PL194943B1 - Sposób osuszania i hydrofobizowania ścian budowli murowanych - Google Patents

Abstract

Sposób osuszania i hydrofobizowania ścian budowli murowanych zawilgoconych wodą podciąganą kapilarnie lub infiltrującą z gruntu, polegający na wykonaniu otworów wiertniczych w wymaganej strefie blokady przeciwwilgociowej, znamienny tym, że w otworach tych umieszcza się termopakery tj. urządzenia pozwalające na podgrzewanie i uzupełnianie kompozytu cerezynowo - parafinowego, a następnie do zasobników termopakerów wprowadza się kompozyt cerezynowo - parafinowy w stanie płynnym lub sypkim o składzie: cerezyna w ilości 6-20% wagowych i parafina w ilości 80-94% wagowych jako iniekt termoplastyczny, który to kompozyt w tych otworach jest w sposób ciągły podgrzewany, początkowo w układzie hermetycznym, a następnie w układzie otwartym i uzupełniany za pomocą termopakerów rozpoczynając tym samym proces nasączania.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób osuszania i hydrofobizowania ścian budowli murowanych, wykonanych z materiałów porowatych jak np. ceramika, silikaty, piaskowiec, marmur zawilgoconych wodą podciąganą kapilarnie lub infiltrującą z gruntu.

Znane i stosowane są różne metody osuszania budowli jak: mechaniczne, elektrokinetyczne i iniekcyjne, doprowadzające do odtworzenia izolacji poziomej blokującej podciąganie kapilarne wody gruntowej.

Powszechnie stosowana jest metoda termoiniekcji polegająca na wstępnym wentylatorowym suszeniu muru ciepłym powietrzem poprzez otwory wiertnicze, a następnie nasączaniu muru środkami hydrofobowymi pochodzenia silikonowego.

Stosowane są również metody, w których nie przeprowadza się wstępnego suszenia muru, a środek hydrofobizujący wprowadza się w zawilgocony mur pod zwiększonym, ciśnieniem wykorzystując do tego celu zawory osadzone w otworach wiertniczych zwane pakerami.

Znane są również metody, których mechanizm działania polega na wprowadzaniu w mur związków chemicznych powodujących zamykanie przekroju kapilar poprzez ich krystalizację lub żelowanie. Zmniejszenie przekroju kapilar powoduje obniżenie strumienia podciąganej wilgoci.

Sposób według wynalazku polegający na wykonaniu otworów wiertniczych w wymaganej strefie blokady przeciwwilgociowej, charakteryzuje się tym, że w otworach tych umieszcza się termopakery tj. urządzenia pozwalające na podgrzewanie i uzupełnianie kompozytu cerezynowo - parafinowego, a następnie do zasobników termopakerów wprowadza się kompozyt cerezynowo - parafinowy w stanie płynnym lub sypkim o składzie: cerezyna w ilości 6-20% wagowych i parafina w ilości 80-94% wagowych jako iniekt termoplastyczny, który to kompozyt w tych otworach jest w sposób ciągły podgrzewany, początkowo w układzie hermetycznym, a następnie w układzie otwartym umożliwiającym przeciwprądowy wypływ pary wodnej i uzupełniany za pomocą termopakerów rozpoczynając tym samym proces nasączania.

Ciągłe podgrzewanie i uzupełnianie kompozytu cerezynowo - parafinowego będącego w otworach wiertniczych, wypiera na drodze dyfuzji wodę i po zastygnięciu trwale zamyka kapilary wytwarzając blokadę przeciwwilgociową.

Iniekt cerezynowo - parafinowy wprowadzany bezpośrednio w wilgotny mur, a następnie w sposób ciągły podgrzewany w murze, zgodnie z wynalazkiem cyrkuluje w otworze ogrzewając szkielet i wodę zawartą w porach materiału. Iniekt cerezynowo - parafinowy wypiera z kapilar wodę zajmując jej miejsce. W przypadku występowania szczelin, rys, kawern czy pustek, termoplastyczny materiał w postaci kompozytu cerezynowo - parafinowego przemieszcza się poza front temperaturowy o wartości niższej od temperatury topnienia i krzepnie powodując uszczelnienie obszaru blokady, co eliminuje niekontrolowane wypływy poza sferę blokady.

Liczne badania i przeprowadzone doświadczenia wykazały, że postępowanie zgodnie z wynalazkiem poprzez wyeliminowanie wstępnego suszenia murów prowadzi do zmniejszenia odkształceń termicznych. Wyniki pomiarów prowadzonych na murach zabezpieczonych przez bezpośrednie nasączanie iniektem cerezynowo - parafinowym zgodnie z wynalazkiem, nieoczekiwanie wykazują, że po okresowym rozszerzeniu powracają do wymiarów pierwotnych. Natomiast mury początkowo nagrzewane i suszone, a następnie nasączane nie powracają po zakończeniu procesu do wymiarów początkowych wykazując przyrost objętości.

Postępowanie zgodnie z wynalazkiem poprzez bezpośrednie przekazywanie ciepła na drodze przewodzenia i konwekcji płynu w otworze, początkowo w układzie hermetycznym, a następnie w układzie otwartym, pozwala na przyspieszenie nasączania w stosunku do nagrzewania promieniowego przy zmniejszonym zużyciu energii. Zakończenie procesu wytworzenia blokady można zaobserwować jako połączenie się iniektu napływającego z sąsiednich otworów. Po zastygnięciu termoplastycznego iniektu w postaci kompozytu cerezynowo - parafinowego kapilary zostają trwale zablokowane przed transportem wody.

Zastosowany iniekt cerezynowo - parafinowy zgodnie z wynalazkiem jest obojętny wobec nasączanego materiału i nie wchodzi z nim w reakcje chemiczne. Ogólna odporność parafin wchodzących w skład kompozytu cerezynowo - parafinowego na działanie kwasów, zasad i szkodliwych soli, które naturalnie mogą znajdować się w zabezpieczonym murze sprawia, że nieporównywalnie z innymi grupami środków impregnujących jak krzemiany, silany, silikony wzrasta trwałość wykonywanej blokady, która może być szacowana na setki lat.

PL 194 943 B1

Sposób według wynalazku zostanie bliżej objaśniony w przykładach wykonania.

P r z y k ł a d I.

W murze ceglanym na zaprawie wapiennej o grubości 51 cm o wilgotności początkowej około 17% nawierca się liniowo otwory w odstępach 15 cm o średnicy 20 mm pod kątem 30° do poziomu. W otworach umieszcza się urządzenia pozwalające na podgrzewanie kompozytu cerezynowo - parafinowego tzw. termopakery. Następnie do zasobników termopakerów grawitacyjnie wlewa się roztopiony kompozyt o składzie: cerezyna 8% wagowych i parafina rafinowana półtwarda w ilości 92% wagowych, który przemieszcza się grawitacyjnie do otworu i uruchamia system podgrzewania. W okresie 30 minut doprowadza się iniekt do temperatury 120°C w układzie hermetycznym, a następnie otwiera się zawór rozprężający i przy wypływie przeciwprądowej pary wodnej rozpoczyna się proces nasączania. Po upływie około 8-12 godzin doprowadza do połączenia się iniektu napływającego z sąsiednich otworów. Uzyskuje się szczelną blokadę zabezpieczającą mur przed podciąganiem kapilarnym. Po zakończeniu zabiegu wilgotność bezpośrednio nad blokadą obniża się do około 1%. Wilgoć zawarta powyżej blokady odparowuje w sposób naturalny przy zablokowaniu źródła zawilgocenia.

P r z y k ł a d II.

W murze wykonanym z piaskowca na zaprawie wapienno cementowej o wilgotności początkowej około 12%, grubości 64 cm nawierca się otwory o średnicy 25 mm liniowo pod kątem 30° do poziomu w odstępach 12 cm. W otworach umieszcza się termopakery, do których wsypuje się ręcznie w stanie sypkim kompozyt cerezynowo - parafinowy o składzie: cerezyna 15% wagowych i parafina rafinowana twarda w ilości 85% wagowych i uruchamia się system podgrzewania. Następnie postępuje się jak w przykładzie I wytwarzając blokadę przed wodą infiltrującą z gruntu.

Claims (1)

1. Sposób osuszania i hydrofobizowania ścian budowli murowanych zawilgoconych wodą podciąganą kapilarnie lub infiltrującą z gruntu, polegający na wykonaniu otworów wiertniczych w wymaganej strefie blokady przeciwwilgociowej, znamienny tym, że w otworach tych umieszcza się termopakery tj. urządzenia pozwalające na podgrzewanie i uzupełnianie kompozytu cerezynowo - parafinowego, a następnie do zasobników termopakerów wprowadza się kompozyt cerezynowo - parafinowy w stanie płynnym lub sypkim o składzie: cerezyna w ilości 6-20% wagowych i parafina w ilości 80-94% wagowych jako iniekt termoplastyczny, który to kompozyt w tych otworach jest w sposób ciągły podgrzewany, początkowo w układzie hermetycznym, a następnie w układzie otwartym i uzupełniany za pomocą termopakerów rozpoczynając tym samym proces nasączania.