący.

Chociaż wynalazek został szczegółowo opisany tylko w przykładowych rozwiązaniach, to jest oczywiste, że w ramach istoty wynalazku możliwe są różne jego zmiany i modyfikacje.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Złącze osadcze narzędzia, zwłaszcza skrawającego. złożone z części obejmowanej i części obejmującej, oraz mające podłużną oś, znamienne tym, że człon obejmowany (22), mający podłużną oś (B), składa się z:

obejmowanej części korpusowej (26), oraz obejmowanej część złącznej (28), wystającej w kierunku do tyłu z obejmowanej części korpusowej, przy czym obejmowana część złączna ma nienagwintowaną część przednią (36), przylegającą do obejmowanej części korpusowej, oraz nagwintowaną część tylną (38), kończącą się na końcu tylnym (39); przy czym nagwintowana część tylna obejmowanej części złącznej ma gwint (46) kończący się w przedniej części końcowej (41), która przylega do części przedniej obejmowanej części złącznej, oraz w tylnej części końcowej (43), która przylega do końca tylnego części tylnej obejmowanej części złącznej, przy czym gwint (46) ma między przednią i tylną częścią końcową (41,43) sekcję przejściową (45) o jednorodnej głębokości;

przednia część końcowa (41) gwintu obejmowanej części złącznej stanowi dno bruzdy gwintu o zmiennej głębokości, zmniejszającej się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej głębokości;

zaś tylna część końcowa (43) gwintu obejmowanej części złącznej stanowi wierzchołek (50) gwintu o zmiennej wysokości, zmniejszającej się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej wysokości;

PL 194 757 B1 a człon obejmujący (24), mający podłużną oś (C), składa się z:

obejmującej części korpusowej (61), oraz obejmującej części złącznej (59), mającej kalibrowany otwór (64) na obejmowaną część złączną, przy czym otwór ten biegnie w kierunku do tyłu od powierzchni czołowej (60) członu obejmującego do obejmującej części korpusowej, oraz ma nienagwintowaną część przednią (66), przylegającą do powierzchni czołowej, oraz nagwintowaną część tylną (68), kończącą się w obszarze przylegającym do obejmującej części korpusowej; przy czym nagwintowana część tylna obejmującej części złącznej ma gwint (72) kończący się w przedniej części końcowej (63), która przylega do nienagwintowanej części przedniej obejmującej części złącznej, oraz w tylnej części końcowej (65), która przylega do obejmującej części korpusowej, oraz który ma między przednią i tylną częścią sekcję przejściową (67), o głębokości równej jednorodnej głębokości;

przednia część końcowa (63) gwintu obejmującej części złącznej stanowi wierzchołek gwintu o zmiennej wysokości, zmniejszającej się stopniowo od wysokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej wysokości;

zaś tylna część końcowa (65) gwintu obejmującej części złącznej stanowi dno (76) bruzdy gwintu o zmiennej głębokości, zmniejszającej się stopniowo od głębokości równej jednorodnej głębokości gwintu do zerowej głębokości; przy czym po utworzeniu złącza osadczego w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, nagwintowana część tylna (38) członu obejmowanego zaczepia się o nagwintowaną część tylną (68) członu obejmującego;

między przednią częścią końcową (41) gwintu obejmowanej części złącznej, a przednią częścią końcową (63) gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje pierwsza szczelina (94) o pierwszej długości kątowej (Θ2);

natomiast między tylną częścią końcową (43) gwintu obejmowanej części złącznej, a tylną częścią końcową (65) gwintu obejmującej części złącznej, utworzona zostaje druga szczelina (95) o drugiej długości kątowej (Θ3).
2. Złącze według zastrz. 1, tym, że obeemowana część korpusowa ma ponadto zorientowany w kierunku do tyłu pierścieniowe zgrubienie (32), które przylega do nienagwintowanej części przedniej obejmowanej części złącznej, i do którego zorientowana jest powierzchnia czołowa (60) członu obejmującego; przy czym po utworzeniu złącza osadczego w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej styka się z pierścieniowym zgrubieniem obejmującej części korpusowej.
3. Złącze według zas^z. 1, znamienne tym, że nienagwintowana część przednia (36) obejj mowanej części złącznej ma kształt ściętego stożka, zwężającego się w kierunku do tyłu do nagwintowanej części tylnej obejmowanej części złącznej, a nienagwintowana część przednia (66) kalibrowanego otworu obejmującej części złącznej ma również kształt ściętego stożka, zwężającego się w kierunku do tyłu do obejmującej części korpusowej; przy czym po utworzeniu złącza osadczego w wyniku skręcenia części złącznych członu obejmowanego i obejmującego, nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej styka się z nienagwintowana częścią przednią obejmującej części złącznej.
4. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwsza długość kątowa (Θ2) wynosi od 20° do 90°.
5. Złącze według zastrz. 4, znamienne tym, że pierwsza długość kątowa (Θ2) wynosi 70°.
6. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że druga długość kątowa (Θ3) wynosi od 20° do 90°.
7. Złącze według zastrz. 6, znamienne tym, że druga długość kątowa (Θ2) wynosi 70°.
8. Złącceweeług zasto. 1, znamiennn tym, że długość kątowa kaaż^ przedniee i tylnee ccęści końcowej (41,63; 43, 65) gwintu obejmowanej i obejmującej części złącznej wynosi od 5° do 30°.
9. Złącceweetuu zastoz. 8, zr^ć^r^i^r^r^ti tym, de kątowa kaażee p^eeniee i ty^ee końcowej gwintu obejmowanej i obejmującej części złącznej wynosi 15°.
10. Złącze według zastoz. 1, tym, że człon obeemowany wykonany jesł ze spieku węglikowego, natomiast człon obejmujący - ze stali.
11. Złącze według zastrz. 2, znamienne tym, że w czasie łączenna ze sobą gwintów członu obejmowanego i obejmującego, nienagwintowana część przednia obejmowanej części złącznej styka się z nienagwintowaną częścią przednią obejmującej części złącznej przed tym, jak pierścieniowe

PL 194 757 B1 zgrubienie obejmowanej części korpusowej zetknie się z pierścieniowym zgrubieniem obejmującej części korpusowej.
12. Złąącz weeług zzattz. 11, znamienne tym, że kieey nienaawintowaaa cczęś przzenia ot)bjmowanej części złącznej wchodzi w początkowy zestyk z nienagwintowaną częścią przednią obejmującej części złącznej, pierścieniowe zgrubienie obejmowanej części korpusowej jest oddalone od pierścieniowego zgrubienia obejmującej części korpusowej na długości (L).
13. Złącze według zastrz. 12, znamienne tym, ee długość (L) wynosi od 0,1 mm do 0,6 mm.
14. Złącze według zastrz. 13, znamienne tym, ee długość (L) wynosi 0,3 mm.
15. Złącze według zas^z. 2, znamiennn tym, że zzrubiernie obejmowanaj części korpusowej i pierścieniowe zgrubienie obejmującej części korpusowej są prostopadłe do podłużnej osi (A) złącza osadczego.
16. Złącze według zastoz. 2, znam jenne tym, że ρΐ^Γ^ί^ϊί^ΓΊΐί^ν^^^ próg ok^^j-m^v^£^n^j częścć k(^rpusowej i pierścieniowy próg obejmującej części korpusowej wykonane są przez szlifowanie.
17. Złącze według z^^so^. 2, znamienne tym, że nienaawintowana częęć pr'zednia obejmowenej części złącznej i nienagwintowana część przednia obejmującej części złącznej wykonane są przez szlifowane.
18. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że gY^iri członu obejmowanego wykonany kest przez szlifowanie.
19. Złącze według zaatoz. 3, znamienne tym, że nienaawintowana częęć pr^^dnii^ obejmowenej części złącznej zbiega się stożkowo pod pierwszym kątem nachylenia (a1) względem podłużnej osi (B), natomiast nienagwintowana część przednia obejmującej części złącznej zbiega się stożkowo pod drugim kątem nachylenia (a2) względem podłużnej osi (C), przy czym obydwa kąty nachylenia (a1) i (a2) są sobie równe.
20. Złącze według 19, znamienne tym, że wielkość obydwu kątów nachylenia (<s1) i (a2) wynosi od 2,5° do 3,5°.
21. Złącze według zastrz. 20, znamienne tym, że wielkość obydwu kątów nachylenia (<s1) i (a2) wynosi 3°.
22. Złąccz według zzaSz. 19, znamieenn tym, Zż pierwezz kąf żaahylenie 1oe11jeet wię^^s^t^.^ zd drugiego kąta (a2) o 0,25°.
23. Złącze według zastrz. 1, znam ienne tym. że gwini czzonu obeemowanego i gwini czzonu obejmującego są gwintami o stałym skoku.