PL195583B1 - Zespół zamykający otwór spustowy zbiornika obrotowego i sposób zamykania otworu spustowego zbiornika obrotowego - Google Patents

Abstract

1. Zespól zamykajacy otworu spustowego zbiornika obrotowego urzadzenia przeróbcze- go, wyposazony w czlon zamykajacy, osadzony przegubowo na dzwigni, przymocowanej do obro- towego walu podporowego, znamienny tym, ze jest wyposazony w zespól regulacji, wzgled- nie sterowania polozeniem czlonu zamykajace- go (2) wzgledem otworu spustowego (1), powo- dujacy, ze czlon zamykajacy (2) przemieszcza sie równolegle do swej osi (8). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół zamykający otwór spustowy zbiornika obrotowego urządzenia przeróbczego, wyposażony w człon zamykający, osadzony przegubowo na dźwigni, przymocowanej do obrotowego wału podporowego.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób zamykania otworu spustowego zbiornika obrotowego, za pomocą zespołu zamykającego, wyposażonego w człon zamykający, osadzony przegubowo na dźwigni wału podporowego.

Tego rodzaju zespoły zamykające są stosowane zwłaszcza w mieszarkach ze zbiornikiem obrotowym. Zwykle człon zamykający jest osadzony trwale na dźwigni wału podporowego. W takim rozwiązaniu człon zamykający wykonuje kątowy ruch obrotowy dokoła osi wału podporowego. Niedostatkiem tego rozwiązania jest, że osadzenie członu zamykającego w gnieździe otworu spustowego zbiornika jest możliwe tylko wówczas, gdy między średnicą zewnętrzną członu zamykającego i średnicą wewnętrzną otworu spustowego pozostaje duża szczelina, która kompensuje poziomą składową łukowego ruchu członu zamykającego. Szczelina ta powoduje jednak powstanie dużej nieszczelności zespołu zamykającego, wskutek czego w tak zamykanym zbiorniku nie mogą być przerabiane substancje ciekłe i drobnoziarniste.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-29 03 951 znane jest rozwiązanie, w którym zespół zamykający jest wyposażony w sprężyste łożyskowanie. Jako element sprężysty jest zastosowana guma, względnie tworzywo sztuczne. Element sprężysty jest umieszczony bezpośrednio pod środkową częścią członu zamykającego i jest osadzony między przynajmniej dwoma powierzchniami oporowymi widełek podstawy członu zamykającego. Kierunek działania elementu sprężystego jest prostopadły do osi członu zamykającego i przechodzi przez jego środek. Element sprężysty umożliwia równocześnie ograniczone wahanie się członu zamykającego względem dźwigni, do której jest przymocowany. Wtym rozwiązaniu początkowa część ruchu członu zamykającego odbywa się po łuku, jak w rozwiązaniu tradycyjnym, natomiast po osiągnięciu przez człon zamykający otworu spustowego i po zetknięciu się z nim, element sprężysty powoduje, że człon zamykający dopasowuje swoje położenie do położenia otworu spustowego mimo tego, że dźwignia wykonuje dalej ruch po łuku. Element sprężysty powoduje korekcję kierunku ruchu członu zamykającego i dopasowanie położenia krawędzi zewnętrznej członu zamykającego do położenia krawędzi wewnętrznej otworu spustowego.

To rozwiązanie sprawdziło się praktycznie w prostych zastosowaniach, jednakże nie nadaje się dla zbiorników szczelnych, przykładowo podciśnieniowych i ciśnieniowych. W tym rozwiązaniu element sprężysty jest trudny do wyregulowania i wymaga częstych dalszych regulacji eksploatacyjnych.

W wielu urządzeniach dna maszyn przeróbczych są zaopatrzone w okładziny odporne na ścieranie. Wykładziny takie są wykonywane ze stali platerowanej, z ceramiki, względnie z płytek bazaltowych. Wszystkie tego rodzaju okładziny są grube, a umieszczone w nich otwory spustowe są głębokie. Zamykanie takich głębokich otworów spustowych jest połączone z koniecznymi dużymi odchyleniami ruchu członu zamykającego od podstawowego ruchu dźwigni po łuku. Człon zamykający powinien się przemieszczać liniowo w kierunku otworu. Znane zespoły zamykające otwór spustowy nie nadają się do zastosowania w przypadku takich głębokich otworów.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego zespołu zamykającego otwór spustowy zbiornika obrotowego, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas zespołów, zwłaszcza zespołu o prostej budowie, który jest łatwy w montażu i szczelny, oraz nie wymaga częstych przeglądów i napraw.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji zespołu zamykającego, który jest wyposażony w zespół regulacji, względnie sterowania położenia członu zamykającego względem otworu spustowego, dzięki któremu człon zamykający przemieszcza się równolegle do swej osi. Oznacza to, że człon zamykający, przed oraz na początku zagłębiania się w otwór spustowy, również dzięki zetknięciu się z krawędzią gniazda otworu spustowego, przyjmuje położenie równoległe do płaszczyzny otworu spustowego i w takim położeniu przemieszcza się dalej w głąb otworu spustowego. Regulacja, względnie sterowanie kątowego położenia członu zamykającego może być aktywne, względnie pasywne.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że położenie członu zamykającego względem dźwigni jest ustalane za pomocą elementu sprężystego, przymocowanego do członu zamykającego i do dźwigni. Człon zamykający jest zamocowany do dźwigni przegubowo. Oś przegubu jest równoległa do osi wału podporowego, do którego jest przymocowana dźwignia. Element sprężysty umożliwia

PL 195 583 B1 wahanie się członu zamykającego względem dźwigni, dokoła osi przegubu. Sterowanie wahaniem się członu zamykającego może być aktywne, za pomocą mechanizmu sterującego, względnie pasywne, spowodowane zetknięciem się krawędzi członu zamykającego z krawędzią gniazda otworu spustowego.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku oś czynna elementu sprężystego jest nachylona do płaszczyzny przeprowadzonej przez oś sworznia i punkt przecięcia osi członu zamykającego z jego płaszczyzną.

Oś czynna elementu sprężystego jest nachylona do płaszczyzny przeprowadzonej przez oś sworznia i punkt przecięcia osi członu zamykającego z jego płaszczyzną, pod kątem wynoszącym przynajmniej 10°, korzystnie przynajmniej 20°, najkorzystniej około 30°.

Element sprężysty w odmianie rozwiązania konstrukcyjnego ma takie położenie, że linia łącząca jego aktywne końce jest usytuowana równolegle do osi członu zamykającego, w odległości wynoszącej przynajmniej 10% średnicy członu zamykającego. Umożliwia to większe wahanie członu zamykającego względem osi przegubu. Wydłużenie elementu sprężystego musi być tym większe im większa jest odległość linii łączącej jego aktywne końce od osi członu zamykającego.

Zwłaszcza w przypadku większego koniecznego wydłużenia, element sprężysty ma korzystnie postać zestawu sprężyn, zwłaszcza stanowiącego kombinację sprężyn naciskowych i sprężyn naciągowych.

W alternatywnym korzystnym, rozwiązaniu konstrukcyjnym element sprężysty ma postać siłownika pneumatycznego, względnie hydraulicznego.

Siła oddziaływania elementu sprężystego jest korzystnie regulowana, oraz ewentualnie sterowana. W takim rozwiązaniu zespół zamykania może być łatwo dostosowywany do warunków miejscowych, przykładowo do głębokości otworu spustowego, oraz do wymaganej siły zamykania. Zmiany głębokości otworu, oraz wymagana siła działania elementu sprężystego może być kompensowana regulacją charakterystyki elementu sprężystego.

W przypadku gdy element sprężysty jest wyposażony w przynajmniej jedną sprężynę, może zostać zastosowana śruba napinająca, zapewniająca odpowiednie napięcie wstępne sprężyn. W przypadku gdy element sprężysty jest wyposażony w siłownik pneumatyczny, względnie hydrauliczny, jego cylinder jest połączony ze sprężarką i z regulatorem ciśnienia. W tym układzie może być zmieniane ciśnienie w akumulatorze ciśnienia i równocześnie siła, z jaką działa element sprężysty.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku zespół pomiaru kąta nachylenia członu zamykającego jest wyposażony w miernik wydłużenia elementu sprężystego. Miernikiem może być w tym przypadku miernik przemieszczenia, oraz ewentualnie sygnalizator położenia końcowego.

Oś sworznia przegubu członu zamykającego jest korzystnie odsunięta od osi członu zamykającego.

Możliwe jest jednakże zastosowanie zespołu zamykającego, który nie jest wyposażony w elementy sterowania, względnie regulacji położenia członu zamykającego. Miernik wydłużenia elementu sprężystego, oraz ewentualnie sygnalizator położenia końcowego umożliwia wówczas stwierdzenie, czy człon zamykający, po zakończeniu swego przemieszczenia, został prawidłowo osadzony w gnieździe otworu spustowego. Po zakończeniu przemieszczenia członu zamykającego może zostać przesłany sygnał do innych urządzeń, na przykład napełniających zbiornik obrotowy. Sygnał ten może zostać również przesłany do komputerowego zespołu sterowania zespołem urządzeń.

Szczelność zespołu zamykającego może zostać jeszcze powiększona, jeżeli człon zamykający jest korzystnie wyposażony w nadmuchiwaną uszczelkę. Taka uszczelka umożliwia zachowanie szczelności zespołu zamykającego w przypadku dostania się między człon zamykający i gniazdo otworu zanieczyszczeń, oraz w warunkach zużywania się uszczelki. Możliwe jest wówczas również pozostawienie między członem zamykającym i gniazdem otworu większej szczeliny, która zostaje zlikwidowana po nadmuchaniu uszczelki.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku zespół zamykający jest wyposażony w czujnik mierzący prędkość obrotową, oraz ewentualnie przyspieszenie obrotu członu zamykającego.

W takim przypadku człon zamykający jest korzystnie wyposażony w zespół napędowy. Możliwe jest wówczas regulowanie prędkości obrotowej członu zamykającego podczas jego przemieszczania się w kierunku otworu spustowego. Prędkość obrotowa członu zamykającego może zostać dostosowana do prędkości obrotowej zbiornika. Powoduje to zminimalizowanie tarcia i zużywania się uszczelki, oraz przedłużenie jej żywotności.

W korzystnym odmiennym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku łożyska wału podporowego dźwigni są przesuwne. Łukowe przemieszczanie się członu zamykającego, podczas jego zbliżania się do gniazda otworu spustowego, jest wówczas częściowo zastąpione przemieszczaniem liniowym.

PL 195 583 B1

W odmiennym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku wał podporowy dźwigni jest korzystnie wyposażony w mimośród. Mimośród umożliwia liniowe przemieszczanie się łożysk wału podporowego dźwigni, oraz dostosowanie położenia wału podporowego do pożądanego położenia członu zamykającego.

Mimośród jest korzystnie uruchamiany za pomocą zespołu napędowego. W tym rozwiązaniu możliwe jest nawet zrezygnowanie z elementu sprężystego.

Omówiony zespół zamykający wymaga okresowego przeprowadzania kontroli i napraw. Prowadzi się te prace po określonym wstępnie czasie.

Zespół zamykający jest korzystnie wyposażony w element obserwacyjny, umieszczony zwłaszcza na przedłużeniu osłony zespołu łożyskowania członu zamykającego. Elementem obserwacyjnym może być kamera, względnie soczewka endoskopu, której pole widzenia i możliwość powiększania obrazu mogą być pomocne w stwierdzeniu, czy szczegółowa kontrola i naprawa zespołu są już konieczne.

Zespół zamykania jest korzystnie wyposażony w mechanizm czyszczenia krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego, oraz ewentualnie krawędzi członu zamykającego.

Zespół zamykania jest również korzystnie wyposażony w zespół sterowania, względnie regulacji kąta obrotu członu zamykającego względem dźwigni.

Celem wynalazku jest również opracowanie sposobu zamykania otworu spustowego zbiornika obrotowego, który wyeliminuje niedostatki znanych dotychczas sposobów.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie sposobu zamykania otworu spustowego zbiornika obrotowego, polegającego na tym, że steruje się, względnie reguluje się położenie członu zamykającego względem otworu spustowego powodując, że człon zamykający, w położeniu jego osadzania na gnieździe, przemieszcza się równolegle i wzdłuż osi członu zamykającego.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że regulacji położenia członu zamykającego względem otworu spustowego dokonuje się zmianą kąta członu zamykającego względem dźwigni, oraz ewentualnie przemieszczeniem wału podporowego.

Dzięki temu, że regulowane jest położenie członu zamykającego względem gniazda otworu spustowego, względnie kąt obrotu członu zamykającego względem jego dźwigni, zapewnione jest prawidłowe i precyzyjne osadzenie członu zamykającego w gnieździe otworu spustowego. Umożliwia to pozostawienie niewielkiej tylko szczeliny między członem zamykającym i gniazdem otworu spustowego, stwarzając lepsze warunki dla uzyskania większej szczelności. Regulacja powoduje skorygowanie przemieszczania członu zamykającego tylko po łuku na przemieszczenie w większym stopniu liniowe, wzdłuż osi członu zamykającego i równolegle do niej.

Omówiona regulacja polega na zmianie kąta między członem zamykającym i jego dźwignią, oraz ewentualnie na przemieszczeniu łożysk wału podporowego przed, względnie podczas umieszczania członu zamykającego w otworze spustowym. Ogólnie lepsze rezultaty daje regulacja kąta między członem zamykającym i jego dźwignią. W przypadku przeróbki bardziej agresywnych, względnie niebezpiecznych materiałów pożądane jest, by mniej było elementów mechanicznych w rejonach, w których może znaleźć się materiał, a równocześnie pożądane jest zmniejszenie konieczności dostępu personelu obsługi do tych rejonów. W tych szczególnych przypadkach sterowanie drogą przemieszczania się członu zamykającego powinno odbywać się za pomocą przemieszczania łożyskowania wału podporowego dźwigni. Może się to odbywać przez liniowe przemieszczanie łożysk wału podporowego, względnie za pomocą mimośrodu.

Celem zapewnienia dobrej szczelności po zamknięciu otworu spustowego, korzystnie nadmuchuje się uszczelkę przymocowaną do członu zamykającego, względnie do gniazda. W rozwiązaniu według wynalazku najpierw osadza się człon zamykający w gnieździe otworu spustowego, a następnie nadmuchuje się uszczelkę. Uzyskuje się dzięki temu bardzo dobrą szczelność zespołu zamykającego otwór spustowy zbiornika obrotowego.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku mierzy się kąt nachylenia, oraz ewentualnie położenie dźwigni wału podporowego, a na podstawie uzyskanych wartości reguluje się położenie członu zamykającego. Dzięki temu występujące w czasie zmiany członu zamykającego, związane przykładowo z jego zużywaniem się, mogą zostać skompensowane przez regulację położenia członu zamykającego, w funkcji jego rzeczywistego kąta nachylenia oraz ewentualnie rzeczywistego położenia wału podporowego.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że podczas zamykania otworu spustowego człon zamykający wprawia się w obrót, do prędkości równej prędkości obrotowej zbiornika. Człon zamykający jest zwykle łożyskowany obrotowo w swej podstawie. Podczas zamykania jest dociskany do gniazda

PL 195 583 B1 obracającego się otworu spustowego zbiornika. Po zetknięciu się członu zamykającego z gniazdem otworu spustowego następuje przyspieszony obrót członu zamykającego, ze względu na tarcie jego uszczelki o gniazdo obracającego się otworu spustowego zbiornika. Występuje poślizg powodujący zużywanie się uszczelki. Wstępne dopasowanie prędkości obrotowej członu zamykającego do prędkości obrotowej gniazda otworu spustowego umożliwia znaczne zmniejszenie, względnie nawet uniknięcie zużywania się uszczelki.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku mechanizmem czyszczenia krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego steruje się odpowiednio do położenia dźwigni członu zamykającego. Dzięki temu czyszczenia krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego można dokonywać nawet automatycznie w otwartym położeniu członu zamykającego. Podczas zamykania otworu mechanizm czyszczenia usuwa się automatycznie z krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że obejmuje on sposób badania stanu uszczelki, polegający na tym, że obraca się zbiornik, zamyka się otwór spustowy zbiornika za pomocą nie obracającego się członu zamykającego, mierzy się prędkość obrotową członu zamykającego w zależności od jego położenia, podczas zamykania otworu spustowego zbiornika, oraz określa się stan eksploatacyjny uszczelki w zależności od pomierzonej prędkości obrotowej członu zamykającego.

Osadzony obrotowo w swej podstawie człon zamykający jest przyspieszany wskutek pojawienia się siły tarcia o gniazdo otworu spustowego. Omawiany sposób oceny stanu uszczelki, na podstawie przyspieszenia obrotu członu zamykającego, pozwala wnioskować o stanie uszczelki. Powiększające się zużycie uszczelki powoduje wolniejsze przyspieszanie członu zamykającego, względnie większy poślizg. Przy zastosowaniu tego sposobu uszczelka nie musi być wymieniana po upływie z góry przewidzianego okresu czasu, może natomiast być eksploatowana aż do momentu, gdy zostanie stwierdzone jej dopuszczalne zużycie.

W alternatywnym korzystnym rozwiązaniu pożądane położenie członu zamykającego reguluje się w zależności od jego położenia rzeczywistego, określonego optycznie.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku stosuje się urządzenie do obserwacji optycznej, umieszczone na ruchomej części zespołu zamykającego, za pomocą którego obserwuje się elementy urządzenia usytuowane w okolicy zespołu zamykającego.

Okres między przeglądami i naprawami może być korzystnie wydłużony dzięki temu, że człon zamykający, w jego położeniu otwartym, dociska się do mechanizmu czyszczenia krawędzi członu zamykającego.

Zespół zamykający otwór spustowy zbiornika obrotowego według wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie rozwiązania konstrukcyjnego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół zamykający w położeniu zamkniętym i w położeniu otwartym, w przekroju, fig. 1a - obrót członu zamykającego w funkcji odległości elementu sprężystego od osi członu zamykającego, fig. 2 - element sprężysty wyposażony w sprężyny, w widoku z boku, fig. 3 - człon zamykający wyposażony w cylinder hydrauliczny, pełniący funkcję elementu sprężystego, w widoku z boku, fig. 4 i 4a - człon zamykający o osi obrotu nie pokrywającej się z osią członu zamykającego, w widoku z boku, fig. 5 - człon zamykający z nadmuchiwaną uszczelką, oraz z miernikiem kąta nachylenia członu zamykającego, względnie wydłużenia elementu sprężystego, w widoku z boku, fig. 6 - człon zamykający z mechanizmem napędu obrotu, w widoku z boku, fig. 7 - zespół zamykający z przesuwnymi łożyskami wału podporowego, w widoku z boku, fig. 7a - zespół zamykający z mimośrodowo przemieszczającą się osią wału podporowego, w widoku z boku, fig. 8 - zespół zamykający z mechanizmem czyszczenia gniazda otworu spustowego zbiornika, w widoku z boku, fig. 9 - skok elementu sprężystego, a fig. 10 - zespół zamykający z mechanizmem czyszczenia członu zamykającego.

Figura 1 przedstawia bardzo proste rozwiązanie zespołu zamykającego według wynalazku. Człon zamykający 2 jest umieszczony w otworze spustowym 1. Podstawa 5 członu zamykającego jest połączona przegubowo z dźwignią 3 za pomocą widełek i sworznia 6. Dźwignia 3 jest osadzona na wale podporowym 4. Element sprężysty 7 jest usytuowany poza płaszczyzną łączącą oś sworznia 6 z punktem środkowym członu zamykającego 2, czyli oś czynna elementu sprężystego nie leży w płaszczyźnie określonej osią sworznia 6 i środkiem członu zamykającego 2. Im większy jest kąt utworzony między osią czynną elementu sprężystego i tą płaszczyzną, czyli im dalej element sprężysty 7 jest usytuowany od osi 8 członu zamykającego, tym większy musi być skok elementu sprężystego. Fig. 1a przedstawia schematycznie związek między odległością elementu sprężystego od osi 8 członu zamykającego, oraz skok h, względnie skok H elementu sprężystego. Figura 9 przedstawia

PL 195 583 B1 schematycznie wpływ głębokości otworu spustowego na wymagane nachylenie członu zamykającego, oraz na skok elementu sprężystego.

Zależnie od miejscowych warunków zabudowy zespołu zamykającego, oraz od wielkości wymaganej siły zamykającej, element sprężysty jest wyposażony w przynajmniej jedną sprężynę (fig. 2). Ponieważ podczas przemieszczania zamknięcia potrzebny jest moment obrotowy o różnej wielkości, to mogą zostać zastosowane sprężyny w różnej ilości, o różnej charakterystyce i o różnych kierunkach działania (naciskowe, względnie rozciągane). Sprężyny mogą być ewentualnie umieszczone koncentrycznie dokoła wspólnej osi.

Napięcie wstępne sprężyn może być regulowane za pomocą śrub regulacyjnych 9.

W odmianie rozwiązania konstrukcyjnego element sprężysty może mieć postać siłownika 10 pneumatycznego, względnie hydraulicznego. Wymagana siła oddziaływania siłownika jest wówczas regulowana za pomocą akumulatora ciśnieniowego 12 (fig. 3), który jest połączony ze sprężarką 11', oraz z regulatorem ciśnienia 11.

Dalsza możliwość dostosowania układu sił, względnie momentu obrotowego wymaganego podczas zamykania, względnie otwierania otworu spustowego, do warunków miejscowych polega na tym, że oś sworznia 6 jest usytuowana poza osią 8 członu zamykającego (fig. 4 i 4a), z zastosowaniem sprężyn 7, względnie siłownika 10.

Tak przy zastosowaniu jako elementu sprężystego sprężyn, jak i siłownika, możliwe jest zastosowanie miernika kąta nachylenia członu zamykającego, względnie miernika 16 wydłużenia elementu sprężystego (fig. 5).

Sztywne uszczelki wymagają w trakcie ich zużywania się częstego regulowania. Okresy międzyregulacyjne, względnie międzyremontowe tych bardzo ważnych elementów mogą zostać znacznie przedłużone przez zastosowanie nadmuchiwanych wydrążonych uszczelek 13 (fig. 5). Doprowadzenie sprężonego powietrza do nich może się odbywać za pomocą przewodu 14, przeprowadzonego przez środek sworznia 6.

Gdy osadzony przegubowo na sworzniu, ale nie napędzany człon zamykający wykonuje ruch wahadłowy, po pierwszym kontakcie członu zamykającego z gniazdem, aż do momentu całkowitego zamknięcia otworu spustowego, następuje poślizg, wpływający niekorzystnie na ścieranie się i żywotność uszczelki. Ten niedostatek może zostać przezwyciężony w taki sposób, że człon zamykający wyposaża się w mechanizm obrotowy 16' z przykładowo silnikiem hydraulicznym (fig. 6). Ilość obrotów członu zamykającego dobiera się tak, że jego prędkość obwodowa jest równa prędkości obwodowej otworu spustowego. W takim rozwiązaniu człon zamykający zamyka otwór bez poślizgu.

Regulacja krzywej przemieszczania się członu zamykającego może zostać zrealizowana alternatywnie, względnie w kombinacji również przez zmianę położenia punktu obrotu wału podporowego 4. Może to zostać dokonane przez liniowe przemieszczanie w kierunkach 18 łożysk 17' wału podporowego 4, względnie przez zaopatrzenie wału podporowego 4 w mimośród 18', oraz w zespół napędowy 19.

Okresy międzyregulacyjne, względnie międzyremontowe zespołu zamykającego mogą zostać przedłużone również wówczas, gdy zostanie zastosowany mechanizm czyszczenia gniazda otworu spustowego zbiornika, w postaci mechanizmu 20, który regularnie, w odpowiednim położeniu członu zamykającego, czyści wewnętrzną krawędź gniazda otworu spustowego (fig. 8).

W przypadku większego skoku sprężyn, względnie przemieszczania się końca elementu sprężystego, w położeniu otwartym członu zamykającego, może on zostać zaopatrzony w mechanizm czyszczenia 21 (fig. 10). Jako napęd może zostać wówczas wykorzystany napęd zastosowany do przechylania członu zamykającego.

Większe przemieszczanie się łożyskowania członu zamykającego może zostać wykorzystane do umieszczenia odpowiedniego rodzaju czujnika, przykładowo kamery, względnie soczewki endoskopu. Większe przemieszczanie się łożyskowania członu zamykającego umożliwia obserwowanie przez sterowaną soczewkę większej części zamknięcia, oraz otaczających zespół zamykający elementów urządzenia.

Claims (28)

1. Zespół zamykający otworu spustowego zbiornika obrotowego urządzenia przeróbczego, wyposażony w człon zamykający, osadzony przegubowo na dźwigni, przymocowanej do obrotowego wału podporowego, znamienny tym, że jest wyposażony w zespół regulacji, względnie sterowania położeniem członu zamykającego (2) względem otworu spustowego (1), powodujący, że człon zamykający (2) przemieszcza się równolegle do swej osi (8).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że położenie członu zamykającego (2) względem dźwigni (3) jest ustalane za pomocą elementu sprężystego (7), przymocowanego do członu zamykającego (2) i do dźwigni (3).

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że oś czynna elementu sprężystego (7) jest nachylona do płaszczyzny przeprowadzonej przez oś sworznia (6) i punkt przecięcia osi (8) członu zamykającego (2) z jego płaszczyzną.

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że oś czynna elementu sprężystego (7) jest nachylona do płaszczyzny przeprowadzonej przez oś sworznia (6) i punkt przecięcia osi (8) członu zamykającego (2) z jego płaszczyzną, pod kątem wynoszącym przynajmniej 10°, korzystnie przynajmniej 20°, najkorzystniej około 30°.

5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że element sprężysty (7) ma postać zestawu sprężyn (7'), zwłaszcza stanowiącego kombinację sprężyn naciskowych i sprężyn naciągowych.

6. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że element sprężysty (7) ma postać siłownika (10) pneumatycznego, względnie hydraulicznego.

7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że siła oddziaływania elementu sprężystego (7) jest regulowana, oraz ewentualnie sterowana.

8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że zespół pomiaru kąta nachylenia członu zamykającego (2) jest wyposażony w miernik (16) wydłużenia elementu sprężystego (7).

9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że oś sworznia (6) przegubu członu zamykającego (2) jest odsunięta od osi (8) członu zamykającego (2).

10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że człon zamykający (2) jest wyposażony w nadmuchiwaną uszczelkę (13).

11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że jest wyposażony w czujnik, mierzący prędkość obrotową członu zamykającego (2).

12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że człon zamykający (2) jest wyposażony w obracający go zespół napędowy (16').

13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że łożyska (17') wału podporowego (4, 17) dźwigni (3) są przesuwne.

14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że wał podporowy (4, 17) dźwigni (3) jest wyposażony w mimośród (18').

15. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że mimośród (18') jest uruchamiany za pomocą zespołu napędowego (19).

16. Zespół według zastrz. 15, znamienny tym, że jest wyposażony w element obserwacyjny, umieszczony zwłaszcza na przedłużeniu osłony zespołu łożyskowania członu zamykającego (2).

17. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że jest wyposażony w mechanizm (20, 21) czyszczenia krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego (1), oraz ewentualnie krawędzi członu zamykającego (2).

18. Zespół według zastrz. 17, znamienny tym, że jest wyposażony w zespół sterowania, względnie regulacji kąta obrotu członu zamykającego (2) względem dźwigni (3).

19. Sposób zamykania otworu spustowego zbiornika obrotowego, za pomocą zespołu zamykającego wyposażonego w człon zamykający, osadzony przegubowo na dźwigni wału podporowego, znamienny tym, że steruje się, względnie reguluje się położenie członu zamykającego względem otworu spustowego powodując, że człon zamykający, w położeniu jego osadzania na gnieździe, przemieszcza się równolegle i wzdłuż osi członu zamykającego.

20. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że regulacji położenia członu zamykającego względem otworu spustowego dokonuje się zmianą kąta członu zamykającego względem dźwigni, oraz ewentualnie przemieszczeniem wału podporowego.

21. Sposób według zastrz. 20, znamienny tym, że po zamknięciu otworu spustowego nadmuchuje się uszczelkę przymocowaną do członu zamykającego, względnie do gniazda.

PL 195 583 B1

22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że mierzy się kąt nachylenia, oraz ewentualnie położenie dźwigni wału podporowego, a na podstawie uzyskanych wartości reguluje się położenie członu zamykającego.

23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że podczas zamykania otworu spustowego człon zamykający wprawia się w obrót, do prędkości równej prędkości obrotowej zbiornika.

24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że mechanizmem czyszczenia krawędzi wewnętrznej gniazda otworu spustowego steruje się odpowiednio do położenia dźwigni członu zamykającego.

25. Sposób według zastrz. 24, znamienny tym, że obejmuje sposób badania stanu uszczelki, polegający na tym, że obraca się zbiornik, zamyka się otwór spustowy zbiornika za pomocą nie obracającego się członu zamykającego, mierzy się prędkość obrotową członu zamykającego w zależności od jego położenia, podczas zamykania otworu spustowego zbiornika, oraz określa się stan eksploatacyjny uszczelki w zależności od pomierzonej prędkości obrotowej członu zamykającego.

26. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że ostateczne położenie członu zamykającego ustala się w zależności od jego położenia rzeczywistego, określonego optycznie.

27. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że stosuje się urządzenie do obserwacji optycznej, umieszczone na ruchomej części zespołu zamykającego, za pomocą którego obserwuje się elementy urządzenia usytuowane w okolicy zespołu zamykającego.

28. Sposób według zastrz. 27, znamienny tym, że człon zamykający, w jego położeniu otwartym, dociska się do mechanizmu czyszczenia krawędzi członu zamykającego.