PL197056B1 - Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego - Google Patents

Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego

Info

Publication number
PL197056B1
PL197056B1 PL381924A PL38192499A PL197056B1 PL 197056 B1 PL197056 B1 PL 197056B1 PL 381924 A PL381924 A PL 381924A PL 38192499 A PL38192499 A PL 38192499A PL 197056 B1 PL197056 B1 PL 197056B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
weight
furnish
papermaking
colloidal silica
cellulosic
Prior art date
Application number
PL381924A
Other languages
English (en)
Inventor
Bruce A. Keiser
Maureen B. Nunn
Cheng-Sung Huang
Dennis L. Macdonald
Original Assignee
Nalco Chemical Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Nalco Chemical Co filed Critical Nalco Chemical Co
Priority to PL381924A priority Critical patent/PL197056B1/pl
Publication of PL197056B1 publication Critical patent/PL197056B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C01—INORGANIC CHEMISTRY
    • C01B—NON-METALLIC ELEMENTS; COMPOUNDS THEREOF; METALLOIDS OR COMPOUNDS THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASS C01C
    • C01B33/00—Silicon; Compounds thereof
    • C01B33/113—Silicon oxides; Hydrates thereof
    • C01B33/12—Silica; Hydrates thereof, e.g. lepidoic silicic acid
    • C01B33/14—Colloidal silica, e.g. dispersions, gels, sols
    • B—PERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B01—PHYSICAL OR CHEMICAL PROCESSES OR APPARATUS IN GENERAL
    • B01J—CHEMICAL OR PHYSICAL PROCESSES, e.g. CATALYSIS OR COLLOID CHEMISTRY; THEIR RELEVANT APPARATUS
    • B01J13/00—Colloid chemistry, e.g. the production of colloidal materials or their solutions, not otherwise provided for; Making microcapsules or microballoons
    • B01J13/0004—Preparation of sols
    • B01J13/0008—Sols of inorganic materials in water
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C01—INORGANIC CHEMISTRY
    • C01B—NON-METALLIC ELEMENTS; COMPOUNDS THEREOF; METALLOIDS OR COMPOUNDS THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASS C01C
    • C01B33/00—Silicon; Compounds thereof
    • C01B33/113—Silicon oxides; Hydrates thereof
    • C01B33/12—Silica; Hydrates thereof, e.g. lepidoic silicic acid
    • C01B33/14—Colloidal silica, e.g. dispersions, gels, sols
    • C01B33/141—Preparation of hydrosols or aqueous dispersions
    • C01B33/142—Preparation of hydrosols or aqueous dispersions by acidic treatment of silicates
    • C01B33/143—Preparation of hydrosols or aqueous dispersions by acidic treatment of silicates of aqueous solutions of silicates
    • D—TEXTILES; PAPER
    • D21—PAPER-MAKING; PRODUCTION OF CELLULOSE
    • D21H—PULP COMPOSITIONS; PREPARATION THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASSES D21C OR D21D; IMPREGNATING OR COATING OF PAPER; TREATMENT OF FINISHED PAPER NOT COVERED BY CLASS B31 OR SUBCLASS D21G; PAPER NOT OTHERWISE PROVIDED FOR
    • D21H21/00—Non-fibrous material added to the pulp, characterised by its function, form or properties; Paper-impregnating or coating material, characterised by its function, form or properties
    • D21H21/06—Paper forming aids
    • D21H21/10—Retention agents or drainage improvers
    • D—TEXTILES; PAPER
    • D21—PAPER-MAKING; PRODUCTION OF CELLULOSE
    • D21H—PULP COMPOSITIONS; PREPARATION THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASSES D21C OR D21D; IMPREGNATING OR COATING OF PAPER; TREATMENT OF FINISHED PAPER NOT COVERED BY CLASS B31 OR SUBCLASS D21G; PAPER NOT OTHERWISE PROVIDED FOR
    • D21H17/00—Non-fibrous material added to the pulp, characterised by its constitution; Paper-impregnating material characterised by its constitution
    • D21H17/20—Macromolecular organic compounds
    • D21H17/21—Macromolecular organic compounds of natural origin; Derivatives thereof
    • D21H17/24—Polysaccharides
    • D21H17/28—Starch
    • D21H17/29—Starch cationic
    • D—TEXTILES; PAPER
    • D21—PAPER-MAKING; PRODUCTION OF CELLULOSE
    • D21H—PULP COMPOSITIONS; PREPARATION THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASSES D21C OR D21D; IMPREGNATING OR COATING OF PAPER; TREATMENT OF FINISHED PAPER NOT COVERED BY CLASS B31 OR SUBCLASS D21G; PAPER NOT OTHERWISE PROVIDED FOR
    • D21H17/00—Non-fibrous material added to the pulp, characterised by its constitution; Paper-impregnating material characterised by its constitution
    • D21H17/63—Inorganic compounds
    • D21H17/67—Water-insoluble compounds, e.g. fillers, pigments
    • D21H17/68—Water-insoluble compounds, e.g. fillers, pigments siliceous, e.g. clays

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Dispersion Chemistry (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Paper (AREA)
  • Silicon Compounds (AREA)
  • Silicates, Zeolites, And Molecular Sieves (AREA)
  • Separation Of Suspended Particles By Flocculating Agents (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)

Abstract

1. Sposób wytwarzania arkusza celulozowego, znamienny tym, ze obejmuje etapy, w których a) wytwarza si e celulozowy materia l doprowadzany, zawierajacy 0,01-1,5% wagowych w lókien celulozowych; b) dodaje si e do materia lu doprowadzanego (i) od oko lo 0,00005 do oko lo 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadaj acej powierzchni e w la sciw a wi eksz a ni z 700 m 2 /g i warto sc S 20-50, w stosunku do ci ezaru suchych w ló- kien w doprowadzanym materiale, oraz (ii) od oko lo 0,001 do oko lo 0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulan- ta o masie cz asteczkowej wi ekszej ni z 500 000, równie z w stosunku do ci ezaru suchych w lókien w doprowadzanym materiale; a nast epnie c) odwadnia si e materia l doprowadzany i otrzymuje si e arkusz celulozowy. 5. Sposób zwi ekszania odwadniania materia lu papierniczego doprowadzanego do maszyny wy- twarzaj acej papier, znamienny tym, ze do papierniczego materia lu doprowadzanego, przed umiesz- czeniem tego materia lu na maszynie papierniczej, dodaje si e 0,00005-1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej o powierzchni w la sciwej wi ekszej ni z 700 m 2 /g i o warto sci S 20-50 oraz oko lo 0,001-0,5% wagowych polimerowego flokulanta, w stosunku do ci ezaru suchych w lókien w doprowa- dzanym materiale papierniczym, nast epnie umieszcza si e materia l papierniczy na maszynie papierni- czej i poddaje si e warunkom wytwarzania papieru. PL PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (21) Numer zgłoszenia: 381924 (11) 197056 (13) B1
(22) Data zgłoszenia: 02.06.1999 (51) Int.Cl.
(62) Numer zgłoszenia, z którego nastąpiło wydzielenie: D21H 21/10 (2006.01)
352225 C01B 33/142 (2006.01)
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego: C01B 33/143 (2006.01)
Urząd Patentowy 02.06.1999, PCT/US99/12262
Rzeczypospolitej Polskiej (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego: 14.12.2000, WO00/75074 PCT Gazette nr 50/00
Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego
(73) Uprawniony z patentu: NALCO CHEMICAL COMPANY,Naperville,US
(43) Zgłoszenie ogłoszono: (72) Twórca(y) wynalazku:
11.08.2003 BUP 16/03 Bruce A. Keiser,Naperville,US
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 29.02.2008 WUP 02/08 Maureen B. Nunn,Naperville,US Cheng-Sung Huang,Naperville,US Dennis L. Macdonald,Wheaton,US (74) Pełnomocnik: Wierzchoń Jan, JAN WIERZCHOŃ & PARTNERZY, Biuro Patentów i Znaków Towarowych sp.j.
(57) 1. Sposób wytwarzania arkusza celulozowego, znamienny tym, że obejmuje etapy, w których
a) wytwarza się celulozowy materiał doprowadzany, zawierający 0,01-1,5% wagowych włókien celulozowych;
b) dodaje się do materiału doprowadzanego (i) od około 0,00005 do około 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadającej powierzchnię właściwą większą niż 700 m2/g i wartość S 20-50, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale, oraz (ii) od około 0,001 do około 0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulanta o masie cząsteczkowej większej niż 500 000, również w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale; a następnie
c) odwadnia się materiał doprowadzany i otrzymuje się arkusz celulozowy.
5. Sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego doprowadzanego do maszyny wytwarzającej papier, znamienny tym, że do papierniczego materiału doprowadzanego, przed umieszczeniem tego materiału na maszynie papierniczej, dodaje się 0,00005-1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g i o wartości S 20-50 oraz około 0,001-0,5% wagowych polimerowego flokulanta, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale papierniczym, następnie umieszcza się materiał papierniczy na maszynie papierniczej i poddaje się warunkom wytwarzania papieru.
PL 197 056 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego, doprowadzanego do maszyny wytwarzającej papierniczej.
W procesie wytwarzania papieru stosuje się zole koloidalnej krzemionki o duż ej powierzchni właściwej i zwiększonej stabilności.
W opisach patentowych US 5,643,414 i 5,368,833 ujawniono mikrocząstkę koloidalnej krzemionki o dużej powierzchni właściwej, to znaczy większej niż 700 m2/g i o wartości S w zakresie 20-40, która jest użyteczna przy wytwarzaniu papieru. Opisy te omawiają konieczność obróbki powierzchniowej cząstki koloidalnej krzemionki za pomocą aluminium, aby stabilizować powierzchnię właściwą, a przez to produkt. Opis US 5,603,805 również ujawnia koloidalną krzemionkę o powierzchni właściwej mniejszej niż 700 m2/g i o wartości S 20-40, która może być wykorzystywana w produkcji papieru. W opisie tym wyraźnie stwierdzono, że potrzebne są powierzchnie właściwe mniejsze niż 700 m2/g, aby otrzymać stabilną koloidalną krzemionkę, jako produkt bez obróbki powierzchniowej za pomocą aluminium, z przeznaczeniem do wykorzystania przy wytwarzaniu papieru.
Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposobu zwiększania odwadniania materiału papierniczego, doprowadzanego do maszyny wytwarzającej papierniczej, przy użyciu stabilnej krzemionki o dużej powierzchni właściwej, powyżej 700 m2/g, a jednocześnie nie wymagającej obróbki za pomocą aluminium.
Według wynalazku, sposób wytwarzania arkusza celulozowego, charakteryzuje się tym, że obejmuje etapy, w których
a) wytwarza się celulozowy materiał doprowadzany, zawierający 0,01-1,5% wagowych włókien celulozowych;
b) dodaje się do materiału doprowadzanego (i) od około 0,00005 do około 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadającej powierzchnię właściwą większą niż 700 m2/g i wartość S 20-50, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale, oraz (ii) od około 0,001 do około 0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulanta o masie cząsteczkowej większej niż 500 000, również w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale; a nastę pnie
c) odwadnia się materiał doprowadzany i otrzymuje się arkusz celulozowy.
Korzystnie, sposób ponadto obejmuje dodatkowy etap, w którym dodaje się kationowy koagulator do materiału doprowadzanego przed dodaniem polimerowego flokulanta.
Według wynalazku, sposób wytwarzania arkusza celulozowego, charakteryzuje się również tym, że obejmuje etapy, w których
a) wytwarza się celulozowy materiał doprowadzany, zawierający 0,01-1,5% wagowych włókien celulozowych;
b) dodaje się do materiału doprowadzanego (i) od około 0,00005 do około 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadającej powierzchnię właściwą większą niż 700 m2/g i wartość S 20-50, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale celulozowym, oraz (ii) od około 0,005 do około 5,0% wagowych skrobi kationowej, również w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale celulozowym; a następnie
c) odwadnia się materiał celulozowy i otrzymuje się arkusz celulozowy.
Korzystnie, sposób ponadto obejmuje dodatkowy etap b(iii), w którym dodaje się do celulozowego materiału doprowadzanego 0,001-0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulanta o masie cząsteczkowej większej niż 500 000, w stosunku do ciężaru suchych włókien w materiale celulozowym.
Sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego doprowadzanego do maszyny wytwarzającej papier, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do papierniczego materiału doprowadzanego, przed umieszczeniem tego materiału na maszynie papierniczej, dodaje się 0,00005-1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g i o wartości S 20-50 oraz około 0,001-0,5% wagowych polimerowego flokulanta, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale papierniczym, nastę pnie umieszcza się materiał papierniczy na maszynie papierniczej i poddaje się warunkom wytwarzania papieru.
PL 197 056 B1
Korzystnie, sposób ponadto dodaje się do papierniczego materiału doprowadzanego, przed umieszczeniem go na maszynie papierniczej, 0,005-5,0% wagowych kationowej skrobi w stosunku do ciężaru suchych włókien w tym materiale doprowadzanym.
Nieoczekiwanie stwierdzono, że zole koloidalnej krzemionki o dużej powierzchni właściwej, która pozostaje stabilna bez dodatku powierzchniowego aluminium, posiadają lepsze działanie w porównaniu z zolami znanymi ze stanu techniki, które wymagają obróbki powierzchniowej za pomocą czynników obróbki powierzchniowej, takich jak aluminium, by osiągnąć stabilność.
Stabilna koloidalna krzemionka jest tu definiowana jako taka koloidalna krzemionka, której powierzchnia właściwa pozostaje większa niż 700 m2/g, a wartość S pozostaje w zakresie 20-50, gdy stężony produkt jest starzony przy temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 dni, korzystnie przez co najmniej 60 dni. Wodne zole koloidalnej można wytwarzać i składować ze stężeniem większym niż 7% wag. SiO2 w stanie stałym, a nawet 15% wag. SiO2 w stanie stałym lub więcej i pozostają stabilne w temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 dni, zwykle przez co najmniej 60 dni, w porównaniu z wodnymi zolami krzemionki znanymi ze stanu techniki. Zole koloidalnej krzemionki, które są utworzone tylko z krzemionki (bez aluminium), wykazują większą aktywność nie tylko w środowiskach alkalicznych, ale nieoczekiwanie również w środowiskach kwaśnych przy produkcji papieru.
Proces wytwarzania stabilnej koloidalnej krzemionki o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g (bez aluminium) obejmuje:
(a) tworzenie początkowej kompozycji zawierającej wodę, krzemian metalu alkalicznego o stosunku molowym SiO2 do tlenku metalu alkalicznego w zakresie od 15:1 do 1:1 i wartości współczynnika pH co najmniej 10, zwykle co najmniej 11 oraz kwas (i/lub jego odpowiednią sól), przy czym krzemian metalu alkalicznego i kwas są początkowo obecne w stosunku wagowym co najmniej 63:1, z utrzymywaniem temperatury początkowej kompozycji poniżej 38°C, korzystnie poniżej 29°C, zwykle 16-29°C; (b) powolne i ciągłe dodawanie do początkowej kompozycji wodnej kompozycji kwasu krzemowego, zwykle o zawartości SiO2 w zakresie 5,0-7,2% wag., korzystnie 6,0-6,8% wag., z utrzymywaniem temperatury kompozycji poniżej 38°C, zwykle 16-29°C, aż od połowy do trzech czwartych kompozycji kwasu krzemowego zostanie dodane do początkowej kompozycji; (c) a następnie powolne zwiększanie temperatury kompozycji, np. przez około 10-35 minut, do 46-52°C i utrzymywanie tej temperatury, aż do zakończenia dodawania kompozycji kwasu krzemowego; (d) ewentualnie utrzymywanie temperatury kompozycji poniżej 52°C, zwykle 46-52°C, przez około godzinę; oraz (e) przerywanie następnie grzania i ewentualne usuwanie wody z wynikowej kompozycji, aż zawartość ciał stałych wynikowej kompozycji, oparta na SiO2, wynosi 7% wag. lub więcej, zwykle 11% wag. lub więcej.
Alternatywny proces wytwarzania wodnych zoli obejmuje zastosowanie kationowej żywicy jonowymiennej do inicjowania reakcji krzemianu metalu alkalicznego (patrz przykład 3 poniżej). Reakcja ta jest kontrolowana przez prędkość dodawania (np. w czasie 0-30 minut, zwykle w czasie krótszym niż 15 minut) i przez stosunek krzemianu metalu alkalicznego do żywicy jonowymiennej podczas polimeryzacji, by wytworzyć koloidalną krzemionkę. Stosunek molowy jonów wodoru w kationowej żywicy jonowymiennej do jonów metalu alkalicznego w krzemianie metalu alkalicznego jest w zakresie 40-100%, korzystnie 50-100%. Temperatura podczas tworzenia koloidalnej krzemionki w tym alternatywnym przykładzie realizacji wynalazku zwykle jest w zakresie od 10°C do 38°C, korzystnie 21-32°C. Obróbka cieplna koloidalnej krzemionki jako produktu (to znaczy obróbka dodatkowa) jest opcjonalna w tym przykł adzie realizacji procesu wedł ug wynalazku.
W szczególności, ww. procesy dotyczą wytwarzania koloidalnej krzemionki o powierzchni właściwej mierzonej sposobem Searsa, patrz Anal. Chem., 28, 1981 (1956) większej niż 700 m2/g, korzystnie większej niż 750 m2/g, a najkorzystniej większej niż 800 m2/g, o wartości S, patrz ller i Dalton, J. Phys. Chem., 60, 955 (1956) mniejszej niż 50, korzystnie w zakresie 20-50, a najkorzystniej 20-40, i o stężeniu ciał stałych wynoszącym 7-20% wag. krzemionki, to znaczy SiO2.
Jeden proces złożony jest z przygotowania początkowej kompozycji, po czym następuje dodawanie źródła aktywnej krzemionki, zwykle w postaci kwasu krzemowego lub kwasu polikrzemowego, przez określony czas. Podczas dodawania aktywnej krzemionki temperatura reakcji jest kontrolowana w okreś lonym profilu temperatury reakcji. Po dodaniu przewidzianej ilości aktywnej krzemionki mieszaninę można zatężyć. Proces zatężenia można przeprowadzać stosując wiele różnych sposobów. Sposoby takie mogą obejmować, ale bez ograniczenia tylko do tego, odparowanie i/lub oddzielanie membranowe, np. przez ultrafiltrację lub mikrofiltrację. Wodę usuwa się, aż końcowy produkt będzie zawierać 7-20% wag. SiO2.
PL 197 056 B1
W powyższym procesie początkowa kompozycja złożona jest z wody, jednego z wielu dostę pnych w handlu krzemianów lub alkalicznych szkieł wodnych oraz z kwasu i/lub jego odpowiedniej soli w określonym stosunku. Chociaż kolejność dodawania nie jest ważna, dla ułatwienia wytwarzania stwierdzono, że kwas należy dodawać do rozcieńczającej wody przed dodawaniem krzemianu.
Alkaliczne szkła wodne lub krzemiany mogą obejmować wiele różnych konwencjonalnych materiałów. Są to zwykle sole potasu lub sodu. Stosunek molowy SiO2 do Na2O lub K2O może być w zakresie od 15:1 do 1:1, a korzystnie jest w zakresie od 2,5:1 do 3,9:1. Takie roztwory szkła wodnego zwykle mają wartość współczynnika pH większą niż 10, zwykle około 11.
Stosowany w powyższym procesie kwas może być jednym z wielu kwasów organicznych lub nieorganicznych. Przykłady takich kwasów obejmują, ale bez ograniczenia: kwasy nieorganiczne, takie jak kwas solny, kwas fosforowy lub kwas siarkowy, albo takie materiały jak dwutlenek węgla. Kwasy organiczne obejmują, jednakże bez ograniczenia: kwas octowy, kwas mrówkowy i kwas propionowy. Przykłady odpowiednich soli obejmują: siarczan sodu, octan sodu, siarczan potasu, octan potasu, fosforan trójsodowy i jednowodzian fosforanu sodowego.
Po przygotowaniu początkowej kompozycji w powyższym procesie temperaturę tej kompozycji zmniejsza się do 29°C lub poniżej, zwykle do 27°C lub poniżej, a zazwyczaj do zakresu 16-29°C. Przy takiej temperaturze do kompozycji tej dodaje się powoli kwasu krzemowego lub kwasu polikrzemowego, np. przez całkowity czas wynoszący w przybliżeniu 4 godziny. Kwas krzemowy odpowiedni dla ww. procesów można przygotować znanymi sposobami, np. przez wymianę kationową rozcieńczonych roztworów alkalicznych szkieł wodnych, jak opisano powyżej. Zwykle takie rozcieńczone roztwory zawierają 3-9% wag. ciał stałych na bazie SiO2, zazwyczaj 5,0-7,2% wag., a korzystnie 6,0-6,8% wag. Typowe preparaty handlowe przedstawiono w opisach US 3,582,502 oraz US 2,244,335. Chociaż stosunek wagowy krzemianu metalu alkalicznego do kwasu może się zmieniać, zwykle stosunek ten wynosi co najmniej 63:1. Kwas krzemowy lub kwas polikrzemowy dodaje się do kompozycji powoli i ciągle mieszając, aż doda się w przybliżeniu połowę do około trzech czwartych kwasu krzemowego lub kwasu polikrzemowego do tej kompozycji z równoczesnym utrzymywaniem temperatury kompozycji poniżej 29°C, zwykle w temperaturze 16-29°C. Następnie temperaturę kompozycji powoli zwiększa się, np. w czasie 10-35 minut, do 46-52°C i utrzymuje się temperaturę w tym zakresie, aż do zakończenia dodawania reszty kwasu krzemowego lub kwasu polikrzemowego do kompozycji. Ewentualnie temperaturę kompozycji można później utrzymywać poniżej 52°C, zwykle w temperaturze 46-52°C, przez około jedną godzinę. Jeśli trzeba, można następnie usunąć z tej kompozycji wodę znanymi sposobami, aż do uzyskania zawartości ciał stałych w kompozycji 7% wag. lub więcej, zwykle 11% wag. lub więcej.
Poniżej przedstawiono alternatywny proces wytwarzania wodnych zoli stabilnej krzemionki o powierzchni wł aś ciwej wię kszej niż 700 m2/g (bez aluminium). Proces ten obejmuje zastosowanie kationowej żywicy jonowymiennej, korzystnie słabo kwaśnej kationowej żywicy jonowymiennej, by zainicjować reakcję krzemianu metalu alkalicznego (patrz przykład 3 poniżej) w celu wytwarzania koloidalnej krzemionki. Reakcja ta jest kontrolowana przez prędkość dodawania i przez stosunek krzemianu metalu alkalicznego do żywicy jonowymiennej podczas polimeryzacji w celu wytworzenia koloidalnej krzemionki. Obróbka cieplna koloidalnej krzemionki jako produktu jest w tym przykładzie realizacji procesu według wynalazku opcjonalna.
Alternatywny proces przygotowania stabilnego zolu koloidalnej krzemionki o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g (bez aluminium) zawiera: (a) ładowanie zbiornika reakcyjnego kationową żywicą jonowymienną, w której co najmniej 40%, korzystnie co najmniej 50% zdolności wymiany jonów jest w postaci wodoru, przy czym zbiornik reakcyjny ma środki, np. sito w pobliżu dna zbiornika reakcyjnego, do oddzielania koloidalnej krzemionki wytworzonej podczas tego procesu od żywicy jonowymiennej; (b) ładowanie zbiornika reakcyjnego (zasadniczo jednorazowo) wodnym roztworem krzemianu metalu alkalicznego o stosunku molowym SiO2 do tlenku metalu alkalicznego w zakresie od 15:1 do 1:1 i o wartości współczynnika pH co najmniej 10,0, korzystnie co najmniej 11; (c) mieszanie zawartości zbiornika reakcyjnego, aż wartość współczynnika pH zawartości zbiornika będzie w zakresie 8,5-11,0, korzystnie 9,2-10,0; (d) ustawianie wartości współczynnika pH zawartości zbiornika reakcyjnego powyżej 10,0, korzystnie 10,4-10,7, wykorzystując dodatkową ilość krzemianu metalu alkalicznego; oraz (e) oddzielanie otrzymanej koloidalnej krzemionki według wynalazku od żywicy jonowymiennej z równoczesnym usuwaniem koloidalnej krzemionki ze zbiornika reakcyjnego. Regulacja wartości współczynnika pH w stopniu (d) może być przeprowadzana albo w zbiorniku reakcyjnym, albo po usunięciu otrzymanej koloidalnej krzemionki ze zbiornika reakcyjnego. Taka regulacja wartości współczynnika pH zwykle jest przeprowadzana w czasie od 10 minut do 3 godzin od zakończenia etapu (e).
PL 197 056 B1
Kompozycje ww. stabilnej koloidalnej krzemionki o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g (bez aluminium) okazały się mieć skuteczność w zastosowaniu do usuwania wody i zatrzymywania wody w procesie wytwarzania papieru o 20-40% większą w porównaniu ze znanymi kompozycjami. Ponadto kompozycje stabilnej koloidalnej krzemionki nieoczekiwanie wykazały aktywność w obszarach, gdzie znane kompozycje nie są aktywne, głównie w środowiskach kwaśnych w procesie wytwarzania papieru.
Proces wytwarzania papieru, obejmuje etap dodawania do materiału doprowadzanego do maszyny papierniczej 0,00005-1,25% wag. koloidalnej krzemionki w stosunku do ciężaru suchych włókien zawartych w zawiesinie. W alternatywnym przykładzie realizacji do doprowadzanego materiału można dodawać niejonowego, kationowego lub anionowego polimerowego czynnika kłaczkującego albo przed, albo po dodaniu koloidalnej krzemionki w ilości 0,001-0,5% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanej zawiesinie. Alternatywnie, zamiast lub oprócz syntetycznego polimerowego czynnika kłaczkującego można dodawać kationową skrobię w ilości 0,005-5,0% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Korzystniej skrobię dodaje się w iloś ci 0,05-1,5% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Wedł ug jeszcze innego przykładu realizacji zamiast lub oprócz czynnika kłaczkującego i/lub skrobi można do doprowadzanego materiału dodawać koagulatora w ilości 0,005-1,25% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w materiale doprowadzanym do wytwarzania papieru. Korzystnie koagulator dodaje się w ilości 0,025-0,5% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale.
Sposób według wynalazku umożliwia zwiększanie zatrzymywania i odprowadzania wody z materiału doprowadzanego do produkcji papieru w maszynie papierniczej. Koloidalną krzemionkę można dodawać do materiału doprowadzanego do wytwarzania papieru wraz z niejonowym, kationowym lub anionowym polimerowym flokulantem. Taki flokulant może być dodawany albo przed, albo po koloidalnej krzemionce w ilości 0,001-0,5% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Skrobię można alternatywnie dodawać do doprowadzanego materiału zamiast lub oprócz flokulanta w ilości 0,005-5,0% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Jeżeli stosuje się skrobię, jest to korzystnie skrobia kationowa.
W trakcie stosowania skrobię dodaje się korzystnie w ilości 0,05-1,25% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. W jeszcze innym przykładzie realizacji do doprowadzanego materiału zamiast lub oprócz flokulanta i/lub skrobi można dodawać koagulatora w iloś ci 0,005-1,25% wag. w stosunku do ciężaru suchych wł ókien w doprowadzanym materiale. Korzystnie koagulator dodaje się w ilości 0,025-0,5% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale.
Dawka polimerowego flokulanta w którymkolwiek z powyższych wskazanych przykładów realizacji wynosi korzystnie 0,005-0,2% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Dawka koloidalnej krzemionki wynosi korzystnie 0,005-0,25% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale, najkorzystniej 0,005-0,15% wag. włókien w doprowadzanym materiale.
Należy podkreślić, że ponieważ sposób według wynalazku nadaje się do stosowania wobec szerokiego zakresu gatunków papieru i doprowadzanych materiałów, wartości procentowe podane powyżej (stanowiące tylko wskazówkę) mogą przez specjalistę zostać zmienione, w zależności od potrzeb.
W każ dym z powyż szych przykł adów realizacji bentonit, talk, syntetyczne gliny, hektoryt, kaolin lub ich mieszaniny można również dodać w każdym miejscu w systemie wytwarzania papieru przed utworzeniem arkusza. Korzystnym miejscem dodawania jest gęsta miazga przed rozcieńczeniem białą wodą. Takie zastosowanie zwiększa czystość w maszynie papierniczej, która w przeciwnym wypadku podlega powstawaniu hydrofobowego osadu, mającego wpływ zarówno na wydajność produkcyjną jak i na jakość papieru.
Ponadto każdy z powyższych przykładów realizacji można stosować wobec materiału doprowadzanego do wytwarzania papieru, wybranego z grupy złożonej z cienkiego papieru (który zawiera tu materiał na bazie po raz pierwszy wykorzystywanych włókien, jak również materiał na bazie włókien wykorzystywanych wtórnie), tektury (która obejmuje tu materiały na bazie wtórnie wykorzystywanych włókien, wykładzinowe i faliste, jak również materiały na bazie włókien wykorzystywanych po raz pierwszy); oraz makulaturę gazetową, która obejmuje tu materiały pochodzące z czasopism, jak również materiały zarówno na bazie włókien wykorzystywanych pierwotnie jak i na bazie włókien wykorzystywanych wtórnie) albo inny materiał celulozowy. Takie doprowadzane materiały obejmują materiały, które zawierają drewno, materiały bezdrzewne, pierwotnie wykorzystywane, bielone materiały wykorzystywane wtórnie, niebielone materiały wykorzystywane wtórnie oraz ich mieszaniny.
PL 197 056 B1
Papier lub tekturę zwykle wytwarza się z zawiesiny doprowadzanego materiału celulozowego w medium wodnym, który to materiał poddawany jest jednemu z wielu etapom ś cinania, gdzie takimi etapami zwykle są etap czyszczenia, etap mieszania i etap pompowania, a następnie z zawiesiny takiej odprowadzana jest woda, by utworzyć arkusz, który następnie suszy się do żądanej, zwykle małej zawartości wody. Krzemionki koloidalne według wynalazku można dodawać do doprowadzanego materiału przed lub po etapie ścinania.
Oprócz opisanych powyżej zastosowań do wspomagania zatrzymywania i odprowadzania wody koloidalne krzemionki można wykorzystywać w połączeniu ze standardowymi kationowymi żywicami wytrzymałymi na mokro, by polepszyć wytrzymałość na mokro tak traktowanego arkusza celulozowego. Przy tego rodzaju wykorzystywaniu koloidalną krzemionkę dodaje się do doprowadzanego materiału przed umieszczeniem tego materiału, zawierającego żywicę zwiększającą wytrzymałość na mokro, na maszynie papierniczej. Koloidalną krzemionkę zwykle stosuje się w ilościach podanych powyżej.
Stwierdzono, że stabilna koloidalna krzemionka znacznie polepsza działanie syntetycznych polimerowych flokulantów i czynników wspomagających retencję oraz skrobi w procesie wytwarzania papieru. Ponadto uważa się, że koloidalne krzemionki są użyteczne jako dodatki w procesach rozdzielania ciał stałych od cieczy, takich jak wstępne oczyszczanie wody oraz oczyszczanie ścieków. Pozbawione aluminium, koloidalne krzemionki o wysokiej powierzchni właściwej, oprócz polepszania odprowadzania wody i zatrzymywania wody w papierze gazetowym, cienkim papierze, tekturze i innych gatunkach papieru mogą również znaleźć zastosowanie do regulacji smoły i klejów w produkcji papieru, do odwadniania miazgi przy wytwarzaniu miazgi układanej na sucho, do wyławiania włókien i oczyszczania w mł ynach miazgi i papieru, do oczyszczania wody, do flotacji rozpuszczonego powietrza i do odwadniania mułu.
Programy zatrzymywania mikrocząstek oparte są na odtwarzaniu pierwotnie utworzonych kłaczków przerwanych przez ścinanie. W takich zastosowaniach flokulant jest dodawany przed co najmniej jednym punktem silnego ścinania, po czym następuje dodawanie mikrocząstek tuż przed skrzynią wlewową. Zwykle flokulant będzie dodawany przed sitami ciśnieniowymi, a potem nastąpi dodanie mikrocząstek za sitami. Jednakże rozważa się tu również sposób, w którym kolejność ta może być odwrócona. Wtórne kłaczki utworzone przez dodanie mikrocząstek powodują zwiększoną retencję i odprowadzanie wody bez szkodliwego oddziaływania na tworzenie arkusza. Umożliwia to zwiększoną zawartość wypełniacza w arkuszu, eliminuje dwustronność arkusza i zwiększa odprowadzanie wody oraz prędkość maszyny przy wytwarzaniu papieru.
Zastosowanie niewielkiego nadmiaru polimerowego flokulanta i/lub koagulatora jest uważane za konieczne w celu zapewnienia, by późniejsze ścinanie powodowało powstawanie mikrokłaczków, które zawierają lub przenoszą wystarczającą ilość polimeru, by przynajmniej części ich powierzchni były naładowane dodatnio, chociaż nie ma konieczności, by cały doprowadzany materiał był naładowany dodatnio. Potencjał elektrokinetyczny doprowadzanego materiału po dodaniu polimeru i po etapie ścinania może być zatem kationowy lub anionowy.
Ścinanie jest zapewniane przez zastosowane do tego celu urządzenie, takie jak pompa mieszająca, pompa wentylatorowa lub sito odśrodkowe, albo też można wprowadzić do urządzenia mieszalnik ścinający lub inny stopień ścinania w celu zapewnienia ścinania, a korzystnie wysokiego stopnia ścinania po dodaniu polimeru.
Flokulanty użyte w procesach według wynalazku są rozpuszczalnymi lub dyspergowanymi w wodzie polimerami o duż ej masie czą steczkowej, które mogą mieć ł adunek kationowy lub anionowy. Można również stosować niejonowe polimery o dużej masie cząsteczkowej. Polimery te mogą być całkowicie rozpuszczalne w systemie wytwarzania papieru, albo też alternatywnie mogą być łatwo dyspergowane. Mogą mieć one strukturę rozgałęzioną lub usieciowaną pod warunkiem, że nie tworzą one szkodliwych rybich oczek, jak nazywane są kulki nierozpuszczonego polimeru na gotowym papierze. Polimery tych rodzajów są łatwo dostępne z wielu różnych źródeł handlowych. Występują one jako suche ciała stałe, roztwory wodne, emulsje wodno-olejowe, które po dodaniu do wody umożliwiają szybkie rozpuszczenie się zawartego w nich polimeru, albo jako zawiesiny rozpuszczanego lub dyspergowanego w wodzie polimeru w wodnych roztworach soli. Postać stosowanego tu flokulanta o dużej masie cząsteczkowej nie jest uważana za ważną, jeżeli tylko polimer jest rozpuszczalny lub dyspergowalny w doprowadzanym materiale.
Jak stwierdzono powyżej, polimery mogą być kationowe, anionowe lub niejonowe. Użyteczne tu flokulanty z polimerów kationowych są zwykle addycyjnymi polimerami winylowymi o dużej masie cząsteczkowej, które zawierają kationową grupę funkcjonalną. Polimery te są zwykle homopolimerami
PL 197 056 B1 rozpuszczalnych w wodzie kationowych monomerów winylowych, albo mogą być kopolimerami rozpuszczalnego w wodzie kationowego monomeru winylowego z niejonowym monomerem, takim jak akryloamid lub metakryloamid. Polimery mogą zawierać tylko jeden kationowy monomer winylowy lub też mogą zawierać więcej niż jeden kationowy monomer winylowy. Alternatywnie pewne polimery mogą być modyfikowane lub derywatyzowane po polimeryzacji, jak np. poliakryloamid przez reakcję Mannicha, by wytwarzać kationowy polimer winylowy użyteczny według wynalazku. Polimery te mogą być wytwarzane z tak niewielkiej ilości, jak 1 procent molowy monomeru kationowego do 100% molowych monomeru kationowego, albo z kationowo modyfikowanej grupy funkcjonalnej na polimerze modyfikowany po polimeryzacji. Najczęściej kationowe flokulanty będą miały co najmniej 5% molowych kationowego monomeru winylowego lub grupy funkcjonalnej, a najkorzystniej co najmniej 10% wagowych kationowego monomeru winylowego lub grupy funkcjonalnej.
Odpowiednie kationowe monomery winylowe użyteczne przy wytwarzaniu kationowo naładowanych winylowych addycyjnych kopolimerów i homopolimerów odpowiednich dla przedmiotowego wynalazku będą znane fachowcom. Materiały te obejmują: metakrylan dimetyloamino-etylowy (DMAEM), akrylan dimetyloaminoetylowy (DMAEA), akrylan dietyloaminoetylowy (DEAEA), metakrylan dietyloaminoetylowy (DEAEM) lub ich czwartorzędowe postaci amonowe utworzone z siarczanu dimetylowego lub chlorku metylu, poliakryloamidy zmodyfikowane przez reakcję Mannicha, chlorowodorek diallilocykloheksyloaminowy (DACHA HCI), chlorek diallilodimetyloamonowy (DADMAC), chlorek metakrylo-amidopropylotrimetyloamonowy (MAPTAC) i aminę allilową (ALA). Jako flokulant może być tu również stosowana kationowana skrobia. Wybrany flokulant może być mieszaniną substancji podanych powyżej, albo mieszaniną substancji podanych powyżej ze skrobią kationową. Fachowcy w dziedzinie programów retencji na bazie polimeru kationowego łatwo zauważą, że wybór określonego polimeru jest zależny od doprowadzanego materiału, wypełniacza, gatunku i jakości wody.
Anionowe flokulanty o dużej masie cząsteczkowej, które mogą być używane w procesach według wynalazku, są korzystnie rozpuszczalnymi lub dyspergowalnymi w wodzie polimerami winylowymi zawierającymi 1% mol. lub więcej monomeru posiadającego ładunek anionowy. Polimery te mogą być homopolimerami lub rozpuszczalnymi w wodzie anionowo naładowanymi monomerami winylowymi lub kopolimerami tych monomerów np. z niejonowymi monomerami, takimi jak akryloamid lub metakryloamid. Przykłady odpowiednich monomerów anionowych obejmują kwas akrylowy, sulfonian metakryloamido-2-akryloamido-2-metylopropanowy (AMPS) oraz jego mieszaniny, jak również ich odpowiednie rozpuszczalne lub dyspergowalne w wodzie sole metali alkalicznych i amonu. Anionowe polimery o dużej masie cząsteczkowej, nadające się do stosowania według wynalazku, mogą również być albo hydrolizowanymi polimerami akryloamidowymi, albo kopolimerami akryloamidu lub ich homologami, takimi jak metakryloamid, z kwasem akrylowym lub jego homologami, takimi jak kwas metakrylowy, albo z polimerami takich monomerów winylowych, takimi jak kwas maleinowy, kwas itakonowy, kwas winylosulfonowy lub inne monomery zawierające sulfonian. Polimery anionowe mogą zawierać sulfonianowe lub fosfonianowe grupy funkcjonalne, albo ich mieszaniny, i mogą być wytwarzane przez derywatyzację polimerów lub kopolimerów poliakryloamidowych lub polimetakryloamidowych. Najkorzystniejszymi flokulantami anionowymi o dużej masie cząsteczkowej są kopolimery kwasu akrylowego i akryloamidu oraz polimery zawierające sulfonian, takie jak polimery wytworzone przez polimeryzację takich monomerów, jak sulfonian 2-akryloamido-2-metylopropanowy, sulfonian akryloamidometanowy, sulfonian akryloamidoetanowy i sulfonian 2-hydroksy-3-akryloamidopropanowy z akryloamidem lub innym niejonowym monomerem winylowym. Stosowane tu polimery i kopolimery anionowego monomeru winylowego mogą zawierać tylko 1 procent molowy monomeru naładowanego anionowo, a korzystnie co najmniej 10 procent molowych monomeru anionowego. Wybór stosowanego określonego polimeru anionowego znów będzie zależny od doprowadzanego materiału, wypełniacza, jakości wody, gatunku papieru itp.
Chociaż większość programów mikrocząstek przebiega dobrze tylko z kationowym flokulantem o dużej masie cząsteczkowej, zole koloidalnej krzemionki według wynalazku można również wykorzystywać z rozpuszczalnymi w wodzie anionowymi flokulantami o dużej masie cząsteczkowej z dodatkiem kationowego koagulatora.
Niejonowe flokulanty użyteczne w procesach według wynalazku mogą być wybrane z grupy złożonej z tlenku polietylenu i poli(met)akryloamidu. Ponadto może być korzystne stosowanie w pewnych przypadkach tak zwanych amfoterycznych polimerów rozpuszczalnych w wodzie. Polimery te niosą ładunek zarówno kationowy jak i anionowy w tym samym łańcuchu polimerowym.
PL 197 056 B1
Niejonowe, kationowe i anionowe flokulanty z polimeru winylowego, użyteczne tu, będą zwykle miały masę cząsteczkową co najmniej 500 000, a korzystnie masy cząsteczkowe 1 000 000 i większe. Flokulanty rozpuszczalne i/lub dyspergowalne w wodzie, nadające się tu do stosowania, mogą mieć masę cząsteczkową 5 000 000 lub większą, np. w zakresie 10-30 milionów lub większą. Polimery nadające się do stososowania w procesach według wynalazku mogą być całkowicie rozpuszczalne w wodzie, kiedy są stosowane do systemu, albo też mogą być nieco rozgałęzione (dwuwymiarowe) lub nieco usieciowane (trójwymiarowe), jeżeli tylko polimery te są dyspergowalne w wodzie. Korzystne jest stosowanie polimerów, które są całkowicie rozpuszczalne w wodzie, ale mogą być stosowane polimery dyspergowalne, takie jak polimery opisane w publikacji WO 97/16598. Użyteczne polimery mogą być zasadniczo liniowe zgodnie z definicją polimeru liniowego podaną w opisie US 4,753,710 (Langley i in.). Górna granica masy cząsteczkowej zależy od rozpuszczalności lub dyspergowalności wynikowego produktu w materiale doprowadzanym do wytwarzania papieru.
Kationowe lub amfoteryczne skrobie użyteczne w zastosowaniu do przedmiotowego wynalazku są zasadniczo opisane w US 4,385,961. Kationowe materiały skrobiowe zwykle wybierane są z grupy złożonej z polimerów występujących w naturze, opartych na węglowodanach, takich jak guma guarowa i skrobia. Kationowe materiały skrobiowe uważane za najbardziej użyteczne w praktycznej realizacji przedmiotowego wynalazku obejmują materiały skrobiowe pochodzące z pszenicy, ziemniaków i ryż u. Materiał y te mogą z kolei być poddawane reakcji podstawiania grup amonowych w szkielecie skrobi lub kationizacji zgodnie z procesem proponowanym w publikacji WO 96/30591 (Dondeyne i in.). Zwykle skrobie użyteczne w procesach według wynalazku mają stopień podstawienia grup amonowych w cząsteczce skrobi 0,01-0.05. Taki stopień podstawienia otrzymuje się przez reakcję podstawowej skrobi albo z chlorkiem 3-chloro-2-hydroksypropylo-trimetyloamonowym, albo z chlorkiem 2,3-epoksypropylo-trimetyloamonowym, by otrzymać kationowaną skrobię. Niniejszy wynalazek nie zajmuje się środkami kationowania materiałów skrobiowych, a takie modyfikowane materiały skrobiowe są znane i łatwo dostępne z wielu różnych źródeł handlowych.
Różne właściwości celulozowego materiału doprowadzanego, takie jak wartość współczynnika pH, twardość, moc jonowa i zapotrzebowanie kationowe, mogą mieć wpływ na działanie flokulanta w okreś lonym zastosowaniu. Wybór flokulanta obejmuje rozważenie rodzaju ładunku, gęstości ładunku, masy cząsteczkowej i rodzaju monomerów, a w szczególności zależy od chemii wody obrabianego materiału doprowadzanego.
Inne dodatki można wprowadzać do celulozowego materiału doprowadzanego bez znacznego zakłócania działania przedmiotowego wynalazku. Takie inne dodatki obejmują przykładowo czynniki regulujące wielkość cząstek, takie jak ałun i kalafonia, czynniki regulacji podziałki, wypełniacze, biocydy, itp. Celulozowy materiał doprowadzany, do którego dodany jest program wspomagający retencję według wynalazku, może również zawierać pigmenty i/lub wypełniacze, takie jak dwutlenek tytanu, wytrącony i/lub zmielony węglan wapnia, albo inne wypełniacze mineralne lub organiczne. Może być możliwe i jest objęte duchem wynalazku, że niniejszy wynalazek może być łączony z innymi tak zwanymi programami mikrocząstkowymi, jak bentonit i kaolin. Kiedy producenci papieru zmieniają gatunki lub doprowadzane materiały, w pewnych sytuacjach może być praktyczne lub pożądane połączenie ww. zoli stabilnej koloidalnej krzemionki (pozbawionej aluminium) z innymi mikrocząstkami.
Zole stabilnej koloidalnej krzemionki (pozbawionej aluminium) mogą być również wykorzystywane w połączeniu z koagulatorem według zasad podanych w opisie US 4,795,531 (Sofia i in.). Przedstawiono tam program mikrocząstek, w którym mikrocząstka jest wykorzystywana w obecności koagulatora kationowego i naładowanego flokulanta o dużej masie cząsteczkowej.
Materiały kationowych koagulatorów, które mogą znaleźć zastosowanie w procesach według wynalazku, obejmują znane, dostępne w handlu, rozpuszczalne w wodzie poliaminy polialkilenowe o ma ł ej i ś redniej masie czą steczkowej, obejmują ce takie substancje przygotowane przez reakcję poliaminy alkilenowej z dwufunkcjonalnym halogenkiem alkilowym. Materiały tego typu obejmują polimery kondensacyjne wytworzone przez reakcję dichlorku etylenu i amoniaku, dichlorek etylenowy, amoniak i drugorzędową aminę, taką jak amina dimetylowa, epichlorohydrynodimetyloamina, epichlorohydrynodimetyloamina amonowa, polietylenoiminy itp. Użyteczne będą również mające małą masę cząsteczkową polimery i kopolimery monomerów winylowych, takie jak halogenki dialilodimetyloamonowe, zwłaszcza chlorek dialilodimetyloamonowy, akrylany dialkiloaminoalkilowe, czwartorzędowe akrylany dialkiloaminoalkilowe itp., gdzie alkil oznacza grupę zawierającą 1-4, korzystnie 1-2 atomy węgla. Korzystnie alkilem jest metyl. Monomery te są egzemplifikowane przez takie materiały, jak akrylan dimetyloaminoetylowy, metakrylan dimetyloaminoetylowy i ich rozpuszczalne w wodzie czwarPL 197 056 B1 torzędowe sole amonowe. W pewnych przypadkach jako koagulator może być stosowana kationowa skrobia. Według wynalazku można również stosować koagulatory nieorganiczne, np. ałun i polichlorek glinu. Stosowana ilość nieorganicznych koagulatorów wynosi zwykle 0,05-2% wag. w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale. Zastosowanie koagulatora z zolami koloidalnej krzemionki jest opcjonalne.
Sposób według wynalazku nadaje się do stosowania wobec wszystkich gatunków i rodzajów wyrobów papierowych, które zawierają opisane tu wypełniacze, a ponadto nadaje się do stosowania wobec wszystkich rodzajów miazg, obejmujących bez ograniczenia miazgi chemiczne, łącznie z miazgami siarczanowymi i siarczynowymi zarówno z drewna twardego jak i z drewna miękkiego, miazgi termomechaniczne, miazgi mechaniczne i miazgi ze ścieru drzewnego.
Ilość mineralnego wypełniacza zastosowanego w procesie wytwarzania papieru, zwykle używanego przy produkcji papieru, wynosi 10-30 części wag. wypełniacza na sto części wag. suchych włókien w doprowadzanym materiale, ale ilość takiego wypełniacza może czasami wynosić tylko około 5, albo nawet 0, części wag., albo nawet około 40 lub nawet 50 części wag.
Poniższe przykłady 1-4 ilustrują wytwarzanie stabilnej krzemionki, zaś przykład 5 ilustruje sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego.
P r z y k ł a d 1
Wytwarzanie zolu koloidalnej krzemionki według wynalazku
Załadowano 129 kg miękkiej wody do reaktora zawierającego pompę recyrkulacyjną i rozpoczęto recyrkulację z prędkością 189 litrów na minutę. Powoli dodawano do reaktora 2,53 kg 95% wag. roztworu kwasu siarkowego, chłodząc zawartość reaktora w razie potrzeby do temperatury poniżej 24°C. Po umożliwieniu, by cyrkulacja zawartości reaktora trwała przez 5 minut, załadowano 130,28 kg krzemianu sodu o stosunku molowym SiO2 do Na2O 3,26 i o wartości współczynnika pH 11,2. Stosowano chłodzenie, by uniemożliwić przekroczenie w reaktorze temperatury 27,2°C. Po dodaniu krzemianu sodu rozpoczęto dodawanie 1426,1 kg wodnego roztworu kwasu krzemowego (o zawartości SiO2 w postaci stałej 6,40% wag.) z prędkością 5,94 kg na minutę (lub 5,75 litrów na minutę), utrzymując temperaturę 27°C. Po załadowaniu 75% kwasu krzemowego (1069,56 kg) (około 3,0 h) temperaturę powoli zmniejszano z prędkością 3,9°C/minutę, aż do osiągnięcia temperatury 49°C. Dalej dodawano kwas krzemowy przy równoczesnym grzaniu kompozycji. Czas do osiągnięcia przez kompozycję temperatury 38°C wynosił 10 minut, a czas upływający do osiągnięcia temperatury 46°C wynosił 36 minut. Po dodaniu całego kwasu krzemowego temperaturę kompozycji utrzymywano na wartości 49°C przez jedną godzinę (to znaczy czas od zakończenia dodawania kwasu krzemowego). Następnie temperaturę utrzymywano na wartości 47,8-50°C, po czym stosowano ultrafiltrację kompozycji, by zwiększyć stężenie ciał stałych w kompozycji. Ultrafiltrację przerywano, gdy stężenie krzemionki osiągnęło 14,8-16,6% wag., korzystnie 15,0% wag.
Stwierdzono, że otrzymana kompozycja stabilnej krzemionki koloidalnej ma ciężar właściwy 1,1048, powierzchnię właściwą krzemionki 804,3 m2/g i wartość S 48,1. Ponadto, po 45 dniach w temperaturze pokojowej powierzchnia właściwa krzemionki wynosiła 751 m2/g.
P r z y k ł a d 2
Załadowano do butli z okrągłym dnem 151,2 g zdejonizowanej wody i 4,0 g siarczanu sodu i mieszano przez zawirowanie, aż do rozpuszczenia siarczanu sodu. Dodano 124,8 g krzemianu sodu do butli nadal mieszając. Ogrzano zawartość butli do temperatury 27°C. Dodano w sumie 1710 g kwasu krzemowego o ciężarze właściwym 1,039 do butli przez 4 h z prędkością 7,2 g/minutę. Po dodaniu 860 g lub połowy kwasu krzemowego ogrzano zawartość butli do końcowej temperatury 49°C. Nadal dodawano kwasu krzemowego przy równoczesnym grzaniu kompozycji. Następnie utrzymywano temperaturę 47,8-50°C. Po ostatnim dodaniu po czterech godzinach chłodzono butlę reakcyjną do temperatury pokojowej, a następnie zastosowano ultrafiltrację wobec 350 g kompozycji w celu zwiększenia stężenia ciał stałych w kompozycji. Ultrafiltrację przerwano, gdy zmierzona ilość usuniętej wody osiągnęła 166,82 g. Zawartość ciał stałych w końcowej kompozycji wynosiła 16,12% wag.
Stwierdzono, że otrzymana kompozycja stabilnej koloidalnej krzemionki ma ciężar właściwy 1,1067, powierzchnię właściwą 904 m2/g i wartość S 39. Po 33 dniach zmierzona powierzchnia właściwa wynosiła 904 m2/g.
P r z y k ł a d 3
Wytwarzanie zolu stabilnej koloidalnej krzemionki.
Załadowano 128,25 kg miękkiej wody do reaktora zawierającego pompę recyrkulacyjną i rozpoczęto recyrkulację z prędkością 50 g/minutę. Powoli dodawano do reaktora 2,53 kg 95% wag. roztwo10
PL 197 056 B1 ru kwasu siarkowego, chłodząc zawartość reaktora w razie potrzeby do temperatury poniżej 24°C. Po umożliwieniu, by cyrkulacja zawartości reaktora trwała przez 5 minut, załadowano 130,5 kg krzemianu sodu o stosunku molowym SiO2 do Na2O 3,26 i o wartości współczynnika pH 11,2. Stosowano chłodzenie, by uniemożliwić przekroczenie w reaktorze temperatury 27,2°C. Po dodaniu krzemianu sodu rozpoczęto dodawanie 1451,25 kg wodnego roztworu kwasu krzemowego (o zawartości SiO2 w postaci stałej 6,37% wag., lepkości 2,9 centypuaza, ciężarze właściwym 1,0388 i wartości współczynnika pH 2,76) z prędkością 6,03 kg na minutę, utrzymując temperaturę 27°C. Po załadowaniu 75% kwasu krzemowego (1088,55 kg) (około 3,0 h) temperaturę powoli zmniejszano z prędkością 3,9°C/minutę, aż do osiągnięcia temperatury 49°C. Dalej dodawano kwas krzemowy przy równoczesnym grzaniu kompozycji. Czas do osiągnięcia przez kompozycję temperatury 38°C wynosił 40 minut, a czas upływający do osiągnięcia temperatury 46°C wynosił 57 minut. Po dodaniu całego kwasu krzemowego temperaturę kompozycji utrzymywano na wartości 49°C przez jedną godzinę (to znaczy czas od zakończenia dodawania kwasu krzemowego). Następnie temperaturę utrzymywano na wartości 47,8-50°C, po czym stosowano ultrafiltrację kompozycji, by zwiększyć stężenie ciał stałych w kompozycji. Ultrafiltrację przerywano, gdy stężenie krzemionki osiągnęło 14,8-16,6% wag., korzystnie 15,0% wag.
Stwierdzono, że otrzymana kompozycja stabilnej krzemionki koloidalnej ma ciężar właściwy 1,1033, powierzchnię właściwą krzemionki 786,4 m2/g i wartość S 41. Ponadto, po 51 dniach w temperaturze pokojowej powierzchnia właściwa krzemionki wynosiła 711,2 m2/g.
P r z y k ł a d 4
Wytwarzanie zolu koloidalnej krzemionki.
Załadowano zbiornik reakcyjny wyposażony w sito przy dnie zbiornika 854,28 litrami żywicy jonowymiennej Amberlite® IRC84SP (z firmy Rohm & Haas) w jej postaci sodowej. Przestrzegano podanej przez producenta procedury regeneracji żywicy do postaci wodorowej, tak by regeneracja była kompletna w co najmniej 40%. Oczyszczono żywicę przez płukanie wodą i pozwolono na spłynięcie wody.
Załadowano 661,05 kg wody do zbiornika i rozpoczęto mieszanie zawartości zbiornika, by przeprowadzić żywicę w zawiesinę. Następnie ogrzewano zawartość reaktora do 24°C. Załadowano do zbiornika reakcyjnego (przez około 10 minut) 553,95 kg krzemianu sodowego (o stosunku molowym SiO2 do Na2O 3,26 i o wartości współczynnika pH 11,2), rozcieńczonego za pomocą 253,8 kg wody. Kontrolowano wartość współczynnika pH i przewodność zawartości zbiornika reakcyjnego co około minut, aż wartość współczynnika pH osiągnęła 9,8, a przewodność osiągnęła 5800 mikroomów (υΩ).
Do zawartości reaktora dodano 67,5 kg krzemianu sodowego (jak opisano powyżej), aby zwiększyć wartość współczynnika pH do około 10,6. Mieszano zawartość pojemnika przez około 20 min, a następnie usunięto zawartość zbiornika reakcyjnego z dna poprzez sito. Niewielką ilością wody przepłukano żywicę w celu usunięcia resztek produktu, a następnie zmieszano z produktem.
Stwierdzono, że otrzymana kompozycja stabilnej krzemionki koloidalnej ma ciężar właściwy 1,0877, powierzchnię właściwą krzemionki 927,4 m2/g, wartość S 32 oraz zawartość SiO2 w postaci stałej 12,9% wagowych.
P r z y k ł a d 5
A. Wytwarzanie syntetycznych standardowych materiałów doprowadzanych.
Alkaliczny materiał doprowadzany.
Alkaliczny materiał doprowadzany ma wartość współczynnika pH 8,1 i jest złożony z 70% wag. włókien celulozowych i 30% wag. wypełniacza rozcieńczonego do całkowitej konsystencji 0,5% wag. przy zastosowaniu wody formulacji syntetycznej. Włókna celulozowe zawierają 60% wag. bielonej miazgi z drewna twardego i 40% wag. bielonej miazgi z drewna miękkiego. Są one przygotowane z suchego materiału (dry lap) rozdrobnionego do chudości według norm kanadyjskich (CSF - Canadian Standard Freeness) w zakresie 340-380 CSF. Wypełniaczem był handlowy zmielony węglan wapnia dostarczony w postaci suchej. Woda formulacji miała 200 ppm twardości wapiennej (dodatek CaCI2), 152 ppm twardości magnezowej (dodatek MgSO4) i 110 ppm alkaliczności wodorowęglanowej (dodatek NaHCO3).
Kwaśny materiał doprowadzany.
Kwaśny materiał doprowadzany złożony był z masy siarczanowej z drewna twardego i drewna miękkiego w stosunku wagowym 60/40. Jak powyżej, włókna oczyszczano oddzielnie do 340-380 CSF przed połączeniem z wypełniaczem i wodą. Całkowita zawartość ciał stałych w doprowadzanym materiale wynosiła 92,5% wag. włókien celulozowych i 7,5% wag. wypełniacza. Wypełniacz był połączeniem 2,5% wag. dwutlenku tytanu, Titanox 1000 z firmy DuPont i 5,0 procent wag. glinki kaolinowej. Woda użyta do rozcieńczania włókien i wypełniacza znów zawiera dodatkowe sole, jak podano powyżej dla alkalicznego materiału doprowadzanego. Inne dodatki obejmowały ałun dozowany w ilości 9 kg
PL 197 056 B1 na tonę suchych ciał stałych. Wartość współczynnika pH doprowadzanego materiału ustawiono za pomocą rozcieńczonego (50%) kwasu siarkowego tak, że wartość współczynnika pH doprowadzanego materiału wynosiła po dodaniu ałunu 5,0.
Dane z pomiaru współczynnika odbicia zogniskowanej wiązki (FBRM).
Zastosowane w następujących przykładach badanie za pomocą skaningowego mikroskopu laserowego, przedstawione w opisie US 4,871,251 (Preikschat, F. K. i E., 1989) polega zasadniczo na zastosowaniu źródła promieniowania laserowego, układu optycznego dostarczającego światło padające do materiału doprowadzanego i odbierającego światło rozproszone od tego materiału, fotodiody i sprzętu do przeprowadzania analizy sygnału. Przyrządy są dostępne w handlu z firmy Lasentec™, Redmond, Waszyngton. Doświadczenie polega na pobraniu 300 ml zawiesiny zawierającej włókna celulozowe i umieszczeniu jej w odpowiedniej zlewce mieszającej. Ścinanie dostarczanego materiału jest zapewniane przez silnik o zmiennej prędkości i śmigło. Mieszalnik we wszystkich przeprowadzonych tu doświadczeniach ustawiony był na 720 obrotów/minutę. Śmigło było ustawione w stałej odległości od okienka sondy, aby zapewnić ruch zawiesiny przez okienko. Typową sekwencję badań pokazano poniżej zarówno dla alkalicznych jak i kwasowych materiałów doprowadzanych.
T a b e l a 6 Protokół badania FBRM Alkaliczny materiał doprowadzany
Czas (minuty) Działanie
0,00 Początek mieszania. Zapisanie podstawowej wielkości kłaczków
0,50 Dodawanie skrobi kationowej. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
0,75 Dodawanie flokulanta. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
1,50 Dodawanie mikrocząstek. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
2,50 Koniec doświadczenia.
T a b e l a 6 Protokół badania FBRM Kwaśny materiał doprowadzany
Czas (minuty) Działanie
0,00 Początek mieszania. Zapisanie podstawowej wielkości kłaczków
0,50 Dodawanie skrobi kationowej i ałunu. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
0,75 Dodawanie flokulantu. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
1,50 Dodawanie mikrocząstek. Zapisanie zmiany wielkości kłaczków.
2,50 Koniec doświadczenia.
Zmiana średniej cięciwowej długości kłaczków po dodaniu dawki mikrocząstek została skorelowana z pomiarami retencji za pomocą naczynia dynamicznego odprowadzania. Im większa jest zatem zmiana średniej długości cięciwowej, powodowana przez obróbkę, tym większa jest wartość retencji.
Fizyczne właściwości badanego materiału.
Następujące materiały są badane w przykładach realizacji tego patentu, a ich właściwości fizyczne podane są poniżej.
Oznaczenie próbki Opis Początkowa powierzchnia właściwa m2/g Wartość S
CCS Konwencjonalna krzemionka koloidalna 680 63,4
Próbka 1 Krzemionka według przykładu 1 970 42,0
Próbka 2 Krzemionka według przykładu 2 904 39,0
Próbka 3 Krzemionka według przykładu 3 883 32,7
Próbka 4 Krzemionka według przykładu 3 927 32,0
PL 197 056 B1
B (1). Polepszona retencja w kwaśnym materiale doprowadzanym.
Syntetyczny kwaśny materiał doprowadzany przygotowano jak podano w Standardowych Syntetycznych Materiałach Doprowadzanych. Doświadczenia FBRM przeprowadzono z następującymi wynikami.
Dawka aktywna kg/tonę Zmiana średniej cięciwy % polepszenia
Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka
1 2 1 2
0,227 5,80 8,45 10,40 0,0% 45,7% 79,3%
0,454 13,80 19,30 19,12 0,0% 39,9% 38,6%
1,072 19,70 33,73 31,55 0,0% 71,2% 60,2%
Jak wynika z powyższych danych, krzemionki, według próbek 1 i 2 wykazują 60-70% polepszenia przy dawce 1,072 kg/tonę jeśli chodzi o zdolność zwiększenia stopnia flokulacji w takim syntetycznym kwaśnym materiale doprowadzanym.
B (2). Polepszona retencja w alkalicznym materiale doprowadzanym.
W podobny sposób badano materiały podane w Standardowym Alkalicznym Syntetycznym Materiale Doprowadzanym. Podobnie przeprowadzano doświadczenia z FBRM, a wyniki zestawione są poniżej.
Dawka aktywna kg/tonę Zmiana średniej cięciwy % polepszenia
Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka
1 2 1 2
0,227 3,80 10,39 6,41 0,0% 173,4% 68,7%
0,454 8,50 18,30 19,05 0,0% 115,3% 124,1%
1,072 12,10 34,79 29,64 0,0% 187,5% 145,0%
Powyższe wyniki wykazują, że krzemionki według próbek 1 i 2 zapewniają większą retencję w alkalicznych materiałach doprowadzanych niż konwencjonalne krzemionki koloidalne. W takim wypadku ulepszenie wynosi od 50% do powyżej 100% w stosunku do konwencjonalnej krzemionki koloidalnej.
W jeszcze innym eksperymencie dotyczą cym syntetycznego alkalicznego materiał u doprowadzanego, jak opisano powyżej, uzyskano następujące wyniki.
Dawka aktywna kg/tonę Zmiana średniej cięciwy % polepszenia
Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka 3 Konwencjonalna krzemionka koloidalna Próbka 3
0,227 4,13 12,37 0,0% 199,5%
0,454 11,98 28,68 0,0% 139,4%
1,072 18,73 44,35 0,0% 136,8%
W powyż szych badaniach stabilna krzemionka (bez aluminium) miał a stopień flokulacji w syntetycznym alkalicznym materiale doprowadzanym polepszony o ponad 100% w porównaniu ze stopniem flokulacji konwencjonalnej krzemionki koloidalnej. Stabilne krzemionki (bez aluminium) zapewniają zatem znaczne polepszenie retencji alkalicznych materiałów doprowadzanych do produkcji papieru.
PL 197 056 B1
C. Polepszenie odwadniania
Odwadnianie mierzono za pomocą podciśnieniowego próbnika odwadniania z firmy Nalco Chemical Co. 500 ml materiału umieszczono w zbiorniku przyrządu, dozowano dodatki w trakcie mieszania i odwodniono. Odwadnianie materiału przeprowadzano w warunkach podciśnienia, w tym przypadku na papier filtru celulozowego Filpako nr 716. Czas potrzebny od początku odwadniania, aż do wyciągnięcia powietrza przez poduszkę, zapisano jako czas odwadniania. Końcową wartość podciśnienia, odczytaną z ciśnieniomierza, zapisano 10 s od wyłączenia podciśnienia. Stosowana wartość podciśnienia wynosiła 355,6 mm Hg, a prędkość mieszania wynosiła 900 obrotów/minutę, kontrolowana przez cyfrowy sterownik systemu mieszalnika Cole-Palmer ServoDyne.
Doprowadzany materiał stosowany w tym badaniu był alkalicznym materiałem doprowadzanym, złożonym z miękkiego drewna w ilości 13%, twardego drewna w ilości 49,4%, ścieru drzewnego w iloś ci 6,0% i braków maszynowych w iloś ci 31,6%. Konsystencja był a 1,0%. Skrobi ę , skrobię kationową Stalock, dodano w ilości 18 kg na tonę. Flokulant złożony był z 10% molowych kationowego poliakryloamidu, cPAM. Dodawano go w ilości 0,27 kg na tonę. Przebieg dodawania był następujący:
Czas (s) Działanie
0 Dodanie materiału doprowadzanego, uruchomienie mieszadła z prędkością 900 obrotów/minutę
10 Dodanie skrobi
20 Dodanie cPAM
40 Dodanie mikrocząstek
50 Zatrzymanie mieszania i przeniesienie do VDT
60 Początek testu odwadniania
Oprócz czasu odwadniania i końcowej wartości podciśnienia zapisano również prędkość odwadniania, określoną jako czas potrzebny do odwodnienia 300 ml filtratu. Wyniki przedstawiono w tabeli poniż ej.
Opis Dawka (kg/tonę) Czas (s)
Flokulant Mikrocząstka Prędkość Odwadnianie Końcowe podciśnienie
Materiał wyjściowy 0 0 35,0 75,0 13,5
Tylko flokulant 0,272 0 11,2 25,7 10,2
CCS 0,272 0,454 8,9 18,2 9,0
CCS 0,272 1,072 8,3 16,7 8,5
CCS 0,272 1,362 7,4 15,6 8,0
Próbka 4 0,272 0,454 6,5 12,3 6,3
Próbka 4 0,272 1,072 5,8 11,1 4,6
Próbka 4 0,272 1,362 5,7 11,1 4,6
Jak wynika z tych danych, stabilna krzemionka, to znaczy próbka 4, miała prędkość odwadniania siedmiokrotnie większą niż materiał wyjściowy i dwukrotnie większą niż przy stosowaniu tylko flokulanta. Podobne lepsze wyniki zaobserwowano dla czasu odwadniania i końcowej wartości podciśnienia. A zatem, stabilne krzemionki (bez aluminium) polepszają odwadnianie.
PL 197 056 B1

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania arkusza celulozowego, znamienny tym, że obejmuje etapy, w których
    a) wytwarza się celulozowy materiał doprowadzany, zawierający 0,01-1,5% wagowych włókien celulozowych;
    b) dodaje się do materiału doprowadzanego (i) od około 0,00005 do około 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadającej powierzchnię właściwą większą niż 700 m2/g i wartość S 20-50, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale, oraz (ii) od około 0,001 do około 0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulanta o masie cząsteczkowej większej niż 500 000, również w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale; a nastę pnie
    c) odwadnia się materiał doprowadzany i otrzymuje się arkusz celulozowy.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto obejmuje dodatkowy etap, w którym dodaje się kationowy koagulator do materiału doprowadzanego przed dodaniem polimerowego flokulanta.
  3. 3. Sposób wytwarzania arkusza celulozowego, znamienny tym, że obejmuje etapy, w których
    a) wytwarza się celulozowy materiał doprowadzany, zawierający 0,01-1,5% wagowych włókien celulozowych;
    b) dodaje się do materiału doprowadzanego (i) od około 0,00005 do około 1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej posiadającej powierzchnię właściwą większą niż 700 m2/g i wartość S 20-50, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale celulozowym, oraz (ii) od około 0,005 do około 5,0% wagowych skrobi kationowej, również w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale celulozowym; a następnie
    c) odwadnia się materiał celulozowy i otrzymuje się arkusz celulozowy.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że ponadto obejmuje dodatkowy etap b(iii), w którym dodaje się do celulozowego materiału doprowadzanego 0,001-0,5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie polimerowego flokulanta o masie cząsteczkowej większej niż 500 000, w stosunku do ciężaru suchych włókien w materiale celulozowym.
  5. 5. Sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego doprowadzanego do maszyny wytwarzającej papier, znamienny tym, że do papierniczego materiału doprowadzanego, przed umieszczeniem tego materiału na maszynie papierniczej, dodaje się 0,00005-1,25% wagowych stabilnej krzemionki koloidalnej o powierzchni właściwej większej niż 700 m2/g i o wartości S 20-50 oraz około 0,001-0,5% wagowych polimerowego flokulanta, w stosunku do ciężaru suchych włókien w doprowadzanym materiale papierniczym, następnie umieszcza się materiał papierniczy na maszynie papierniczej i poddaje się warunkom wytwarzania papieru.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że ponadto dodaje się do papierniczego materiału doprowadzanego, przed umieszczeniem go na maszynie papierniczej, 0,005-5,0% wagowych kationowej skrobi w stosunku do ciężaru suchych włókien w tym materiale doprowadzanym.
PL381924A 1999-06-02 1999-06-02 Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego PL197056B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381924A PL197056B1 (pl) 1999-06-02 1999-06-02 Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381924A PL197056B1 (pl) 1999-06-02 1999-06-02 Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego
PCT/US1999/012262 WO2000075074A1 (en) 1999-06-02 1999-06-02 Stable silica sols of high surface area and improved activity

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL197056B1 true PL197056B1 (pl) 2008-02-29

Family

ID=22272881

Family Applications (2)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL381924A PL197056B1 (pl) 1999-06-02 1999-06-02 Sposób wytwarzania arkusza celulozowego oraz sposób zwiększania odwadniania materiału papierniczego
PL352225A PL197898B1 (pl) 1999-06-02 1999-06-02 Stabilna krzemionka koloidalna oraz sposób wytwarzania stabilnej krzemionki koloidalnej

Family Applications After (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL352225A PL197898B1 (pl) 1999-06-02 1999-06-02 Stabilna krzemionka koloidalna oraz sposób wytwarzania stabilnej krzemionki koloidalnej

Country Status (17)

Country Link
EP (1) EP1189689B1 (pl)
JP (1) JP5084997B2 (pl)
KR (1) KR100678486B1 (pl)
CN (1) CN1281490C (pl)
AT (1) ATE392254T1 (pl)
AU (1) AU785343B2 (pl)
BR (1) BR9917341B1 (pl)
CA (1) CA2375399C (pl)
CZ (1) CZ302013B6 (pl)
DE (2) DE1189689T1 (pl)
DK (1) DK1189689T3 (pl)
ES (1) ES2193903T1 (pl)
HU (1) HUP0201396A3 (pl)
MX (1) MXPA01012297A (pl)
PL (2) PL197056B1 (pl)
PT (1) PT1189689E (pl)
WO (1) WO2000075074A1 (pl)

Families Citing this family (25)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US9017649B2 (en) 2006-03-27 2015-04-28 Nalco Company Method of stabilizing silica-containing anionic microparticles in hard water
US10227238B2 (en) 2006-04-04 2019-03-12 Ecolab Usa Inc. Production and use of polysilicate particulate materials
WO2008031728A1 (en) * 2006-09-15 2008-03-20 Ciba Holding Inc. Process of manufacturing paper
GB0619035D0 (en) * 2006-09-27 2006-11-08 Ciba Sc Holding Ag Siliceous composition and its use in papermaking
US8097127B2 (en) 2006-09-27 2012-01-17 Basf Se Siliceous composition and its use in papermaking
AR066831A1 (es) * 2007-06-07 2009-09-16 Akzo Nobel Nv Soles a base de silice
AR072689A1 (es) 2008-07-14 2010-09-15 Akzo Nobel Nv Soles basados en silice metodo para producirlos uso y metodo para producir papel que los utiliza
KR100943204B1 (ko) * 2009-07-14 2010-02-19 주식회사메자이텍 혈액순환 개선용 기능성 음용수 및 이의 제조방법
JP5356209B2 (ja) * 2009-12-25 2013-12-04 日揮触媒化成株式会社 有機溶媒分散高濃度珪酸液
JP5661388B2 (ja) * 2010-09-08 2015-01-28 大王製紙株式会社 新聞用巻取紙及び剥離強度評価方法
CN102154948A (zh) * 2010-12-22 2011-08-17 山东华泰纸业股份有限公司 一种造纸工艺的阳离子淀粉应用方法
CA2827886A1 (en) * 2011-02-22 2012-08-30 Evonik Degussa Gmbh Process for preparing aqueous colloidal silica sols of high purity from alkali metal silicate solutions
JP2012214432A (ja) * 2011-03-30 2012-11-08 Harima Chemicals Inc 高純度リグニンの製造方法
BR112014014398A2 (pt) * 2011-12-15 2017-06-13 Innventia Ab sistema e processo para melhorar papel e papelão
CN104003475B (zh) * 2013-02-26 2016-03-23 南京林业大学 一种造纸白水中胶体性干扰物的分离方法
SE537737C2 (sv) * 2013-03-01 2015-10-06 Stora Enso Oyj In-Line-framställning av kiseldioxid för retentionsändamål ien pappers- eller kartongtillverkningsprocess
US10087081B2 (en) * 2013-03-08 2018-10-02 Ecolab Usa Inc. Process for producing high solids colloidal silica
ES2700776T3 (es) 2013-08-23 2019-02-19 Akzo Nobel Chemicals Int Bv Sol de sílice
ES2833158T3 (es) * 2013-11-25 2021-06-14 Ecolab Usa Inc Producto de sílice coloidal acuoso estable, y métodos para elaborar y usar el mismo
CN104947499B (zh) * 2013-12-18 2018-01-19 艺康美国股份有限公司 硅溶胶、制备其的设备和方法和其在造纸中的应用
EP3325590B1 (en) 2015-07-18 2020-09-30 Ecolab USA Inc. Chemical additives to improve oil separation in stillage process operations
JP7424867B2 (ja) * 2019-03-12 2024-01-30 東曹産業株式会社 珪酸塩系水溶液
CN110327852B (zh) * 2019-07-06 2022-07-12 江西奕方农业科技有限公司 溶胶设备和其制造方法
CN115385346B (zh) * 2022-08-19 2023-07-04 金三江(肇庆)硅材料股份有限公司 一种磨擦型二氧化硅及其制备方法和应用
CN117602633A (zh) * 2023-12-08 2024-02-27 昆明道尔森科技有限公司 一种湿法磷酸脱氟剂的制备方法

Family Cites Families (9)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4954220A (en) * 1988-09-16 1990-09-04 E. I. Du Pont De Nemours And Company Polysilicate microgels as retention/drainage aids in papermaking
SE500387C2 (sv) * 1989-11-09 1994-06-13 Eka Nobel Ab Silikasoler, förfarande för framställning av silikasoler samt användning av solerna i pappersframställning
SE500367C2 (sv) * 1989-11-09 1994-06-13 Eka Nobel Ab Silikasoler och förfarande för framställning av papper
SE9003954L (sv) * 1990-12-11 1992-06-12 Eka Nobel Ab Saett foer framstaellning av ark- eller banformiga cellulosafiberinnehaallande produkter
SE501214C2 (sv) * 1992-08-31 1994-12-12 Eka Nobel Ab Silikasol samt förfarande för framställning av papper under användande av solen
US5584966A (en) * 1994-04-18 1996-12-17 E. I. Du Pont De Nemours And Company Paper formation
SE9502522D0 (sv) * 1995-07-07 1995-07-07 Eka Nobel Ab A process for the production of paper
NZ514753A (en) * 1999-05-04 2004-03-26 Akzo Nobel Nv Silica-based sols
AU767369C (en) * 1999-12-20 2004-09-02 Akzo Nobel N.V. Silica-based sols

Also Published As

Publication number Publication date
BR9917341B1 (pt) 2010-09-21
DK1189689T3 (da) 2008-05-19
CZ20014291A3 (cs) 2002-05-15
HUP0201396A3 (en) 2005-07-28
MXPA01012297A (es) 2002-07-30
DE69938565T2 (de) 2009-06-04
DE69938565D1 (de) 2008-05-29
JP5084997B2 (ja) 2012-11-28
CN1281490C (zh) 2006-10-25
PL197898B1 (pl) 2008-05-30
CZ302013B6 (cs) 2010-09-08
WO2000075074A1 (en) 2000-12-14
KR20020024596A (ko) 2002-03-30
EP1189689A4 (en) 2004-06-23
ES2193903T1 (es) 2003-11-16
BR9917341A (pt) 2002-02-19
KR100678486B1 (ko) 2007-02-05
PL352225A1 (en) 2003-08-11
EP1189689B1 (en) 2008-04-16
CN1406209A (zh) 2003-03-26
PT1189689E (pt) 2008-07-24
DE1189689T1 (de) 2003-06-26
AU785343B2 (en) 2007-02-01
CA2375399A1 (en) 2000-12-14
HUP0201396A2 (en) 2002-08-28
ATE392254T1 (de) 2008-05-15
EP1189689A1 (en) 2002-03-27
JP2003501335A (ja) 2003-01-14
AU4329099A (en) 2000-12-28
CA2375399C (en) 2007-04-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US6372089B1 (en) Method of making paper
JP5479975B2 (ja) コロイド状ホウケイ酸塩の調整方法
CA2375399C (en) Stable silica sols of high surface area and improved activity
EP1080272B1 (en) A process for the production of paper
PT1740500E (pt) Soles à base de sílica e a sua produção e utilização
CA2509628C (en) Colloidal borosilicates and their use in the production of paper
JP5657603B2 (ja) 高表面積及び高活性の安定なシリカゾルの調製方法
KR100780289B1 (ko) 높은 표면적 및 향상된 활성의 안정한 실리카 졸
AU765384B2 (en) Colloidal borosilicates and their use in the production of paper
MXPA00003027A (en) Colloidal borosilicates and their use in the production of paper