PL195275B1 - Zastosowanie leptyny, białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jednego z powyższych oraz ich soli - Google Patents

Zastosowanie leptyny, białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jednego z powyższych oraz ich soli

Info

Publication number
PL195275B1
PL195275B1 PL98336582A PL33658298A PL195275B1 PL 195275 B1 PL195275 B1 PL 195275B1 PL 98336582 A PL98336582 A PL 98336582A PL 33658298 A PL33658298 A PL 33658298A PL 195275 B1 PL195275 B1 PL 195275B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
leptin
insulin
cells
human breast
cell proliferation
Prior art date
Application number
PL98336582A
Other languages
English (en)
Other versions
PL336582A1 (en
Inventor
Dalit Barkan
Batya Cohen
Menachem Rubinstein
Original Assignee
Yeda Res & Dev
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Yeda Res & Dev filed Critical Yeda Res & Dev
Publication of PL336582A1 publication Critical patent/PL336582A1/xx
Publication of PL195275B1 publication Critical patent/PL195275B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • A61K38/33—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans derived from pro-opiomelanocortin, pro-enkephalin or pro-dynorphin
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • A61K38/22—Hormones
    • A61K38/2264—Obesity-gene products, e.g. leptin
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

1. Zastosowanie skladnika aktywnego wybranego z grupy obejmujacej leptyne, bialka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyzszych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyzszych i ich sole do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do hamowa- nia proliferacji komórek ludzkiego raka sutka. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie składnika aktywnego wybranego z grupy obejmującej leptynę, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych i ich sole.
Niniejszym ujawnione zostały zastosowania leptyny, tj. wytwarzanej przez adipocyty cytokiny wpływającej na różnorodne komórki i tkanki, oraz jej pochodnych w dziedzinie onkologii.
Leptyna, cytokina pochodząca z adipocytów, która reguluje ciężar ciała, została zidentyfikowana przez pozycyjne klonowanie mysiego genu ob (Zhang i in., 1994) i wykazano, że wpływa na przyjmowanie pożywienia oraz termogenezę (Campfield i in., 1995, Collins i in., 1996, Halaas i in., 1995, Pelleymounter i in., 1995, Weigle i in., 1995). Obecność miejsca wiązania leptyny o wysokim powinowactwie stwierdzono w splocie naczyniowym; klonowanie ekspresyjne cDNA z tej tkanki dostarczyło receptora leptyny (OB-R) (Tartaglia i in., 1995). Znane aktywności leptyny zachodzą za pośrednictwem jej receptora w podwzgórzu.
Niemniej jednak receptory leptyny ulegają również ekspresji w innych narządach, w szczególności w nerkach, płucach i wątrobie (Cioffi i in., 1996, Lee i in., 1996, Tartaglia i in., 1995). Ponadto, różny repertuar wariantów składania receptorów leptyny różniących się domeną cytoplazmatyczną ulega ekspresji u myszy w sposób swoisty wobec tkanki (Lee i in., 1996). Stąd, oprócz kontrolowania przyjmowania pożywienia i temperatury ciała, leptyna może wywierać inne działania fizjologiczne.
Mimo, że leptyna jest wytwarzana w adipocytach, ostatnie ujawnienie korelacji pomiędzy nadmiarem tłuszczu i wysokim poziomem leptyny w surowicy było sprzeczne z obserwacjami, że leptyna zmniejsza przyjmowanie pożywienia i ciężar ciała (Considine i in., 1996, Friedrich i in., 1995, Lonnqvist i in., 1995, Maffei i in., 1995). Ta korelacja i dobrze znane połączenie pomiędzy otyłością i opornością na insulinę (Felber i Golay, 1995) wskazuje, że leptyna może modulować reakcje regulowane przez insulinę. W rzeczywistości, ostatnio doniesiono, że leptyna zmniejsza istotnie podstawową i indukowaną insuliną fosforylację tyrozyny substratu-1 receptora insuliny (IRS-1). Takie działanie leptyny wobec fosforylacji IRS-1 było działaniem swoistym, ponieważ nie zmniejszało fosforylacji tyrozyny łańcucha β receptora insuliny (IR) (Cohen i in., 1996).
Fosforylacja tyrozyny IRS-1 przez kinazę IR jest kluczowym etapem w kaskadzie sygnalizacji przez receptor insuliny, prowadzącym do wielu znanych aktywności insuliny (Araki i in., 1994, Cheatham i Kahn, 1995, Myers i in., 1994, Myers i in., 1994, Myers i White, 1993, Rose i in., 1994, Tamemoto i in., 1994, White i Kahn, 1994). Sygnalizacja poniżej IRS-1 zachodzi przez kilka związanych białek, wśród których jednym jest białko wiążące-2 związane z receptorem czynnika wzrostowego (GRB-2) (Cheatham i Kahn, 1995).
Receptor insuliny (IR) jest uważany za receptor metaboliczny, pośredniczący w działaniu insuliny na homeostazę glukozy. Jako taki, ulega on ekspresji na tkankach końcowo zróżnicowanych, takich jak tkanka tłuszczowa, wątroba i mięśnie. Jednakże, wiele badań wykazało, że w przypadku ekspresji na komórkach nowotworowych IR jest silnym receptorem mitogennym in vivo i in vitro. Przykładowo funkcjonalny IR zidentyfikowano na kilku liniach komórkowych raka sutka, co stwierdzono przez fosforylację tyrozyny IR w odpowiedzi na działanie insuliną.
Ponadto, IR pośredniczy w reakcji mitogennej w tych komórkach, co stwierdzono przez włączme [3H]-tymidyny (IMNazzo i in., 1997, IMNazzo i in., 1992).
Do tej pory zastosowanie leptyny do hamowania wzrostu nowotworu przez indukowanie terminalnego różnicowania komórek nowotworowych było ujawnionej jedynie w publikacji WO 97/27286. Jednakże w publikacji tej wskazane zostały konkretne komórki nowotworowe charakterystyczne dla nowotworów nielitych, tj. komórki białaczkowe pochodzenia hematopoetycznego wyrażające Hu-B1.219 (zobacz strona 33, wiersze 25-28 publikacji WO 97/27286). Jednakże w publikacji tej nie ujawniono, ani nie zasugerowano zastosowania leptyny do supresji innych nowotworów, w szczególności guzów litych, takich jak rak sutka.
Streszczenie wynalazku
Niniejszym ujawniono zastosowanie leptyny jako inhibitora proliferacji komórek, przykładowo proliferacji komórek nowotworowych. Zatem rozwiązania według wynalazku umożliwiają zastosowanie samej leptyny albo w kombinacji z innymi środkami terapeutycznymi do leczenia różnych nowotworów. Ujawnienia niniejszego zgłoszenia wskazują również, że oprócz zastosowania samej leptyny, możliwe jest również zastosowanie białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, agonistów receptora leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jedPL 195 275 B1 nego z powyższych, ich soli i mieszanin do leczenia różnych nowotworów. W obecnym opisie przedstawione zostały również kompozycje farmaceutyczne zawierające jeden albo więcej czynników wybranych spośród leptyny, białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, agonistów receptora leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jednego z powyższych, ich soli i mieszanin do leczenia różnych nowotworów.
Proliferacja wielu różnych rodzajów komórek nowotworowych jest zwiększona w obecności różnych czynników wzrostowych, takich jak insulina albo IGF-I. Działanie insuliny i IGF-I pobudzające wzrost komórek, zachodzi przynajmniej częściowo przez szlak IRS-1/GRB2 (Myers i in., 1993). Szlak ten jest hamowany przez leptynę. Ponadto IRS-1 jest substratem receptorów kinazowych dodatkowych czynników wzrostowych i cytokin, w tym IL-4 i IL-9 (Pernis i in., 1995, Yin i in., 1995, Yin i in., 1994). Stąd, leptyna może hamować reakcje mitogenne niektórych albo wszystkich wymienionych powyżej czynników wzrostowych i cytokin, jak również innych czynników wzrostowych, tym samym hamując proliferację różnych komórek nowotworowych. Dostarczone przykłady obejmują hamowanie wywołanej przez IGF-I i wywołanej przez insulinę proliferacji linii komórkowych ludzkiego raka sutka T-47D i MCF7. Jednakże leptyna, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, agoniści receptora leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych, ich sole i mieszaniny mogą być stosowane do leczenia innych nowotworów.
W zakres wynalazku wchodzi zastosowanie składnika aktywnego wybranego z grupy obejmującej leptynę, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych i ich sole do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do hamowania proliferacji komórek ludzkiego raka sutka. Korzystnie, kompozycja otrzymywana zgodnie z zastosowaniem według wynalazku jest przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka.
Również korzystnie kompozycja otrzymywana zgodnie z zastosowaniem według wynalazku jest przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowane jest działanie insuliny pobudzające wzrost komórek nowotworowych, zachodzące przynajmniej częściowo przez szlak substrat-1 receptora insuliny (IRS-1)/białko wiążące-2 związane z receptorem czynnika wzrostowego (GRB2).
Ponadto, korzystnie kompozycja otrzymywana zgodnie z zastosowaniem według wynalazku jest przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowana jest reakcja mitogenna w komórkach nowotworowych wobec jednego albo wielu kinaz receptorowych, czynników wzrostowych i cytokin z grupy składającej się z IGF-I, IL-4 i IL-9, dla których IRS-1 jest substratem.
Korzystniej kompozycja farmaceutyczna otrzymana zgodnie z zastosowaniem według wynalazku jest przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowana jest podstawowa i indukowana insuliną proliferacja komórek nowotworowych. Najkorzystniej składnikiem aktywnym w zastosowaniu według wynalazku jest leptyna.
Niniejszym opisane zostały również sposoby leczenia nowotworów u ssaków oraz sposoby hamowania proliferacji komórek nowotworowych u ssaków, obejmujące podawanie pacjentowi kompozycji farmaceutycznej otrzymanej zgodnie z zastosowaniem według wynalazku w odpowiedniej postaci dawkowania i odpowiednią drogą podawania. Postaci dawkowania i drogi podawania lekarze określają po zbadaniu pacjenta.
Inne aspekty i wykonania wynalazku są podane albo staną się zrozumiałe w oparciu o poniższy szczegółowy opis wynalazku.
Opis figur
Figura 1 przedstawia zależność proliferacji komórek T-47D od insuliny, jak określono przez barwienie MTT.
Figura 2 przedstawia zależność proliferacji komórek T-47D od IGF-I, jak określono przez barwienie MTT.
Figura 3 przedstawia zahamowanie wywołanej insuliną proliferacji komórek T-47D w 10% płodowej surowicy bydlęcej (FBS) przez mysią leptynę, jak określono przez barwienie MTT.
Figura 4 przedstawia zahamowanie wywołanej insuliną proliferacji komórek T-47D w 2% płodowej surowicy bydlęcej (FBS) przez mysią leptynę, jak stwierdzono przez barwienie fioletem krystalicznym.
Figura 5 przedstawia zahamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek T-47D w 10% płodowej surowicy bydlęcej (FBS) przez mysią leptynę, jak określono przez barwienie MTT.
Figura 6 przedstawia zahamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek T-47D w 2% płodowej surowicy bydlęcej (FBS) przez mysią leptynę, jak określono przez barwienie fioletem krystalicznym.
PL 195 275 B1
Figura 7 przedstawia zahamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek T-47D w 2% płodowej surowicy bydlęcej (FBS) przez ludzką leptynę, jak określono przez barwienie fioletem krystalicznym.
Figura 8 przedstawia zahamowanie wywołanej insuliną proliferacji komórek MCF7 w pożywce bezsurowiczej przez mysią leptynę, jak określono przez barwienie fioletem krystalicznym.
Figura 9 przedstawia zahamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek MCF7 w pożywce bezsurowiczej przez mysią leptynę, jak określono przez barwienie fioletem krystalicznym.
Szczegółowy opis wynalazku
Rozwiązania według wynalazku umożliwiają zastosowanie leptyny jako inhibitora proliferacji komórek nowotworowych. Zwykle, linie komórkowe pochodzenia ludzkiego, pochodzące z różnych nowotworów, można hodować w obecności pożywki hodowlanej z dodatkiem płodowej surowicy bydlęcej w stężeniu około 10% objętościowo. Proliferacja komórek w tych warunkach określana jest jako „podstawowa proliferacja komórkowa.
Wzrost wielu linii komórek nowotworowych jest istotnie zwiększony, gdy do wskazanej powyżej wzbogaconej w surowicę pożywki hodowlanej dodane są różne czynniki wzrostowe, takie jak insulina, naskórkowy czynnik wzrostu albo insulinopodobny czynnik wzrostu-I (IGF-I). Włączenie leptyny w stężeniu 3 do 600 nanomolarnym do pożywki hodowlanej zmniejsza podstawową proliferację komórkową oraz proliferację komórek zależną od czynników wzrostowych.
Wyniki tych doświadczeń na komórkach podane w poniższych przykładach wskazują, że leptyna jest przydatna do hamowania wzrostu różnych nowotworów. Zatem, leptyna może być przydatna do leczenia różnych nowotworów.
Leptynę można stosować do hamowania proliferacji komórek raka sutka. Gdy leptynę dodaje się hodowli komórek ludzkiego przewodowego raka sutka T-47D (American Type Culture Collection, Rockville, Maryland, USA, szczep nr ATCC HTB 133), zakres proliferacji jest zmniejszony. Podobnie, gdy leptynę dodaje się do hodowli ludzkiego gruczolaka sutka MCF7 (American Type Culture Collection, Rockville, Maryland, USA, szczep nr ATCC HTB 22), zakres proliferacji jest zmniejszony. Leptyna hamuje zarówno podstawową, jak i wywołaną przez IGF-I i wywołaną insuliną proliferację komórek T-47D i MCF7. Zatem, leptyna może być przydatna do leczenia raka sutka.
Pobudzające wzrost działanie insuliny i IGF-I na komórki zachodzi, przynajmniej częściowo, przez fosforylację tyrozyny IRS-1, a następnie połączenie się IRS-1 z GRB2, co prowadzi do reakcji mitogennej. Działanie antymitogenne leptyny może wynikać z jej zdolności do zmniejszania podstawowej, wywołanej insuliną i wywołanej IGF-I fosforylacji tyrozyny IRS-1, co prowadzi do zmniejszonego wiązania się GRB2 z IRS-1. Ponadto, IRS-1 jest substratem receptorów kinazowych innych czynników wzrostowych i cytokin, w tym IL-4 i IL-9 (Pernis i in., 1995, Yin i in., 1995, Yin i in., 1994). Stąd, leptyna może hamować reakcję mitogenną niektórych albo wszystkich wspomnianych czynników wzrostowych i cytokin, jak również innych mitogenów, hamując w ten sposób proliferację różnych komórek nowotworowych.
Niniejszym opisane zostały również pochodne i analogi leptyny, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, agoniści receptora leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych, ich sole oraz kompozycje farmaceutyczne zawierające leptynę, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, agonistów receptora leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych, ich sole, do leczenia różnych nowotworów.
W znaczeniu tu zastosowanym, określenie „muteiny dotyczy analogów leptyny, w których jedną albo więcej reszt aminokwasowych zastąpiono innymi resztami aminokwasowymi, albo usunięto, albo dodano jedną albo więcej reszt aminokwasowych do oryginalnej sekwencji leptyny bez istotnej zmiany aktywności powstałego produktu, w porównaniu z leptyną typu dzikiego albo jej aktywnymi fragmentami albo frakcjami. Muteiny te wytwarza się znaną syntezą i/lub technikami kierowanej mutagenezy, albo dowolną inną, przydatną znaną techniką.
Dowolna taka muteina ma korzystnie sekwencję aminokwasową wystarczająco naśladującą sekwencję leptyny tak, że wykazuje zasadniczo aktywność leptyny albo jej aktywnych fragmentów albo frakcji. Tak więc, można określić czy dana muteina ma zasadniczo tą samą aktywność przy użyciu rutynowych testów obejmujących poddanie takiej muteiny np. prostemu testowi proliferacji komórek, ponieważ muteina, która blokuje proliferację komórkową zachowuje wystarczającą aktywność leptyny, a więc wykazuje przynajmniej jedną z ujawnionych zalet leptyny, a tym samym ma zasadniczo podobną aktywność.
PL 195 275 B1
W korzystnym wykonaniu, każda taka muteina ma przynajmniej 40% identyczność albo homologię z sekwencją jednej z leptyn. Korzystniej, ma przynajmniej 50%, przynajmniej 60%, przynajmniej 70%, przynajmniej 80% albo, najkorzystniej, przynajmniej 90% identyczność albo homologię.
Muteiny leptyny albo jej aktywne fragmenty albo frakcje, które można zastosować zgodnie z rozwiązaniami według wynalazku, albo kodujące je kwasy nukleinowe, obejmują skończony zestaw zasadniczo odpowiadających sekwencji w postaci substytucyjnych peptydów albo polinukleotydów, które specjalista w dziedzinie może rutynowo otrzymać, bez nadmiernego eksperymentowania, w oparciu o przedstawione tu ujawnienie i wskazówki.
Szczegółowy opis chemii i budowy białek przedstawiono w Schulz, G. E. i in., Principles of Protein Structure, Springer-Verlag, New York, 1978, oraz w Creighton, T. E., Proteins: Structure and Molecular Properties, W. H. Freeman & Co., San Francisco, 1983, które są załączone niniejszym jako odnośniki literaturowe. Prezentacja zastąpień w sekwencji nukleotydowej, taka jak np. preferencja kodonów, została przedstawiona w Ausubel i in., powyżej, w §§ A.1.1.-A.1.24 oraz w Sambrook i in., Current Protocols in Molecular Biology, Interscience NY §§ 6.3 i 6.4 (1987, 1992) w dodatku C i D.
Korzystne zmiany dla mutein, zgodnie z rozwiązaniami według wynalazku, znane są jako zastąpienia „konserwatywne. Konserwatywne zastąpienia aminokwasów w polipeptydach albo białkach leptyny albo jej aktywnych fragmentach albo frakcjach, mogą obejmować aminokwasy synonimiczne, w grupie, która ma podobne właściwości fizykochemiczne, tak że substytucja pomiędzy członkami danej grupy zachowuje właściwości biologiczne cząsteczki (Grantham, Science 185:862-864 (1974)). Można również dokonać insercji i delecji aminokwasów w powyższych sekwencjach, bez zmiany ich funkcji, szczególnie gdy insercje albo delecje obejmują tylko kilka aminokwasów, np. poniżej trzydziestu, zaś korzystnie poniżej dziesięciu i nie usuwają albo zastępują aminokwasów, które są kluczowe dla konformacji funkcyjnej, np. reszty cysteinowe (Anfinsen, Principles That Govern The Folding of Protein Chains, Science 181:223-230 (1973)). Białka i muteiny wytworzone przez takie delecje i/lub insercje mogą być stosowane w rozwiązaniach według wynalazku.
Korzystne synonimiczne grupy aminokwasowe zostały przedstawione w tabeli I. Korzystniejsze synonimiczne grupy aminokwasowe zostały przedstawione w tabeli II, zaś najkorzystniejsze synonimiczne grupy aminokwasowe zostały przedstawione w tabeli III.
T a b e l a I
Korzystne grupy aminokwasów synonimicznych
Aminokwas Grupa synonimiczna
Ser Ser, Thr, Gil/, Asn
Arg A(g, Gln, Lys, Gl^, His
Leu Ile, Phe, Tyr, Met, Val, Leu
Pro Gly, AA, Thr, Pro
Thr Pro, Ser, aa, Gly, His, Gln, Thr
Ala Gly, ΤΙΊΙ, Pro, Ala
Val Met, Tyr, Phi, LA, Leu, Val
Gly Ala, Thr, Pro, Ser, Gly
Ile Met, Tyr Phi, VaL Leu, Lle
Phe Trp, Met, Ttl LA, Va( Leu, Phe
Tyr Trp, Met, Phi, LA, Va( Leu, Tyr
Cys Ser, ΤΙΊΙ, Cys
His Glu, Lys, Gln, Thr, Arg, His
Gln Glu, Lys, Αρπ, His, Thr, Ar^^, Gln
Asn Gln, Asp, Ser, Asn
Lys Glu, Gln, HiSi Arg, Lys
Asp Glu, Arn, Asp
Glu Asp, Lys, Αρπ, Gin, His, Ar^^, Glu
Met Phe, Lle, Val, Leu, Met
Trp Trp
PL 195 275 B1
T a b e l a II
Korzystniejsze grupy aminokwasów synonimicznych
Aminokwas Grupa synonimiezna
Ser Ser
Arg His, Lys, Arg
Leu Leu, Ile, Phe, Met
Pro Ala, Pro
Thr Thr
Ala Pro, Ala
Val Val, Met, Ile
Gly Gly
Ile Ile, Met, Phe, Val, Leu
Phe Met, Tyr, Lle, Leu, Phe
Tyr Phe, Tyr
Cys Cys, Ser
His His, Gln, Arg
Gln Glu, Gln, His
Asn Asp, Asn
Lys Lys, Arg
Asp Asp, Asn
Glu Glu, Gln
Met Met, Phe, Ile, Val, Leu
Trp Trp
Tabela III
Najkorzystniejsze grupy aminokwasów synonimicznych
Aminokwas
Ser
Arg
Leu
Pro
Thr
Ala
Val
Gly
Ile
Phe
Tyr
Cys
His
Gln
Asn
Lys
Asp
Glu
Met
Trp
Grupa synonimiczna
Ser
Arg
Leu,
Pro
Thr
Ala
Val
Gly
Ile,
Phe
Tyr
Cys,
His
Gln
Asn
Lys
Asp
Glu
Met,
Met
Ile,
Met
Met ,
Ser eeu
Ile,
Przykłady wprowadzania zastąpień aminokwasowych w białkach, które można zastosować w celu otrzymania mutein leptyny albo ich aktywnych frakcji do zastosowania w rozwiązaniach według wynalazku obejmują znane etapy, jak przedstawione w patentach USA nr RE 33653, 4959314, 4588585 i 4737462, udzielonych dla Mark i in., 5116943 dla Koths i in., 4965195 dla Namen i in., 4879111 dla Chong i in., oraz 5017691 dla Lee i in., oraz białka podstawione lizyną przedstawione w patencie USA nr 4904584 (Shaw i in.).
PL 195 275 B1
Dowolna muteina leptyny albo jej aktywna frakcja do zastosowania w rozwiązaniach według wynalazku ma sekwencję aminokwasową zasadniczo odpowiadającą sekwencji leptyny. Określenie „zasadniczo odpowiadającą oznacza białka z niewielkimi zmianami sekwencji naturalnego białka, które nie wpływają na podstawową charakterystykę naturalnych białek, szczególnie gdy rozważa się zdolność do hamowania proliferacji komórek. Typem zmian, które uważa się za objęte określeniem „zasadniczo odpowiadające są takie, które wynikają z konwencjonalnych technik mutagenezy DNA kodującego leptynę, prowadzących do powstania kilku niewielkich modyfikacji oraz z badania przesiewowego w kierunku pożądanej aktywności w sposób omówiony wyżej.
Muteiny stosowane w rozwiązaniach według wynalazku obejmują białka kodowane przez kwas nukleinowy, taki jak DNA albo RNA, który hybrydyzuje w ostrych warunkach z DNA albo RNA kodującym leptynę. Taki kwas nukleinowy powinien być głównym kandydatem do określenia czy koduje polipeptyd zachowujący aktywność funkcjonalną leptyny. Określenie „ostre warunki dotyczy warunków hybrydyzacji i płukania, które specjaliści w dziedzinie określają jako „ostre (patrz, Ausubel i in., Current Protocols in Molecular Biology, Interscience NY §§ 6.3 i 6.4 (1987, 1992) i Sambrook i in. wyżej).
Bez ograniczania, przykłady ostrych warunków płukania obejmują 12-20°C poniżej wyliczonej Tm badanej hybrydy w np. 2 X SSC i 0,5% SDS przez 5 minut, 2 X SSC i 0,1% SDS przez 15 minut, 0,1 X SSC i 0,5% SDS w 37°C przez 30-60 minut, a następnie 0,1 X SSC i 0,5% SDS w 68°C przez 30-60 minut. Specjaliści w dziedzinie rozumieją, że ostrość warunków zależy również od długości sekwencji DNA, sond oligonukleotydowych (takich jak 10-40 zasad) albo mieszanych sond oligonukleotydowych. Jeżeli stosuje się mieszane sondy oligonukleotydowe, korzystne jest zastosowanie chlorku tetrametyloamoniowego (TMAC) zamiast SSC (patrz, Ausubel i in., wyżej).
Określenia „białka fuzyjne leptyny albo prościej „białka fuzyjne dotyczą polipeptydu obejmującego leptynę albo jej aktywne frakcje albo muteiny, poddane fuzji z innym białkiem, które np. wykazuje wydłużony czas obecności w płynach ustrojowych. Leptyna albo jej aktywne frakcje można więc poddawać fuzji z innym białkiem, polipeptydem i tym podobnym.
Określenie „sole oznacza niniejszym zarówno sole grup karboksylowych oraz sole addycyjne z kwasem grup aminowych leptyny, jej aktywnych frakcji, mutein albo ich białek fuzyjnych. Sole grup karboksylowych można wytworzyć sposobami znanymi w dziedzinie i obejmują one sole nieorganiczne, przykładowo, sole sodu, wapnia, amonu, żelaza albo cynku, itp., oraz sole zasad organicznych jak te wytworzone, przykładowo, z aminami, takimi jak trietanoloamina, arginina albo lizyna, piperydyna, prokaina itp.
Sole addycyjne z kwasem obejmują, przykładowo, sole z kwasami mineralnymi, przykładowo, kwasem chlorowodorowym albo siarkowym i sole z kwasami organicznymi, na przykład, z kwasem octowym albo szczawiowym. Oczywiście każda taka sól musi mieć aktywność zasadniczo podobną do aktywności leptyny albo jej aktywnych frakcji.
„Pochodne funkcyjne w znaczeniu tu zastosowanym obejmują pochodne leptyny albo jej aktywnych fragmentów albo frakcji i jej mutein i białek fuzyjnych leptyny, które można wytworzyć z grup funkcyjnych występujących w łańcuchach bocznych reszt albo grup końca N albo C, sposobami znanymi w dziedzinie, i znajdują zastosowanie w rozwiązaniach według wynalazku o ile są dopuszczalne farmaceutycznie, tj. nie niszczą aktywności białka, która jest zasadniczo podobna do aktywności leptyny i nie nadają właściwości toksycznych kompozycji, która je zawiera.
Pochodne te mogą, przykładowo, obejmować łańcuchy boczne poliglikolu etylenowego, które mogą maskować miejsca antygenowe i wydłużać czas przebywania leptyny albo jej aktywnych frakcji w płynach ustrojowych. Inne pochodne obejmują estry alifatyczne grup karboksylowych, amidy grup karboksylowych z amoniakiem albo pierwszorzędowymi albo drugorzędowymi aminami, N-acylowe pochodne wolnych grup aminowych reszt aminokwasowych wytworzone z grupami acylowymi (np. alkanoilowymi albo karbocyklicznymi grupami aroilowymi) albo pochodne O-acylowe wolnych grup hydroksylowych (przykładowo, reszt serylowych albo treonylowych) wytworzone z grupami acylowymi.
Przez określenie „aktywne fragmenty albo frakcje leptyny, mutein leptyny albo białek fuzyjnych leptyny, należy rozumieć dowolny fragment albo prekursor łańcucha polipeptydowego leptyny albo białek fuzyjnych zawierających takie fragmenty leptyny, same albo wraz ze związanymi cząsteczkami albo resztami przyłączonymi do nich, np. resztami cukrowymi albo fosforanowymi, albo agregatami dowolnej z tych pochodnych, jeżeli frakcja ta wykazuje aktywność zasadniczo podobną do leptyny.
PL 195 275 B1
Niniejszym ujawniono również zastosowania naturalnych albo syntetycznych agonistów receptora leptyny, które są zasadniczo podobne do leptyny pod względem zdolności do hamowania proliferacji komórek. Takich agonistów można wybrać z biblioteki peptydów, biblioteki analogów peptydowych albo losowej biblioteki cząsteczek organicznych. Selekcję przeprowadza się znanymi w dziedzinie sposobami, zasadniczo wykorzystując zdolność wybranego agonisty do wiązania receptora leptyny.
Przykładowo, bibliotekę losowych peptydów można wytworzyć w postaci prokariotycznych plazmidów ekspresyjnych, niosących DNA kodujący losowy peptyd w fuzji z białkiem nośnikowym. Innym przykładem jest układ prezentacji na fagu, w którym układem ekspresyjnym jest fag zawierający DNA kodujący losowy peptyd, który jest włączony do jednego z zewnętrznych białek faga.
Fagi kodujące poddanych fuzji agonistów albo antagonistów peptydowych izoluje się z biblioteki fagowej przez, np. odpłukiwanie (ang. panning) nad powierzchnią pokrytą receptorami leptyny. Związane fagi izoluje się, a następnie namnaża w bakteriach. Zwykle, koniecznych jest kilka rund odpłukiwanie-amplifikacja w celu otrzymania fagów wyrażających peptydy fuzyjne o wysokim powinowactwie wobec receptora leptyny. Izolowany fag jest następnie namnażany i określana jest sekwencja DNA kodującą peptyd.
Alternatywnie, wytwarza się znanym w dziedzinie sposobem biblioteki peptydów losowych albo biblioteki innych cząsteczek metodą syntezy na podłożu stałym, na perełkach polimerowych. Perełki niosące peptyd albo inną cząsteczkę o powinowactwie względem receptora leptyny selekcjonuje się z biblioteki, np. przez wiązanie ze znakowanym receptorem leptyny, np. receptorem leptyny znakowanym fluorescencyjnie.
Perełki pozytywne pobiera się i określa się budowę peptydu albo innej cząsteczki obecnej na perełce. Jeżeli perełka niesie peptyd, sekwencję peptydu określa się przez analizę sekwencji białka. Jeżeli perełka jest reprezentantem losowej biblioteki związków organicznych, to cząsteczkę odcina się od perełki i bada się jej strukturę znanymi sposobami, takimi jak np. spektrometria mas, jądrowy rezonans magnetyczny i tym podobnymi. Kandydujące peptydy zidentyfikowane pod względem ich powinowactwa do receptora leptyny dalej się selekcjonuje pod względem ich zdolności do hamowania proliferacji komórek w opisany wyżej sposób.
Tak więc, leptyna, jej aktywne frakcje, muteiny leptyny, białka fuzyjne leptyny, agoniści receptora leptyny i ich sole, pochodne funkcyjne i aktywne fragmenty albo frakcje są wskazane do leczenia różnych nowotworów, w szczególności nowotworów zależnych od czynników wzrostowych, a konkretnie zaś raka sutka.
Niniejszym opisano również zastosowania kompozycji farmaceutycznej, obejmującej dopuszczalny farmaceutycznie nośnik i leptynę, albo jej aktywne muteiny, białka fuzyjne, agonistów receptora leptyny i ich sole, pochodne funkcyjne albo ich aktywne frakcje.
Kompozycje farmaceutyczne do podawania wytwarza się przez mieszanie leptyny albo jej pochodnych albo agonistów receptora leptyny z dopuszczalnymi farmaceutycznie nośnikami i/lub stabilizatorami i/lub zaróbkami. Możliwe jest wytwarzanie postaci dawkowania np. przez liofilizację w fiolkach do dawkowania.
Sposób podawania może obejmować dowolny z dopuszczalnych sposobów podawania podobnych środków, np. podawanie dożylne, domięśniowe, podskórne, przez wstrzyknięcie miejscowe albo zastosowanie miejscowe, albo w sposób ciągły przez wlew, itp., i zależy od leczonego stanu. Ilość składnika czynnego do podawania zależeć będzie od drogi podania, leczonej choroby i stanu pacjenta. Wstrzyknięcie miejscowe, przykładowo, wymaga niższych dawek białka na ciężar ciała pacjenta niż wstrzyknięcie dożylne.
Typowa aktywna ilość wstrzykiwanej leptyny wynosi 0,1 do 1000 mg/kg ciężaru ciała, zaś korzystnie 1 do 10 mg/kg. Aktywna ilość pochodnych leptyny i agonistów receptora leptyny może być zasadniczo taka sama jak ilość leptyny, w przeliczeniu molarnym.
Wynalazek zostanie zilustrowany poniższymi nieograniczającymi przykładami.
P r z y k ł a d 1: Określanie proliferacji komórek przez barwienie MTT
Reagenty:
Roztwór MTT: Bromek 3-[4,5-dimetylotiazol-2-ilo]-2,5-difenylotetrazolowy 5 mg/ml w buforowanym fosforanem roztworze soli. Przechowywany w -20°C do momentu zastosowania.
Rozpuszczalnik: Stęż. HCl (450 ml) w 2-propanolu (100 ml).
PL 195 275 B1
Procedura:
Komórki hodowano na 96-studźienkowych płytkach w obecności różnych stymulatorów i inhibitorów wzrostu. W odpowiednim momencie dodano roztwór wyjściowy MTT (10 ml) do każdej ze studzienek. Płytki inkubowano 2,5-3 godziny w 37°C.
Nadsącz zaaspirowano pod próżnią stosując igłę o małym przekroju. Dodano rozpuszczalnik (100 ml) i odczytywano absorbancję na czytniku do płytek stosując filtr 570 nM po odjęciu tła przy 630 nm.
P r z y k ł a d 2: Określenie proliferacji komórek przez barwienie filetem krystalicznym
Procedura:
Komórki hodowano na 96-studzienkowych płytkach w obecności różnych stymulatorów i inhibitorów wzrostu. W odpowiednim momencie dodano 12,5% roztwór glutaraldehydu (40 ml do każdej ze studzienek. Płytki inkubowano 30 minut w temperaturze pokojowej. Płytkę następnie wypłukano wodą, wysuszono i do każdej studzienki dodano roztwór wodny fioletu krystalicznego (0,1%, 0,1 ml). Płytkę inkubowano dalej przez 30 minut, płukano wodą i odczytywano absorbancję na czytniku do płytek stosując filtr 540 nM po odjęciu tła przy 630 nm.
P r z y k ł a d 3: Określenie zależnej od insuliny proliferacji komórek T-47D
Ludzkie komórki T-47D (American Type Culture Collection, Rockville, Maryland, USA, szczep nr ATCC HTB 133) wysiano do 96-studzienkowych płytek w gęstości 3x105 komórek/ml w DMEM i 10% płodowej surowicy bydlęcej (FBS), po 0,1 ml na studzienkę. Do różnych studzienek dodano insulinę ludzką w rosnących stężeniach, płytki inkubowano przez 72 godziny, zaś liczbę komórek określono przez barwienie MTT (fig. 1). Wyniki są średnią z 8 powtórzeń. W oparciu o zakres proliferacji komórkowej, jak przedstawiono na fig. 1, stężenie insuliny 50 nM stosowano do dalszych badań.
P r z y k ł a d 4: Określenie zależnej od IGF-I proliferacji komórek T-47D
Ludzkie komórki T-47D wysiano do 96-studzienkowych płytek w gęstości 3x105 komórek/ml w DMEM i 10% płodowej surowicy bydlęcej (FBS), po 0,1 ml na studzienkę. Do różnych studzienek dodano ludzki IGF-I w rosnących stężeniach, płytki inkubowano przez 3 dni, zaś liczbę komórek określono przez barwienie MTT (fig. 2). Wyniki są średnią z 8 powtórzeń. W oparciu o zakres proliferacji komórkowej, jak przedstawiono na fig. 2, stężenie IGF-I 50 ng/ml stosowano do dalszych badań.
P r z y k ł a d 5: Hamowanie indukowanej insuliną proliferacji komórek T-47D przez leptynę Komórki T-47D (3xW5 komórek/ml) w DMEM uzupełmonej 10% FBS wysteno do ^-sk^zonkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Komórki traktowano insuliną (50 nM) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Następnie, komórki barwiono MTT. Dane oznaczają średnią ± błąd standardowy (SE, n=8).
Wyniki pokazują, że leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną insuliną (fig. 3).
Komórki T-47D (3xW5 komórek/ml) w DMEM uzupełmonej 10% FBS wysteno do ^-sk^zonkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Po jednym dniu pożywkę zastąpiono DMEM uzupełnionej 2% FBS, a następnego dnia traktowano insuliną (50 nM) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny w DMEM-2% FBS. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Komórki barwiono fioletem krystalicznym. Dane oznaczają średnią ± SE (n=8).
Wyniki pokazują, że leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną insuliną (fig. 4).
P r z y k ł a d 6: Hamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek T-47D przez leptynę Komórki T-47D (3xW5 komórek/ml) w DMEM uzupełmonej 10% FBS wysteno do ^-sk^zonkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Komórki traktowano IGF-I (50 ng/ml) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Następnie, komórki barwiono MTT. Dane oznaczają średnią ± błąd standardowy (SE, n=8).
Wyniki pokazują, że leptyna hamowała w sposób istotny proliferację komórek wywołaną IGF-I (fig. 5).
Komórki T-47D (3xW5 komórek/ml) w DMEM uzupełmonej 10% FBS wysteno do ^-sk^zonkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Po jednym dniu pożywkę zastąpiono DMEM uzupełnionej 2% FBS, a następnego dnia traktowano IGF-I (50 ng/ml) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny w DMEM-2% FBS. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Komórki barwiono fioletem krystalicznym. Dane oznaczają średnią ± SE (n=8). Wyniki pokazują, że leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną IGF-I (fig. 6).
PL 195 275 B1
Komórki T-47D (3x105 komórek/ml) w DMEM uzupełnionej 10% FBS wysiano do 96-studzienkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Po jednym dniu pożywkę zastąpiono DMEM uzupełnionej 2% FBS, a następnego dnia traktowano IGF-I (50 ng/ml) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia ludzkiej leptyny w DMEM-2% FBS. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Komórki barwiono fioletem krystalicznym. Dane oznaczają średnią ± SE (n=8).
Wyniki pokazują, że ludzka leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną IGF-I (fig. 7).
P r z y k ł a d 7: Zahamowanie wywołanej insuliną proliferacji komórek MCF7 przez leptynę
Komórki ludzkiego gruczolakoraka sutka MCF7 (3x104 komórek/ml, American Type Culture Collection, Rockville, Maryland, USA, szczep nr ATCC HTB 22) uzupełnione 6% FBS wysiano do 96-studzienkowych płytek (0,1 ml na studzienkę). Po jednym dniu pożywkę zastąpiono bezsurowiczą DMEM, a następnego dnia traktowano insuliną (50 nM) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny w pożywce bezsurowiczej. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Komórki barwiono fioletem krystalicznym. Dane oznaczają średnią ± SE (n=8).
Wyniki pokazują, że leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną insuliną (fig. 8).
P r z y k ł a d 8: Zahamowanie wywołanej IGF-I proliferacji komórek MCF7 przez leptynę
Komórki ludzkiego gruczolakoraka sutka MCF7 w DMEM uzupełnionej 10% FBS wysiano do 96-studzienkowych płytek (3x104 komórek/ml, 0,1 ml na studzienkę). Po jednym dniu pożywkę zastąpiono pożywką bezsurowiczą. Następnego dnia komórki traktowano IGF-I (50 ng/ml) w obecności lub nieobecności wskazanego stężenia mysiej leptyny w pożywce bezsurowiczej. Płytki inkubowano w 37°C w 5% CO2 przez 48 godzin. Komórki barwiono fioletem krystalicznym.
Dane oznaczają średnią ± SE (n=8). Wyniki pokazują, że leptyna hamowała istotnie proliferację komórek wywołaną IGF-I (fig. 9).
PL 195 275 B1
Literatura
Araki, E., Lipes, M. A., Patti, M. E., Bruning, J. C., Haag, B. R., Johnson, R. S., and Kahn, C. R. (1994). Alternative pathway of insulin signalling in mice with targeted disruption of the IRS-1 gene [zobacz komentarze]. Nature 372, 186-90.
Ausubel, F.M. et al., red., Current Protocols In Molecular Biology.
Campfield, L. A., Smith, F. J., Guisez, Y., Devos, R, i Burn, P. (1995). Recombinant mouse OB protein: Evidence for a peripheral signal linking adiposity and central neural networks. Science 269, 546-549.
Cheatham, B., and Kahn, C. R. (1995). Insulin action and the insulin signaling network. Endocr Rev 16, 117-42.
Cioffi, J. A., Shafer, A. W., Zupancic, T. J., Smith-Gbur, J., Mikhail, A., Platika, D. i Snodgrass, H. R. ( (999). NnvvIB219/O0 reecetor isoforms:Possible roleofleetin i n hematoopiesisand reeroouction. Nature Medicine 2, 585-589.
Cohen, B., Novick, D. i Rubinstein, M. (1996). Modulation of insulin activities by leptin. Science 274, 1185-1188.
Collins, S., Kuhn, C. M., Petro, A. E., Swick, A. G., Chrunyk, B. A. i Surwit, R. S. (1996). Role of leptin in fat regulation. Nature 380, 677.
Considine, R. V., Sinha, M. K., Heiman, M. L., Kriauciunas, A., Stephens, T. W., Nyce, M. R., Ohannesian, J. P., Marco, C. C., Mckee, L. J., Bauer, T. L. i Caro, J. F. (1996). Serum immunoreactive leptin concentrations in normal-weight and obese humans. N Engl J Med 334, 292-295.
Felber, J. P. i Golay, A. (1995). Regulation of nutrient metabolism and energy expenditure. Metabolism 44, Suppl 2), 4-9.
Frederich, R. C., Hamann, A., Anderson, S., Lollmann, B., Lowell, B. B. i Flier, J. S. (1995). Leptin levels reflect body lipid content in mice: Evidence for diet-induced resistance to leptin action. Nature Med l, 1311-1314.
Halaas, J. L., Gajiwala, K. S., Maffei, M., Cohen, S. L., Chait, B. T., Rabinowitz, D., Lallone, R. L., Burley, S. K., and Friedman, J. M. (1995). Weight-reducing effects of the plasma protein encoded by the obese gene [zobacz komentarze]. Science 26Y9, 543-6.
Lee, G. H., Proenca, R., Montez, J. M., Carroll, K. M., Darvishzadeh, J. G., Lee, J. I. i Friedman, J. M. (1996). Abnormal splicing of the leptin receptor in diabetic mice. Nature 379, 632-635.
Lonnqvist, F., Arner, P., Nordfors, L. i Schalling, M. (1995). Overexpression of the obese (ob) gene in adipose tissue of human obese subjects. Nature Med 1,950-953.
Maffei, M., Halaas, J., Ravussin, E., Pratley, R. E., Lee, G. H., Zhang, Y., Fei, H., Kim, S., Lallone, R., Ranganathan, S., Kern, P. A. i Friedman, J. M. (1995). Leptin levels in human and rodent: Measurement of plasma leptin and ob RNA in obese and weight-reduced subjects. Nature Med 1, 1155-1161.
Milazzo, G., Sciatta, L., Papa, V., Goldfine, I. D. i Yigneri, R. (1997). ASPB-10 insulin induction of increased mitogenic responses and phenotypic changes in human breast epithelial cells: evidence for enhanced interactions with the insulin-like growth factor-1 receptor. Molec. Carcinogenesis 18, 19-25.
Millazzo, G., Giorgino, F., Damante, G., Sung, C., Stampfer, M.R., Vigneri, R., Goldfine, L. i Belfiore, A. (1992). Insulin receptor expression in human breast cancer cell lines. Cancer Res. 52, 3924-3930.
Myers, M. G., Jr., Sun, X. J., Cheatham, B., Jachna, B. R., Glasheen, E. M., Backer, J. M. i White, M. F. (1993). IRS-1 is a common element in insulin and insulin-like growth factor-I signaling to the phosphatidylinositol 3'-kinase. Endocrinology 132, 1421-30.
Myers, M. G., Jr., Sun, X. J., and White, M. F. (1994). The IRS-1 signaling system. Trends Biochem Sci I9, 289-93.
Myers, M. G., Jr., Wang, L. M., Sun, X. J., Zhang, Y., Yenush, L., Schlessinger, J., Pierce, J. H. i White, M. F. (1994). Role of IRS-1-GRB-2 complexes in insulin signaling. Mol Cell Biol 14, 3577-87.
Myers, M. G., Jr. i White, M. F. (1993). The new elements of insulin signaling. Insulin receptor substrate-1 and proteins with SH2 domains . Diabetes 42, 643-50.
Pelleymounter, M. A., Cullen, M. J., Baker, M. B., Hecht, R., Winters, D., Boone, T. i Collins, F. (1995). Effects of the obese gene product on body weight regulation in ob/ob mice [zobacz komentarze]. Science 269, 540-3.
PL 195 275 B1
Pernis, A., Witthuhn, B., Keegan, A. D., Nelms, K., Garfein, E., Ihle, J. N., Paul, W. E., Pierce, J. H. i Rothman, P. (1995). Interleukin 4 signals through two related pathways. Proc Natl Acad Sci USA 92, 7971-7975.
Rose, D. W., Saltiel, A. R., Majumdar, M., Decker, S. J. i Olefsky, J. M. (1994). Insulin receptor substrate 1 is required for insulin-mediated mitogenic signal transduction. Proc Natl Acad Sci USA 91, 797-801.
Sambrook et al., (1989) Molecular cloning: A laboratory Manual, Cold Spring Harbor Laboratory Press, Cold Spring Harbor, N.Y.
Tamemoto, H., Kadowaki, T., Tobe, K., Yagi, T., Sakura, H., Hayakawa, T., Terauchi, Y., Ueki, K., Kaburagi, Y., Satoh, S. et al. (1994). Insulin resistance and growth retardation in mice lacking insulin receptor substrate-1 [zobacz komentarze]. Nature 372, 182-6.
Tartaglia, L. A., Dembski, M., Weng, X., Deng, N. H., Culpepper, J., Devos, R., Richards, G. J., Campfield, L. A., Clark, F. T., Deeds, J., Muir, C., Sanker, S., Moriarty, A., Moore, K. J., Smutko, J. S., Mays, G. G., Woolf, E. A., Monroe, C. A. i Tepper, R. I. (1995). Identification and expression cloning of a leptin receptor, OB-R. Cell 83, 1263- 1271.
Weigle, D. S., Bukowski, T. R., Foster, D. C., Holderman, S., Kramer, J. M., Lasser, G., Loftonday, C. E., Prunkard, D. E., Raymond, C. i Kuijper, J. L. (1995). Recombinant ob protein reduces feeding and body weight in the ob/ob mouse. J Glin Invest 96, 2065-2070.
White, M. F. i Kahn, C. R. (1994). The insulin signaling system. J Biol Chem 269, 1-4.
Yin, T. G., Keller, S. R., Quelle, F. W., Witthuhn, B. A., Tsang, M. L. S., Lienhard, G. E., Ihle, J. N. i Yang, Y. C. (1995). Interleukin-9 induces tyrosine phosphorylation of insulin receptor substrate-1 via JAK tyrosine kinases. J Biol Chem 270, 20497-20502.
Yin, T. G., Tsang, M. L. S. i Yang, Y. C. (1994). JAKI kinase forms complexes with interleukin-4 receptor and 4PS/insulin receptorsubstrate-1-like protein and is activated by interleukin-4 and interleukin-9 in T lymphocytes. J Biol Chem 269, 26614-26617.
Zhang, Y., Proenca, R., Maffei, M., Barone, M., Leopold, L. i Friedman, J. M. (1994). Positional cloning of the mouse obese gene and its human homologue. Nature 372, 425-432.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowańie składnika aktywnego \wykrane90 z grupy obejmującej leptynę, białka fuzyjne leptyny, muteiny leptyny, aktywne fragmenty albo frakcje jednego z powyższych, aktywne analogi albo pochodne jednego z powyższych i ich sole do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do hamowania proliferacji komórek ludzkiego raka sutka.
  2. 2. Zastosowanie według z^^srr^. 1, znamienne tym, że farmaceuuyczna jess przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka.
  3. 3. Zastosowanie według zantrz. 1 albo 2, znamiennn tym, że kk^r^f^c^^z^c^j^ f^^r^^co^L^Jt<jo^r^^jees przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowane jest działanie insuliny pobudzające wzrost komórek nowotworowych, zachodzące przynajmniej częściowo przez szlak substrat-1 receptora insuliny (IRS-1)/białko wiążące-2 związane z receptorem czynnika wzrostowego (GRB2).
  4. 4. Zastopowanie według zaas^. 1 albo 2, znamiennn tym, że kompooycja f^^r^^co^L^Jt<jo^r^^jees przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowana jest reakcja mitogenna w komórkach nowotworowych wobec jednego albo wielu kinaz receptorowych, czynników wzrostowych i cytokin z grupy składającej się z IGF-I, IL-4 i IL-9, dla których IRS-1 jest substratem.
  5. 5. Zastosowań ie według 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym. żte kł^ιmf^c^^z^c^j^ farmaceutyczna jest przeznaczona do leczenia ludzkich raków sutka, przy czym hamowana jest podstawowa i indukowana insuliną proliferacja komórek nowotworowych.
  6. 6. Z£^^st^^s^\^^r^i^ według 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym. że skkadnikiem aktywnym jest leptyna.
PL98336582A 1997-04-29 1998-04-26 Zastosowanie leptyny, białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jednego z powyższych oraz ich soli PL195275B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
IL12073397A IL120733A0 (en) 1997-04-29 1997-04-29 Leptin as an inhibitor of cell proliferation
PCT/IL1998/000196 WO1998048831A1 (en) 1997-04-29 1998-04-26 Leptin as an inhibitor of tumor cell proliferation

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL336582A1 PL336582A1 (en) 2000-07-03
PL195275B1 true PL195275B1 (pl) 2007-08-31

Family

ID=11070075

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL98336582A PL195275B1 (pl) 1997-04-29 1998-04-26 Zastosowanie leptyny, białek fuzyjnych leptyny, mutein leptyny, aktywnych fragmentów albo frakcji jednego z powyższych, aktywnych analogów albo pochodnych jednego z powyższych oraz ich soli

Country Status (25)

Country Link
US (1) US7109159B1 (pl)
EP (1) EP0981365B1 (pl)
JP (1) JP4330662B2 (pl)
KR (1) KR100507731B1 (pl)
CN (1) CN1168497C (pl)
AR (1) AR012626A1 (pl)
AT (1) ATE283702T1 (pl)
AU (1) AU742927B2 (pl)
BG (1) BG63490B1 (pl)
CA (1) CA2288238A1 (pl)
CZ (1) CZ299872B6 (pl)
DE (1) DE69827942T2 (pl)
EA (1) EA002353B1 (pl)
EE (1) EE04801B1 (pl)
ES (1) ES2232944T3 (pl)
HU (1) HUP0002427A3 (pl)
IL (2) IL120733A0 (pl)
NO (1) NO322304B1 (pl)
NZ (1) NZ500589A (pl)
PL (1) PL195275B1 (pl)
PT (1) PT981365E (pl)
SK (1) SK284848B6 (pl)
UA (1) UA66793C2 (pl)
WO (1) WO1998048831A1 (pl)
ZA (1) ZA983608B (pl)

Families Citing this family (23)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US7208572B2 (en) 1998-08-21 2007-04-24 Albany Medical College Leptin-related peptides
US6777388B1 (en) 1998-08-21 2004-08-17 Clf Medical Technology Acceleration Program, Inc. Leptin-related peptides
US20050272652A1 (en) 1999-03-29 2005-12-08 Gault Victor A Peptide analogues of GIP for treatment of diabetes, insulin resistance and obesity
IL132312A0 (en) * 1999-09-05 2001-03-19 Yeda Res & Dev Use of leptin in inhibition of endothelial cell proliferation
KR20140011431A (ko) 2004-02-11 2014-01-28 아밀린 파마슈티칼스, 엘엘씨. 선택가능한 특성을 갖는 하이브리드 폴리펩티드
US8076288B2 (en) 2004-02-11 2011-12-13 Amylin Pharmaceuticals, Inc. Hybrid polypeptides having glucose lowering activity
US8969291B2 (en) 2004-10-08 2015-03-03 Enzo Therapeutics, Inc. Methods for decreasing leptin levels or activity for treating inflammation
US7863240B2 (en) * 2004-10-08 2011-01-04 Enzo Therapeutics, Inc. Methods and uses of leptin in hepatocellular carcinoma
CA2597649A1 (en) 2005-02-11 2006-08-17 Amylin Pharmaceuticals, Inc. Gip analog and hybrid polypeptides with selectable properties
US8263545B2 (en) 2005-02-11 2012-09-11 Amylin Pharmaceuticals, Inc. GIP analog and hybrid polypeptides with selectable properties
EP2330125A3 (en) 2005-08-11 2012-12-12 Amylin Pharmaceuticals, Inc. Hybrid polypeptides with selectable properties
EP1922336B1 (en) 2005-08-11 2012-11-21 Amylin Pharmaceuticals, LLC Hybrid polypeptides with selectable properties
US8227408B2 (en) * 2005-09-07 2012-07-24 Neurotez, Inc. Leptin as an anti-amyloidogenic biologic and methods for delaying the onset and reducing Alzheimer's disease-like pathology
US8497240B2 (en) 2006-08-17 2013-07-30 Amylin Pharmaceuticals, Llc DPP-IV resistant GIP hybrid polypeptides with selectable properties
SG188143A1 (en) * 2008-02-08 2013-03-28 Ambrx Inc Modified leptin polypeptides and their uses
KR20110028457A (ko) * 2008-05-21 2011-03-18 뉴로테즈 인코포레이티드 신경섬유 매듭과 연관된 신경변성 장애를 치료하는 방법
CA2742600A1 (en) * 2008-11-04 2010-05-14 Nikolaos Tezapsidis Leptin compositions and methods for treating progressive cognitive function disorders resulting from accumulation of neurofibrillary tangles and amlyoid beta
WO2010146059A2 (en) 2009-06-16 2010-12-23 F. Hoffmann-La Roche Ag Biomarkers for igf-1r inhibitor therapy
TWI824372B (zh) 2015-10-12 2023-12-01 美商再生元醫藥公司 活化瘦素受體的抗原結合蛋白
MA45801B1 (fr) 2016-11-08 2021-11-30 Regeneron Pharma Protéines de liaison à l'antigène qui sont des antagonistes du récepteur de leptine
SG11202005146VA (en) 2017-12-18 2020-06-29 Regeneron Pharma Bispecific antigen binding molecules that bind leptin receptor and/or gp130, and methods of use thereof
SMT202500283T1 (it) 2018-04-06 2025-09-12 Regeneron Pharma Un anticorpo agonista del recettore della leptina da utilizzare per aumentare la massa ossea in un soggetto affetto da disfunzione metabolica o ipoleptinemia
CN120629571B (zh) * 2025-06-13 2026-03-27 蚌埠医学院第一附属医院(蚌埠医学院附属肿瘤医院) Lepr基因或蛋白作为靶标在制备胆管细胞癌治疗产品中的用途

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
AU695934B2 (en) * 1995-06-30 1998-08-27 Eli Lilly And Company Methods for treating diabetes
AU7072896A (en) * 1995-09-19 1997-04-09 Eli Lilly And Company Dna encoding medicinal proteins
AU731685C (en) * 1996-01-23 2002-08-22 Indevus Pharmaceuticals, Inc. Methods for using the obese gene and its gene product to stimulate hematopoietic development

Also Published As

Publication number Publication date
CN1168497C (zh) 2004-09-29
IL132633A (en) 2007-07-04
SK284848B6 (sk) 2006-01-05
PL336582A1 (en) 2000-07-03
EE9900510A (et) 2000-06-15
ES2232944T3 (es) 2005-06-01
WO1998048831A1 (en) 1998-11-05
CZ299872B6 (cs) 2008-12-17
BG103832A (en) 2000-10-31
AU742927B2 (en) 2002-01-17
PT981365E (pt) 2005-03-31
HUP0002427A3 (en) 2003-02-28
EA199900981A1 (ru) 2000-04-24
HK1028350A1 (en) 2001-02-16
CA2288238A1 (en) 1998-11-05
DE69827942T2 (de) 2005-12-08
HUP0002427A2 (hu) 2000-12-28
EP0981365B1 (en) 2004-12-01
JP2001524968A (ja) 2001-12-04
NO322304B1 (no) 2006-09-11
AR012626A1 (es) 2000-11-08
SK147199A3 (en) 2000-06-12
EA002353B1 (ru) 2002-04-25
KR100507731B1 (ko) 2005-08-10
CN1261802A (zh) 2000-08-02
NO995267D0 (no) 1999-10-28
CZ384899A3 (cs) 2000-06-14
ZA983608B (en) 1998-11-02
KR20010012080A (ko) 2001-02-15
EE04801B1 (et) 2007-04-16
DE69827942D1 (de) 2005-01-05
BG63490B1 (bg) 2002-03-29
EP0981365A1 (en) 2000-03-01
NO995267L (no) 1999-12-28
JP4330662B2 (ja) 2009-09-16
AU7076298A (en) 1998-11-24
ATE283702T1 (de) 2004-12-15
US7109159B1 (en) 2006-09-19
NZ500589A (en) 2001-03-30
UA66793C2 (uk) 2004-06-15
IL120733A0 (en) 1997-08-14

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP0981365B1 (en) Leptin as an inhibitor of tumor cell proliferation
AU727174B2 (en) Use of CNTF (ciliary neurotrophic factor) receptor activators for the treatment of obesity
AU2012240102B2 (en) Method of treating or ameliorating metabolic disorders using growth differentiation factor 15 (GDF-15)
RU2738158C2 (ru) Состав препарата нейрегулина
Chapman et al. Insulin aspart: a review of its use in the management of type 1 and 2 diabetes mellitus
US5681814A (en) Formulated IGF-I Composition
US20110195896A1 (en) Isoform-specific insulin analogues
JP2009528355A (ja) 代謝調節因子およびその使用
US7825090B2 (en) Use of ghrelin and unacylated ghrelin compositions for treating insulin resistance
CA2145501C (en) Method for treatment or prevention of obesity
US20140038887A1 (en) Glial cell line derived neurotrophic factor, obesity, and obesity-related diseases and conditions
US10682393B2 (en) Glial cell line derived neurotrophic factor, obesity, and obesity-related diseases and conditions
MXPA99009972A (en) Leptin as an inhibitor of tumor cell proliferation
KR100361717B1 (ko) 조골세포증식인자
Mercer et al. Leptin and obesity: the story so far and its therapeutic implications
US20200000884A1 (en) Treatment of adult growth hormone deficiency with human growth hormone analogues
EA050539B1 (ru) Жидкие составы аналогов глюкагона
Schliess et al. Insulin glulisine: preclinical hallmarks and clinical efficacy

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20130426