PL195811B1 - Gniazdo abonenckie do systemów telewizji kablowej oraz antenowych instalacji zbiorowych i indywidualnych - Google Patents

Abstract

Gniazdo abonenckie do systemów telewizji kablowej oraz do antenowych instalacji zbiorowych i indywidualnych, wykonane w postaci korpusu cylindrycznego, wewnątrz którego umieszczone są układy elektryczne połączone z zewnętrznymi przyłączami głównymi i z zewnętrznymi przyłączami abonenckimi, na którym przyłącza abonenckie znajdują się prostopadle do jego części czołowej, znamienne tym, że przyłącza główne (1) gniazda są przyłączami współosiowymi, korzystnie typu F, umieszczonymi na czołowej części (2) korpusu gniazda lub na spłaszczonych częściach powierzchni bocznej (3) tego korpusu. Oś wzdłużna (4) części przyłącza wchodzącej do korpusu jest prostopadła lub prawie prostopadła do powierzchni (2) lub (3), na której przyłącze jest osadzone, zaś oś wzdłużna (5) części służącej do przyłączania obiektu zewnętrznego, zazwyczaj przewodów współosiowych, jest równoległa lub prawie równoległa do powierzchni (2) lub (3), na której złącze jest osadzone.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest gniazdo abonenckie przeznaczone do stosowania: w sieciach budynkowych (abonenckich) systemu telewizji kablowej, w antenowych instalacjach zbiorowych a także w antenowych instalacjach indywidualnych.

Gniazdo abonenckie jest elementem granicznym pomiędzy siecią transmisyjną a urządzeniami abonenckimi, takimi jak odbiornik telewizyjny, odbiornik radiofoniczny, magnetowid, tuner satelitarny, modem, przyłączanymi do tej sieci poprzez gniazdo abonenckie za pomocą przewodów abonenckich, inaczej zwanych kablami abonenckimi. Gniazdo abonenckie składa się z korpusu metalowego, wyposażonego w elementy przyłączeniowe umożliwiające dołączanie przewodów współosiowych i z wbudowanych do jego wnętrza układów elektrycznych, odpowiednich dla danego rodzaju gniazda. W ten sposób różne -pod względem właściwości i parametrów - gniazda abonenckie mogą być wykonywane przy użyciu jednego rodzaju korpusów. Metalowy korpus gniazda jest tak wykonany i ew. wyposażony w pewne akcesoria, aby możliwe było jego mocowanie mechaniczne do podłoża np. do ściany. Na korpus gniazda nakładane są obudowy, pokrywki, ramki, osłony itp. elementy z tworzyw sztucznych, nadające estetyczny wygląd gniazdu jako całości.

Znane są dwa zasadniczo różne wykonania mechaniczne gniazd abonenckich (ściślej: korpusów gniazd abonenckich).

Pierwsze wykonanie, zwane gniazdem abonenckim klasycznym, znane w obecnej postaci od ponad 15 lat, jest jednolitą bryłą metalową składającą się z dwóch charakterystycznych fragmentów:

- cylindra, zamkniętego trwale ze strony czołowej, którego część powierzchni bocznej jest spłaszczona z jednej lub dwóch przeciwległych sobie stron. Strona tylna cylindra zamykana jest w końcowych fazach produkcji gniazda.

- kołnierza z wycięciami i otworami.

Do czołowej części cylindra korpusu mocowane są pazury rozporowe, umożliwiające mocowanie gniazda w cylindrycznej puszce ściennej w sposób rozporowy.

Kołnierz stanowi część oporową korpusu gniazda przy umieszczaniu gniazda w puszkach ściennych, na listwach montażowych, w ramkach naściennych itp. i umożliwia przykręcanie gniazda zarówno do elementów budowlanych takich jak puszki instalacyjne, gdy taki sposób mocowania został w nich przewidziany jak i do elementów wyposażenia, takich jak ramki naścienne.

Wewnętrzna część cylindryczna korpusu przeznaczona jest do pomieszczenia obwodów elektrycznych, odpowiednich dla danego rodzaju gniazda. Znaczy to, że różne -ze względu na właściwości i parametry - rodzaje gniazd abonenckich mogą być wykonywane w korpusach jednego rodzaju.

Wprowadzanie i wyprowadzanie sygnałów elektrycznych wielkiej częstotliwości (w.cz., RF) do/z obwodów elektrycznych gniazda następuje za pośrednictwem przyłączy umieszczonych na stronie czołowej korpusu gniazda, których nazwy zależą od przeznaczenia danego przyłącza. I tak przyłącza przeznaczone do dołączenia przewodów sieci budynkowej noszą nazwę przyłączy głównych, zaś przyłącza, do których mają być przyłączane urządzenia abonenckie - nazwę przyłączy abonenckich.

Gniazdo abonenckie wyposażone jest w jedno lub dwa przyłącza główne oraz w przyłącza abonenckie: jedno, dwa lub trzy a w pewnych wykonaniach nawet cztery. Przyłącza główne są dwa, gdy gniazdo przeznaczone jest do pracy w tzw. sieci przelotowej, bo jedno z przyłączy służy do wprowadzania sygnałów z linii sieci budynkowej, a drugie do ich wyprowadzania do kolejnego gniazda abonenckiego. W gnieździe przewidzianym do pracy w sieci nieprzelotowej występuje tylko jedno przyłącze główne.

Liczba przyłączy abonenckich gniazda (inaczej: liczba wyjść abonenckich) zależy od przeznaczenia gniazda. I tak, gniazdo z dwoma przyłączami może zapewnić wydzielanie na wyjściach np. sygnałów radiofonicznych (R) i telewizyjnych (TV) lub RTV i satelitarnych (SAT) lub RTV i Danych (DATA). Gniazdo z trzema przyłączami może zapewnić wydzielenie np. sygnałów R, TV i SAT itp.

Przyłącza abonenckie osadzone są na powierzchni czołowej korpusu i są do niej prostopadłe. Ze względu na rodzaj przewodów przyłączanych do przyłączy gniazda abonenckiego, które są wyłącznie przewodami współosiowymi, przyłącza gniazda powinny być wykonane jako część złącza współosiowego tj. jako wtyk współosiowy lub jako gniazdo współosiowe. W spotykanych w świecie gniazdach abonenckich scharakteryzowanego wyżej rodzaju, tj. gniazdach klasycznych, wg tej zasady wykonywane są tylko przyłącza abonenckie (ale nie przyłącza główne) i to jako wtyk lub jako gniazdo wg normy IEC 169-2, a od niedawna także jako gniazdo typu F.

PL 195 811 B1

Przewody abonenckie, od strony załączanej do gniazda, wyposażone są w przyłącza odwrotnego rodzaju a więc odpowiednio: w gniazdo i we wtyk IEC 169-2 lub wtyk typu F, co pozwala na utworzenie rozłączalnej drogi przesyłowej sygnałów pomiędzy gniazdem abonenckim a urządzeniami abonenckimi. Jest to rozwiązanie optymalne nie wymagające zmian systemowych.

Połączenie gniazda abonenckiego z przewodami współosiowymi sieci budynkowej następuje bez użycia złączy współosiowych. Polega ono na bezpośrednim zetknięciu żyły wewnętrznej przewodu współosiowego z korpusem gniazda abonenckiego, przez ułożenie przewodu ze zdjętą z niego zewnętrzną powłoką izolacyjną na ogół na długości 1-3 cm, na części czołowej korpusu gniazda oraz na przyłączeniu żyły wewnętrznej przewodu (znajdującej się na zewnątrz korpusu gniazda) z układami elektrycznymi gniazda, umieszczonymi wewnątrz korpusu gniazda, za pośrednictwem łącznika przewodzącego. Łącznik przewodzący wprowadzony jest do wnętrza korpusu gniazda przez otwór w części czołowej korpusu, na ogół o kształcie prostokątnym a podtrzymywany jest dzięki zastosowaniu elementu izolacyjnego osadzonego w tym otworze. Część łącznika przewodzącego, znajdująca się na zewnątrz korpusu gniazda, jest odpowiednio wyprofilowana, aby możliwe było wciśnięcie w nią lub ułożenie na niej i ew. dokręcenie do niej żyły wewnętrznej przewodu współosiowego. Kontakt elektryczny i trwałość połączenia żyły zewnętrznej przewodu współosiowego z korpusem gniazda zapewnia pokrywa metalowa, która jednocześnie spełnia rolę elementu ekranującego całe przyłącze główne gniazda, a więc: niezaekranowaną część żyły wewnętrznej przewodu współosiowego, część zewnętrzną łącznika, otwór przez który łącznik jest wprowadzony do wnętrza gniazda. Metalowa pokrywa stanowi w ten sposób także przedłużenie elektryczne żyły zewnętrznej przyłączonego przewodu współosiowego. Rozwiązanie gniazda abonenckiego klasycznego, charakteryzujące się istnieniem łącznika przewodzącego i metalowej pokrywy dociskowej, jest aktualnie najczęściej stosowanym sposobem rozwiązania połączenia pomiędzy gniazdem a przewodami współosiowymi budynkowej sieci przesyłowej.

Przedstawione rozwiązanie ma następujące niedoskonałości techniczne:

- droga przesyłowa sygnałów w obrębie przyłącza jest niejednorodna, gdyż jest tworzona przez: fragment współosiowego przewodu przesyłowego, łącznik przewodzący z elementem izolacyjnym i pokrywę dociskową, przez co nie można uzyskać pożądanego przebiegu charakterystyki amblitudowo-częstotliwościowej i dobrego dopasowania w szerokim przedziale częstotliwości, w jakim pracować mają współczesne gniazda abonenckie, tj. w przedziałach 5 + 862 MHz lub 47 + 2400 MHz.

-istnienie otworów w części czołowej korpusu gniazda, niezbędnych do wprowadzania sygnałów do jego wnętrza poprzez przyłącza główne, pogarsza „szczelność elektromagnetyczną” gniazda, a więc obniża wartość parametru zwanego tłumieniem ekranowania.

- trudno jest jednoznacznie określić pomiarowo niektóre parametry elektryczne gniazda, gdyż nie ma możliwości powtarzalnego przyłączania przewodów do przyłączy głównych, z powodu braku standardowego złącza.

-osoby nieuprawnione mogą łatwo ingerować w obwody przyłącza głównego i przez te czynności mogą wprowadzać zakłócenia w pracy pewnych fragmentów sieci budynkowej.

Drugie wykonanie gniazda abonenckiego, wprowadzone przed ok. 6-ciu laty wykorzystuje korpus metalowy prostopadłościenny lub podobny z przyłączami współosiowymi np. typu F, używany wcześniej i obecnie jako korpus dla rozgałęźników i odgałęźników stosowanych w antenowych instalacjach zbiorowych i sieciach budynkowych systemów telewizji kablowej.

Gniazdo abonenckie w tym wykonaniu nadaje się tylko do zastosowań naściennych i może być umieszczane wramkach naściennych, na listwach montażowych, na korytkach kablowych. Gniazdo to ze względu na swoje kształty i wymiary nie może być umieszczane w typowych cylindrycznych podtynkowych (wtynkowych) puszkach instalacyjnych o średnicy 60 mm. Nie ma więc ono uniwersalnego charakteru z punktu widzenia przydatności instalacyjnej. Do różnych praktycznych zastosowań potrzebne jest gniazdo abonenckie uniwersalne, bowiem wszelki mieszkaniowy osprzęt instalacyjny, jak wyżej podano: elektryczny, telefoniczny, komputerowy ma cechy uniwersalności instalacyjnej i nadajesię do instalowania zarówno w puszkach wewnątrzściennych jak i na ścianie. Gniazdo abonenckie w tym wykonaniu ma jednakowoż istotną przewagę nad gniazdami klasycznymi, wynikającą z użycia w nim zarówno jako przyłączy abonenckich jak i przyłączy głównych, typowych przyłączy współosiowych, zwykle typu F.

Pojawienie się gniazda abonenckiego w korpusie prostopadłościennym, jest skutkiem tego, że dotychczas dla gniazda klasycznego nie zostało wynalezione rozwiązanie przyłącza głównego w wykonaniu współosiowym.

PL 195 811 B1

Rozwiązanie tego problemu jest przedmiotem niniejszego wynalazku.

W gnieździe abonenckim wg wynalazku, zwanym nadal gniazdem klasycznym, wykonanym w postaci cylindrycznego korpusu z zewnętrznym kołnierzem oporowym, mającego spłaszczoną część powierzchni bocznej z jednej strony lub z dwóch przeciwległych sobie stron, w którym na strome czołowej znajdują się prostopadłe do niej przyłącza abonenckie, symetrycznie osadzone względem osi poprzecznej a oś przebiegająca przez środek przyłączy jest równoległa do spłaszczonych części powierzchni bocznej - przyłącza główne wykonane są jako przyłącza współosiowe np. typu F a najkorzystniej jako gniazda typu F. Przyłącza te umieszczone są bądź na powierzchni czołowej gniazda, bądź na spłaszczonych częściach powierzchni bocznej cylindrycznego korpusu gniazda.

Korpus gniazda i rozmiary przyłączy i ich umieszczenie są takie, że gniazdo mieści się (z pewnym luzem promieniowym) w typowej puszce instalacyjnej o średnicy znamionowej 60mm.

Przyłącza (przyłącze) umieszczone na części czołowej korpusu gniazda umiejscowione są (jest) w pobliżu krawędzi części czołowej przeciwległej do krawędzi położonej przy spłaszczonej części powierzchni bocznej.

Przyłącza umieszczone na spłaszczonych częściach powierzchni bocznej korpusu, umieszczone są w pobliżu miejsca, w których część płaska przechodzi w część łukowatą lub w kolejną powierzchnię płaską.

Przyłącza główne są przyłączami kątowymi tj. takimi, w których pomiędzy osią części wprowadzonej do wnętrza korpusu, a osią części na którą nasadza (nakręca) się rozłączną, komplementarną (przeciwstawną co do rodzaju) część złącza, osadzoną na przyłączanym przewodzie, jest kąt 90° lub bliski tej wartości, tzn. że oś części złącza na którą nasadza (nakręca) się komplementarną część złącza jest równoległa lub prawie równoległa do powierzchni ściany korpusu w której złącze jest osadzone, a jego wejście jest skierowane ku środkowi tej ściany. Budowa przyłączy jest trojakiego rodzaju:

- w specjalnie wykonane otwory w korpusie gniazda wprasowane są typowe kompletne współosiowe łączówki kątowe np. typu F, najlepiej wyposażone w gniazdo od strony przeciwległej do części wprasowywanej;

- korpus gniazda abonenckiego jako całość wykonany jest z wybrzuszeniami powierzchni płaskiej części czołowej i (lub) powierzchni spłaszczonej części ścian bocznych, w postaci kopułki z otworem, którego oś jest równoległa lub prawie równoległa do powierzchni, na której ta kopułka jest wykonana. W otwór kopułki wprasowane jest złącze współosiowe, najlepiej gniazdo typu F;

- korpus gniazda abonenckiego jako całość wykonany jest z wybrzuszeniami powierzchni płaskiej części czołowej i (lub) spłaszczonej części powierzchni ścian bocznych w postaci kopułki z otworem, którego oś jest równoległa lub prawie równoległa do powierzchni na której ta kopułka jest wykonana. W otworze wybrzuszenia umieszcza się elementy stykowo-przewodzące osadzone w dielektryku, takie np. jak stosowane w gnieździe typu F. Zewnętrzna powierzchnia kopułki wokół otworu jest przygotowana do łączenia z drugą częścią złącza (np. wtykiem F) np. poprzez nagwintowanie.

W każdym z trzech podanych rozwiązań wykonania mechanicznego przyłączy, wprowadzenie części stykowej wewnętrznej przyłącza od strony wprasowanej do korpusu jest takiej długości aby dochodziło do miejsca połączenia z układami elektrycznymi gniazda, przy czym wymiar poprzeczny tej części stykowej i jej ułożenie na całej długości są takie, aby wartości impedancji falowej na całej długości złącza była równa wartości impedancji znamionowej tj. 75 Ω.

Przyłącza główne osadzone na ścianach bocznych korpusu gniazda są umieszczone na takiej wysokości części cylindrycznej, aby część stykową wewnętrzną można było łatwo połączyć ze ścieżkami płytki montażowej zawierającej elementy układu elektrycznego gniazda.

W gniazdach abonenckich przeznaczonych do sieci budynkowej nieprzelotowej występuje jedno przyłącze główne i jest ono osadzone bądź na części czołowej, bądź na jednej z płaskich części ściany bocznej korpusu.

W gniazdach przeznaczonych do sieci budynkowej przelotowej występują dwa przyłącza, z których jedno może być osadzone na części czołowej, a drugie na płaskiej części ściany bocznej korpusu gniazda, lub obydwa na przeciwległych sobie płaskich częściach ściany bocznej korpusu.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1a pokazuje widok gniazda z boku, z przyłączem głównym umieszczonym na spłaszczonej części ściany bocznej korpusu gniazda, wykonanym w całości przy użyciu dodatkowego elementu złącznego połączonego trwale z korpusem gniazda (fig. 1b - przekrój A-A gniazda, z fig. 1a), w którym niezależny element złączny kątowy wprasowany lub wkręcony jest w otwór wykonany w spłaszczonej części ściany bocznej korpusu gniazda.

PL 195 811 B1

Figura 2a pokazuje z boku widok gniazda z dwoma przyłączami głównymi umieszczonymi na dwóch przeciwległych spłaszczonych częściach ściany bocznej korpusu gniazda, wykonanymi przy użyciu dodatkowego elementu złącznego wprasowanego lub wkręconego do kopułki odpowiednio wyprofilowanej z materiału korpusu gniazda w toku jego produkcji (fig. 2b - przekrój A-A gniazda z fig. 2a), przy czym ściana kopułki wraz z korpusem dodatkowego elementu złącznego stanowi część stykowoprzewodzącą zewnętrzną przyłącza gniazda.

Figura 3a pokazuje widok gniazda z boku, z przyłączem głównym umieszczonym na spłaszczonej części ściany bocznej korpusu gniazda, w którym część stykowo-przewodzącą zewnętrzna jest wyprofilowana z materiału korpusu gniazda w postaci kopułki a część stykowo-przewodzącą wewnętrzna utworzona jest przez osadzony w dielektryku łącznik kątowy (fig. 3b - przekrój A-A gniazda z fig. 3a).

Figura 4a pokazuje widok gniazda z przyłączem głównym umieszczonym na stronie czołowej korpusu; zaś fig. 4b - przekrój A-A gniazda z fig. 4a, obrazujący wykonanie przyłącza, w którym część stykowo-przewodząca zewnętrzna jest wyprofilowana z materiału korpusu gniazda z wprasowanym w nią dodatkowym złącznym elementem konstrukcyjnym.

Gniazdo abonenckie według wynalazku ma (zależnie od jego rodzaju) jedno przyłącze główne (fig. 1a,b, fig. 3a,b, fig. 4 a,b) lub dwa przyłącza główne, wejściowe i wyjściowe (fig. 2a,b) wykonane jako przyłącza współosiowe. Przyłącza te 1 posadowione są na płaskich częściach powierzchni gniazda: części czołowej 2 (fig. 4a) lub na spłaszczonej części powierzchni bocznej 3 gniazda (fig. 1a,b, fig. 2a,b, fig. 3a,b). W gniazdach, w których jest potrzebne jedno przyłącze główne, może być ono posadowione na części czołowej 2 (fig 4a,b) lub na spłaszczonej części powierzchni bocznej 3 (fig. 1a,b, fig. 3a,b). W gniazdach, w których są potrzebne dwa przyłącza główne, są one posadowione po jednym na każdej z w/wym. części korpusu gniazda lub na dwóch przeciwległych spłaszczonych częściach powierzchni bocznej 3 korpusu (fig. 2a,b).

Dwa charakterystyczne fragmenty przyłącza: tj. odcinek wchodzący do wnętrza korpusu i odcinek służący do przyłączania obiektów (urządzeń) zewnętrznych są w stosunku do siebie ustawione pod kątem prostym.

W wykonaniu gniazda, w którym przyłącze główne 1 wykonane jest przy użyciu oddzielnego złącznego elementu konstrukcyjnego kątowego, np. jednostronnego gniazda kątowego typu F (fig. 1a,b), element ten, stroną nie będącą gniazdem, wprasowany jest fragmentem 9 części stykowo-przewodzącej zewnętrznej 6 w część boczną 3 korpusu gniazda, zaś część stykowo-przewodząca wewnętrzna dochodzi poprzez dielektryk 8 do obwodów elektrycznych umieszczonych na płytce montażowej 12 wewnątrz korpusu gniazda.

W wykonaniu gniazda, w którym korpus gniazda wyprofilowany jest w postaci kopułki 1na części powierzchni bocznej 3 (fig. 2a,b) lub na powierzchni czołowej 2 (fig. 4 a,b), przyłącze główne wykonane jest przy użyciu oddzielnego złącznego elementu prostego 10 wprasowanego w otwór w kopułce. Część stykowo-przewodząca wewnętrzna 7 wewnątrz kopułki zgięta jest łagodnie pod kątem prostym i przez otwór w dielektryku 8, wprasowanym w otwór przyłącza w korpusie od jego wewnętrznej strony, dochodzi do obwodów elektrycznych umieszczonych na płytce montażowej 12 wewnątrz korpusu gniazda. Stosowanie dielektryka 8 nie jest niezbędne gdy osadzenie w płytce drukowanej 12 części stykowo-przewodzącej zapewni stabilność położenia części stykowo-przewodzącej na odcinku od wprasowanego elementu złącznego 10 do płytki drukowanej 12. W wykonaniu gniazda bez dodatkowo wprasowanych elementów złącznych (fig. 3a,b), część stykowo-przewodząca zewnętrzna 6 kopułki w końcowym odcinku jest nagwintowana dla umożliwienia nakręcania nakrętki wtyku, korzystnie wtyku typu F, zaś część stykowo-przewodząca wewnętrzna 7 od miejsca przeznaczonego na wprowadzenie wtyku do miejsca połączenia z obwodami elektrycznymi, umieszczonymi na płytce montażowej przebiega w dwóch odcinkach dielektryka 11 i 8 lub tylko w jednym 11.

Claims (6)

1. Gniazdo abonenckie do systemów telewizji kablowej oraz do antenowych instalacji zbiorowych i indywidualnych, wykonane w postaci korpusu cylindrycznego, wewnątrz którego umieszczone są układy elektryczne połączone z zewnętrznymi przyłączami głównymi i z zewnętrznymi przyłączami abonenckimi, na którym przyłącza abonenckie znajdują się prostopadle do jego części czołowej, znamienne tym, że przyłącza główne (1) gniazda są przyłączami współosiowymi, korzystnie typu F, umieszczonymi na czołowej części (2) korpusu gniazda lub na spłaszczonych częściach powierzchni bocznej (3) tego korpusu. Oś wzdłużna (4) części przyłącza wchodzącej do korpusu jest prostopadła lub prawie prostopadła do powierzchni (2) lub (3), na której przyłącze jest osadzone, zaś oś wzdłużna (5) części służącej do przyłączania obiektu zewnętrznego, zazwyczaj przewodów współosiowych, jest równoległa lub prawie równoległa do powierzchni (2) lub (3), na której złącze jest osadzone.

2. Gniazdo abonenckie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyłącze główne (1), składające się z części stykowo-przewodzącej zewnętrznej (6) i części stykowo-przewodzącej wewnętrznej (7), która wewnątrz części zewnętrznej osadzona jest na całej długości dielektryku (8) lub tylko na części tej długości, jako całość stanowi oddzielny złączny element konstrukcyjny kątowy, zamocowany jednym z jego końców (9) w części (2) lub (3) korpusu.

3. Gniazdo abonenckie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyłącze główne (1), składające się z części stykowo-przewodzącej zewnętrznej (6) i części stykowo-przewodzącej wewnętrznej (7), która korzystnie, wewnątrz części zewnętrznej, osadzona jest na całej długości w dielektryku (8) lub tylko na części tej długości, wykonane jest tak, że w część stykowo-przewodzącą zewnętrzną (6) wyprofilowaną z materiału korpusu gniazda w postaci kopułki z otworem wprasowany jest oddzielny złączny element konstrukcyjny prosty (10), z jednostronnym gniazdem, korzystnie typu F, którego część stykowoprzewodząca zewnętrzna, tj. korpus jest przedłużeniem części stykowo-przewodzącej wyprofilowanej z materiału korpusu gniazda w postaci kopułki.

4. Gniazdo abonenckie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyłącze główne, składające się z części stykowo-przewodzącej zewnętrznej (6) i części stykowo-przewodzącej wewnętrznej (7), która korzystnie, wewnątrz części zewnętrznej osadzona jest na całej długości w dielektryku (8) lub tylko na części tej długości, wykonane jest tak, że do części stykowo-przewodzącej zewnętrznej (6) wyprofilowanej z materiału korpusu gniazda w postaci kopułki z otworem, wmontowana jest bezpośrednio część stykowo-przewodząca wewnętrzna (7) osadzona w dielektryku (11).

5. Gniazdo abonenckie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że przyłącze główne (1) umieszczone na spłaszczonej części powierzchni bocznej (3) osadzone jest tak, że oś wzdłużna (5) części służącej do przyłączania obiektu zewnętrznego może być skierowana pod dowolnym kątem w płaszczyźnie równoległej do powierzchni na której jest ono osadzone.

6. Gniazdo abonenckie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że część stykowo-przewodząca wewnętrzna (7) wykonana jest tak, że od strony wnętrza gniazda dochodzi do obwodów elektrycznych umieszczonych np. na płytce montażowej (12) z którymi jest połączona, a od strony zewnętrznej wraz z częścią stykowo-przewodzącą zewnętrzną tworzy gniazdo przyłączeniowe, korzystnie typu F.