PL197413B1 - Koronka wiertnicza - Google Patents

Abstract

1. Koronka wiertnicza (1) z umieszczonymi na jej powierzchni czo lowej ostrzami (2, 2') do odspajania i/lub rozdrabniania przeznaczonego do wybierania materia lu, z prostymi ostrzami (2') i z zakrzywionymi ostrzami (2), przy czym ostrza (2, 2') lub co najmniej ich cz esc w zasa- dzie odchodz a od punktu przebicia osi (4) ko- ronki wiertniczej (1) przez jej powierzchni e czo- low a lub ko ncz a si e w pewnym odst epie od tego punktu przebicia, przy czym jedno proste ostrze (2') umieszczone jest w obszarze po- wierzchni czo lowej koronki wiertniczej, które le zy srednicowo przeciwleg le wzgl edem obszaru powierzchni czo lowej koronki wiertniczej (1), w którym umieszczone s a zakrzywione ostrza (2) i przy czym zakrzywione ostrza (2) s a tak zakrzywione, ze ich wkl es le boki s a zwróco- ne ku obszarowi koronki wiertniczej (1), w któ- rym umieszczone jest proste ostrze (2'). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest koronka wiertnicza o cechach według części przedznamiennej zastrzeżenia 1.

Koronki wiertnicze, zwłaszcza koronki udarowe i obrotowo-udarowe, których głowica wiercąca na swej powierzchni czołowej ma ostrza do odspajania i/lub rozdrabniania przeznaczonego do wybierania materiału, są znane w różnych wykonaniach.

Tego typu koronki wiertnicze są na przykład stosowane na przednim końcu samowiercących kotew osadzanych z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem, które to kotwy są osadzane w celu zabezpieczania skał przed ciśnieniem górotworu.

Koronka wiertnicza takiego rodzaju, jaki został wymieniony na wstępie, jest znana z dokumentu AT 001 513 U1. Ta znana koronka wiertnicza posiada na swej powierzchni czołowej ostrza, które przebiegają w co najmniej dwóch różnych, osiowych kierunkach. W dokumencie AT 001 513 U1 pokazano różne kombinacje prostych i zakrzywionych ostrzy na powierzchni czołowej koronki wiertniczej.

Koronka z zakrzywionym ostrzem albo z prostym ostrzem albo wreszcie z dwoma wzajemnie równoległymi prostymi ostrzami znana jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE 918 741 A.

Podobne układy ostrzy dla koronek wiertniczych są znane z brytyjskiego opisu patentowego nr GB 189 021 A.

Zadaniem wynalazku jest takie udoskonalenie koronki wiertniczej wymienionego na wstępie rodzaju, że za pomocą kształtu i rozmieszczenia ostrzy uzyskana zostanie lepsza skuteczność koronki wiertniczej i otrzymany zostanie gęściejszy obraz uderzeń, gdy jest ona stosowana przy wierceniu obrotowo-udarowym.

Zadanie to zostało rozwiązane według wynalazku za pomocą koronki wiertniczej mającej cechy zastrzeżenia 1.

Zalecane i korzystne postaci koronki wiertniczej według wynalazku stanowią przedmiot zastrzeżeń zależnych.

Poprzez przewidziany w koronce wiertniczej układ ostrzy znajdujących się na jej powierzchni czołowej, obojętnie, czy są one zakrzywione, czy prostoliniowe, uzyskuje się stanowiącą cel lepszą skuteczność koronki wiertniczej według wynalazku.

Koronki wiertnicze, zwłaszcza koronki udarowe lub obrotowo-udarowe, których głowica wiercącą ma na swej powierzchni czołowej ostrza do odspajania i/lub rozdrabniania przeznaczonego do wybierania materiału mają co najmniej jeden kanał, który uchodzi w powierzchni czołowej koronki wiertniczej (patrz austriacki opis patentowy nr AT 00 1513 U1). Z tego kanału podczas wiercenia wychodzi medium płuczące (na przykład woda lub powietrze), które chłodzi koronkę wiertniczą podczas wiercenia i wypłukuje okruchy wiertnicze z wierconego otworu. Po uzyskaniu przez wiercony otwór wymaganej głębokości wytłacza się z kanału masę wiążącą (np. zaprawę lub beton), która po związaniu unieruchamia kotwę do osadzania z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem. Te znane koronki wiertnicze maja tę wadę, że kanał, z którego powinno wychodzić medium płuczące, jest często zajęty (zatkany) przez okruchy wiertnicze, zwłaszcza wówczas, gdy wierci się w miękkiej skale, takiej jak piaskowiec.

Zadaniem wynalazku jest ponadto takie udoskonalenie tego rodzaju koronek wiertniczych, aby nie istniało niebezpieczeństwo, że kanał podczas wiercenia zostanie zajęty (zatkany) przez okruchy wiertnicze.

Zadanie to zostało rozwiązane według wynalazku za pomocą koronki wiertniczej mającej cechy zastrzeżenia 1.

Zalecane i korzystne postaci koronki wiertniczej według wynalazku stanowią przedmiot zastrzeżeń zależnych.

Ponieważ w koronce wiertniczej według wynalazku, która zwłaszcza przeznaczona jest dla kotew osadzanych z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem, przewidziane jest co najmniej jedno ujście co najmniej jednego kanału, przez który wytłaczane są najpierw medium płuczące, a potem twardniejąca masa, na przykład zaprawa wiążąca (cementowa), w celu unieruchomienia kotwy osadzanej z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem w wywierconym otworze, we w zasadzie usytuowanych prostopadle względem płaszczyzny określonej przez brzegi ostrzy koronki wiertniczej powierzchniach bocznych koronki wiertniczej, zapobiega się temu, że kanał podczas używania koronki wiertniczej w celu wiercenia mógłby obrastać okruchami wiertniczymi i w ten sposób przechodzenie

PL 197 413 B1 przez co najmniej jeden kanał w koronce wiertniczej przy płukaniu podczas operacji wiercenia i przy wyciskaniu masy wiążącej nie będzie z pewnością utrudniane.

Korzystne jest w koronce wiertniczej według wynalazku to, że ujście co najmniej jednego kanału leży w powierzchni koronki wiertniczej, która jest cofnięta względem obwodu koronki wiertniczej.

Dalsze cechy, szczegóły i zalety koronki wiertniczej według wynalazku wynikają z poniższego opisu koronki wiertniczej według wynalazku, na podstawie rysunku, na którym:

figura 1 przedstawia koronkę wiertniczą według pierwszego przykładu wykonania w widoku perspektywicznym, figura 2 - koronkę wiertniczą z fig. 1 w innym widoku perspektywicznym, figura 3 - koronkę wiertniczą z fig. 1 w widoku z boku, figura 4 - koronkę wiertniczą z fig. 1 w innym widoku z boku, figura 5 - koronkę wiertniczą z fig. 1 w widoku od czoła, figura 6 - przekrój wykonany wzdłuż linii VI-VI na fig. 3, figura 7 - przekrój wykonany wzdłuż linii VII-VII na fig. 5, figura 8 - przekrój wykonany wzdłuż linii VIII-VIII na fig. 4, figura 9 - drugi przykład wykonania koronki wiertniczej według wynalazku z ostrzami utworzonymi przez wkładki z twardego metalu, w widoku perspektywicznym, figury 10 do 21 przedstawiają schematycznie rozmieszczenie i kształt ostrzy, każdorazowo z przyporządkowanym obrazem uderzeń (obrazem skrawania) postaci wykonania koronek wiertniczych według wynalazku, figury 22, 23, 24 i 25 - koronkę wiertniczą z rozmieszczeniem/ukształtowaniem krawędzi tnących według fig. 10, w różnych widokach, figura 26 przedstawia przekrój wykonany wzdłuż linii XXVI-XXVI na fig. 25, figury 27, 28 i 29 przedstawiają inny przykład wykonania koronki wiertniczej według wynalazku, figura 30 przedstawia przekrój wykonany wzdłuż linii XXX-XXX na fig. 29, a figura 31 - koronkę wiertniczą z fig. 27, 28 i 29 w innym przekroju.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 1 do fig. 8 koronka wiertnicza 1 posiada na swej powierzchni czołowej trzy, mające ten sam promień krzywizny i zakrzywione w tym samym kierunku ostrza 2, których krawędzie tnące 3 przebiegają ku środkowi powierzchni czołowej i które spotykają się ze sobą w środku, to jest w osi 4 koronki wiertniczej 1.

W koronce wiertniczej 1 jest przewidziany wychodzący z końca koronki wiertniczej 1 przeciwległego względem powierzchni czołowej otwór nieprzelotowy 5, który ma gwint wewnętrzny, tak, że koronka wiertnicza 1 może być wkręcona na zaopatrzony w gwint zewnętrzny pręt kotwiący, jaki jest stosowany w kotwie osadzanej z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem. Od otworu nieprzelotowego 5 w przedstawionym przykładzie wykonania odchodzą trzy kanały 10, które względem osi 4 koronki wiertniczej są nachylone pod ostrym kątem, na przykład pod kątem 30° (porównaj fig. 6). Kanały 10 są tak usytuowane w koronce wiertniczej 1, że ich ujścia 11 po stronie bocznej koronki wiertniczej 1 znajdują się każdorazowo w obszarze pomiędzy dwoma sąsiednimi ostrzami.

Przy tym ujścia 11 kanałów 10 znajdują się, jak to przykładowo ukazują fig. 1 do fig. 4 i zwłaszcza przekrój na fig. 6, w obszarze wklęsło zakrzywionych powierzchni 12, które są usytuowane w przybliżeniu normalnie względem płaszczyzny określonej przez krawędzie skrawające 3, a więc w zasadzie do powierzchni czołowej koronki wiertniczej. Dzięki temu i dzięki okoliczności, że powierzchnia zewnętrzna 13 koronki wiertniczej 1 jest ukształtowana jako rozszerzający się ku powierzchni czołowej stożek (stożek ścięty), który przykładowo ma kąt rozwarcia wynoszący 10° (porównaj fig. 3 i fig. 6), ujścia 11 kanałów 10 są tak rozmieszczone, że przy wierceniu w kanałach 10 nie mogą osadzać się okruchy wiertnicze. Stanowi to przeciwieństwo względem postaci wykonania znanych koronek wiertniczych (porównaj na przykład austriacki dokument nr AT 001 513 U1), w których kanały uchodzą w obszarze powierzchni czołowej koronki wiertniczej.

Ukazany na fig. 1 do fig. 8 przykład wykonania koronki wiertniczej 1 według wynalazku jest zaprojektowany dla kierunku obrotów, przy którym wklęsłe boki ostrzy 2 są zwrócone w kierunku obrotów do przodu.

W pokazanym na fig. 9 przykładzie wykonania koronki wiertniczej według wynalazku, która poza tym jest tak wykonana, jak to zostało opisane w odniesieniu do koronki wiertniczej 1 według fig. 1 do fig. 8, ostrza 2 są utworzone przez wkładki 20 z twardego metalu, które są zamocowane w koronce wiertniczej 1, na przykład za pomocą skurczu. W tej postaci wykonania ostrza 2 i ich krawędzie tnące kończą się w odstępie od osi 4 koronki wiertniczej.

PL 197 413 B1

Kształt ostrzy 2 pokazany w przykładach wykonania koronki wiertniczej 1 według wynalazku odpowiednio do fig. 1 i fig. 9 jest w sposób schematyczny odtworzony na fig. 11 wraz z przynależnym obrazem uderzeń.

Ostrza 2 koronki wiertniczej 1 według wynalazku mogą dla określonych przypadków zastosowania być jednak także tak zakrzywione, że boki wypukłe ostrzy 2 względnie krawędzi skrawających 3, jak to jest pokazane na fig. 15, są zwrócone do przodu w odniesieniu do kierunku obrotów.

Oprócz postaci wykonania koronki wiertniczej 1 z wyłącznie zakrzywionymi ostrzami 2, które korzystnie w zasadzie mogą spotykać się w środku powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1 są również możliwe inne układy i kombinacje ostrzy.

Tak więc, na przykład na fig. 10 ukazana jest, w sposób schematyczny, powierzchnia czołowa koronki wiertniczej 1, w której dwa, w odniesieniu do kierunku obrotów przeciwnie zakrzywione ostrza 2, które występują w kombinacji z prostym ostrzem 2', również wychodzącym ze środka powierzchni czołowej, tak że uzyskuje się obraz uderzeń również pokazany na fig. 10.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 10 proste ostrze 2' leży, w odniesieniu do osi 4, naprzeciw obszaru powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1, w którym umieszczone są zakrzywione w przeciwnych kierunkach ostrza 2.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 12 proste ostrze 2' tworzy kombinację z zakrzywionymi w tym samym kierunku ostrzami 2. Daje to w rezultacie obraz uderzeń również pokazany na fig. 12.

Oprócz postaci wykonania koronki wiertniczej 1 według wynalazku z trzema ostrzami 2 lub 2' możliwe są również postaci wykonania z więcej niż trzema ostrzami 2, 2', na przykład z czterema ostrzami. Są tu również możliwe koronki wiertnicze 1 z wyłącznie zakrzywionymi ostrzami 2 oraz koronki wiertnicze 1 z kombinacją co najmniej jednego prostego ostrza 2' i co najmniej jednego zakrzywionego ostrza 2, jak w dotychczas opisanych przykładach wykonania ż trzema ostrzami 2, 2' .

Przykład takiego rozwiązania jest pokazany na fig. 13, gdzie dwa proste, wzajemnie przeciwległe względem osi 4 ostrza 2' tworzą kombinację z dwoma, w odniesieniu do kierunku obrotów zakrzywionymi w tym samym kierunku ostrzami 2, które są również umieszczone wzajemnie przeciwległe względem osi 4. Obraz uderzeń tej postaci wykonania koronki wiertniczej według wynalazku jest również pokazany na fig. 13.

Na fig. 14 jest pokazany w sposób schematyczny przykład wykonania, w którym na powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1 przewidziane są wyłącznie zakrzywione, cztery ostrza 2, które wszystkie w zasadzie wychodzą ze środka powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1, to znaczy z jej osi 4. Postać i rozmieszczenie ostrzy na fig. 14 są tak dobrane, że ostrza 2 są naprzemiennie zakrzywione we wzajemnie przeciwnych kierunkach tak, że dwa wzajemnie przeciwległe względem osi 4 koronki wiertniczej ostrza 2 uzupełniają się tworząc płaską literę S.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 16 przewidziano cztery ostrza 2, które wszystkie są zakrzywione w tym samym kierunku, przy czym także tu, podobnie jak w postaci wykonania pokazanej na fig. 11 i 15, krzywizna ostrzy 2 jest tak dobrana, że w odniesieniu do kierunku obrotów albo ich wypukłe albo ich wklęsłe boki zwrócone są ku przodowi.

W przykładach wykonania koronek wiertniczych według wynalazku pokazanych na fig. 17 i fig. 18 są przewidziane trzy zakrzywione ostrza 2, które są tak rozmieszczone i ustawione, że dwa z trzech ostrzy 2 tworzą, wzajemnie się uzupełniając, ciągły łuk, a trzecie zakrzywione ostrze 2 umieszczone jest po stronie wypukłej obu pozostałych ostrzy tworzących ciągły łuk.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 19 koronka wiertnicza 1 posiada na swej powierzchni czołowej dwa ostrza 2 zakrzywione w tym samym kierunku i dwa proste ostrza 2', leżące we wspólnej płaszczyźnie osiowej koronki wiertniczej 1.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 20 koronka wiertnicza 1 posiada jedno proste ostrze 2, które sięga aż do środka (osi) koronki wiertniczej i dwa usytuowane tylko w zewnętrznym obszarze koronki wiertniczej 1, zakrzywione w przeciwnych kierunkach ostrza 2, które nie leżą wzajemnie średnicowo przeciwległe, lecz są umieszczone w połówce powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1 przeciwległej względem prostego ostrza 2'.

Zakrzywione ostrza 2, zarówno w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 20, jak i w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 21, sięgają do usytuowanego w powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1 i koncentrycznego względem osi koronki wiertniczej wgłębienia 20, przykładowo mającego kształt koła.

W pokazanym na fig. 21 przykładzie wykonania koronki wiertniczej 1 według wynalazku istnieją dwa wzajemnie przeciwległe patrząc wzdłuż średnicy, proste ostrza 2, a więc proste ostrza, które leżą

PL 197 413 B1 w płaszczyźnie osiowej koronki wiertniczej 1 oraz dwa wzajemnie średnicowo przeciwległe, zakrzywione w przeciwnych kierunkach ostrza 2, które przebiegają od zewnętrznego brzegu powierzchni czołowej koronki wiertniczej do wgłębienia 20.

Pokazany na fig. 22 do fig. 26 przykład wykonania koronki wiertniczej według wynalazku posiada układ ostrzy 2 i tym samym krawędzi tnących 3, który swą powierzchnią czołową odpowiada powierzchni czołowej fig. 10 i przy zastosowaniu do wiercenia obrotowo-udarowego daje w rezultacie obraz uderzeń również pokazany na fig. 10 (z prawej strony).

Pokazany na fig. 22 do fig. 26 przykład wykonania koronki wiertniczej według wynalazku posiada wychodząc od jej nieprzelotowego otworu 5 trzy kanały 10 prowadzące od zewnętrznej powierzchni obwodowej 13 koronki wiertniczej 1, które uchodzą w obszarze wklęsło zakrzywionych powierzchni 12 w powierzchni zewnętrznej 13 koronki wiertniczej 1, podobnie jak to jest w przypadku postaci wykonania koronki, która jest pokazana na fig. 1 do fig. 8.

Pokazany na fig. 27 do fig. 31 przykład wykonania koronki wiertniczej 1 posiada również kombinację zakrzywionych ostrzy 2 z jednym prostym ostrzem 2', przy czym zarówno zakrzywione ostrza i tym samym ich krawędzie tnące 3, jak i proste ostrza 2' i ich krawędzie tnące 3', kończą się w pewnym odstępie od osi 4 koronki wiertniczej 1 z fig. 27 do fig. 31.

W postaci wykonania koronek wiertniczych według fig. 27 są przewidziane wychodząc od nieprzelotowego otworu 5 trzy kanały 10, które - jak to uprzednio zostało napisane w odniesieniu do fig. 1 do fig. 8 i fig. 23 do fig. 26 - są ustawione, to jest pochylone w kierunku ku powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1. Ujścia 11 kanałów 10 są umieszczone mimośrodowo względem wklęsło zakrzywionych powierzchni 12 (porównaj fig. 29).

Korzystnie ujścia 11 kanałów 10 leżą w części powierzchni położonej w kierunku obrotów koronki wiertniczej (na fig. 27 do fig. 31 koronka wiertnicza jest zaprojektowana do obracania w kierunku ruchu wskazówek zegara) z przodu, a wiec niejako w cieniu krawędzi pomiędzy powierzchnią boczną 13 koronki wiertniczej 1 i wklęsłymi powierzchniami 12. Tak więc zapobiega się wchodzeniu okruchów wiertniczych do kanałów 10 jeszcze lepiej niż przy ujściach 11 umieszczonych w środku powierzchni 12 (porównaj fig. 22).

Pomiędzy tymi kanałami 10 są przewidziane dalsze kanały 10', które uchodzą w powierzchni zewnętrznej 13 koronki wiertniczej 1 pomiędzy wklęsło zakrzywionymi powierzchniami 12, jak to na przykład można zobaczyć na fig. 28 i fig. 29. Te kanały 10' uchodzą we wklęsło ukształtowanej części powierzchni zewnętrznej 13 koronki wiertniczej 1. Przy tym kanały 10 koronki wiertniczej 1 pokazanej na fig. 27 do fig. 31, tak jak kanały 10 postaci wykonania koronki wiertniczej 1 pokazanych na fig. 1 do fig. 8 z jednej strony i pokazanych na fig. 22 do fig. 26 z drugiej strony są, w odniesieniu do osi 4 koronki wiertniczej 1, ustawione ukośnie i skierowane ku przedniemu końcowi (powierzchni czołowej) koronki wiertniczej 1.

Kanały 10' natomiast są usytuowane ukośnie względem osi 4 koronki wiertniczej 1 i skierowane ku jej końcowi, a więc odchylone od powierzchni czołowej koronki wiertniczej, od którego odchodzi nieprzelotowy otwór 5, a ich ujścia 11' leżą w zwężającym się odcinku 13' zewnętrznej powierzchni 13 koronki wiertniczej 1. Także przy tym ustawieniu kanałów 10 zapobiega się wchodzeniu okruchów wiertniczych do kanałów 10'. Ponadto takie ustawienie ma tę zaletę, że medium płuczące może wchodzić z kanałów 10' do otworu wierconego bez ostrej zmiany kierunku przepływu.

Jeśli nawet na fig. 27 do fig. 31 jest pokazana koronka wiertnicza 1 z kanałami 10 i 10', to koronka wiertnicza 1 według wynalazku może być wyposażona także wyłącznie w takie, jak pokazane na tej figurze, kanały 10 lub wyłącznie w kanały 10' .

Reasumując korzystny przykład koronki wiertniczej według wynalazku może być opisany następująco.

Koronka wiertnicza 1 posiada na swej powierzchni czołowej wyłącznie zakrzywione ostrza 2 lub kombinację co najmniej jednego prostego ostrza 2' z co najmniej dwoma zakrzywionymi ostrzami 2. Ostrza 2, 2' są tak usytuowane na powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1, że odchodzą one od osi 4 koronki wiertniczej 1 lub kończą się w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Od nieprzelotowego otworu 5, służącego do mocowania koronki wiertniczej 1 na pręcie kotwiącym kotwy osadzanej z zastosowaniem wiercenia z wstrzykiwaniem, odchodzą kanały 10, których ujścia 11 nie są umieszczone w obszarze powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1, lecz w obszarze wklęsłych wgłębień 12 w powierzchni bocznej 13 koronki wiertniczej 1 tak, że są one usytuowane jako cofnięte względem obwodu powierzchni czołowej koronki wiertniczej 1.

Claims (18)

1. Koronka wiertnicza (1) z umieszczonymi na jej powierzchni czołowej ostrzami (2, 2') do odspajania i/lub rozdrabniania przeznaczonego do wybierania materiału, z prostymi ostrzami (2') i z zakrzywionymi ostrzami (2), przy czym ostrza (2, 2') lub co najmniej ich część w zasadzie odchodzą od punktu przebicia osi (4) koronki wiertniczej (1) przez jej powierzchnię czołową lub kończą się w pewnym odstępie od tego punktu przebicia, przy czym jedno proste ostrze (2') umieszczone jest w obszarze powierzchni czołowej koronki wiertniczej, które leży średnicowo przeciwległe względem obszaru powierzchni czołowej koronki wiertniczej (1), w którym umieszczone są zakrzywione ostrza (2) i przy czym zakrzywione ostrza (2) są tak zakrzywione, że ich wklęsłe boki są zwrócone ku obszarowi koronki wiertniczej (1), w którym umieszczone jest proste ostrze (2').

2. Koronka według 1, znamienna tym. że o^si'^^£3 (2, 2'' mają w zasadzie jednakowo duże wzajemne odstępy kątowe.

3. Koronka według jednego z 1 albo 3, znamienna tym, że są bzy ostrza (2, 2').

4. Koronka według 3, znamienna tym, że ppzewidzżanesą dwazakrzywione os^za (2) i jedno proste ostrze (2').

5. Kc^r^r^rn^a według jednego z z£^^st^^. 1 do 3, znamienna tym. że ppzewidz.ane są cctery ostrza (2, 2').

6. Kc^r^r^rn^a według zas^z. 1, 2 albo 4, znamienna tym. że ppzewidz.ane są dwa pr^r^^s^ ostrza (2') i dwa zakrzywione ostrza (2).

7. Kc^r^r^rn^a według jednego z zas^z. 1 do 6, znamienna tym, że pr^r^^s^ (2') i dwa zakrzywione ostrza (2) są rozmieszczone tak, że w zasadzie tworzą kształt litery Y, przy czym proste ostrze (2') jest usytuowane symetrycznie względem zakrzywionych ostrzy (2).

8. Kc^r^r^rn^a według j edneeo z zassrz. 1 do 7, znamienna tym, że przewiddiann są dwa wzajemnie przeciwległe zakrzywione ostrza (2) i dwa wzajemnie przeciwległe proste ostrza (2').

9. Kc^r^r^rn^a według jednego z zassc^. 1 do 8, znamienna tym, że p^ewid^ane są dwa pr^r^^s^ ostrza (2'), które leżą w płaszczyźnie osiowej koronki wiertniczej (1).

10. Kc^r^t^rn^a według jednego z z^^st^^. 1 do 9, znamienna tym, że w powierzchni czatowej koronki wiertniczej (1) przewidziane jest koncentryczne względem osi (4) koronki wiertniczej (1), mające kształt kołowy wgłębienie (20) i że dwa zakrzywione ostrza (2) są przewidziane jedynie w obszarze poza kołowym wgłębieniem.

11. Kc^r^r^rn^a wiertnicza z umieszczonymi na j ej powierzcl^ni czorowej os^zami (2, 2'', z lotowym otworem (5) do mocowania koronki wiertniczej (1) na pręcie kotwiącym i z co najmniej jednym wychodzącym z nieprzelotowego otworu (5) i uchodzącym na zewnętrznej powierzchni koronki wiertniczej (1) kanałem (10), przy czym ujście (11) kanału (10) jest usytuowane w koronce wiertniczej (1) poza jej powierzchnią czołową, która wyposażona jest w ostrza (2, 2'), przy czym część (12) powierzchni bocznej (13) koronki wiertniczej (1), w której usytuowane jest ujście (11) kanału (10) jest względem obwodu powierzchni czołowej koronki wiertniczej (1) cofnięta w kierunku ku osi (4) koronki wiertniczej (1) i wklęsło zakrzywiona i przy czym ujście (11) kanału (10') jest umieszczone we wklęsło zakrzywionej części (12) powierzchni mimośrodowo względem niej, znaiienna tyi, że ujście (11) kanału (10') we wklęsło zakrzywionej części (12) powierzchni jest tak umieszczone, że jest przesunięte ku jej względem w kierunku obrotów koronki wiertniczej (1) przedniej krawędzi.

12. Kc^r^r^rn^a według z^^st^^. 11, tym. że ujście (111 kanału (10) jeży w p<^\^i^r^;^(^l^ni (12), która w zasadzie jest usytuowana prostopadle do płaszczyzny określonej przez krawędzie tnące (3) ostrzy (2, 2').

13. Koronka według jednego z zassinz. 11 albo 12, znamienna tym, że uchodzący we wklęsto zakrzywionej części (12) powierzchni koronki wiertniczej (1) kanał (10, 10') tworzy kąt ostry z osią (4) koronki wiertniczej (1).

14. Koronkawedługzastrz. 13, że kanał j10% w odniesieniu do osi j4) koronki wiertniczej (1) odchylony jest w kierunku ku jej powierzchni czołowej.

15. Koronka według zas^z. 13, znamienna tym, że kanał (10'' jess odchylony w kieninku ku końcowi przeciwległemu względem wyposażonej w ostrza powierzchni czołowej koronki wiertniczej (1), z którego wychodzi nieprzelotowy otwór (5).

16. Koronka według jednego z zas^z. 13 do 15, znam ienna tym, że pizewidziany jess co najmniej jeden kanał (10) odchylony w kierunku ku powierzchni czołowej i co najmniej jeden kanał (10')

PL 197 413 B1 odchylony w kierunku ku końcowi koronki wiertniczej (1) przeciwległemu względem powierzchni czołowej koronki wiertniczej (1).

17. Koronnaweeług zzstrz. 16, znamiennatym. że przzmienniesą przzwiddiane kanaty ( (0), które tą odchylone w kierunku ku powierzchni czołowej i ksnsły (10'), które tą odchylone przeciwnie.

18. Koronea weeług j eeneeg z pzntιto. (1, dd (1, znamienna tym, ze cc zejmniejj eede kansł (10'), odchylony w kierunku ku końcowi przeciwległemu względem zsopstrzonej w ottrzs (2, 2') powierzchni czołowej koronki wiertniczej (1), uchodzi w zwęesjącym tię odcinku (13') powierzchni zewnętrznej (13) koronki wiertniczej (1).