PL197488B1 - Urządzenie zamykające do zabezpieczania przed fałszerstwem, zwłaszcza do pojemników na ciecz - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie zamykaj ace do zabezpieczania przed fa lszer- stwem, zw laszcza do pojemników na ciecz, zapewniaj ace dowód otwarcia pojemnika posiadaj acego otwór umieszczony na ko ncu szyjki rozci agaj acej si e wzd luz osi wzd luznej pojemnika oraz kana l wewn atrz szyjki posiadaj acy przynajmniej czesc pierwsz a o sredni- cy wi ekszej ni z srednica cz esci znajduj acej si e tu z obok otworu, które to urz adzenie zamykaj ace zawiera korpus wylewowy posiada- j acy wewn etrzne zag lebienie osiowe, oraz który jest umieszczony w otworze i wystaje z niego osiowo na zewn atrz otworem wylewo- wym, cz lon lacz acy dostosowany do swobodnego przemieszczania osiowo w zag lebieniu korpusu wylewowego, elementy mocuj ace do laczenia korpusu wylewowego z szyjk a pojemnika, oraz usuwan a nakr etk e na korpusie wylewowym s lu zac a do zamykania i otwierania otworu wylewowego, przy czym nad nakr etk a znajduje si e kapsel zewn etrzny mieszcz acy w sobie nakretk e, osiowy trzon podtrzymy- wany przez kapsel zewn etrzny oraz zwrócony w kierunku korpusu wylewowego, osiowy kana l w korpusie wylewowym, oraz osiowy otwór w elemencie lacz acym do osiowego przechowywania trzonu, kiedy nakr etka i kapsel zewn etrzny s a umieszczone osiowo na korpusie wylewowym dla zamkni ecia otworu, znamienne tym, ze zawiera tulej e (15,150) z pierwsz a cz esci a osiow a po laczon a z korpu- sem wylewowym (7) oraz z drug a cz esci a osiow a rozci agaj ac a si e wewn atrz szyjki (1) w jej pierwszej cz esci (3), w pobli zu otworu (4), element rurowy (35, 350) w lo zony w drug a cz esc osiow a tulei (15, 150) i z ni a po laczony, elementy do powodowania cz esciowego ruchu k ato- wego i ruchu osiowego elementu rurowego (35, 350) pomi edzy po lozeniem pierwszym, element rurowy (35, 350) jest w lozony do drugiej cz esci osiowej tulei (15, 150), i z ni a po laczony, elementy do powodowania cz esciowego ruchu k atowego i ruchu osiowego elemen- tu rurowego (35, 350) … PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest urządzenie zamykające do zabezpieczania przed fałszerstwem, zwłaszcza do pojemników na ciecz. Wynalazek dotyczy zwłaszcza zabezpieczenia zapewniającego dowód na to, że nastąpiło początkowe otwarcie pojemnika na ciecz.

Pojemniki na ciecz posiadają otwór umieszczony na końcu szyjki rozciągającej się wzdłuż osi wzdłużnej, oraz kanał wewnątrz szyjki posiadający przynajmniej jedną część o średnicy większej niż średnica części znajdującej się tuż obok otworu. Urządzenie zamykające zawiera korpus wylewowy, który posiada wewnętrzne zagłębienie osiowe, oraz który jest umieszczony w otworze i wystaje z niego osiowo na zewnątrz otworem wylewowym, element łączący, który może się swobodnie poruszać osiowo w zagłębieniu korpusu wylewowego, środki mocujące do łączenia korpusu wylewowego z szyjką pojemnika, oraz usuwany kapsel na korpusie wylewowym służący do zamykania i otwierania otworu wylewowego. Nad kapslem znajduje się kapsel zewnętrzny mieszczący w sobie ten pierwszy, osiowy trzon podtrzymywany przez kapsel zewnętrzny oraz zwrócony w kierunku korpusu wylewowego, osiowy kanał w korpusie wylewowym, oraz osiowy otwór w elemencie łączącym do osiowego przechowywania trzonu kiedy kapsel i kapsel zewnętrzny są umieszczone osiowo na korpusie wylewowym w celu zamknięcia otworu.

Jak wiadomo, istnieje znaczące ryzyko, że pojemniki, a zwłaszcza butelki szklane dla napojów alkoholowych wysokiej klasy, mogą być nielegalnie powtórnie wykorzystywane po zużyciu oryginalnej zawartości.

Faktycznie oryginalne kapsle są usuwane z pustych pojemników, a pojemniki są napełniane produktami niskiej jakości, które są sprzedawane jako oryginały, ponieważ pojemnik rzeczywiście jest oryginalny.

Chociaż ponowne kapslowanie jest wykonywane za pomocą kapsli, które także są falsyfikatami, to oszustwo jest dla normalnego kupującego trudne do wykrycia, ponieważ pojemnik, który jest dominującym i najłatwiejszym do rozpoznania elementem opakowania, rzeczywiście jest oryginalny.

Próbując wyeliminować albo przynajmniej zmniejszyć wykorzystywanie pojemników do oszustw we wspomniany powyżej sposób, opracowano układ do powodowania wpadnięcia do pojemnika, kiedy jest on otwierany po raz pierwszy, korpusu wykonanego na przykład z metalu lub szkła, które początkowo jest połączone z jednym z elementów stanowiących zamknięcie; ponieważ korpus ten pozostaje widoczny i nie może być usunięty przez szyjkę pojemnika bez stłuczenia pojemnika albo pewnych składników zamknięcia umieszczonych w szyjce, zapobiega ono ponownemu wykorzystaniu pojemnika i sprzedaniu go jako oryginału.

Przykład tej znanej techniki jest opisany w opublikowanym francuskim patencie nr 2738802.

Znana technika innego typu mająca zapobiegać ponownemu wykorzystaniu pojemników zapewnia korpus wskazujący połączony z jednym z elementów zamknięcia, widoczny wewnątrz pojemnika w pobliżu zamknięcia. Ten korpus wskazujący normalnie znajduje się w wygiętym położeniu tak, aby nie był widoczny, a obraca się do położenia widocznego, kiedy pojemnik jest użyty po raz pierwszy.

Przykład tej znanej techniki jest opisany w opublikowanym francuskim patencie nr 2739360.

Chociaż obie wspomniane powyżej znane techniki są teoretycznie skuteczne w zapobieganiu wykorzystaniu pojemnika w celu oszustwa, to posiadają one taką wadę, że korpus zapewniający dowód, że początkowe otwarcie pojemnika miało miejsce, jest utrzymywany na zamknięciu za pomocą środków łączących, od których korpus ten może być przypadkowo odłączony zanim pojemnik zostanie otwarty, sprawiając w ten sposób, że pojemnik wygląda jak już otwarty, chociaż nadal znajduje się on w oryginalnym stanie. Ponadto w obu wspomnianych powyżej znanych technikach urządzenia wskazujące, że miało miejsce początkowe otwarcie, są aktywowane przez operacje, które zapewniają usunięcie zewnętrznej metalowej kapsuły uszczelniającej i ruch kapsla w kierunku przeciwnym do kierunku otwierania.

Celem niniejszego wynalazku jest zapobieżenie problemom związanym ze znanymi technikami i zapewnienie automatycznego wskazania faktu, że początkowe otwarcie pojemnika miało miejsce, natychmiast po początkowym otwarciu, za pomocą tego samego ruchu, który otwiera kapsel, a także zapewnienie, że wskazanie nie pojawi się przypadkowo, ale tylko wskutek konkretnej operacji.

Według wynalazku, urządzenie zamykające do zabezpieczania przed fałszerstwem, zwłaszcza do pojemników na ciecz, zapewniające dowód otwarcia pojemnika posiadającego otwór umieszczony na końcu szyjki rozciągającej się wzdłuż osi wzdłużnej pojemnika, oraz kanał wewnątrz szyjki posiadający przynajmniej część pierwszą o średnicy większej niż średnica części znajdującej się tuż obok

PL 197 488 B1 otworu, przy czym urządzenie zamykające zawiera korpus wylewowy, który posiada wewnętrzne zagłębienie osiowe, oraz który jest umieszczony w otworze i wystaje z niego osiowo na zewnątrz otworem wylewowym, człon łączący dostosowany do swobodnego przemieszczania osiowo w zagłębieniu korpusu wylewowego, elementy mocujące do łączenia korpusu wylewowego z szyjką pojemnika, oraz usuwaną nakrętkę na korpusie wylewowym służącą do zamykania i otwierania otworu wylewowego, przy czym nad nakrętką znajduje się kapsel zewnętrzny mieszczący w sobie nakrętkę, osiowy trzon podtrzymywany przez kapsel zewnętrzny oraz zwrócony w kierunku korpusu wylewowego, osiowy kanał w korpusie wylewowym, oraz osiowy otwór w elemencie łączącym do osiowego przechowywania trzonu, kiedy nakrętka i kapsel zewnętrzny są umieszczone osiowo na korpusie wylewowym dla zamknięcia otworu, charakteryzuje się tym, że zawiera tuleję z pierwszą częścią osiową połączoną z korpusem wylewowym, oraz z drugą częścią osiową rozciągającą się wewnątrz szyjki w jej pierwszej części, w pobliżu otworu, element rurowy włożony w drugą część osiową tulei i z nią połączony, elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego pomiędzy położeniem pierwszym, element rurowy jest włożony do drugiej części osiowej tulei, oraz położeniem drugim, w którym element rurowy znajduje się na zewnątrz części tulei pozostając z nią połączony i umieszczony wewnątrz części kanału szyjki posiadającej średnicę większą niż średnica części sąsiadującej z otworem, elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, przy czym elementy wskaźnikowe są połączone z elementem rurowym i przemieszczają się wraz z nim wewnątrz szyjki.

Elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego wspomnianego elementu rurowego korzystnie obejmują nagwintowaną część na powierzchni wewnętrznej elementu rurowego, cylindryczny korpus przymocowany do członu łączącego, rozciągający się osiowo w zagłębieniu elementu rurowego, przy czym cylindryczny korpus posiada przynajmniej jeden występ promieniowy połączony z częścią nagwintowaną, a pomiędzy trzonem i osiowym otworem członu łączącego są elementy łączą do przekazywania ruchów kątowych i ruchów osiowych.

Elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego względem części osiowej tulei może stanowić para występów, które są ukształtowane przeciwległe na średnicy powierzchni zewnętrznej elementu rurowego i sprzężonych kątowego na parze stopni rozciągających się w kierunku części obwodowej i ukształtowanych na powierzchni wewnętrznej części osiowej tulei, przy czym występy są sprzężone z parą osiowych rowków ukształtowanych w powierzchni wewnętrznej tej samej części osiowej tulei z możliwością przesuwania się osiowo, przy czym rowki są połączone ze stopniami na jednym ich końcu obwodowym, oraz są zamknięte w rejonie końca tulei w szyjce pojemnika.

Koniec przynajmniej jednego z rowków korzystnie posiada występ kolidujący z występem wyłącznie w kierunku jego ruchu osiowego w kierunku wnętrza części osiowej tulei.

Elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego może stanowić para występów odchodzących promieniowo przeciwlegle na średnicy elementu rurowego, kołnierz rozciągający się obwodowo na powierzchni wewnętrznej części osiowej tulei, przy czym na kołnierzu są oparte występy, parę otworów w kołnierzu, pierścień oporowy przymocowany do powierzchni wewnętrznej tulei, sprężynę śrubową umieszczoną pomiędzy pierścieniem oporowym i elementem rurowym do dociskania występów do kołnierza oraz do przeciskania ich przez otwory po obróceniu członu łączącego.

Element rurowy, występ, sprężyna śrubowa i pierścień oporowy są wykonane jako jedna część z tworzywa sztucznego.

Powierzchnia zewnętrzna szyjki na odcinku osiowym przynajmniej równym części szyjki sąsiadującej z otworem jest pokryta rurowym pasem stanowiącym elementy do mocowania korpusu wylewowego do szyjki pojemnika, przy czym elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, są zakryte przez pas, kiedy element rurowy jest umieszczony w drugiej części tulei.

Elementy wskaźnikowe, że nastąpiło otwarcie pojemnika, stanowi korpus posiadający przynajmniej dwie przeciwległe płaskie powierzchnie.

Elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, mogą być ukształtowane jako podpora połączona z elementem rurowym w rejonie jego końca, który jest zwrócony w kierunku wnętrza szyjki pojemnika, przy czym podpora posiada obudowę z gniazdami do mieszczenia przynajmniej dwóch sferycznych korpusów umieszczonych obok siebie na osi poprzecznej względem osi wzdłużnej szyjki pojemnika, przy czym obudowa posiada umieszczone naprzeciwko siebie na tej samej poprzecznej osi otwory, których wymiary poprzeczne są zasadniczo mniejsze niż wymiary średnic sferycznych korpusów, a w podporze jest ukształtowany otwór przelotowy, współosiowy z osią

PL 197 488 B1 szyjki pojemnika, otwarty zarówno w kierunku sferycznych korpusów jak i w kierunku podstawy pojemnika, i w obudowie jest zapadka dostosowana do przesuwania się z tarciem w otworze osiowym, przy czym jeden koniec zapadki jest zwrócony w kierunku sferycznych korpusów w rejonie, w którym stykają się one bokami, a drugi koniec jest ustawiony w jednej linii ze swobodnym końcem pręta, który jest ukształtowany jako także współosiowy z osią szyjki i wystaje z elementu poprzecznego ramy, połączonej z drugą osiową częścią tulei, przy czym pręt jest wsunięty w otwór przelotowy, kiedy element rurowy znajduje się w drugim położeniu, na zewnątrz drugiej części tulei.

Osiowy wymiar pręta korzystnie jest taki, że utrzymuje on zapadkę przynajmniej częściowo włożoną pomiędzy dwa sferyczne korpusy, kiedy pręt jest umieszczony w otworze przelotowym podpory.

Ścianka obudowy dla korpusów sferycznych i zapadki, przeciwległa do ścianki, w której znajduje się otwór przelotowy, posiada szpic, którego wierzchołek jest zwrócony w kierunku otworu przelotowego.

Koniec zapadki, który wystaje w kierunku korpusów sferycznych, jest zwrócony w kierunku szpica i posiada przynajmniej jedną ukośną powierzchnię.

Umieszczony na nakrętce kapsel zewnętrzny korzystnie jest dostosowany do przemieszczania osiowego względem nakrętki pomiędzy dwoma oddalonymi od siebie osiowo położeniami oraz zawiera elementy do sprężystego i zwalnianego mocowania go do nakrętki w obu położeniach.

Elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, zawierają podporę połączoną z elementem rurowym w rejonie jego końca, który jest zwrócony w kierunku wnętrza pojemnika, przy czym podpora posiada obudowę z gniazdami mieszczącymi co najmniej dwa sferyczne korpusy stykające się bokami na osi poprzecznej względem osi wzdłużnej szyjki pojemnika, przy czym obudowa ma dwie przeciwległe ścianki i posiada otwory usytuowane naprzeciwko siebie na osi poprzecznej do osi szyjki, przy czym wymiary poprzeczne otworów są zasadniczo mniejsze niż wymiary średnic sferycznych korpusów, a w ściance obudowy ukształtowany jest otwór przelotowy zwrócony w kierunku elementu rurowego, współosiowy z osią szyjki, ustawiony w jednej linii z trzonem, a z końcem trzonu styka się jeden koniec zapadki dopasowanej do przesuwania z tarciem w otworze przelotowym, zaś jej drugi koniec styka się ze sferycznymi korpusami powyżej rejonu, w którym stykają się one bokami.

Zapadka kontaktuje się z trzonem za pośrednictwem umieszczonego pomiędzy nimi pręta umieszczonego w otworze osiowym w elemencie łączącym.

Odległość osiowa, którą musi przebyć zapadka do wysunięcia się z otworu i wsunięcia się pomiędzy dwa sferyczne korpusy jest zasadniczo równa odległości pomiędzy dwoma położeniami, pomiędzy którymi przemieszcza się osiowo kapsel zewnętrzny względem nakrętki.

Ścianka obudowy sferycznych korpusów, przeciwległa do otworu przelotowego mieszczącego zapadkę, posiada występ o kształcie szpica, którego wierzchołek jest zwrócony w kierunku otworu.

Zapadka posiada przynajmniej jedną nachyloną płaszczyznę na jej końcu zwróconym w kierunku sferycznych korpusów.

Element łączący posiada element zamykający do otwierania i zamykania kanału w elemencie wylewowym zapewniający wypływ cieczy z pojemnika i odpowiednio zapobiegający dostawaniu się cieczy z zewnątrz.

Urządzenie zapewniające dowód, że początkowe otwarcie pojemnika miało miejsce według wynalazku jest widoczne ze wszystkich stron pojemnika, jak również w jego wszystkich położeniach roboczych.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy przedstawiający pierwszy przykład wykonania zamknięcia według wynalazku z urządzeniami do wskazywania, że miało miejsce początkowe otwarcie, w położeniu nieczynnym; fig. 2 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 1, wykonany wzdłuż płaszczyzny pionowej przesuniętej o 90° względem tej z fig. 1; fig. 3 - przekrój pionowy wykonany wzdłuż tej samej pionowej płaszczyzny co na fig. 1, przedstawiający zamknięcie z fig. 1 z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w położeniu czynnym; fig. 4 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 2 w położeniu z fig. 3, wykonany wzdłuż płaszczyzny przesuniętej o 90°, tak jak na fig. 2; fig. 5 - przekrój pionowy przedstawiający drugi przykład wykonania zamknięcia według wynalazku, z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w położeniu nieczynnym, zanim pojemnik został otwarty; fig. 6 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 5, wykonany wzdłuż płaszczyzny przesuniętej o 90° względem tej z fig. 5; fig. 7 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 5 z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w położeniu czynnym; fig. 8 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie

PL 197 488 B1 z fig. 5 w położeniu z fig. 7, wykonany wzdłuż płaszczyzny przesuniętej o 90°, tak jak na fig. 2; fig. 9 - przekrój pionowy przedstawiający trzeci przykład wykonania zamknięcia według wynalazku, z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w położeniu nieczynnym; fig. 10 - przekrój pionowy wykonany wzdłuż tej samej płaszczyzny jak na fig. 9 z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w pośrednim, napiętym, ale jeszcze nie czynnym położeniu; fig. 11 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 9 i 10 z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, w położeniu czynnym; fig. 12 - widok perspektywiczny tulei zamknięć z poprzednich figur; fig. 13 - widok perspektywiczny elementu rurowego zamknięć z poprzednich figur; fig. 14 i 15 przedstawiają odpowiednie widoki perspektywiczne członu łączącego zamknięć z poprzednich figur, wykonane pod różnymi kątami; fig. 16 - przekrój pionowy przedstawiający czwarty przykład wykonania zamknięcia według wynalazku z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, przedstawiony w pośrednim, zablokowanym, ale jeszcze nie roboczym położeniu; fig. 17 - przekrój pionowy przedstawiający zamknięcie z fig. 16 z urządzeniami wskazującymi, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, przedstawione w położeniu czynnym; fig. 18 - widok perspektywiczny tulei zamknięcia według czwartego przykładu wykonania z fig. 16 i 17; fig. 19 i 20 przedstawiają odpowiednie widoki perspektywiczne członu łączącego zamknięcia według czwartego przykładu wykonania z fig. 16 i 17, wykonane pod różnymi kątami; fig. 21 - widok perspektywiczny rurowej sprężyny śrubowej stosowanej w zamknięciu według czwartego przykładu wykonania z fig. 16 i 17.

Jak przedstawiono na rysunku, a zwłaszcza z fig. 1 i 2, szyjka 1 pojemnika 2, przeważnie, ale nie wyłącznie, mającego postać butelki, posiada pierwszą część wewnętrzną 3 sąsiadującą z otworem 4 i posiadającą średnicę D1, a obok niej znajduje się część druga 5 o średnicy D2 większej niż D1. Dalsza część 6 o średnicy D3 może znajdować się obok części 5 po stronie najbliższej pojemnikowi 2. Korpus wylewowy 7 z zagłębieniem wewnętrznym 8 i kanałami 9, które prowadzą do otworu wylewowego 10, jest umieszczony w otworze 4.

Korpus wylewowy 7 jest nasadzony na pierwszą osiową część rurową 11 uszczelki 12, która jest zamocowana na obrzeżu otworu 4 w tradycyjny sposób, za pomocą pierścienia zewnętrznego 13 i pierścienia wewnętrznego 14.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 1 do uszczelki 12 przymocowana jest tuleja 15 rozciągająca się osiowo wewnątrz szyjki 1 współosiowo z jej osią wzdłużna X-X.

Cechy charakterystyczne preferowanego przykładu wykonania tulei 15 są przedstawione szczegółowo na fig. 12 i będą opisane poniżej.

Na korpusie wylewowym 7 jest zamontowana nakrętka 16, której gwint 17 łączy się z gwintem 18 na cylindrycznej ściance zewnętrznej korpusu wylewowego 7.

Kapsel zewnętrzny 19 jest umocowany na nakrętce 16 mieszcząc nakrętkę w swoim wnętrzu i utrzymując ją za pomocą zatrzaskowych elementów łączących 20.

Kapsel zewnętrzny 19 posiada trzon 21, który wchodzi do kanału osiowego 22 korpusu wylewowego 7 przez centralny otwór 23 w nakrętce 16.

Obrzeże kapsla zewnętrznego 19 jest połączone, w tradycyjny sposób, za pomocą wcześniej przygotowanych łamliwych mostków, z górną krawędzią rurowego paska 24, który pokrywa zewnętrzną część szyjki 1 pojemnika, przynajmniej we fragmentach posiadających średnice D1 i D2.

Pasek 24 jest przymocowany do szyjki 1 za pomocą promieniowych występów 25, które wchodzą w rowek 26 ukształtowany na obwodzie szyjki.

Trzon 21 jest osiowo zamocowany w otworze 27 pierwszej części rurowej 28 członu łączącego 29, posiadającego drugą część rurową 30, przez którą osiowo przechodzi otwór 27.

Trzon 21 jest połączony ze ścianką wewnętrzną otworu 27 za pomocą tradycyjnych środków łączących, które umożliwiają swobodny ruch osiowy, równocześnie będąc zdolnymi do przekazywania ruchów kątowych; w praktyce środki te składają się z przeciwległych po przekątnej osiowych rowków 21a ukształtowanych w ściance zewnętrznej trzonu i łączących się z odpowiednimi żebrami osiowymi 27a wystającymi z powierzchni wewnętrznej otworu 27, albo vice versa.

W korzystnym przykładzie wykonania człon łączący 29, który może się swobodnie poruszać osiowo wzdłuż osi X-X, zawiera także kołnierz pierścieniowy 31, który działa jako element zamykający współpracujący z poziomą powierzchnią uszczelki 12, która działa jak gniazdo zaworu, w celu umożliwiania wylewania się cieczy z pojemnika przez otwór w wylewce 7, ale zapobiegania dostawianiu się cieczy do pojemnika przez otwór wylewowy. Jak pokazano bardziej szczegółowo na fig. 14 i 15, druga część rurowa 30 członu łączącego 29 zawiera dwie pary przeciwległych na średnicy żeber osiowych

PL 197 488 B1 pierwszych 32 i drugich 33. Pierwsze żebra osiowe 32 posiadają występy 32a znajdujące się w rejonie końca 30a części 30, a drugie żebra osiowe 33 posiadają występy 33a znajdujące się w rejonie pośrednim ich długości osiowej pomiędzy kołnierzem zamykającym 31 i końcem 30a.

Druga część osiowa 30 członu łączącego 29 łączy się, za pomocą pary występów 33a, z cylindrycznym gwintem śrubowym 34 ukształtowanym na ściance wewnętrznej elementu rurowego 35, który jest pokazany bardziej szczegółowo na fig. 13, oraz który jest tak ustawiony, aby był koncentryczny z drugą częścią osiową.

Element rurowy 35 posiada także duże okna 36, przez które ciecz może przepływać z pojemnika w kierunku korpusu wylewowego, co zostanie opisane bardziej szczegółowo poniżej.

W rejonie końca 37 zwróconego w kierunku wylotu z pojemnika znajdują się dwa średnicowo przeciwległe promieniowe występy 38, a w rejonie przeciwległego końca 39 znajduje się para rozszerzeń 40, które rozciągają się w dwóch obwodowych sektorach przesuniętych o 90° względem średnicy, na której ukształtowane są występy 38.

Rozszerzenia mają większe średnice niż element 35 i posiadają elementy haczykowe 41 wystające promieniowo w kierunku osi środkowej elementu rurowego 35.

Druga część osiowa tulei 15, której cechy charakterystyczne są przedstawione bardziej szczegółowo na fig. 12, znajduje się w położeniu koncentrycznym względem elementu rurowego 35 i członu łączącego 30.

Ścianka wewnętrzna 15c tulei 15 posiada parę przeciwległych na średnicy rowków 42, z których każdy kończy się zamkniętą podstawą 43, a zaczyna się otworem 44, który rozciąga się na boki w kierunku obwodowym, tworząc stopień 45. Stopień 45 jednego z rowków 42 jest przeciwległy do stopnia drugiego rowka.

W położeniu spoczynkowym, po zamocowaniu, występy 38 członu łączącego 29 opierają się o stopnie 45 i mogą być włożone do rowków 42 w wyniku kątowego przemieszczenia elementu rurowego 35 względem tulei 15.

Ten kątowy ruch jest powodowany przez obrót kapsla zewnętrznego 19 kiedy pojemnik jest otwierany po raz pierwszy, przy czym ruchy kątowe są przekazywane za pomocą trzonu 21 do członu łączącego 29, a przez ten drugi, za pomocą jego części 30, do elementu rurowego 35.

Po początkowym przemieszczeniu kątowym występów 38 ze stopni 45, połączenie pomiędzy występami 33a członu łączącego 29 i gwintem o dużym skoku 34 powoduje także ruch osiowy elementu 35 względem tulei 15 do czasu, aż występy 38 oprą się o zamknięte końce 43 rowków 42 i będą tam utrzymywane przez występy 43a.

W tych dalszych stanach element rurowy 35 jest całkowicie wyciągnięty z tulei 15,jak pokazano na fig. 3, 4, 7, 8 i 11.

Według figur 1 do 4 widać, że rozszerzenie osiowe, oznaczone ogólnie jako 46, którego ścianki boczne posiadają wskaźniki potwierdzające stan otwarcia pojemnika, jest ukształtowanie integralnie z częścią końcową 39 elementu rurowego 35.

W położeniu spoczynkowym, to znaczy kiedy pojemnik jest zamknięty, rozszerzenie osiowe 46 sąsiaduje z dolnym końcem tulei 15 i jego napis jest w praktyce zasłonięty albo w każdym razie uczyniony niewidocznym przez pasek 24, który otacza z zewnątrz szyjkę 1 pojemnika.

W położeniu czynnym, jak pokazano na fig. 3 i 4, po początkowym otwarciu pojemnika w wyniku odkręcenia kapsla zewnętrznego 19, rozszerzenie 46 jest umieszczone w takim położeniu, w którym jest ono widoczne z zewnątrz pojemnika, naturalnie zakładając, że pojemnik jest przezroczysty przynajmniej w tym rejonie, tak jak w przypadku większości butelek dla napojów alkoholowych wysokiej klasy, zapewniając dowód otwarcia.

Kiedy element rurowy 35 wyjdzie już z tulei 15, wtedy każdy obrót wykonany na elemencie łączącym 29 w kierunku przeciwnym nie może spowodować cofnięcia elementu rurowego 35 do tulei 15, ponieważ występy promieniowe 33a są na zawsze odłączone od gwintu 34, a występy 43a w każdym przypadku zapobiegają ich przesuwaniu się w kierunku przeciwnym.

Według fig. 5, 6, 7 i 8, które przedstawiają przykład wykonania niniejszego wynalazku, który jest zmodyfikowany w porównaniu z tym z fig. 1 do 4, widać że tuleja 15 rozciąga się do wnętrza pojemnika 2 prostokątną ramą 15a zamkniętą częścią poprzeczną 15b. W środku elementu poprzecznego 15b znajduje się pręt 47 współosiowy z osią X-X pojemnika i posiadający wolny koniec 48. Korpus, ogólnie oznaczony jako 49, zamontowany w celu przesuwania się w ramie 15a, jest ukształtowany przez dwa elementy o kształcie płytowym 49a i 49b, połączone i utrzymywane razem poprzez sklejenie albo

PL 197 488 B1 zgrzanie. Korpus 49 posiada także C-kształtny zacisk, który stanowi także prowadnicę do osiowego przesuwania się w ramie 15a, oraz który może być indywidualizowany za pomocą napisów i/lub ozdób.

Korpus 49 jest połączony z zębami 41 na elemencie rurowym 35 za pomocą pierścieniowego występu 51 oraz rowka 52 umieszczonego pod pierścieniowym występem 51.

Korpus 49 przemieszcza się więc osiowo razem z elementem rurowym 35, przesuwając się w ramie 15a. Obudowa 53 jest ukształtowana poprzecznie względem osi X-X w korpusie 49, a sferyczne korpusy 54 i 55 są zamocowane w nim stykając się bokami. Obudowa 53 posiada otwory 56 i 57 zwrócone w kierunku ścianki wewnętrznej szyjki i posiadające średnice zasadniczo nieco mniejsze niż średnice sferycznych korpusów 54, 55, które nie mogą dzięki temu wydostać się na zewnątrz, kiedy są w tym kierunku popychane.

Ścianka 58, która tworzy obudowę 53 po stronie zwróconej w kierunku pojemnika 2, posiada otwór przelotowy 59, który utrzymuje za pomocą tarcia zapadkę 60, której jeden koniec 61, utworzony przez nachylone płaszczyzny, jest umieszczony pomiędzy sferycznymi korpusami 54, 55 w rejonie, w którym stykają się one bokami.

Z drugiej strony przeciwległa ścianka 62 posiada szpic 63 wystający w kierunku obudowy w rejonach, w których sferyczne korpusy stykają się bokami, przeciwległy do końca 61 zapadki 60.

Ten szpic zapobiega wynikowemu przypadkowemu wyrównaniu osiowemu zapadki 60 z otworem 59, który jest współosiowy z prętem 47.

W rezultacie, kiedy pojemnik jest otwarty po raz pierwszy, obrót członu łączącego 29, tak jak to już opisano powyżej, doprowadza do ruchu osiowego elementu rurowego 35, a z nim korpusu 49, wzdłuż ramy 15a, powodując włożenie pręta 47 w otwór 59 oraz wepchnięcie zapadki 60 pomiędzy sferyczne korpusy 54 i 55. Sferyczne korpusy 54 i 55 są więc popychane w kierunku otworów 56 oraz 57 i częściowo z nich wychodzą tworząc, w korpusie 49, wymiar poprzeczny większy niż ten istniejący kiedy sferyczne korpusy były całkowicie włożone w obudowę 53, przy czym wymiar ten jest umożliwiony przez fakt, że korpus 49 jest umieszczony w części szyjki 1 posiadającej średnicę D2, która jest większa niż średnica D1 części sąsiadującej z wylotem.

Mechanizm wypychający sferyczne korpusy 45 i 55 z obudowy 53 nie jest odwracalny. Ponadto korpus 49 w opisanym położeniu zapewnia dowód, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika.

Na figurach 7 i 8, które przedstawiają wspomniane powyżej położenie, element łączący 29 jest pokazany w położeniu, w którym jego część zamykająca 31 jest podniesiona z gniazda 12a zaworu, które, w tym przypadku, jest przymocowane do tulei 11 i 15, umożliwiając wypływanie cieczy przez korpus wylewowy w tradycyjny sposób.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 5 do 8 pierścienie 13 i 14 uszczelki 12 oraz sama uszczelka są ukształtowane jako element oddzielny od tulei 11 i 15.

Na figurach 9, 10 i 11, przedstawiono dalszy przykład wykonania wynalazku, zmodyfikowany w porównaniu z tym z fig. 5, 6, 7 i 8.

Jak widać na figurze 9, urządzenie zamykające zapewnia zamocowanie kapsla zewnętrznego 19 na znajdującym się pod spodem kapsla 20 przed zamocowaniem na szyjce 1, przy czym kapsel zewnętrzny 19 jest zamocowany w położeniu pierwszym, w którym część końcowa 19a jest przesunięta osiowo względem wierzchu 20a kapsla 20 o określoną odległość i jest utrzymywana w tym położeniu przez środki zatrzaskowe, które stanowi, na przykład, pierścieniowy rowek 19b połączony z pierścieniem 20b kapsla.

Trzon 21, który jest mocowany w osiowym otworze 27 członu łączącego 29 w taki sam sposób jak to opisano w odniesieniu do poprzednich przykładów wykonania, przylega osiowo, w otworze 27, do końca 64 pręta 65, którego druga powierzchnia końcowa 66 łączy się z zapadką 67 utrzymywaną za pomocą tarcia w otworze przelotowym 68.

Ten drugi jest ukształtowany w ściance 69, która razem z przeciwległą ścianką 70 tworzy poprzeczną obudowę 71 dla pary sferycznych korpusów 72 i 73, całkowicie odpowiadających sferycznym korpusom 54 i 55 z przykładu wykonania z fig. 5 - 8.

Obudowa 71 jest ukształtowana w korpusie podtrzymującym, ogólnie oznaczonym jako 74, funkcjonującym w sposób odpowiadający korpusowi 49 z przykładu wykonania z fig. 5 - 8, oraz posiada otwory 75 i 76 o średnicach zasadniczo nieco mniejszych niż średnice sferycznych korpusów 72 i 73.

Zapadka 67 także posiada koniec posiadający nachylone powierzchnie 67a zwrócone w kierunku szpica 77 umieszczonego na ściance 70 obudowy 71 i pełniącego tą samą funkcję co szpic 63 opisany powyżej.

PL 197 488 B1

Szyjka 1 pojemnika posiada część pierwszą sąsiadującą z wylotem o średnicy D1, część drugą o średnicy D2 większej niż D1, oraz część trzecią o średnicy D3 większej niż D1 i D2.

Kiedy urządzenie zamykające jest montowane na szyjce pojemnika w celu zamknięcia go, na kapsel zewnętrzny 19 jest wywierany nacisk osiowy, odłączający pierścieniowy rowek 19b od żebra 20b do czasu, aż część końcowa 19a kapsla zewnętrznego osiągnie górną ściankę kapsla 20. Podczas tego ruchu uszczelka 12 jest umieszczana w trwały sposób na obrzeżu otworu szyjki 1, a w tym samym czasie trzon 21 wypycha zapadkę 67 z otworu 68 za pomocą pręta 65, wbijając klinem zapadkę 67 pomiędzy sferyczne korpusy 72 i 73, powodując ich wyjście z obudowy 71.

Jest to możliwe dzięki średnicy D2 szyjki 1, która jest większa niż średnica D1. Chociaż pojemnik nie jest jeszcze otwarty, to urządzenie jest już zdolne do zapewnienia pierwszego poziomu zabezpieczenia przed fałszerstwem, ponieważ, w praktyce, nie może być ono wyciągnięte przez szyjkę 1, ponieważ nie może ono przejść przez część szyjki o średnicy D1 mniejszej niż średnica D2.

Kiedy pojemnik jest otwierany po raz pierwszy, co pokazano już w odniesieniu do przykładu wykonania opisanego powyżej, obrót, któremu zostaje poddany kapsel zewnętrzny 19, powoduje obniżenie korpusu 74 z odpowiednimi korpusami sferycznymi 72 i 73 do rejonu szyjkowego o średnicy D3, na zewnątrz pokrycia z rurowego pasa 24, pokazując, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika.

Korzystnie korpusy 49 i 74, jak również odpowiednie zapadki i korpusy sferyczne, są wykonane z materiałów, które wytrzymują wysokie temperatury, na przykład powyżej 300°C, oraz są odporne na kwasy organiczne i nieorganiczne.

Mogą być one na przykład wykonane ze szkła, ceramiki albo polimerów fluorowych. Wybór jednego ze wspomnianych powyżej materiałów uniemożliwia wyeliminowanie urządzenia zapewniającego dowód, że miało miejsce początkowe otwarcie pojemnika, bez zniszczenia albo uszkodzenia pojemnika, zapobiegając jego ponownemu wykorzystaniu.

Pokazany na figurach 16 i 17 czwarty przykład wykonania zamknięcia różni się od przykładu wykonania z fig. 10 i 11 tym, że element rurowy 350 jest wyposażony w pary średnicowo przeciwległych występów 351.

Tuleja 150 jest wyposażona w kołnierz 151. Występy 351 spoczywają na kołnierzu 151 pod naciskiem śrubowej sprężyny naciskowej 152, która opiera się z jednej strony o górny koniec 352 elementu rurowego 350, a z przeciwnej strony o pierścień 153 przymocowany do ścianki wewnętrznej tulei 150.

Sprężyna śrubowa 152 jest także w tradycyjny sposób przymocowana osiowo zarówno do pierścienia 153 jak i końca 352 elementu rurowego 350.

Korpus 74 jest połączony z dolnym końcem 353 elementu rurowego 350 za pomocą kołnierza 740.

Ścianka wewnętrzna 354 elementu rurowego 350 jest wyposażona w rozciągające się promieniowo żebra osiowe 355, które, po obróceniu elementu rurowego 350, łączą się z żebrami osiowymi 320 członu łączącego 290, który odpowiada elementowi łączącemu 29 z przykładu wykonania z fig. 10 i 11.

Kołnierz 151 jest wyposażony w pary średnicowo przeciwległych otworów 154, które są rozmieszczone dookoła obwodu tulei 150.

Po obróceniu członu łączącego 290 element rurowy 350 jest przemieszczany kątowo. Kiedy występy 351 przemieszczą się nad otwory 154, wtedy przez nie przelatują i element rurowy 350 razem z korpusem 74 opada do położenia przedstawionego na fig. 17.

Sprężyna śrubowa 152 umożliwia kątowe przemieszczenie elementu rurowego 350. W rezultacie uzyskiwane są takie same wyniki jak dla przykładów wykonania z fig. 10 i 11.

Jako alternatywa, sprężyna śrubowa 152, pierścień 153 i element rurowy 350 mogą być wykonane jako pojedyncza część 400 przedstawiona na fig. 21.

Część 400 zawiera pierścień górny 401 i spiralę 402 łączącą wspomniany pierścień 401 z dolnym elementem rurowym 403.

Element rurowy 403 jest wyposażony w promieniowe żebra wzdłużne 404, które wychodzą ze ścianki wewnętrznej 405 i łączą się z żebrami 320 korpusu rurowego 300 członu łączącego 290 podczas obracania tego drugiego.

Ten sam element rurowy 403 jest wyposażony także w promieniowe występy 406 wychodzące ze ścianki zewnętrznej 407. Wspomniane występy 406 są odpowiednie do łączenia się z kołnierzem 151 tulei 150 i do przechodzenia przez otwory 154 po kątowym przemieszczeniu spowodowanym przez element 300.

Chociaż sprężyna śrubowa 152 może być wykonana z materiału sprężystego, takiego jak stal, to część 400 może być wykonana z tworzywa sztucznego.

Claims (19)

1. Urządzenie zamykające do zabezpieczania przed fałszerstwem, zwłaszcza do pojemników na ciecz, zapewniające dowód otwarcia pojemnika posiadającego otwór umieszczony na końcu szyjki rozciągającej się wzdłuż osi wzdłużnej pojemnika oraz kanał wewnątrz szyjki posiadający przynajmniej część pierwszą o średnicy większej niż średnica części znajdującej się tuż obok otworu, które to urządzenie zamykające zawiera korpus wylewowy posiadający wewnętrzne zagłębienie osiowe, oraz który jest umieszczony w otworze i wystaje z niego osiowo na zewnątrz otworem wylewowym, człon łączący dostosowany do swobodnego przemieszczania osiowo w zagłębieniu korpusu wylewowego, elementy mocujące do łączenia korpusu wylewowego z szyjką pojemnika, oraz usuwaną nakrętkę na korpusie wylewowym służącą do zamykania i otwierania otworu wylewowego, przy czym nad nakrętką znajduje się kapsel zewnętrzny mieszczący w sobie nakrętkę, osiowy trzon podtrzymywany przez kapsel zewnętrzny oraz zwrócony w kierunku korpusu wylewowego, osiowy kanał w korpusie wylewowym, oraz osiowy otwór w elemencie łączącym do osiowego przechowywania trzonu, kiedy nakrętka i kapsel zewnętrzny są umieszczone osiowo na korpusie wylewowym dla zamknięcia otworu, znamienne tym, że zawiera tuleję (15,150) z pierwszą częścią osiową połączoną z korpusem wylewowym (7), oraz z drugą częścią osiową rozciągającą się wewnątrz szyjki (1) w jej pierwszej części (3), w pobliżu otworu (4), element rurowy (35, 350) włożony w drugą część osiową tulei (15, 150) i z nią połączony, elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego (35, 350) pomiędzy położeniem pierwszym, element rurowy (35, 350) jest włożony do drugiej części osiowej tulei (15, 150), oraz położeniem drugim, w którym element rurowy (35, 350) znajduje się na zewnątrz części tulei (15, 150) pozostając z nią połączony i umieszczony wewnątrz części (5) kanału szyjki (1) posiadającej średnicę (D2) większą niż średnica (D1) części (3) sąsiadującej z otworem (4), elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, przy czym elementy wskaźnikowe są połączone z elementem rurowym (35, 350) i przemieszczają się wraz z nim wewnątrz szyjki (1).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego wspomnianego elementu rurowego (35) obejmują nagwintowaną część (34) na powierzchni wewnętrznej elementu rurowego (35), cylindryczny korpus (30) przymocowany do członu łączącego (29), rozciągający się osiowo w zagłębieniu elementu rurowego (35), przy czym cylindryczny korpus (30) posiada przynajmniej jeden występ promieniowy (33a) połączony z częścią nagwintowaną (34), a pomiędzy trzonem (21) i osiowym otworem (27) członu łączącego (29) są elementy łączące (21a, 27a) do przekazywania ruchów kątowych i ruchów osiowych.

3. według 1 albo 2, tym, że elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego (35) względem części osiowej tulei (15) stanowi para występów (38), które są ukształtowane przeciwlegle na średnicy powierzchni zewnętrznej elementu rurowego (35) i sprzężonych kątowego na parze stopni (45) rozciągających się w kierunku części obwodowej i ukształtowanych na powierzchni wewnętrznej części osiowej tulei (15), przy czym występy (38) są sprzężone z parą osiowych rowków (42) ukształtowanych w powierzchni wewnętrznej tej samej części osiowej tulei (15) z możliwością przesuwania się osiowo, przy czym rowki (42) są połączone ze stopniami (45) na jednym ich końcu obwodowym, oraz są zamknięte w rejonie końca (43) tulei w szyjce pojemnika.

4. Urządzerne według zastrz. 3, znamienne tym, że koniec (43) przynajmniej jednego z rowków (42) posiada występ (43a) kolidujący z występem (38) wyłącznie w kierunku jego ruchu osiowego w kierunku wnętrza części osiowej tulei (15).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy do powodowania częściowego ruchu kątowego i ruchu osiowego elementu rurowego (350) obejmują pary występów (351) odchodzących promieniowo przeciwlegle na średnicy elementu rurowego (350), kołnierz (151) rozciągający się obwodowo na powierzchni wewnętrznej części osiowej tulei (150), przy czym na kołnierzu (151) są oparte występy (351), parę otworów (154) w kołnierzu (151), pierścień oporowy (153) przymocowany do powierzchni wewnętrznej tulei (150), sprężynę śrubową umieszczoną pomiędzy pierścieniem oporowym (151) i elementem rurowym (350) do dociskania występów (351) do kołnierza (151) oraz do przeciskania ich przez otwory (154) po obróceniu członu łączącego (290).

6. Urządzenie według zas^z. 5, zr^^imi^r^n^ tt^im, że elemenn (urowy (350), wyssępy (3511, sprężyna śrubowa (152) i pierścień oporowy (153) są wykonane, jako jedna część (400) z tworzywa sztucznego.

7. według 1, znamienne tym, że powierzchniazewnętrzna szyjki (11 na odcinku osiowym przynajmniej równym części (3) szyjki sąsiadującej z otworem (4) jest pokryta rurowym

PL 197 488 B1 pasem (24) stanowiącym elementy do mocowania korpusu wylewowego (7) do szyjki (1) pojemnika, przy czym elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika (1), są zakryte przez pas (24), kiedy element rurowy (35) jest umieszczony w drugiej części tulei (15).

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że elementy wskaźnikowe, że nastąpiło otwarcie pojemnika, stanowi korpus posiadający przynajmniej dwie przeciwległe płaskie powierzchnie.

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy wskaźnikowe do wskazywania, że nastąpiło otwarcie pojemnika, są ukształtowane jako podpora (49) połączona z elementem rurowym (35) w rejonie jego końca (39), który jest zwrócony w kierunku wnętrza szyjki (1) pojemnika, przy czym podpora (49) posiada obudowę (53) z gniazdami do mieszczenia przynajmniej dwóch sferycznych korpusów (54, 55) umieszczonych obok siebie na osi poprzecznej względem osi wzdłużnej (X-X) szyjki (1) pojemnika, przy czym obudowa (53) posiada umieszczone naprzeciwko siebie na tej samej poprzecznej osi otwory (56, 57), których wymiary poprzeczne są zasadniczo mniejsze niż wymiary średnic sferycznych korpusów (54, 55), a w podporze (49) jest ukształtowany otwór przelotowy (59), współosiowy z osią (X-X) szyjki (1) pojemnika, otwarty zarówno w kierunku sferycznych korpusów (54, 55) jak i w kierunku podstawy pojemnika, i w obudowie (53) jest zapadka (60) dostosowana do przesuwania się z tarciem w otworze osiowym (59), przy czym jeden koniec zapadki (60) jest zwrócony w kierunku sferycznych korpusów (54, 55) w rejonie, w którym stykają się one bokami, a drugi koniec jest ustawiony w jednej linii ze swobodnym końcem (48) pręta (47), który jest ukształtowany jako także współosiowy z osią (X-X) szyjki i wystaje z elementu poprzecznego (15b) ramy (15a), połączonej z drugą osiową częścią tulei (15), przy czym pręt (47) jest wsunięty w otwór przelotowy (59), kiedy element rurowy (35) znajduje się w drugim położeniu, na zewnątrz drugiej części tulei (15).

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że osiowy wymiar pręta (47) jest taki, że utrzymuje on zapadkę (60) przynajmniej częściowo włożoną pomiędzy dwa sferyczne korpusy (54, 55), kiedy pręt (47) jest umieszczony w otworze przelotowym (59) podpory (49).

11. według zas^z. 9, znamienne tym, że ścianka (62) obudowy (53) dla korpusów sferycznych (54, 55) i zapadki (60), przeciwległa do ścianki (58), w której znajduje się otwór przelotowy (59), posiada szpic (63), którego wierzchołek jest zwrócony w kierunku otworu przelotowego (59).

12. Urządzeniewedługzasttz. 11, że koniec zapadki (60), który wyssaje w kierunku korpusów sferycznych (54, 55), jest zwrócony w kierunku szpica (63) i posiada przynajmniej jedną ukośną powierzchnię (61).

13. Urządzenie według zas^z. 1, znamienne tym. że umieszczonyna nakrętce (16) kapsel zewnętrzny (19) jest dostosowany do przemieszczania osiowego względem nakrętki (16) pomiędzy dwoma oddalonymi od siebie osiowo położeniami oraz zawiera elementy (19b, 20b, 19c, 20c) do sprężystego i zwalnianego mocowania go do nakrętki (20) w obu położeniach.

14. Urządzenie według zas^z. 1, znamienne tym, że eiementy do że nastąpiło otwarcie pojemnika, zawierają podporę (74) połączoną z elementem rurowym (35) w rejonie jego końca (39), który jest zwrócony w kierunku wnętrza pojemnika, przy czym podpora (74) posiada obudowę (71) z gniazdami mieszczącymi co najmniej dwa sferyczne korpusy (72, 73) stykające się bokami na osi poprzecznej względem osi wzdłużnej (X-X) szyjki (1) pojemnika, przy czym obudowa (71) ma dwie przeciwległe ścianki (69, 70) i posiada otwory usytuowane naprzeciwko siebie na osi poprzecznej do osi (X-X) szyjki, przy czym wymiary poprzeczne otworów są zasadniczo mniejsze niż wymiary średnic sferycznych korpusów (72, 73), a w ściance (69) obudowy (71) ukształtowany jest otwór przelotowy (68) zwrócony w kierunku elementu rurowego (35), współosiowy z osią (X-X) szyjki (1), ustawiony w jednej linii z trzonem (21), a z końcem trzonu (21) styka się jeden koniec zapadki (67) dopasowanej do przesuwania z tarciem w otworze przelotowym (68), zaś jej drugi koniec styka się ze sferycznymi korpusami (72, 73) powyżej rejonu, w którym stykają się one bokami.

15. Urządzenie według 14, znamienne tym, że zapadka (67) konnaktóje się z trzonem (211 za pośrednictwem umieszczonego pomiędzy nimi pręta (65) umieszczonego w otworze osiowym (27) w elemencie łączącym (29).

16. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że odległość osiowa, którą musi przebyć zapadka (67) do wysunięcia się z otworu (68) i wsunięcia się pomiędzy dwa sferyczne korpusy (72, 73) jest zasadniczo równa odległości pomiędzy dwoma położeniami, pomiędzy którymi przemieszcza się osiowo kapsel zewnętrzny (19) względem nakrętki (16).

17. Urządzenie według zas-trz. 14, znamienne tym, że ścianka (70) obudowy (711 sferycznych korpusów (72, 73), przeciwległa do otworu przelotowego (68) mieszczącego zapadkę (67), posiada występ o kształcie szpica (77), którego wierzchołek jest zwrócony w kierunku otworu (68).

PL 197 488 B1

18. Urządzeniewedługzastrz. 14, znamiennetym, że zapadka(67) posiadaprzynajmniejjedną aschylsną ołssecyneaę as jnj ksńcg (77s) zwróconym w kinrgakg sfnrnceanch korpusów (72, 73).

19. Urządzenie według zestrz. 1, znamienna tym, że elemnnt łąącąąc (22) posiaSz elemnnt esmyksjący (31) ks stwinranis i esmyksais ksnsłg (9) w dldmdncid wylnwswym (7) ydodwniąjącn wypływ cincey e osjnmaiks i skoswinkais ysosbingsjącn ksstswsaig się cincey e enwaątry.