PL197840B1 - Mechanizm do poruszania wyłącznika i przerywania co najmniej jednofazowego obwodu elektrycznego - Google Patents

Abstract

1. Mechanizm do poruszania wy lacznika i przerywania co najmniej jednofazowego ob- wodu elektrycznego, zawieraj acy par e scian bocznych oraz par e mechanizmów lacz acych, z których ka zdy ma rami e do przyjmowania i poruszania sworzniem ramienia oraz dolne z lacze polaczone obrotowo z ramieniem jed- nym ko ncem, za s drugi koniec dolnego z lacza jest obrotowo zamocowany do górnego z lacza, znamienny tym, ze do sciany bocznej (24) jest obrotowo przymocowana ko lyska (50) do której, w punkcie oddalonym od dolnego z lacza (46) jest obrotowo zamocowane górne z lacze (48), a ponadto do scian bocznych (24) jest zamo- cowany uchwyt wide lkowy (26) ruchomy w dwóch po lo zeniach, zale znych od wielko sci przy lo zonej si ly do sworznia (22) ramienia (42). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm do poruszania wyłącznika i przerywania co najmniej jednofazowego obwodu elektrycznego.

Z opisu patentowego PL 190075 znany jest mechanizm przerywający, który może być wykorzystany w proponowanym rozwiązaniu.

Znane są czterobiegunowe wyłączniki, które są zazwyczaj pochodnymi trójbiegunowych układów. Skutkiem tego, mechanizm sterujący otwieraniem, zamykaniem i przestawianiem wyłącznika jest, w tym przypadku, układem trójbiegunowym, połączonym z biegunem centralnym. W takim układzie, mechanizm poruszający jest umieszczony ponad biegunem centralnym i skutkiem tego, siła mechanizmu jest przyłożona po obu stronach bieguna centralnego. Taki układ pozwala przenosić siły z mechanizmu symetrycznie na obie strony bieguna centralnego.

Kiedy czwarty biegun jest dołączony do takiego układu, siły nie są już dalej rozprowadzane symetrycznie. Taka asymetria powoduje powstanie problemu niezrównoważonego obciążenia na czwartym biegunie. To niezrównoważone obciążenie jest wywołane przez zginanie poprzeczki, która jest powiększana w czwartym biegunie. To zginanie będzie prowadziło do utraty ruchu, i skutkiem tego, niższego styku dostarczanego przez poprzeczkę w biegunie najdalej od mechanicznego mechanizmu.

Amerykańskie zgłoszenie patentowe numer 4383146 oraz 5357066 ujawniają rozwiązanie dla wyżej wspomnianych problemów. Jakkolwiek, oba patenty wymagają znaczących modyfikacji mechanizmu sterującego, włączając w to dołączenie wtórnego mechanizmu, jak również modyfikacji czwartego bieguna.

Z opisu patentowego US 4264796 znany jest mechanizm do poruszania wyłącznika i przerywania obwodu elektrycznego, zawierający parę ścian bocznych oraz parę mechanizmów łączących, z których każdy ma ramię do przyjmowania i poruszania sworzniem ramienia oraz dolne złącze połączone obrotowo z ramieniem jednym końcem. Drugi koniec dolnego złącza jest obrotowo zamocowany do górnego złącza.

Mechanizm do poruszania wyłącznika i przerywania co najmniej jednofazowego obwodu elektrycznego, według wynalazku, zawiera parę ścian bocznych oraz parę mechanizmów łączących, z których każdy ma ramię do przyjmowania i poruszania sworzniem ramienia oraz dolne złącze połączone obrotowo z ramieniem jednym końcem, zaś drugi koniec dolnego złącza jest obrotowo zamocowany do górnego złącza, charakteryzuje się tym, że do ściany bocznej jest obrotowo przymocowana kołyska do której, w punkcie oddalonym od dolnego złącza jest obrotowo zamocowane górne złącze, a ponadto do ścian bocznych jest zamocowany uchwyt widełkowy ruchomy w dwóch położeniach, przy czym uchwyt widełkowy jest zamocowany do bocznych ścian i jest ruchomy od pierwszego do drugiego położenia, zależnego od wielkości siły przyłożonej do sworznia ramienia.

Korzystnym jest gdy górne i dolne złącze oraz ramiona są usytuowane z odstępem od ścian bocznych, zaś kołyski są przymocowane do powierzchni ścian bocznych.

Zaletą proponowanego rozwiązania jest to, że mechanizm sterujący wyłącznikiem jest ukształtowany tak aby siła symetryczna była przyłożona do mechanizmu przerywającego, odpowiadającego każdemu z biegunów w wyłączniku. Mechanizm sterujący wyłącznikiem jest ukształtowany, tak aby przyłożyć swoją mechaniczną siłę w miejscu, które da przypadkowo rozdzieloną siłę.

Dla lepszego zrozumienia wynalazku na pos. I i pos. II przedstawiono znane tego typu rozwiązania ze stanu techniki.

Czterobiegunowe wyłączniki są zazwyczaj pochodnymi trójbiegunowych układów. W skutek tego, mechanizm do sterowania otwieraniem, zamykaniem i przestawianiem wyłącznika może, w tym przypadku układ trójbiegunowy, zostać umieszczony ponad biegunem centralnym. Ten układ powoduje, że boczne siły mechanizmu sterującego w trójbiegunowym układzie są rozdzielane symetrycznie po obu stronach bieguna centralnego.

Jakkolwiek, kiedy do takiego układu zostanie dodany czwarty biegun, boczne siły nie są już dłużej rozdzielane symetrycznie. Ta asymetria powoduje powstanie sytuacji niezrównoważonego obciążenia, z powodu zginania lub wyginania poprzeczki. W celu zamknięcia wyłącznika, na poprzeczkę wywierana jest znacząca siła. To zginanie lub naginanie spowoduje utratę ruchu w pozycji najdalszej od mechanizmu sterującego. W skutek tego, biegun najdalszy od mechanizmu sterującego otrzymuje mniejszą siłę styku i obniżenie styku niż inne bieguny. To niezrównoważone obciążenie zapobiega przewodzeniu prądu przez czwarty biegun lub wyższej temperaturze styku jeżeli czwarty biegun może

PL 197 840 B1 przewodzić prąd. Ta wyższa temperatura styku jest wynikiem większego oporu w czwartym biegunie z powodu niższej siły styku i obniżeniu styku.

Takie asymetryczne obciążenie znane ze stanu techniki przedstawione na pos. I. Tutaj, trzy fazy 1,2 i 3 oraz przewód zerowy 4 mają pojedynczy mechanizm 5 do przykładania mechanicznej siły do poprzeczki 6.

Jak pokazano za pomocą przerywanych linii na pos. I, kiedy siła zostanie przyłożona do poprzeczki 6 poprzez mechanizm 5, poprzeczka 6 będzie miała tendencję do zginania się, i w skutek tego, nierówna lub słabsza siła zostanie przyłożona do przewodu zerowego 4. Wynikiem tego przewód zerowy 4 będzie podatny na niższą, lub niepożądaną, siłę styku oraz mniejsze obniżenie styku. Na pos. II mechanizm 5 posiada pojedynczy mechanizm łączący 7. Mechanizm 7 jest umieszczony pośrednio w stosunku do pary ścian bocznych 8 i jest zamocowany do nich poprzez sworzeń 9. To umiejscowienie mechanizmu 7 powoduje, że duża siła chwilowo zostaje przyłożona w punktach A i B, kiedy siła zostanie przyłożona do mechanizmu 7, w celu zamknięcia lub otworzenia przerywacza.

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładach wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem z góry wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 2 jest widokiem przekroju wzdłuż linii 3-3 oznaczonej na fig. 2 wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 3 jest widokiem rozebranego na części wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 4 jest widokiem częściowo rozebranego wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 5 jest widokiem z boku wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 6 jest rzutem pionowym z przodu wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 7 jest rzutem pionowym z boku, przedstawiającym wyłącznik zawierający mechanizm według wynalazku, w układzie otwartym, fig. 8 jest rzutem pionowym z boku, przedstawiającym wyłącznik zawierający mechanizm według wynalazku, w pozycji zamkniętej, fig. 9 jest rzutem pionowym z boku, przedstawiającym wyłącznik zawierający mechanizm według wynalazku, fig. 10 jest widokiem z góry alternatywnego przykładu wykonania wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku, fig. 11 jest widokiem przekroju wzdłuż linii 12-12 oznaczonej na fig. 10 wyłącznika zawierającego mechanizm według wynalazku.

Przedstawiony na fig. 1 wyłącznik 10 zawiera wiele kaset 12, 14, 16 i 18, z których każda przedstawia biegun wyłącznika 10. Kasety 12, 14, 16 i 18 są przystosowane do połączenia z towarzyszącym układem elektrycznym i zabezpieczonym obwodem elektrycznym. Ponadto kasety 12, 14, 16 i 18 zawierają urządzenie i/lub mechanizm do przerywania obwodu elektrycznego.

Ogólnie, czterobiegunowy wyłącznik zawiera trzy fazy i przewód zerowy.

Kasety 12, 14 i 16 przedstawiają trzy fazy wyłącznika, podczas gdy kaseta 18 przedstawia przewód zerowy. Alternatywnie, zastosowanie wyłącznika 10 może wymagać, aby kasety 14, 16 i 18 przedstawiały trzy fazy wyłącznika podczas gdy kaseta 12 przedstawiała przewód neutralny.

Ta właściwość jest szczególnie ważna w międzynarodowych zastosowaniach, w których wymagania przepisów i/lub zastosowanie przemysłowe różnych krajów wymagają umiejscowienia przewodu zerowego na obu końcach wyłącznika 10.

W celu zadziałania na otwieranie, zamykanie i/lub przestawienie wyłącznika 10, oraz w skutek tego na mechanizm przerywający kaset 12-18, mechanizm poruszający 20 przykłada siłę do sworznia ramienia 22. Sworzeń ramienia 22 jest elementem wydłużonym, który jest przyjmowany i przechodzi przez każdy mechanizm obwodowy kaset 12-18. Kiedy siła zostanie przyłożona do sworznia ramienia 22, siła zostanie przeniesiona do mechanizmu przerywającego kaset 12-18.

Jak to przedstawiono na fig. 1-6 mechanizm do poruszania wyłącznika zawiera, pośród innych elementów, parę bocznych ścian 24, uchwyt widełkowy 26, wiele sworzni 22 ramienia 42, parę mechanizmów łączących 30 oraz przetyczkę z odchylonym końcem 32.

Mechanizmy łączące 30 pomagają i przekazują siłę przyłożoną przez użytkownika z uchwytu widełkowego 26 do sworznia 22. Ta siła otworzy, zamknie i/lub przestawi mechanizm przerywający 21 kaset 12, 14, 16 i 18.

Mechanizmy łączące 30 są ukształtowane, tak aby otrzymywać i przykładać do sworznia 22 siłę z uchwytu widełkowego 26. Wskutek tego, kiedy siła przyłożona przez użytkownika jest wywarta na uchwyt widełkowy 26, mechanizmy łączące 30 dostarczają siłę do sworznia 22.

Figury 7, 8 i 10 przedstawiają mechanizm do poruszania 20, jak również mechanizm przerywający 21, odpowiednio, w otwartym, zamkniętym i samoczynnie wyłączonym położeniu.

PL 197 840 B1

W dodatku, kiedy mechanizm do poruszania 20 wyłącznika jest przesuwany do położenia zamkniętego albo położenia otwartego albo przestawiony z położenia samoczynnie zamkniętego, sprężyna 34 jest rozciągnięta, tak aby zapewnić siłę nacisku dla utrzymania wyłącznika 10, i w skutek tego, mechanizm przerywający 21 kaset 12-18, w pozycji zamkniętej. Sprężyna 34 jest przymocowana do sworznia 36 na jednym końcu i sworznia z odchylonym końcem 32 na drugim.

W dodatku, sprężyna 34 jest odchylona, aby także dostarczyć siły nacisku dla otwierania i/lub wyłączania samoczynnego mechanizmu przerywającego 21.

Uchwyt 38, do poruszania poprzez użytkownika, jest przymocowany do górnej części uchwytu widełkowego 26 poprzez zastosowanie śruby 40.

Jak to przedstawiono na fig. 4-9, mechanizmy łączące 30 mają ramie 42, które jest przymocowane do ściany bocznej 24 i porusza się w odpowiedzi na siłę, działającą gdy pozycja uchwytu widełkowego 26 jest zmieniona. W korzystnym przykładzie wykonania, ramiona 42 są przymocowane do ścian bocznych 24 poprzez sworzeń 43. Przymocowanie ramienia 42 do ściany bocznej 24 pozwala ramieniu 42 na obracanie się wokół punktu na ścianie bocznej 24. Ramiona 42 posiadają otwory 44. Otwory 44 mają wystarczający rozmiar, aby umożliwić przejście przez nie sworznia 22 ramienia. Otwory 44 zazębią sworzeń 22 ramienia kiedy ramiona 42 zostaną obrócone.

Ramiona 42 są także zamocowane do pary dolnych złączy 46. Dolne łącząca 46 są obrotowo zamocowane do ramion 42 poprzez zastosowanie sworznia 45. Sworzeń 45 przechodzi przez rozpórkę lub podkładkę 47, która jest umieszczona pomiędzy dolnymi złączami 46 i ramionami 42. W korzystnym przykładzie wykonania, podkładka 47 ma grubość istotnie taką samą jak ściana boczna 24. Podkładka 47 umożliwia dolnemu złączu 46 obrót bez zakłóceń. Alternatywnie, dolne złącze 46 lub ramie 42 może zostać ułożone, tak aby można było umieścić na nim tuleję poprzez którą przejdzie sworzeń 45, mającą grubość taką samą jak ściana boczna 24.

W jeszcze innym alternatywnym przykładzie wykonania, ramię 42 i dolne złącze 46 są przymocowane do tego samego boku ściany bocznej 24, eliminując przez to potrzebę użycia podkładki 47.

Każdy z dolnych elementów łączących 46, na jego przeciwległym końcu jest obrotowo zamocowany do górnego złącza 48. Każde z górnych złączy 48 jest obrotowo zamocowane do kołyski 50. Każde górne złącze 48 posiada pierścieniowy kołnierz 52, umieszczony w taki sposób aby przyjmować końce sworznia z odchylonym końcem 32. Kołnierz 52 jest umieszczony, tak aby końce sworznia z odchylonym końcem 32 osiowo znajdowały się w linii z punktem zamocowania pomiędzy dolnym złączem 46 i górnym złączem 48.

W dodatku, dolne złącze 46 jest ukształtowane z pierścieniową powierzchnią 54, umieszczoną wzdłuż obrzeża końca dolnego złącza 46, które jest obrotowo zamocowane do górnego złącza 48. Pierścieniowa powierzchnia 54 dolnych złączy 46 styka się z powierzchnią zazębiającą 56 kołyski 50.

Każde górne złącze 46 jest obrotowo zamocowane do każdej kołyski 50 poprzez zastosowanie pary sworzni 58 i elementu zabezpieczającego 60. Każda kołyska 50 jest zamocowana do ściany bocznej 24 poprzez zastosowanie sworznia mocującego kołyskę 62, który posiada parę końcowych wypustek 64, które przechodzą przez otwory w kołyskach 50 i ścianach bocznych 24. Średnica sworznia mocującego kołyskę 62 jest większa niż końcowych wypustek 64. Wskutek tego, sworzeń mocujący kołyskę 62 obrotowo mocuje kołyski 50 do ścian bocznych 24.

W dodatku, sworzeń prowadzący 66 jest przymocowany do każdej kołyski 50 i przechodzi przez wydłużony otwór 68 uformowany w ścianach bocznych 24. Sworzeń prowadzący 66 posiada końcową wypustkę 70. Końcowa wypustka 70 jest większa niż wydłużony otwór 68. Sworzeń prowadzący 66 przechodzi przez otwór 68, kiedy kołyska 50 przemieszcza się w kierunku, przedstawionym na fig. 7 i 9.

Ruch mechanizmu do poruszania 20 jest zilustrowany na fig. 7 i 8. Kiedy uchwyt 38 zostanie przesunięty do pozycji przedstawionej na fig. 8 lub pozycji zamkniętej, wypustki dolnych złączy 46 i górnych złącznych 48, które są obrotowo zamocowane do siebie, są zwrócone w kierunku strzałki 72. Daje to w rezultacie zablokowanie dolnego złącza 46 i górnego złącza 48 w położeniu przedstawionym na fig. 8. To położenie powoduje, że do ramienia 42 jest przyłożona siła w kierunku wskazanym przez strzałkę 74.

W dodatku, siła skierowana w kierunku strzałki 74 powoduje, że ramię 42 obraca się w kierunku, który powoduje styk otworu 44 ramienia 42 ze sworzniem 22 ramienia. W skutek tego, sworzeń 22 ramienia przesuwa się poprzez wydłużony otwór 76 w ścianach bocznych 24. Ruch sworznia 22 ramienia powoduje także, że mechanizm przerywający 21 obraca się do zamkniętej lub pozycji przewodzącej prąd.

PL 197 840 B1

W dodatku, kiedy uchwyt 38 zostanie przesunięty z otwartej pozycji do pozycji zamkniętej (fig. 7 do fig. 8), pierścieniowa powierzchnia 54 górnego złącza 48 styka się z powierzchnią zazębiającą 56 kołyski 50. Wydłużony otwór 78 w kołysce 50 umożliwia poruszenie sworznia 58, i w skutek tego górnego złącza 48, w kierunku strzałki 72. W dodatku, zamocowanie elementu 60 do górnego złącza 46 zapewnia stabilność górnego złącza 46, kiedy przesuwa się w odniesieniu do ruchu uchwytu 38.

Dodatkowo, kiedy uchwyt 38 zostanie przesunięty do pozycji zamkniętej, sprężyna 34, która jest zamocowana do sworznia z odchylonym końcem 32 na jednym końcu i sworznia 36 na drugim końcu zostanie rozciągnięta, i w skutek tego odchylona, aby dostarczyć blokującej lub zamykającej siły na dolnym złączu 46 i górnym złączu 48, w kierunku wskazanym przez strzałkę 80. Zauważono także, że kiedy uchwyt 38 zostanie przesunięty do zamkniętej pozycji, powierzchnia zazębiająca 56 jest ukształtowana, tak aby powierzchnia pierścieniowa 54 została umieszczona wewnątrz powierzchni zazębiającej 56 kołyski 50 (fig. 8). Powierzchnia pierścieniowa 54 i powierzchnia zazębiająca 56 są ukształtowane tak, aby zabezpieczać górne złącze 46 przed dalszym poruszaniem się w kierunku wskazanym przez strzałkę 72, co mogłoby spowodować, że dolne złącze 46 i górne złącze 48 nie znajdowałyby się już dłużej w zamkniętej lub zablokowanej pozycji, przedstawionej na fig. 8.

Odnosząc się teraz w szczególności do fig. 9, mechanizm do poruszania 20 wyłącznika znajduje się w samoczynnie wyłączonej pozycji. Siła elektromagnetyczna, wytworzona przez prąd, przepływający przez mechanizm przerywający 21, w odniesieniu do z góry określonej tolerancji, przezwycięża siłę mechaniczną mechanizmu do poruszania 20, który utrzymuje mechanizm przerywający 21 w pozycji zamkniętej (fig. 8).

W przypadku zakłóceń lub samoczynnego wyłączenia, jednostka samoczynnie wyłączająca (nie pokazano) powoduje, że siła odchylająca sprężyny 4 w kierunku wskazanym przez strzałkę 85 napiera kołyskę 50 w kierunku do góry do pozycji przedstawionej na fig. 9. W dodatku, górne złącze 48 jest ukształtowane tak, aby mieć powierzchnię krzywkową 81, która styka się ze sworzniem oddzielającym 83, co powoduje że powierzchnie pierścieniowa 54 styka się z powierzchnią zazębiającą, i w skutek tego, napiera kołyskę 50 w kierunku do góry. Sworzeń prowadzący 66 przemieszcza się poprzez wydłużony otwór 68 usytuowany w ścianach bocznych 24.

W celu zamknięcia mechanizmu przerywającego 21 po tym jak zostanie samoczynnie wyłączony, uchwyt 38 musi zostać przesunięty do otwartej pozycji przedstawionej na fig. 7. W odpowiedzi na ten ruch sworzeń przestawiający 82 uchwytu widełkowego 26 styka się z powierzchnią stopniowaną 84 kołyski 50. Wskutek tego, powierzchnia 84 kołyski 50 jest odchylana do tyłu i w kierunku do dołu, a sworzeń prowadzący 66 przemieszcza się do tyłu i do dołu poprzez wydłużony otwór 68 uformowany w ścianach bocznych 24. Ten ruch powoduje, że wypustka ramienia 86 kołyski 50 zostanie zazębiona poprzez parę wypustek końcowych 88, które rozciągają się w kierunku na zewnątrz zamykając główny zatrzask 90 (fig. 3, 7 i 9) Główny zatrzask 90 jest sprężyną odchyloną i przez to dociskającą wypustki 88 do wypustek ramion 86 kołyski 50, kiedy kołyski 50 są dociskane w kierunku do dołu. Ten ruch i odpowiadające mu działanie powoduje, że kołyska 50 zostaje zablokowana, poprzez główny zatrzask 90 w pozycji przedstawionej na fig. 7.

Mechanizm do poruszania 20 jest teraz gotowy do tego, aby mogła być przyłożona siła zamykająca do sworznia 22 ramienia, co zostało tu i powyżej opisane.

Zauważono, że istotna wielkość siły lub siły chwilowej zostanie przyłożona do punktu zamocowania pomiędzy kołyską 50 i ścianą boczną 24. W szczególności, końcowe wypustki 64 sworznia mocującego 62 kołyskę są obciążone tą siłą. Jakkolwiek, obecny wynalazek ogranicza lub redukuje tą siłę chwilową do minimum poprzez umiejscowienie i zamocowanie kołysek 50 i mechanizmów łączących 30 w pobliżu ścian bocznych 24, poprzez co długość końcowych wypustek 64 jest zminimalizowana.

W dodatku, siła chwilowa przyłożona do końcowych wypustek 64 jest także ograniczona poprzez użycie dwóch kołysek i dwóch mechanizmów łączących, ograniczając przez to efektywnie siłę chwilową o połowę.

W przeciwieństwie, mechanizmy które są rozmieszczone pośrednio w stosunku do ścian bocznych pogarszają siłę chwilową sworznia, zamocowanego do ściany bocznej. Ta siła chwilowa zostaje zwiększona poprzez siłę przyłożoną do wydłużonego sworznia.

Na przykład, i w porównaniu z mechanizmem ukształtowanym do umieszczenia ponad pojedynczym korpusem kasety, mechanizmy łączące 30, boczne ściany 24 i inne części mechaniczne są takie same, podczas gdy sworznie ramowe 28, sworzeń z odchylonym końcem 32 i uchwyt widełkowy 26 są zmienione, co zapewnia mechanizm do poruszania 20 o szerszym ukształtowaniu, które

PL 197 840 B1 umożliwi umieszczenie go ponad parą wypustek korpusów kaset. Ponadto, w celu przystosowania wyłączników o wielu fazach lub kasetach, siły wysokiego obciążenia nie wpływają negatywnie na mechanizm do poruszania 20, ponieważ posiada on szersze ukształtowanie. To jest możliwe z powodu zastosowania dwóch mechanizmów łączących 30 i pary kołysek 50, które są zamocowane do każdej ze ścian bocznych 24. Ponieważ istotna ilość ruchomych części mechanizmu 20 jest zamocowana, ukształtowana i/lub umieszczona tak aby działać na bocznych ścianach 24, zauważono że części ruchome mechanizmu do poruszania 20 mogą zostać zastosowane w wyłącznikach, mających różne ukształtowanie lub bieguny.

Dlatego też, obecny wynalazek pozwala także na ukształtowanie mechanizmu do poruszania 20 wyłącznika, tak aby przykładał siłę poruszającą do obwodu, mającego wiele faz lub kaset.

Na przykład, mechanizm do poruszania 20 może zostać ukształtowany, tak aby mógł być umieszczony ponad pojedynczym korpusem kasety lub ponad wieloma korpusami kaset.

Mechanizm do poruszania 20 może zostać użyty wraz z sześciofazowym wyłącznikiem. Ściany boczne 24, mechanizm łączący 30 i kołyska 50 są umieszczone tak, że przykładają niesymetryczną siłę do sworznia 22 ramienia. Oczywiście, zrozumiałym jest że mechanizm do poruszania 20 jest tak ukształtowany, że może być zastosowany z układem o wielu fazach bez względu na to czy znajduje się tu parzysta lub nieparzysta liczba faz.

W odniesieniu do fig. 7 i 8, w celu przedstawienia ruchu mechanizmu przerywającego 21 w odpowiedzi na ruch mechanizmu do poruszania 20, są zastosowane wypustki mechanizmu przerywającego 21. Mechanizm przerywający 21 posiada, pośród innych elementów, ruchomy zespół styku 92, pasek linowy 94, pasek obciążenia 96, parę nieruchomych styków 98 oraz parę ruchomych styków 100.

Pasek linowy 94, pasek obciążenia 96, nieruchome styki 98, ruchome styki 100 oraz ruchomy zespół styku 92 ogólnie uzupełniają obwód od linii dostawy prądu do dostarczonego obciążenia.

Figura 7 przedstawia mechanizm przerywający 21 w pozycji otwartej, podczas gdy fig. 5 przedstawia mechanizm przerywający 21 w pozycji zamkniętej.

Ruchomy zespół styku 92 posiada parę otworów 102. Otwory 102 mają wystarczający rozmiar, aby umożliwić przejście sworznia ramienia 22.

W dodatku, kiedy uchwyt 38 jest przesunięty do pozycji zamkniętej przedstawionej na fig. 8, otwory ramienia 44 stykają się ze sworzniem 22 ramienia i naciskają sworzeń 22, aby przemieścić go poprzez parę wydłużonych otworów 76 w bocznych ścianach 24. Kiedy sworzeń 22 ramienia przemieszcza się z pozycji przedstawionej na fig. 7 do pozycji przedstawionej na fig. 8, sworzeń 22 ramienia także styka się z otworem 102 i porusza mechanizmy przerywające kaset 12-18.

W celu przyłożenia równej lub symetrycznej siły do wypustki sworznia 22 ramienia, która przechodzi przez otwory 102 w mechanizmie przerywającym 21 kaset 12, 14, 16 i 18, mechanizm do poruszania 20 zapewnia siłę przyłożenia do sworznia 22 ramienia w dwóch położeniach, mianowicie, pomiędzy kasetami 12 i 14 oraz kasetami 16 i 18.

Odnosząc się w szczególności do fig. 1 i 2, przedstawiony jest czterofazowy wyłącznik. Mechanizm poruszający 20, a bardziej szczegółowo, boczne ramy 24 są umieszczone wzdłuż zewnętrznych ścian najbardziej wewnętrznych kaset 14 i 16. Takie umiejscowienie mechanizmu poruszającego 20 umożliwia, aby przyłożona siła mechanizmu poruszającego 20 została przyłożona na sworzeń ramienia 22 w pozycji pomiędzy kasetami 12 i 14 oraz kasetami 16 i 18. Pozwala to na przyłożenie jednolitej siły, od sworznia ramienia 22, do przerywacza każdej z kaset.

W dodatku, ukształtowanie uchwytu widełkowego 26 umożliwia umiejscowienie sprężyny 34 w szczelinie położonej pomiędzy kasetami 14 i 16. To pozwala na zamocowanie dolnej wypustki sprężyny 34 do przetyczki z odchylonym końcem 32 w pozycji niższej niż górna powierzchnia kaset 12-18. To pozwala mechanizmowi 20 na użycie większej sprężyny 34, ponieważ układ mechanizmu 20 nie jest ograniczony poprzez górną powierzchnię wypustek korpusu kasety, jak byłoby to w przypadku mechanizmu, który jest umieszczony ponad pojedynczą kasetą.

W skutek tego poprzez zastosowanie większej sprężyny 34, mechanizm do poruszania 20 jest w stanie przyłożyć większą siłę do wyłączników kaset 12-18. Ponadto, ta siła jest przyłożona symetrycznie poprzez wyłącznik. W dodatku, ponieważ zostały zastosowane dwie kołyski 50 i para mechanizmów łączących 30, siła chwilowa większej sprężyny jest łatwo przenoszona przez układ mechanizmu 20.

PL 197 840 B1

W odniesieniu do fig. 10 i 11, przedstawiono alternatywny przykład wykonania obecnego wynalazku, części składowe, wykonujące analogiczne lub podobne funkcje są ponumerowane jako wielokrotność 100.

W tym przykładzie wykonania uchwyt widełkowy 126 i, skutkiem tego, uchwyt 138 jest ukształtowany aby znajdować się w linii z pojedynczym biegunem lub kasetą czterofazowego wyłącznika. Ta cecha jest w szczególności ważna w zastosowaniach, gdzie stosuje się zarówno trój- jak i czterobiegunowe wyłączniki.

Umiejscowienie uchwytu 138, jak przedstawiono to na fig. 11, sprawia, że czterobiegunowy wyłącznik z fig. 11 i 12 jest kompatybilny z pewnymi typami wyposażenia, które wykorzystuje zarówno trój- jak i czterobiegunowe wyłączniki.

W dodatku, taki układ pozwala na ułożenie w linii uchwytów wielu wyłączników bez względu na zastosowany typ.

Alternatywnie, ponieważ uchwyt 138 jest umieszczony bezpośrednio nad kasetą 116, para sprężyn 134 jest zamocowana do sworznia 136 i przetyczki z odchylonym końcem 132.

Podczas gdy wynalazek został opisany w odniesieniu do korzystnego przykładu wykonania, zrozumianym będzie dla osób obeznanych ze stanem techniki, że mogą zostać dokonane różne zmiany oraz wprowadzone substytuty dla jego elementów bez odbiegania od zakresu wynalazku.

Claims (2)

1. Mechanizm do poruszania wyłącznika i przerywania co najmniej jednofazowego obwodu elektrycznego, zawierający parę ścian bocznych oraz parę mechanizmów łączących, z których każdy ma ramię do przyjmowania i poruszania sworzniem ramienia oraz dolne złącze połączone obrotowo z ramieniem jednym końcem, zaś drugi koniec dolnego złącza jest obrotowo zamocowany do górnego złącza, znamienny tym, że do ściany bocznej (24) jest obrotowo przymocowana kołyska (50) do której, w punkcie oddalonym od dolnego złącza (46) jest obrotowo zamocowane górne złącze (48), a ponadto do ścian bocznych (24) jest zamocowany uchwyt widełkowy (26) ruchomy w dwóch położeniach, zależnych od wielkości przyłożonej siły do sworznia (22) ramienia (42).

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że górne (46) i dolne (48) złącze oraz ramiona (42) są usytuowane z odstępem od ścian bocznych (24), zaś kołyski (50) są przymocowane do powierzchni ścian bocznych (24).